Pierwsza randka, głód i pieniądze. Nie wiem co myśleć

Chyba za dużo faktycznie analizujesz.

Tak szczerz to ja nie wiem, czy to ma sens, dlatego, że Ty ciągle będziesz analizowała i zastanawiała się czy jest tym skąpcem czy nie, i ciągle będziesz Go sprawdzać.

Może na następnej randce, spróbuj nie myśleć o tych cholernych pieniądzach i zachowuj się jakby to była Wasza pierwsza randka?

Najbezpieczniej to jest spotkać się z Nim na kolejnej randce i spróbować tą randkę potraktować jako pierwszą.

Możliwe, że swoim analizowaniem i podejściem do pieniędzy stracisz możliwość poznania wartościowego Faceta.

Czasami tak jest, że faceci na początku nie lubią płacić za kobiety, jak nie są ich pewni (nie mnie to oceniać, czy to jest dobre czy nie) a po czasie, jak dochodzą do wniosku, że jednak ta znajomość dobrze "rokuje" to zaczynają być dżentelmenami:)

Może ten Chłopak jest taki?

Czyli wg Ciebie ja jestem wszystkiemu winna, bo płaciłam za siebie, bo to wgl proponowałam? Dobrze Cię zrozumiałam?

Ja bym zwariowała gdyby zamiast skupiać się na facecie miała ciągle analizować kwestie finansów. I też mam wrażenie, że sama się wciągnęłaś w tę "schizę". Nie poszłaś na pizze, bo bałaś się, że będziesz się musiała dorzucać do pizzy. Wtedy to on zapraszał, więc powinnaś to smolić i oczekiwać, że on zapłaci za Ciebie. Ok, zaprosiłaś go do tej naleśnikarni, tylko, że ja mam wrażenie, że on dalej nie zrozumiał tego, że "jak ktoś zaprasza to płaci". Następnie zamieniliście pójście do kina na pójście do Ciebie (jak dogodnie dla niego). Rano ta żałosna scenka, że "on Cie nie będzie objadał", mógł już albo siedzieć cicho i powiedzieć że się zrewanżuje na następnym spotkaniu albo pomyśleć o tym zawczasu i zrobić jakieś drobne zakupy w żabce.
Wg mnie w tej sytuacji też nie jesteś do końca bez winy. Na tych spotkaniach ciągle myślisz o kasie, wybierasz jakieś "ekonomiczniejsze": rozwiązania, albo wręcz machasz mu swoim portfelem przed nosem.
Również przestałabym mu zadawać naprowadzające pytania tak jak to czy jest głodny, bo jeśli on mieszka dalej z rodzicami to takie pytanie może mu się kojarzyć z mamusią, a wiadomo, że jak mama pyta o to czy nie jest się głodnym to nikt nie zadaje zwrotnego pytania mamie. Jeśli on nie jest na tyle kumaty aby ogarnąć, że możesz być głodna to według mnie powinnaś po prostu otwarcie komunikować swoje potrzeby.

Moim zdaniem facet jakoś dziwnie się zachowuje mimo wszystko i nie czai o co w tym wszystkim chodzi. Raczej nie zrozumiał aluzji, którą było Twoje opłacenie "randki". Twoje zachowanie moim zdaniem było ok, bo to ty go zaprosiłaś. Facet ewidentnie natomiast unika sytuacji, żeby spotkać się w jakimś miejscu w którym musiałby wyciągnąc djengi. Zresztą dziwne dla mnie jest żeby dorośli ludzie ciągle się na spacerze spotykali, tym bardziej, że pogoda raczej spacerom za bardzo nie sprzyja:) Ale to jest moje zdanie.

Im więcej o tym facecie piszesz Kareninka, tym mniej mi się on podoba Wychodzi na to, że jak może się wymigać od zapłacenia nawet za kawę w kawiarni czy bilet do kina, to z ulgą oddycha. Biorąc pod uwagę, że nie jest głodem przymierającym studentem, to jest zupełnie niezrozumiałym dlaczego sknerusuje na malutkie przyjemności dla dziewczyny, która podobno mu się podoba

"Na jedzenie mnie nie zabrał bo nie był głodny." To zdanie świetnie podsumowuje tego gościa. Sorry, ale wychodzi na to, że jak nawet nie ma mega węża w kieszeni (w co wątpię), to jest zwyczajnym egoistą. Jeżeli na kimś facetowi zależy, to jest normalnym, że dba o dobre samopoczucie TEJ DRUGIEJ osoby, ten Twój zaś ma to wyraźnie gdzieś. Wszyscy Ci tu piszą, że nie chodzi o to, żeby fundował kolacje w Ritzu, ale o to, żeby MINIMALNIE się postarał zrobić Ci przyjemność, sprawdzić jak się czujesz, zaplanować miły wieczór w pubie.

