Netkafejka dla Przyjaciół ;) - Netkobiety.pl

Rozumiem, a na netkobietach też sporo pewnie fajnych przepisów, robiłaś coś z przepisu z naszego forum? Ja nie, ale muszę kiedyś zrobić

Dobra, Beata, już Ci nic więcej nie napiszę o Twoim słoneczniku. Zaczynam się do niego przyzwyczajać .

Ja wiem, że powinnam mieć w avatarze taką babę jagę z długim nosem, na czubku którego jest wielka brodawka, ale to już byłaby przesada ...

Ograniczę się tylko do odpowiedzi, że lubię gotować i nie, nie zawsze lubiłam. Kiedyś nawet sądziłam, że nigdy nie będę gotować, bo jestem stworzona do tego, by to facet gotował dla mnie.
No i Monia, pocieszę Cię, bo jestem starsza od Ciebie o dwa lata, a nigdy żadnego ciasta nie upiekłam- od tego to mama mamę, która nie lubi gotować, za to piecze rewelacyjnie .

Zaraz idę spać, bo jutro o 6 wstaję do tej szkoły.
Aaa, i mój do mnie jutro przyjeżdża .

Ja uwielbiam gotować, piec ciasta,torty,ciasteczka itp rzeczy.
Także potrafię wekować,robić różne przetwory itd.
Mówią, że ze mnie nie zła kuchara,nawet sama robiłam jedzenie na komunię.
Ale to po prostu lata praktyki i czuję się w takich rzeczach, uwielbiam to co robię...
Mówią też ,że jestem z tej starej daty...
I też oczywiście miałam dobrego nauczyciela (moja ciocia stara kuchara),
do dziś wymieniamy się przepisami na różne rzeczy.

No to faktycznie 'starej daty', myślę, że większość babć itp uwielbiało gotować, bo nie było tylu gotowych produktów itp, wtedy gotowanie takie naturalne było. Teraz jest więcej zrozumienia jak ktoś nie lubi gotować tak jak ja No i przecież teraz też naturalne, że i facet ugotuje zazwyczaj, kobiety chcą równouprawnienia, w czasach naszych babć podejrzewam, że było to nie do pomyślenia, kuchnia była tylko babci i żaden facet nie mógł się dotknąć, bo jednak uważano (tak mi się wydaję), że kuchnia to domena kobiet. W czasach babć to myślę np ok 40 lat temu, bo np moja babcia ma teraz 66 lat, więc powiedźmy, że coś w tym stylu. Ona właśnie uwielbia gotować, dziadek już dawno niestety nie żyje, ale nie sądzę, by jego dopuszczała do kuchni, a pewnie i by nawet nie chciał, bo takie chyba wtedy było myślenie. Wiadomo, z drugiej strony to można od babci wiele się nauczyć, mam czasem wrażenie, że ma w głowie encyklopedię z przepisami

Monia, ja wcale nie wiem czy wszystkie nasze babcie lubiły gotować. One po prostu musiały umieć to robić, bo inaczej by męża nie znalazły

Monia, zastanowię się nad Twoją propozycją poważnie .
Tylko że ja naprawdę wolę gotować, bo mi to wychodzi całkiem nieźle.

To nie jest tak, że codziennie stoję przy garach z umiłowaniem mieszając i będąc ukontentowaną całą tą otoczką.
Po prostu nagle weźmie mnie ochota na eksperyment i nie ma zmiłuj- wymyślam dania.
Bardzo lubię chińszczyznę i staram się ja sama robić, tzn. nie uznaję tych fixów z torebki.

A może któraś z Was robiła sałatkę z paluszków surimi, makaronu ryżowego (tego stricte ryżowego), rzodkiewki i ogórka?
Przymierzam się do niej, bo mam składniki. A jadłam taką na weselu kuzynki. Była przepyszna .

Jak już zadajemy pytania, to w związku ze zbliżającym się adwentem, jestem ciekawa, co najbardziej lubicie w tym okresie?
Na co czekacie?

Hmm ciekawe jak to smakuje. Będzie trzeba kiedyś zrobić

Ooo, muszę się pochwalić babcią.

Dziadek ogląda teraz "Kiepskich" i babcia się śmieje ! To jest wyczyn.
Coraz więcej do niej dociera, więcej mówi, ma ogólnie lepszy kontakt z nami.
Po przyjeździe ze szpitala było źle, teraz z każdym dniem widzę poprawę.
Może to nie jest spektakularny progres, ale coraz więcej do niej dociera.

