Wierność nade wszystko, swingowanie, związek otwarty?

Z wielkim zainteresowaniem przeczytałam wszystkie posty.
Obecnie jestem na etapie transformacji mojego spojrzenia na związki otwarte i ogólnie związki. Byłam dwa razy w wieloletnich związkach monogamicznych, z różnych względów nie przetrwały. Obecnie od trzech lat jestem w związku, z obcokrajowcem, młodszym od siebie o 6 lat ( on ma 26 lat, ja 32 ). Nasz związek przetrwał mimo odległości, samotności, która nam towarzyszyła podczas nieobecności. Zawsze oparty był jednak na jednym podstawowym elemencie : szczerość. Kiedy decydowaliśmy się na ten związek postanowiliśmy, że niczego nie będziemy ukrywać. Zdrad nie było, na początku chcieliśmy tradycyjnego, monogamicznego związku.
Od zawsze jednak mój partner mówił mi jednak o pożądaniu, które odczuwa, kiedy widzi inne kobiety. Teraz, kiedy po kilku latach prawie zdecydowaliśmy się zamieszkać razem ten problem oczywiście pojawił się w naszych rozmowach. On twierdzi, że jego uczucia się nie zmieniły, że kocha mnie i to ja jestem tą osobą, z którą chce być, spędzać czas i ułożyć sobie życie. Nigdy też, kiedy jesteśmy razem nie zaniedbuje naszego związku. Dzięki temu, że moja praca dawała mi takie możliwości, pomimo tego, że to związek na odległość spędzaliśmy ze sobą czas często, czasem miesiąc, albo dłużej, wtedy 24h na dobę. Nie było znudzenia, kłótni, nudy.
Trudno pogodzić mi się z jego pragnieniami. Z drugiej strony wiem, że są one zupełnie naturalne. Póki do jestem na etapie całkowitej dekonstrukcji swojego  światopoglądu w tej kwestii. Postanowiliśmy po wielu dniach rozmów, bólu, łez, emocji postanowiliśmy dać sobie czas, aby przemyśleć na ile każde jest w stanie udźwignąć, aby rozwiązać ten problem.

Iguana, jestem bardzo ciekawa jak to u Was było na początku. Oboje tego bardzo chcieliście, czy też były wątpliwości i rozmowy ?? Nie było kłótni, zazdrości, emocji ... nawet na początku ??

O ile wiem, większość mężczyzn może poczuć pożądanie do innej kobiety, pomijam homoseksualistów. Tylko, że większość mężczyzn nie namawia swoje partnerki, by pozwoliły mu sobie seksować z każdą co mu się spodoba. To usankcjonowany skok w bok w sumie A że człowiekowi można wmówić praktycznie wszystko, to może się zdarzyć, że partnerka lub partner się zgodzi na to.

Większość mężczyzn po skoku w bok wraca skruszona do partnerki i mówi, że ją kocha.

Zastanawia mnie jedno - po co zmieniać swój światopogląd, swoją naturę dla kogoś?

To prawda, że pożądanie to naturalna sprawa. Ale tutaj też nie chodzi o taki typowy skok w bok. Mój chłopak obawia się, że może mieć tendencje poligamiczne. Wcześniej wydawało mu się, że nie potrafi żyć w związku monogamicznym, bo po prostu nie znalazł odpowiedniej partnerki. Nasz związek zbił go jednak z tropu. Dogadujemy się doskonale, nie ma problemów. On obawia się w związku z tym, że nie jest w stanie żyć z jedną kobietą, pomimo tego, jak doskonały jest związek. Mówi, że wiele razy odrzucał myśli o innych kobietach, ale nie może żyć w ten sposób. Nie można przeczyć samemu sobie. Twierdzi, że potrzebuje innych kobiet, lubi czuć się pożądany i sam lubi to uczucie w stosunku do innych. Jego ojciec przez wiele lat żył w 2 związkach jednocześnie, dopóty dopóki mama nie odkryła prawdy. Oczywiście skończyło się to tragicznie. Mój chłopak twierdzi, że być może też ma takie tendencje i nie potrafi znaleźć spełnienia w jednym związku i to się może nigdy nie zmienić.

Czy warto zmieniać się na siłę dla kogoś ? Pewnie, że nie. Bo robić coś wbrew sobie to bez sensu. Nie szukam dla niego usprawiedliwienia i nie szukam też argumentów dla siebie, żeby się przekonać do tego typu układów.

Po prostu nasza natura jest złożona, szukam prawdy o człowieku. Daliśmy sobie trochę czasu, on chce przemyśleć wszystko, skupić się na sobie, swojej seksualności i na tym, co jest dla niego ważne. Nie wiem, czy znajdziemy rozwiązanie dla tej sytuacji. Otwarte związki to dla mnie wcale nie droga na skróty. Wręcz przeciwnie.  Dlatego wypowiedzi Iguany są niezwykle ciekawe. Pozdrawiam serdecznie.

Myślę, że Twój chłopak ma wiele odwagi i darzy Cię szacunkiem dzieląc się z Tobą tego typu obawami. Znam sporą ilość mężczyzn, która odkrywając u siebie tendencje poliamoryczne, nie radzi sobie z tym i w efekcie boi się porozmawiać ze swoją połówką na ten temat. Pewnie też ma świadomość, że nie musi Ci się to spodobać i że może rzutować to na przebieg Waszego związku, ale wybrał prawdę i niewielu mężczyzn ma na tyle jaj. 

