Zostawił mnie... Co zrobić?

Cześć dziewczyny ....;) nerwusku jak najbardziej normalnie mi jakoś dziś też wesoło ;D śpiewam, ciesze się ze wszystkiego chyba coś w powietrzu jest ;D oby jak najdłużej choc pewnie za długo to nie potrwa, a może to dlatego, ze dziś go nie widziałam
A u was jak odzywali się, coś lepiej ?

Tak tęsknota, wspomnienia zawsze wracają ....;)
Ale skoro razem mieszkacie to może jeszcze do siebie wrócicie...;) może po prostu potrzebujecie czasu żeby sobie wszystko
uporządkować... jeśli się naprawdę kochaliście, kochacie i zależy wam na sobie to chwilowa przerwa tylko umocni wasze uczucie
Nie wiem skąd tyle pozytywnych myśli mam ... może dlatego, że nie dopuszczam do siebie myśli, ze mój ukochany mógłby nie wrócić ... dlatego wierzę, że wszystko nam się ułoży najważniejsze to nie tracić wiary i dążyć do zrobienia wszystkiego co w naszej mocy... choc tak szczerze to za bardzo teraz nic nie robię eh....

...

No to piszę: Ogólnie to zaczynam powoli myśleć od strony: I po co mi ten dupek potrzebny? Jak odszedł raz to będzie się tak bawił zawsze! Czasem myślę, że nawet jakby wrócił to bym go nie przyjęła... a czasem mam ochotę zadzwonić i błagać żeby był przy mnie...

Ale na razie obrałam sobie cel: doprowadzić do tego żeby chciał wrócić! a co zrobię dalej... pomyślę. Powiem żeby dał mi czas tak samo jak ja dałam go jemu... i niech się katuje tak jak ja to robię teraz! Wiem egoistyczne... ale chociaż troszkę poprawiające nastrój...

ehh racja... ale z drugiej strony jakbym od razu się zgodziła to by wyszło na to, że cały czas czekałam na niego... i wtedy za każdym razem może sobie pomyśleć: a co tam, rzucę ją na jakiś czas a jak będę chciał to sobie wrócę...i tak ona mnie zawsze przyjmie...

To jest najważniejsze, że są emocje ! Gdy tego zabraknie, gdy wszystko drugiej stronie jest obojętne wtedy wiadomo, ze związek nie ma szans, bo uczucia wygasły...;) ale skoro jest między wami to ''coś'' to mam nadzieję, ze wam się wszystko ułoży...

Anetko napisałaś:  ''Ale na razie obrałam sobie cel: doprowadzić do tego żeby chciał wrócić! a co zrobię dalej... pomyślę''  no to mamy ten sam cel aby ja jak narazie nie wiem jak się wziąśc do realizacji... a Ty co robisz? Co masz zamiar robić żeby on chciał wrócić? Kurcze...żeby to było takie łatwe czasami myślę, że łatwiej już poznać kogoś nowego niż wracać.....

Ewo ja tak jak nerwusek powiem, że mógł się przeziębić nie koniecznie zajady robią się od zdrady

No tak walczyć o szczęście ;) aby czasami nie zmusimy tej 2 osoby do miłości.... a z drugiej strony kto nie ryzykuje ten nie ma.... czasem może się opłacić...więc mimo strachu przed tym wszystkim mam zamiar podejść do niego i pogadać nie wiem jak, nie wiem o czym przecież w końcu między nami już nic nie ma ;/  ale spróbuje jak znajdę choc odrobinę odwagi

No do stracenia nie mam nic, aby, że jak nie wyjdzie to i tak będę się z nim codziennie widziała to jest najgorsze ;/  wrrr..... najgorsze to teraz patrzeć jak inne do niego zagadują, a ja tak obojętnie przy tym wszystkim przechodzę ... ''czy ta miłość oby na pewno umarła?!'' wydaje mi się, że nie w końcu z oczu mężczyzny też można wiele wyczytać ale co jeśli usłyszę, że on już nie chce mimo, że coś czuje to się boi ponownie spróbować ....
A to bardzo dobrze, ze masz dobry humor ;D oby tak dalej

Dzięki ok.. teraz się nie przejmuje tylko myślę jak to rozegrać, żeby wszystko się ułożyło ;D

...

