Czy w imię dobrego związku mam spełnić największą zachcianke faceta?

A po co mu deklaracja w postaci obietnicy bądź zaręczyn, jak sam mówi, że można się i tak rozstać? Co to niby zmienia?
Więcej już by znaczyło wspólne zamieszkanie - o wiele trudniej zerwać taką relację.

Mnie nie podobałoby się takie wywieranie na mnie presji. Może on nie ma problemów ze sobą, może faktycznie myśli poważnie, ale dla Ciebie to za poważnie, jesteście na innym etapie.

Asiulaa, pozwol ze i ja wtrace swoje zdanie. Jesli w tym zwiazku ktos jest dojrzaly, to tylko Ty. Masz swoje zasady i sie ich trzymasz, bardzo dobrze. Kochasz i Twoje zasady nie robia nikomu krzywdy, nie chcesz odejsc, ale tez nie masz pewnosci co do zwiazku na cale zycie. Taka decyzja powinna byc podjeta z glowa niestety, choc motylki w brzuchu sa fajne...Ty nie chcesz jej podejmowac, bo potrzebujesz czasu na upewnienie sie czy tego chcesz, potrzebujesz czasu w ktorym stwierdzisz, czy uczucia Twojego partnera nie sa tylko czasowym porywem serca. Jego ponaglanie jest wlasnie wynikiem niedojrzalosci i...kompletnym brakiem uczuc. Uczucia, jesli sa prawdziwe, pozwalaja kochac partnerowi w spokoju, bez ograniczen, jesli zwiazek oczywiscie spelnia wszelkie normy narzucone przez obojga partnerow. Tu nie ma ani jednego, ani drugiego, facet zmuszajac Cie do podjecia decyzji zachowuje sie dziecinnie, Ty proszac go o czas jednoczesnie zapewniajac o uczuciach zachowujesz sie bardzo dojrzale...sam probowalem narzucic mojej ostatniej partnerce zamieszkanie razem, choc nie byla na to gotowa, skonczylo sie to rozpadem zwiazku...wiec znam sprawe z autopsji...on Ciebie nie chce stracic ale jest niedojrzaly do powagi uczuc jakimi Cie darzy, on Cie kocha, ale kompletnie sobie ze swoimi uczuciami nie radzi i dlatego potrzebuje ''fundamentu'' w postaci papierka. A tak naprawde po roku znajomosci, jesli nadal ktores z Was ma watpliwosci, to nie jest to milosc jedna na milion. Dla mnie ten zwiazek sie nie utrzyma, on w Tobie nie wzbudza pewnosci i poczucia bezpieczenstwa...

Po roku w w Twoim wieku już powinnaś wiedzieć, czy to MOŻE być Twój "docelowy" partner czy nie.
Moim zdaniem sprawa jest prosta: Ty nie czujesz, że to "ten", on wie, że to już czas, abyś to poczuła i ciśnie na deklaracje właśnie dlatego, że czuje tę Twoją niepewność. Tym bardziej, że nie śpieszy mu się do ślubu, tylko chce deklaracji. A takich deklaracji potrzeba, jak człowiek czuje się niepewnie.

A wy gdzie pracujecir? Macie kasę ze on tak na wesele napiera?
Może to laser jakiś i liczy ze po ślubie będziesz na niego harować jak wół. Może na jakieś uzależnienia np.hazard? Alkohol?
Dąży do szybkiego związek a nawet nie mieszkanie razem.
Ja bym zażartował z niego
Kiedy zapyta o ślub Ty zrób mu na przekór , powiedz: tak tak myślę nad tym. Wiesz najpierw trzeba wynająć mieszkanie, takie fajne kosztuje z 2tyś zl. Do tego dojdą rachunku kochanie , prąd, gaz ... wspólne zakupy tj.jedzenie ...
A tak w ogóle to fajną kieckr widziałam za jedyne 5 tyś zl
A dekoratorka taka na wesele bierze koło 8 tys. Zl.
Może Ci podejdź ... rzucaj cenami za salę , zainteresuj się gdzie dość fajna droga sala ...
Mów że jak ślub to tylko tam.
Może trochę przemysli.
A jak powie że na 10 osób cywilny. To rzuć mu spojrzenie ze albo z pompą to robimy albo wcale bo tu nie jesteś gorsza od ... ( i tu wymień imię jakiejś kuzynki itp)

