"kocham Cię, ale nie możemy być razem..." - Netkobiety.pl

wiem, maju. to naprawdę poprawia nastrój. I ten błysk w oczach innych facetów łechce ego... A to mi jest teraz baaaaaaaardzo potrzebne. Miło jest czuć się atrakcyjną, pożądaną... pozdrawiam i dziękuję, że o mnie pamiętasz.
ps. jak tam u Ciebie? kawalerka znaleziona?

no to trzymam kciuki, żeby z tym mieszkankiem się udało. Chciałabym, żeby mi też się ułożyło... Wiesz, co jest najgorsze w mojej sytuacji? Nie to czekanie, ale fakt, że nie mam z Nim kontaktu, nie wiem, co się z Nim dzieje, jak się czuje... Najzwyczajniej w świecie się o Niego martwię, ale nie mogę do Niego się odezwać, bo Mu to obiecałam... Mam nadzieję, że wszystko u Niego w porządku...

wiem, Maju. zdaję sobie z tego sprawę, że po rozstaniu zawsze jest inaczej. Domyślam się, że nie jest Ci łatwo zaufać na nowo. Ja też mojemu byłemu nie zaufam tak od razu. Ale jeśli go kochasz (a wiem, że tak jest), to przeczekaj ten okres. Pamiętaj, że teraz będzie tylko lepiej. Nie myśl o tym, że on może odejść. Może nie okazuj tak bardzo uczuć, niech się nie poczuje za pewnie, bo wtedy faktycznie może mu znowu coś strzelić do głowy. A tak, żyjąc w niepewności, będzie się starał, żeby Ciebie nie stracić. Bądź atrakcyjna, uśmiechnięta i myśl pozytywnie, a na pewno będzie dobrze. buźka
ps. niezła zamiana ról- udzielam rad na swoim wątku ach, niech już będzie styczeń...

nie martw się, na pewno będzie wszystko ok. Znam ten niepokój. Mój były też jest chory, i niestety to coś więcej niż gorączka. najważniejsze to być dobrej myśli. Daj znać, jak będziesz coś wiedzieć. Też chciałabym wiedzieć, co u mojego byłego. Martwię się, bo On ma słabą odporność. Ale trzeba myśleć pozytywnie. Tobie radzę to samo. pozdrawiam :*

to dobrze, że już wiadomo. Nie martw się, wyzdrowieje szybciutko. Na pewno ma bardzo dobrą opiekę, no i oczywiście swoich najbliższych u boku. Sama umieram z niepokoju, czy z moim byłym wszystko ok. Ale jestem zbyt dumna, żeby się odezwać przed Nowym Rokiem... Ech, gdybyśmy mieli bliskich wspólnych znajomych...

myślę, że nie ma kłopotów jako takich. A powodem zerwania jest (wg mnie) jego stan zdrowia, choroba i jej ewentualne skutki, które ja mogłabym odczuwać (głownie psychiczne). Jestem osobą bardzo wrażliwą i On o tym dobrze wie. Wydaje mi się, że boi się tego, że nie dam rady tego udźwignąć i będę kolejną osobą, która będzie przez to cierpiała. Ale ja dla Niego jestem w stanie przetrzymać wszystko... Jeśli masz ochotę, przeczytaj sobie mój wcześniejszy temat. Wtedy zrozumiesz, że ja Go naprawdę kocham. Bo w zasadzie powinnam Go znienawidzić, a ja chcę z Nim być mimo wszystko...  Niedługo chyba oszaleję z braku kontaktu... Gdybym tylko wiedziała, że z Nim wszystko ok...

dokładnie tak samo jest z Nami, tak jak powiedziałaś. Analogiczna sytuacja. A z Jego rodzicami niestety nie mam kontaktu, nie zdążyłam ich poznać...  Za to On zdążył poznać moich rodziców i całą moją rodzinę, bo zaprosiłam Go na wesele mojego brata. Dlatego nie wiem, skąd mogę się czegoś dowiedzieć... Do Jego brata się nie odezwę, bo na 100% Mu to przekaże i tak naprawdę wyszłoby na to samo, gdybym się odezwała bezpośrednio do Niego. trudne to wszystko...

