Pieniądze w związku

Dzięki :* :* :*
Już się sama pogubiłam w tym wszystkim, też mi się wydaje, że mam rację. Praca jest bardzo ważna, bez niej człowiek świruje.Nie chcę żeby tylko mój chłopak czy mąż w przyszłości sam pracował i wszystko stawiał, no a kiedy pojawią się dzieci czy  nawet w małżenstwie to powinno się miec wspólne pieniądze tak mi się wydaje i w miarę wspólnie nimi zarządzać.
Po 2 . może ja jestem jakąś idealistką czy marzycielką a może wariatką że jakoś wierzę że dwoje ludzi da radę do czegoś razem dojść i że poradzą sobie i wcale nie musze mieć mega ciężko, ale bliscy myślą inaczej i tak mnie dołują że prawie całe noce potrafię przepłakać w obawie ze oni jako starsi, doświadczeni mają rację.
Mimo, że na codzień jestem pogodną, pozytywną osobą , mam chwilę mega doła , że nic nie osiągnę kiedy ciągle to śłyszę

Wiesz, ciągle porównują mnie z moimi rówieśniczkami, znajomymi, którym wszystko fundują faceci, którzy mają już dzieci, męża.
Mnie też boli, że życie biznesowe dobrze idzie, satysfakcjonuje mnie, a żadnych planów o ślubie nie ma za bardzo, a ja bym chciała, chciałabym już dzidziusia, ale wiadomo, że naciskać absolutnie nie można , muszę czekać aż On dojrzeje, a może po prostu nie da się mieć wszystkiego : albo zarabiasz , dorabiasz się sama lub z kimś, albo wychowujesz dzidziusia

Twoja rodzina pewnie jeszcze żyje w czasach, w których to facet fundował wszystko i uważają, że teraz też tak jest.

Nie słuchaj ich. Macie zdrowy układ, oboje po równo, każde ma swoją kasę, żyć, nie umierać

A ja się wypowiem trochę inaczej. Owszem, w związku liczy się wspólnota i tak dalej. Ale to "po połowie" to do mnie już nie przemawia. Może dlatego że miałam takie a nie inne doświadczenia życiowe. Przez całe życie z byłym mężem mieliśmy wspólne pieniądze. Wszystko szło do wspólnego wora. 100 procent mojego i 100 procent jego, z tym że moje 100 procent to było znacznie mniej niż jego, więc on uważał że "jak zarabia to może na siebie wydawac", ale ja nie, bo przecież wszystko po połowie, a z mojej połowy na mnie już nie starczało.  Teraz nie uważam że jak się jedzie na przykład na wczasy to trzeba płacić po połowie. Ten kto więcej zarabia płaci więcej, bo go na więcej stać. Mój partner ostatnio nie wziął wcale ode mnie pieniędzy za wczasy. Bo nie chce żebym się martwiła że mi zabraknie pieniędzy, a poza tym tak chciał i koniec. Mieszka u mnie, ja pokrywam opłaty za dom jak dotychczas, on robi zakupy i płaci za wszystko inne. Ja płacę za swoje osobiste wydatki, on płaci za swoje. Za moje czasami też. Każdy ma swoje pieniądze, myślimy o wspólnym ale to jak się przeprowadzimy do nowego domu.

Myślę że Twoja rodzina ma uzasadnione obawy. Fajnie jest jak się zarabia po równo. Ale - chłopak w tej chwili nie pracuje, przedtem nie zarabiał za wiele. Ty zarabiasz wystarczająco na siebie, ale na dwójkę to już nie za bardzo. Wydatki faceta są zawsze wyższe niż kobiety. Więcej jedzą i dłużej siedzą pod prysznicem :-)

Jestem feministką, ale uważam że to facet powinien zarabiać na rodzinę, bo my rodzimy im dzieci i im je wychowujemy, poza tym utrzymujemy dom w jakim takim porządku. Pomimo że też pracujemy. I o to chodzi pewnie Twojej rodzinie, że on będzie musiał być częściowo na Twoim utrzymaniu.

Napisałam to w żartobliwym tonie, ale tak jest naprawdę. Nie liczę kremów i ciuchów, oczywiście. Przeliczyłam jak mój eksmałż mnie zostawił a ja zamiast sobie nie poradzić to zaczęłam sobie radzić całkiem fajnie. W tym samym domu, z tymi samymi opłatami. Opłaty za gaz spadły o połowę (ciepła woda ogrzewana gazem), a na jedzenie wydawałam jedną czwartą tego co kiedyś. Faceci więcej jedzą i dłużej siedzą pod prysznicem. To fakt.

Mój się myje 1/5 tego co ja, bo ja mam włosy do pasa...

Je więcej, ale je tańsze rzeczy, mój się naje kiełbachą i połową chleba. Ja muszę mieć warzywka, specjalny chlebek (6 zł za 5 kromek)...

Zależy o przypadku, ale wydaje mi się jednak że więcej jest sytuacji kiedy to ona wydaje więcej.

Mój z kosmetyków używa tylko szamponu i olejku do brody, kupuje sobie prepa do wowa (hej mi też), ciuchy mało co kupuje, bo nawet nie ma kiedy tego nosić, w pracy ma służbowe. Czasami sobie kupi jakieś narzędzia, ale przecież ja też ich używam, dołoży do samochodu (ale hej to mój samochód, ja jestem właścicielem, a on pakuje w niego kasę). Ja za to potrzebuję kosmetyków, leków, witaminek, droższego niż on jedzenia więc sądzę że to ja więcej pieniędzy przejadam.