No więc dawno nie pisałam i spróbuję streścić co się u mnie działo.
Więc wczoraj się z nim spotkałam. Ja poprosiłam o spotkanie (niestety nie doczekałam żeby on to zrobił) ale powiedział że chce się spotkać ale ma troche zajęć i nie wie czy się wyrobi. A o 20 był mecz. Więc powiedziałam że po meczu możemy wyskoczyć gdzieś. Dał mi znać o 20.45 że już możemy się spotkać. Że daruje sobie mecz! Uwierzycie? facet daruje sobie oglądanie Mistrzostw Europy! to mnie zdziwiło... więc na początku gadanie o duperelach... później powoli starałam przejść do tematu "naszego". Od razu zaczął mówić żebym szybko dopijała piwo bo się śpieszy i nie chce o tym gadać, że chce zapomnieć i do tego nie wracać... no to oczywiście (silniejsze ode mnie) zaczęłam płakać... powiedział żebym się uspokoiła bo on też zacznie płakać a tego nie chce. I później powiedział jeszcze kilka niemiłych rzeczy no i standardowo wpadłam w szał...:( Boże, ja na serio jestem pochrzaniona... później jeszcze do niego zadzwoniłam to wydarł się na mnie że pojechał do kumpla i się zakopali w zaspie i nie może wyjechać... [a tak się śpieszył do domu... do domu kumpla? spoko..]. Powiedział że jutro pogadamy na spokojnie...nawrzeszczeliśmy na siebie, później płakałam połowę nocy...
Dzisiaj zapytałam czy możemy dokończyć tą rozmowę. Zadzwonił. Najpierw znowu zaczęło się małe poniżanie, i obwinianie siebie na wzajem...
W końcu stwierdziłam, że chrzanie to! nie mam siły... i zmieniłam sposób mówienia...
Powiedziałam, że ma rację. Że my poprostu nie pasujemy do siebie... że teraz dopiero to widzę że my faktycznie nigdy się nie kochaliśmy... I że nawet ja chyba go nie kochałam tylko chorobliwie wzięłam sobie za cel go mieć... że zauroczył mnie jak byłam małym dzieckiem i taki mi został w pamięci... ale że to wcale nie była miłość. I że teraz moje serce przepełnia już tylko nienawiść do niego. Mówiłam to spokojnie, bo już mi było wszystko jedno... rozluźniłam się i mówiłam to tak jakby mi wszystko zwisało...
Troche go zatkało... nic się nie odzywał... jak powiedziałam że się nigdy nie kochaliśmy to on na to: NIE MÓW TAK! No to ja ze zdziwieniem: przecież sam tak twierdzisz od 2 tygodni..... cisza....
Później powiedział że musi kończyć na chwile i zaraz zadzwoni...
Zadzwonił... ale... zadzwonił ten Przemek którego znałam przez 2 i pół roku! Zatkało mnie jak cholera...pomyślałam: cholera, masochista! Lubi wiedzieć że się go nie kocha czy co?
Był taki milusi jak kiedyś. Mówił: Przepraszam ale nie mogę jednak rozmawiać, muszę iść do mamy do pracy coś tam załatwić... później dam znać to porozmawiamy. To ja na to: ale chyba już nie mamy o czym gadać... no to on: szkoda, że nie chcesz!
BOOŻE! przecież to on nigdy nie chciał gadać! o co tym facetom chodzi?!
Dodał jeszcze że ślicznie mi w nowej fryzurze i że przeprasza, że mi tego wczoraj nie powiedział...
A ja byłam cały czas zimna i oschła...

No i co o tym myślicie? Przecież to jest chore! Jak walczę o nasz związek to się ode mnie odsuwa, a jak mam już to wszystko gdzieś to robi się milutki... nie czaję...
Ale ja już na prawdę nie będę mogła z nim być... po mimo że to była moja wina że ze mną zerwał, ale powiedział tyle przykrych rzeczy, że przejrzałam na oczy i zobaczyłam jaki on na prawdę jest!