Dlatego też trzymam za Was kciuki i liczę, że znajdziecie swój złoty środek - chociaż też z własnego doświadczenia wiem, że potrzeba czasu, wielu godzin rozmów, wytrwałości i Miłości, aby to wszystko dobrze poukładać i nie działać na swoją wzajemną szkodę.

Dodam może też jeszcze, że wyobrażenie wielu mężczyzn o życiu z dwoma kobietami w większości wypadków rozmija się z prawdą. Z jedną kobietą bywa ciężko, a dwie oznaczają naprawdę dwa razy więcej pracy włożonej w obydwie relacje. I znam też kilka przypadków, że mężczyźni spełnili swoją fantazję o życiu z dwoma kobietami, ale nie wytrzymywali tego długo weryfikując swoje poglądy bardzo szybko. Wszystko jest "pięknie, ładnie" jak mowa o przyjemnościach, jak pojawiają się życiowe problemy i kłótnie, to trzeba mieć w sobie naprawdę dużo odwagi, dojrzałości i cierpliwości (po wszystkich stronach układu) aby takie relacje utrzymać.

Może tak, a może nie - raczej to jest nieweryfikowalne.

To jest moim zdaniem bardzo trafne spostrzeżenie

EDIT: a jeszcze na jedną rzecz chciałabym zwrócić uwagę, że znaleźć odpowiednią kobietę do takiego układu jest bardzo ciężko.

Iguana

A według Ciebie prawdę można powiedzieć tylko wtedy, kiedy nie grożą za nią żadne nieprzyjemne konsekwencje? Rozbroiłeś mnie tym. To rozumiem jak dziecko Ci w domu rozwali telewizor, a potem skłamie, że to pies, to będzie to ok, bo w przeciwnym razie dostałby burę i szlaban. ^^

To, że Twoja żona jest chorobliwie zazdrosna, to jej problem, ale to, że ją okłamujesz - Twój. Zamiast konsekwentnie i twardo trzymać się ustalonych granic i nie okłamywać jej, tylko utwierdzasz ją w jej paranoi za każdym razem jak zwęszy, że coś w Twoich słowach nie gra.

Wybacz, ale kompletna bzdura.

Oj nie ban, TRZEBA MIEĆ JAJA by mówić prawdę! Zwykle człowiek woli skłamać, by nie doświadczyć (przykrych) konsekwencji, dla wygody, dla (POZORNEGO!) świętego spokoju. Człowiek posiadający własną godność nie będzie kładł po sobie uszu by dogodzić drugiej osoby kosztem siebie.

Dzięki netkobiety za ostrą ripostę. Może w następnym życiu skorzystam z tych rad i zobaczę czy zła będzie mniej czy więcej... wtedy będę wychodził na arenę bić się o proste sprawy w imię prawdy. Macie rację. Niepotrzebnie zrobiłem off topic.

To chyba nie jest temat o mówieniu sobie zawsze prawdy w związku ale skoro o tym mowa to uważam że prawda zupełnie do szczęścia potrzebna nie jest w bardzo wielu przypadkach a jest tylko powodem cierpienia. vide: nazakręcie.
Nie twierdze że kłamstwo jest lepsze tylko że jeśli już mamy coś na sumieniu (coś co może rozwalić związek) a nie chcemy aby nasz związek się przez to rozpadł to trzeba zrobić wszystko aby jednak tą prawdę ukryć. Niestety ale życie w takim kłamstwie nie jest wcale łatwe i jest to swoista pokuta dla grzesznika. Prawda mogłaby być oczyszczająca ale i rozwalająca życie tak więc czasem lepiej zamknąc buzie na klucz i zrobić wszystko aby nic nie wyszło na jaw...
Wiem że dostane pewnie za tą wypowiedź po głowie od "prawdomównych" ale zdania nie zmienie. Pisze to w oparciu o własne doświadczenia (i z najbliższego otoczenia) i wiem że nie zawsze prawda jest lepsza od ...milczenia.

Najlepiej nie mieć nic na sumieniu. Albo przed samym faktem pomyśleć czy potrafie ponieść konsekwencje lub unieść ciężar kłamstwa...

Ogólnie monogamia jest ciężka i wbrew ludzkiej naturze ale poligamia też rodzi mase problemów. Tak więc częściej spotyka się monogamie seryjną albo monogamię i "jednocześnie skoki w bok". "Stare zasady" tracą coraz bardziej na znaczeniu.

Stare zasady to monogamia do grobowej deski nawet jak nigdy szczęścia nie dawała.

Piszesz jakby ewentualnie cierpienie dotyczyło tylko kłamcy, a to przecież nieprawda. Ba, chyba częstszy scenariusz jest taki, że kłamca przestaje przeżywać, dylematy moralne, kłamie w najlepsze (bo co z oczu to z serca), a kłamstwo kiedyś się wydaje. Nie teraz, nie za rok, ale za 5 lat. Przypadkiem, po pijaku albo jakoś. I kto cierpi? Okłamywany. Dużo bardziej niż gdyby poznał prawdę na starcie.

Dla mnie budowanie związku na kłamstwach to oszukiwanie i kogoś i siebie.

