Netkafejka dla Przyjaciół ;) - Netkobiety.pl

Ależ spoko rozumiem konsternacja mnie tylko chwyćła jak pod nickiem Kertego pisałaś ty Powodzenia w nauce ,na pewno ci się przyda w rozumieniu zaplecza
Jestem webmasterem jak miała byś jakieś pytania wal śmiało Służę pomocą ..

Róża ,na pewno będzie siedział ,nie chcąc choćby odstawać od rówieśników ,ale ważne myślę by mieć kontrolę ile siedzi i co przegląda itp.
Dla młodzików czasem ma to przemożny wpływ czym przesiąkną i jak to będzie rzutowało na myśl i wolę

Półtora roku
A Twoje dziecko?

Lubię w taki sposób spędzać czas wolny.
Jest to też dla syna w jakiś sposób kontynuacja terapii,metoda.:)
Ja muszę mieć dużo zapału,dążyć do określonych celów.

A faktycznie wybaczcie, po prostu doszła jedna opcja i zamiast "cytuj" kliknęłam "edytuj".
Aga, jeszcze nie wchodziłam na fb, niezbyt często na nie wchodzę, zaraz wejdę jednak i zobaczę

Wszystkiego najlepszego dla 7 letniej już Żaby również ode mnie

Masz rację, a w jego przypadku ma to ogromne znaczenie i wpływ.
Musi mieć pełną kontrole inaczej cały nasz wysiłek pójdzie na marne.
Chyba domyślasz się o co mi chodzi?

Vinnga

Ja również składam życzonka.:)

Pobudka wstać! Koniom wody dać!

Witam w ten piękny, piątkowy poranek!

A myślałem że tylko ja czegoś nie rozumiem
Krowy takie nie cierpliwe?

Kurde śniła mi się dzisiaj strzelanina ,wojna jakaś, karabiny Itp.
To chyba dobrze nie wróży ? Zna się ktoś na wróżbach sennych ?

Piękna jesień za oknem ,faktycznie ,żałuje że na grzyby nie pojechałem ..

Krowy muuuuczą Jakby Ciebie cycki bolały i chciałbyś, żeby Cię wydoić to też byś muuuuczał

Czarna, interesująca jest godzina, kiedy u Ciebie poranek nastaje

Zaprosiłam dzisiaj koleżankę Żaby ze szkoły na 2 godziny. Ja myślałam, że Żabie się buzia nie zamyka. Myliłam się. Koleżanka nie milknie nawet na sekundę. I zaraz będę znała wszystkie sekrety rodzinne Zabawne są takie dzieci

Taki żarcik, wstałam nieco wcześniej jednak
Ale i tak zanim się podniosłam z łóżka i tak dalej to trochę minęło

Hej Gemma!

Wiesz - fajny ten Twój zestaw relaksacyjny, szczególnie jego trzeci... element
Ja lubię - jak taka piątka się zaciska...

Jaga, pewnie będę łypać jednym okiem
chodzi o solidarne siedzenie i przeżywanie (?!) emocji piłkarskich

mój mały rozumek tego nie ogarnia (a może to już piwo działa?)
Kerty, musisz mi to rozjaśnić

Witajcie!

Jaga to pięknie z jego strony. Widać, że chłopakowi zależy. Bardzo miła niespodzianka Cieszę się

Wybaczcie, ale teraz mogę być mniej aktywna jako moderatorka i userka Dlatego teraz jestem i aż ciężko pisać... Moja psina umarła Ostatnio była słaba, ale dostała na tego raka zastrzyki, osłabienie wydaje się być normalnym w przypadku starego, schorowanego leczonego psa..także nikt z nas się nie spodziewał.. owszem, ciągle leżała czy spała, na spacerach często nosiłam ją na rękach, bo już bardzo słabe łapy miała i słabo chodziła, wywracała się, ale myśleliśmy, że jeszcze trochę z nami pobędzie. Tzn, mama rano zobaczyła jak ona strasznie piszczy, widać było, że bardzo ją boli, nic nie chciała jeść, a zawsze do jedzenia była pierwsza, za łóżko się chowała, nie mogła znaleźć sobie miejsca. Bardzo cierpiała, a przy takim stanie wątroby, skoro już tak ją bolałó, to ból byłby tylko większy. Dlatego moja mama pojechała z nią do weterynarza i uśpili ją. Wtedy spałam. Trochę przykro mi, że nie obudziła mnie, ale trochę ją rozumiem... A sama ostatnio mam bardzo mocny sen, więc nawet jej głośne piszczenie mnie nie obudziło. Mama powiedziała, że nie chciała mnie budzić, żebym widziała ją w takim stanie.

