Netkafejka dla Przyjaciół ;) - Netkobiety.pl

Martuś, jestem

Super, że się pojawiłaś. Powiem Ci, co ja bym zrobiła na Twoim miejscu. Poszłabym na te praktyki. Niezależnie od kosztów (nie tylko finansowe mam  na myśli). Jeśli wiążesz swoją przyszłość z własnym kierunkiem studiów - takie praktyki są potrzebne. Istnieje też prawdopodobieństwo, że jeśli zrobisz na praktykach dobre wrażenie - może będziesz miała szanse na pracę w tym miejscu?
Z szefową oczywiście starałabym się załatwić wszystko jak najbardziej pokojowo. Żeby sobie zostawić otwartą furtkę. Tym bardziej, że to tylko miesiąc. Może sobie znaleźć kogokolwiek, jeśli Ty tę osobę wprowadzisz w jej obowiązki to bez problemu powinna ten miesiąc przetrwać i... przyjąć Cię do pracy ponownie
Zasadniczo jestem przeciwna korzystaniu z pomocy rodziców, ale w tej sytuacji, gdyby zaszła potrzeba to czemu nie? Tym bardziej, że przecież możesz się umówić, że pieniążki pożyczasz i potem oddać. Ale możliwe, że nawet nie będziesz musiała.
Jeśli już podejmiesz ostateczną decyzję (np. że wybierasz praktyki) - reszta sama się poukłada. Fajne dziewczę z Ciebie i fajne masz podejście do świata i własnego życia - musi być dobrze

Emcia, a jak Ci się Kamil przestawił, że taką emotkę na końcu tego info wstawiłaś?

Teraz jestem mega zaskoczona. Myślałam, że ceny DOMU są znacznie wyższe. Z szybkich wyliczeń wyszło mi, że za moje mieszkanie z dwoma pokojami, niewielką kuchnią i łazienką płacę ponad 300 euro miesięcznie. Za dodatkowe 100 euro miałabym 4 sypialnie, salon, dwie łazienki i ogródek? Olaboga! Ja chcę do Irlandii!

Na polskiej prowincji pewnie też jest taniej. Mój znajomy wynajmował dom właśnie taki jak w Twoim opisie (co do ilości sypialni nie jestem pewna) 60 km od Warszawy za ok. 2 tys. miesięcznie.  To, w przybliżeniu, jakieś 500 euro.

A jak wy te chrzciny urządzacie?

U nas w rodzinie panował zwyczaj siania owsa do doniczki. Babcia siała zawsze a potem wstawiała w ten owies wiekowego baranka z cukru

Martuś, to masz już dwie identyczne opinie co powinnaś zrobić Nie, żebym się tu jakoś wymądrzała, ale są to opinie osób, które debiut zawodowy i życiowy mają za sobą

No to 3

Moją pracę, w której pracowałam prawie 7 latek dostałam po praktykach. Nawet nie od razu - po kilku miesiącach zadzwonili do mnie z pytaniem, czy bym nie chciała trochę sobie popołudniami podorabiać Z późniejszych doświadczeń wiem, że firmy bardzo często poszukują pracowników i wcale nie jest to łatwiejsze niż szukanie pracy. Też często szukaliśmy wśród byłych praktykantek - tych, które zrobiły dobre wrażenie. Niewiele ich było - większość praktykantów to byli uczniowie różnych szkół policealnych, którzy inteligencji mieli tyle co ja np. cnotliwości... Jak się trafił ktoś z normalnych studiów - zwykle była to perełka, która wiedziała jak komputer włączyć, gdzie się znaczek na kopertę przykleja, nawet czasem nie bała się odebrać telefonu... Normalnie bajka

Moniczko poleciało zaproszenie do Ciebie na FB. Urocza z Ciebie dziewczyna Dobrze Ci z oczu patrzy A oczy przecież są zwierciadłem duszy, prawda?

