facet bez pracy nie wiem co zrobić - Netkobiety.pl

Ogolnie mam teraz grype i chciałam żeby mnie odwiedził, to powiedział ze jak będę zdrowa bo nie chce się zarazić...i ze wciąż mam do niego pretensje. Mielismy wcześniej 2 miesieczna przerwę to nie zrobił nic w kierunku pracy. Napisał mi dziś ze chce go dobic.

Cytujac napisałam, ze odeszłam od niego pare mcy temu, była długa przerwa milczenia i nie zmobilizowało go to do zmian. Być może teraz cos się zmieni jak choroba go dopadła.

Tak mowil, ale nie wierze.

Pisze bo mi smutno i musze się wygadać, mój facet nadal nie szuka pracy chociaż czuje się lepiej wyniki od czasu wyjścia ze szpitala tez ma lepsze.
Jakis czas temu poznałam kogos facet fajny, odpowiedzialny ale czuje taka jakby blokadę, ze nikt inny mnie nie interesuje.
Mowilam, mu, ze to nie ma sesnu ze czuje się zablokowana i stoje w miejscu a on mi zaproponował zebysmy się razem trzymali żeby była chociaż przyjazn bo on  nie chce być sam...
sama już nie wiem co zrobić...

Dzis rano gadalismy. Powiedzialam mu, ze to nie ma sensu itp a on mi powiedzial, ze chce go dobic i uwazam go za najgorszego a ja mu powiedzialam , ze nie ma z nim przyszlosci itp a on "to chociaz badzmy przyjaciółmi"
Wiec mowie mu, ze nie potrafie byc jego przyjaciolka i jak by sie czul gdybym poznala innego faceta a on na to , ze byloby mu smutno.
Ogolnie mysli o sobie. Mowie mu, ze dla mnie to ost dzwonek na dziecko a on, ze moge miec z nim. Wiec go pytam "jak mam miec z toba jak ty wciaz nierobotny" a on na to, ze cos sie znajdzie. A ja na to , ze nie wierze bo gdyby chcial to by dawno szukal pracy i juz robil. Porazka

Bo? Ja mam prace, dobra syt finansową

Moim zdaniem ten człowiek nie nadaje się nawet na kumpla, a co dopiero na przyjaźń czy związek.

O byciu OJCEM nie wspominając.

Ewa, czyli głównie problem polega na tym, że nie chcesz go całkowicie zostawić w takim stanie bo czułabys sie trochę... podle?
Jeśli tak, to moim zdaniem powinnaś mu ostatecznie zakomunikować, że nie ma szans na żadną relację między Wami, ograniczyć kontakty do minimum i jednocześnie próbować podsyłać oferty pracy przez znajomych/jego rodzinę. Byc może w końcu któraś z takich ofert trafi na moment, w którym on zdecyduje zmienić coś w swoim życiu...
Moim zdaniem zrobiłaś dostatecznie dużo żeby mu pomóc i nie jesteś odpowiedzialna za stan w którym nadal tkwi, ale jeśli nadal czujesz się w tej sytuacji źle to próbuj mu tak "korespondencyjnie" pomagać. Myslę że w końcu- niezależnie ood tego czy on "zaskoczy" i ruszy do przodu, to Ty zyskasz trochę spokoju i będzie Ci trochę łatwiej. przynajmniej na tym polu.

Od miesięcy to Ewie tłumaczymy , ale ona chyba musi się sama porządnie sparzyć.

Ewa, jeśli masz dobrą sytuację finansową, to zainwestuj w samą siebie i w pomoc, dzięki której wyplączesz się z tego chorego uzależnienia od faceta, który na każdej płaszczyźnie życiowej jest kompletnym zerem ...
Nie trać życia na tkwienie w układzie, który jest chory tak bardzo, że aż przegniły ...

Czy w takim wypadku przejrzałaś już na oczy Ewa?

