To juz prawie 2 lata :)

Oj ja tez bym sobie tego zyczyla Dziekuje

no mamy duzo planow ale z ktorego skorzystamy to sie okaze 26 stycznia

Gratuluje, jest się z czego cieszyć. Mi natomiast 21 lutego minie rok jak jestem z moim mężczyzną. Ja podobnie jak Ty kocham mojego baaardzo i nie chcę nikogo innego. Miłość to najpiękniejsze uczucie. Życzę Wam kolejnych miesięcy i lat przeżytych we wspaniałej miłosnej atmosferze :):)

dzieki Tobie zakochana__85 tez zycze zebys za rok 21 lutego zalozyla taki sam watek jak ja

noi tobie tez pogratulowac bo to oznacza ze jestes stala w uczuciach dzieki

TheBlackMoonLight gratuluje!!!!;)
Ja za pol roku bede obchodzic tez 2 rocznice;)
Oby wiecej takich watkow,gdzie kobiety sa zadowolone,spelnione i szczesliwe;)

Amelio, może by właśnie założyć taki wątek gdzie wpisywać będziemy się, gdy szczególnie jesteśmy zadowolone z naszego związku i partnera? Tyle jest wątków, gdzie się wspieramy w trudnych chwilach. Czemu nie iść w drugą stronę i głośno i wyraźnie móc zakrzyknąć: JESTEM SZCZĘŚLIWA! Także tam można by wpisywać gdy dojdziemy do jakieś ważnej rocznicy

Co Wy na to?

Już tam zaglądam

Czasem nie rozumiem polityki tutejszych modów.... właśnie bardziej pasowało skasować ten wątek niż tamten, no ale ok....

Hejka 5 marca minie 7 lat odkad jestem ze swoim narzeczonym :-P  Nasz zwiazek jest szalony,klocimy sie a potem sie z tego smiejemy ha ha.

Poznaliśmy się przez internet. Za miesiąc minie rok od naszego pierwszego spotkania, jesteśmy po ciężkim 3-miesięcznym kryzysie, ale to już za nami. Jestem z nim szczęśliwa i baaardzo go kocham.

Ja także poznałam swojego Lubego przez inernet:)
Za parę dni będzie 13 m-cy jak jesteśmy razem:)
A od 5 mieszkamy ze sobą:))
I pomimo niektórych nieporozumień bardzo Go kocham i jestem z Nim szczęśliwa;)
Nawet codzienne obowiązki wykonywane z Nim sprawiają mi przyjemność:)
Jest dla mnie wszystkim.
Mam nadzieję, że to już ten na całe życie:))

U nas nie ma mowy żebyśmy zamieszkali razem przed ślubem, dlatego każde spotkanie jest dla nas jak święto.

Jutro mój mężczyzna odbiera mnie z dworca, pomaga dotrzeć na uczelnię, a wieczorem ja jadę do niego na uczelnię i razem jedziemy na ostatnie nauki przedmałżeńskie. Łącznie będziemy się widzieć tylko coś ponad 3 godziny, ale lepsze to niż nic i to zawsze powód do radości

Ale za to jaka będzie radość po ślubie

Ystonka prawdziwa milość przetrwa wszystko...!!
Ja obecnie jestem szczęsliwą mężatką w czerwcu minie nasza 2rocznica
Byliśmy ze sobą 7 lat a dziś z dumą mogę powiedzieć że nie żałuje niczego
A wam dziewczyny gratuluje i życzę udanych związków!!

na wszystko przychodzi czas co prawda ja też już zaczynałam się niecierpliwić i fantazjować na temat ślubu
ale bez żadnego nacisku,chciałam by ta decyzja zostala podjęta wspólnie i bez zbędnego pośpiechu i tak się stało