Powiedźcie mi jeszcze jedno: Czy normalnym jest będąc w związku mówić, że "będziemy razem na zawsze", "chce żebyś była moją żoną" itp? czy to jest normalne? bo on twierdzi że tak i nie widzi nic złego że każdej dziewczynie tak mówił! Twierdzi że przecież każdy tak robi! I że co? mieliśmy ze sobą o tak o chodzić tylko? przecież wypada mówić o przyszłości nawet jeśli nie jest się pewnym jak będzie...
Myślałam że mnie krew zaleje jak to usłyszałam... podawał jeszcze przykład naszych znajomych: a myślisz że Paweł nie mówił tak Karolinie? I co, rozeszli się i koniec sprawy. Nikt nie robi z tego afery!
BOOŻE! myślałam że go rozszarpię... co mnie obchodzą inni? i skąd on może wiedzieć jak u nich w związku było i o czym rozmawiali! wrrrrrr....

Doczekasz się:) wierze w Ciebie:* jesteś silną osobą, przestan na chwile o Nim myśleć, zajmij się przyjaciółmi, rób wszystko, żeby tylko nie mieć czasu myśleć..... a potem sama stwierdzisz, że możesz żyć...nie odzywając sie do niego. jak zobaczy że go olałaś, sam zacznie się odzywać.... ..ale nie wiem, czy będzie chciał wrócić, mój R, odzywa sie sam, ja mówie żeby tego nie robił, a odzywa sie dalej....ale dalej jest z inną i dalej gada że ją kocha.... nie rozumiem tego:/

...

zgnilamandarynka: ( swoją drogą ciekawy nick ) bardzo ładnie opisane... niestety tak jest u mnie tylko w teorii... w praktyce wygląda wszystko całkiem inaczej...
Już nie wiem jak dalej działać... co robić i w którą stronę iść....

...

Anetko! Damy radę!

,,,

Dziekuję nerwusku za te ciepłe słowa... moim zamiarem nie jest na pewno udzielanie nikomu rad ... bo tak naprawdę mimo podobieństw naszych historii każda dotyczy indywidualnych cech męzczyzn i kobiet... sama jestem w potrzasku i... czytanie budzi emepatię i takie poczucie że nie jest się w tych negatywnych emocjach osamotnioną...

aneta3bit - ja myslę, że wy oboje jesteście chyba niedojrzali do tego związku. Jesli chodzi o Ciebie - jesteś nerwusem i mimo zapewnein ze to zmienisz i już zmieniasz, nie jest tak. wciąż wpadasz w złość - aneta to nie ma sensu - to nic nie daje. ja rozumię, że bardzo go kochaszi pragniesz,a le czy wyobrazasz sobie Wasz związek (jak go sobie wyobrażasz)po tym wszytkim czego się o sobie doweidzieliście? zastanów się nad tym bo mam wrażenie, że teraz sensem kazdego Twojego dnia jest walka o niego, a czy mysląłś co będzie ja wygrasz i wrócicie do siebie? czy sądzisz że Twoja próba samobójcza, napady histerii przejdą w niepamięć? Czy jesteście oboje na tyle silni?

Jesli chodzi O Przemka - to ja myslę, że on coś czuje do Ciebie ale nie wiem czy to jest właśnie miłość, ale jakieś uczucie napewno jest, tylko on się Ciebie boi. Boi się Tewojego zachowania, kontroli, agresii itd. Anetka wspólne życie to nie jest zawsze bajka ale ttzreba być zawsze pewnym drugiej osoby. A jęsli Ty wpadasz w szał z byle powodu, to jak zachowasz się w jakieśprawdziwej sytuacji kryzysowej, czy on będzie miałnp w Tobie oparcie?

Powiem Ci tak, ja bałabym się związać z osobą tak niestabilną emocjonalnie jak Ty. A płacz facetów w 80 % doprowadza do szału bo nie wiedza jak sobie z nim poradzić, więc nie drażnij go.