To niby "pies mój i siostry", więc trochę początkowo było mi przykro, że chociaż nie obudziła mnie, nie skonsultowała decyzji, tylko sama tak szybko ją podjęła. No, ale sama rozumiem, na pewno tak cierpiała, że trzeba było szybkiego działania, a ja oczywiście zgodziłabym się na uśpienie, z tym, że mama chciała bym zapamiętała ją taką jaką była, a nie umierającą- także mimo początkowego żalu rozumiem moją mamę. Tak za tydzień moja sunia skończyłaby 15 lat Byłam w Warszawie, bo umówiłam się z moim facetem i nie odwoływałam już, doskonale zrozumiał moją sytuację, bo sam miał 10 lat temu psa, 10 lat temu zmarł i do tej pory na myśl o nim roni łzy. Zabrał mnie do kina, sama też chciałam i zasugerowałam mu, na taką bajkę "Kumba". Bajka wspaniała, ale niestety była tam scena śmierci, więc od razu zrobiło mi się smutno, smutno z powodu mojej pisny, z powodu ogólnie tego, że śmierć jest, a wszystko bym dała, bym ja, inne osoby, szczególnie mi bliskie, żebyśmy nigdy nie umarli, żebyśmy zawsze tu na ziemi byli obok siebie Wiem, wiem, pewnych rzeczy nie da się zmienić, ale bardzo bym chciała, taki gen nieśmiertelności albo przynajmniej długowieczności, 100 lat minimum, bo ten czas... tak szybko płynie, za szybko, dlatego 100 lat człowiek na tej ziemi jak dla mnie powinien minimum mieć.. Nie wiem czy ze mną się zgadzacie, ale ja takie zdanie mam w tym temacie i zawsze miałam, myślę tak, nie tylko w chwilach, gdy tracę kogoś, kto jest dla mnie ukochany. Po prostu tak uważam

A jutro chłopak przyjedzie do mnie do domu. Bardzo się cieszę.. Jest dla mnie ogromnym wsparciem. Właśnie w takich chwilach, zwłaszcza, dobrze jak jest obok mnie, najlepiej właśnie dziś, jutro, codziennie lub prawie codziennie, jak najczęściej.

P.S  Mój facet też dzisiaj ogląda mecz Już dojechał do swojego  domu i będzie oglądał.

Oczywiście, że tak A ból jest okropny.
To członek rodziny, o którym zawsze będę pamiętać... A teraz jest tylko szok i niedowierzanie.
A w tym jak napisałam, że chciałabym by życie na ziemi trwało sto lat czy więcej czy nieśmiertelnie, to oczywiście w dobrym zdrowiu (no albo chociaż względnym, takim, że coś tam niedomaga, ale nie jest tak źle). No wiem, że tak nie ma możliwości niestety, szkoda, że nic jeszcze na to nie wynaleźli, bo bardzo bym chciała. Po prostu dla mnie ten czas mija za szybko, co mi bardzo ciężko zaakceptować.

wiesz, to może trochę naiwne albo marzycielskie, ale spośród ważnych wynalazków na miarę wielkości świata ja chciałabym dostać wehikuł czasu
żeby móc swobodnie sterować ulotnymi chwilami
zatrzymać to, co ważne
wyprzedzić rzeczy przykre
przeżywać intensywnie to, co dobre

kim byłby człowiek bez odrobiny naiwności?
tak przy piątku zadaję sobie i innym trudne pytania...

