Animal studies - kolejna szatańska ideologia czy potrzeba zmian? - Netkobiety.pl

Bardzo możliwe, dużo ludzi tak twierdzi. Ja jednak jakoś nie lubię zwierząt. Czasami nawet mi głupio, jak ktoś mi pokazuje swojego wycackanego pupilka, a ja nawet nie chcę go pogłaskać, bo np. wiem, że nie będę mieć za chwilę możliwości umycia rąk więc wolę nie dotykać. Poza tym nie mam w ogóle zaufania do zwierząt, zwłaszcza do psów. Właściwie to nawet kotów się boję, wydaje mi się, że zaraz na mnie może skoczyć.
Nie mam zielonego pojęcia z czego to wynika...

To racja. Ja mam pieska, któremu jest chyba w miarę dobrze na podwórku, a gdy go przygarnęłam jako malutkiego, to spał ze mną w łóżku parę nocy aż się przestał bać. Także może tak źle nie jest ze mną Właściwie nie znam osoby, która robi krzywdę zwierzęciu, sama też nie miałabym odwagi, ALE gdy wracam późno wieczorem do domu, gdy jestem na wsi, to często mam ze sobą jakiś kij, którego prawdopodobnie użyłabym, gdyby jakiś pies mi wyleciał pod nogi.

Hm... nie wiem właściwie. Nie miałam niby żadnego przykrego doświadczenia, oprócz tego, że jak byłam mała to pies sąsiadki za mną gonił przez całą ulicę, kundel taki Ale już wszyscy znajomi od dawien dawna wiedzą, że boję się psów. Mój były chłopak ma coś takiego jak ty - obcy pies idzie i szczeka, a on wyciągnie rękę, przykucnie i pies się uspokaja! Podobno psy wyczuwają strach, co nie? Czasami było tak, że byliśmy umówieni i szliśmy z przeciwnych stron i jakiś pies się pojawił i na mnie tak szczekał, aż ślina leciała, ja oczywiście w płacz i w nogi, a mój były tylko przybiegł, coś powiedział do psa - cisza. Kompletnie nie rozumiem!

Pewnie, że wyczuwają. Ale też ciężko zapanować nad strachem, jeśli już ktoś się tych psów boi. Mężczyźni chyba ogólnie swoją postawą i mową ciała budzą większy respekt. Mnie co prawda nasze psy bardziej słuchają niż mojego partnera i mam z nimi lepszy "kontakt", ale w stosunku do niego czują jakiś taki trwożny szacunek. Nie dlatego, że na nie krzyczy, karze, czy cokolwiek, bo nigdy głosu nie podniósł, ani tym bardziej ręki. To za mną całe dnie chodzą i kładą mi się na kolana, ale jakoś mimo tego budzę mniejszy respekt.

Olinko, zgadzam się. W przypadku psów udowodniono badaniami, że ich poziom inteligencji oraz emocji jest taki sam jak u 2-3letniego dziecka. Potrafią zapamiętać ok. 250 słów. A sądzę, że jeśli są dobrze wyszkolone, to nawet przewyższają takie dziecko inteligencją.

Dwa lata temu władze Indii nadały delfinom status "non human person", czyli osób nie będących ludźmi. Wywołało to wiele dyskusji i kontrowersji, ponieważ do tej pory jako osobę można było określić tylko człowieka. Pociągnęło to też za sobą konsekwencje prawne w przypadku wyrządzania krzywdy tym zwierzętom. Wczoraj słyszałam, że w Turcji skazano na 3 lata więzienia oprawcę kota. Moim zdaniem to za mało, ale idzie ku lepszemu, bo tych kar jest na świecie coraz więcej i one rzeczywiście dotyczą 2-3 lat pozbawienia wolności. To już dobry postęp, bo zwierzęta przestaje się traktować jak rzecz i przedmiot. Mam świadomość, że to kropla w morzu potrzeb, ale ważne, że coś się zmienia.