Niekoniecznie.
Nawet jeśli słyszymy od kogoś "łooo, ja to zdrady nie wybaczyłabym" to nie znaczy, że kiedy to się REALNIE stanie, to nie ma żadnych szans.

Zresztą o czym my tu mówimy.
Dla mnie takie kłamanie żeby "ocalić" związek to jak dzieci zwalają winę za wszystko na psa, żeby "mama się nie martwiła". Mamę bardziej martwi to, że ma zakłamane dzieci, z resztą da się coś zrobić.

Co Ty, dowiadujesz się, że 10 lat żona Cię okłamuje w żywe oczy i reagujesz na zimno..?

Oczywiście, że czas ma znaczenie, znacznie mniej się wścieknę jeśli dowiem się o zdradzie (od razu) niż kiedy dowiem się o zdradzie i 5 latach mydlenia oczu. Wtedy zacznę myśleć "o czym jeszcze nie wiem?" i nawet jeśli  nie będzie niczego więcej, ja pewnie już nie będę w stanie zaufać. I po związku.

Zdrada nie jest problemem przez sam akt, ale właśnie przez zrujnowanie zaufania.

Nasza cywilizacja dąży do pewnego wyzwolenia. Ludzie będą żyć w związkach we dwoje jak teraz. Będą mieć dzieci, domy, pojazdy, będą spędzać ze sobą czas. Ale nie będzie wyłączności na seks -- kobieta będzie uprawiać seks z kim chce (zwłaszcza w te kilka dni w miesiącu w środku cyklu), a mężczyźni będą uprawiać seks z innymi kobietami. I nikt do nikogo pretensji nie bedzie miał. Niektórzy już tak żyją...

Zakończę jak Lennon -- "może powiecie, że jestem szalony, ale nie jestem jedyny".

Keywords -- "johnny soporno two rules"... dałbym linka, ale nie wolno.

Jestem po 30-tce mam dorastajaca corke moi znajomi male dziecko .. wiec zaburze troche schemat swingersow .
Moim zdaniem swingowanie jest troche chore ... z doswiadczenia wlasnego  ja moj maz ,kolezanka i jej maz powiem moze cos od siebie .sprobowalismy ... osobiscie mnie to nie bawi bo uwazam ze to jakby wyzbywanie sie wlasnej moralnosci i odchodzenie od jakichs norm spolecznych ,wyparcie swoich wlasnych wartosci chocby z samego siebie.
nie jestem katoliczka bo moze zabrzmialo to jakbym chciala kogos umoralnic.  powiedzmy ze mozna sprobowac zabawic sie ale nie warto. kazdy czlowie powinien miec jakas wlasna wartosc siebie jesli zrobimy to tylko ze znajomymi ,z mezem kolezanki ... musimy zalozyc ze nasza moralnosc zostanie zaburzona bo co tam nadtepnym razem bzyknie mnie sasiad albo jakis inny nieznany . mozna ...owszem jesli kogos to kreci.
moim zdaniem zaburza to zwiazek kochajacych sie dwojga ludzi ..nasze relacje miedzy soba zmieniaja sie .na pewno jest latwiej gdy nie znamy danej pary lub osob bo nie mamy pojecia o ich uczuciach. niech kazdy z was odpowie sobie czy go to kreci i podnieca bzykac obca laske lub na odwrot bez zadnych uczuc...w wiekszosci przypadkow nie .ale sa osoby ktorym to odpowiada potrafia bez emocji i zazenowania patrzyc jak ich zone rznie jakis fagas lub vice versa.
kolejnym argumentem przeciw jest kwestia emocjonalnego zaangazowania ktore nierzadko prowadzi do zakochania ...co z tym idzie ze i tak jedna z osob ktora darzymy uczuciem ,miloscia zostanie gleboko zraniona ,upokorzona .czesto swingi koncza sie rozwodem. to ze moj przelecial np. moja najlepsza kolezanke nie zmienia faktu ze nie zrobi tego z inna ..itd itp
osobiscie nie polecam wrecz odradzam bo w zyciu warto miec swoje wlasne wartosci etyczne .tym roznimy sie od siebie .mozemy sami sie zatracic w tym .dla mnie nie warto bo mozna stracic cos naprawde najcenniejszego ,kogos najcenniejszego .
a facet to facet mysli czesto ta druga mniejsza glowa.

Szczerze mówiąc ja mam wrażenie, że ludzie szukają czegoś nowego - swingowanie, zdrady itp. jeżeli nudzi im się to, co mają, albo to ich w ogóle nie satysfakcjonuje. Odkąd jestem w stałym związku, gdzie seks jest udany nie mam w ogóle ochoty na jakieś doświadczenia na boku, bo przecież skoro jest tak super to po cholerę będę coś mieszać zmieniać, ryzykować, że zrobię mojemu partnerowi, który mi ufa psychiczną krzywdę.
Myśleliśmy kiedyś chwilę o trójkącie, ale szybko doszliśmy do wniosku, że jednak bylibyśmy zazdrośni o siebie nawzajem, więc odpada.
Moim zdaniem swingowanie jeżeli obie dwie osoby mają równo pod kopułą jest ok. Wszystko jest dla ludzi. Natomiast zdrada zazwyczaj łączy się z okłamywaniem najbliższej osoby, a dla mnie to nie jest w porządku.