naiwność w stosunku do otaczającej nas rzeczywistości
taka trochę dziecinna wiara w to, że zawsze będzie dobrze, miło, słodko i kolorowo
ale może Ty Paweł, z racji zamiłowań psychologicznych, jesteś bardziej kompetentny do wypowiedzenia się w tym temacie

kurcze, nie chciałam, żeby wyszło tak poważnie i smutno

truskaweczko z racji naszej rozmowy w głowie kołacze mi piosenka (a jakże!)... "pamiętam dobrze ideał swój; marzeniami żyłem jak król..."
nieśmiertelny "wehikuł czasu"

tak w piątek można sobie śmiało pośpiewać

Jasne, idź na urodziny
Dzięki za słowa pocieszenia. Tak mi źle, że się nie pożegnałam, ale chyba tak jak mówi mama.. lepiej, że zapamiętałam wcześniej i że nie widziałam "chociaż|" jak cierpi. Jasne, że w takich chwilach jak ta nic nie pociesza Ta żałoba jest i nie ma co tłumić uczuć.

Witam serdecznie wszystkich

Monia
Głębokie wyrazy współczucia z powodu pieska
Spróbuję znależć ten film, który polecasz.

Ja dzisiaj trochę zmęczona po wczorajszym dniu.
Nawet dzisiaj zaspałam prawie do szkoły, ale zdążyłam syna zawieżć do szkoły.
Synuś mówił wiersz z okazji dnia nauczyciela.

Życzenia dla wszystkich nauczycieli

Siema

Monia, wyrazy współczucia.

Nutka dla wszystkich na spokojną noc:

http://youtu.be/fsBOt1XNoVg

Monia, wirtualne przytulaski. Niestety, zwierzęta dość krótko zyją, więc kilka razy w zyciu trzeba przeboleć stratę pupila... Twoja sunia była w bardzo podeszłym psim wieku, gdyby była zdrowa to zapewne tez już długo by wam nie potowarzyszyła...

Cmentarze dla zwierząt są na pewno, ale nie orientowałam się gdzie. Ale, jak sama zauważyłaś, juz po ptokach.

Dzień dobry Wszystkim!

Zależy po jakich ptokach

Poza tym u mnie dobrze.
Truskaweczko łączę się w wyrazach współczucia z powodu utraty zwierzaka.
Dla pocieszenia dodam, że miałem kiedyś chomika, którego brat tak mocno kochał, że okazując mu miłość to go tak mocno przytulił, że... Chomik poszedł do Abrahama na piwo.
Ja mam bardzo fajne poranne pobudki - ocieplają mi blok i tak wiercą, że zmarłego by obudzili
Poza tym tradycyjnie - ćwiczę brzuszek, aby wyrzeźbić kaloryferek. Do tego dołączyłem ostatnio ćwiczenia na dolne partie tj. od pasa w dół

Mam tylko jedno pytanie do szanownego grona: gdzie leży granica honoru?

Kerty zależy o co chodzi i co masz na myśli?

Witam wszystkich cieplutko

U mnie pogoda okropna wiatrzysko takie i okropny ziąb
I jakiś spadek ciśnienia, bo czuję się dzisiaj taka ospała.

No tak Psy żyją za krótko, jak pisałam ludzie moim zdaniem też żyją za krótko. Jak mówiłam jak wynajdą patent, żeby żyć 100 lat czy więcej, czy nawet zawsze, to jestem pierwsza. No, ale 100 lat w zdrowiu to już by było nawet ok, z tym, żeby moi bliscy też żyli, tzn, żeby to było dostępne dla wszystkich.

Kerty, też miałam kiedyś chomika, tzn miałam dwa w tym samym czasie. Jeden nazywał się Black i był cały czarny, drugi Ciapek i właśnie Łaciaty. Wtedy miałam z 6 lat. Co najdziwniejsze, zmarły w tym samym dniu i momencie, weszliśmy i oba chomiki nie żyły. Teraz jednak stratę psa przeżywam wiele mocniej, pewnie wtedy jako dziecko mniej to przeżywałam, po prostu mniej sobie zdawałam sprawy z śmiertelności, a teraz czas tak szybko płynie i to dobija, że nie można jak na razie tego życia jakoś przedłużyć, bo wiadomo są ludzie którzy żyją ponad setkę, ale to jednak rzadkie choroby i dokuczają im silne choroby.

