facet bez pracy nie wiem co zrobić - Netkobiety.pl

Praca dla faceta jest ważniejsza niż kobieta. Mając pracę ma się kobietę. Nie mając pracy, nie ma się kobiety

Dziękuję - rozbawiłaś mnie

Ewa, z jednej strony wiesz czego chcesz (i nie chcesz) i na tyle szanujesz siebie, że jesteś w stanie zakończyć znajomość z kimś kto Ci nie odpowiada. A z drugiej strony skupiasz się na słowach faceta, że mu zależy, tęskni itd., które kompletnie nie mają odzwierciedlenia w jego czynach. I jeszcze chcesz, żeby on wyjaśniał i tłumaczył, ale co? Przecież jego zachowanie ewidentnie wskazuje na to kim on jest i jak Cię traktuje. Odpuść. Jesteś dojrzałą kobietą i powinnaś już wiedzieć, że w większości przypadków faceci nie lubią konfrontacji, nie lubią też być tymi złymi, którzy w rzeczowej rozmowie zrywają, po prostu znikają.
Rozumiem, że on Ci jakoś czas wypełniał i teraz odczuwasz pustkę, ale sama stwierdzilas, że to nie jest koleś dla Ciebie. Musisz zająć się sobą.

witam, dużo myslalam nad tym wszystkim...
Wiem, ze z NIEGO już nic nie będzie, człowiek bez ambicji na utrzymaniu rodziców nie garnący się do pracy. Już go nie chce, on się nie zmieni bo faktycznie gdyby chciał to już by to zrobił...
Dziekuje WAM za ''pomoc i wsparcie'' pomogło mi to

Nie, zadnego żalu nie mam :-) wręcz odwrotnie...w gorszych chwilach czytałam wasze posty i mi to pomagało...Nie wiem czemu byłam tak zaślepiona...może przez samotność...ja cenie szczerość i jestem za to wdzieczna.
Chyba chomik9911 żle odczytałas mój post :-)
Z tym facetem nie ma przyszłości, miał wystarczająco dużo czasu aby się cos zmienić w sobie a nie tylko wymagac i mieć pretensje...ciekawe co zrobi jak zabraknie rodziców bo nawet emerytury nie będzie miał

No właśnie już żadnych uczuć między niby by musiało nie być. Rzadko tak się zdarza.

Nie rozumiesz EeeTam...czasem kobieta zrywa z facetem bo ma nadzieje, ze to nim wstrząsnie i wezmie się w garść, zmieni cos w sobie itp. Miałam taka nadzieje wzgl niego bo jak komus zależy to zawsze się na cos liczy pozytywnego.

Tiszantul, uważam , że zarówno kobieta jak i facet powinni być zaradni i mieć swój dochód. Czasem są w zyciu sytuacje kiedy ktoś może być bez pracy, ale trzeba jej szukac a nie liczyc na utrzymanie

Tiszantul...tutaj była oceniana dana sytuacja faceta któremu wcale nie chce się pracować, mimo długów itp. nadal jest na utrzymaniu rodziców i buja w obłokach o marzac o własnej firmie. Wiesz on nawet nie stara się szukac. Ja rozumiem, ze można szukac i nie znaleźć ale tutaj gdzie on mieszka jest dużo pracy, tylko ma wymagania a kwalifikacje zerowe. On nie pracuje od lat bo mu się nie chce, nawet nie stara się wiec nie ma co się dziwic , ze ktoś go pogania chociażby do szukania. Oczywiście, ze są tez kobiety nygusy które lecą na kase i chcą być utrzymankami...to działa w obie strony. Ja potępiam cos takiego. Uwazam, ze zarówno kobieta jak facet powinni sami o siebie dbac a nie patrząc na drugą strone. Wiesz , nie ma tutaj pewnie takiego wątku o kobietach leniwych itp. jak chcesz zobaczyć jaki będzie odzew to załóż taki wątek...bo ten dotyczył jak pisałam danej sytuacji

Budzi mniejszy negatywny wydźwięk, ale nie wiem czy zauważyłeś u mężczyzn nie kobiet . Nadal część Panów chce "staromodnej" kobiety. Niestety obecnie dla Pań o wiele lepszym wyjściem są własne przychody, niż życie na kogoś garnuszku.
Oczywiście, że można szukać pracy długo - tego nie neguję. Jednak zaradny mężczyzna (no i kobieta) podczas tych poszukiwań zawsze znajdzie "inne" przychody np. tymczasową pracę, drobną fuchę na budowie itp. Zawsze to "coś" jest sygnałem, że nasza sytuacja nie wynika z lenistwa, a innych czynników.