Witam, to mój piewrszy post na tym forum. Chciałam się w końcu podzielić z kimś moimi uczuciami i strachem,że niedługo mój związek może należeć do przeszłości Jestem z moim facetem 3 lata. Jest to mój kolejny facet w życiu, bo poprzedni faceci byli mało dojrzali i mnie zotsawiali,a rozstania były dla mnie zawsze koszmarem,którego myślałam,że już nie będę musiała przeżywać. Myślałam,że ON będzie już na całe życie,że stworzymy dom,będziemy mieć dzieci i będziemy zawsze razem...ale chyba się pomyliłam. Jestem osobą bardzą wrażliwą i oddaną swojemu mężczyźnie, osobą która kocha całym sercem i jest wierna jak najwierniejszy pies,ale chyba bycie taką osobą w dzisiejszych czasach nie jest najlepszym sposobem na życie,bo takie osoby zawsze dostaja po d.... ale co zrobię że taka już jestem ( W naszym związku były wzloty i upadki,chyba jak w każdym ,bo nie ma związków idealnych. Mój facet jest z natury pełen agresji,nienawiści do policji, jeździ na mecze itd. ale na mnie nigdy nawet nie krzyknął,nie wyzwał mnie i nigdy mnie nie uderzył,bo ma swoje zasady i wiem że fizycznego bólu nigdy by mi nie zadał,ale cierpię przez niego psychicznie. W sumie już jako nastolatek wychowała go ulica i kumple. Dla nich jest gotowy zrobisz wszystko, zwłaszcza dla jednego z nich,którego traktuje jak starszego brata. Ale nie potrafi zrobić nic dla Nas i Naszego związku ( 2 tygodnie temu, w sumie przez przypadek, doszło między nami do poważnej rozmowy na temat Naszego związku i powiedział mi jeden tekst zaczerpnięty z ostatnio oglądanego filmu "Gniew" cytuję :
"Czy ty nie masz żadnych uczuć, no nie masz?
- Mam? Gniew"  ( tekst ten jest również na początku piosenki 52 Dębiec - Gniew; Przeczytałam tekst tej piosenki i po prostu mnie zdołował na maxa. )

Powiedział mi później,że wie że jestem z Nim nieszczęśliwa i że On nie wie czy się zmieni,bo chyba się już nie zmieni....Poczułam się w tej chwili jakby serce pękło mi na pół, ale powiedziałam mu,że ja się tak łatwo nie poddam i że On też ma walczyć o ten związek skoro sam mi powiedział, że drugiej takiej kobiety jak ja już nigdy nie znajdzie. co z tego skoro On wogóle się nie stara, myślę,że rozstanie jest tylko kwestią czasu,ale nie wiem jak to przeżyję. Biorę tabletki uspokajające,ale chyba nic mi to nie daje. Fakt,że zbliżają się święta,sylwester i nasza rocznica dołuje mnie jeszcze bardziej. Chciałam żeby pierwszy raz spędził Wigilię z moja rodziną, ale On nie uznaje świąt,dla niego to zwykłe szare dni bez znaczenia. W Wigilię od kilku lat robi imprezę dla kumpli...I jest jeszcze coś co jest dla Niego ważne, mianowicie kasa, nic tylko słyszę tekst "jak tu zrobić żeby się nie narobić a zarobić".Udaję przed nim że jest dobrze,bo nie chcę żeby widział jak płaczę czy jestem zdołowana,ale nie wiem jak długo tak wytrzymam...

Czemu ciągle mnie to spotyka? Nie chcę wpadać w jakieś samozachwalanie,ale jestem wysoką zgrabną i nawet ładną kobietą (tak mówią mi znajomi i rodzina), w dodatku wierną i oddaną i nie mogę pojąć jak facet pozwala na to by stracić taki skarb. Bo uważam że mieć taką kobietę to naprawdę tak jakby mieć skarb, którego nie da się kupić za żadne pieniądze świata. Bo prawdziwej i szczerej miłości nie da się kupić,ale On nie potrafi tego docenić Znam kobiety, które mają rodziny, mężów,ale na boku zdradzają swoich nic nie podejrzewających mężów i dlaczego do cholery takie kobiety mają prawo być szczęśliwe....

Nie chce mi się żyć, świat to jedno wielkie nieporozumienie....

Niestety taka jest prawda,że cwane i wyrafinowane baby dziwnym trafem maja więcej szczęścia niż my wierne i oddane. One nawet jak rozstana się z facetem nic sobie z tego nie robią i polują na następnego. Czy kiedyś życie nam wynagrodzi ten ból i cierpienie ? Bo po ostatnich przeżyciach tracę nadzieję,że kiedyś będę naprawdę szczęśliwa u boku kochającego mnie mężczyzny........