Uważam że oboje powinniście od siebie odpocząć i mimo tego, że masz taka wielką ochotę do niego dzwonić i widzec go to walcz ze sobą. Daj mu odsapnąć, bez Ciebie, Twoich smsów, telefonów itp.

Zastanów się sama czy to ma szanse. Spróbuj kilka spraw zostawić w rękach losu, uspokuj się i pracuj nad sobą...

Cześć dziewczyny, co za dzień totalny dołek muszę gdzieś napisać, bo tak smutno dziś, tak tęsknie za nim, a ta jego obojętność powoli zaczyna ''zabijać'' a jak u was zmieniło się coś ?
Anetko nikt Cię dobrze nie zna i nie ma prawa oceniać, czy jesteś taka okropna czy nie a ja myślę, że nie jesteś ...każdy ma prawo czasem się wkurzyć i wyrzucić z siebie to co leży na sercu

trinity77: widzę że faktycznie jesteśmy w podobnej sytuacji... tylko, że mój były nigdy mi nie powiedział nic złego... NIGDY, aż do tego dnia - jakiś tydzień po rozstaniu zrobił się agresywny. Jak mnie zostawiał to nawet płakał itp.
Ale w Twoim przypadku jest trochę gorzej:( wydaje mi się, że kochał Cię na pewno... a jeśli kochał to mu tak szybko nie przejdzie... nawet jeśli uważa że popełnił błąd zostawiając Ciebie i tak się do tego nie przyzna...
Np. do mnie też nigdy nie napisał, nie zadzwonił... tylko zawsze ja zaczynałam rozmowę... ostatnio nawet zadzwoniłam to powiedział że chce się spotkać... ale sam zadzwonić to już nie może... męska duma
więc wydaje mi się że musisz go troszkę po olewać... a jak Ci ciężko do niego nie pisać to po prostu daj do zrozumienia, że nie jest jedynym facetem, który zasługuje na Twoją uwagę. Na mojego to chyba troche po działało... do póki jest pewny, że zawsze będziesz czekać nawet nie zacznie się zastanawiać nad Wami, nad tym co zrobił i co stracił, bo wie że zawsze, kiedy tylko najdzie mu ochota to będzie mógł wrócić... Pokaż mu, że musi się pośpieszyć bo nie jest jedynym facetem na ziemi... Nie mówię, że od razu po tym wróci ale na pewno zacznie szybciej o tym myśleć... bo jak na razie pewnie chce odpocząć (tak mi mój mówił), a Ty musisz pokazać że nie ma czasu na odpoczynek...
Wiem jakie to wszystko jest trudne... na prawdę, ale ważne żebyś się czymś zajęła... musisz się zmuszać i specjalnie chodzić z kimś w miejsca gdzie byłaś z nim, musisz robić rzeczy, które robiłaś z nim... nie możesz tego unikać bo nigdy nie przejdzie ten straszny ból... po czasie przyzwyczaisz się, że po mimo iż kiedyś on zawsze był przy Tobie, to teraz możesz bez problemu robić wszystko bez niego...

ehhh smutno

Takie związki na siłę nie mają szans. Spróbujecie przez chwilę zamienić role: wy nie jesteście pewne czy ten związek to na pewno to, czy ten facet to ten właściwy, generalnie jest fajne ale pewne rzeczy Wam w chłopaku nie odpowiadają. Tkwicie w związku bo on prosi, przekonuje, namawia, twierdzi, że żyć bez was nie może, po kłótniach przeprasza, nawet jak była ewidentnie wina dziewczyny... A wy chciałybyście być wolne i poszukać sobie czegoś, co was całkowicie pochłonie, do czego będziecie stuprocentowo przekonane... I jak byście się czuły w takiej sytuacji? Masakra, klatka, niewola. Nie wiadomo jak z tego wybrnąć, żeby nie zranić drugiej osoby. Pomyślcie, jak bardzo w takiej sytuacji chciałybyście, żeby on zrozumiał wasze odczucia i odszedł z honorem... Pewnie przez sentyment chciałybyście nawet z nim utrzymywać jakieś luźne kontakty koleżeńskie - w końcu sporo was łączyło i dobrze się rozumieliście.
I oto wytłumaczenie zachowania Waszych byłych facetów, którzy odeszli, uwolnili się, a Wy ich pojedyncze smsy traktujecie jako chęć odnowienia związku. Oni by chcieli, żebyście zniknęły z ich życia z honorem. Próby zatrzymania to jawny atak na męską niezależność. Być może w niektórych przypadkach facet faktycznie przemyśli, ze czegoś mu brakuje, pozazdrości, że jego była świetnie sobie radzi bez niego i nawet może pomyśli nad powrotem. Ale jadłyście kiedyś odgrzewaną jajecznicę? Bleeee...