Summerko, to prawda. Zauważyłam też, że ludzie często traktują zwierzę jak dziecko. W takim złym sensie, nie tym dobrym. Pozwalają mu jeść ludzkie jedzenie bez zastanowienia (przecież nie wszystko zwierzakom służy), np. psy przebierają w jakieś dziecięce ubrania. Ja właśnie uważam, że człowiek powinien spojrzeć z perspektywy zwierzęcia i mieć na uwadze jego potrzeby. Bo pies nie potrzebuje całowania, dla niego to nie jest wyrazem czułości, on tego nie rozumie. Nie potrzebuje dostawać wyżebranego pod stołem jedzenia. Na pewno nie potrzebuje traktowania go jak dziecka, bo to pies, a nie dziecko. Nie potrzebuje też pozwalania na wszystko i braku dyscypliny, bo to dzięki jasnym zakazom i nakazom pies czuje się bezpiecznie. Trzeba mieć świadomość, że niektóre dźwięki albo piosenki mogą psy denerwować i one wcale nie "śpiewają". Niektórzy ludzie też oczekują, że jeśli będą dużo do psa mówić, to on powinien wszystko zrozumieć. A pies lepiej rozumie proste i jasne komendy. Ludzie ogólnie bardzo często nie rozumieją swoich zwierząt i tak naprawdę nie mają o nich pojęcia mimo, że mają je po kilka lat. To taki tylko pierwszy z brzegu przykład z psami, ale z innymi zwierzętami nie jest inaczej.

Czy psy odczuwają emocje? Oczywiście że tak, wiedzą co to miłość, tęsknota, radość, strach.
Mój pies doskonale wie co do niego mówię
Olinka pisze o króliczku, ja miałam chomika który również się witał, ba jeśli nie poszłam się z nim przywitać to gryzł pręty od klatki tak długo aż nie podeszłam się z nim przywitać.

Przecież człowiek to zwierzę, ssak. Ja wiem niektórych to boli bo przecież myślą że są naj, ale taka jest biologiczna prawda. Świat dzieli się na rośliny i zwierzęta, a my należymy do tych drugich.

Mój pies jest traktowany po części jak mały ludzik, po części bo nie dostaje do jedzenia nic co mogłoby mu zaszkodzić, nie ubieram jej w żadne ubranka. Natomiast mój pies śpi ze mną w łóżku, ma też swoje łóżeczko, ale jeśli ma ochotę pospać z nami to jej nie wyganiam i dużo do niej gadam, tyle że ona doskonale rozumie "czy jesteś głodna?" albo "zaraz idziemy na dworek". Mój pies jest psem, ale jednocześnie członkiem rodziny.

No to ja mam podobnie, mój pies ma swoje zabawki, dużo do niej mówię, ale absolutnie nie dostaje syfiastego jedzenia. Dostaje bardzo dobre chrupki 60% kaczki 40% ziemniaków firmy Bosch jedyne 25 zł za kilogram (ja sama nie jadam takich rarytasów) xD.
Wychodzi na długie spacery, ma swój własny kocyk który pełni funkcję posłanka i do tego dwa jaśki (no bo zauważyłam że ona lubi sobie głowę wyżej położyć), a kiedy chce to śpi z nami pod kołdrą. Bardzo lubi się przytulać i tak spać, nie odmawiamy jej tego.

Nie dostaje kar, bo nie musi, jest bardzo grzeczna, jedyna rzecz którą jej robię a której ona się boi i nie lubi, to trymowanie, ale muszę bo ta rasa tego wymaga.

W Poznaniu toczy się proces o skatowanie pieska imieniem Lucky. Z tego co wiem wyrok jeszcze nie zapadł, ale mam nadzieję, że młodocianego przestępcę spotka zasłużona kara. Pod nieobecność właścicieli rzucał pieskiem o ścianę, przypalał łapki zapalniczką - i ktoś taki ma czelność nazywać się człowiekiem??? Co mu to biedne, małe zwierzątko było winne? Dzięki ofiarnej pomocy jednej z fundacji (nawet przekazałam im w tym roku 1% swojego podatku) piesek przeżył i ma się całkiem dobrze, ale w pełni sprawny nie będzie już nigdy.
Przed każdą rozprawą zbiera się tłum ludzi, którzy chcą oprawcy spojrzeć w oczy i okazać swoją dezaprobatę. Rzeczywiście idzie ku lepszemu, coraz mniejsze jest społeczne przyzwolenie na tego typu czyny, miejmy nadzieję, że za czas jakiś nie będzie tego przyzwolenia wcale.