Powiem ci MAJAO1, że sama juz nie wiem jak to jest ze mną. Mój facet jest skomplikowaną osobą, wychowywał się bez ojca,a ojczym alkoholik traktował Go jak niepotrzebnego bękarta. Ojczyma już w Jego rodzinie nie ma,bo Jego matka go zostawiła. Mój facet ma naprawdę fajną rodzinę, którą sama pokochałam i traktuję jak swoją,ale On mówi że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu. Dla Niego rodziną są kumple i dla nich jest gotowy zrobić wszystko. On jest skinheadem i ma swoje specyficzne poglądy na życie,ludzi i wogóle. Jego ideologia zmienia Go nie do poznania. Jest pełen nienawiści i agresji do Żydów i policji. Na początku związku był zupełnie inny,mimo że wiedziałam od początku że jest skinheadem i ma takie a nie inne poglądy,ale przez ostatnie 2 miesiące zmienił się strasznie. Na początku sie starał, nawet na pierwsze nasze walentynki zrobił romantyczną kolację,był film, kolacja, cudowny seks i prezent, a w tym roku nic. Nienawidzę tego życia, stwierdziłam, że powinnam żyć w innej bajce, w innej epoce, gdzie miłość byłaby największą wartością,ludzie by się kochali i żyli ze sobą do końca życia...

Wiem,że masz rację.Sama też sobie zdaję z tego sprawę,że nic dobrego z tego nie wyjdzie,jeśli On nie będzie chciał się zmienić. Tylko boję się tego bólu,cierpienia,wiem że jeśli się rozstaniemy to wszystko będzie mi Go przypominać,to k końcu 3 lata. Nie wiem czy znowu sobie z tym poradzę, a najgorsze jest to że jeśli ten związek się skończy, to boję się, że już nigdy nie zaufam żadnemu facetowi,bo będę żyć w strachu że ten kolejny znowu mnie zrani. On jest moim siódmym facetem,zawsze myślałam,że mój pierwszy chłopak będzie tym na całe życie,ale niestety boleśnie się o tym przekonałam że nie był to ani pierwszy,ani trzeci i nie będzie to też ostatni. Jeśli będziemy się musieli pożegnać, to będę musiała zostawić nie tylko Jego ,ale również Jego rodzinę, którą pokochałam i wiem że oni mnie też i Jego psa pit bullkę Zajrę. Sama mam w domu kota,ale Zajrę kocham jak swojego psa i naprawdę trudno będzie mi się pogodzić ze stratą ich wszystkich Czemu miłość musi boleć,powinna dawać szczęście a nie ból i cierpienie

JA TO WSZYSTKO ROZUMIEM ALE NIESTETY ON CIE BEDZIE UNIESZCZESLIWIAL MYSLE ZE TE ROZSTANIE BYLOBY DOBRE BO MOZE ON POTRZEBUJE TAKIEGO WSTRZASU MOZE OCZY MU SIE OTWORZA.JAK CIE KOCHA BEDZIE WALCZYL O TWOJA MILOSC I ZROBI WSZYSTKO BY SIE ZMIENIC JAK LATWO PODEJDZIE DO TWOJEGO ODEJSCIA...TO WIADOMO ZE MU NIE ZALEZY.SLUCHAJ SADZE ZE MUSISZ SIE RATOWAC BO TO DLA CIEBIE JEST ZGUBNA SYTUACJA TYLKO ROZSTANIE MOZE POMOC BO ALBO BEDZIE WALCZYL ALBO POPROSTU JAK ZWYKLE WYBIERZE KUMPLI . NIESTETY TYLKO TAKA TERAPIA SZOKOWA MOZE POMOC PO DOBROCI NIC NIE ZDZIALASZ BO BEDZIESZ MOGLA GADAC , PROSIC A ON I TAK ZROBI SWOJE......