Dominisia21 - wiesz, to w sumie nie mój biznes, czy ktoś ma równo pod kopułą, ale uważam, że jeżeli ktoś nie ma żadnych wątpliwości co do tego, nie ma głupich kompleksów, nie jest niedowartościowany, zazdrosny i potrafi rozmawiać o tym normalnie ze swoim partnerem i jeżeli oboje tego chcą to swingowanie jest dla mnie ok. Po prostu dwoje dorosłych ludzi musi się liczyć z ewentualnymi konsekwencjami takiego stylu życie. Tyle.
Jak wchodzisz w "standardowy" związek też nie masz żadnej pewności, czy wszystko będzie dobrze i cacy. Też można trafić na wariata, psychopatę, osobę która zechce Cię zabić jeżeli spróbujesz odejść.
Tak to sobie można - zamknąć się w domu i gdybać jak może być strasznie.

Twoją bzdurną teorię, którą wysnułaś po "filmach w szkole" pozwolę sobie obalić na własnym przykładzie. Pornoli w latach gimnazjalnych naoglądałam się jak wściekła, do tej pory lubię sobie coś takiego obejrzeć. Z masturbacją znam się od baaaaardzo dawna. Na brak fantazji jeśli chodzi o seks nie narzekam. Lubię być w łóżku zdominowana przez mężczyznę, lubię lekki ból w trakcie (na przykład parę klapsów). Jakbym była wolna i trafiłaby mi się opcja spróbowania trójkąta, czworokąta lub innej konfiguracji to pewnie z chęcią bym się przekonała jak to jest.
Nie mam depresji, obsesji, ani nie jestem seksoholiczką, choć seks bardzo lubię i libido mam spore. Poczucie własnej wartości mam na granicy narcyzmu , mam fajne życie, wspaniałego faceta i bardzo udane życie seksualne. Jestem generalnie dość chłodna emocjonalnie wobec większości ludzi i bywa, że mocno aspołeczna, ale seryjną morderczynią jakoś jeszcze nie zostałam ale jak zostanę to na pewno od nadmiaru masturbacji i porno

Jaguar, ja nie powiedziałam, że takie osoby ja ty (będące w otwartym związku czy swingujące) mają nierówno pod kopułą, tylko mogą mieć. Taka sama sytuacja dotyczy ludzi będących w typowych związkach (monogamicznych). W każdej z tych grup, a nawet innych, mogą się trafić osoby z dużymi problemami. Takie życie. Tylko o to mi chodziło.

A z tymi "wyssanymi z palca opiniami" to podkreśliłam, że to tylko hipoteza (z gr. przypuszczenie, które wymaga potwierdzenia lub obalenia). Moja i tylko moja, nikogo więcej. Nie podałam prawdy uniwersalnej. I zdaję sobie sprawę z tego, że mogę się mylić.

Ale cieszę się, że wyraziłaś swoją opinię, przecież to forum dyskusyjne. Niestety nie możesz mi zagwarantować, że w ogóle ani trochę nie mam racji, bo podajesz tylko swój przykład, za inny przykład raczej nie możesz odpowiadać na 100%, bo to już tylko Twój domysł i Twoje subiektywne obserwacje. I jeżeli w takim związku naprawdę czujesz się dobrze, nie oszukujesz się w żaden sposób podświadomie i zdajesz sobie prawdę z możliwych skutków takiego postępowania, to gratuluję. Chyba niewiele osób tak by potrafiło, bo tu i zazdrość i inne rzeczy (uwarunkowania genetyczne, religia itd.) dochodzą w takiej sytuacji

I jeszcze jedno: nie mam zamiaru próbować. Ale nie powiem, że nigdy tego nie zrobię, bo nigdy nie mów nigdy

WitchQueen, tak jak wyżej napisałam, wiem, że w każdej grupie może trafić się osoba chora psychicznie, moralnie zepsuta itp., jak i dobra, współczująca itp. I wcale w związku z tym nie mam zamiaru się gdzieś chować. I nie mogę wiedzieć co mi się przytrafi, ty zresztą też. To już chyba sobie obie wyjaśniłyśmy.

Co do tych "filmów w szkole" to nie były filmy, że tak powiem edukacyjne (na użytek szkół), tylko bardziej dokumentalne. Nawet chyba nie powinny były być za bardzo puszczane w szkole.

Może Ci to bardziej zobrazuję, bo widzę, że mnie w ogóle nie zrozumiałaś. Ani trochę. Był sobie taki psychopata w USA (nie pochodził z patologicznej rodziny, wręcz przeciwnie), który zgwałcił i zabił ponad 20. kobiet. Oczywiście został skazany na karę śmierci i umarł. Jego historia była taka, że tyle się tej pornografii naoglądał, że już mu nie wystarczała. I potrzebował coraz mocniejszych bodźców. I sobie znalazł. Możesz chyba sobie trochę wyobrazić co przeżywały ofiary i ich rodziny.

I moja teoria nie jest bzdurna, jak to określiłaś, tylko prawdziwa. Ale nie dotyczy WSZYSTKICH OSÓB na tej planecie. I tu pojawia się poważny problem, którego nie zauważyłaś. Ty popatrzyłaś na to co Ci powiedziałam z jednej perspektywy. SWOJEJ i tylko SWOJEJ. Co to za obalenie teorii pod wpływem jednej opinii? Ja popatrzyłam na to z dwóch.