Mi się bardzo marzy już ślub, ale jesteśmy dopiero 11 miesięcy i dopiero co po kryzysie, więc jeszcze pewnie długo poczekam. Ale jestem pewna, że to ten jedyny, kocham go tak bardzo mocno. Wiem, ze i on mnie bardzo kocha, już po około miesiącu spotykania się powiedział mi, że znalazł już swoją drugą połówkę, że chce ze mną założyć rodzinę i jestem pierwszą dziewczyną, której powiedział "KOCHAM CIĘ"... Często wyobrażam sobie dzień ślubu, biała suknia, wszystkie najbliższe mi osoby i MY, pewni tego, że chcemy być ze sobą NA ZAWSZE. Jestem osobą, dla której w życiu najważniejsza jest miłość, a moim najważniejszym celem w życiu jest stworzenie szczęśliwej rodzinki. Za kilka dni skończę 25 lat a tego celu nie udało mi się jeszcze osiągnąć, z drugiej strony trzeba się cieszyć tym co jest, bo pewnie kiedyś zatęsknię za tymi czasami kiedy to nie byliśmy jeszcze małżeństwem...

Gratulacje dla wszystkich szczęśliwych mężatek i panienek, które mają udane związki :):)

No to gratuluję:))
I oby więcej takich latek było:))

Skad ja to znam....znajoma ma tak samo.MA taka nienormalna rodzine(nienormalna,
bo tez wlasnie jej rodzice zabraniali mieszkac z chlopakiem przed slubem)
notabene,ta dziewczyna nigdy nawet nie zostala na noc u chlopaka ani on u niej.
Rodzina niby taka 'katolicka' ale oczywiscie wszystko na pokaz.Normalnie to u nich
jest patologia jakas.I ta para spotykala sie 7 lat,zanim wzieli slub.
I wlasnie dopiero po slubie zamieszkali razem.Swoja droga,to chyba matka tej
dziewczyny myslala,ze ona jest dziewicą i ze odda sie dopiero po slubie!Ha!
Dlatego pisze,ze ta rodzina to jak dla mnie patologia.

Dlaczego zaraz patologia?

Wiem, że można wypiąć tyłek i zamieszkać razem w tym mieście gdzie studiujemy. Ale ponieważ wciąż jestem na utrzymaniu rodziców (przynajmniej częściowo), to zostałam nauczona, że póki rodzice dają ci na życie to musisz ich szanować i jednak słuchać tego co mówią (oczywiście nie popadajmy w skrajności ).
Druga sprawa jest też taka, że także sami zdecydowaliśmy, że zaczekamy. Jeśli teraz razem zamieszkamy to po ślubie jedyną różnicą będzie właśnie ten papierek i nazwa. Bo i przed i po będzie tak samo (w sensie życia codziennego). A przy takiej sytuacji ślub będzie faktycznie początkiem czegoś nowego. No i jeszcze sprawa rozgrzeszenia. Wiem, że większość mieszkających razem ma w głębokim poważaniu, że nie może przyjmować komunii, ale dla nas jest to ważne.

Dzięki

Czasem się nam za to obrywa, albo nazywani jesteśmy mięczakami, no ale....

Blackmoon, gratulacje z okazji drugiej rocznicy

a_normalna piszac patologia absolutnie nie mialam na mysli Twojej obecnej
sytuacji.Jezeli poczulas sie urazona w jakis sposob,to ogromnie przepraszam.

Ta kolezaka ma po prostu strasznie dziwna rodzine,ale za duzo by o tym pisac,
a nie chce zasmiecac forum.

