Zostawił mnie... Co zrobić?

Serce podpowiada żeby napisać ale rozsądek mówi żeby tego nie robić... myśle, że on spodziewa się tego że, nie wytrzymam dłużej niż 3 dni.. więc chyba lepiej by było go zaskoczyć... cholera, dopiero 1 dzień nic nie piszę, a już mnie korci... ehh... słaba jestem ale muszę poczekać aż on zatęskni. Nie może czuć mojej obecności... tylko że ja cały czas myślę co on może teraz robić... chociaż pewnie i tak by mnie okłamał... ostatnio zawsze tak robił... a wiem, że kłamał na każdym kroku bo jestem w dobrym kontakcie z jego siostrą. Np mówił, że nie może się spotkać bo musi się uczyć, a okazywało się , że tak naprawdę od 2 godzin nie ma go w domu bo pojechał do kumpla... dlaczego tak kłamie? Boże, z samego sentymentu, z samego wglądu na to że byliśmy ze sobą kupę czasu, powinien chociaż być szczerym...
ale on uważa że już nie jesteśmy razem to nie musi mi się tłumaczyć jak tak można?! :(

2 dni juz wytrzymalas!!! Niedziela sie konczy Wytrzymalas 2, wytrzymasz wiecej

....

ehh tylko się dobijamy...

Mam nadzieję Ewo, że to co piszesz się sprawdzi... w sumie racja, że jest pewny, że nie potrafię bez niego żyć, on dobrze wie, że zawsze będę na niego czekać... i dobrze by było gdyby się trochę zdziwił...
No, jeszcze kilka dni i rozstrzygnie się kto ma rację

Nerwusku, ja już mam etap płaszczenia za sobą, dlatego taką mądrą mogę pozgrywać. Ale z perspektywy czasu wiem, że to płaszczenie to najgorsza rzecz, jaką można zrobić.
Teraz on się płaszczy, ja mam satysfakcję. Gdybym pozwoliła mu się popłaszczyć wcześniej to może teraz bylibyśmy razem. Ale ja nie wytrzymywałam, pierwsza wyciągałam łapkę, szukałam kontaktu. Tak jak Ty i Aneta teraz... A on potem i tak uciekał.
W pewnym momencie miałam dość, uczucie umarło, przestałam mieć nadzieje na wspólną przyszłość, przestałam się odzywać po którymś z kolei rozstaniu. I teraz on szuka kontaktu, prosi i błaga, tyle, że dla mnie ten temat jest już zakończony.

Odpisz, rzeczowo. Może coś w rodzaju "przyjaciołom zawsze dobrze życzę" ?

albo ze nie ma za co

tylko sie nie rozpisuj!!!! Tylko jedno zdanie

mi jednak coś podpowiada, żeby nie odpisywać... niech się pomartwi troszkę... zrobiłam tylko status na gg z niewidocznej na dostępną żeby wiedział że jestem ale nie mam czasu ani ochoty z nim gadać.

Pro po nerwuska to też wydaje mi się dziwne to zachowanie...

A po którym rozstaniu? Bo ich duuużo było... Za pierwszym razem jak się wyniosłam z naszego wspólnego mieszkanka to chyba po miesiącu. Potem najdłuższa przerwa trwała 2 miesiące. Dzięki mojej głupocie facet wyrobił sobie przekonanie, że zawsze będę na niego cierpliwie czekać. No ale my mamy razem dziecko, więc moje marzenia o rodzinie z nim są jakoś tam mizernie usprawiedliwione...
Ty, Bonita, masz sytuację klarowną - jeśli mu zależy to sam będzie szukał kontaktu, jeśli nie - na siłę go nie zatrzymasz. Was nic nie wiąże...

jakby co to odpisuj mu z duzym opoznieniem i bardzo zimno i obojetnie, ze bylas czy tam nie bylas w szkole, a potem gdzies tam wyszlas jeszcze, niech wie ze nie siedzisz w domu i nie myslisz tylko o nim

...

....

....

Zadałam sobie trud i przeczytałam cały wątek, i jedyna myśl jaka mi sie nasuwa to rada : jeśli kochasz tego faceta to zostaw go w spokoju niech pozna normalna dziewczyne i bedzie szczęśliwy. Ty zmieniłaś tylko postępowanie a wcale nie zmieniłaś się wewnętrznie, knujesz tylko na zimno swoje postępowanie żeby go odzyskać a potem i tak wróci wszystko do dawnej postaci. Histeryczne zachowanie i duszenie przy sobie człowieka za wszelką siłę przy sobie uważam za objaw jakiś głębokich lęków i powinnaś to leczyć. W poscie napisałaś że był całym twoim światem i że skupione na nim jest twoje życie, to największy błąd jaki mogłaś popełnić. Nikt nie powinien mieć takiej odpowiedzialności na swoich barkach, jak miał twój były chłopak że świat sie skończy jak padnie związek. Bo to tobie życie mija , powinnaś życ dla siebie mieć własne zainteresowania , pasje . Żyjesz dal siebie i przeżywasz własne życie. Takie jest moje zdanie.  Rada dla ciebie , głeboka i długotrwała praca ze specjalistą nad sobą.

jak można się "wewnętrznie" zmienić przez 2 tygodnie? Wytłumacz mi to!

różyczko: Widzę wyraźnie, że i Tobie ten specjalista się przyda. Pracuj nad sobą!:)

Różyczko, Twoja opinia jest rewelacyjna, ale bardziej pasuje do sytuacji Nerwuska82. Aneta3bit nie ma tak prosto. Ona jest z tym "duszonym" chłopakiem w ciąży! Owszem, powinna się troche nad sobą zastanowić, specjalista też pewnie by się przydał, ale tu potrzebne są inne rozwiązania niż zostawianie faceta na 2 lata przez dziewczynę w ciąży tylko dlatego, żeby JEMU nie marnować życia!

vinnga: Więc i Tobie przyda się specjalista albo przestań udzielać się na forum jak wymyślasz takie rzeczy!! skąd Ci przyszło do głowy że jestem w ciąży? ehh... widzę tu osoby spragnione wrażeń, które układają własne historyjki żeby po ekscytować się i po dowalać innym. Myślałam że znajdę tu rozsądne odpowiedzi a nie jeżdżenie po ludziach. Gratuluję oryginalnego hobby i pozdrawiam.