Przykład osobisty: wyjazd integracyjny z pracy. Koleżanka M zabrała kolegę R. jako osobę towarzyszącą. Byli razem 6 lat, ale jakiś czas temu się rozstali. M. twierdzi, że R. to miłość jej życia i chciałaby, żeby znowu byli razem. No i ta jej miłość życia przez cały wyjazd chodziła jakoś blisko mnie a po ognisku do rana siedzieliśmy i R tłumaczył, jak to on nie chce być z M, ale ona go strasznie gnębi, praktycznie zmusza do związku a on nie wie jak się wymknąć, żeby jej nie zranić... Tłumaczył, że on by chciał być z kimś takim jak ja, z niezależną, radosną, szczęśliwą dziewczyną a nie z jęczącą, płaczącą, wiecznie przepraszającą że żyje M. Było to dla mnie tym bardziej dziwne, że wszyscy znają M jako wesołą, towarzyską, inteligentną dziewczynę, ale wychodzi na to, że w związku zachowywała się tak ja wy, aby tylko zatrzymać faceta przy sobie...

A to nie twoje słowa Anetko czasem? Histeryczne próby zatrzymania przy sobie faceta, który nie jest pewien czy chce tego związku?

Odejść z honorem znaczy: nie płaszczyć się przed facetem, nie próbować desperacko go zatrzymać, przyjąć do wiadomości, że ten związek się kończy...

witaj . wiem że jest ci teraz bardzo ciężko.  Z twojej wiadomości wynika, że jednak chcesz pracować nad sobą i to jest najważniejsze. Bardzo istotne jest również, że to co robisz powinnaś robić dla siebie, wówczas sądzę, że szybciej zrozumiesz błędy jakie towarzyszyły wam od jakiegoś czasu.
Pamiętaj, że to co dzisiaj wydaje nam się najstraszniejsze z czasem się wybiela. Życie dopiero jest przed nami a ja wierze, że każda kobieta zasługuje na szczęście i szacunek. jeżeli chcesz go zdobyć musisz mu zaimponować, to facetów przyciąga jak magnez. Wówczas pojmie co stracił a co zyskał, a być może ty zrozumiesz co tak naprawdę chcesz od życia. trzymam kciuki.

Anetko, zwróć uwagę na drobny szczegół: ja i różyczka jesteśmy od ciebie starsze. Niby niewiele latek, ale zapewniam, że różnica doświadczeń jest ogromna. My już pewne rzeczy przerabiałyśmy. Nie wiem jak różyczka, ale ja mam za sobą etapy szaleńczych wygłupów, wściekłego zakochania, rozstania, powroty, był czas, kiedy prosiłam faceta, żeby ze mną został i był czas, kiedy on groził samobójstwem, jeśli go zostawię. Do tego trzeba dołożyć wiele przykładów z życia przyjaciół i znajomych i wychodzi na to, że akurat w tym temacie występuje zaskakująca zbieżność przyczynowo-skutkowa.