Ja nie pracuje nigdzie bo kończe studia, on również konczy studia ale ma 2 prace w biurze. jezeli chodzi o zaradność zyciową to jest u niego ona na wysokim stopniu. nie pije alkoholu i uzależnienia również zadnego nie ma. On cały czas mi powtarza ze on chce wiedziec na czym stoi

Jakbym o moim byłym mężu czytała. Tylko że po ślubie strasznie mu samoocena wzrosła, bo "on nie da się gnoić", "dąży do ideału, którym ja nie jestem", "mi się należy, bo jestem mężem", "bez męża się nie wychodzi z domu", "nie pójdziesz ze mną, bo ja się Ciebie wstydzę" itd. itp. A taka zachwycona byłam, taki porządny facet, nie kombinuje, żenić się chce... Aaa, i ja też z początku nie zarabiałam, potem było dziecko, więc dodatkowo byłam "pasożytem, którego on musi utrzymywać", więc "mam spełniać wszystkie jego zachcianki, bo pasożyta za darmo utrzymywał nie będzie"

Uciekaj, Asia, skoro nie jesteś pewna uważam właśnie, że jesteś dojrzała, skoro masz w tym momencie wątpliwości. Ja niestety nie byłam

Wszyscy piszący tutaj wiedzą, że twój chłopak ma niską samoocenę on sobie też zdaje z tego sprawę dlatego:
A) chce cię zaklepac, bo inna mu się nie trafi oczywiście to on wychodzi z takiego założenia. Tak zależy mu na tobie, ale jego niska samoocena właśnie jest przykryta chęcią bycia pod pantoflem przed zaręczynami. A być z pantoflem to tak jakbyś miała osobę uzależniona od czegoś tam w domu. Wiesz możliwość wyboru i kierowania związkiem jest fajna dopóki nie przychodzi do poważnych decyzji, takich jak przygotowania do ślubu, wychowanie dziecka. Później przychodzą codzienne obowiązki, rutyna i nagle okazuje się, że twój partner nie jest decyzyjny w błahych sprawach woli mieć święty spokój. A to wbrew pozorom wywoła u ciebie frustrację wcześniej czy później
B) zdaje sobie sprawę, że w związku ty jesteś ogniwem dlatego przyjmuje takie strategie jak manipulacja. I właśnie misio pysio widzi, że jesteś dojrzala, a więc twoja decyzja będzie Raczej pewna co do zaręczyn stąd ten nacisk.  Dlatego wjeżdża ci na ambicje,  coś nie idzie po jego myśli,  funduje ci ciche dni.
Po co ci związek z osobą,  która ciągle tylko wymaga a sama z siebie nic nie daje?  Ma pracę?  Super!  Ale ważniejsza jest dojrzałość emocjonalna do małżeństwa. Nie pije alkoholu?  Super!  Ale czy on ma znajomych?  Ma gdzie wychodzić gdy nie spędzacie razem czasu?
Zadaj sobie pytanie czy on cię wspiera czy jego "wsparcie"  ogranicza się do potezymania cie za rękę i powiedzenia ze będzie dobrze.

A w tym cały jest ambaras, aby dwoje chciało na raz.

On ciągle powtarza to, że nie jest jakim babiarzem co wchodzi w związek, bawi sie kobietą i ucieka. Jest mnie pweny jak nikogo innego i też jest w takim wieku ze trzeba sie powoli zastanawiać co będzie dalej bo to nie jest "zabawa w życie" a życie.