Dziękuję Wam Dziewczyny za Wasze opinie. Cieszy mnie to, że waszym zdaniem dobrze zrobię Naprawdę bardzo mi to pomaga. Moja mama też uważa, że powinnam zrobić te praktyki, a z szefową załatwić to spokojnie, kto wie może będzie chciała bym do niej wróciła.
Dziś powiedziałam w pracy o kilka słów za dużo wobez szefowej, nie wiem co we mnie wstąpiło. Nie przemyślałam tego. Głupia ja. Ale nie chce już do tego wracać, wspominać o tym. Po powrocie do domu zadzwoniłam do niej i przeprosiłam... Tak mi teraz głupio i wstyd. Była na mnie zła, ale jak zadzwoniłam, stwierdziła, że to o mnie dobrze świadczy, że dzwonię z przeprosinami...
Mam z nią tak dobrze,a  swoją głupotą, mogłabym wszystko popsuć. Owszem irytuje mnie wiele rzeczy, ale nie na tyle poważnych, aby zachowywać się wobec niej tak jak dziś się zachowałam. Jaki człowiek młody taki głupi...

Marzenko, pytałaś, czy szefowa kiedyś narzekała na moją pracę... No nie... wydaje się być ze mnie zadowolona zawsze robiłam to co mi kazała i jak mi kazała. Zawsze się dogadywałyśmy, potrafiłysmy znaleźć wspólny język, jest mi jak przyjaciółka. Nie mogę tego zmarnować... Chcę, aby mnie chociaż dobrze wspominała, jak już nawet nie będę  tutaj pracować...

Wracając do tematu miszkań które oglądaliście To z 4 sypialniami w jakim jest stanie...  co tam musielibyście zrobić? 4 sypialnie, kuchnia, salon, 2 łazienki, ogród... brzmi dobrze... ale wszystko zależy jak ono wygląda. i szczerze to jestem w szoku... wcale nie tak drogo!

Beata napisałaś: "Nie, żebym się tu jakoś wymądrzała, ale są to opinie osób, które debiut zawodowy i życiowy mają za sobą" - dziękujee i  doceniam to Kochana :*

Jakoś tak wpadła mi dziś w ręce pewna gazeta. Znalazłam ciekawy felieton Ogólnie lubię felietony Doroty Welman ale tym razem zaciekawiła mnie Marzena Rogalska jestem pod wrażeniem tego artykułu, że dodałam jego fragment na FB, ale dodam i tutaj, bo nie każda z was ma mnie w znajomych...

Trafiłam dziś w jednym z czasopism na rewelacyjny felieton Marzeny Rogalskiej pt. "Ile znasz naiwnych kobiet"?. Oto fragment:

" Nie będę utyskiwać na mężczyzn, choć mam ochotę wrzasnąć, panowie, ogarnijcie się![...]ale stop. Ważniejsza jest moja prośba do kobiet. Czy jest możliwe, żebyśmy mogły uważniej przyjrzeć się samym sobie? Sobie. Tylko sobie. Przecież nie ma w tym nic złego. Nie ma w tym braku zaufania i szkody dla innych. Kocham swoją kobiecą emocjonalność, ale też mam świadomość, że to ona potrafi mnie zgubić. Im jestem starsza tym częściej myślę, że bycie z drugim człowiekiem to jedno z najtrudniejszych życiowych wyzwań. Upojeni miłością i fascynacją wierzymy na początku, że wszystko się uda, ignorując to, że mówimy dwoma różnymi językami. I nie chodzi tutaj tylko o różnicę płci, ale również o to, że wychowali nas inni rodzice, że pochodzimy z różnych środowisk, że nasze przekonania i systemy wartości najczęściej się różnią. Sztuka polega na tym, aby umieć sobie nawzajem tłumaczyć te nasze języki. To samo zdanie może wywołać skrajne emocje w niej i w nim, bo przecież tak wiele rzeczy miało wpływ na to, jacy dziś jesteśmy. Dlatego chcę dbać o siebie, chcę wyrażać jasno swoje uczucia i potrzeby nie czekając aż on się domyśli. I jeszcze jedno? Wiem dobrze jak bardzo potrafię być oddana w związku, ale jednocześnie coś mi każe nie oddawać wszystkiego, bo może przyjść taki dzień, że nic mi nie zostanie. Nie ma to nic wspólnego z wyrachowaniem. To potrzeba zachowania siebie. Siebie. Prawdziwej siebie. Takiej która buduje swoją wewnętrzną siłę i nie chce bezsensownie się poświęcać. Takiej siebie, która nie boi się zacząć wszystkiego od nowa. ?