Z takiego powodu miałby czuć się nieswojo, a fakt życia na garnuszku u rodziców z WŁASNEGO WYBORU nie powoduje choć małego skrępowania? Nie. Być może zaczyna najzwyczajniej "gwiazdorzyć" albo ma bardzo dziwne postrzeganie świata?

Zastanów się dobrze czy dalsze kontakty z Nim wyjdą Ci na dobre, bo ma zdecydowanie "indywidualne" podejście do życia.

Ale nie zachowuje się jakbyś była Jego dobrą znajomą . W tym tkwi problem. Jego słowa, a czyny jak Sama dobrze wiesz to dwa odmienne stany, które rzadko idą w parze. Czy osoba rzeczywiście samotna nie chciałaby się spotkać ze znajomym/znajomą we własnym pokoju? Wątpię. Zdecydowanie powinien zacząć sesję z psychologiem, bo na tej płaszczyźnie źle się dzieje.

Niestety w Jego przypadku napisanie sms-a kosztuje minimum pracy . Oprócz tych sms-ów choć raz przyszedł do Ciebie w odwiedziny? Ja na Twoim miejscu doprowadziłabym do sytuacji, gdy musiałby się troszkę bardziej wysilić np. odpisz, że oddajesz telefon na parę dni do naprawy/reklamacji. Jestem ciekawa w jaki sposób się z Tobą skontaktuje? Czy w ogóle ta sytuacja zmusi Go do działania, czy "grzecznie" przeczeka te parę dni i odezwie się w terminie, gdy powinnaś mieć telefon.

Ewa kilka postów wyżej pisałaś "jestem z nim na stopie koleżeńskiej i już mi przechodzi bo widzę jaki jest niezaradny życiowo".. a ostatni Twój post jest żalem, że on się nie stara. On się nie stara o nic. Ty biegasz wokół niego, proponujesz rozwiązania, a on tylko kiwa paluszkiem na tak lub nie- Ty z kolei potem siedzisz i myślisz co tu zrobić żeby mu dogodzić. Co Ci daje znajomość z nim? ? Jest Twoim przyjacielem? Kochankiem? Kim jest dla Ciebie?

no to teraz zastanów się po tym co powiedziałaś, po co Ci kontakt z kimś takim. Bo ja totalnie nie rozumiem tej sytuacji.. Masz przyjaciół? Pójdź do nich, porozmawiaj, spędź miło czas, ale nie szukaj na siłe takich "wrażeń". Facetowi nawet nie chce się wydać na bilet do Ciebie.. wtf?! to ja mając 15 lat miałam bardziej przedsiębiorczych chłopaków

Oj Ewa . Trochę to wygląda jakbyś nie wierzyła, że oprócz Jego możesz jeszcze spotkać kogoś będącego blisko Twojego ideału. Zapewniam Ciebie, że owy ideał, który powstał w Twojej głowie obecnie narzuca Ci serce. Mój obecny mąż na początku nie wydawał się być ideałem, ale po bliższym poznaniu, gdy zaczęłam czuć coś więcej powoli zacząłem w Nim widzieć IDEAŁ .
Zostaw tego faceta, bo nic dobrego z tego nie wyniknie. Jakimś sposobem poznałaś Go, więc co stoi na przeszkodzie, aby poznać kogoś nowego. Tak trochę lat zmarnowałaś, ale pomyśl o tym jak o dobrej nauczce w późniejszych poszukiwaniach partnera.
Trzymam kciuki.

cięzka ta moja sytuacja bo czuje się jakos emocjonalnie do niego przywiazana...chciałam kogos poznac ale chyba mi się nie uda, ci faceci na portalach randkowych prowadza chyba jakies castingi i z tego co wiem umawiają się i flirtują z kilkoma naraz. A ten ''moj'' obiekt jest przeciwny właśnie jakims portalom randkowym czy poznawaniu kogos przez neta. Pare dni temu się spotkaliśmy przytulił mnie i było tak miło...
Jednak od wczoraj znow nie możemy się dogadać w ogole od jakiegoś czas wciąż gada o chorobach ze cos go boli, przedwczoraj bolał go brzuch i zle się czuł pojechał do szpitala i ma jakies zapalenie zoładka w szpitalu oczywiście rachunek do zapłacenia ma bo nie jest ubezpieczony. Dzis jednak po kilku latach postanowił zapisac się na bezrobocie i powiedział, ze pojdzie do pracy...
Jednak napisałam mu ze chciałabym się spotkać to mi napisał ze zle się czuje osłabiony itp. a nawet nie zaproponował zebym go odwiedzila i caly dzień się nie odzywa...mieszka sobie z rodzicami i brat z zagranicy jest u niego . Mnie ma gdzies....
Mysle ze jak pojdzie do pracy to już w ogole się nie spotkamy bo nie będzie kiedy zapewne bo pracy pojdzie zaraz spac bo wiecznie zmeczony będzie.
Niby gada ze mnie kocha a jakos nie odczuwam tego, a napisałam mu ze nie chce mi się wciąż słuchac o jego chorobach,cos go zaboli i już wielce chory