Mówisz, że jesteśmy powierzchowne... No cóż, myślałam, że słyszałam już wszystko na swój temat a tu słyszę coś nowego

Może źle odbierasz moje posty, ale chodzi mi głównie o to, żeby ci uzmysłowić, że nie ma sensu sklejanie na siłę związku, który się rozpadł akurat w taki sposób jak u ciebie - z powodu, że jedna strona się wypaliła i ma dosyć. Ja rozumiem, że możesz w tej chwili nie wyobrażać sobie życia bez niego, ale wciąż mając nadzieję i myśląc o nim bezustannie sama siebie gnębisz...

Poniewaz uważasz mnie za płytką osobę wypowiem sie i ja. Aneto jestem od ciebie ponad 10 lat starsza, przeszłam nieskonczenie duzo cierpienia w życiu ,była i sytuacja że po roku spotykania sie , jego setki listów zdradził mnie z jakąs byle lafirynda i rozpaczałam tak jak ty, ale w środku nie na zewnątrz, bolało jak cholera . Czytałam po milion jego listy, patrzyłam na zdjęcia,ciagle zadawałam sobie pytanie jak on mógł i to dla jednej przygody. Dwa lata w codziennym cierpieniu ,dwa lata zmarnowane przez dziewczyne . Wiem że teraz kiedy jest to świerze u ciebie rada zapomnij o nim wyda ci sie bez sensu ale ja wiem że szkoda życia na marnowanie czasu na czekanie za nim.
Po roku od rozstania spotkałam tego mojego, serce miałam w gardle, przy wszystkich ludziach na dworcu upadł n kolana i błagał żebym wróciła, prosił a ja patrzac na niego wiedziałam że mu nie zapomne tego cierpienie które przeszłam, że bedzie mnie przytulał a ja będe myśleć że z nią spał.
Prosto w oczy powiedziałam że znam siebie i to nie wypali, nie wybacze mu i koniec nie moge. Wruciłam do domu i płakałam i myśle tyle czekałaś na niego żeby to zrobił, żeby wrócił coś ty zrobiła, ale wiedziałam że nikt mnie nie bedzie zdradzał ,poniżał, ani tez nie jest wart moich łez. Poczułam taka ulge ,no jak bym mogła latać.

Druga sytuacja, na mojej 18 była moja siostra cioteczna miała wtedy 14 lat zakochała się w moim kumplu z podstawówki.
Trzy kolejne wakacje on z nia flirtował chodził ona zakochana na zabój odliczała miesiace tylko kiedy wakacje.
Płakała mi ciagle że on sie nią bawi bo jak jej niema to za innymi lata,a ona go kocha. W ostatnie wakacje poszła z nim do łużka była taka szcześliwa że teraz to juz napewno  bedą ze sobą itp itd. Po wakacjach trzy miesiace on ożenił się z inna,
wyprowadził z tąd, maja córke .
Moja kuzynka mimo iż mieszkała z jednym facetem , z drugim nawet dom postawiła i byłam u niej dwa miesiace przed ich planowanym weselem, i ona z płaczem mi mówiła ze nadal mysli i kocha tamtego, że gdyby skinął na nia palcem została by nawet jego kochanka byle by go tylko mieć. Powiedziała że nigdy się nie ożeni bo a nóż, on by się rozwiódł to ona będzie czekać. Ma wszystkie pamiątki ich niby związku listy zdjęcia jakieś, pokładzione w folie żeby jego zapach nie uciekł...

Do ślubu nie doszło, ona od sześciu lat nie była u mnie bo z mojego domu widać dom jego rodziców i powiedziała że to ponad jej siły. Widzę jak niszczeje, płacze nie je nie może spać, pracuje bo musi. To moja siostra kocham ją ale zamiast pozwolic młodzieńczej miłości odejść ona zrobiła ołtarz i nie widzi że ten facet to nie ideał, że ją oszukiwał zrobił krzywde ..
Za cztery wakacje ubzdurała sobie że to ten właściwy i już. Żadnemu innemu nie daje szansy, marnuje sobie życie,niechce miec dzieci bo czeka na niego..idiotyzm. Bo gdyby razem pomieszkali zobaczyła by że on ma wady, że jest taki jak kazdy facet.
Marnuje swoje młode lata zamiast powiedzieć nie chciałeś mnie dupku to twoja strata, a ja ci pokaże że jestem super i każdy oddał by wiele za mnie. Napisałam ci te dwie historie  żebyś zobaczyła do czego prowadzi idealizowanie faceta, rozpamiętywanie chwil . Jestem wrażliwa osoba i nie bez serca jak myslisz, moje rady mimo iż chłodna miały na celu pomoc ale odebrałas to jako krytyke.
Szkoda mi patrzeć jak kolejna dziewczyna marnuje swoje życie chwile na myslenie że uda ci się posklejać popekaną miłość. Nawet jak będzie z tobą to to co przeszłaś będzie cie gryzło, patrząc mu w oczy przypomną się jego ostre słowa zapewniam z doświadczenia.Ja naprawdę żle ci nie życzę.