Zgadzam się z Marzenką w 100%. Z całością jak i każdym zdaniem z osobna. Jedyną różnicą jest, że ona potrafi świetnie ująć to w słowach, jak przystało na dziennikarkę ja tak nie potrafię.

Brawa dla niej

Spokojnej nocy :*
:* ^^

Cześć Kobiety

Tak myślę o tych fotkach domów i nie wstawię ich tutaj jednak. Zepsują tylko atmosferę w kafejce,a nikt nie ma ochoty,aby oglądać brudy codziennie,dopóki strona nie przeskoczy.  Wyślę Wam na e-maile

Beata jak urządzamy chrzciny? Urządzimy je u mnie w pracy w restauracji. Musze iść pogadać o wszystkim. Muszę wynająć busa,aby do kościoła dojechać ze wszystkimi. No i trzeba kupić wdzianko dla Kamilka

Marta czasem dobrze w taki sposób wybuchnąć. Człowiek emocje musi uzewnetrzniać. Szefową przeprosiłaś więc wszystko jest w porządku,niech wie,że jak coś Ci się nie podoba to nie będziesz milczeć. To jest tylko i wyłącznie pozytywne.
Skoro jest zadowolona z Twojej pracy,to była by tylko głupia nie przyjmując Cię z powrotem.

Tekst Rogalskiej jest niezły. To prawda,że na początku ignorujemy nasze różne języki,wierząc,że jakoś to będzie. A potem tkwi się w pułapce.
Musze przyznać,że w związku z moim eks oddałam mu siebie w 100%,to był pierwszy poważny związek,zakochana byłam i głupia. Ale teraz z moim R. zupełnie inaczej wszystko wyglada. Poznałam siebie i wiem jak chcę żyć. I to idealnie do mnie pasuje: ,, Wiem dobrze jak bardzo potrafię być oddana w związku, ale jednocześnie coś mi każe nie oddawać wszystkiego, bo może przyjść taki dzień, że nic mi nie zostanie. Nie ma to nic wspólnego z wyrachowaniem. To potrzeba zachowania siebie. Siebie. Prawdziwej siebie. Takiej która buduje swoją wewnętrzną siłę i nie chce bezsensownie się poświęcać. Takiej siebie, która nie boi się zacząć wszystkiego od nowa. ?

Marta i intryguje mnie co oznaczają te dwa różki,które wstawiasz na końcu swoich postów?

Z pamiętnika matki Polki;
Kamilek zasnął o 22.30 i obudził się na cycka o 6.00 .  JUPI !!
Zasnął ponownie o 6.45 i śpi.   

Co sądzicie o tych kieckach?

http://www.zalando.pl/pier-one-sukienka-koktajlowa-niebieski-pi921c001-104.html

http://www.zalando.pl/even-odd-sukienka-z-dzerseju-niebieski-ev421c076-502.html

http://www.zalando.pl/sisley-sukienka-koktajlowa-bezowy-7si21c027-206.html

Spodziewajcie się e-maili

vinnga@netkobiety.pl, aczkolwiek nie rozumiem dlaczego nie chcesz ozdobić naszej kafejki tymi fotkami

Podoba mi się ta pierwsza kiecka. Ciebie widziałabym też w drugiej. W trzeciej chyba byś była nieco wyblakła?