Przeraża ta bezsilność, że na razie nic nie można zrobić, by to przedłużyć itp, często w końcu to sprawa genów ile ktoś żyje czy jakiegoś fatalnego zbiegu okoliczności, tak mało wpływu na to mamy, smuci mnie to, chciałabym mieć na to więcej wpływu

U nas w domu nie będę już przeżywać straty pupila, najwyżej jak się wyprowadzę, bo rodzice już nie chcą psa. A bardzo to przeżyli, szczególnie mama, ona jest chora to nie potrzeba jej stresów, rozumiem ją. A wiem, że jak tak mówi to jest to decyzja ostateczna, bo ona tak jak mówi, to już zostaje, raczej nie rzuca słów na wiatr. A czy ja będę miała jeszcze kiedyś zwierzaka, to nie wiem.

No właśnie o to mi chodzi, żyć dłużej i nie starzeć się. Dokładnie tak, wtedy też jestem pierwsza
100 lat lub więcej  w niezłym zdrowiu czy więcej to by było super.

Aga, u nas pogoda dzisiaj też średnia, buro, szaro.

A i śniła mi się dzisiaj sunia, ale nie pamiętam co. A rano wydawało mi się, że piszczy, bo wiecie zawsze jak tata wstawał do pracy, to ona też wstawała, piszczała do jedzenia, prawie do samej śmierci. A teraz tego tak brakuje No i mama już wczoraj wyrzuciła smycz, miski jej, smutno mi byłó jak to zobaczyłam, chociaż nie wyrzuciła takiej jej szczotki, gdzie nawet parę włosów jej jeszcze jest, to wzięłam tę szczotkę do siebie, chcę mieć na razie to przy osobie jako chociażby cząstkę jej. A mama pewnie powyrzucała, żeby nie przypominało jej. No, ale ja tak nie chcę, dlatego powiedziałam jej, że to zachowuję sobie teraz.

Rozumiem, dla mnie w sumie wygląd to pół biedy, bardziej chodzi o choroby, dlatego napisałam, żeby było niezłe zdrowie, to wtedy byłoby super, tak bym chciała

Nadal mi smutno, że mama mnie nie obudziła, że wszystko potoczyło się tak całkiem bez mojego udziału Ona wie, że jestem wrażliwa i nie chciała, bym na to patrzyła, ale uważam, że mimo tego powinna mnie obudzić, owszem, mówi też, że pewnie byłabym niewyspana, źle bym się poczuła z nerwów.. ale przecież ja już się kiepsko poczułam z nerwów.. i wręcz jeszcze gorzej dlatego, że to działo się z dala ode mnie...

W końcu to był mój pies, więc mimo tej mojej wrażliwości, powinna mnie obudzić, powiedzieć co się dzieje, a nie że ja dowiaduję się już po uśpieniu psa Wiecie, to był mój pierwszy pies, wybłagałam rodziców, by kupili, dlatego też powinna powiedzieć mi co się dzieje.

No, ale trudno.. już po ptokach właśnie.. więc niestety muszę się z tym też pogodzić, choć to trudne. W sumie mama mówiła, że i tak miała prawo, bo ona opłacała karmę, zastrzyki u weterynarza i to prawda, bo jeszcze nie pracowałam,że ona w książeczce psiej właścicielką, no ale domownikiem i tak jestem, więc mimo wszystko mam niesmak, że nie dowiedziałam się przed faktem tylko po, uważam, że nie powinno tak być.

Wiecie, potem niby przeprosiła mnie, ale wiecie.. i tak ciężko... zna mnie, jestem wrażliwa, owszem, ale nie jestem też dzieckiem i zna mnie na tyle przecież, żeby wiedzieć, że wolałabym wiedzieć przed faktem, dlatego jestem zawiedziona postawą mojej mamy, smutno mi. Mam nadzieję, że chociaż moja psinka, jej dusza, jest teraz szczęśliwa gdzieś indziej.

Monia, proszę Cię... Co byś zrobiła, gdyby Cię obudziła? Wpadłabyś w czarną rozpacz albo przekonywała, żeby zmieniła decyzję o uspieniu suni. A jeśli ona cierpiała to to by nic nie dało, oprócz tego, że by cierpiała kilka dni dłużej. Ja bym Cię też nie obudziła, niestety. Tak to wyglada z punktu widzenia zimnej małpy, czyli mojego. I naprawdę nie warto z tego powodu czuć do mamy niesmaku, ani w ogóle robić jej wyrzutów. Bo jestem pewne, że ona kierowała się Twoim dobrem i rozsądkiem.