A propos czytania, to mama babci czyta książkę "Każdy żyje, jak umie. Czyli skąd się wzięli sami swoi"(swoją drogą bardzo polecam, bo jest świetna).
Babcia śmieje się w odpowiednich momentach, bardzo lubi, gdy jej mama czyta, słucha, bo widać to.
Ja tez bardzo lubię, gdy mama czyta.
Ja wtedy myję naczynia albo coś robię pożytecznego w domu, a mama nam czyta .

Tzn. pod względem kulinarnym również, ale chodzi mi o to, ze tak, jak nie chodzę do kościoła, bo mam swoje przekonania, tak w czasie Adwentu raz muszę pójść na roraty.
Jest na tej mszy taki fajny klimat.
Nie muszę się modlić, wierzyć, ale to mi nie przeszkadza, żeby wybrać się ten raz do kościoła i popatrzeć, powspominać czasy, kiedy to ja trzymając za rękę babcię, a w drugiej dzierżąc latarenkę z wypiekami na twarzy szłam na roraty .

Rozumiem, ja też nie wiem dokładnie, ale można tak zrobić, żeby coś takiego fajnego było. A w międzyczasie potrenuję to, żeby wyszło fajnie. Wiadomo, dużo czasu, to można i sto razy trenować, ale to oczywiście żart, bo bez przesady, 100 razy trenowania robienia tych muffinów nie będzie mi potrzebne, mimo że nie jestem zbyt dobrą kucharką.

Jaga, bardzo cieszę się z postępów babci. Moim zdaniem to spory postęp. To wspaniałe też słyszeć śmiech ukochanej osoby A te chwile, gdy Twoja mama Wam czyta na pewno Was wszystkie do siebie zbliżają. Super, bardzo się cieszę

No, to fakt, można raz zrobić i zobaczyć jakie będzie. Potem można powtarzać na jakieś okazje
Ale na Sylwestra i tak pewnie będziemy u teściów, więc już tam nas utuczą

Tzn. na jutro już zrobiłam inną sałatkę(makaron,papryka żółta i czerwona, pomidor, ogórek, jajka), ale następnym razem, gdy ten mój "nowy" do mnie zawita, to zrobię tą z tymi paluszkami, a że na naszym ogródku jeszcze rośnie koperek (tzn. nowy wyrasta, młodziutki ), to mogę poeksperymentować.

Nie byłaś, Beata na roratach? Koniecznie musisz swoją Żabę wziąć, bo to frajda dla dziecka . A zobaczysz, że i Ty będziesz czuć radość .

No ja na Sylwestra znowu w góry jadę . Także raczej nie będziemy gotować.

A w nasze góry, tzn. pod pojęciem "nasze" mam na myśli Góry Opawskie, które są oddalone od mojego miasta o 50 km, czyli o rzut beretem .

A na pasterkę chodzicie? Ja nie zawsze. Z tym, że teraz prędzej pójdę, bo nie jest dla mnie takim problemem teraz wytrzymać czy do 2 czy 3 w nocy tak jak trwa do tej pory pasterka. Swoją drogą długa msza, ale wspaniała moim zdaniem. A kiedyś to tak w sumie może wcześniej zasypiałam czasem i wiedziałam, że mogłabym do końca pasterki nie wytrwać Raz wtedy właśnie byłam z koleżanką na pasterce, co właśnie tak wcześniej trochę zasypiałam i oczy mi się kleiły

No ja też lubię te ozdoby itp, ale jednak od listopada zazwyczaj są wszędzie prawie i dla mnie to przesada, potem mam aż przesyt tego No, ale wiem, że są ludzie, którzy chyba aż tak kochają święta, że dla nich te ozdoby mogłyby być cały rok, więc to, że od listopada to dla nich nic nie szkodzi. A dla mnie właśnie to za wcześnie i odbiera trochę magii, wolałabym jak już tak od grudnia, może najwcześniej końca listopada te ozdoby itp, wtedy uważam, że by było świetnie.