To, że Ty jesteś osobą silną psychicznie i poradziłaś sobie z oglądaniem dużej ilości pornografii i Ci to nie zaszkodziło (tu Ci się chwali), nie oznacza, że i inni tacy są. Każdy z nas inaczej reaguje na pewne rzeczy. Ten morderca był słaby, nie potrafił znaleźć właściwej granicy i wyszło, co wyszło. Dlatego uważam, że pornografia w ogólnym rozrachunku przynosi więcej szkody niż pożytku. Bo tak: z jednej strony pomaga rozładować napięcie seksualne itp., ale z drugiej ile osób straciło przez to życie lub miało zaburzoną osobowość. I co tu jest ważniejsze?

Są też inne konsekwencje. Np. facet/kobieta naogląda się tego tyle, że seks z jednym (nawet ukochanym) partnerem mu nie wystarczy i będzie szukał ciągle nowych wrażeń i nie będzie mógł przez to stworzyć szczęśliwego związku. Albo to co oglądał nie ma takiego pokrycia w rzeczywistości (w filmach wszystko wygląda lepiej) i się zawiedzie na partnerze. Dużo tego "albo" by się znalazło.

I wiem też, że niekoniecznie musi to być wina pornografii, bo może to być złe dzieciństwo, jakaś trauma, przykre doświadczenie itp. Tylko wykluczając wszystkie te najgorsze możliwości u konkretnych ludzi, mogę dopiero stwierdzić, że otwarty związek, swingowanie, czy też trójkąty, czworokąty są u nich czymś normalnym. Ale tego nie udowodnię na 100%, więc sobie tak gdybam i idę trochę po omacku

Czy teraz zrozumiałaś o co mi chodziło?

WitchQueen, odnoszę wrażenie, że trochę się w tym wszystkim zagalopowałaś, ten sarkazm i w ogóle. Jeszcze trochę, a dojdzie między nami do obrażania, a tego nie chcę. I nie nazywaj mnie "dzieckiem drogim", nie mam pięciu lat (mam 19 lat). Może (nie może) nagadałam w tym konkretnym temacie głupot, co nie oznacza, że kompletnie nie mam o niczym pojęcia. Nieważne, ile mamy obie lat, jaką mamy wiedzę, czy jesteśmy normalne czy nienormalne jesteśmy sobie równe. A ty się trochę wymądrzasz (ja tego nie robię), na zasadzie: ty doświadczona stara baba, ja głupia nastolatka. Z takim podejściem, to nie dziwię się, że nie możesz dogadać się z rówieśnikami.

Wysunęłam swoją teorię (nieważne słuszną czy niesłuszną, głupią czy mądrą), nie żadną prawdę objawioną i po to jest to forum żeby sobie podyskutować. By coś zrozumieć, czegoś się nauczyć. Ja uważnie przeczytałam co napisałaś, ale ty nie możesz zrozumieć dlaczego wysunęłam tę "bzdurną teorię". Nie uważam się za psychiatrę czy psychologa, do nich brakuje mi bardzo dużo. Po prostu nie mam odpowiedniego wykształcenia w tych dziedzinach i nie zamierzam zostać którymś z nich. A o hipotezach mam pewną wiedzę (z dziedziny biologii), więc taka zielona nie jestem

A teraz odniosę się do tego co powiedziałaś o psychopatach:

Wiem, że mają pewną blokadę w mózgu. Wiem, że nie odczuwają głębszych emocji i potrafią się doskonale z tym maskować. Ja to wszystko wiem, nie powiedziałaś mi nic nowego. Ale ja NIE UWAŻAM (TJ. NIE SZUKAM NA SIŁĘ), że osoby będące w otwartym związku, swingujące, lubiące seks grupowy są gwałcicielami czy mordercami czy wariatami. W żadnym wypadku nie mam takich osób za psychopatów. Źle mnie zrozumiałaś. To, że coś "nie jest typowe", czyli w założeniu "nienormalne" nie oznacza jakiejś degeneracji lub kompletnego zepsucia moralnego. Każdy z nas ma jakieś "nietypowe" myśli czy zainteresowania, ale przecież nie wszyscy jesteśmy psychopatami. Nie oznacza to jednak, że to co "nienormalne" czy "nietypowe" jest takie dobre dla nas. Ale każdy sam ponosi odpowiedzialność za własne życie i godzi się z możliwymi skutkami, więc nie ma się o co kłócić czy obrażać. Czyli podsumowując, dla mnie coś "nienormalnego", nie oznacza czegoś "dyssocjalnego". A powody takiego "nietypowego" zachowania mogą być wszelakie. W tym również pornografia.

W ich przypadku pornografia mogła być katalizatorem takich zachowań. Czyli pośrednio spowodowała takie spustoszenie. Mózg to taki obszar, którego żaden naukowiec nie ogarnął do końca, wątpię by nawet za kilkadziesiąt lat doszło do nie wiadomo jakich przełomowych odkryć. Więc moja "bzdurna teoria" ma pewien sens. Nie możesz tego wykluczyć. A co z tym, że im nie starczyło porno? Stali się na niego po pewnym czasie obojętni, więc szukali większych wrażeń, bodźców. A i nawet gwałty oraz zabójstwa "całkiem" nie pomogły, bo w mózgu wszystko się im poprzestawiało. Błędne koło. A co z tym, że nie każdy jest z nich mordercą? Każdy znajdzie sobie jakąś inną działkę: jeden morderstwa, drugi gwałty, trzeci pedofilia, a czwarty zoofilia. Zróżnicowanie niestety musi być.

