Czy mężczyźni wolą zołzy ?

Realista, nie żartujesz? Dla mnie jesteś przykładem prawdziwego mężczyzny, jeśli naprawdę tak myślisz.:)
Uważam, że z zołzą łączą się faceci niedojrzali emocjonalnie, wieczni chłopcy, którym trzeba imponować niestałością,dziwnie pojętą atrakcyjnością itp. Jest czas na to, ale jeśli założymy rodzinę, to chyba zaczynają się inne priorytety i budujemy nieco inne wartości.Żeby coś było stałe, np. taki dom do którego chce się wracać po ciężkim dniu, w którym jest możliwość odpoczynku i przyjacielskiej bliskości, to chyba zołza troszkę nie pasuje do tej sielanki. A może zołzowatość to bardziej wynik lęku, że jeśli nie będę zbyt niezależna, przebojowa to nie dam sobie rady z życiem i ludźmi. Co jest większą siłą kobiety?

Naiwna, masz jakieś wypaczone pojęcie domowego ogniska, a kobiety dzielisz wyłącznie na dwie skrajności. Albo kobieta jest cichą, pokorna służką, której całym i powietrzem do oddychania jest facet, albo jest wiedźmą niezdolną do uczuć. A to jest bzdura! Kobiety, które nie są uczepione faceta jak rzep również umieją stworzyć ciepły dom! Różnica jest taka, że niezależna kobieta ma, oprócz tego domu, swoje życie, swoich znajomych, swoje pasje, których nie musi dzielić z partnerem. Taka kobieta dba RÓWNIEŻ o swoje potrzeby i samopoczucie, nie tylko o samopoczucie partnera.

W przyrodzie występuje pewnego rodzaju równowaga, czyli w pary dobierają się osoby wzajemnie uzupełniające. Jeśli kobieta ma potrzebę poświęcania się, wyłączności na troskę o domowe ognisko to niemal na pewno zwiąże się z facetem, który będzie lubił wykorzystywać czyjeś poświęcenie. I sam nie będzie lubił się poświęcać. Mężczyzna, który chce być równorzędnym partnerem nie zwiąże się z taką kobietą. Bo on nie chce służącej, potrzebuje czegoś więcej niż życia skupionego na drugiej połówce. Taki mężczyzna zwiąże się z kobietą, która pozwoli mu oddychać, ale pozwoli mu tez dawać. W związku nie ma miejsca na poświęcanie - jest miejsce na dawanie i branie. Kobiety, które romantycznie chcą się nazywać "westfalkami domowego ogniska" nie umieją przyjmować. Cóż więc dziwnego jest w tym, że są obiektem zainteresowania facetów, którzy nie umieją dawać?

Mężczyźni zołzy szanują. I nie chodzi o zołzę w dosłownym tego słowa znaczeniu. Nie złośnica, nie cholera, nie flądra, małpa czy żmija. Po prostu dla mężczyzny nie można być za dobrą jednocześnie go kochając. Bycie zołzą w związku kojarzy mi się z mocnym zaznaczniem własnego JA w tym związku jednocześnie nie zapominając, że gra sie w jednej drużynie pt. MY.

Kiedyś byłam właśnie taką dziewczyną, która wszystko zrobi dla faceta. Miałam nawet objawy borderline przez bardzo długi czas, jednak on zanika i przekształcił się w element osobowości objawiający się mniej więcej raz na miesiąc - więc da radę z tym żyć. Chociaż przyznam, że w związkach było ciężko. Traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa, dobieranie sobie partnerów niedojrzałych, którymi trzeba się zaopiekować bo "dadzą mi miłość za poświęcenie i wdzięczność". Złe pojęcie związku i nakręcanie poprzez swoją wrażliwość, zaburzeń osobowości.

Wiem jedno: dopóki nie kochałam, dopóki nie powiedziałam "kocham", dopóki byłam trochę na dystans - facet za mną szalał. Jak powiedziałam to "magiczne słowo", facet nagle zaczął się wycofywać. Mam też swoje na sumieniu, ale mimo wszystko w dwóch przypadkach, które miałam trafiłam BEZNADZIEJNIE. Obaj byli bardzo podobni do siebie, z tego też wniosek że po prostu źle wybrałam.

Kto lubi zołzy? Z pewnością typ Piotrusia Pana. Z czego wynika ten seks z border? Mogę powiedzieć od siebie, że ja przeżywam seks całą sobą, angażuję się w to w 100%, stąd takie doznania, a nie inne. Nigdy mnie głowa nie bolała, wręcz przeciwnie - to mężczyzna już "nie wyrabiał". Dwa razy trafiłam również na "prawiczka", zatem po doświadczeniach z borderem, myśleli że oni są tacy super ekstra w łóżku i chcą spróbować jak to jest z inną, skoro mają taki seks ze mną. Ściany się trzęsą, meble się trzęsą, no cóż, myśleli że to ich zasługa. W zasadzie, to każdy z moich byłych chciał wrócić (nawet Ci z którymi nie spałam), albo odnowić kontakt, więc rzeczywiście możliwe że osobowość border jakoś przyciąga. Nigdy o tym nie myślałam, że to może być przyczyną, jednak na forach czytałam że rzeczywiście, mimo że border jest nie do wytrzymania, to przyciąga. No ale w 90% przyciąga niedojrzałych dzieciaków.