Podoba mi się miasto ozdobione na święta, też to fajnie wygląda

A choinkę to my często ubieramy na ostatnią chwilę, nawet w Wigilię rano Ubieram z rodzicami, bo chyba nie zawsze mam zmysł estetyczny i coś tak zawieszę, że tak średnio wygląda

Lubię jak śnieg jest w święta, ale tego już chyba dawno nie było. Nie wiem czy pamiętacie i czy u Was to samo było, ale chyba w całej Polsce tak było więc tak, ale rok temu, to chyba było tak, że na święta nie było śniegu, a zaraz chwilę przed Sylwestrem i na Sylwester się pojawił. Myślałam, że się wkurzę Jak na złość

My spędzamy święta u babci jak Wam pisałam nie raz z rodzicami, moim chłopakiem, mamą, tatą, siostrą z jej chłopakiem, a potem też u babci mojego chłopaka. Także u dwóch babć U jego babci też jest fajnie, a stół ugina się od jedzenia. W ogóle święta z ukochanym to coś świetnego, oczywiście to, że obok jest rodzina też jest świetne, ukochany, rodzina, wspólny stół to wspaniałe

Znowu konkretnie się zasiedziałam, dobranoc

Faktycznie, u nas to samo, że przed Wigilią był śnieg, potem stopniał złośliwie na święta... Pomyliło mi się, że spadł po świętach, bo było dokładnie tak jak mówisz.

Tak, Jaga chyba coś pisała, że zgoda z tym kolegą, że odezwał się do niej.

Obejrzałam wczoraj thriller- "Labirynt" z tego roku, niezły, ma swój klimat i nie nudzi mimo 2 i pół godziny, bo wiadomo, czasem jak film tyle trwa to jest taki na siłę czy nudzi , a tu tego nie było

O to jednak czasem oglądasz horrory, mimo że nie lubisz się bać "Tarra", dasz jakiś link może? No bo jestem ciekawa jego, a nie mogę nic znaleźć o nim.

Ja też wolę Boże Narodzenie niż np Wielkanoc. O to daleko macie do kościoła jak 7 km. no, ale ze znajomymi to tak raźniej iść Ja to mam do kościoła ze... 50 m, przechodzi się przez ulicę można powiedzieć i jest Bardzo blisko.

A no tak, to Gemma pisała, że nie lubi, wybacz Ty faktycznie lubisz i nawet pisałam, że tu jesteśmy podobne, bo ja też bardzo lubię horrory itp
Aha rozumiem
To w najbliższej miejscowości macie kościół 7 km tak? A nie pamiętam czy mieszkasz w mieście, jakimś miasteczku czy na wsi? No bo daleko ten kościół

To faktycznie mieszkacie na uboczu, jak tak się mieszka?
Moja babcia mieszka na wsi, ale akurat we swojej wsi ma kościół, więc w jej przypadku chyba kilometr i kościół tam jest.

A i zazwyczaj nawet na wsiach chyba, to jak jest do kościoła to góra chyba te 3 km, rzadziej chyba 7 km tak jak mówisz, więc faktycznie mieszkacie na uboczu. Ma to na pewno jednak swoje zalety mimo wszystko. Choć mi to sobie ciężko wyobrazić, bo mieszkam w średnim mieście i wszędzie mam blisko, tutaj kościół jak mówiłam z 50 m od domu i od razu go widzę z okna, gimnazjum też miałam tak: tzn przechodzę przez ulicę i tam miałam swoje gimnazjum- wada taka, że potem np w wakacje ciągle je widziałam i mi się szkoła przypominała

A teraz to tam rybka, bo przecież do gimnazjum nie chodzę, więc mogę co chwilę tę szkołę widzieć, co jest właśnie nie dziwne, skoro mam ją przez ulice i już, a ulica wąziutka, więc maleńki pas mnie dzieli, z okna też widzę, ale pod pewnym kątem, w sumie kościół podobnie pod pewnym kątem, bo tak mam okna ustawione. No i wszystko mam blisko, liczne sklepy, fryzjerzy, banki, co tam sobie człowiek zamarzy.

Tzn na pewno nie tak jak w stolicy czy w większych miastach, ale jest generalnie w czym wybierać. Dlatego ciężko byłoby mi wyobrazić sobie życie, że mieszkam na uboczu czy ogólnie na wsi- wieś lubię tak, by pojechać, a nie żeby mieszkać. Wiem, że to kwestia przyzwyczajeń, bo gdybym urodziła się i mieszkała na wsi, to raczej by było inaczej.