Aż w taką przesadę to ja jeszcze nie popadłam. Ja nie widzę wszędzie zła. Wbrew pozorom jestem dość ufna z natury i wierzę w ludzką dobroć. I jestem tolerancyjna. Nie mam nic do gejów, muzułmanów, swingujących, ....... (wpisz co chcesz). Nie jest też tak, że z każdym rozmawiam i go nie wiadomo jak analizuję, szukam podejrzanych zachowań itp. Stąd to prosta droga, ale do szpitala czy na leki. A te moje analizy czy teorie na różne tematy prowadzę sobie CZASAMI tylko na papierze czy w Internecie. Osobiście zajmuję się trochę czymś innym, inaczej dyskutuję. Tu jest fajne forum, więc się wypowiedziałam. I wypowiedzi np. Jaguar czy kogoś innego uważam za naprawdę wartościowe i je sobie cenię.

To ostatnie zdanie mogłaś sobie darować. Niepotrzebny sarkazm. Ja Ci osobiście życzę, bez względu na to jakie masz opinie na różne tematy, byś w swoim życiu spotkała jak najwięcej dobrych osób. I trochę więcej wyrozumiałości dla ludzkich błędów i nietrafionych opinii również życzę. Całkowicie nie zmienię zdania na temat swojej "bzdurnej teorii", ale wasze opinie wezmę pod uwagę.

PS. Może ja porno biorę za bardzo na poważnie, ale Ty chyba za bardzo to lekceważysz. Jesteśmy na odległych biegunach.

Dominisia21 - lubię sarkazm, bawi mnie, dodaje "pieprzu" dyskusji. Nie, nie masz pięciu lat, ale w sumie osiemnastu też bym Ci nie dała sądząc po tym co piszesz.

"Jeszcze trochę, a dojdzie między nami do obrażania, a tego nie chcę."

Jak nie chcesz to po co prorokujesz, skoro nikt Cię nie obraża?

"A ty się trochę wymądrzasz (ja tego nie robię)"

Tak się składa, że temat psychopatii, zaburzeń osobowości i seryjnych morderców to jest coś, co mnie bardzo fascynuje i nie uważam, że dyskusja na ten temat i korzystanie z nabytej wiedzy to jest "wymądrzanie się"
Po prostu mam silniejsze argumenty. Ty twierdzisz, że tego nie robisz? No to ja mam chyba jakieś urojenia, bo w poprzednich postach próbowałaś wszelkimi siłami udowodnić światu jaka to twoja teoria jest dobra i jak nie jestem w stanie Ci jej obalić. Jak to nie jest wymądrzanie się, to ja nie wiem, co nim jest.

"Wysunęłam swoją teorię (nieważne słuszną czy niesłuszną, głupią czy mądrą), nie żadną prawdę objawioną i po to jest to forum żeby sobie podyskutować. By coś zrozumieć, czegoś się nauczyć. Ja uważnie przeczytałam co napisałaś, ale ty nie możesz zrozumieć dlaczego wysunęłam tę "bzdurną teorię"."

Jeżeli publikujesz coś na forum, to moim zdaniem bardzo ważne czy to jest mądre, czy głupie i czy słuszne, czy nie, bo ludzie się będą do tego odnosić w konkretny sposób. Uważam, że nie masz pojęcia o czym piszesz, ale na siłę próbujesz udowodnić wszystkim, że masz rację. Masz rację, nie mogę zrozumieć czego upierasz się przy czymś, co nie jest poparte żadną naukową wiedzą, choćby wyczytaną z Wikipedii. Upierasz się przy związku przyczynowo skutkowym pt. "Oglądanie porno prowadzi do zaburzeń osobowości". Jakby porno stanowiło dla ludzi większe zagrożenie niż oni sami dla siebie nawzajem na co dzień, to zostałoby zakazane.
W ogóle przeczytałaś coś konkretnego na tematy, które poruszasz, czy całkiem opierasz swoje zdanie na kilku filmach? Chciałabym też wiedzieć jakie to konkretnie były filmy.

"Ale ja NIE UWAŻAM, że osoby będące w otwartym związku, swingujące, lubiące seks grupowy są gwałcicielami czy mordercami. W żadnym wypadku nie mam takich osób za psychopatów. Źle mnie zrozumiałaś. To, że coś nie jest typowe, czyli w założeniu "nienormalne" nie oznacza jakiejś degeneracji lub kompletnego zepsucia moralnego. Każdy z nas ma jakieś nietypowe myśli czy zainteresowania, ale przecież nie wszyscy jesteśmy psychopatami. Nie oznacza to jednak, że to co "nienormalne" czy "nietypowe" jest takie dobre dla nas."

A czy ja Ci wmawiam, że tak uważasz? Nie wydaje mi się. Natomiast uważam, że szukasz dziury w całym. Inaczej nie odniosłabyś się w temacie o swingowaniu do gwałtów, morderstw itp.

Co to jest Twoim zdaniem normalność, a co już nienormalność? Gdzie jest granica i kiedy to jest dla nas dobre bądź złe i w jakim stopniu?

"Ale każdy sam ponosi odpowiedzialność za własne życie i godzi się z możliwymi skutkami, więc nie ma się o co kłócić czy obrażać. Czyli podsumowując, dla mnie coś nienormalnego, nie oznacza czegoś dyssocjalnego."

