Netkafejka dla Przyjaciół ;) - Netkobiety.pl

A rodzice nie wchodzą żeby np. Naoliwić drzwi ? Bo skrzypią ,albo wtedy akurat trzeba kwiaty podlać?

Jak byłam z moim byłym i babcią u rodziny na Podlasiu (akurat szykowała się wielka rodzinna impreza), to oczywiście mój chłopak nocował w innym pokoju.

Spaliśmy u moich cioć- to są siostry babci. Jedna z nich jest bardzo religijna i ma swoje zasady i przyzwyczajenia.

W każdym razie codziennie ta ciocia wchodziła ok. godziny 5 rano do pokoju, w którym spał chłopak pod pretekstem zamknięcia, czy otworzenia okna .
Wiadomo, po co mu wchodziła- żeby sprawdzić, czy przypadkiem jest w swoim łóżku albo, czy jeżeli jest, to czy sam .

Hehe niom A gdzie indziej u rodziny nie nocowałam z nim, ale uszanowalibyśmy oczywiście zasady właścicieli. A u niego też nie sypiałam, bo relacje z jego rodzicami średnie, więc jak już u niego, to możemy posiedzieć czy coś, ale spać to tak nie. tutaj tak się trafiło, no ale wiadomo, z teściami się nie żyje, a mamisynkiem on nie jest, wiem, bo były był mamisynkiem, przyznaję, ale że byłam głupiutka, to myślałam wtedy, że może się odmieni mu to, co oczywiście było głupie.

Jeżeli chodzi o moją mamę, to na początku, gdy przyjeżdżał chłopak, to nas "pilnowała", ale z czasem "hulaj dusza, piekła nie ma".
My mamy nasze mieszkanie dosyć małe, więc ja spałam z mamą, a on w osobnym pokoju, ale nie było problemu, bym z nim siedziała w pokoju do późna, czy nawet rana.

Zresztą mama za każdym razem, gdy przyjeżdżał, robiła coś takiego- mówiła nam, ze idzie na godzinę, dwie na dół do babci. Wiadomo, żebyśmy mieli trochę intymności .

Raz tylko zdarzyła się nam sytuacja, że mama akurat "zeszła do babci" i po 15 minutach jakaś awaria z centralnym wyskoczyła. Dziadek, nieświadomy niczego latał z góry na dół i w efekcie chłopak musiał mu pomagać . Ale jak wszedł do mieszkania, to my szybko pozbieraliśmy się, nawet się nie zorientował .

Pierwsze jego wizyty w moich okolicach najbardziej chyba przeżywała moja babcia .
Mama wychodziła do pracy, a babcia co i rusz rano przybiegała do góry...Tylko że my wtedy byliśmy jeszcze bardzo grzeczni. Ja spałam w swoim pokoju, a on w swoim.
Dziadek wiem, że był bardzo zły na babcię, gdy nas nachodziła ("Dyć to dej spokój młodym!") .

Pewnie, Monia, jak nie ma odpowiednich warunków, to nie widzę problemu, by pójść na swoje .

U mnie akurat ten wariant odpada, jak sama dobrze wiesz.

A dziadek ? On przecież pod żadnym błahym powodem nie wszedłby do mieszkania, gdy wiedział, że jest M.

Truskawka ,Ehhh z bólem serca (emigracja) ale bardzo rozsądnie myślicie . Wiesz troszkę z bólem bo... Fakt płace są małe ,lecz jeśli  dobrze poznasz język ,wykwalifikujesz się to i w Ojczystym kraju jesteś wstanie zarobić , tam za miedzą  też z otwartymi rękami na nas nie czekają ,trzeba bardzo chcieć i mieć dużo determinacji żeby (w miarę) szybko tam się dorobić..Wierz mi mało komu się dziś udaje.. Dużo ludzi gada głupoty jak to łatwo i szybko i cudownie..Troszkę się najeździłem to wiem,wszędzie trzeba cierpliwości ,stanowczości wytrwałości a tym bardziej za miedzą . Temat rzeka..

Wiem, wiem, dlatego będziemy starali się jednak tutaj. Zaczęłam uczyć się hiszpańskiego, na razie sama, powtórzę też angielski, bo wiele pozapominałam, postaram się wziąć ogólnie!
A Wy na swoim czy jak?

Dokładnie Jaga, to niby dom jednorodzinny, ale ciągle by stykało się z rodzicami i intymność podczas takiego mieszkania bardzo mała. Wiadomo, co innego tak zanocować noc czy dwie, a co innego tak na stałe. Tak samo, z moimi rodzicami, fajnie jak mój chłopak czasem zanocuje, oni są bardzo dobrzy, ale jeżeli to by miało być na stałe, to nie sprawdziłoby się. Na dłuższą metę wolę mieć coś, co będzie dla nas, bez mijania rodziców po drodze

Paweł, mam wrażenie, że piszę tylko z Monią...

