Zostawił mnie... Co zrobić?

No nareszcie!!! Ktos sie w koncu zainteresowal tym jak ona sie czuje!!!

Aj tam, rozyczka... Moze i miala troche racji w tym co napisala. W koncu nie wiem jakim desperatem trzeba byc zeby posunac sie do samobojstwa Napewno nie zrobilabym czegos takiego z powodu faceta. Z reszta nie w moim stylu jest robienie czegokolwiek na pokaz, a to ewidentnie bylo. Ale wiadomo, kazdy moze zareagowac inaczej. Jak juz powiedzialam, moim zdaniem faceci nie sa tego warci. Poza tym rozyczka ma swoje lata i pewnie przeszla niejedno, bo bez powodu na tym forum nie jest. Przypuszczam, ze gdy bede w jej wieku, tez bede 20 latkom tak pisala, bo bede miala siecej doswiadczenia, ktore zaczynam zbierac

...

Zawalil, nie zawalil, jak mozna zrobic cos takiego?? Przeciez czyms takim nie pomaga sie ani sobie ani tej drugiej osobie. A co jakby wyszlo?? Gdyby jej nie uratowali?? Nikt na tym forum o takiej anetce by nie wiedzial, jej chlopak by sie pewnie obwinia, chociaz nieslusznie, a w rodzinie bylaby tragedia!!! To ze ty o tym myslalas nie swiadczy rowniez dobrze o tobie, bo aneta przynajmniej dziecka nie ma, a ty masz dla kogo zyc!!! Nikt nie powinien byc dla ciebie wazniejszy!!! A napewno nie ktos kto tego dziecka nie akceptuje, ja bym takiego sama pognala!!!

Nie, wczesniej bylam z chlopakiem przez 5 lat, z obecnym jestem jakis rok i 3 miesiace

Bo go zostawilam. Byl dla mnie za nudny. Ja mam dosc trudny charakter, lubie byc gora i w tamtym zwiazku nie mialam z tym problemow, on na wszystko sie zgadzal, pod kazdym wzgledem mi ulegal, zajmowalam sie wszystkim od zalatwiania jakis pierdol, po finanse. A moim zdaniem facet powinien miec swoje zdanie, a nie sluchac we wszystkim kobiety. Tak samo dziala to w druga strone wiec ja sobie tez nie pozwalam na to zeby ktos mi narzucal swoje zdanie, szczegolnie jezeli jest niesluszne, a dana osoba chce tylko postawic na swoim

To skoro jestes kochana, to gdzie jest twoj problem?? Mysle ze jestes po prostu niedowartosciowana po pierwszysm zwiazku i myslisz ze jak juz facet cie nie bije to jest idealny!!! A wiesz co ci powiem, wolalabym byc z alkoholikiem, czy z kim kto mnie bije czy z kims kto ma jeszcze jakis inny nalog!!! Wtedy przynajmniej wiedzialabym na czym stoje, a z moim charakterem bym sobie nie pozwolila na takie traktowanie i bez wahania bym odeszla. Ale nie jestem z nikim takim, jestem z facetem, ktory z pozoru jest idealny, zaradny zyciowo, towarzyski, madry, inteligentny i NIEZDECYDOWANY!!! I to jest najgorsze. Z kims takim sie nie wie czy sie bedzie czy nie

Chyba tak, bo jak inaczej mozna tlumaczyc jego zachowanie. Chociaz wlasciwie mozna tlumaczyc tym ze mnie nie kocha, w koncu nigdy mi tego nie powiedzial, przy ostatnim rozstaniu usluszalam tylko, a wlasciwie przeczytalam, bo wyslal mi smsa, ze mnie nie kocha i nie pokocha. I nie namyslajac sie spakowalam i wyprowadzilam, a on po 2 dniach chcial zebym wrocila. Jezeli mnie nie kocha to po co, po to zeby dalej na zlosc mi robic, mowic mi takie rzeczy, wyjezdzac samemu na wczasy, chce zebym na to wszystko patrzyla?? Chyba wolalabym zeby sie fizycznie nade mna znecal a nie psychicznie

Moja ostatnia wypowiedz w tym watku.  Aneto3bit załozyłas watek i ja na niego odpisałam, jeśli moje słowa uraziły ciebie  to przepraszam . Mówiłam z punktu widzenia starszej i zbyt doswiadczonej przez zycie osoby. Nie musiałam byc tak chłodna , i za to przepraszam. Mam nadzieje ze ułoży ci się wszystko jak chcesz.                                                                                                                                                                                                                    Co do nerwuska to jak mówiłam nic do pani nie mam, nie oceniam pani i nie obgaduje . W ogóle nic nie wypowiadałam sie o pani wręcz jeśli pani pamięta podnosiłam na duchu. Jeśli mimo to nadal pani czuje się tym urażona to tagże przepraszam.

a ja to nawet już nie wiem co napisać...

Dobrze Agatko!