A w Waszym przypadku,to faktycznie lepiej,zebyscie zamieszkali po
slubie razem.
a_normalna mieszkacie daleko od siebie?Jak czesto sie widzicie?

no z tym dziadkiem to dla mnie przesada.

ja moich rodziców nie pytałam o zgodę, naturalne dla mnie było że jak skończę studia to sie od nich wyprowadzam i jade do miasta mojego nieślubnego, więc zamieszkamy razem. pół roku wcześniej zaczęłam ich do tego przygotowywać i zaraz po obronie zwinęłam manatki i wyjechałam może było im tez łatwiej bo ścieżka była przeterta przez starszą siostrę, która przed ślubem też kilka lat mieszkała z chłopakiem
my z kolei nei jesteśmy wierzący więc nie było problemu że jakiś grzech itp jest nam razem dobrze, kochamy się i w końcu też zapadla decyzja o ślubie

hej posluchajcie... jestem z chlopakiem 19 miesiecy, bardzo go kocham... klucimy sie czasami i wogóle... mam prawie 17lat.on tez... wszyscy mysla ze w tym wieku nie mozna przezyc prawdziwej milosci. on chce byc ze mna a ja z nim, chociaz czasami mamy rozne problemy ale zawsze staramy sie go rozwiazac... powiedzcie mi czy znacie przypadki ze w ytm wieku to ta miłośc???:( smutno mi jak mi mowia ze tosie sknczy;/ ja wcale nie chce:(

Dzieweczki, przyznać się - co u Was i Waszych mężczyzn?

Mi i mojemu mężczyźnie niecałe 2 tygodnie temu stuknęła 1 rocznica. Szybko minął ten rok i nie był on łatwy. Wiele trudnych chwil przeżyliśmy, ale wiem, że one były po to, by w jakiś sposób nas ukształtować, zmienić po to by w przyszłości lepiej nam było się porozumieć i tak też się dzieje. Nadal sie docieramy, ale coraz łatwiej wychodzi nam dogadywanie się. Mimo naszych ciężkich charakterów to, że bardzo nam na sobie zależy sprawia, że pokonujemy własne słabości dla dobra naszego związku. Mam nadzieje, że kolejny rok przyniesie nam wiele cudownych chwil

GRATULUJE wszystkim szczesliwym kobieta, i zycze powodzenia na kolejne dni, miesiace, lata;-)
Nam minie 6 latek 5 maja ahh jak ten czas szybko leci :-))
Mieszkamy razem 3 latka poznalismy sie na koncercie, od razu mnie zauroczyl !!
Poczatek naszego zwiazku byl dla nas obojga ciezka proba bo moj narzyczony czesto wyjezdzal zagranice do pracy i dosc rzadko sie widywalismy za to jego powroty byly strasznie przyjemne:-)
Po 3 miesiacach naszego zwiazku K. podarowal mi zloty pierscionek powiedzial wtedy "zebys o mnie myslala za kazdym razem jak na niego spojrzysz" (bardzo sie wtedy bal ze przez to ciagle czekanie moge z niego zrezygnowac) 2,5 roku pozniej 19 marca oswiadczyl mi sie:-) to bylo cudowne!
Jestesmy dwoma polowkami pomaranczy... strasznie sie kochamy, pokazdym kryzysie tym malym i tym wiekszym dziekujemy sobie ze jestesmy razem, ze nic dotad nas nie zlamalo.
Moze to banalne ale wielka radosc sprawia mi to ze jestem pierwsza dziewczyna ktora przedstawil rodzicom mimo iz mial wczesniej kilka dziewczyn, a oni mnie wpelni zaakceptowali i z jego mama jestesmy przyjaciolkami.
Fajne jest tez to ze mnustwo rzeczy nas laczy jestesmy do siebie tak podobni ze czasami az sie dziwie:-)

Patka120, mam zupełnie tak samo!Jestem z facetem 13 miesięcy i też od prawie półroku mieszkamy ze sobą.Tyle, że przejście w tą "codzienną normalność"  ma także swoje negatywne skutki.Mam nadzieję jednak, że nie jestem jakimś wyjątkiem i tak po prostu musi być:)

No to trzeba strzepnąć tą warstewkę kurzu

A ja mam dzisiaj równo 100 dni narzeczeństwa

My wczoraj obchodziliśmy 2,5 roku razem Ale ten czas leci....