No pewnie, bo my mamy ceny europejskie, a zarobki polskie .

Co to będzie, gdy Polska wejdzie do strefy Euro...

Wystarczy spojrzeć na kwestie przylotów mojej rodziny do Polski...

Ciocia praktycznie rok do roku przylatuje do Polski, plus może sobie pozwolić w zimie na wczasy na Kubie, czy w Meksyku.

Natomiast ja za rok planuję drugi raz lecieć do Kanady, ale żeby móc tam polecieć, będę musiała wszystkie zarobione tutaj pieniądze przeznaczyć na lot...
No ale coś za coś .
Załatwię jeszcze przy okazji wizę turystyczną do Stanów. Ja się uda, to i Stany zobaczę.
Ciocia coś tam wspominała o Alasce, bo mają stosunkowo blisko (blisko w Kanadzie oznacza 1000 km ).

No własnie, tutaj na wyjazd trzeba ciułać każdy grosz.
Właśnie podobne ceny w Niemczech, 3 razy większa najniższa pensja, kurczę, życie jak w Madrycie Serio, nawet jakby była nieco wyższa pensja niż tutaj, to zawsze coś, wiele nie wymagam, byle dobrze żyć, ale nie musi być luksusów, a jakbym zarabiała jak w Niemczech to spokojnie i na luksusy bym mogła sobie czasem pozwolić więc jeszcze lepiej. A w Polsce to ciężko, by od 1 do 1 starczyło,a co dopiero luksusy.

Ja niestety nie mam rodziny za granicą, a szkoda. Moja rodzina jest rozsiana po Polsce, więc trochę rodziny mam w moim mieście, trochę w innych miastach, ale jakoś te relacje z dalszą rodziną nam nie wychodzą.

Dobranoc

Słuchajcie ,coś mi tu nie pasuje ,ale jeszcze nie do końca nie wiem co..
http://www.netkobiety.pl/t59098.html
To jest jakaś maskarada.. Tylko jeszcze pewnie nie ujawniona..
Puchatkowe dziewczyny??HAHAHAa   
Tyla animacji? Coś mi tu zalatuje tym forum o tych elfach ,Beata pewnie wiesz o czym mówię..
Pełno tego spamu od nich z netkobiet..

Dobrý den .

Jak Ty nie lubisz WSZYSTKICH, bliskich mi postaci fabularnych .
A może odbierasz te "dziełka" nazbyt dosłownie? Te postacie są częścią całości, którą stanowi książka/film i w tej konkretnej całości powinny być widziane.
Puchatek w swoim "światku" uosabia bardzo pozytywne wartości, jak np. przyjaźń, dla której przezwycięża swoje lenistwo , uczciwość znakomicie walcząca z jego łakomstwem , szacunek dla mądrzejszych, przy równoczesnej poprawce, na to, że też mogą być omylni .
Jeżeli cechy Puchatka przypiszesz dorosłemu facetowi ze swojej ulicy, to rzeczywiście wyjdzie z tego wzorzec życiowej pierdoły.

Wszędzie da się żyć . Pytanie tylko: jak.
Czasami różnice kulturowe, są na tyle duże, że po pewnym czasie, zaczynają uwierać bardziej od niskich zarobków .

A ja wam mówię że to jakaś sekta jest

Witam wszystkich w deszczową środę ,będę dziś robił jajecznicę z kurkami bo mi się zostały .
A nie długo znowu na grzybki

Jaga ,tak się dzieje w sektach jak na tym gifie pod przykrywką  bohaterów bajkowych

A czemu dobrze ? Bo jajecznica ,czy że u mnie pada?

Ja to oglądam ,więc sobie kukne co to za rozum
Podziwiam tych ludków ,nie które to chodzące encyklopedie ..

Z historycznych to lubię ino te z II wojny ,jakoś wcześniejsza Historia mnie średnio interesuje .
Ostatnio gdzieś na diskowery było o A. Speer .Koleś nieźle się wyślizgał..
A jajecznica średnio wyszła ,bo nie dokładnie kurki oczyściłem i czasem coś zgrzytło w ząbkach

Filmik a propos Kubusia Puchatka . Czyli tygrysek i jego Kubuś .