Zmykam spać, bo padam na ryjek. Może wieczorkiem zajrzę

Monia, a która to "koktajlowa"? Trzeci link mi się teraz nie wyświetla, więc może wyprzedali?

Martuś, Ty się nie przejmuj tą sytuacją z szefową. Się zdarzyło i nie odwrócisz tego. Troszkę jest tez tak jak mówi Emcia - czasem warto pokazać światu, że posiada się własne zdanie i emocji też nie warto nadmiernie tłumić. Po co się gnębić czymś ci się zdarzyło? Natomiast to co zrobiłaś później to najlepsze co można zrobić. I nic więcej nie zrobisz, trzeba przejść do porządku dziennego. Zresztą, jak emocje opadną to Twoja szefowa pewnie nie będzie tego specjalnie rozpamiętywać. Tym bardziej głupio by było gdybyś Ty się zadręczała nie wiadomo ile

Bardzo lubię "oczywiste prawdy objawione" A taki jest tekst Rogalskiej. W ogóle, jeśli ktoś wniknie trochę w te psychologiczno-socjologiczne klimaty to okazuje się, że tak naprawdę my o wszystkim wiemy. A jednak niewiele osób stosuje w praktyce to co jest tak oczywiste. Bardzo mi się podoba to o tłumaczeniu sobie swojego języka. Myślę, że gdyby ludzie to stosowali to niewiele związków miałoby szansę się rozpaść.

Chrzciny Żaby też robiłam w restauracji w mojej rodzinnej wsi. Co w sumie na wsi jest rzadkością, ale uznałam, że to zdecydowanie łatwiejsze i tańsze rozwiązanie niż robić spęd na mamusinych salonach

Matko Polko, trzymam kciuki, żeby to przestawienie okazało się długotrwałym

Teraz sobie troszkę pogrzebałam w linkach. Widziałam reklamy zalando, ale nigdy się nie zainteresowałam. Oni mają naprawdę fajne rzeczy i bardzo atrakcyjne ceny! Jak już mnie będzie stać na zakupy to sobie coś zafunduję (ale na pewno nie sukienkę )

Czarny kolorek strasznie lubię. W beżowym (i innych jasnych) wyglądam blado i grubo Ale Emcia? Grubo wyglądać nie może, a na bladość sposobem pewnie byłyby jakieś sensowne dodatki.

Pierwsza sukienka podoba mi się akurat w tym konkretnym kolorze. Druga jest rzeczywiście taka bardziej na co dzień. Za to trzecia podoba mi się okropnie,ma świetny krój i elegancki kolor,ale także wolałabym aby była w innym kolorze. I pewnie rzeczywiście blado bym w niej się prezentowała.
Bardzo lubię nosić sukienki Dzięki za opinie .
Ktoś mi kiedyś doradził,że ja powinnam nosić fiolety i pomarańcze. Tylko,że nie łatwo jest kupić wdzianko w tym kolorze,które mi by się podobało.

Szukam czegoś na Chrzciny. Fakt,że mam w szafie dużo różnych sukienek,ale jakoś żadna nie wydaje mi się dobra na tę okazję. W tamtym roku kupiłam sobie dopasowaną sukienkę w kolorze różowym,jeszcze nie wiedziałam,że będę mamą. Kupowałam ją z myślą o komunii Roberta siostrzenicy,bo mieliśmy jechać teraz w maju,no ale wyszło inaczej. I jest problem,bo w takiej dopasowanej sukience widać każdą fałdkę,a po porodzie jeszcze trochę ich mam. No chyba,że przez dwa miesiące znikną? Mam jeszcze body,które specjalnie sobie kupiłam do niektórych sukienek,aby wyeliminować fałdki,ale jeszcze nie sprawdzałam czy to działa
Chyba nie będzie źle,skoro z wagi 68 kg schudłam już do 56 Tylko marne 4kg mi do zrzucenia pozostały.