Nie wiem co mam już myśleć. Proszę o waszą ocenę dzisiejszej sytuacji. Wczoraj mi zaproponował czy się spotkamy wiec powiedziałam mu, żeby wpadł do mnie na obiad. Wszystko przygotowałam i ok 14 przyjechał. Od tak go zapytałam go do której ma czas odpowiedział, po godz 16 pojedzie. Zrobiło mi się przykro bo miałam nadzieje, ze do wieczora posiedzi. A on na to, bo powiedział mamie , ze przyjedzie ok 17. Wiec się wkurzyłam i mowie mu , ze mame ma niemal 24 h i musi do mamy wracac jak dzieciak po paru godzinach bycia poza domem. Później mowi,ze może zostać do wieczora. Jednak gdyby chciał zostać do wieczora to nie mowilby mamie , ze przyjedzie ok 17 do domu lub by jej powiedział, ze nie wie kiedy wróci, wiec mysle, ze chciał wrocic wcześniej. Już mi się odechciało jakos z nim gadac. Pozniej mowi do mnie ''daj mi z 5 kg swojej masy'' niby w zartach. Poszlam do łazienki poryczałam się , wróciłam i powiedziałam, ze nie chce mi się z nim rozmawiać i ma wracac do mamy. NIby chciał gadac , pytal o co mi chodzi powiedziałam mu, ze jest tępy aby zrozumieć  Powiedział mi, ze nie spodziewal się ze go wygnam , wstał i odjechał i ze nie znam się na zartach i jeszcze powiedział, ze wciąż mam jakiś problem.
Napisałam mu jak już pojechał, ze wcale nie chciał ze mna spedzic czasu skoro z góry założył ze o 16 chce wracac aby o 17 być w domu i jeszcze ten docinek z tymi kg. Nic nie odpisał, zapewne widzi tylko to, ze go ''wygnałam''
Chciał pozyczyc 100 , wiec mu pożyczyłam a gdy wychodził to mi ja zostawił. Pracy nadal nie szuka, powiedział ze woli mieć swoja działanosc  na która nie ma pieniędzy. Wiec ani praca ani działalność nie wchodzą w gre,  nadal na utrzymaniu rodziców.
Mam trochę wyrzuty sumienia, ze może mogłam z nim pogadać niż kazac mu jechać do domu ale z drugiej strony tak mi się chciało ryczeć, ze wolałam zostać sama.
Jak do siory jeździł to siedział całymi dniami i co nie musiał do mamusi wracac...

Czytałam wczesniej twój wątek, ale od początku wiedziałam, że dalej bedziesz trzymała się tego nieroba, więc uznałam, że nie ma żadnego sensu pisac do ciebie (tylko tak sobie podczytywałam i kiwałam głową z politowaniem mysląc sobie, że wałkonie mają dużo szczęścia, bo zawsze znajdą sponsorkę albo będą to starsi rodzice, albo jakaś desperatka, no z głodu lenie smierdzące nigdy nie zdechną) i dzisiaj zerkam i co czytam?Pomyślałam sobie "a nie mówiłam"- milość do nieudacznika dalej kwitnie.  Ewa, ja nie rozumiem, ale jak to jest, że pociąga cię taki człowiek? Masz aż tak wielkie parcie na to, by miec faceta? Facet to wizytówka kobiety,  a ty nie masz chyba powodów do dumy, gdy koleżanki pytają cię czym zajmuje się twój facet. A może one też trzymaja się kurczowo takich wałkoni i dlatego w twoich stronach t zjawisko zupełnie normalne? Czy tam, gdzie mieszkasz to jakas epidemia młodych sponsorek pracujących na nierobów? Dziewczyno, daj na mszę, że ten wałkoń robi ci łaskę i staje na rzęsach, byś w końcu nabrała do niego obrzydzenia i kopnęła go w leniwe doopsko. Za kim ty płaczesz? Ogarnij się w końcu.

Ja też czytam od początku i się delikatnie śmieje
Jestem w stanie zrozumieć w pełni tego gościa jeżeli chodzi o to, że on nie chce pracować za byle psi "uj", za jakieś marne grosze.
Nie rozumiem natomiast po co zawraca głowie kobiecinie, wcześniej jak i obecnie? Przyłazi na spotkanie, zrobiła dla niego ten obiad, ona chce z nim posiedzieć a ten wyjeżdża z tekstem, że zaraz sie zwija. Później jakieś głupie teksty. Następnie jeszcze chciał wysępić "pakę"
Kopnął bym go w dupę nie za to że siedzi w domu ale za te  zagrywki nie związane z pracą i za takie teksty jak ten z wagą.

A kobieta to wizytówka faceta

Dziękuje za wypowiedzi. Wiem, że MACIE racje. Nie wiem dlaczego , ale zawsze mnie jakos wezmie na litość, że nic mu w życiu nie wychodzi, że chory, samotny itp, ze obiecałam mu iż będziemy się zawsze razem trzymać. A ja pozniej mysle aby nic mu sie nie stało bo jeśli mu się cos stanie bo będę miała wyrzuty sumienia, ze go zostawiłam. Nie wiem, nie umiem tego wytłumaczyc sama przed sobą po co mi to skoro wiem, ze nie ma z nim przyszłości, że mimo iż chciałam mu pomóc w poszukiwaniu pracy to on nie chciał bo jak to określił nie będzie dla kogoś pracował. Rodzice mu dają kase  ja mu nie daje , jak już to czasem pożycze , ale oddaje bo weżmie albo od siory albo od ojca, albo zagra (obstawia mecze) i wygra o ile wygra. Ostatnio wygrał 600 a obstawił 100. Ale to rzadko się zdarza.
Kiedys było miedzy nami super, dobrze mi z nim było i dobrze się z nim czułam. Ale gdy zaczęłam wymagać aby wziął się za prace to zaczęło się psuc i zaczał mi proponować przyjazn, czyli wycofywać się. Teraz milczy i myśle, ze po tym jak mu kazałam opuścić mój dom to raczej się nie odezwie , bo czuje się pokrzywdzony, ze go wygnałam. Zawsze tylko on jest pokrzywdzony. Ja się nie zamierzam odzywac. Myśle, ze tym razem to koniec i wiem, ze to nie jest miłość z jego strony. Bardziej potrzebuje opiekunki niż kobiety.

