Odszedł.

Dziewczyny...
Odszedł. Zostawił mnie po prawie dwóch latach. Powiedział, ze nic nie czuje, nie kocha, ze wmawiał sobie, oszukiwał mnie, ze chce byc z kim innym...
Myślałam ze jakoś to przejdę, ale nie mam siły, od tygodnia jestem na antydepresantach, gdyby nie one nie byłbym w stanie 'normalnie' funkcjonować. Boli jak cholera.
Ja tez myślałam o rozstaniu, nie byłam w porządku, fochy, awantury, traktowanie go jak wroga a nie mężczyznę życia, odizolowanie sie od jego rodziny. Teraz żałuje. Błagałam o ostatnia szanse, nie zgodził sie, kazał mi sie wyprowadzić z naszego wspólnego mieszkania. Zrobiłam to. On zadzwonił w środku tygodnia, zapytał: 'jak sie czuje ? Czy byłam w mieszkaniu ? (czyt. Czy zabrałaś rzeczy?). Nie bądź na mnie zła, możemy przecież sie kiedyś umówić na kawę...'
Chciałam walczyć, ale nie widzę nadzei,  czuje sie okropnie, obwiniam siebie, nie potrafię sobie z tym poradzić...
Od momentu jego telefonu, brak jakiegokolwiek kontaktu.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, ze ciagle mam nadzieje...
Co robić ? Jak sobie radzić ? Jak zacząć żyć ?