Święta jednak będą bez gości. Tak więc z Robertem ugotujemy sobie rosół,bo ja żurku ani barszczu białego nie dotknę. Zrobimy sałatkę z tuńczyka i jajka faszerowane. A na obiad konkretny to zjemy byle co.  Dziś zafarbuję 10 jajek,aby poczuć przynajmniej klimat.

Naniosłam do domu żonkili i jakieś robale tam siedziały bleee. A wy udekorowaliście jakoś chaty na święta?

Beata Twoje trzymanie kciuków jak na razie działa

Monia jeszcze e-maila nie odebrałam,ale nadrobię

Pozdrawiam WAs XXXX

Jakoś w tym roku nie udekorowaliśmy domu. Za to u babci będzie, bo u niej też spędzamy święta.

2 miesiące to sporo czasu, możesz wyglądać do tego czasu zupełnie inaczej Także spoko, ale zawsze też możesz jakąś sukienkę zamówić.

Nadrabiaj maila hehe

Karola, Tobie też Wesołych i spokojnych świąt, w miłym gronie, smacznego jajka i wiele innych smacznych potraw na stole

Myślę, że to nic poważnego. No, ale lepiej sprawdzić. Usg brzucha trwa chwilę i się wszystkiego dowiesz. Swoją drogą jakiś czas temu też miałam bóle, zbadałam i wszystko ok. Lepiej wiedzieć JA tylko miałam nieco podwyższoną echogeniczność wątroby, ale to pewnie przez ten alt, który też nieco podwyższony, ale odstawiłam jak pisałam tabletki anty i pewnie się unormuje

Dekorowanie mieszkania? Z racji, że jadę do mamusi to tutaj jakoś dekoracje mi zbędne. Aczkolwiek patrząc na to, że przed świętami sprzedajemy tulipany a spod śniegu sprzedaż średnia to mogłabym sobie całą chałupke usłać tymi kwiatkami świątecznie

Na mnie te fotki nie robią wrażenia. W wielu wynajmowanych mieszkaniach bywałam, więc wygląda mi to na taki standard lokali do wynajęcia. Inaczej jest, kiedy właściciel sam mieszka, z jakiś powodów się przeprowadza i postanawia mieszkanie wynająć. Wtedy stan jest ok. Ale mieszkania czy domy przeznaczone stale pod wynajem zwykle wyglądają obskórnie. Ludzie mieszkają tam okresowo, nie remontują (bo to nie ich), nie szanują (z tego samego powodu) a właściciel jest mało zainteresowany - jedni się wyprowadzą i znajdą się kolejni na ich miejsce, którzy zrobią z tej ruiny i tak jeszcze większą demolkę (więc po co toto remontować). Wydaje mi się, że jeśli chce się gdzieś dłużej pomieszkać to warto zainwestować i na własny rachunek coś popoprawiać, chociażby odnowić ściany.

Po głębszym zastanowieniu stwierdzam, że na chrzciny ta ostatnia sukienka jest super. Tylko wtedy naprawdę trzeba byłoby dobrać jakieś wyraziste dodatki - torebkę i chyba też pasek, żeby jakoś tę bladość przełamać.

Moje ulubione kolory? Czerwony i wszelkie jego odcienie. Albo szary.

Karola, Ty z tropikiem na koszyku do kościoła, a ja cały dzień na takiej pogodzie stałam i teraz bardzo bolą mnie paluszki i chyba cała jestem odmrożona

Na święta to ja Wam wiosny życzę I jak najwięcej powodów do uśmiechu

Życzę Wam wszystkim zdrowych i spokojnych świąt Wielkanocnych, spędzonych w gronie najbliższych .

Buziaki.