Jednak po chomiku nie wyobrażam sobie rozpaczać. To takie zwierzątko mało interaktywne... No i zyje krótko. A jeśli pies towarzyszy człowiekowi przez kilkanascie lat to strata jest bardzo odczuwalna.

Wujechałam sobie do rodziców z zamiarem wykorzystania ślicznej pogody. I śliczną pogodę wcieło wraz z moim tutaj przybyciem

Wyglądać na 20-30 lat? Wybrałabym te 30. Człowiek ciągle dość jędrny, ale już bardziej dopracowany urodowo

Uwierz mi Beata nie prosiłabym, żeby zmieniała decyzji. Ja też nie chciałabym, by cierpiała. Ja jestem osobą, która woli wiedzieć przed niż po. Jak pisałam, nie jestem dzieckiem, i cierpię czy tak czy tak. Wiem, że mama mimo tego nie chciała źle, ale niestety, na razie nie potrafię wybaczyć jej i rozmawiać z nią zwyczajnie, tak jakby nic się nie stało.Chciałabym, ale nie potrafię tak na razie. Szkoda mi jej, bo wiem, sama ma raka, chcę by była zdrowa, ale potrzebuję czasu, by nasze kontakty były jak dawniej. Mam swoje uczucia i nie potrafię inaczej. Przecież nie pozostawiła mi nawet wyboru co do tego co stanie się z nią po śmierci i będzie spalona Tzn już jest.

No tak, chomik jest krócej z człowiekiem. Nasze żyły 2 lata, jak zaprogramowane i chyba wszystkie chomiki tak mają.

No tak, 20-30 lat to świeży wygląd, młody. Mi by wystarczyło żyć ok tej 100 lat i być dość zdrową, młody wygląd nie musiałby być jak dla mnie, ale jakby był, to też bym się nie obraziła Jak już wybierać czy bym wolała czy 30stkę czy 20stkę, to chyba też bym wybrała 30stkę lub bliżej 30stki, bo na razie to ja wyglądam na 16 lat, więc tak wyglądając mogłabym nie być ogólnie poważnie postrzegana, w pracy itp, w wieku 30 lat, na pewno inaczej, bo na pewno chociaż na te 20parę lat bym wyglądała, a przy tym wyglądała młodo itp, fajnie.

Jak pisałam rozumiem, że to mama kupowała karmę itp, bo ja jeszcze nie pracowałam, w tym wzglęzie więcej włożyła w tego psa, zastrzyki na raka wątrobę sponsorowała z moją siostrą, a czasem byłó też tak, że ja byłam leniwa i np tata po pracy zamiast mnie wyszedł z moim psem. Za to jest mi bardzo głupio, bo wtedy faktycznie ją zaniedbywałam. No, ale i tak uważam, że powinna powiedzieć mi przed faktem, że mimo tego wszystkiego powinnam wiedzieć przed, a nie dowiedzieć się dopiero po uśpieniu. Ona ostatnio była słaba,kiepsko chodziłam, więc czasem na dwór szłam z nią na rękach. ale mimo wszystko jej śmierć była szokiem, bo wydawało się, że jeszcze z miesiąc czy parę miesięcy pożyje.

Aga, masz rację, lata dzieciństwa to była beztroska, wtedy nawet nie zastanawiałam się nad śmiercią, a i osoby z mojej rodziny były, nie było bardzo tragedii rodzinnych, rzadko ktoś umierał w naszej rodzinie wtedy, a nie tak, jak to niektórzy mają, że parę tragedii pod rząd, los ich nie oszczędza. Mnie wtedy oszczędzał.

Mnie niestety w wieku dorastania spotkało wiele nieszczęść- tragedii rodzinnych itd.
Potem z stanu dziewczynki-podlotka musiałam stać się odpowiedzialną dorosłą osobą.
Praktycznie nie miałam dzieciństwa,tylko dorosłe życie w młodym wieku.
Dlatego też wolałabym wrócić do lat dziecięcych.