Faktycznie, jak są ostre zimy to macie ciężko i wtedy dzieci nie mają jak iść do szkoły. O, to jeden plus jak nie chce się iść do szkoły, odeszłyby dziecięce wymówki Ja czasem, nie tak często, ale miałam dni, że tak wybitnie nie chciało mi się iść do szkoły i coś ściemniałam mamie No, ale ona to wyczuwała i zazwyczaj wtedy jednak zgadzała się na te małe wagary, bym została w domu, bo jak mówię nie zdarzało się to często.

A Wam mamy tak czasem pozwalały czy jednak były konsekwentne, że nigdy nie możecie odpuścić? No bo mam koleżanki, którym z tego co wiem mamy nigdy tak nie pozwoliły, wyjątkiem tylko było normalnie- choroba, a u mnie i choroba, a i jak mi się jak pisze czasem nie chciało, to mama się zgadzała. Nie było to często, nic przez to nie zawalałam, myślę, właśnie dlatego nie miała nic przeciwko i jak pisaliście jest dosyć liberalna- np chłopak u mnie nocuje czasem, nie ma nic przeciw, tak samo tata nie ma nic przeciw by nocował, więc w sumie oboje liberalni, a tak jak pisaliście rzadko rodzice zgadzają się na nocowanie sympatii. No może nie tak rzadko, ale nie jest to też takie częste.

Teraz idę spać, ciekawe co mi odpiszecie, czy Wasi rodzice też czasem pozwolili na dzień lenistwa i na to, by wtedy z powodu, że Wam się nie chce nie iść do szkoły. Ja miałam szczęście, że moja mama mi tak pozwoliła, no i wtedy cieszyłam się, że mogę zostać w domu Wiadomo, wielu uczniów na pewno nie raz miało tak jak ja, że wybitnie nie chciało się im iść do szkoły, wtedy fajnie jest zostać w domu

Dobranoc

Witka
Ja się urodziłem i mieszkałem w zatłoczonym centrum gdzieś do 20 roku życia ,potem służba wojskowa i chyba ona dopełniła gorycz męczeństwa w tłumie, hałasie, nigdy świętego spokoju, bo zawsze ktoś coś chciał i mało co przebywałem w domu, wiecznie gdzieś z kumplami itp.
Jak się wyprowadziłem na wieś wreszcie odreagowałem , cisza ,spokój ,robisz co chcesz ,muzyka na ful ,łazisz nago po ogrodzie ,grill ,sex na łące ITD. ŻYĆ nie umierać
Przeprowadzka na "ubocze" To był jeden z najmądrzejszych wyborów w moim życiu ,na wszystko się przyglądam z boku i bardzo dobrze mi z tym . W niczym na "stałe" Nie uczestniczę ,żadnych zależności ,kompromisów , owszem raz na jakiś czas  z kimś się spotkam i starczy ,rzygać mi się chcę od obłudy, plotek, materializmu . Stałem się trochę pustelnikiem ale sam tego chciałem .
Nie potrzebna mi "bliskość" Do czegokolwiek i kogokolwiek bo i po co? Jak się jest młodym singlem to może i tak ale teraz czas na spokój , internet zaspokaja potrzeby rozmowy z ludźmi ,jak takowej potrzeby nie mam to po prostu się wylogowuję  i  nie muszę na siłę przebywać z kimś w pokoju czy w kuchni bo mu się nudzi ,albo ma jakieś śmieszne problemy, co bym się chętnie z nim na nie zamienił ale trzeba przecież zachować powagę ,bo przecież WYPADA . Jak ma ktoś do mnie teraz przyjechać 10 km z miasta to się dwa razy zastanowi, czy przyleźć bo mi się nudzi ,albo na browara bo żona mu nie pozwala w domu.. Żenada..   
Tak więc to trochę od natury zależy,czasem odkrywamy ją wcześniej, czasem później .
Ktoś może pomyśli że to egoistyczne ,ale nie prawda .Jak ktoś jest uzależniony od wiecznego szczebiotania o niczym, byle by tylko przebywać z ludźmi i nie słyszeć WŁASNYCH myśli, to jego sprawa ,ja powiedziałem w porę PASS .