Hej kochane, ja tak na chwileczkę tylko, chciałam dać znać, że z tym brzuchem to wszystko ok, jakaś zwykła kolka jelitowa, a z palcem u nogi już nie ok, bo to jakiś ostry stan zapalny ale dostalam antybiotyk i coś tam do moczenia i smarowania (bo jednak pojechałam w piątek późnym wieczorem na to pogotowie, ponieważ noga zaczęła sinieć coraz wyżej) i jak do niedzieli by się nie poprawiło, to miałam jeszcze raz przyjechac, ale już jest lepiej Buziaki i smacznego jajka!

Dziewczyny, jestem załamana. Spędzałam święta u chłopaka, niedawno wróciłam, po obiedzie zrobiłam glukometrem pomiar i wykazało 200 ;( Od niedawna mam taki glukometr, cukrzycy nie miałam, ale zagrożenie nią przez dużą insuliną i biorę leki, z tym, że jeszcze niedawno miałam mierzone np w przychodni, bo źle się czułam i idealnie, na czczo miałam niedawno mierzone i idealnie ok 85.. aż zmierzę niedługo ponownie, bo nie chce mi się wierzyć i czuję się załamana. Ech, przepraszam, że o takich rzeczach piszę w święta, ale musiałam napisać. Jak mówię niedawno idealne cukry i aż zdziwiona jestem, insulina pamiętam spadała do dobrego poziomu, ja nie wiem. Wszystko wskazywało na to, że mimo zagrożenia uniknę tego, bo tak jak mówię tylko za duża insulina była, cukry super były cały czas. No, ale niby dobrze mierzyłam, ale mam nadzieję, że to pomyłka, niedługo jeszcze zmierzę.

Edit: Uff, mierzyłam kolejne razy i wychodzi w normie. Mam nadzieję, że tak będzie. Jestem zapisana też na test obciążenia glukozą. Mam nadzieję, że to było jednorazowe odstępstwo od normy a nie chorobowe, tzn niby od ponad 200 tak jest cukrzyca, gdy tak przygodnie mierzy się cukier, ale mimo wszystko jestem blisko tej granicy i oby było ok.

Może, choć dzisiaj akurat jadłam delikatnie, np na obiad zupę pomidorową z ryżem, potem chude mięso, ryż brązowy, ogórek kiszony i od razu po tym taki wynik. No, ale tak, ważne, że teraz mierzyłam i ok, wczoraj bardziej folgowałam z jedzeniem.

Wiem, przesadziłam i bardzo spanikowałam. Do tego ze mnie to jest baba Wujek dał mi ten glukometr i niedokładnie przeczytałam instrukcję obsługi i nie wymieniłam takiej nakładki, co przez to na pewno źle zmierzyło, bo musi być zmieniona nakładka. No i mamy winowajcę. A już wszyscy wraz ze mną bali się, że mam cukrzycę. Teraz mam to wymienione i jest ok Choć lekarze mi zazwyczaj mówią "Aha, nie ma pani cukrzycy jeszcze", nie wiem czy to specjalnie, ale nie znają się, bo wcale nie jest powiedziane, że przez zbyt duży poziom insuliny i PCOS będę ją miała, bo owszem, często to wstęp do niej, ale ja leczę się i możliwe, że będzie ok albo znacznie opóźnię ją w czasie (oczywiście chcę jej całkiem uniknąć, przerażą mnie, dlatego tak spanikowałam).

Dzisiaj sporo rodzin z dzieci widziałam, które szły na sanki- nic dziwnego

To prawda, wiem o tym A przez to czego nie wymieniłam właśnie glukometr może pokazać zupełnie inny wynik, znacznie zawyżony np. Dobrze, że to już wiadome.
A co do medycyny, to fakt, idzie do przodu i to szybko, więc faktycznie pewnie tak będzie. Mój wujek od strony ma cukrzycę, to on by na pewno wtedy miał ułatwienie. Z tym, że on przez lekarzy i ich niekompetencję w dużym stopniu ma, ale już nie pamiętam dobrze tej historii. Wiem, że miał operację, coś źle zrobili i od tej pory ma cukrzycę.