Z tego co ja zrozumiałam w jednej z rozmów on chciałby żebym ja przyszla po ślubie do niego mieszkać, bo jego siostra napewno sie z domu wyniesie a on ma spory dom i chciałby mi zapewnić dogodne warunki. Powiedział też ze mogłby mieszkać ze mną "na swoim" bo on ma pieniądze. Oboje mieszkamy poza miastem i to wspólne mieszkanie jest narazie troche trudne. musielibyśmy wynająć stancje w miescie aby się sprawdzić. cały czas mi mowi ze on jako facet chce mi zapewnic dogodne warunki, że ja w zyciu nie musiałabym nawet nic robic, ze moge leżec i pachnieć. ta wizja mnie przeraza a on jezt dziwiony ze ja nie jestem faceta pewna do konca. Czy naprawde istnieje mężczyzna ktory tak by tratował kobiete? mi sie ciagle zdaje ze to sa tylko piękne słowka

Leżeć i pachnieć w złotej klatce bez możliwości ucieczki, bez własnej kasy, bez znajomych, bo pewnie po ślubie nie wypada ich mieć... Naprawdę śmierdzi mi to na odległość moim exem

Nie  no, fakt to  nie ty tak o nim napisalas - to inni go tak zaczeli postrzegać na podstawie twoich opisów.  Niemniej utrzymuje swoje zdanie - skoro po ponad roku  nie potrafisz okreslic czy wiążesz z nim przyszłość, to marnujesz jego czas.

On jest ciebie pewien, ty natomiast pozostawiasz sobie furtkę jakby pojawił sie ktos ciekawszy...

a ja się dziwię i to mocno. i co, jak osiągnie to czego chciał - czyli ślubu - (chociaż hola! gdzie zaręczyny?) to będzie Ci mówił, że Pana Boga za nogi chwyciłaś, takiego chłopaka, lepszego nie znajdziesz? może ty najlepiej schematem z jakiejś książki Danielle Steel zacznij go zamęczać. ciekawe co powie na to. nie wiem jak często o tym rozmawiacie, ale wydaje się jakbyście przy każdym konflikcie roztrząsali ten temat. mnie to wygląda na to, że ma jakąś traumę po swojej wcześniejszej dziewczynie. ja rozumiem, że są ludzie mniej spontaniczni. ale nie trzeba codziennie komuś udowadniać miłości, bo to się czuję w związku. kiedy się hajtniecie, to zostanie mu już chyba tylko zamknięcie Cię w domu. zresztą zastanów się, czy chcesz z takim facetem być. on Cię w ogóle nie słucha. ty mu mówisz, a on nic. jak grochem o ścianę. szczerze mówiąc ja już za którymś razem odwróciłabym się na pięcie i kazała sobie szukać innej dziewczyny (oczywiście w momencie szantażu)

Chciałabym sie Was znowu o coś poradzić. Przeprowadziliśmy powazną rozmowe na ten temat i jak zwykle byłam przy swoim. Powiedziałam mu że jego zachowanie jest karygodne. że powinien brac pod uwage w zwiazku zdanie drugiej osoby a nie robić tak jak jemu się to podoba.
Powiedziałam mu w oczy, że jezeli chce w tak młodym wieku już ślubu to niech idzie do innej dziewczyny bo ja nie czuje sie jeszcze gotowa. Nie jestem go w 100% pewna a to jest między innymi spowodowane własnie takim naciskaniem i wymuszaniem decyzji. Byłam bardzo stanowcza i stwoerdziłam, że coś takie mi nie odpowiada, że powinniśmy cieszyć się tym co jest teraz i miec plany na przyszlosc ale takie naciskanie na druga osobe jest straszne bo ja czuje ze zaraz zabraknie mi tlenu. Bardzo mocno mnie przytulił, z tyłu za plecami miałam barierkę i prawie mnie nie udusił. wytłumaczyłam mu ze tak samo dzieje sie kiedy on namawia mnie do slubu i innych deklaracji = zaczynam sie dusić. Zrobiło mu sie głupio i powiedział, że on przestanie juz poruszać ten temat i kiedy ja bede na to gotowa mam dać znać a on poczeka.

