ASeyfried, ponownie namawiam Cię do rozpoczęcia terapii i pracy nad własnym poczuciem wartości. Użalając się nad sobą i smęcąc, że "taki jest los" niewiele zmienisz.
Podobne tematy
67 2015-12-03 15:30:49 Ostatnio edytowany przez bohseonkelz32.1917 (2015-12-03 15:51:10)
bo on wtedy zwrócił na Ciebie uwagę?
To taki powód dla którego można?
A więc to powinno pomóc.
Teraz na tą drugą kochankę zwraca uwagę.
Jak wyżej: popracuj nie tylko nad swoim poczuciem wartości, ale i nad systemem wartości w ogóle.
I NIE JĘCZ. Bo świadomie w to weszłaś.
Ja bym jeszcze zrozumiała, jakby Autorka nie wiedziała ze facet jest żonaty, jakby ją okłamał to słusznie mogłaby mieć żal i pretensje ale mysle ze wtedy tez nikt by jej za to nie krytykował bo w koncu nie wiedziała ze padła ofiara kłamczucha. Ale tak, skoro wiedziała kogo zaprasza do łóżka? No przepraszam...
Dam wam znać kiedy się znów zakocham bez wzajemności..Miłego wieczoru:(
Nie wiem czemu, ale zaczynam myśleć, że to jakiś troll jest... Chyba ciężko uwierzyć, że rzeczywiście są jeszcze tacy ludzie, którzy nie potrafią się nawet nad sobą dobrze zastanowić, tylko cały czas jęczą, robią z siebie ofiarę i nie słuchają nikogo.
Tak wiem o tym i mam iść do psychologa i popracować nad swoją samooceną i poczuciem własnej wartości.
Tylko czekanie w nieskończoność na odwzajemnioną miłość mnie dołuje. Wszystko to o czym marzę dostają kobiety obok. Tylko nie ja.
jak się bierzesz za coś , co już do kogoś należy to dziwisz się?
bohseonkelz32 przeczytałeś w ogóle temat dyskusji?
Tak. Rozpaczasz nad żonatym facetem, który Cię bzyknal i kopnął w cztery litery.
I żonę chce zostawić nie dla Ciebie, a dla innej kochanki.
To ją , jak i reszta próbuje Ci uzmysłowić że nie masz co rozpaczać bo świadomie sama w to weszlaś.
Gdzie się mylę?
Nigdzie:(
Chyba dyskusja nie ma sensu. Musielibyście być mną i być na moim miejscu, żeby to zrozumieć. Zrozumcie wreszcie, że na siłę nie pakowałam mu się do łóżka. On był pierwszy i to on zaczął.. ;(
A Ty nadal nie rozumiesz. Może i on zaczął - ale w momencie, w którym się dowiedziałaś, że ma żonę, powinnaś włożyć buty do biegania i spieprzac, gdzie oczy poniosą. Bo to nie było Twoje terytorium. Po co w tym tkwiłaś, wiedząc, że był żonaty?? Na takie związki są dwa sposoby: albo stawiamy ultimatum, albo wiejemy - zależy jaka dokładnie jest sytuacja i jaki jest facet. I wierz mi, mam pojęcie o czym mówię. Ty natomiast świadomie tkwiłaś w związku z zajętym facetem, niczego od niego nie wymagałaś. Byłaś zawsze dla niego opcją, odskocznią, planem b. Znalazł sobie inną i poszłaś w odstawkę.
Ale to nie jest wina tego, że nie jesteś ładna. To jest wina tego, że świadomie siedziałaś w związku bez perspektyw.
Tak wiem o tym i mam iść do psychologa i popracować nad swoją samooceną i poczuciem własnej wartości.
Tylko czekanie w nieskończoność na odwzajemnioną miłość mnie dołuje. Wszystko to o czym marzę dostają kobiety obok. Tylko nie ja.
ASeyfried jesteś zdesperowana, bo chcesz z kimś być i nieważne kto to, byle był z tobą.
Beyondblackie, Wielokropek mądrze ci piszą, ale ty ich nie słuchasz. Niestety nie znajdziesz miłości na zewnątrz, jeżeli nie masz jej w środku dla SIEBIE. Stąd bierze się wszystko, cale poczucie własnej wartości i szacunku do siebie. Ktoś sam ciebie znajdzie, zachwyci się tobą bo odkryje, ze jesteś wartosciowa.