No ja poszłam do takiego liceum, ze nasz pan od historii stwierdził, że materiał zaczniemy od końca, bo on wie, jak wygląda nauczanie historii w podstawówce i gimnazjum, w związku z czym zaczynaliśmy od roku 1945 do lat transformacji.
Potem oczywiście była II wojna i wcześniejsze okresy.
Tak do trzeciej liceum dotrwaliśmy do starożytności .

Monia, ja mam kalosze, kupione były z okazji dnia dziecka albo moich imienin jakieś dwa lata temu. Wystąpiłam w nich może ze trzy razy. Ładne, bo w różowo, turkusowe kwiaty z elementami szarości, ale nie wiem, kiedy miałabym w nich chodzić.

Od wczoraj oglądam sobie małe tygryski, pandy, orangutany, koale...Jak oglądałam jeden filmik, jak karmili tygryska buteleczką, to przypomniało mi się, jak ja moje tygryski karmiłam...No i oczywiście włączył się mój instynkt macierzyński...tzn. kocierzyński . I znowu zapragnęłam mieć małego kotka .
Bo dzieci mnie wkurw...wkurzają, a małe kotki są takie kochane.

Dzisiaj np. w szkole mamy myślałam, że te potworki rozstrzelam, one są takie głośne...Rodzice akurat przychodzili po nie, a ja nie szczypiąc się specjalnie powiedziałam do mamy, że ja bym nie potrafiła z dziećmi pracować, bo bym chyba je rozszarpała z nerwów. Można do nich krzyczeć, a oni i tak swoje...Naprawdę my byliśmy inni, słuchaliśmy się pani, a teraz te dzieci są okropne.

Hejka Człowieki

POZDRAWIAM WSZYSTKICH SERDECZNIE

Marzena Widać, że żyjesz, ale chyba słabo

Paweł, jestem Twoją odwrotnością w kwestii historii U mnie zainteresowanie kończy się na II wojnie światowej. To co się działo później jakoś mnie mało intryguje, chociaż to teoretycznie ważniejsze dla teraźniejszości.

Yogi, Twojego kreskowego imiennika też uważam za głupka Więc chyba masz rację, że nie lubię WSZYSTKICH bohaterów bajkowych, których Ty lubisz
Może moja niechęć do pierdołowatych misiów bierze się stąd, że jak moi rówieśnicy oglądali trudno dostępne wówczas kreskówki to ja czytałam. Nie o Puchatku, ale o Winnetou No więc wybacz, jeśli jakąś młodą, dziewczęcą duszą zawładnie mężny Apacz to gdzie tam miejsce dla ciapowatych miśków?
Zresztą z kreskówek to ja tylko Smerfy lubiłam i trochę Gumisie. Dopiero jak dorosłam to mi się Muminki spodobały
A jeśli już jakieś bajki to też w formie pisanej. No i znowu - żadne biedne, jełopiaste królewny, które siedziały w tych wieżach i czekały na książęta. Ja wielbiłam baśnie ZSRR. Trochę mnie wkurzało, że ten Iwan zawsze uważany był za ofermę, ale ostatecznie wychodziło, że jest najdzielniejszy, więc ok

Jejuuuu, jaki ten tygrysek słodki...

Jaga, kotów butelką nigdy nie karmiłam. Natomiast wyhodowałam sobie tak królika

Widzę Twojego kolega, chyba w podobnym wieku do nas, co? Tak pewnie 22 do 25 lat góra Daniel Numer 1

Fajnie, że są takie programy, można swoją wiedzę sprawdzić i wzbogacić. Na razie sporo odpowiedzi znam, ale to dopiero początek programu

Np łatwe było z Niechcicami, wiedziałam, że tu chodzi o "Noce i dnie"

Ja lubiłam te typow bajki w sumie, bo takie leciały, puszczali mi Np płakałam na "Misiu Koralgoru",ale nie pamiętam już czemu, coś tam smutnego było w którymś odcinku, a namiętnie oglądałam na kasetach "Kucyki Pony" po wiele razy. Gumisie nawet lubiłam, ale Smerfy jakoś średnio. Kiedyś Wam chyba pisałam, była taka dobranocka o misiu w niebieskim domku czy jakoś tak to lubiłam, Franklin ten zielony zółw czasem. Muminki też czasem oglądałam. A z książeczek dla dzieci to też jakieś czytałam, ale jak Wam pisałam czytałam też w podstawówce thrillery dziecięce, więc już wtedy mnie do thrillerów/horrorów ciągnęło. No i nikt mnie do tego nie zachęcał, sama po prostu miałam chęć na takie książki.

Kubusia przeczytałam już jako dojrzalsza nastolatka.

Za to jako dziecko uwielbiałam Astrid Lindgren i serię o "Mikołajku", no a potem wszedł "Harry Potter" i zawładnął moim sercem...Miał różdżkę, umiał świetnie latać na miotle, poza tym był dzielny.