Tak bym chciała umiec z nim to zakonczyc definitywnie...ale boje się znow tej tęsknoty i bólu..

nie tylko za pomocą internetu szukam...czasem ide do pubu, na siłowni tez sie rozgladam jak ide ćwiczyc i nic... w moim wieku zauwazyłam, ze normalni są juz zajeci. Owszem sa twarzowce ale nie wezme sobie faceta na siłe który mi sie nie podoba i jesli nie ma ''chemii''bylam juz w zwiazku z rozsadku i sie skonczyło. Chyba mam pecha...Jemu nie zalezy na mnie, wiec czy chce czy nie chce musze sie z tym uporac. Krecił mnie przez caly okres znajomosci, lubiłam sie z nim spotykac, przytulac, spedzac czas, bedac z nim nie mysllam o czyms innym, ale co z tego jak nic nie wyszlo z tego, pozsostal ze z niespełnionej milosci

Nie chcę Cię obrazić Ewa, ale uważasz tego "obecnego" za lepszy wybór ? Po prostu jesteś w Nim zakochana, więc wewnętrznie nie czujesz realnej potrzeby na szukanie kogoś do związku. Ja kocham Swojego męża i dla mnie reszta Panów (pod względem związku) może nie istnieć . Dlatego Ci co naprawdę kochali, a odeszli ze związku (lub zostali rzuceni) często potrzebują czasu, ab na nowo być gotowym na poszukiwanie partnera.
Zobaczysz, gdy się z Niego "wyleczysz" to szybko zacznie podobać Ci się większa liczba Panów oraz zaczniesz dostrzegać w nich więcej zalet. A czekając na ten stan rzeczy zajmij się tylko Sobą .

No widzisz już bierze Ciebie na litość zamiast spytać "Jak TY się dzisiaj czujesz?" itp. . Nie daj się, nie warto - albowiem ten typ tak ma. Ot co.

Wydaje mi się, że Ty bardziej traktujesz Go jak dziecko, niż mężczyznę i masz potrzeby ciągłej opieki nad Nim. Przypomina mi się historia pewnej kobiety (przeczytałam na jakimś innym forum), która ciągle chorowała gdy pewien mężczyzna chciał odejść (kompletnie odciąć się). Hmm.

Mocno się przywiązałaś i zapewne po części w naturze masz tą opiekuńczość . Masz rację zapalenie trzustki może powstać z całego wachlarza powodów.
Zdecyduj się czego chcesz od tej relacji i stwórz granice, których nie będziesz przekraczać. Zrozum, że w tym układzie to Ty tracisz najwięcej, On wręcz przeciwnie.

Widzę, że jesteś dość mocno przybita. Niestety w życiu często bywa tak, że niektórzy ludzie wykorzystują dobroć innych i wówczas trzeba tupnąć . Daj Sobie czas na odsapnięcie, skup się na własnych potrzebach - zakupy, fryzjer itp. itd.
Trzymaj się ciepło.

Autorko
Daj sobie spokój z tym facetem i zacznij normalnie żyć. Znasz powiedzenie "Tego kwiatu, to pół światu" ?
Nie urzalaj się tak nad nim i nad sobą,  tylko głowa do góry i zajmij się sobą i swoimi potrzebami. Bidolenie w niczym Ci nie pomoże, tylko pogorszysz sytuację.

tak, jakos czuje sie z nim zwiazana emocjonalnie...jest w szpitalu i lecza go na stan zapalny trzustki tego nie da sie udawac bo wyniki mowia za siebie...mysle czy to nie rak ale w tyg sie okaze po tomokgrafii

Dzieki Nektarynka53, ze mi odpiszesz...wiem, ze masz racje. Ja sama nie rozumiem tego dlaczego tak się zaanazowalam emocjonalnie. Dzis mi w nocy napisał, ze lekarze był i podejrzewa przewlekły stan zapalny trzustki...od picia i złego odżywiania. Kiedys często pił ale tylko piwa, później miał długa przerwę. Ost pił 2 razy w tyg po 2 piwa. Pytalam go dlaczego to odp, ze problemy. Problemow się nie zapija a on widocznie jest słaby bo jak to można wytłumaczyć...
Czytalam ze z przewlekły stan zapalny trzustki to ciezka choroba wyniszczajaca i zyje się ok 10 lat. Wiem, ze już ze strachu nie ruszy piwa bo uzależniony nie jest, ale sam fakt ze doprowadzil do tego co jest. Chcialabym się przestać tak martwic bo już mnie wszystko boli od stresu...