U nas w sumie nikt nie uczcił Lanego Poniedziałku Na mieście to tak jak mówiłam raczej rodzice z dziećmi, no ale dobrze, chociaż nikt z wiadrem nie latał

Współczuję Karola. Na takich to ciężko faktycznie... Obok nas za to jest gimnazjum (wystarczy przejść przez ulicę, z okna widzę tę szkołą, zresztą chodziłam do niej) i młodzież często przychodzi pod klatki, pali, źle się zachowuje czy nawet na klatkach palą. Wiele razy była straż miejska, a i tak znowu to samo się często powtarza.

Mnie też jakiś leń dziś dopadł Na razie siedzę w domku, później idę do babci, a od 16:00 praca. A jutro powrót na uczelnie, bleh Troszkę bezsensownie, bo tylko wf i jeden wykład i w piątek żadnych zajęć, więc powrót na uczelnie na jeden dzień nie jest zbyt fajnym zajęciem

Koło mnie też jest szkoła (koło mnie... wychodzę z klatki i wystarczy przejść przez płot i już jestem w tej szkole ), tyle że podstawowa, więc aż tak źle nie jest. Ale osiedle moje nie jest za ciekawe, różne rzeczy się tu dzieją, mogliby nakręcić CSI: kryminalne zagadki Polic...

Ja od tej soboty mam zajęcia. Karola, szybko Ci zleci skoro wf i jeden wykład.

No ja też jakoś leniwie teraz.

Hehe, ja do podstawówki mam niecały kilometr, właśnie tam chodziłam. Łatwa droga, ale z okna nie widzę

Różyczko, ciężko coś doradzić tak wirtualnie, ale wydaje mi się fajne to co zaproponowała Ci fryzjerka. Jak jej ufasz, dobrze robi, to jest ok

Karola, Ty byś chyba super wyglądała z fryzurką z tego zdjęcia...

Różyczko, nie da się doradzić nie znając Twojej mordki Zresztą na moje porady w kwestii wyglądu (ludzkiego) to bym nie liczyła Jakbyś chciała się na dziwadło ustylizować - służę pomocą

Rafix... Nie mam z nim kontaktu od bardzo długiego czasu. Emcia się chwaliła, że jej odpisał na maila, więc żyje. Co Ci szkodzi spróbować? Napisz, najwyżej nie dostaniesz odpowiedzi.
Możesz też poszperać w działach prawnych forum i zobaczyć, kto się tam najmądrzej udziela. I wystosować maila. Sama często dostaję różne maile z najróżniejszymi problemami, więc to raczej nic niezwykłego kiedy ktoś z forum pisze, nawet jeśli się z tą osobą nie miało wiele do czynienia.

Gdzie jest Marzena???

Sobota/ niedziela też. W piątek też mam zajęcia, ale nieobowiązkowe, nie muszę jechać no i wcale mi się nie chcę, jak patrzę na pogodę za oknem.

Karola, fajna fryzura na tym zdjęciu

Hej Marzenko. Tak myślałam, że jesteś zajęta. Mały na pewno pochłania wiele czasu. Czekamy na dłuższego posta, teraz jesteś usprawiedliwiona przecież
Pozdrawiam

Siemanko

Beatko też mi się wydaje, że by mi pasowało... ale jak już to chcę dopiero na lato

Ja kiedyś też wysyłałam kartki, a teraz jak mi się przypomni żeby wysłać, to zazwyczaj jest już za późno... Wstyd. Ale od Marzenki wszystkie kartki mam Mam w swoim pokoju takie pudło, w którym trzymam różne pierdółki, te mniej ważne jak i te bardzo ważne, po prostu jakieś sentymentalne dla mnie rzeczy. I tam też wkładam wszystkie kartki, które dostaję, obojętnie z jakiej okazji. Oczywiście zanim włoże je do pudełka pięknie prezentują się na komodzie

Już się cieszyłam wczoraj, że przestał padać śnieg, ale długo ta radość nie trwała, ponieważ jak wracałam z pracy, to już zaczynało sypać... A dziś taka pogoda też do kitu. O 15:00 jadę do pracy, a wieczorkiem urodziny koleżanki z uczelni.