W przeciwieństwie do większości borderów, jestem świadoma wielu spraw i po tych toksycznych związkach nie angażuję się w żadne relacje. Mam tendencje do szybkich, burzliwych związków - ostatnio miałam okazję wejść w takowy, ale na szczęście zburzyłam to, zanim zaczęło się na poważnie. Czekam i szukam "tego jedynego", nie w głowie mi romanse, chcę dojrzeć do związku, nie czuję się gotowa.

Z drugiej strony, bardzo często spotykam się z tekstem: "teraz buduję nowy związek". Znam wiele dziewczyn, które wchodzą w związki z byle kim, albo po prostu ze strachu przed samotnością. Po prostu mi ręce opadają na to, jak widzę że ludzie wiążą się ze sobą, bo tak wypada. To chore. Nigdy tego nie zrozumiem.

Czy mężczyźni wolą zołzy. Zołza tutaj jest złą definicją. W związku, tak jak pisano powyżej, nie należy się poświęcać. Trzeba zachować dystans. Zasada gonienia króliczka jest złotą zasadą, której należy się trzymać. Niestety... relacje damsko-męskie to gra. Może jakieś 5% par, to pary oparte na całkowitym zaufaniu, przyjaźni, w których nie trzeba bawić się w gierki. Jednak cała reszta, to jedna prosta zasada: nie dać się zdobyć, mieć swój świat. Ale nie dlatego, żeby nas goniono, tylko dlatego że jeśli zostaniemy sami, żebyśmy mieli do czego wrócić.

Bezgranicznie można (trzeba) kochać swoje dzieci. Nikogo więcej. Poświęcać można się Bogu, ideom, swoim pasjom. Kiedyś kobiety prały, sprzątały, bo nie miały pracy, siedziały w domu i ten element pozostał. Ale teraz, gdy kobiety pracują tak samo jak mężczyźni, w podobnym wymiarze godzin, to dla mnie nie zrozumiałe.

Dokladnie tak. Mezczyzni kochaja kobiety rozumne, nie utytlane swoimi wizjami meczennice.

A mi się zołza kojarzy po prostu z partnerką, tak w skrócie. Czyli ma tyle samo do powiedzenia, tyle samo sobą wnosi do związku, tyle samo ze związku bierze (co wiąże się właśnie z tym, że nie da sobie wejść na głowę, tylko wyegzekwuje to, czego sobie życzy). Jest po prostu na równym "stanowisku", przez co facet ma właśnie partnerkę i związek może opierać się na miłości, szacunku itd., a nie męczennicę, która oczekuje od mężczyzny wdzięczności - bo chyba to nie ma być podstawą związku. Wdzięczna to ja mogę być koledze, jak mi kota przypilnuje, w związku - po co? Tyle samo się daje, tyle samo się bierze, to się staje normalne, wdzięczna mogę być ogólnie za fajnego faceta, a nie za jego wielkie poświęcenia... Bo to już raczej wygląda jak jakiś dług wdzięczności, która jedna osoba ma spłacić, będąc z drugą po wsze czasy - np. do usranej śmierci za pranie skarpetek. Dziękuję, postoję.

a ja mam tak;
poznaje faceta, ciekawego...i jesli chce go uwiesc, musze "nie być soba''...musze udawac tajemnicza, stosowac niedopowiedzenia, stroic fochy, podchody....i facet jest wyraznie zainteresowany.
ale do czasu. potem mowi mi cos w stylu:
"ty to nie potrzebujesz faceta", ''czemu nie piszesz, nie dzwonisz, nie wysyłasz sms?"
"fajna jestes , ale taka zasadnicza', " ty to mnie zawsze zgasisz...."" nie takiej konkretnej odpowiedzi oczekiwalem"

przyklad z ubiegłego tygodnia;
facet wysłał sms " porwe cie do lasu, zgwałce, zabije i pogrzebie"
moja odpowiedz: " ok"
on:" chce urwac kontakt, bop nie szukam przyjazni, a nie jestem gotowy na zwiazek"
ja: "ok'
on : " tesknisz?", "myslisz o mnie?"" czemu sie nie odzywasz?"

facet mi opowiada o jakiejs swojej pannie:
" nie chciała kontaktu, ale on napisal, i nie wytrzymala , zeby nie odpowiedziec, jakoś tak wyszło, ze sie spotkali, i mu uległa"
WTF????
jakby nie chciała, to by kontakt zerwała(nie odezwała sie)
dla mnie logiczne. nudne banalne, nie pozostawiam miejsca na domysły, wale wprost o co mi chodzi....

on wraca do niej- bo ona taka emocjonalna. a ja moge być " przyjaciółka"

Ooo, to , to, to...wlasnie!!