Ewa nie wierzę, że popijał sobie czasami, nie jest uzależniony, a zjechał sobie trzustkę.. Musiało być dużo tego alkoholu i naprawdę fatalny tryb życia żeby na własne życzenie doprowadzić się do takiego stanu.. Gość nie pracował, żył jak nastolatek i przepijał cudze pieniądze, a Ty się JESZCZE zastanawiasz? Obawiałabym się partnera, który nie dba o siebie i swoje zdrowie, bo to znaczy że nie zadba ani o mnie ani o moje dzieci.. W toksycznej relacji tak już jest, że za bardzo angażujesz się emocjonalnie. Udaj się proszę do psychologa w swoim mieście, porozmawiaj, on naprawdę pomoże Ci się wyzwolić. A jak już będziesz w stanie ocenić obiektywnie tą sytuację - to wtedy wybierzesz czy rzeczywiście takie życie będzie Ci odpowiadać. Nic nie tracisz a wiele możesz zyskać.

Witajcie ponownie. Spotykam sie z ''NIM'' czuje sie bardzo zwiazana z nim emocjonalnie, zabija moją pustke...często pisze i sie spotykamy. Na spotkaniach jest miło, duzo gadamy i on zachowuje sie normalnie. Podupadł na zdrowiu ma problemy z ukadem pokarmowym, zapalnie zoładka , dwunastnicy , trzustki...teraz czeka co dalej i ma nadzieje zeby nie rozwineło sie przewlekłe zapalenie trzustki bo wtedy juz nie bedzie dobrze, z tego sie nie wychodzi. Martwie sie o niego. Mowi, ze jak wyzdrowieje to chce isc do pracy na razie jednak nie moze. Bardzo dba o siebie, o diete i w ogole. Ale dochodu nie ma, nawet jak bysmy zamieszkali razem to bym musiala go utrzymywac bo on bez kasy, wiec wiadomo, ze nie zamieszkamy razem. Jednak nie potrafie go zostawić...
Być może bym ulozyla sobie z kims zycie , ale on jest wciąż w moich myślach i martwię się aby nic mu nie było...

Wlasnie gdybym nie widziala wypisu ze szpitala tez bym nie wierzyla...mial gastroskopie gdzie wyszlo to co wyszlo i usg i tomograf do tego mnostwo badan krwi...Martwie sie bo mowil ze jak mu stwierdza przewlekle zap trzustki to mu zostalo z 12 lat. Zmienil sie spokornial ale dopiero jak go choroba dopadla a wczesniej mial wszystko gdzies. Mowilam mu ze chcialabym miec dziecko to on na to ze moge z nim...a co dalej jak nie ma dochodu no i jeszcze gada ze jak bym go zostawila to go zalatwie. Ciezkie to wszystko

"JAK MU STWIERDZĄ" ale niestwierdzili. Dziecko z nim? Albo jesteś mega naiwna albo mega głupia. Sorry Ewa, ale nie rozumiem Twoich argumentów, nie rozumiem czym imponuje Ci facet który nic ze swoim życiem nie robi, który ma tylko kolejne wymówki żeby się nie rozwijać, nie pracować i który bierze Cię na litość żeby W RAZIE ewentualnej choroby mieć gdzie utkać tyłek na cudzym utrzymaniu. Nie wiem jest ogierem w seksie? Bo w życiu codziennym to Ty pożytku z niego nie miałaś. Wałkujemy od miesięcy to samo, ale Ty nie widzisz że nie zmienia się nic. Żyjesz w świecie marzeń, on mami Cię obietnicami których nigdy nie spełni a Ty wierzysz, że będziecie szczęśliwą rodziną.. z emocjonalnym szantażystą nierobem.. gratulacje Dziewczyno!
Swoją drogą.. rozumiem, że przyznano mu rentę, z racji licznych chorób?

Piszesz ,, Chcialabym się przestać tak martwic bo już mnie wszystko boli od stresu.,,
Jak zajdziesz w ciążę to ten stres na pewno nie bedzie wskazany.

Właśnie to jest kluczowy problem "samotność mnie przeraża" - a teraz nie jesteś samotna? masz 100 prc. wsparcia? razem spędzacie czas gotując, spacerując, wychodząc do kina? Wieczorem po ciężkim dniu on parzy Ci herbatę i rozmasowuje stopy? Jak coś się stanie wiesz, że on będziecie przy Tobie? W chorobie możesz liczyć na jego pomoc finansową, psychiczną i fizyczną?

uzależnieniem i jego szantażami emocjonalnymi można to wytłumaczyć. Jak mój nie odbiera to ja nie myślę że coś mu się stało. To jest wszystko chore co mówisz.