Bardzo lubiłam bajki produkcji Hanna- Barbera, czyli "Flinstone'ów", "Jetsonów", "Kocią ferajnę"(ciekawe dlaczego? Bo na pewno nie ze względu na koty ), itd.
Ale najbardziej przypadł mi do gustu "Tom& Jerry", bo tam znowu był kot .

Oglądałam "Jeden z dziesięciu" z mamą. Mama na koniec stwierdziła, że znajomy nie rozwinął skrzydeł i co z tego, że zajął drugie miejsce . Przyznaję jej rację .
Tak, Monia, w naszym wieku jest.

Beata, dlaczego królika musiałaś butelką karmić?

Marzena przyszła, przywitała się i tyle jej było .

No, ja byłam biednym dzieckiem, bo w czasie Wieczorynki był też jakiś polityczny program, wiec mój dziadek opanowywał telewizor, a ja chcąc nie chcąc to oglądałam.

Za to w podstawówce znałam się na polityce, jak mało kto .
Wiedziałam, kto jest ministrem, jakiego resortu, nazwiska posłów też nie były mi obce.
No i też nieświadomie na lekcjach uprawiałam demagogię .

Teleturniej mnie zdołował. Kiedyś znałam odpowiedzi niemal na każde pytanie, teraz średnia wychodzi, że co trzecie...

Luc, przeczytałam wszystkie książki o Winnetou, wszystkie inne Karola Maya, które mogłam znaleźć w gminnej bibliotece (moja mama tam pracuje, więc, dziwnym trafem, w tych czasach były zamawiane głównie takie ), wszelkie o Indianach i jeszcze Szklarskiego o Tomku. A potem przerzuciłam się na obozy koncentracyjne...

Jaga, Astrid też lubiłam, ale jej "Dzieci z Bullerbyn". Można powiedzieć, że to też cały etap mojego czytelnictwa, bo czytałam tę książkę ze 30 razy Drugą taką, dziesiątki razy przeczytaną była "Heidi".
W ogóle kiedyś, jakoś w starszych klasach podstawówki zapisywałam sobie książki, które przeczytałam. Wychodziło mi wtedy ponad 1 książka dziennie. Ehhh, świetlana przeszłość

Jaga, przytoczyłaś te kreskówki, które mi też się podobały. Śmieszne były. Ale to już późniejszy okres dzieciństwa, właściwie chyba czas nastoletni.

Wiesz, za młoda wtedy byłam, żeby zastanawiać się nad tym, czy jakąś część pisał Szklarski czy nie. Ta część mi się akurat nie podobała, bez sugestii   Pamiętam, że najbardziej podobała mi się pierwsza, którą przeczytałam ("Tomek na tropach Yeti") i "Tomek u źródeł Amazonki. Chociaż teraz nawet nie potrafię powiedzieć o czym dokładnie były. 

O gułagach, oczywiście też. Chociaż już nieco mniej fanatycznie, ale sporo mi się przez łapki przewinęło.

Luc, a Tomek Sawyer?

To ja czytałam serie Corwooda. I Mary Poppins.I Kajko i Kokosza.

Tomek Sawyer też, ale już mniej.
O gułagach czytam fanatycznie

Rossanka Kajko i Kokosz - super seria. Wyrywaliśmy sobie z bratem.
Zamiast Curwooda wolałam Coopera.

Ja Curwooda wolałam. Chociaż Coopera też przeleciałam

Luc, możesz mi w takim razie polecić coś ciekawego o gułagach? Kilka (-naście?) książek przeczytałam, ale wszystkie dawno... Chętnie bym coś sprawdzonego poczytała o tej tematyce.

Ja przeczytałam. Trzy Pierwszy - bo wiele koleżanek czytało. Strasznie tandetne mi się to romansidło wydało. Więc przeczytałam drugiego - bo może tylko pierwszy się taki nieciekawy trafił. Po drugim miałam dziwne wrażenie, że jest łudząco podobny do pierwszego. Więc przeczytałam trzecią książkę. Była łudząco podobna do dwóch pierwszych. Więc uznałam, że ja już wiem co jest we wszystkich Harlequinach i dałam spokój.
Ale z takich "romansowych" książek przeczytałam całą "Sagę o Ludziach Lodu". Wtedy duże wrażenie na mnie zrobiła, zresztą stamtąd mam zaczerpnięty forumowy login

Faktycznie, pamiętam, że kiedyś chyba pisałaś Beata, że stąd ten nick. W sumie też wiele dobrego słyszałam o tej sadze, muszę się zabrać