"Elizjum" wydaje się też ciekawym filmem, któregoś dnia obejrzę A pomyliłam Cię niechcący z tornado przepraszam

Paweł, to prawda, że niektórzy mają taką potrzebę, bywa, że ujawnia się z czasem. Rodzice mojego chłopaka mają teraz ok 55 lat i od 3 lat około on z nimi mieszka na wsi, są to okolice Warszawy, więc tak naprawdę do Warszawy ma 800 m- nie do centrum oczywiście, ale do obrzeża, no ale ogólnie jest przy Warszawie No, a mimo tego ma tam ciszę, spokój, dużo przyrody, koty wypuszcza i sobie latają, potem wracają. My jak zamieszkamy razem to raczej planujemy mieszkać w mieście, wiadomo, kupno własnego domu na wsi to są koszty jak jest się młodym chociażby, a i nie planujemy mieszkać w tym domu z jego rodzicami No wiadomo Zwłaszcza, że byśmy wtedy mieli pokój obok nich, na tym samym piętrze, więc byłoby kiepsko naprawdę

Natomiast ogólnie teraz wolę mieszkać w mieście, nawet takim jak moje, nie jest duże, ok 50 000 mieszkańców, niecałe 20 km kwadratowych, więc nie takie duże, a zarazem wszędzie blisko. A ruch na drogach gdzieniegdzie jest u nas spory, ale np na moim osiedlu jeździ bardzo mało samochodów, zaraz mam ładny park, bo mieszkam właśnie na osiedlu parkowym, tak nazywam, blisko mam fontanny, które teraz zrobili na kolorowo jak w Warszawie, blisko mam kościół, sklepy, no więc można powiedzieć, że blisko mam i naturę- park i sklepy. Mieszkam w bloku, na parterze, ale mi to nie przeszkadza. U nas jest spokojnie i generalnie spokojni ludzie mieszkają Choć nigdy nie wiadomo czy kiedyś za ileś lat nie odmieni mi się i nie będę chciała mieszkać na wsi.. ale teraz jest mi tu dobrze Tzn w takim mniejszym mieście, ale że mam wszędzie blisko.

Rozumiem Aga Faktycznie "starej daty", ale to nie jest wada, raczej komplement, bardzo obowiązkowa jesteś Ja właśnie czasem, ale nie często tak miałam, że nie poszłam do szkoły jak pisałam z lenistwa i mama się zgadzała, jedynie w 2 gimnazjum byłam jakaś wyjątkowo obowiązkowa i wtedy nie opuściłam np w semestrze ani jednej godziny szkolnej, ani jednego dnia A poza tym to zdarzyło mi się czasem opuścić, chociażby z tego lenistwa, ale jak mówię rzadko i raczej tak po jednym dniu, że mi się nie chciało, więc nie było dużo zaległości, a ja się wtedy "pobyczyłam" i poleniłam

Dzisiaj w Warszawie jakiś mały pożar/zadymienie było Przez to były problemy z metrem, a mój chłopak zamiast godziny z hakiem z pracy wracać, to z 2 i pół godziny wracał. No i to jeszcze te nowe metro, niby najnowocześniejsze w Europie... Podoba mi się to nowe metro z wyglądu, ale wydaje mi się, że to, że najnowocześniejsze w Europie to ściema, myślę tak, jak ktoś na interii napisał, że pewnie poszli po kosztach i zrobili je z jakichś tanich części.. a teraz są efekty.. pożar/zadymienie

Gemma, to powiem Ci, że Twoja mama kiepsko zachęcała do gotowania Jakby mi mówiła, że tak mam gotować, bo męża nie znajdę, to tym bardziej by mi się nie chciało Takie rzeczy robi się dla siebie i na miarę swoich możliwości, a nie by męża znaleźć, nie lubię takiego myślenia. To tak właśnie jak starodawne myślenie, że jak kobieta słabo gotuje, nie lubi gotować, to pewnie słaba na żona. Ja tam uważam, że mam o wiele więcej w sobie dobrego dla przyszłego męża, a to, że słabo gotuję i nie lubię nie jest wyznacznikiem czy "nadaje się" na żonę czy nie Po prostu kiepsko tak po tej jednej cesze oceniać. Gotuję słabo, ale no fajna jestem no <skromność>

Rozumiem Co do spóźniania, to rzadko się spóźniam, nie lubię też jak ktoś się spóźnia, no oczywiście chyba, że wina korków itp, a ta osoba uprzedzi czy przeprosi, to nie ma sprawy, to ludzka rzecz. No, ale jeśli ktoś to robi bez opamiętania, nie jest to niczym uzasadnione i nie rozumie co jest nie tak, to też mnie to denerwuje, bo to brak szacunku dla mnie. No chyba, że ktoś ma taką naturę spóźnialską i widzę, że naprawdę nie robi tego złośliwie, że tak ujmę, to jeszcze ok. No, ale ważne, by mimo wszystko starać się być na czas. Choć naprawdę 5 czy 10 minut spóźnienia, to właściwie dla mnie nic, ale jak ktoś spóźnia się więcej to dla mnie jest niefajne, jak notorycznie właśnie szczególnie ta osoba tak robi.