Przepraszam, coś mi się musiało pomerdać... W domku na spokojnie sprawdzę i tekst przeedytuję... Nie złość się, Anetko, pisanie głupot to nie jest moje hobby...

Własnie sprawdzałam twoje posty bo zdziwiłam sie że jestes w ciąży , ale dobrze że nie jesteś. Nie zmieniam zdania, nikt po tobie nie jeżdził i pisząc na forum chciałaś obiektywnego spojrzenia na problem i miałam ochote i prawo powiedziec co myśle. Nie odpowiedziałas po co by mi się przydał ten specjalista . A dodając to co napisałaś przed chwila , pokazuje że wogole sie nie zmieniłas, ten twój były powinien był uciec od ciebie nie na 3 miesiące a na zawsze i mam nadzieje że chłopak tez jest tego zdania.Masz zaburzenia własnej psychiki , o czym swiadczy próba zabicia się z tak głupiego powodu jak bycie sama . Szukałas poparcia wlasnych kretactw żeby odzyskac faceta ale ode mnie rada jedna ta sama, Długotrwała terapia i po niej zwiazki dopiero.

Ciebie chyba dobrze kojarzę Nerwusku... Masz dziecko, zakochałaś się w facecie, który nie bardzo Twoje dziecko akceptuje i nie może się określić czy chce być z Tobą, czy nie. Kojarzę jeszcze, że jakoś jego rodzina odgrywa tu pewną rolę. I kojarzę Twoje zagubienie, to, że nie wiesz, co masz robić z tą sytuacją.

Sorry, dziewczyny, jestem tu dopiero od kilku dni, przeczytałam mnóstwo wątków i coś mi się w końcu pomieszało

A ty nic o mnie nie wiesz żeby mnie osadzać. nie mam gadane tylko jestem dojrzała emocjonalnie, i wiem co jest dobre i co złe, i umiem bronic własnego zdania.  Za młoda jestes zebyś mogła mnie uczyć czegos, a opini forumowiczek sama chciałaś.  To że moja opinia inna niz chciałas to daje ci prawo osądzania mnie że jestem złym czlowiekiem?  Nie życzyłam ci żle a udzieliłam rady żebys sie leczyła a to co innego.

Mam, i to cholernie dużo. Dlatego nie krytykuję Cię. Wiem, że bardzo prosto jest wymyśleć dla kogoś idealne rozwiązanie, i wiem też jak trudno jest to rozwiązanie wcielić w życie... Mam za sobą 4 lata koszmaru - już po wszystkim, więc mogę poudawać mądrą... I poczytać historie tych, które teraz podobny koszmar przeżywają...

Aneta3bit - pomyliłam Twoją historię z wątkiem Ewki85. Jeszcze raz przepraszam.

...

A co ma do rzeczy to ze powiedziałam że mam nadzieję iż chłopak ma takie zdanie jak ja , gdzie tu cos do ciebie to było do niego jak juz. Opinia co do tego wycinka napisałam inna niz twoja  a nie inna niz forumowiczek wiec czytaj uwaznie. Myśle ze od ciebie jestem o wieki dojrzalsza i to czy sie z tym nie zgadzasz nic mnie nie obchodzi . Za młoda jesteś i niestety nie na moim poziomie. Wyraziłam własne zdanie i go nie zmieniam, jesteś histeryczką z problemami osobowości i jak warto zauważyć po tym co mi odpisujesz nic nad nerwami nie panujesz. Wyraziłam opinie na podstawie twoich postów i wiecej nie musze sie wypowiadać.   Co do pani nerwusek to o jej osobie sie nie wypowiadałam i nie zamierzam , co zreszta kulturalnie powiedziałam w innym watku. Prosze czytac całe moje posty a nie ciac je na kawałki bo tracą kontekst.   Alez czytałam że jestes pod opieka specjalisty od dwuch tygodni , ale jak wczesniej wspomniałam terapia żeby pomogła musi trwac co najmiej rok a nawet dłużej żeby efekty były. Kultury wiecej wam potrzeba to  też rada , nie przytyk. A nerwusek to jesli masz cos do mnie to napisz ja nie mam z tym problemu a nie ukrywasz coś sugerujac że cos zle robie.

Jeeee!! No to miłego dnia i żeeeegnam:)

wiem, Anetko, ze jestes pod okiem psychologa ale odnoszę wrażenie że on nie jest dobrym specjalistą. Przepisał Ci leki na uspokojenie ale chyba nie pomaga Ci rozwiazać Twoje problemu. Jak się mylę to przepraszam.
Bardzo dobrze, ze się starasz pracować nad sobą to duży krok na przód a to bardzo się chwali.

Jak sie nie mylę to nick Różyczki pochodzi od jej imienia.

Nerwusku ja nie stoję po niczyjej stronie. Rozumiem, że słowa potrafią ranic bo nie raz miałam z tym doczynienie na forum ale nie przejmuj się tym tak
Głowa do góry Kochana!

...

Bardzo proszę o kulturalną wymianę zdań.Tutaj nie ma miejsca na kłótnie i obrażanie się nawzajem.