Moje pytanie brzmi czy to jakas gierka czy faktycznie zrozumiał?

Bardzo chciałabym podziękować za wsparcie i wiele prawdziwych słów

Chciałabym odnowić ten wątek, bo pojawił sie kolejny problem.

To że spięcie o rzekomym ślubie zostało wyjaśnione pojawiły sie nagle plany mojego partnera na przyszłość. Stwierdził że nie ma co ukrywać ze pochodze z o wiele bogatszej rodziny niż On i on mieszkając ze mną bedzie czuł sie nieudacznikiem życiowym bo przyjdzie "intruz" na gotowe. (tak mówi o sobie) i najlepszym wyjsciem z tej sytuacji byłoby "zabrać" mnie do siebie. On ma takie zasady ze to facet daje kobiecie dach nad głową. Co o tym myślicie?

Po raz kolejny przyczyną rozdźwięku jest

Każdy pretekst jest dla niego dobrym, by podreperować (na chwilę) swą samoocenę, niestety nie ma żadnych perspektyw na dokonanie przez niego trwałej zmiany.

Te zdania:

sprzeczne są z tymi:

Bardzo współczuję życia z tym mężczyzną.

Z pracą, dzieckiem nie byłoby problemu. Powiedział, że nawet jezeli ten jego dom mi sie nie spodoba to byłby w stanie go wyburzyć i zrobić tak jak ja chce, ale on ma taką zasade że przyjscie mieszkać do dziewczyny to tak jakby on nic nie miał, nie miał mi czego zapewnić i przychodzi juz na gotowe. Twierdzi ze mój tata jest tutaj już włascicielem i nie pozwoli młodemu "działać" a u siebie w domu on czuje sie pełnym gospodarzem i panem domu razem z żoną. Mi sie zawsze wydawało że ludzie po ślubie idą tam mieszkać gdzie są po prostu lepsze warunki. Powiedział, że na początku woli klepać biedę ale być u siebie, niż przyjsc do domu który ktoś wybudował...

Czasami te jego "zasady" mnie przerażają. Mówi, że nawet moge go hejtować ale to zadaniem faceta jest zapewnić dobrobyt kobiecie a nie przyjsc mieszkać do czyjegoś domu. Ja jestem jedynaczką i mam ogromny dom ale on nie bierze tego pod uwage. Mowi ze moge zmieniać co chce i zgodzi sie na wszystko ale chciałby zadecydować tylko raz. To że ja mam taki luksus w domu nie oznacza ze inna dziewczyna nie byłaby zadowolona z tego co on jej może dać, bo może nie ma zbyt wiele ale zrobi wszystko aby kobieta byla szczesliwa...

To są kompleksy prawda?

Z jednej strony zależy mi na tym facecie ale nie mam juz pojęcia jak wyzbyć z niego te kompleksy... Nawet razem z tata proponuje mu jakąs pomoc u mnie w domu, żeby zobaczył że nikt go nie ma tutaj za "intruza"
Może przez takie coś nabiarze pewności siebie?

Nie. To nie pomoże. Tu nie chodzi o to, że rzeczywiście może być postrzegany jak intruz. Wbił sobie to do swojego zakompleksionego łba i Twój tata, ani Ty tego nie wybijecie.
Ma swój pogląd na swoją osobę: nieudacznika właśnie. Ten pogląd kieruje jego postępowaniem i dopóki tego poglądu się nie wyzbędzie, dopóty będzie "udowadniał", że nieudacznikiem nie jest. Zaciągnie Cię więc przed ołtarz, choćbyś nie chciała; zaciągnie Cię potem do domu swoich rodziców, bo to "prawie jego"; będzie Ci udowadniał, że on ma rację w każdej kwestii, bo tak buduje ego osoba niepewna swojego ego; jeżeli będziesz się niezgadzać, to wzbudzi poczucie winy, bo tak argumentują nieudacznicy i słabeusze. Zrobi z siebie ofiarę, a Ty będziesz musiała się zgodzić z ofiarą, bo jak tu nie ustąpić ofierze. Podobnie jak w przypadku zamieszkania u jego rodziców. Niby zgrywa Wielkiego Odpowiedzialnego, a w rzeczywistości wywołuje poczucie winy u
Ciebie, bo bogactwo Twoich rodziców "sprawia", że czuje się nieudacznikiem.