Rumpel, czytaj uważnie i ze zrozumieniem zanim zaczniesz frustracje wylewać. Napisałam wyżej, że nie chodzi o lubienie zwierząt, tylko o ich złe traktowanie. I to nie tylko moje zdanie jak widać po powyższych wypowiedziach.

Moje psy są spore, więc skakanie nie wchodzi w grę. Nie chodzi tu o mnie i partnera, bo my to lubimy. Ale odwiedzają nas też ludzie, którzy boją się psów i nie lubią, gdy one na nich skaczą. Odwiedzają nas też małe dzieci, a te radosne psy mogłyby je przewrócić i zrobić krzywdę. Dlatego są nauczone, żeby nie witać się poprzez rzucanie. Co nie zmienia faktu, że ogólnie przywitanie oczywiście następuje. Ale rzadko kiedy psy zostają same w domu, bo oboje pracujemy głównie w domu.

post nie na temat - usunięte przez moderatora

Chciałabym wiedzieć co myśli o mnie mój pies. Czy mnie uważa za wartościową osobę, czy mnie lubi, czy ma do mnie jakieś pretensje.
A także co mu się przydarzyło kilka dni temu gdy wygrzebał sobie dziurę pod siatką i zniknął na kilkanaście godzin. Szukaliśmy go do ciemnej nocy i nawet potem wychodziliśmy co kilkanaście minut na dwór zobaczyć czy gdzieś go nie ma ale nigdzie w pobliżu go nie było. Wrócił o 3 w nocy. Na 2 dni stracił głos, stracił apetyt. Teraz jest już lepiej ale do furtki nawet się nie zbliża sam. A wcześniej szukał okazji aby sobie pohasać na ulicy. Teraz grzecznie wychodzi na smyczy i trzyma się blisko człowieka.
Dużo bym dała aby opowiedział co się wtedy stało, gdzie był.

Dobrze, że chociaż wyciągnął wnioski ze swojej wyprawy i przede wszystkim, że nic mu się nie stało, bo różnie bywa. Też często zastanawiam się, co kieruje psem, że robi daną rzecz. Behawiorystyka zwierząt często daje odpowiedzi na takie pytania, ale nie do każdego psiego zachowania udaje mi się znaleźć wytłumaczenie. Do dziś zastanawia mnie dlaczego moje psy uwielbiają "kopać" w swoim letnim basenie, gdy znajduje się tam woda. Kiedy basen stoi pusty, tracą zainteresowanie. A znowu jak jeździmy z nimi nad jeziora czy nad morza, to nie "kopią" w ten sposób w żadnym innym zbiorniku wodnym. Może sprawia im frajdę wychlapywanie wody.

To miało być zabawne?

No to tak jak mój chomik, witał się spał u mnie pod bluzą, nigdy mnie nie ugryzł, nigdy na mnie nie narobił, żył 7 lat.

Moja psina, w sumie nie moja, rodziców, kiedy miałam myszoskoczka, podchodziła do jego klatki i się z nim witała, a któregoś dnia piszczała i była smutna, podeszłam do klatki, a myszoskoczek jakiś taki niewyraźny, siedzi w miejscu, nie reaguje, no to biegiem do weterynarza, niestety zdechł, okazało się że to była Pani myszoskoczek i miała ropomacicze, psina jednak wyczuła że coś jest nie tak i jasno dała do zrozumienia że myszoskoczek jest chory.

Generalnie dla mnie nie ma różnicy, czy pies, czy świnia, czy krowa. Szanuje każdą żywą istotę, najchętniej nie jadłabym mięsa w ogóle, ale niestety ciężko z tym bo mój organizm się o nie upomina, a to anemią a to innymi kłopotami.

Mój kot kradł chleb

W moim domu wiele razy zastanawialiśmy się też futrzak może sobie na nasz temat albo temat danej sytuacji myśleć . Rozważania zwykle kończą się na stwierdzeniu "ależ ja muszę być super, skoro wszyscy się mną tak zachwycają, a pańcia pozwala na więcej niż innym domownikom" .

Mój pies podobnie jak kot często pasie się na trawie. Lubi też tartą marchew, tarte jabłka.
A kotu mam zamiar kupić kocimiętkę tylko ciągle zapominam.