Ewa, on potrzebuje nie tyle opiekunki, co raczej stałej sponsorki- póki co jego matka go utrzymuje, gdy jej zabraknie wtedy wałkoń bedzie miał problem, ae zawsze bedzie mógł sprzedać mieszkanie po matce, więc na jakis czas styknie mu kasy, a poza ty zdesperowanych kobiet nie brakuje, więc nie ma siły- on zawsze spadnie na cztery łapy, a robotą wcale nie musi się hanbić.
Idź do sklepu i za własne pieniądze kup jakies produkty na obiad, potem zaproś go, by łaskawie reżarł to, co dla niego upichciłaś, zapakuj mu żarcie do pojemników, daj mu trochę kasy na drobne wydatki i powiedz mu, że za kilka dni on znowu ma się do ciebie zgłosić, bo bedziesz miała dla niego jeszcze większą niespodziankę. Przy okazji wypierz mu jego łachy, koniecznie własnym płynem do prania i we własnej pralce (wiesz energia elektryczna kosztuje, więc on pewnie nie płaci rachunków, żartuję, wiem że rachunki płaci jego matka) i nie zapomnij przeprasować mu tego wszystkiego. Powiedz, że on nic nie musi się martwic, bo dopóki ty zyjesz, to zawsze będziesz tak się starała, by miec pracę, bo pragniesz mu pomagać, gdyż wiesz, że bez ciebie on zginąłby marnie.
EWA JESTEŚ ZWYKŁĄ FRAJERKĄ.

Potrzebne są frajerki i potrzebni sa frajerzy- wiem o tym.
Szedł raz drogą Pan Bóg wraz z towarzyszącym mu aniołem, gdy nagle zobaczyli śpiącego pod płotem wioskowego nieroba, najwiekszego w okolicy wałkonia, którego już nawet matka wywaliła ze swojej chałupy. Pan Bóg zatrzymał i powiedział do swojego towarzysza " a tego nieroba damy Jagnie", "jak to Panie Boże? Toż szkoda tej dziewczyny, najbardziej pracowita w całej wsi i drugiej takiej gospodyni daleko nie znajdziesz"- dziwił się anioł , na co P.B. odrzekł "no własnie o to chodzi, że ona dobra i pracowita, bez niej ten leń zdechłby z głodu. Bo widzisz mój aniele, już tak musi być, że ludzie powinni łączyć się ze sobą, by jeden drugiego wspierał. Wałkonia niech więc weźmie pracowita (płeć dowolna), bo inaczej szybko wymarliby ludzie na tej planecie."

Dobrze to wyłapałaś, ten sam schemat co alkoholicy. Dopóki takie zarzygane "zwłoki" będzie rodzina zbierać z przypadkowych miejsc i dbać o niego, to w 95% przypadków alkoholik nie zmieni się. A nawet nie pomyśli o zmianie.
Podobnie tutaj Ewa, im bardziej on czuje że ma u ciebie "plecy", że może liczyć na Ciebie kiedy mu zabraknie kasy, albo że użalisz się nad nim, kiedy on zamiast wziąć się za siebie będzie tylko szukał jałowego pocieszenia- tym bardziej przyczyniasz się do odsunięcia w czasie podjęcia przez niego decyzji, żeby zmienić swoje życie.
Jednym zdaniem- jest dla Ciebie nadal w jakis sposób ważny- przestań mu pomagać bo tylko mu szkodzisz.