Trinity nie wiem czy dobrze zrozumiałam bo bardzo zawile piszesz ale to po rozstaniu on uważa że ty jak sie z nim spotkasz to udasz niezalezna zadowolona i niema po co sie spotkac bo bedziesz grała tak?

Jesli tak własnie było to pokazuje że go boli wasze rozstanie sporo ale zwyczajnie sie boi że
on odkryje prawdziwe uczucia powie że mu żle , itak dalej a ty wtedy powiesz a ja żyje super.
Widac w rozmowach doszedł do wniosku że tobie łatwo po rozstaniu, napisz mu meila czy na gadu ,

Ze dobrze że nie spotkacie sie bo ty rozkleiła bys sie i za duzo by cie kosztowało bólu gdyby on
żartował sobie z twoich uczuc, i tak naprawde to mas dosyc hustawki jaka ci funduje bo serce ci peka od cierpienie.
Na koniec dodaj  cos takiego może itak mi nie uwierzysz moze wezmiesz to jako żart ale to sa moje uczucia
moje serce i ja chce albo zaczac życ albo daj tej miłości umrzec twój wybór.

Widac że on by chciał poznac twoje uczucia, jesli napiszesz mu cos takiego uzyskasz szanse na uczciwa odpowiedz.

Ale uprzedzam nie daj sie wciagnac w dyskusje przypominanie ci win. Powiedz jasno dostałes szczera wiadomość i na nią odpowiedz jak zdecydujesz to wtedy porozmawiamy o tym co było i co nas boli.

Trynity odetchnij głeboko uspikój się , bedzie dobrze zawsze prawda jest lepsza niż złudne nadzieje.

Ważne żeby w rozmowie czy potem na spotkaniu nie udawać, jesli powie ci cos co cie zaboli , powiedz spokojnie po co mnie ranisz lubisz jak mi serce peka? Powiedziec że sie cierpi i nie umie życ owszem nie łatwo ale to jest prawda i patrzac ukochanemu prosto w oczy że trudno co było dawniej to było ale dłużej nie możesz tak życ spowoduje napewno reakcje chocby i gwałtowna ale zawsze cos się wyjasni.
Masz racje on odebrał twoje słowa że radzisz sobie jako nic ja nie boli nasze rozstanie, męzczyżni zapamietuja tylko poczatek dyskusji i jak to zaboli to chocbyś puzniej zapewniała że cierpisz on itak pamietac bedzie początek.
Dlatego z facetami trzeba jak najprosciej i zwiezle. Lepsza krótka rozmowa i przerwa niż jedna długa bo uwierz nie zapamieta wiele. Taka ich wada śą rzeczowi w każdym temacie nawet w miłości.
Dobrze tez jest jak rozmawiasz powiedziec ale co ty o tym myslisz bo ja niewiem, lubia sie czuc pomocni jak wtbawca pomógł uratował biedna kobiete.

Napewno uwolni cie to od niepewnosci a teraz jego kolej jak oleje to to spokojnie napisz to ostateczna decyzja jestes jej pewien, bo nie bedzie odwrotu. Jesli nadal powie ze nie to przynajmiej uwolnisz sie od udreki i bedziesz miała pewnosć że zrobiłas co mogłaś. Trzymam kciuki oczywiście za twoje szczęście . Pozdrawiam

macie racje. jestem okropna... ehh...