Witam serdecznie!
Przed chwilą znalazłam ten pokój. Mam nadzieje, że znajdę tu również przyjaciół, a przynajmniej życzliwe mi osoby

Wciągnęłam się w Call of Duty i strzelałam do Niemców, tzn. zabijałam ich .

Ach, listy, kartki...Jak gdzieś wyjeżdżam, to staram się zawsze wysyłać pocztówki moim koleżankom, ale nie piszę, tylko w forme komiksu lub rysunków opisuję swój pobyt . Sama też otrzymuję od nich kartki, równie oryginalne.

Ojej, człowiek jeden wieczór zabaluje a tu się tyle zadziało

Miętowaczekolada - chodź do nas Tylko, jak już wcześniej przykazano - napisz coś bliższego o sobie. Tu są same życzliwe duszyczki

Jaga - przez 3 miesiące zabijałaś Niemców? Rozumiem, że cały naród wytłukłaś i wróciłaś? Nie ufam Ci! Bo co jeśli zaraz znikniesz na pół roku zabijać Arabów albo inną nację?

Ania, dziękować Musiałam sobie Twój post edytować, żeby zobaczyć obrazki Zapomniałam, że mam urodziny... I zapomniałam kupić tort Dopiero koleżanki moderatorki mi przypomniały, jednocześnie z smsem od Marzenki i Twoim postem Zaczynam więc czuć się urodzinowo
A mój mężczyzna chyba tradycyjnie też zapomniał. Rano usłyszałam tylko, że jestem pijak

O nie, żadnych imprez, proszę....
Wczoraj mnie naszło na wyjście z domu. Chciałam poplotkować z przyjaciółką, ale jej nie było, była natomiast jej młodsza siostra. I tak sobie plotkowałyśmy, że 3 wina wypiłyśmy. Tak bez okazji w sumie Dzisiaj mam alkoholowstręt i wmprezowstręt.

No aż mną wstrząsneło... Brrr. Monia, napije się z Tobą i całą buteleczkę, ale na pewno nie dzisiaj

Ok To jak widzisz oprócz tego wina obok jest woda, możemy się jej napić

Tak w ogóle dzisiaj mieliśmy mniej zajęć i wróciłam wcześniej

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za życzenia. Ale urodzinowo zaczynam się czuć dopiero dzisiaj. Jadę po Żabę i tam mam robić jakiś urodzinowy poczęstunek. Natomiast dokonałam kolejnego zdumiewającego odkrycia - to moje 32 urodziny dopiero. A ja byłam przekonana, że 33

Karola, zupełnie mnie nie dziwią te zachwyty. Ty masz w sobie zaangażowanie, a to gwarantuje sukces we wszystkim, czego się dotkniesz Też tak kiedyś miałam. Teraz czuję zaangażowanie tylko do mahjonga Ale to, że tam zwykle wygrywam świadczy o tym, że moja teoria o zaangażowaniu jest cały czas aktualna.

A panik K. jest Austriaczką czy Polką z domkiem w Austrii?

Mnie również miło was poznac:)

Przepraszam, za nieobecność, ale wczorajsze urodzinowe zamieszanie, zjazd rodzinny, "przyjaciele", sztuczne uśmiechy i mało interesujące tematy do dyskusji. Dziś wy jesteście ważniejsze, od mojej pseudo szczęśliwej family.