Ja Ci piszę chyba już trzeci raz, że ludzie muszą brać odpowiedzialność za swoje własne czyny. Potem dopiero należy brać się za resztę świata.
Nikt Cię nie obraża, ani się z Tobą nie kłóci. Jak Cię stresuje dyskusja, to jej nie podejmuj.

"To ostatnie zdanie mogłaś sobie darować."

Nie mogłam Odrobina czarnego humoru jeszcze nikomu nie zaszkodziła. Wyluzuj dziewczyno! Ja się świetnie bawią tą dyskusją.

"Wiem, że mają pewną blokadę w mózgu. Wiem, że nie odczuwają głębszych emocji i potrafią się doskonale z tym maskować. Ja to wszystko wiem, nie powiedziałaś mi nic nowego."

Tak? Kilka zdań z Twoich poprzednich postów świadczyło raczej o tym, że ta wiedza nie jest u Ciebie taka oczywista.

"A o hipotezach mam pewną wiedzę (z dziedziny biologii), więc taka zielona nie jestem" -

jeżeli to jest wiedza tylko ze szkoły średniej, to zmartwię Cię , ale to jest w zasadzie minimum z minimum.

"W ich przypadku pornografia mogła być katalizatorem takich zachowań. Czyli pośrednio spowodowała takie spustoszenie. Mózg to taki obszar, którego żaden naukowiec nie ogarnął do końca, wątpię by nawet za kilkadziesiąt lat doszło do nie wiadomo jakich przełomowych odkryć. Więc moja "bzdurna teoria" ma pewien sens."

Oglądanie porno spowodowało u tych facetów powstanie osobowości dyssocjalnej? Ty to mówisz poważnie? Czytałaś o tych trzech wymienionych facetach cokolwiek? W ich życiu była masa rzeczy, która mogła to spowodować i porno to przy tym jest jak bajki na dobranoc.
Oglądałaś może kiedyś jakiegoś pornosa, bo wypowiadasz się o porno tak krytycznie jakby to było spożywanie arszeniku. Pytam poważnie, bo aż mnie zastanowiło, że średniej jakości produkcja, na której dwoje kiepsko opłacanych aktorów średnio realistycznie ze sobą kopuluje, może wzbudzać takie emocje.
Co do przełomowych odkryć - jakbyś czytała chociaż aktualną prasę popularno-naukową lub naukową, to byś wiedziała, że na temat mózgu trochę odkryć jest i wcale nie stoimy w martwym punkcie. Czy ty nadal próbujesz mi udowodnić, że oglądanie porno ma wpływ na powstanie osobowości dyssocjalnej? Przecież jak ktoś ma tak ciężkie zaburzenie psychiczne, to może wpaść na jakich chory pomysł choćby oglądając dobranockę, może wpaść na chory pomysł sam z siebie.

"A co z tym, że im nie starczyło porno? Stali się na niego po pewnym czasie obojętni, więc szukali większych wrażeń, bodźców."

Rany, jak im nie starczyło porno? Myślisz, że jakby nie obejrzeli pornosa, to by nie szukali wrażeń? Poza tym jak mi znajdziesz gdzieś ile pornosów i jakie obejrzeli w życiu Ramirez i Berkovitz to będę pod wrażeniem. Dowiedz się też koniecznie, czy nie chodzili na swingers party

Nie każdy morderca, pedofil, czy gwałciciel musi mieć akurat osobowość dyssocjalną. Są setki różnych zaburzeń psychicznych. Zdarzają się schizofrenicy, ludzie z różnego rodzaju nerwicami, a i tacy którzy sprawiają wrażenie całkiem zdrowych bywają.

"I trochę więcej wyrozumiałości dla ludzkich błędów i nietrafionych opinii również życzę."

A to ja w ramach wyrozumiałości mam się z Tobą zgodzić, żeby Ci było fajnie, czy jak? Nie zgadzam się z tym co piszesz i nie będę tego ukrywać. Forum jest od dyskusji przecież.

"PS. Może ja porno biorę za bardzo na poważnie, ale Ty chyba za bardzo to lekceważysz. Jesteśmy na odległych biegunach."

A powiedz mi jak mam traktować poważnie udawany seks grany przez opłaconych aktorów, albo jakieś nieporadne "wycieki" z kamerki w czyjejś sypialni, na których ledwo co widać?
Przecież jak się na niektóre "ciekawostki przyrodnicze" patrzy, to nie wiadomo, czy się bardziej człowiek czuje zdziwiony, czy rozbawiony. Są też pornosy bardzo ładne - takie w romantycznej scenerii, jakieś kostiumowe itp. Pomijam, że są śmieszne i kiczowate, ale trudno o nich powiedzieć, że stanowią realne zagrożenie dla dorosłego człowieka.
W ogóle ja bardzo szanuję tych wszystkich aktorów, bo to jest kawał ciężkiej pracy. Przecież te ujęcia nieraz są całymi dniami kręcone. Trzeba nieludzkiej wręcz wytrzymałości żeby tak pracować - w dodatku w pełnej koncentracji, bo przecież kamera nagrywa. Ile to jest dbania o własne ciało - depilacja, siłownia, solarium. Co więcej nie zawsze są tak dobrze opłacani jak się powszechnie wydaje, zwłaszcza faceci.
Wiesz, nie twierdzę, że mi się wszystko na co trafiam w internecie podoba, bo na jakieś obrzydliwe sprawy bardzo łatwo trafić jak się przegląda strony, ale jak mi się coś nie podoba, to nie czekam aż mi zrobi "dziurę w mózgu" tylko klikam taki mały "x" w prawym rogu ekranu
Nie będę podchodzić z powagą do czegoś, co jest totalną fikcją i w każdej chwili mogę nad tym przejść do porządku dziennego. Porno jest dla ludzi, tak samo jak swingowanie i inne zabawy... Eh, idę zakopać za stodołą tą wredną staruszkę z sąsiedztwa... Taka ładna noc dzisiaj

