Witam.
Jestem na forum od jakiegoś czasu i czytałam przeróżne wątki. Bardzo ciekawi mnie pojęcie wybaczenia. Jedni piszą, że nigdy by nie wybaczyli zdrady, inni wybaczają wielokrotnie... Prosiłabym by wypowiedziały się osoby, które twierdzą, że zdradę wybaczyły i dały drugą szansę swojemu małżonkowi. Ja zostałam zdradzona dwa razy, przy czym dowiedziałam się o obu zdradach prawie równocześnie. Dałam mężowi drugą szansę, ale uczciwie powiem, że na dzień dzisiejszy uważam, że nigdy nie wybaczę i nigdy nie zapomnę. Zostałam z mężem, bo go zwyczajnie kocham i jestem pewna, że on kocha mnie. Wiem, z czytania tego forum, że takim stwierdzeniem narażam się na śmieszność i przykre słowa ale nic mi to nie przeszkadza. Chcę by zdradzone osoby, które zostały w związku, zastanowiły się i napisały tak z głębi serca, czy naprawdę wybaczyły, czy może sobie to wmawiają, okłamują siebie? Ja uważam, że chcą wierzyć, że wybaczyły, ale tak na prawdę potrafią po prostu żyć ze zdradzaczem i na codzień nie myśleć o zdradach. Wiedzą, że mogą być znowu szczęśliwe i to właśnie z tym kto tak bardzo potrafił zranić. Ciekawa jestem co o tym myślicie?
Podobne tematy
- Markuss88
- Net-facet
- Nieaktywny
Mój przyjaciel został zdradzony przez swoją kobietę.... to było ponad 3 lata temu... on wybaczył, przyznajmniej tak mówi. Przez ponad 2 lata nie bylo jakiegoś wspólnego spotkania w szerszym gronie aby jej nie wypominał i nie darł kotów o to. Czyon kocha ? na pewno, czy ona go? na pewno.... Teraz obecnie oboje się z tego śmieją i są siebie pewni. Czy zawsze tak jest ? nie ... wszytsko zależy od charakterów osób i sytuacji jakie były. Pozdrawiam i życzę powodzenia .
Dzięki, ale o to mi właśnie chodzi " że przynajmniej tak mówi... " Ale jak jest naprawdę? Głęboko w sercu?
- aloizy
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Moim zdaniem nie da się tego wybaczyć. Może i da się jako tako ponownie żyć z taką osobą, ale w głowie zostaje jednak to wspomnienie... I czasem przychodzi moment kłótni i sobie przypominasz, co druga osoba Ci zrobiła - to jest po prostu udawanie szczęścia.
- random.further
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Wybaczenie to jedno a decyzja o kontynuacji lub przerwaniu związku to drugie.
Z reguły wybaczanie to cały proces po to aby móc coś poza sobą pozostawić, nie znaczy, że zapomnieć - na to nie należy liczyć, proces - niełatwy i niekrótki. Wybaczyć należy zawsze, kontynuować związek po zdradzie - czasem.
Jak rozumiem Ty dokonałaś wyboru : nie wybaczę i pozostanę w związku - hm, no cóż, mnie nie przekonuje to pozostanie bez wybaczenia.
6 2017-04-08 23:37:37 Ostatnio edytowany przez Monoceros (2017-04-08 23:38:13)
W ogóle to zależy co rozumiesz pod pojęciem "wybaczyć".
Zapomnieć i nigdy o tym więcej nie myśleć? NIE.
(To by było głupie i nikt by się niczego z tego nie nauczył).
Ale przyjąć do wiadomości, że ktoś tak postąpił, tak się zachował, zranił mnie, celowo lub nie, potem to naprawił, zadośćuczynił, żałował? I potem dalej zaakceptować to jako czyjąś wadę i z tym żyć, jako z jednym z wielu wspomnień? Chyba tak.
Moim zdaniem w ogóle idea wybaczenia jest obca wielu ludziom. Szasta się tym słowem, a niewielu naprawdę zdaje sobie sprawę, że wybaczenie jest pracą, którą wykonuje się samemu, wewnętrznie, nad sobą. Nie nad innymi, nie nad wydarzeniem, tylko nad swoim rozumieniem - zrozumieniem swoich uczuć, przyjęciem tych uczuć, nad zrozumieniem tej drugiej osoby, jej uczuć. Na zauważeniu siebie ale i tej drugiej osoby i otoczeniu troską. Wymaga zobaczenia, że wszyscy tak naprawdę dążymy do jednego celu - szczęścia i satysfakcji. I że jakkolwiek była ta droga do szczęścia, nawet mylna i bolesna, była szukaniem dowolnie rozumianego szczęścia.