Wszystkie moje psy lubią warzywa, marchew, dynie, cukinie

Tak tylko spytałam. Masz dużo psów, myślałam, że może Twoje też tak robią i że już je przejrzałaś:-)

Moja też czasem chowa, głównie suche jedzenie albo duże kawałki i zjada później, ale to jakoś rozumiem - robienie zapasów. Tylko nad tym odkładaniem z miski i jedzeniem na końcu się głowię. :-)

To ja tak robię z barszczem z uszkami najpierw barszcz potem uszka

Pies znajomej lubi surową marchew a mój kot przepadał za kiszoną kapustą. Miałam kilka kotów, ale tylko jeden był taki. Ponadto ten sam kot lubił wodę, ale jednak nie do tego stopnia co ten:
https://m.youtube.com/watch?v=L-MKMXxXphE

Nie czytałam może dużo o animal studies, ale domyślam się, że po prostu jak piszesz to próba dowiedzenia się jak najwięcej o zwierzętach, o ich emocjach itp. Nie widzę w tym nic złego. Wprawdzie nie identyfikuje się z KK, ale tym bardziej nie rozumiem, że i tu widzą zagrożenie. Czy dobry katolik naprawdę uważa, że ze zwierzęciem można robić co się chce? Jak tak, to mnie to przeraża. Lubię zwierzęta, bardzo szanuję. Podobnie jak Ty cslady często po mowie ciała chyba rozpoznaje czy pies jest przyjazny i czasem głaszczę obce psy Kiedyś bałam się tylko tych uznawanych za groźne, chyba przejęłam to wtedy od mamy, wtedy widząc je starałam się nie iść blisko nich, omijałam je z pewnym strachem. Jednak potem widząc, że wcale nie są nieprzyjazne np po psach sąsiadów, też np ras uznawanych za agresywne, ale bardzo sympatyczne psy zrozumiałam, że to zależy od wychowania. Kiedyś jak jeszcze bałam się ich, to jak szłam z byłym chłopakiem, miałam wtedy z 16 lat i szedł sam luzem bez nikogo pitbull czy jakaś taka rasa, nie pamiętam dokładnie. No fakt faktem, to że był luzem i sam to akurat nie jest dobre, więc tego nie popieram. Niemniej miałam wtedy panikę, bałam się, już miałam wizję, że robi nam krzywdę. A on szedł za nami, tylko wąchał i przymilał się. Wtedy też zrozumiałam, że nie ma co myśleć od razu, że groźny pies, tylko po rasie. A widzę teraz wiele psów ras uznawanych za agresywne i już się nie boję. No tylko wtedy mam dystans jak idą Ci dresi jak piszesz, którzy czasem szpanują tymi psami. Oczywiście, nie każdy dres pewnie szpanuje, ale czasem widać, że tak. Wtedy lekko uważam, tak to poza tym już nie boję się. Dlatego jak widzę na ulicy psa rasy agresywnej teoretycznie, ale zachowującego się bardzo sympatycznie, to i jego czasem pogłaszczę. Inne psy podobnie. A jak jego mowa ciała mówi nie, to wtedy nie. No, ale wiele psów jest bardzo sympatycznych, niezależnie od rasy, wiele zależy od wychowania, ale ogólnie psy do ludzi lgną.

Miałam tylko jedną niemiłą sytuację z psem, bałam się wtedy mocno. Szłam wtedy do byłego chłopaka, miałam właśnie jakieś 16 lat i przechodziłam skrótem i wybiegł sam owczarek kaukaski już wielki. Szczekał, widać było agresję. Wiecie nie wchodziłam na żadną posesję, ale może blisko była jego posesja, a z tego co czytałam jest to rasa, która wręcz za bardzo ma ma rozwinięty instynkt bronienia posesji, nawet jeśli nie jest do końca to jego posesja, to i tak może zachować się agresywnie z tego co czytałam. Tam co szłam skrótem, to chodzą ludzie, ale widocznie miałam pecha. No i oczywiście wina też właścicieli, że wypuścili psa, gdzie to normalnie już nie była ich posesja, pies powinien być za ogrodzeniem czy coś. Bardzo się bałam, a jeszcze gorzej, bo wiedziałam, że psy wyczuwają strach, więc tym bardziej bałam się, że mnie zaatakuje. Ze strachu stanęłam i nie ruszałam się, ogromnie się bojąc. Szczekał, wydawało się jakby miał zaatakować, ale na szczęście nie zrobił tego i w końcu sobie poszedł. Oj jak ja się bałam, no nic dziwnego wiadomo, taki wielki pies i mógłby zrobić krzywdę wtedy, no ale teraz wiem czemu mógł tak zareagować, bo niektóre psy tak reagują, nawet jeśli nie jest to dokładnie ich posesja, no i bardziej to wina właściciela, że tak go wypuścili. No wiadomo, czasem niektórym brakuje wyobraźni. Już nie mam dlatego urazu, chociaż może owczarków kaukaskich wolałabym unikać, jednak one są też mniej przyjazne dla obcych ogólne z tego co wiem, więc bardziej tylko sympatyczne dla właścicieli i tutaj może dystans tak, bo rzadko chyba będą tak przymilne jak niektóre milutkie pitbulle. To jednak rasa bardziej niezależna.