Nie podoba mi się podejście tego typa wcale. Jest takie "na odwal".

Otóż to.
A zapytanie się dziewczyny czy nie jest głodna i ewentualne kupienie jej "głupiego" np. kebaba to nie sponsoring

Faktycznie zaczynasz już "smęcić".

Wiesz, że Ci kibicuję.

Ale przestań pytać ludzi co masz zrobić z tym Facetem, bo to kurcze Twoje życie.

My za Ciebie naprawdę nie podejmiemy decyzji, bo nie znamy Faceta, my tylko wiemy o Nim, tyle ile Ty napiszesz.

Przecież chyba sama wiesz, czy Go darzysz jaką sympatią, czy też nie!

Kareninka nigdy nie będziesz miała 100 % pewności, że się uda i nawet nie można mieć takiej pewności.

Ja byłam pewna swojego Ex bardziej niż siebie, a się okazało, że to była złudna pewność:)

No ja się nie do końca zgadzam. W moim odczuciu on wyraźne unika sytuacji gdzie będzie musiał wyciągać portfel i dodatkowo rżnie głupa, bo jakoś nie wierze, że facet, który oddaje Ci swoją bluze jednocześnie nie pomyśli o tym, że możesz być głodna, skoro zresztą sama go o to pytasz. W tej naleśnikarni to też jakby miał jaja to powiedziałby, żebyś się nie wygłupiała i sam zapłacił, a nie robił jakieś śmieszne sceny, że on teraz będzie zmieniał zamówienie na tańsze... Bilans jest taki, że summa summarum Ty wydałaś na niego więcej niż ona na Ciebie plus w trakcie waszych spacerowych randek zwyczajnie burczało Ci w brzuchu.
Jak już napisałam wyżej, uważam, że sama jesteś poniekąd winna, bo chcąc sprawdzić jego podejście do kasy powinnaś mu zostawić wolną rękę co do zaplanowania randki, przynajmniej byś zobaczyła kalkuluje te randki wyłącznie pod kątem finansowym. Takie romantyczne pikniki nad morzem to sobie zostaw na pełnie lata i związku. Trochę Cię nie rozumiem, bo przecież od początku kwestia jego finansów rzuciła Ci się w oczy i po to założyłaś ten wątek, więc zamiast na drugiej, trzeciej randce sprawdzić jego podejście do pieniędzy to Ty usilnie wybierasz opcje, gdzie nie będzie musiał płacić czy wręcz sama wychylasz się z propozycją zapłaty, jednocześnie możesz go usprawiedliwiać, bo przecież mieliście iść do kina (ale dziwnym trafem skończyliście w Twoim akademiku). W świetle Twojego zachowania trochę nie rozumiem zasadności istnienia i pisania w tym wątku. Jak długo będziesz go jeszcze "obserwowała" jednocześnie nie dochodząc do żadnych konkretnych wniosków.

Ale dlaczego on ma Ci czytać w myślach czy jesteś głodna? Skoro on nie jest, a Wam dobrze się rozmawia, to może nawet o tym nie pomyśli. Mężczyźni zwykle mają większy apetyt niż kobiety i szybciej robią się głodni, a czy kobiety pytają ich na randkach "Skarbie, a może byś coś zjadł?"? No przecież nie jesteś dzieckiem. Jeśli któraś ze stron jest głodna, to powinna to zakomunikować, zamiast snuć teorie. Mnie to nawet do głowy by nie przyszło.

No to widocznie jestem prostą kobietą, bo nie obchodzą mnie takie gierki i konwenanse. Kiedy jestem głodna, to o tym mówię, niezależnie od stopnia znajomości. Mojego partnera czasami pytam tak z czułości, czy nie jest głodny i czy by coś zjadł, ale nie przyszłoby mi do głowy, by pilnować jego pełnego brzucha. Poza tym zwłaszcza na pierwszych spotkaniach wielokrotnie tak miałam, że rozmawiało się na tyle dobrze, że po prostu zapominaliśmy o jedzeniu. Śmiać mi się chcę, gdy pomyślę sobie, że wtedy jakiś facet mógłby tak roztrząsać tę kwestię i zastanawiać się dlaczego nie zaproponowałam jedzenia.

Czy to nie jest konsekwencją jakiegoś lęku przed odrzuceniem? Tzn. czepianie się pierdołów i szukanie powodu, by zerwać. Doszukiwanie się w facecie ułomności, zamiast cieszyć się początkami nowej znajomości, z której przecież nic nie musi wyniknąć. A może takie wyrachowane kalkulowanie? Bo ja już przestaję rozumieć te szczegółowe analizy każdego słowa i sytuacji przy jednoczesnym podkreślaniu, że miło się spędza czas i że facet jest fajny.  Jeśli jest fajnie, to po co roztrząsać pierdoły? Takie refleksje można snuć, kiedy związek wchodzi w jakiś etap, gdzie myśli się o przyszłości z daną osobą.