Nie. Nie chodzi o pieniądze. Chodzi o to, że czuje się gorszy w stosunku do innych: Ciebie, Twoich rodziców i innych. Dlatego będzie wam wszystkim udowadniał, że tak nie jest. Przy okazji depcząc wszystkich innych, bo skoro czuje się gorszy to uważa, że ma prawo deptać tych „lepszych”, którzy patrzą na niego „z góry”. Twoje zasady i poglądy tez są deptane, bo liczy się tylko zdanie „gorszego”.

Kiedy zobaczysz, że on jest świetnym manipulatorem? Za każdym razem, gdy będziesz miała zdanie odmienne od niego, będzie - jak teraz - robił z siebie bidusia.
Warto byłoby byś podjęła własną terapię i doszła do przyczyn ochoty bycia terapeutką w związku.

Do mnie to po prostu nie dociera. On ciągle mi mówił że nie jest odważny, że to ja jestem pierwsza kobieta w jego zyciu przy której tak sie otworzył. On jest na ogół  milczkiem, w domu spokojny nic sie nie odzywa. Na poczatku kreował sie na ideał, że on dla tej swojej ukochanej zrobi wszystko ale ja podchodziłam do tego z dystansem i jego to bardzo bolało. Mowicie, że on woli aby kobieta robiła wszystko to co on chce, ale dla mnie zrobił wiele rzeczy wbrew swojej woli np zajeżdzał po mnie autem i razem jeżdziliśmy do miasta on do pracy ja jeszcze na uczelnie. Sam to zaproponował i gdyby nie chciał to by chyba az tak sie nie poświęcał. Mowi mi ze o kazdej porze dnia i noc moge na niego liczyć, że jak coś sie dzieje od razu mam dzwonić. Dlatego sama nie wiem czy to manipulant czy zwykły szary chłopak z ogromnymi kompleksami.

Dla Ciebie podwiezienie pod uczelnie równoważy się z łamaniem sumienia/zasad?
Jego materialne poświęcenie i Twoje duchowe wychodzi na równo?
Powiedz mi jaką swoją zasadę, coś czym kieruje się w życiu, złamał podwożąc Cię?

Asiu - a Ty sama się zastanowiłaś nad tym, co Ty mówisz? "Wbrew swojej woli" podwoził Cię na uczelnię? "Sam to zaproponował" - czyli wbrew swojej woli, czy nie? "Poświęcał się" - dlaczego podwożenie Cię na uczelnię z jego inicjatywy uważasz za poświęcenie z jego strony? To raczej normalne, że jak facet ma po drodze, to swoją kobietę podwozi - a jak ma nie po drodze, to tego nie proponuje...

Coś mi się zdaje, że Ty już troszeczkę przesiąknęłaś tym jego myśleniem... Pewnie stąd to jego dążenie do deklaracji, ślubów, zaręczyn - wyczuł odpowiednią kandydatkę i nie chciał, żeby uciekła... zanim się zorientuje, o co tak naprawdę chodzi...

Niech żyje manipulacja!!!!

Kupujesz wszystko to, co on Ci wciska. Nie żyjesz, tylko bawisz się w życie? Był na skinienie palca? Obudź się dziewczyno i zobacz rzeczywistość. Chyba, że jesteś trollem.