Dzisiaj chciał się bardzo spotkać. Mówił znowu słowa: skarbie, kochanie i przepraszał cały czas, ale ani razu nie powiedział za co przeprasza... więc albo ma mi do powiedzenia że się pomylił zostawiając mnie albo że przeprasza ale ma już kogoś innego... ale jak twierdzicie z doświadczenia wiecie że taki związek się nie uda, więc zrobię jak Wasze doświadczenie wskazuje. Po prostu go "pogonię". Bo "i tak to sie nie uda".

Pozdrawiam i trzymajcie kciuki żeby było po Waszej myśli...

po prostu się z nim nie spotkałam... odmówiłam mu spotkania, chociaż bardzo prosił o rozmowę i twierdził, że: "prosze, wiem że będzie dobrze, mówię Ci". Mam nadzieje, że tak właśnie chciałyście... oleje go i dociera do mnie że już z nim nie będę, bo po co jak i tak "doświadczenie" wskazuje, że się nie uda....
a to że podchodzę emocjonalnie to się cieszę... nie chce być taka powierzchowna jak niektórzy... emocjonalnie podchodzić zawsze..........

Anetko, wg mnie dobrze zrobiłaś. Tyle, że Tobie i tak będzie z tym źle, dopóki sama sobie z tym psychicznie i emocjonalnie nie poradzisz. Gdybyś ciągnęła zabawę w rozstania i powroty byłoby Ci źle, bo taka zabawa jest bardzo wyniszczająca. Jeśli postanowisz, że to koniec to też będzie Ci źle, bo będziesz myślała, że może jednak by się ułożyło...
Tak jak napisała różyczka - to Twoje życie i Twoje decyzje. Być może na własnej skórze musisz wszystkiego doświadczyć - tego, czego my obie chciałyśmy ci zaoszczędzić swoimi radami. W sumie myślę, że na Twoim miejscu też bym nikogo nie słuchała bo myślałabym, że ten przypadek jest inny.
Anetko, im dłużej bawisz się na tej emocjonalnej huśtawce tym więcej urazów Ci zostanie i tym trudniej będzie Ci ułożyć sobie życie z kimś innym. Ja huśtałam się 4 lata i praktycznie nie widzę dla siebie szans na normalny związek - zniszczenia w psychice są zbyt duże.

Ja osobiście nie mówię Ci, że masz się spotkać lub masz się nie spotykać. Taką decyzję podejmujesz TY. Natomiast chciałabym Cię wyczulić na pewne rzeczy, które sama musisz zaobserwować w waszym układzie: po pierwsze jeśli facet źle się czuje w związku, sam nie wie czy chce czy nie chce to znaczy, że czy to będzie druga czy dziesiąta próba bycia razem to prawdopodobnie wątpliwości znów go dopadną a Ty będziesz miała powtórkę z tego co czujesz teraz. Po drugie - nie wolno Ci tak bardzo szukać winy w sobie, liczyć, że jak się zmienisz to znowu będzie tak jak kiedyś. Owszem, łykanie prochów to naprawdę zagrywka histeryczna, ale to nie jest jedyny powód, dla którego on nie chciał być z Tobą. Nie zmienisz się całkowicie, a gdybyś tak zrobiła to byłoby to głupie, bo wtedy już nie byłabyś sobą. Jeśli coś mu w waszym związku nie odpowiadało to zawsze znajdzie pretekst, żeby ci coś wypomnieć.

Piszesz, że nie chcesz być tak powierzchowna jak niektórzy... No cóż, Twoja subiektywna opinia o mnie. Fakt - uczucia mam schowane pod grubą skorupką do której nikt nie ma dostępu. Ale to tylko samoobrona, skutek uboczny zabawy, w którą Ty bawisz się teraz a ja bawiłam się kilka lat temu...
I powiem Ci, że masz duże szanse za kilka latek być dokładnie tak samo powierzchowna jak ja, kiedy własną sferę emocjonalną będziesz chronić jak lew, żeby nikt nigdy cię już nie zranił...