Czy Ty też jesteś taką "surową" mamą czy inny masz model wychowawczy od swoich rodziców?

Już 2 w nocy Lecę spać. Dobranoc

Po obejrzeniu nowego odcinka Walking Dead

A ja kojarzę nick. Nie wiem czy z nią rozmawiałam, ale zdecydowanie kojarzę

Hejka

Dzisiaj miałam ciężki dzień,trochę zmęczona jestem.
Byłam z synkiem na przedstawieniu teatralnym jako opiekun razem z jego szkołą.
Byliśmy na spektaklu "Ali baba i 40 rozbójników "-super spektakl zrobiony przez aktorów z Krakowa.
Zmęczona dlatego, gdyż synuś miał swój napad złości-pomimo zniszczonych moich okularów i kilku ugryzień,to po za tym było dobrze.

Teraz ma znów inne leki jest trochę lepiej niż było tydzień temu w szkole.
Badani ma za tydzień,ale nie wiadomo kiedy będzie miał wyniki do odebrania,jak długo czeka się.
Wizyta u pani dr też za tydzień nie wiem co zadecyduje co dalej...
Co do kolegów i dogadywaniu się z dziećmi też jest różnie chce być wśród dzieci i jest czasem w szkole np w klasie,apele,wycieczki itd,ale tak czasami nie potrafi zgodzić się,uderza innych lub bije.
U niego to są takie etapy jeden dzień jest w szkole dobrze uczy się jest grzeczny,na drugi dzień jest jakaś akcja.zależy to od wielu czynników np:pogoda, czy ma humor,czy wyspał się itd
To jest u niego jak w loterii raz wygrywasz raz przegrywasz.

Tak staram się dla niego zrobić wszystko co mogę tylko nie raz jest tak,że człowiek jest bezradny na to wszystko,ta bezsilność jest najgorsza.
Dzisiaj jadę z nim na terapie i zajęcia grupowe też nie wiadomo jak to będzie...
Właśnie przebudziłam się bo maleństwo głodne.
Dobranoc,a może wstajemy kochani.

Hej
Jak pisałam byłam na spotkaniu z moim chłopakiem, niedawno wróciłam A mój chłopak będzie jednak u mnie z czwartku na piątek nocował, daty mi się pomyliły.

Aga, domyślam się, że to właśnie taka 'loteria', że nie wiadomo kiedy będzie grzeczny, a kiedy niegrzeczny. To musi być faktycznie straszne.. taka bezradność i takie siedzenie jak na szpilkach, bo "może dziś zadzwonią ze szkoły". A nauczycielka rozumie problem czy spycha go jakoś na bok? No bo wiem, że w wielu szkołach nauczycielki czy nawet pedagodzy nie rozumieją ADHD czy podobnych, dlatego nie rozumieją często, że dziecko po prostu jest chore, ma zaburzenia, tylko od razu uważają, że agresywne, że nie powinno przebywać z innymi i nie starają się np dziecku pomóc. Jak to jest u Was?

Sporo przeszliście. Myślę, że jest tak jak mówisz, że nauczycielki do końca nie rozumieją problemu. Ja nie wiem czy znałam dziecko z ADHD, no chyba znałam, jak bawiłam się na podwórku to był tam taki chłopiec i jego siostra mówiła, że ma ADHD, choć oczywiście pewności może nie być czy sama mówiła prawdę, bo czasem wydawała mi się ta siostra niewiarygodna (chodzi mi o inne sytuacje, niezwiązane z tym jej bratem). No generalnie go lubiłam, choć faktycznie mógł mieć ADHD. Czasem bywał agresywny, też wydawało się, że chciał sprawdzić reakcję innych, np raz był bardzo miły, a zaraz potem pokazywał "fuck you". Oczywiście, tak samo może zachować się i zdrowe dziecko, ale podaję przykłady. No kiedyś nie chciałam też się akurat z nim bawić, coś w niego wstąpiło, że tak powiem i chciał rzucić we mnie cegłą. To nie było miłe, ale jeśli miał ADHD to po prostu wina choroby, która lekką  nie jest, też dla tego dziecka