No jasne, że naukowcy wszystkiego nie wiedzą, ja też się za wszechwiedzącą nie uważam, ale akurat tematem osobowości dyssocjalnej i jej związku z popełnianiem morderstw się bardzo interesują, więc mogę spokojnie stwierdzić, że wiem lepiej o czym mówię.
Wiesz, zasłanianie się tym, że inni nie wiedzą wszystkiego nie usprawiedliwia tego, że wykłócasz się o słuszność swojej hipotezy w temacie, o którym nie masz bladego pojęcia - ani o swingowaniu, ani o psychopatach, ani o porno w sumie nie wiesz za wiele. A już o tym jaki ma jedno z drugim związek sama bym nie zakładała, bo to za szeroki temat i za dużo przypadków do przeanalizowania.
To nie jest kongres naukowy, ale wybacz, nie będę bezczynnie patrzeć jak ktoś wypisuje takie pierdoły. Dalej uważasz, że porno jest katalizatorem w procesie "powstawania" seryjnego mordercy, choć nie wszyscy seryjni mordercy w ogóle oglądają porno i jest sporo zabójstw przez nich dokonywanych bez ŻADNEGO podtekstu seksualnego.
Jakby porno było tak bardzo szkodliwe jak twierdzisz, to mielibyśmy poważny problem społeczny, a ja go jakoś nie widzę.

Nie zamierzam zaprzestać stosowania sarkazmu, a Twoje śmiertelnie poważne podejście do tego tematu i do samego porno sprawiają, że nie mogę się wręcz powstrzymać
To Twoje oburzenie na moje żarty między innymi sprawia, że wydajesz mi się dość dziecinna (pomijając już ten upór mimo przedstawionych argumentów).

Twierdzisz, że ludzie muszą mieć jakiś powód aby zacząć być swingersami - owszem jakiś mają, tylko czemu szukasz wszystkich złych i drastycznych, a nie pomyślałaś, że może chcą urozmaicić swoje życie erotyczne i czerpać z tego radość.

Wybacz, ale nie popłaczę się z współczucia nad ludźmi, którym porno zrobiło sieczkę z mózgu, bo to oznacza zwykle, że i tak niewiele w tej głowie mieli

A ja mam w sobie owartość na takie doświadczenie, nie wiem,czy otwartosc oznacza gotowosc. Otwartosc na poszerzenie granic. kocham swojego meza, on mnie tez i myslimy o tym, zeby sie otworzyc, nie wiemy na co jeszcze, na przygodę, coś niecodziennego, okazję. nawet nie chodzi o to, by prowokowac takie sytuacje, po prostu pozwolic sie poniesc fali i zobaczyc gdzie nas zaprowadzi. No wlasnie gdzie nas zaprowadzi? Nie widze tego jako zdrady, ale umowy miedzy dwojgiem kochajacych sie  ludzi, ktorzy pozwalaja sobie nawazjem na nowe eksploracje swojego potencjalu. czemu mamy sie ograniczac. byle trzymac sie zasad - Jaguar twoje wydaja sie godne nasladowania, napiszesz cos wiecej o sferze odczuc, emocji, jakie to uczucie, kiedy doswiadczy sie tego pierwszy raz. Ciekawi mnie opis swiata przezywanego :)

Zdrada to bardzo szerokie pojęcie. Najprościej ujmując rzecz - o zdradzie mówimy wtedy, gdy jedna z osób zaczyna łamać granice wspólnie ustalone z partnerem. I nie zawsze chodzi tylko o cielesność - są związki, które mają otwarte małżeństwa i więź na tym nie cierpi( oboje świadomie i dobrowolnie, jak również wspólnie się na coś zgodzili, bezinteresownie dając i czerpiąc z takiego typu relacji). Znam też osobiście małżeństwo - kilkanaście lat stażu - gdzie dla żony zdradą nie był seks z inną osobą (swingują oboje), ale zatajanie informacji przez męża, że toną w długach. I to właśnie złamało jej zaufanie i spowodowało silny kryzys w związku.

Inna kwestią, że nie należy oceniać innych miarą, która nam w danej chwili się wydaje najlepsza. Jaką my mamy gwarancję, że to właśnie dla innych osób będzie dobre? Śmieszą mnie osoby, które są pyszałkami i myślą, że wiedzą jak ktoś powinien lub nie powinien postępować. A może zdrada czasami cuci? Może poprzez kryzys otwiera drzwi do bardziej wartościowego świata, bardziej świadomego? Może pomaga kończyć coś co i tak miało umrzeć? Nie ma rzeczy tylko złych, lub tylko dobrych - i podobnie jest ze zdradą.