Czasem pojawią się wydatki typu myszka do kompa czy tego typu. Ale jak kupił sobie super mysz to mi od razu taką samą. Nową kupił tylko dlatego bo stara się zepsuła...

No nie wiem... Może mi się taki Franciszek z Asyżu trafił. Sam dla siebie to on niewiele potrzebuje, woli kupić mi, czy bliskim, a i jakiegoś biedaka chętnie poratuje.

Jeden z moich byłych faktycznie dużo wydawał na ciuszki i inne duperele, ale z drugiej strony mnie też obdarowywał, ze swojej kasy... Wiem że potem potem zadłużył mieszkanie, a na nowe perfumy miał ale to w ogóle dziwny typ był.

U nas idzie wszystko na jedną kupę (a obecnie tylko on zarabia) i każdy bierze jak potrzebuje. No ale my razem mieszkamy to inaczej trochę.

Rzeczywiście były takie sytuacje, że On brał większość na siebie , np gdy jechaliśmy na wczasy, ja opłaciłam noclegi a On paliwo, obiady, które Go drożej wyniosły, bo to był kawał drogi lub jak ostatnio byliśmy na pizzy, nazamawiał i na wynos, wyszło około 70 zł, więc on rzucił 50zł, ja resztę miałam dodać. Niekiedy rzuca słowo :"ja jestem facetem"albo jak pracował mówił, że to on więcej zarabia, a niekiedy są sytuacje jak np sylwester, gdzie pół na pół np po 150 zł, ale za transport juz np nie płacę.Więc chyba nie jest zle. Tak samo jak spędza u mnie weekendy w wynajmowanym przeze mnie mieszkaniu - jak robimy zakupy spożywcze to na początku chciał za mnie płacić i płacił ale szybko to skasowałam, czasem ja coś kupiłam, ale zwykle każdy płaci za swoje, tak mniej więcej.

W naszym wypadku to On ma większe wydatki, kupuje drogie ciuchy przeważnie, drogie buty, żeby jak twierdzi były na lata , wydaje sporo na leki,specjalne kosmetyki, ma problemy skórne, paliwo , dojazdy do mnie , ma wydatki ostatnio na auto, spłaca raty, naprawia u mechanika.No i sporo je
Ja płacę za pokój, rachunki, podróże do domu, sama się utrzymuję na spokojnie, jeszcze jestem w stanie większość pensji odłożyć miesiąc w miesiąc.
Takie współne konto po ślubie jest fajne wg mnie, ale wiadomo, mogą być większe wydatki z 2 str niż bym miała sama, ale jak facet zarobi sporo to nie odczuję, przykładowo nawet jak byśmy po 2, 5 tys zarobili, czy on 3 tys, ja około 2. to chyba tego aż tak nie odczuję.

Wypowiem się za siebie. Wspomniałaś wczesniej:

Ujmę to tak, rozmowy o dziecku i ślubie to na Twoim miejscu na razie bym odłożył. Pogadajcie o wspólnym zamieszkaniu - bo ono baaaardzo dużo rzeczy weryfikuje.
Jak się przez pół roku wspólnego mieszkania nie pozabijacie i będzie ok ( albo dłużej/krócej jak kto woli) to wówczas wróciłbym do powyższych tematów.
W mojej ocenie, jeśli spędzacie ze sobą weekendy albo co najwyżej po kilka dni to to jest takie na pół gwizdka.
Wiele rzeczy wychodzi dopiero kiedy się z drugim człowiekiem spędza dzień za dniem... i tego etapu w żaden sposób nie da się przeskoczyć.
Osobiście uważam również, że jest on bardzo potrzebny. Ale to moje zdanie.
Tak na marginesie, Twój partner zamierza jak rozumiem jezdzić w transporcie międzynarodowym (wysokie zarobki)? Pytam z ciekawości... bo to się wiąże z pewnym systemem pracy.

Ludzi żerujących na innych jest pełno, niekoniecznie psychopatów. Taki mój znajomy wpadał na tydzień, siedział dwa i nawet butelki wody od siebie nie dołożył... ;P

Dobrze że były takie atrakcje też mam już za sobą.

Ja Ci powiem jak to jest.
Taki związkowy świr, może dla obcych ludzi być wspaniałym, mądrym, cudownym człowiekiem, a dla bliskich...
Psychopata może być niezwykle inteligentnym człowiekiem, szarmanckim, to nie zawsze widać od razu.

Dokładnie.... Dlatego to " jak to możliwe że mądre dziewczyny są z czubkami" "jesteś głupia skoro z nim jesteś"jest o kancik pupci potłuc.
W to się wpada powoli nawet nie wiesz kiedy...wyjść jest trudno bo psychopata omota, zmanipuluje, odkręci kota ogonem, podkopie poczucie własnej wartości, odetnie od otoczenia, często i funduszy...

Wiesz, myślę że pewne sytuacje biorą się z ignorowania/ nie dostrzegania pewnych ostrzegawczych sygnałów.
Sam wielokrotnie zastanawiałem się co taka fajna dziewczyna widzi w takim debilu (pardon)...

No ok rozumiem, tylko że manipulować sobą to się pozwala, to samo z poczuciem własnej wartości, odciąć od otoczenia też się wówczas pozwalasz.
Jak się zapalają ostrzegawcze lampki, ktoś mnie próbuje ograniczać a ja tego nie akceptuje to od razu jest zgryz. Przykładem jest moja eks narzeczona, która po 3 latach związku stwierdziła, że nie będę mieć nic do gadki z przeciwieństwie do niej i jej mamusi... i się sromotnie zawiodła...

EDIT: Chętnie bym się odniósł do poniższych słów ale nie będę robić offtopa.

To się tylko wydaje takie proste