Ktoś kto będzie prawdziwie ciebie kochać, nie skupi się wyłącznie na zachwycaniu twoją urodą, swietnym ciałem, dobrym seksem, ale TOBĄ jako osobą, człowiekiem. Dlatego tak ważne jest czy rodzice dali tobie bezwarunkową miłość, czy też nie. Jeżeli jej nie dostałaś od matki, ojca, to przez całe życie będziesz skupiala się na tym, żeby ciebie ktoś pokochał a to wielki błąd. Dlatego zacznij rozwijać miłość do siebie, nie pozwól sobą manipulować, odkryj swoją wartość jako kobieta i człowiek. Nie skupiaj się na poszukiwaniu mężczyzn, bo staniesz się znowu "łatwym łupem" i znowu zostaniesz skrzywdzona. Rozwijaj raczej siebie, czytaj książki, odkrywaj swoje talenty, przyjemnie spędzaj czas, poznawaj ludzi, podróżuj.
27 lat to wcale ani mało ani nie dużo, ale w sam raz. Tak o tym myśl, i przede wszystkim myśl o sobie dobrze, to inni też tak o tobie będą myśleć. Jeżeli często narzekasz, mówisz o sobie negatywnie to przyciągasz, właściwie sama to wypełniasz i tak się dzieje, ze jest zle, że inni nie widza ciebie jako pozytywnie nastawionej do życia osoby i dlatego może jesteś w tym miejscu, bo to ty kreujesz tą rzeczywistość.
Jeżeli chcesz zakończyć i rozpocząć nowy etap w swoim życiu, to zacznij od siebie, zmiany wewnętrznej, nie na poszukiwaniu szczęścia, miłości bo one są ale jeszcze tego nie widzisz, bo bardziej zależy tobie na opinii innych niż twojej własnej która jest bardzo ważna. W internecie jest wiele stron poświęconych afirmacji jak chcesz coś zmienić w swoim zyciu to może tym małym kroczkiem rozpoczniesz swoja nowa przygodę, podróż przez życie np. http://www.solaris-rozwojosobisty.pl/af … slugiwac/. Powodzenia ![]()
Kiedyś mi powiedział, że nie powinniśmy się spotykać. Że nie chce ze mną być. Dlatego ja mówię, że postawienie ultimatum nie zadziałało. To przykre. Chciałabym być kochana i nie otrzymałam miłości od rodziny. Nigdy. Dlatego to wydaje mi się, że trwa to zbyt długo. To przykre, że inne są chciane a tylko mnie nie chcą. To wina moich rodziców. Zniszczyli mi życie. Zniszczyli mi życie uczuciowe także. Nie wiem czy im wybaczę.
Miłego samotnego Sylwestra:(
A dlaczego samotny sylwester nie może być bardzo miły?
Trochę kreatywności i jest super- fajny film/książka, domowe spa, dobra muzyka. pyszne jedzonko, odpoczynek, relaks, popisanie tutaj na forum ...i jest super. Doceń to, co masz- zdrowie, swój wlasny"kąt" ![]()
Życze tobie ASeyfried więcej wiary w siebie, zadbania o własny rozwój osobisty, przyciągania wszystkiego co dobre poprzez zmianę myślenia o sobie i innych, nie skupianiu się na złych i przykrych doświadczeniach, ale na docenieniu tego co się ma, skupieniem się na teraźniejszości i oderwaniu od przeszłości.
Spokojnego, szczęsliwego 2016 roku tobie życzę oraz otaczania się dobrymi ludzmi (zapewne takich masz) i uśmiechaj się często do siebie:)
A ja autorkę rozumiem.
Weszła w związek bo jej kogoś brakuje. I się nie udało.
Autorka jak Twoje sprawy mieszkaniowe stoją? Może warto odciąć się czasem od rodziców, którzy, jak piszesz, nie żyją w zgodzie i nie martwić się chociaż na tym polu. Dbać o nich, ale mieszkać już sama?
Zamiast obwiniać innych - że nikt cię nie chce, a rodzice zniszczyli życie, zrozum że to twoje podejście i użalanie się nad sobą od miesięcy jest problemem. Nie inni, ale ty, i sama musisz znaleźć w sobie drogę do zmiany inaczej nic sie nie zmieni.