A co do krzywdzenia zwierząt to też uważam, że jest tak samo złe jak ludzi. Często psychopaci "zaczynali" od krzywdzenia zwierząt, potem zabijali ludzi. Nie oznacza to, że zawsze tak jest, ale jednak ktoś kto krzywdzi jakąkolwiek istotę jest nadmiernie agresywny. Ja jako 5 latka krzywdziłam kotka niby, bo brałam za ogon i w kółko z nim podobno robiłam, wiecie takie kółko, ale rodzice mi wytłumaczyli i już tak nie robiłam. Wtedy chyba nie zdawałam sobie sprawy z tego co robię, bo to nie tak, że chciałam wyrządzić mu krzywdę i się nią w chory sposób cieszyć, bo nie, bardzo tego kota lubiłam. Zwierzęta nie są gorsze, to, że inaczej postrzegają świat nie oznacza, że są gorsze i nie powinniśmy czuć, że wszystko nam wobec nich wolno, dla mnie to okropna postawa. Z ciekawością czytam różne fakty o zwierzętach i dowiaduje się więcej, moim zdaniem świadomość o tym jak czują zwierzęta, jakie są jest przydatna i ważna. A ja dodatkowo lubię dowiadywać się nowych rzeczy.

Mój pies nie żyje od 2 lat, suczka, żyła 15 lat. Lubiła jeść wszystko, czasem nie zdążyło jej się na dworze powstrzymać i zjadła coś. W domu ja starałam się jej nie dokarmiać niedobrymi dla psa rzeczami, choć kiedyś uległam parę razy, ale potem starałam się nie, bo wiem, że np to niezdrowe dać psu czipsa, ale zdarzyło mi się czy tam ogólnie dokarmiać. Strasznie piszczała i trzęsła się do jedzenia. Ja potem nie dokarmiałam, ale rodzice czasem ulegli. Kiedyś tata rozmawiał przez telefon i ona bezczelnie zjadła z talerza mu pączek, nie zdążył zareagować. Ach, no ale kochana była. Miała raka wątroby pod koniec życia. Biedna, psy cierpią może jeszcze gorzej niż ludzie, bo czasem może nie zdają sobie sprawy co im jest. Tak na co dzień pomijając czasem dokarmianie przez rodziców, to jadła suchą karmę, nie najlepszą, ale w miarę dobrą Purinę np, potem też dawaliśmy jej więcej kasz lub ryżu z włoszczyzną i np mięsem.

Cslady, obojętność wobec zwierząt jest w Polsce powalająca, prawo niby jest, ale nikt łącznie z policją go nie egzekwuje.

Niedaleko mnie jest działka z domkiem, na działce piesek, pies spory niewiele mniejszy od owczarka a uwiązany 24h/7 na metrowym ciężkim łańcuchu, pies ledwo się może obracać, nie ma osłony przed deszczem ani przed słońcem, jak pada to stoi w błocie, nie ma legowiska. Wielokrotnie byłam na policji bo uznałam że temu psu już lepiej będzie w schronisku, policja niby poszła, a pies dalej na łańcuchu, ponawiałam swoje zgłoszenie wiele razy, bezskutecznie. Napisałam do animalsów, ale co by tam sobie dupę (tak dupę) zawracali jednym psem, za mało medialnie.

Brakuje mi tutaj policji dla zwierząt, zamiast straży miejskiej mogłaby taka powstać.

Straż miejska powinna zareagować na takie dręczenie psa. Albo jakieś towarzystwo opieki nad zwierzętami.
W necie filmik dać i zaraz ktoś by się na pewno zainteresował i pomógł zwierzęciu.