O z tym już się nie zgodzę. Nie zawsze takie coś podziała... To nie jest tak że każdy facet jest taki sam. Ja mojego byłego znam już kupę czasu i postanowiłam jednak coś pisać... i myślę że wyszło mi to na dobre... pojawiły się jakieś szanse, których przed napisaniem nie było... i teraz łatwiej mi porządkować swoje życie po tym jak obróciło się do góry nogami po rozstaniu... wiem, że muszę to zrobić, żeby być (jakby co) przygotowana na to, że da mi kolejną szansę. Muszę starać się zmienić i uporządkować to co zostało rozsypane, żeby znowu nie popełnić jakiegoś błędu... Nadzieja (przynajmniej dla mnie) jest największą motywacją do zmiany... Jeśli doczekam kiedyś chwili, gdy on znowu będzie chciał być ze mną to nie chce żeby musiał znowu znosić moje histerie.. taka zmiana to chyba największy dowód miłości...... przynajmniej tak mi się wydaje

Ach... dzisiaj jestem pełna nadziei i optymizmu... oby tylko tak zostało...

...

Nie zgodze się. Kontakt można utrzymywać jasne, ale po jakimś czasie jak emocje opadną, a jej utrzymywanie kontaktu jest nienaturalne. I dobrze o tym wiesz. Po prostu jest tęsknotą za nim i namiastką tego co było. Założe sie, że to ona wychodzi z inicjatywą ciagle a on nawet raz nie zadzownił czy napisał z własnej woli.

Czasami ludzie się rozstaja i już. Tak było, jets i będzie. Widać coś nie grało. Ja nie mówię, żeby ona się do niego nie odzywała do końca dni swoich i zapomniała w ciagu 2 dni, tylko żeby to zrobiła po jakimś czasie. teraz jest pełna żalu tęsknoty, targana silnymi emocjami, a rzeczową rozmowę można tylko przeprowadzić na spokojnie.
Jak to ty byś odeszła, to nie wiem czy byś była zadowolona z ciągłych sms-esów i telefonów byłego, który by cie przepraszał i wmawiał co chwile, że sie zmienił i ze teraz będzie inaczej. Z pewnością  z czasem byś przestała odbierać jego telefony i z przerażaniem patrzyła na wyświetlacz. A nie o to chodzi.
Chodzi, żeby zatęsknił, żeby poczuł jak jest bez niej i że może roztsanie to jednak błąd. Każdy po takim wydarzeniu potrzebuje pobyć samemu i błagania i (niestety sorki ale tak to wygląda) usilne podtrzymowanie kontaktu jest słabym wyjściem.

...

...

No chyba troche przesadziłaś. Nie mam już nic do powiedzenia w twojej sprawie. A piszemy tu bo sama chciałaś, trzeba było się nie udzielać skoro tak źle znosisz krytykę. Piszemy mając w głowie własne doświadczenia. Powodzenia życzę.

aj tam. Koniec tematu... najlepiej usunąć wątek...

Bezsensownie agresywna? Dyskusja nie ma sensu? Masz rację...

Masz racje, forum po to jest... właśnie się o tym dowiedziałam. To był mój pierwszy i ostatni wątek...

A tak w ogóle po raz kolejny powtarzam, że nie chodzi o to że opinia jest taka jakiej bym nie chciała... tylko że jest bezpodstawna i na każdym kroku dodawane są mi rzeczy, które kompletnie nie mają miejsca... Więc szkoda że i Ty tego nie rozumiesz... Ale widać nie jestem stworzona na "forumowanie"...

,,,

Hej dziewczyny myślę, że nie warto się kłócic, ale nie o tym chcę napisać ;-)
Anetko i nerwusku po przeczytaniu wszystkich waszych wątków mogę stwierdzić, ze mam bardzo podobne zdanie do waszego
podziwiam was, ze mimo wszystko nie poddałyście się i walczycie, bo przecież w życiu i związku nie chodzi tylko o to żeby brać i nic z siebie nie dawać .... ;-) ode mnie odszedł mężczyzna już jakieś 2 miesiące temu trochę z mojej winy ;/ dlatego tak mnie zadziwia, ze macie siłę jeszcze walczyć ja tez bym chciała, ale nie wiem, czy dam rade, czy jeśliby się nie udało potrafiłabym to ponownie znieść w sumie nic nie tracę, ale nie wiem jak mam ''walczyć'' ....;-(
Anetko bardzo dobrze zrobiłaś, że z nim utrzymujesz kontakt i piszesz, aby niech on też czasami sam coś napisze i się pierwszy odezwie, bo tylko wtedy to będzie miało sens i możliwy powrót do siebie... wierze, ze wam się uda i będziecie jeszcze długi czas szczęśliwą parą... ;-)

Bonita: Bardzo dziękuję za miłe słowa. Opowiedz jak to się stało u Ciebie. Dlaczego się rozstaliście?