Od wspolnego znajomego dowiedzialam sie ze jest chory. Myslicie ze powinnam napisac do niego?

witajcie ponownie...
Chciałam Wam podziękować za to, że mogłam liczyć na Wasze opinie. Dałam sobie z Nim spokoj, ponieważ nic się nie zmieniło i raczej nic się nie zanosi na zmiane. Nadal pracy nie ma, chociaż ponoc na bezrobociu mu proponowali za 1500, ale za takie pieniądze nie będzie pracował. Lepiej ''pożyczac'' od rodziców. Z tego co wiem, to mówi im, ze jest chory i się rozjebie itp. bo i tak mu niewiele zostało. Czasem do mnie pisze, ze go zostawiłam bo jest biedny. Nie rozumie, ze nie chodzi o biede tylko o to,ze zamiast cos zrobić ze sobą to narzeka a nie robi nic i do wszystkich ma pretensje. Koszmar, ogolnie ta znajomość doprowadziła mnie do tego, ze musze brac antydepresanty. Wpedzał mnie często w poczucie winy, ze jeśli go zostawię to...często pytał kiedy się z nim ozenie, a ja wtedy pytałam ''i za co będziemy zyc'' Nie wiem jak to wszystko nazwac ale całość odbiła się na moim zdrowiu i nie wiem jakim sposobem udawało mu się zawsze wzbudzić we mnie poczucie winy. Ale wychodzę już z tego...co prawda powoli ale jest coraz lepiej. Już raczej się nie zakocham...

Wytrzymam, ponieważ usunęłam nr tel a nie znam go na pamięć. Zresztą nigdy pierwsza się nie odzywałam, zazwyczaj on, jak już zapewne nie miał co robic. Byłam naiwna...fakt, ale jest dużo takich kobiet co nawet dłużej niż 4 lata się oszukują i zyja nadzieją.

Sam sie odezwał wczoraj zarzucajac mi, ze sie mszcze, ze jestem mądra bo mam kase. Owszem mam bo pracuje, kombinuje zeby miec a nie patrzec aby mi ktos dal. Czasm mysle dlaczego ktos nie widzi w sobie winy tylko o wszystko obwinia kogos...

hej. Przeczytałam całą historię twojej znajomości. Od razu mi się skojarzyło ze mną z czasów gimnazjalnych. Też spotykałam się z patologicznym facetem i po każdej kłótni wpisywałam do pamiętnika: "to już koniec","tak bardzo cierpię", a później jak głupia gnałam do niego, gdy tylko się odezwał i opisywałam znów każdą naszą nową kłótnie. Przez tą znajomość byłam rok w ciężkiej depresji.
Chciałabym rzucić światło na twoją znajomość. Popatrz jak widzi ją ktoś z boku.

1)Nie wydaje mi się, żebyś go kochała, to raczej pożądanie i uzależnienie od huśtawek emocjonalnych. Sama stwierdziłaś, że jak się spotykacie to jest w sumie nic szczególnego, tylko czekasz żeby się z nim całować albo przytulać, bo "cię kręci". Tak samo mówisz, ze nikt tak na ciebie nie działa. To zwykły popęd. Gdybyś musiała żyć z takim człowiekiem jak on to by ci cały popęd spadł i została tylko pogarda...

2)Ten facet jest niedojrzały umysłowo. Gdy chcesz go pocałować zaciska usta, żartuje z ciebie mówiąc, że jesteś gruba lub sugeruje że masz nieświeży oddech. Czy tak zachowuje się dorosły facet? Nie ma pracy, bo nie jest w stanie jej mieć, nie z jego poziomem umysłowym i emocjonalnym. Wiesz co...Polecam ci obejrzenie kilku dobrych komedii romantycznych, w których występują zaradni, przystojni, seksowni faceci, którzy zabiegają o swoje kobiety. Popatrz na nich  potem na twojego wybranka. Porównanie wypada słabo, co nie? Mówisz, ze jest cudowny itd. Otóż nie jest. Jest śmieszny. I wcale nie jest pociągający ze swoją wieczną hipochondrią i strachem, żeby przypadkiem się nie zarazić, strachem żebyś przypadkiem nie zaszła w ciąże, strachem żeby przypadkiem nie musieć być odpowiedzialnym za swoje życie. To dzieciak. Musisz sobie postawić pytanie czy chcesz żeby dzieciak z tobą pogrywał? A może jesteś zaradną, piękną, dojrzałą kobietą, która zasługuje na DUŻO więcej? Zasługuje na mężczyznę, który nie może od niej oderwać rąk, który mówi jej że jest piękna, pragnie jej ust i z dumą przedstawia ją jako swoją dziewczynę a potem żonę? Może zasługujesz na kogoś kto pracuje, żeby móc robić ci prezenty, rozpieszczać cię kolacjami, zabierać na egzotyczny masaż oraz zasponsorować wymarzone wakacje> Kogoś kto wybuduje dom dla ciebie i waszych dzieci, który przytuli cię mocno do serca i powie, że cię szanuje i że dziękuje za to, że jesteś w jego życiu? Co wybierasz, dzieciaka czy mężczyznę?