jak mu powiedzieć, że mam dziecko ?

Z tego co piszesz czeka Cię trudna rozmowa i Twoje obawy są doskonale zrozumiałe, jednak nie powinnaś z tym już dłużej zwlekać. W takich sprawach czas zwykle działa na niekorzyść. Postaraj się porozmawiać z partnerem jak najszybciej. Myślę również, że powinnaś być z nim absolutnie szczera. Powiedzieć, że to ważna sprawa, wytłumaczyć jak do tego doszło, że wcześniej mu nie powiedziałaś. Wyjaśnij mu, że miałaś powody do obaw.. czego obawiasz się teraz, powiedz mu to co napisałaś tutaj na forum. Powiedz mu po prostu całą prawdę. Jeśli partnerowi zależy na Tobie, tak jak Tobie na nim to powinien zrozumieć i z czasem wybaczyć. Bądź jednak przygotowana, że to może wymagać trochę czasu.    Zależy Ci na tej znajomości, ale taka sytuacja nie może trwać wiecznie, przecież nie możesz wciąż ukrywać przed nim córki. Nawet jeśli, tak jak piszesz, że się boisz, że on nie zaakceptuje dziecka, to w tym momencie już i tak nie masz nic do stracenia, bo przecież i tak by się w końcu dowiedział. Bądź dobrej myśli.

Tylko delikatnie. Mężczyżni są strasznie wrażliwi a jakże bokażliwi. Praktycznie zafundowałaś sobie dwoje dzieci - prznajmniej na początku musisz oswoić go z nową sytoacją. Ale pożniej będzie coraz lepiej - szkoda tylko, że MAMUSIA o tym wszystkim wcześnie Ci nie opowiedziała. Zapewne długo byś się zastanowiła czy ten to ten właściwy i nie stawiłabyś takich pytań jak swoję. Całuję Cię i życzę odwagi - Grzesiek.

Koniecznie mu powiedz i to jak najszybciej !! Po co brnąć w związek z facetem, dla którego Twoje dziecko byłoby ciężarem. W takich sytuacjach jak Twoja, dzieci są najważniejsze, jeśli by uciekł na początku, to żadna strata, wartościowy człowiek zostanie przy Tobie. I nie wstydź się dziecka, jeśli facet ucieknie to znaczy, że i tak ten związek nie miał przyszłości.

Na początku mojego posta kieruje ukłony w kierunku - i +.Ta sama myśl mi przyszła na samym początku.To dziecko to przecież cząstka Ciebie...Angażując się z kimś  w związek , powinnaś była powiedzieć o tym od razu.Tak byłoby po pierwsze uczciwie , a po drugie lepiej dla Ciebie.Gdyby się okazało , że to dziecko jest dla niego jakąś przeszkodą , rozstanie nie byłoby tak bardzo bolesne na początku znajomości..Czułabyś się o niebo lepiej , gdybyś się dowiedziała , że ten człowiek akceptując Twoje dziecko , daje Ci do zrozumienia , że jesteś dla niego bardzo ważna i traktuje ten związek na poważnie.Bo takie podejście do sprawy świadczyłoby o jego dojrzałości emocjonalnej , co jest bardzo ważne.Teraz , kiedy zrozumiałaś , że nie możesz tego dłużej ukrywać , zrób to jak najprędzej , jeśli oczekujesz czegoś więcej od tej znajomości.Nie zdziw się , jeżeli on poczuje się oszukany , nawet jeśli ta wiadomość będzie dla niego zaskoczeniem.Powiedz mu , dlaczego tak postąpiłaś , że po nieudanym związku bałaś się , że będzie to przeszkodą w zbudowaniu czegoś nowego, oraz to , że nie jest Ci z tym ani dobrze , ani łatwo.Ufam , że zrozumie i zaczniesz nowy etap w swoim życiu z czystym kontem i sumieniem .Tego Ci życzę

witam,
tez  jestem samotnie wychowujaca mama...i spotykam sie z mezczyzna.
stawiam na szczerosc. on od poczatku wie , ze jest nas dwoje i mimo tej wiedzy postanowil zaczac i kontynuowac ze mna znajomosc lepsza jest najgorsza prawda...bo chyba nie chcialabys aby on dowiedzial sie o tym, ze masz coreczke od ludzi trzecich zamiast od ciebie??? brak zaufania na samym poczatku zle wrozy zwiazkowi.
pozostaje tylko pytanko: jak bardzo dojrzaly on jest..?
pozdrawiam

Szkoda, że nie powiedziałaś mu o tym przy okazji rozmowy o Twoim rozwodzie.
Sama chyba musisz zaakceptować Twój obecny status - jesteś rozwiedzioną kobietą  i opiekujesz się córeczką - i tyle. To nic nadzwyczajnego - jeśli Ty sama nie robisz z tego nienormalnej sytuacji. Występujecie niejako w "pakiecie" i dla Ciebie istotne są tylko relacje z osobami, które ten stan akceptują.
Ale nie stawiaj się w pozycji osoby, która musi się z czegoś tłumaczyć. Nie można oczekiwać, że będziesz chodziła z transparentem informującym poznawanych ludzi o Twojej sytuacji rodzinnej. Wytłumacz, że nie sądziłaś, że stanie się dla Ciebie czymś więcej niż kolega z pracy; a teraz zaczynasz się angażować i martwisz się, że może zbyt późno postanowiłać wtajemniczyć go w swoją prywatność. Trzymam kciuki

Masz rację oxyewa, nie zauważyłam i szkoda, że Kastii nie odezwała sie już więcej i nie napisała jak to się potoczyło.