Aha rozumiem. No tak, też nie rozumiem tej nagonki na to. Tak, masz rację, dlatego o to mi chodzi, że jako dziecko wtedy nie zdawałam sobie sprawy, ale wytłumaczyli mi rodzice i ok. Co innego oczywiście nastolatkowie, gdzie to już jest pewne, że wiedzą co robią. Dokładnie, podporządkowanie nie jest złe, o ile właściwie wykorzystane, całkowicie się zgadzam. Są pewne zasady, tak jak i dla dzieci jakieś powinny być, ale przy tym nie jest to przedmiot, traktujemy z szacunkiem. Przebieranie psów i kotów dla rozrywki to owszem nie jest takie dobre, tak jak pisaliście, bo zwierzę zwykle wtedy jest zestresowane. My chcieliśmy czasem założyć naszej suni ubranko jak było zimno, więc sytuacja inna niż dla rozrywki, ale tutaj potem odpuściliśmy, bo nie chciała, ciągle chciała zdejmować. Na szczęście nie miała jakoś bardzo mało sierści, tak standardowo, więc w sumie można było odpuścić.

Na wsi zwierzę musiało kiedyś i jeszcze często dziś pracować na swoje utrzymanie. Pies robi za stróża, kot za myszołapa.
Ale zauważyłam, że to się zmienia powoli. Zwierzęta są coraz lepiej traktowane. Nie wszędzie ale jednak.

Wzajemne relacje czlowieka i zwierzat to temat pasjonujacy, choc nie jestem pewna czy trzeba tworzyc nowy dzial nauki. Troche sie boje, ze zostanie on zdominowany przez "humanistow", szeroko pojmowanych.

Stosunek ludzi do zwierzat zmienia sie, ulega poprawie. Zwieksza sie swiadomosc, czego przykladem jest wymuszenie przez konsumentow oznakowanie miesa halal. Ponoewaz konsumenci takiego miesa sobie nie zycza.
Interesuja sie psami wyscigowymi, chartami, ochrona zwierzat w ogole. W Danii bezposrednio nie ma co robic - nie ma bezdomnych psow czy kotow, ochrona zwierzat hodowlanych jest niezla. Ale jestem w kontakcie z ludzmi zajmujacymi sie ratowaniem greyhoundow. I widze ze wspolpraca staje sie miedzynarodowa. Poszczegolne organizacje pomagaja sobie finansowo, transportuja psy swoimi samochodami. Dziela sie doswiadczeniami, podsuwaja petycje.
Ludzie z roznych krajow pracuja np, w Hiszpanii, buduja schroniska, robia pogadanki w szkolach.
Zaczyna sie wspolpraca z ludzmi ratujacymi konie sportowe, z przeciwnikami mysliwstwa.
Jestem optymistka, mysle ze idzie ku lepszemu, chociaz jest sporo miejsc na swiecie gdzie nawet nastepuje regres - panstwa islamskie.
Oczywiscie moj udzial ogranicza sie do wysylania pieniedzy, na konkretny cel. No i oczywiscie mam adoptowana suczke.

cslady
religia nigdy nie idzie w parze z ochrona zwierzat. W Europie najgorzej jest w panstwach katolicich Irlandia, Hiszpania, Malta.
Mam na mysli zachodnia czesc, w tej chwili np, jest akcja adopcji psow z Bulgari iRUMUNII.
Dlaczego pies odklada czes pozywienia na bok?
Obserwowalam kiedys whippetke jedzaca zajaca. Rozciela rowniutko brzuch wzdluz linii bialej, wyciagnela jelita i odlozyla na bok. Wyciagnela watrobe i zjadla.  Potem zjadla tylne nogi od stawu biodrowego po kolanowy . czyli czesc z duza zawartoscia miesni. Na tym skonczyla, bo sie najadla. Wiec drapieznik moze wyciaga to co uwaza za gorsze, zeby zrobic dostep do lepszych czesci.
Zajaca dokonczyl grey metoda "na pytona".

No ja nie wiem czy mojej nie kupię bucików i kubraczka na deszcz i śnieg. Mój pies jest biały i ma sierść na brzuchu sięgającą ziemi, a mycie jej po każdym spacerze i wyczesywanie piachu z sierści bywa męczące.