Bo tak naprawdę każdy człowiek jest inny.
Dla kogoś poinformowanie, że jest się głodnym nie sprawia problemu a dla innych tak.
A ja to w ogóle jestem dziwna, ponieważ na pierwszej randce z Facetem z którym byłam w związku przez dłuższy czas, nic nie jadłam, chociaż poszliśmy na pizze a byłam głodna (po prostu nie wiem, co mi się wtedy stało).

Ale teraz nie mam z tym problemu, jak idziemy coś zjeść to jem:)

Na swoim przykładzie wiem, że tak naprawdę co innego można myśleć, sądzić na dany temat, a jak przyjdzie co do czego, to człowiek inaczej się zachowuje.

I z tym się zgadzam z Tobą w 100%!:)

Tak. Jeśli chodzi o ten wątek to potwierdziły się przypuszczenia, ale probuje z tym żyć. Zawsze płacimy po połowie lub stawiamy sb na zmianę. Czasami się zdarzy ze zrobi lub powie coś co mnie powala w negatywnym sensie, ale wydaje mi się ze on walczy ze swoim sknerstwem. Np. proponował mi pomoc przy wyjeździe i zaznaczył ze w zamian mam mu postawić dobry obiad i opcjonalnie oddać za paliwo. Gdy przyszło co do czego, w dniu wyjazdu poszliśmy na pizzę i zarządził ze ja płacę, ale potem przy składaniu zamówienia było mu chyba głupio przy kasjerce więc zapłacił on, ja mu później zwróciłam a za paliwo nic nie wziął. Raz zabrał mnie do restauracji i najpierw narzekał ze jest drogo a potem wyciągnął portfel i przeliczal czy mu starczy. Chciałam stamtąd iść.
Z nim jest dziwnie, ok, dobrze na innych płaszczyznach, ale pieniądze zawsze d stanowią temat. czasem mi smutno ze nigdy  nie kupił mi kwiatów, ze nie adoruje mnie ze mam świadomość ze za wszystko muszę mu się rewanzowac.ze nie ma nic za darmo prócz kilku godzin spotkania raz w tygodniu. Przeszkadza mi to jego wyliczanie kawałków pizzy zamówionej wieczorem i nie dojadanie, żeby było na śniadanie. On to nazywa oszczednoscia. Rozumiem o co tu chodzi ze mu się w domu nie przelewalo, doceniam oszczędność ale on przegina. Jak można zaprosić kogoś na randkę i przy tym kimś przeliczac hajs? I jak mamy się odprężyć na takim spotkaniu? Nie widzę świetlanej przyszłości z nim. gdyby nie kasa byłoby fajnie.

Pracuje po 8/10h
Jest geodetą.

Masakra jaki sknera mi by było wstyd rozliczać się za paliwo. Daj sobie z nim spokój bo potem będzie jeszcze gorzej.

A ja się z tym do końca nie zgodzę. Jasne, że nikt nie jest idealny, ale... pamiętam, co pomyślałam, gdy przeczytałam Twój pierwszy post w tym wątku (ale nie chciało mi się znowu rozpoczynać dyskusji). Wiesz, co? Ano to, że Ty bardzo lubisz lokować uczucia w "złych" facetach. Tak jak ten Twój poprzedni "znajomy". Dla mnie od razu, po pierwszym poście było widać, że z niego dupek jest. Niejedna osoba Ci to pisała, a Ty i tak to wlekłaś, dopóki (o ironio!) sam Cię nie odprawił.

Cały czas schemat jest ten sam. Poznajesz jakiegoś dupka, zapala Ci się lampka ostrzegawcza, ale i tak w to brniesz i potem tylko pojawia się stwierdzenie, że "coś z nimi jest nie tak". Pewnie, że niejeden facet to drań, ale znam też wielu porządnych. Ja bym na Twoim miejscu bardziej na zastanowiła, dlaczego ciągnie Cię właśnie do takich "bad boy'ów". Coś mi się wydaje, że Ty po prostu należysz do grona kobiet, które mimo wszystko lubią się z nimi męczyć i "normalny, porządny" jest dla nich zbyt nudny. Generalnie, ja to rozumiem... mniej lub bardziej. Nie rozumiem tych jęków, ze ów facet jest taki,a nie inny. Widzisz, że ma jakąś cechę, która według Ciebie jest dużym "defektem", to dla mnie jest sprawa prosta- albo to akceptujesz i nie jęczysz albo nie akceptujesz i wiesz,co.

Dla mnie ten facet jest niesmaczny. Ale co ważniejsze, w otwarty sposób zależy mu bardziej na kasie niż na relacjach z druga osoba. On powinien się ozenic ze swoim kontem, nie szukac zony.