Kobitka udaje niedostepna, manipuluje, stosuje jakies gierki...uwodzi...
A z czasem on stwierdza" nie poznaje jej"
Tej gry nie da sie utrzymac na dluzej...

Oczywiscie- mozna sie zmienic w pewnych( swoich) ramach.
Kazdy czasem jest mily, czasem troskliwy, czasem zlosliwy, czasem wesoly....- na SWOJ sposob.
Mozna popracowac nad tym, zeby byc bardziej ustepliwym, albo niezaleznym w zwiazku, ale w swoich granicach i na swoj sposob- bez sztucznosci, udawania kogos, kim sie nie jest, bo to strasznie meczace, i musi sie rypnac.

Ja to rozumiem tak:
* Jeśli ktoś oczekuje od nas czegoś, co stoi w sprzeczności z naszym własnym interesem (czujemy, że wewnętrznie się na to nie godzimy), to należy głośno o tym powiedzieć, co jednak nie znaczy, że nie warto starać się dojść do wypracowania jakiegoś kompromisu.
* Jeśli ktoś podnosi na nas głos, robi coś, co sprawia przykrość albo usiłuje wejść na nasze "terytorium", to warto wprost sygnalizować, że nam się to nie podoba, nie zgadzamy się i oczekujemy, że więcej się to nie powtórzy.
* Jeśli czegoś bardzo nie chcemy, to pod wpływem cudzej presji czy wręcz emocjonalnego szantażu, nigdy nie powinniśmy ulegać. Jednym słowem nie uszczęśliwiajmy nikogo swoim własnym kosztem. Raz, że marne są nadzieje, że ktoś to w ogóle doceni, a dwa - ludzie szybko przyzwyczajają się, że w stosunku do danej osoby mogą sobie na wiele pozwolić, a tym samym przestają szanować jej czas i wolę, za to zaczynają wykorzystywać.

Reasumując - zwykle sami wyczuwamy, że nadszedł ten moment, kiedy powinniśmy już powiedzieć "stop", to od nas zależy co z tym zrobimy.

a wg mnie zołza to kobieta, przy której facet wie, że jeśli on będzie w jakiś sposób nie w porządku to ona odejdzie. z drugiej strony też, zołza gdy kocha to okazuje to i nie gra. najzwyczajniej  w sytuacji, gdy coś jej nie odpowiada to okazuje to.

Ja bym nie brała dosłownie poradników typu "Dlaczego mężczyźni wolą zołzy?".  One trochę przerysowują, ale też trochę humorystycznie traktują temat. Moim zdaniem nie chodzi tutaj o to, by udawać kogoś kim nie jesteśmy. Takie rzeczy zresztą od razu wychodzą, gdy już się z kimś mieszka na co dzień. Nie przyjmowałabym treści takich książek jako prawdy objawionej, ale chodzi o to, że ziarno prawdy one zawierają i choćby dlatego warto przeczytać i wybrać dla siebie to, co uważamy za słuszne, a resztę olać. Nie przygotowałabym dla faceta podczas pierwszej wizyty u mnie popcornu czy parówek (chyba taki przykład zołzowatości był podany w książce), bo to nie w moim stylu. Ale też nie podawałabym mu od razu moich wnętrzności na talerzu poprzez przygotowanie dwudaniowego obiadu i deseru. Ja tyle wyniosłam z tej książki, by w relacjach z mężczyznami nie przytłaczać faceta sobą, nie usługiwać mu, nie nadskakiwać, nie podawać od razu serca na dłoni itp. Nie uważam też, że każda kobieta musi tak robić po to, by przypodobać się facetom. Według mnie, każda kobieta powinna tak robić, ale dla własnego dobra i z szacunku dla samej siebie, bo kobiety nie definiuje fakt posiadania partnera.

Jasne, że wolą zołzy! te zołzy to nie inaczej tylko samice alfa, zazwyczaj, a przy takich łatwo i przyjemnie się żyje, ale do czasu:-) Faceci lubią troszkę przekorności, pazurków i adrenaliny, w takim związku rzadko się nudzą. Dlatego te zołzy tak im spędzają sen z powiek:-) za dużo słodyczy każdego znudzi...

Dokladnie  tak 

[guote=ZrezygnowanaSky]

OLINKO czy moglabys rozwnac  "sami wyznaczamy granice`",bo chyba mam z tym problem zbyt ugodowa jestem do innych ,otwarta ,zbyt przyjazna,goscinna i  pozniej obrywam za to,zle wychodze na tym hmm za to czesto  pozniej ludzie sa wrecz zlosliwi ,uszczypliwi w stosunku do mnie

Dziekuje Olinko:)