nITKO JESTEM JESTEM :-))) PRZECZYTAJ TEGO POSTA CO CI NAPISALAM TAM POD TWOIMI SLOWAMI CO NAPISALAS DO MNIE O TYM ZE MOZE JEDNAK BYS SIE DO NIEGO ODEZWALA.....NAPISZ CO O TYM SADZISZ

rozumiem, Maju... Ale Ty z Tomkiem nie miałaś umowy, żeby się nie kontaktować ze sobą... Poczekam jeszcze z tydzień a potem zobaczę, może zadzwonię, może zostawię Mu wiadomość na gg, może wyślę sms-a. A może wytrzymam. Gdybym tak znała Jego myśli. Czy On w ogóle odczuwa moją nieobecność? Czy tęskni? Chciałabym móc wyłączyć emocje i przestać o tym myśleć.
awisienka24,  nie przeszkadzasz, ale lepsze rady (i więcej rad) znajdziesz na swoim własnym wątku. załóż go, a na pewno się tam spotkamy i porozmawiamy o Twoim problemie, jeśli będziesz miała ochotę. Ja jestem na tym forum nieco ponad miesiąc, więc też króciutko. Też nigdy wcześniej nie logowałam się na żadnym forum. Ale okazało się ono dla mnie świetną terapią po rozstaniu z miłością mojego życia.

nie jesteś słaba. my kobiety jesteśmy silne zwłaszcza w takich sytuacjach, w których wydaje nam się, że nie damy sobie rady, że nie zdołamy udźwignąć takiego ciężaru. A okazuje się, że znajdujemy w sobie do tej pory nieodkryte pokłady energii i siły, które nas motywują do działania. To dlatego umiemy i chcemy walczyć, choć większość mówi, że to nie ma sensu. Ale zobacz sama: gdybyś sobie odpuściła i nie walczyła o Tomka, pewnie nie bylibyście teraz razem. Na pewno uda się Wam pokonać niejedną przeszkodę, a z choroby wyjdzie. Wiadomo, że zapalenie płuc to nie jest zwykłe przeziębienie, które przechodzi po kilku dniach. Ale zobaczysz, że niedługo poczuje się lepiej i wtedy doceni to, że przez ten czas przy nim byłaś, nie zostawiłaś go samego. Mam nadzieję, że mój były też kiedyś doceni moje czekanie, wyrozumiałość, wybaczenie rzeczy niewybaczalnej (o tym jest mowa w moim poprzednim wątku- czytałaś go?). Czasem myślę, że kocham za bardzo... Ale nie umiem inaczej. Bo jak to miałoby wyglądać: kochać w połowie? Prawie kochać? Albo się kocha całym sercem i całym sobą, albo wcale...
3maj się i nie denerwuj się za bardzo!!!

nie myśl o tym teraz, pozwól mu wyzdrowieć a potem porozmawiaj z nim szczerze jeszcze raz. Powiedz mu to, co mi, tzn. że nie wiesz, czy on tak naprawdę chce być z Tobą. Nie naciskaj, nie oczekuj wyznań miłości, deklaracji. Ale powiedz, że wolisz jasne sytuacje. Też mnie czeka taka szczera rozmowa... Ale dopiero w styczniu wolałabym szybciej, np. przed Świętami. Tak bardzo chciałam z Nim spędzić Sylwestra... :(:(

czasami już sama nie wiem, co mam myśleć. Raz wydaje mi się, że mnie kocha, że na pewno zatęskni, stwierdzi, że nie może beze mnie żyć... A chwilę później nachodzą mnie myśli, że nic do mnie nie czuje i tylko chciał się mnie pozbyć...

to był mój pomysł, żeby się nie odzywać przez ten czas.
a teraz news: ODEZWAŁ SIĘ!!! ZADZWONIŁ PIERWSZY!!!!! potem gadaliśmy długo na gg, zadzwonił jeszcze raz. Za 2 tygodnie będzie w mojej miejscowości i się spotkamy. Powiedział, że Mu wszystko wróciło...

nitka nie masz pojęcia jak się cieszę!! W końcu się doczekałaś! Więc jest szansa, że nie spędzisz tych świąt i sylwestra samotnie:D Mam tylko nadzieję, że szybko nadrobi stracony czas i więcej nie będzie wykręcał ci takich numerów;)

Ciesze sie i to bardzo.Nie sadze że zmieni zdanie skoro jednak sie odezwal to znaczy że mu zależy :-).Widzisz mam nadzieje ze warto bylo czekać,ze drugi raz  nie zrobi Tobie tego numeru zreszta rowniez mysle o moim ze juz tez tak nie postapi.Bo  potem wszystko odbija sie na nas i pozniej my cierpimy i sie zamartwiamy .

