On kłamie. Co robić?

A ile macie lat?

Może faktycznie jest tak jak napisała aposteoza. Napisałaś, że on się zmienił a teraz dowiedziałaś się o jego kłamstwie sprzed kilku miesięcy...A więc to kłamstwo jest już przedawnione, zalicza się do jego dawnej kłamliwej postawy. Jeżeli faktycznie widzisz w nim zmiany to może nie wracaj już do dawnych spraw...? Chyba, że zataił przed Tobą jakąs istotną sprawę. Spróbuj porozmawiać z nim szczerze, wyjaśnij mu, że masz prawo wiedzieć jaki jest chłopak, z którym jesteś, a nie zyć w ciągłym kłamstwie...

Jsteśmy młodzi, mamy po 18 lat, lecz naprawdę, traktuje to bardzo powaznie.
Dużo z nim rozmawiałam. Chciałam,zeby miał pewność,że jestem wyrozumiała. Nigdy nie dałam mu powodów,zeby uważał mnie za zazdrośnice, nie pozwalająca mu na spotkania z kolegami. Z akceptacja też nie mam problemu. On naprawde o tym wie. Dośc dobitnie mu o tym powiedziałam.

To jest poważny problem... Po tym ostatnim kłamstwie było już dobrze..Przynajmniej o żadnych kłamstwach sie nie dowiadywałam od innych..Tylko skąd pewnośc,że nie wyjada, po kolejnym pół roku znajomości?;( Boje się,że on już ma to we krwi, tak jak assi mówi..;( Gdy już troche zaufania się odbudowało, znów wszystko się zburzyło..;( to kłamstwo z przeszłosci, ale boli tak samo;(( o ilu jeszcze sie dowiem?;( Czy od tej pory kiedy do siebie wrocilismy i kiedy obiecał,że tego nie zrobi rzczywiście jest szczery?;(Mam taki metlik w głowie...;( to straszne uczucie;(A właśnie..tego też się boję...że te małe kłamstwa to dopiero początek;(

Tylko te małe kłamstwa niszczą całą idealną miłość;( Trudno być w związku bez zaufania;(ale kocham go...i wiem,że on tez;(

nie ma idealnej miłosci, można dąrzyć do tego ale nie ma jej, chyba mało wiesz o tym co to jest prawdziwa miłość. Miłośc nie polega na tym żeby sie kłócić a szukac kompromisów." Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego, nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma."

apoteoza23

Rzeczywiście, to sa mocne słowa...miłosc cierpliwa jest...łaskawa...
nie potrafię z niego zrezygnowac;( chce walczyc poki i wystarczy sił;( boje się, ale może sobie poradze:(

Trochę wiary w siebie! Porozmawiaj jeszcze raz aż do skutku.

u mnie zaczynalo sie tez od bardzo drobnych kłamstewek, naprawdę od sciemy ze jest w domu a był pod sklepem, tez byly obiecanki ze to juz sie nie powtorzy, a ja uwazałam ze taka głupota to nie ma sie co martwic, i co po 4 latach mnie zostawil od jego kolegów dowiadywałam sie roznych ciekawych historii, a to ze grono załozyl sobie ( dowiedzialam sie po roku ze je ma a bylismy razem ponad 2 lata) a to ze na imprezach firmowych byl 5 razy w ciagu roku!!!!!!
Choc tez mowilam P, jak chcesz sie z kims spotkac nie ma problemu idz sobie tylko odzywaj sie czasem i zadzwon jak bedziesz wracal do domu zebym sie nie martwila! I co i GÓW..., nigdy nie zadzwonil nigdy nie wiedzialam gdzie jest nigdy nie wrocil do mnie na noc tylko szedl sobie do domu!
Ty jesteś jeszcze bardzo młoda ale ja byłam w podobnym wieku jak zaczęlam się z nim spotykać i co mi z niego zostałao???

taa ja też ciągle wierzyłam, ze się zmieni ale niestety w koncu dotarło do mnie że chyba jednak ludzie się nie zmieniaja, no chyba że naprawde im bardzo zależy. Mi widocznie pisany jest inny los...

postanowiłam nie przekreślać nas;( bardzo sie boję, ale nie potrafię bez niego zyć:( Mam nadzieję,że on naprawde się zmieni. Nadzieja matka głupich........

Dziewczyno wrzuć troche na luz...takie kłamstwa to nie koniec świata.
Może boi sie że nie zrozumiesz jego potrzeb, każdy musi mieć odskocznie  coś co lubi robić, bez względu na to czy mu pozwolisz czy nie!!!!
troche dystansu moja droga