No, ale mimo tego, że czasem się tak zachowywał, to lubiłam go, bo tak ogólnie można było się z nim pobawić, pogadać. Ja chyba miałam 11 lat, on wtedy chyba z 8 lat. Reszta dzieciaków na podwórku, mimo że czasem miał takie "odchyły" różne, bo inne oprócz też opisanych też czasem miał, ale mimo tego też go raczej polubili. Raczej nie było wtedy trudno wejść do naszej "paczki", może byliśmy tolerancyjnymi dziećmi, jeśli można tak powiedzieć? No, ale wiem, że są dzieciaki, które bywają okrutne, przecież sama pisałam Wam jak byłam wyśmiewana w szkole czy to z powodu wady zgryzu, krzywych zębów, przerwy między zębami czy ogólnie wyśmiewana. To nigdy nie jest miłe. Nauczanie indywidualne ma Twój syn, czyli nauczycielki indywidualnie poświęcają mu sporo uwagi? Szkoda, że nie ma u Was klas integracyjnych pewnie, bo u nas np z tego co wiem to jest coś takiego, więc pewnie dziecko z ADHD itp może chodzić do takiej klasy i od razu tam pedagodzy chyba są przygotowani.

Idę spać, dobranoc

Wstawać lenie!
Tak tak, dziś wyjątkowo ja od rana

O to ja jestem dzisiaj leń, bo właśnie wstałam
Deszczyk na dworze, może to wina pogody.
Zresztą na kogoś trzeba zwalic Ja jestem OK

Niedługo wybywam, do pracy.
Muszę rozruszac teraz kości.

Miłego dnia
Pa

Hejka
Ja dzisiaj ostatnia.
Byłam wcześniej na forum,ale jak pisałam to usnęłam wraz z moimi chłopakami.
Piszę z telefonu bo mi laptop zepsół się muszę dać do naprawy mam nowy niema jeszcze roku i nie wiem co stało się...
Tak pogoda brzydka pada.
Ja jak zawsze w pełnym biegu.
Byłam dzisiaj z moim maluszkiem u lekarza bo wczoraj całą noc nie spałam gorączkował mi i okazało się,że na ząbki,ale wolałam upewnić się.
Od przyszłego tygodnia mam same wizyty po lekarzach z sobą,starszym i moim tatą.
Cały tydzień w wyjazdach,nie raz śmieje się,że moje autko to nie gaśnie i nie ma czasu stygnąć.
Dobrze, że mam własny samochód i prawo jazdy bo innaczej to ciężko by było...

Ja dzisiaj kupiłam drobne upominki dla dzieci do klasy syna,bo u nas dzieci w szkole dostawają zawsze na mikołaja,gwiazdora,zająca,zakończenie roku drobne upominki trochę składają się rodzice,dostają też od pani dyrektor i ja zawsze staram się coś podrzucić nauczycielką.
Dzieciaki cieszą się.
U nas jest to mała szkółka razem w całej szkole jest 60 dzieci.
U syna w klasie jest 9 osób, to nie wielki koszt a ile frajdy mają potem dzieci.

Ostatnio znajoma ze szkoły,która tam pracuje nazwała mnie" pani prezes stoważyszenia troskliwych mam"-jak to usłyszałam uśmiałam się...
Poprostu ja taka jestem lubię pomagać innym i dzieciaki w szkole lubią mnie i lgną do mnie.
Dobranoc.

Coś nie mogę spać..może trochę przysnęłam, ale króciutko, trochę gardło mnie boli, obym nie była przeziębiona czy chora ogólnie.

Hm...zastanawiam się co mam powiedziec, czyżby-poobuuuudka!!

Cały dzień cisza.

Właśnie wróciłam niedawno z pracy i jestem wypruta...
I niestety jutro też pracuję, na drugą zmianę. Ale współczuję tym co mają jutro nocki. Chociaż za tydzień to będę mogła współczuc sobie, bo już jest wywieszona lista, że prawdopodobnie za tydzień sobota pracująca ( niezłe ostatki się zapowiadają )

Dzięki Monia za zamknięcie wątku  (wiesz którego), bo mi czasem niektórzy podnoszą ciśnienie.
I nie choruj, pamiętaj.

Aga, widzę, że jesteś zabiegana, ale w sumie skoro jezdzisz autkiem, to nie musisz tyle biegac

Ja zaraz znikam, bolą mnie ręce, nogi i sama nie wiem, co jeszcze

Ale jest cool