Droga Roselle u mnie wcale nie jest kolorowo.Ten mój choruje ponad 3 tyg zrobil sie jakis osowialy i nawet nie widze ze jemu jakos specjalnie zalezy niewiem czy to wina tego ze jest dlugo na antybiotykach czy poprostu mu sie znudzilam.Caly czas mam niepkoj ze jak juz raz zerwal czy nieodejdzie drugi raz.Zawsze cos na psychice zostaje i nie potrafie sie cieszyc jak za pierwszym razem, jest juz inaczej....a tak bardzo bym chciala zebysmy sie dotrybili.nie chcialabym go stracic ale to musza chciec 2 osoby .

Teraz u Was napewno bedzie juz lepiej ze te czarne chmury juz sobie pojdą :-)

Ja tez tak miłam. Przez 2 lata co kilka miesiecy On mi mówił te same slowa, rozstawaliśmy się na tydzien do dwóch. Ja byłam tak zakochana, że zawsze go przyjmowałam z porotem.... ale to trwalo bradzo długo i w końcu miałam tego dość, więc ja skończyłam ten związek raz na zawsze. Musisz się zastanowić czy chciałabyś żyć np. w ciągłej niepewności? Skoro mężczyzna raz mówi o rozstaniu to trzeba to poważnie przemyśleć... Bo im wcześniej się coś zakończy tym łatwiej sobie nowe życie układać.

Mam nadzieję, że Ci się ułoży:) Każda z nas ma inne doświadczenia.Mój też się pierwszy odzywał, moja wina, że tak długo byłam naiwna... Ale może Twój nie jest taki. powodzenia:)

Jak dla mnie w tej całej histori jest wiele niedomówień.Wydaje mi sie,że facet najwyrażniej coś kręci i nitko bawi się tobą.
Ja bym mu postawiła już dziś warunek,albo się wkońcu decydujesz być ze mną ,albo żegnaj!!!!!!
Dlaczego to ty masz być zależna od jego decyzji,niech on poczuje,że pali mu się grunt pod nogami.

nitko rób jak uważasz,tylko,żebyś póżniej nie cierpiała.Pozdrawiam.

Ja ci mimo wszystko życzę szczęścia z całego serca i trzymam kciuki.Widzę,że ty narwyrażniej podjełaś już dawno decyzję i dążysz przy swoim,więc nie mam co nawet się wysilać.

Tylko czy on będzie umiał tą szansę daną przez ciebie wykorzystać.Ja też nie jestem osobą,która nienawidzi ludzi ale...niektórzy właśnie umią bardzo dobrze wykorzystać takich właśnie ludzi jak my dla własnych potrzeb.My oddajemy siebie całych,a wzamian nic nie dostajemy.Chcę ci uświadomić nitko byś otworzyła szeroko oczy,jeśli będzie chciał być z tobą to owszem niech wróci,ale...na twoich warunkach.Pozdrawiam.

Ja uwazam ze kazdy zasluguje na drugą sznanse , jak nie wykorzysta to jego sprawa .Ja zawsze wychodxe z zalozenia ze trzeba sie przekonac , bo kazda historia i tak ma gdzies swoje zakonczenie i oby to byla historia z Happy Endem :-))

mój Tomek dzis mial rentgen po poludniu ma miec wyniki jak bedzie dobrze to go wypuszcza i bedzie sie doleczal w domu.Dzwonilam do niego to jest taki osowialy bo ciagle tylko lezy i spaceruje i znowu lezy,wiec juz mu sie nudzi.Przez 2 dni nie moglam go odwiedzic bo akurat druga zmiana mi wypadla w pracy a tam odwiedziny do 17 wiec lipa.Z reszta jak jestem u niego to tylko godzinke bo robi sie senny i zasypia.Powiem szczeze ze wogle od poczatku listopada duzo sie wydarzylo.Przeszlam odejscie Tomka, wiec zmartwienia, potem jego powrot, potem moja choroba , pozniej jego i zobacz same nerwy.Dziś prosilam Boga be te zle chmury juz przeszly , zeby grudzien byl radosny, bo inaczej zwariuje :-)) ja wszystko bardzo przezywam i to potem odbija sie na moim zdrowiu jestem za bardzo wrazliwa , a takie zawsze  maja pod górke :-)

Dzisiaj wypisali Tomka jest już w domku,ale nadal osłabiony jutro go odwiedze dzis dam mu troche spokoju :-).Masz racje zeby nie poruszac takich tematow przez telefon.No to jeszcze tydzien i zobaczysz ukochanego :-)).Napewno bardzo stesknił sie ale to dobrze ,macie co nadrabiać :-)))