Obecnie nie mam zdolności kredytowej na mieszkanie.
84 2016-01-02 08:46:59 Ostatnio edytowany przez Elle88 (2016-01-02 08:54:34)
Autorko, nie wstyd Ci taką sierotę obrzyganą robić z siebie?
Taka stara baba, a tak się użala nad sobą.. Ja się w ogóle facetowi nie dziwę, że dał sobie spokój z laską, która nie miała życia i swojego świata poza facetem i żyła 'od-do' - Od momentu aż książę nie wstał do momentu aż kładł się spać.
bluszcz..blee
85 2016-01-02 09:41:26 Ostatnio edytowany przez oczy Lwa (2016-01-02 09:45:07)
czytalam historie kobiety, ktora wytrzymala tak 10 lat.
Byla bardzo zakochana a bardzo zakochane kobiety bywaja bardzo naiwne i latwowierne.
Gdy w koncu po 10 latach zamiast wiecznie obiecywanego rozwodu z zona, jej kochas oznajmil jej, ze jednak sie rozmyslil, i nie dosc, ze sie nie rozwiedzie, to z nia zrywa, bo juz jej nie kocha,KOBIETA nie wytrzymala psychicznie i odebrala sobie zycie.
10 lat spedzonych tak naprawde samotnie, w ukryciu, na ukradkowych randkach, telefonach, zadnych wspolnych swiat, wakacji, wspolnych znajomych, ochlapy prawdziwego zycia.
I wielka nadzieja przez lata, ze w koncu to sie zmieni. Ze poswiecenie nie pojdzie na marne. A potem jak grom z nieba wiadomosc, ze to koniec. 10 lat wyjetych z zycia... Nie wytrzymala.
![]()
Nie robię z siebie sieroty..Nic nie rozumiesz, to się nie wypowiadaj.
Autorko wątku, nie będę sie wypowiadała odnośnie Twojego związku bo uważam, że wiązanie się z żonatymi facetami mającymi skłonności do skoków w bok jest z założenia skazane na porażkę. Nie będę Cię umoralniać czy prawić kazań, ale serio uważasz, że facet, który w tym samym czasie sypiał z kilkoma kobietami, oszukiwal wlasną żonę i dzieci jest warty tego aby po nim płakac? Powinnaś traktować to jako lekcję i nauczę na przyszłośc.
Przede wszystkim powinnaś dojść do porzadku z samą sobą. Nie możesz rzucać się na każdego faceta który okaże Ci jakieśtam zainteresowanie. Nie pomyślałaś o tym, że to ta Twoja desperacja może tych facetów odstraszać? Na to składaja się różne zachowania, które odpychają facetów i nie chodzi o żaden wygląd. Nie takie średnio czy nawet niezbyt atrakcyjne kobiety wiążą się z fajnymi facetami. Zresztą nie wiemy jak wyglądasz, a jak to mówią, nie ma kobiet brzydkich, są tylko zaniedbane.
Popracuj nad wyglądem, to Ci doda trochę pewności siebie. Przestań przeglądać się w oczach innych osób, zwłaszcza facetów i szukać w nich aprobaty i akceptacji. Musisz zaczac od tego, żeby polubić i zaakceptować samą siebię, a dopiero potem szukac szczęścia "na zewnątrz". Są różne ksiązki na ten temat, można tez skorzystać z pomocy psychologa.
Najgorsze co możesz robić to użalać się nad soba, powtarzać sobie i innym, że jesteś nic nie warta, uwieszać się na przypadkowych facetach i zebrać o zainteresowanie i miłość. Nie stworzysz szcześliwego i zdrowego związku opartego na litości.
Opcja mieszkania z rodzicami wcale nie jest taka fatalna, masz dach nad głowa i więcej pieniędzy do rozdysponowania (pracujesz?). Pracuj nad sobą, nad swoim charakterem, miej jakieś zainteresowania aby być interesującym partnerem, kimś kto może cos wnieśc w związek, a nie jak taka zapłakana sierota, która nieustannie potrzebuje zapewnienia, że jest coś warta. Nikt czegoś takiego nie wytrzyma.