Wybaczenie oznacza też nauczyć się z tego czerpać korzyść z tego wydarzenia, nauczyć się czegoś o tej osobie, o sobie też, nauczyć się przeciwdziałać powtórzeniu sytuacji, wykorzystać to do wzmocnienia siebie i relacji z drugą osobą.
- Nana666
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ja po blisko roku jestem bliska wybaczenia, ale zapomnienie to dla mnie jakaś abstrakcja. Jak zapomnieć przełom w swoim życiu? Ból? Zapomnieć się nie da, przynajmniej ze zdrową pamięcią. A co przez wybaczenie rozumiem: podjęliśmy się wspólnie naprawy tego związku. On trwa. Ja przestaĺam tym rzygać (w rozmowie), kiedy poczułam, że już nie potrzebuję tego. Kiedy emocje zeszły, podeszłam rozumowo: nie rzygamy, robimy. Przestałam o tym ciągle myśleć, powoli nabieram zaufania. Na razie mnie to uszczęśliwia, nie żałuję mojej - i naszej - decyzji, ale ostrożna będę już chyba zawsze. To ta niemożność zapomnienia - drugi raz też nie dam się okraść, torebkę mam zawsze pod ręką, odkàd raz mnie okradziono. A to było lata temu.
Moim zdaniem to nie jest kwestia wyboru. Ja nie wybrałam opcji " nie wybaczę"... Ja poprostu jestem ze sobą szczera i dogłębnie studiuję swoje uczucia. Na dzień dzisiejszy nie rozumiem jak można coś takiego wybaczyć? Moim zdaniem można kogoś kochać, można lubić i fajnie spędzać z nim czas, ale wybaczyć? Zdrady to kłamstwa, oszustwa, utrata zaufania i poczucia bezpieczeństwa... Rozwalenie czegoś co budowało się wspólnie przez lata... Tego chyba tak naprawdę nie da się wybaczyć ani zapomnieć? Można z tym żyć i starać się do tego nie wracać, ale każdego dnia budzę się ze świadomością, że jestem zdradzona kobietą... Nie męczy mnie to już, ale jest i zawsze chyba tak będzie...
Dzięki za Wasze przemyślenia
Z ciekawości weszłam na Wikipedię i oto co przeczytałam.
Wybaczenie to:
"Zaprzestanie odczuwania złości lub niechęci spowodowanej negatywnym zachowaniem drugiej osoby lub zredukowanie negatywnych myśli, emocji opartych na doświadczonym urazie ze strony drugiej osoby."
No i jestem trochę w szoku hi hi. Czyżbym wybaczyła zupełnie o tym nie wiedząc? 
10 2017-04-09 07:30:18 Ostatnio edytowany przez Wielokropek (2017-04-09 07:31:52)
Czy można wybaczyć?
Mówisz, że możesz - to możesz.
Mówisz, że nie możesz - to nie możesz.
Bo owo ‘mogę’ czy ‘nie mogę’, poza nielicznymi obiektywnymi wypadkami, jest decyzją. A to, jaką podejmiemy decyzję zależy od nas samych.
Czy można wybaczyć?
Przebaczyć komuś wcale nie znaczy, że musisz tolerować jego zachowania. Akt przebaczenia odbywa się w twoim własnym umyśle. To naprawdę nie ma nic wspólnego z drugą osobą. Prawdziwe przebaczenie to uwolnienie się od tkwiącego wewnątrz bólu. Wybaczenie jest aktem uwolnienia się od negatywnej energii.
Skoro tak, to zachęcam osoby mające wątpliwości dotyczące wybaczania do odpowiedzi sobie na inne pytania:
- Dlaczego zdecydowałam się nie wybaczyć?
- Jakie korzyści mam z tego, że nie wybaczam?
Czy można zapomnieć?
Jeśli coś jest faktycznie ważne i istotne dla danej osoby, to ona o tym czymś nie zapomni (pomijając wszelkie schorzenia).
- aloizy
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Wybaczanie zależy od konkretnych ludzi. Jedni znoszą bardziej taką zdradę i nigdy już nawet nie odezwą się do byłego partnera, inni zaś pomimo zdrady dalej są zaślepieni "miłością". Tak więc jeden da radę wybaczyć, a drugi już nie.
