Chłopak z pracy, próbować? - Netkobiety.pl

Pewnie, ze probowac.Jesli chodzi o wiek, to nie ma znaczenia.Wiek fizyczny nie zawsze idzie w parze z rozwojem intelektualnym.A jak go zagadac ? Najlatwiej na portalu spolecznosciowym.
A jak nie, to przelam sie i zapytaj zwyczajnie, czy ma ochote pogadac przy kawie, albo przy piwie.Najwyzej odmowi, ale Ty bedziesz wiedziala, ze zrobilas co moglas, zeby sie do niego zblizyc.A tak, to po jakims czasie bedziesz miala do siebie pretensje, ze moglam to, moglam tamto...
A wiesz, czy jest wolny ?

No to nie wiem.
Moze upusc chusteczke przy nim..

Zdania co do wieku są podzielone, starsi ludzie uwazaja ze to zadna roznica, mlodsi ze lepiej zeby facet byl starszy.
Moze tylko mi sie wydaje, albo chlopak bardziej stara sie o starsza dziewczyne ktorej trzeba bardziej zaimponowac a nie np o malolate ktorej niewiele potrzeba?

On moze mysli ze jestem mlodsza od niego bo wygladam na 22 lata

Zaczelam sie zastanawiac jak to sie stalo ze taka łajza jak ja ktora boi sie wyjsc z inicjatywą i uwaza to za desperację znalazla wczesniej chlopaka i to nie jednego. Normalnie chodzilana randki i miala powodzenie.

Doszlam do smutnego wniosku ze zawsze poznawalam chlopakow przez internet, portale randkowe lub spolecznosciowe.
Nawet jak poznalam ich na zywo, np w pracy to i tak zagadywali dopiero na facebooku.

Wiele razy slyszalam, ze bali sie zgadac na zywo, bo facet ogolnie boi sie wyjsc na glupka, jak to napisal kolega- scena jak z "glupi i glupszy" - "pragnę kochac sie z uczniakiem" ( niezapomniana scena ) dlatego latwiej napisac niz stanac twarza w twarz.

Tez mam z tym problem, tym bardziej ze w domu zawsze uczono mnie ze nie wolno biegac za chlopakami, teraz mam chore przekonanie o tym ze to cos zlego, wiele razy nawet kolezanki zwracaly mi uwage ze za mocno ksiezniczkuje, kiedy pisze pierwsza zaraz mam mysli ze pewnie sie narzucam.

Mimo wszystko mysle ze na poczatku znajomosci to facet powinien wyjsc z inicjatywą.

Jak tylko wylecze gardło i trafie na jego zmiane postaram sie czesciej na niego wpadac i sie umiechac :]

Mam nadzieje ze tak ;>

No i dałam mu do zrozumienia, jako ze nadazyla sie okazja zmiany pracy postanowilam dzialac. Mialam w glowie tylko to ze trafilam wkoncu na jego zmiane i na jego dzial, mysle- moze to ostatnia szansa i wiecej nie będzie?

Jednak moja blokada nie pozwolila mi zagadac, powiedzielismy sobie czesc, wyczail mnie na koncu korytarza.

Jedna Pai ktora zna sytuacje, widząc jak sie mecze powiedziala - daj numer to mu przekaze.

Tak zrobilam, napisalam numer z imieniem, miala mu przekazac.

Spotkala go wczoraj na korytarzu i zaczela - ze jest jedna dziewczyna ktora sie nim interesuje i podala moje imie, podobno sie ucieszyl i UWAGA- powiedzial zebym sama do niego przyszla.

Nie powiem, rozczarowalam sie, bo chlopak wie na czym stoi, wie ze jestem zainteresowana i nie robi nic tylko czeka az sama zaczne go podrywac. W pracy Ci ktorzy znaja sytuacje odradzaja mi go, twierdza ze gdyby mu zalezalo (szczegolnie teraz kiedy juz wie) - sam by podjął jakies kroki.

Dzis po tym jak juz zostalo mu przekazane desperackie zdanie o mnie poszedl za mną do toalety powiedzielismy sobie tylko czesc. Pozniej widzialam go na mojej sali, rozmawial z moim operatorem i patrzyl sie jak wychodzil, nic wiecej. Kobiety twierdzily ze caly dzien chodzil nabuzowany i zdenerwowany, ale nie wnikam czemu.

Uwazacie ze przesadzam? Na ile moze sobie pozwolic kobieta zeby dac znac facetowi ze jej zalezy? Teraz jego kolej?

Nie słuchasz co się do Ciebie mówi, wybierasz swoją drogę, więc na cóż pisać...

Facet jest według Ciebie narcyzem, bo nie odwala całej roboty od początku do końca. Może jeszcze ma Cię na kolanach prosić o spotkanie?

Czytam posty autorki i nie mogę uwierzyć, że napisała je niemal trzydziestoletnia kobieta, żyjąca w środku Europy w XXI wieku.

Nie dostał tego numeru bo powiedzial tylko zebym sama do niego przyszla.
Raczej nie mial mi za zle ze glupio postapilam wysylajac kogos bo podobno sie ucieszyl ze sie nim interesuje.

Wielokropek- to ze zyje w XXI wieku i mam prawie 30 lat nie znaczy ze jestem tak postepowa jak niektore dzisiejsze nastolatki ze same włażą facetowi na łeb, dlatego tak ich nauczyły - nie muszą sie starac bo liczą, ze dostana wszystko bez starania, ja taka nie jestem. Trudno, stalo sie, postapilam glupio, ale myslalam ze wiecej do tej pracy nie wroce, okazalo sie inaczej. Postanowilam zaryzykowac, ale nie zaluje.

Teraz mam czarno na bialym - jesli nic nie zrobi to ja tez nie.

Dokładnie, bo ja za nim nie latam

No faktycznie, tragedia zostać starą panną Jakby bez faceta nie dało się żyć;] bedzie to bedzie nie to nie ;]

Postaw się może w jego butach i wyobraź sobie, że przychodzi do Ciebie kolega z pracy z numerem jakiegoś chłopaka, który Ci się podoba. Przyjęłabyś ten numer?
Ja bym nie przyjęła, ponieważ dla mnie osoba dorosła, która swoje sprawy załatwia poprzez pośredników jest niepoważna. Podobnie jak ten chłopak, życzyłabym sobie, żeby zainteresowany przywędrował do mnie osobiście, a jeśli nie zrobiłby tego, olałabym po całości, niezależnie od wcześniejszego wrażenia jakie zrobiła na mnie ta osoba. Rozumiem, że jesteś nieśmiała i masz swoje zasady, szczególnie to drugie jest bardzo ważne, ale tak naprawdę niczego nie ryzykowałaś sama skazałaś się na porażkę. Myślę, że Twoje poczucie "zaryzykowania" wiąże się tylko z Twoim głębokim przekonaniem o tym, że to mężczyzna ma się starać oraz, że kobieta, która się stara jest "postępowa" i wchodzi facetowi na łeb. Moim zdaniem postępowość naszych czasów nie polega na tym, że małolaty uganiają się za chłopakami i pierwszemu lepszemu wskakują do łóżka, tylko na tym, że obie strony się starają i to sprawia, że mają szansę zbudować szczęśliwy związek.

Stawiałam się w jego sytuacji i rowniez pomyslalam o tym ze lepiej zeby sam przyszedl - odpowiedzialabym to samo.
Ale nie wiem co siedzi mu w glowie, mysle ze poczul sie pewny siebie i czeka teraz az zaczne go zdobywac.

Pracujemy w jednej firmie ale widze go ok 3 razy w miesiacu przez krotka chwile.