cholera, znowu taki dół złapał... ehh... chyba trzeba się położyć niedługo spać żeby czegoś nie napisać do niego

...

właśnie o to mi cały czas chodzi... że nikt nawet nie czyta dokładnie co piszę... to on się odezwał...teraz raz na dzień napisze krótko jak tam nauka czy coś... rozmowa trwa 3-5 min i na tym się kończy... i to jest zadręczanie smsami i telefonami? Więc jeśli już ktoś coś pisze to niech nie dokłada niczego po to żeby tylko po mnie pojeździć i nagadać jaka to ja straszna i jak okropnie traktowałam mojego eks...

hmm, powiem ci tak. jak moj chlopak mnie zostawil pierwszy raz, tez tak to wygladalo, ze pisal kazdego dnia co slychac itp. i wiesz jakby to sie skonczylo?? ze zostalibysmy znajomymi, on do tego dazyl. po 2 takich tygodniach powiedzialam koniec!!! albo w ta albo w tamta, ze nie chce byc jego przyjaciolka, napewno nie teraz, ze moze za kilka lat, ale jezeli sie rozstaniemy, to nie chce z nim utrzymywac kontaktu. i mnie zostawil i nic nie pisalam i on tez nic nie pisal, przez caly tydzien, w ktorych nawet nie mialam iskierki nadziei ze cos sie zmieni. ani slowa, nic!!! po 8 dniach zadzwonil i chcial wrocic. pisalam juz to, ale naprawde uwazam, ze tylko cos takiego zadziala, bo takie pisanie do siebie o niczym do niczego wlasciwie nie prowadzi, on tylko sie upewni ze z toba juz wszystko ok, ze nic juz sobie nie zrobisz i obawiam sie ze na takiej stopie pozostaniecie

Nie sadze ze bylabys w stanie posunac sie tak daleko jak ja, zeby zapytac go czy chce byc z toba czy nie, a jak nie to nie jestes gotowa na to zeby byc jego przyjaciolka i ze nie potrafisz w dalszym ciagu utrzymywac z nim kontaktow. Wiem, ze to jest ciezkie i nie wiem czy zawsze skutkuje. U mnie podzialalo, tylko wtedy ja sie tego nie spodziewalam, zrobilam tak dlatego, bo wiedzialam, ze nie bede w stanie byc tylko jego przyjaciolka, to byloby nawet ponad moje sily. Potem naprawde bylama zadowolona ze swojej decyzji Dodam, ze moj chlopak tez jest kierowca, a tacy maja duuuuzo czasu zeby sie zastanawiac nad swoim popapranym zyciem

Myślę, że nie byłabym w stanie...
Pytałam czy chce być ze mną czy nie... to odpowiadał, że na pewno nie teraz, że musi sobie poukładać wszystko ale że nadzieja jest...
myślę, że by nie kłamał...
oj już cholera go wie... na razie poczekam czy będzie chciał się spotkać przed wyjazdem... jeśli nie, to się trochę zdziwię...
Ale wtedy jak już przyjedzie postawię sprawę jasno: albo jesteśmy razem albo żegnaj...
Pomimo tego, że nie widać po nim tego wydaje mi się, że nieźle to przeżywa... jednak spędzaliśmy ze sobą jakieś 8-10 godzin dziennie (oczywiście nie licząc wyjazdów do pracy). Chyba niemożliwe żeby go już przestało to wszystko obchodzić...
a może chciał mi dać nauczkę? żebym już tak go nie traktowała... sama nie wiem...
ehh gubię się w tym wszystkim, za dużo myślę... powinnam tak jak on, nie rozważać tego tak dokładnie i myśleć o czymś innym ( na przykład o tuńczyku )

nie sadze ze on o tym nie mysli, napewno mysli caly czas Nawet wiem jak ostatnio u mnie bylo. Poklocilismy sie i 4 dni nie rozmawialam z nim. Zawsze jak sie kladziemy do lozka, wlaczamy jakis film i on po 3 minutach spi A przez te 4 dni potrafil 2 filmy pod rzad obejrzec!!! Napewno mysla o tym. I dlatego uwazam, ze postawienie sprawy jasno jest najlepszym rozwiazaniem. Mi tez nie bylo latwo Ale teraz zyjesz w niepewnosci i uwierz mi ze to bardziej wykancza czlowieka niz cokolwiek!!! Jak on by ci powiedzial ze to koniec, to bys nie czekala i dobrze, ale wyobraz sobie jakbys sie milo rozczarowala gdyby wrocil I nie powinnas na to czekac az 3 miesiecy, najlepiej byloby to zrobic jak juz wyjedzie, od razu, chyba ze do tego czasu sprawa sama sie rozstrzygnie

Bonita: Wydaje mi się, że też powinnaś postawić sprawę jasno... tak jak mówi Ewa...

Dokladnie czekanie do niczego nie prowadzi. Lepiej juz wiedziec na czym sie stoi i poznac prawde nawet ta przykra.