Wielokropek, fajne pytania pod koniec wypowiedzi zostały przez Ciebie postawione. I z chęcią odpowiem.
Po pierwsze, dlaczego decyzja o braku wybaczenia? Jedni to robią, by zachować swoją godność, swój honor. Mogą nie dać rady patrzeć na tę osobę, mogą brzydzić się na samą myśl, że były partner mógłby ich dotknąć. Nie wyobrażają sobie dzielić łoża ze świadomością, że osoba, która leży obok mnie, leżała w ten sposób niedawno obok kogoś innego, robiąc durne rzeczy - nie patrząc przy tym na to, co czuję. Ten ból może być tak wielki, że wystarczy, by nie przebaczyć. Inna sprawa, że jedni ludzie wybaczają zachowanie, ale mimo to nie decydują się na związek. To jest na zasadzie - w głębi duszy jesteś dobrym człowiekiem, tylko w tej jednej kwestii masz bardziej bujną wyobraźnię i nie mogę Cię obarczać brakiem wybaczenia - w związku z czym osoba jest w stanie w 100% przebaczyć, ale już nigdy wiązać się ze "zdrajcą".
Po drugie, jakie korzyści mam z tego? Niektórzy na pewno wewnętrzny spokój. Będą odczuwać ulgę, że nie wybaczą, bo przyszłość nigdy nie jest pewna i tak naprawdę niewiadomo czy "zdrajca" nie zachowa się w ten sposób ponownie. Jest to pewnego rodzaju reakcja samoobronna. Kolejną korzyścią właśnie u niektórych ludzi jest znów zachowanie honoru i godności.
Ja osobiście jestem zwolennikiem wybaczenia, moim zdaniem każdy zasługuje na to. Wybaczenia, ale jako człowiekowi, a nie ukochanej. Nie dałbym rady ponownie zaufać osobie, która zdradziła raz. Wychodzę z założenia skoro był już skok w bok, to będą i kolejne. Żal by pewnie jakiś czas pozostał, mam nadzieję, że to nie wpłynie jedynie na przyszłe zaufanie do nowej partnerki. Nie chciałbym by brudy ze starego związku przeniosły się na nowy. I temu właśnie nie dałbym rady być ponownie z taką osobą, ale jeśli o wybaczenie chodzi - okej, nie ma sprawy. Nie będę karał Cię za to, że jesteś niedojrzala emocjonalnie.
(...) Ja osobiście jestem zwolennikiem wybaczenia, moim zdaniem każdy zasługuje na to. (...)
Inaczej pojmuję wybaczenie. Wybaczam ze względu na siebie, by siebie samej nie zatruwać złością, wściekłością i innymi trudnymi emocjami. Wybaczam, by do tego co mnie spotkało nie dokładać swojej energii.
To, czy zrywam kontakt/związek czy go utrzymuję jest inną sprawą.
- aloizy
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Hmm, jakgdyby każdy właśnie inaczej może rozumieć wybaczanie. Akurat to pole jest wielkie pod tym względem. Choć to, co mówisz, również jest logiczne. Że wybaczanie jest dla samego/samej siebie - to również jest prawda, z którą nawet się zgodzę. Gdzieś pominąłem ten wątek, dziwię się, że sam o tym nie wspomniałem. Bo to trochę jest zależne. Jeśli komuś już wybacza się, to siłą rzeczy samemu również uwalniam się od tej przeszłości.
Wcześniej umknęło mej uwadze.
(...) Po drugie, jakie korzyści mam z tego? Niektórzy na pewno wewnętrzny spokój. Będą odczuwać ulgę, że nie wybaczą, bo przyszłość nigdy nie jest pewna i tak naprawdę niewiadomo czy "zdrajca" nie zachowa się w ten sposób ponownie. Jest to pewnego rodzaju reakcja samoobronna. Kolejną korzyścią właśnie u niektórych ludzi jest znów zachowanie honoru i godności. (...)
Czyli skutkiem wybaczenie jest brak wewnętrznego spokoju? Brak ulgi? Brak honoru i godności? Naprawdę?!
15 2017-04-09 08:49:47 Ostatnio edytowany przez aloizy (2017-04-09 08:52:51)
- aloizy
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Moim zdaniem owszem. Z tym, że to jest wzmianka na temat ogólny. Nie jak ja to odbieram, tylko również czemu inni mogą tak uważać, czemu inni mogą mieć korzyści i jakie są. Swoje zdanie napisałem dopiero na dole mojej wypowiedzi.