"kocham Cię, ale nie możemy być razem..." - Netkobiety.pl

Wydaje mi się że albo nie potrafi zerwać z Toba i takie cos powiedział, albo jest złym człowiekiem i ma świadomość że mógłby Cie w przyszłości skrzywdzi...

Szczerze pisząc, nie bardzo rozumiem takiego postępowania u mężczyzn... Pytałaś się go może, czy ma jakieś nienaprawione błędy z przeszłości? Może nie chce, by jakikolwiek z tych błędów odbił się na Tobie? Porozmawiaj z nim bardzo poważnie, a może bardziej się z tym tematem otworzy. Powodzenia!

Większość mężczyzn mówi takie słowa, kiedy nie ma odwagi odejść od kobiety. Przestają kochać, poznają kogoś innego, a kobieta - nieświadoma tych zmian wciąż jest dla nich wspaniałomyślna i troskliwa - zaczynają mieć poczucie winy i myślą sobie "Ona zasługuje na kogoś lepszego".
Mówią tak również wtedy, gdy chcą, żeby rozstanie "mniej bolało" (a więc często było mniej płaczliwe, bez próśb i błagań o powrót, wyznań miłości i tego, czego facet chce uniknąć, kiedy odchodzi) - przecież o ile prostsze byłoby takie rozstanie, gdyby dziewczyna przyjęła ten tok myślenia i potwierdziła "Tak, masz rację, wszystko jest super, bo to najlepsza dla mnie decyzja".

Powiem Ci z doświadczenia, że nakłanianie faceta, żeby został to syzyfowa praca. Aby to miało sens, musiałabyś siedzieć mu w głowie i na przyszłość odpowiednio szybko reagować, zanim znów pomysł rozstania przyjdzie mu do głowy. Nie zatrzymasz mężczyzny, który czuje potrzebę odzyskania "wolności". Ty go zatrzymasz, on zostanie (najczęściej z braku odwagi, widząc Twoje łzy i cierpienie), ale będzie chciał się wyrwać. Związek powinien być dobrowolny...
Nie bój się. Uwierz mi, że ile razy robiłam "wszystko", żeby uniknąć bolesnego rozstania, suma sumarum cierpiałam jeszcze bardziej...

Nie szukaj usprawiedliwienia dla jego zachowania, to nie jest twoj problem. Skoro chce odejsc, to niech idzie.

niteczko, popatrz...mam już troszeczkę lat i to, o czym opowiem, wydarzyło sie bardzo dawno temu:)

Bardzo wielka miłość szkolna...najprzystojniejszy chłopak w szkole...chodziłam dumna i blada przez cały rok szkolny...On zdał maturę wcześniej, poszedł na studia, planowaliśmy, że ja do niego dołączę.

No i klops...Pewnego razu stwierdził, że bardzo mnie kocha, ale musi odejść, bo...juz nie pamiętam, co, chyba nie rozumiałam, o co mu chodzi...ale mniej więcej to samo, co u Ciebie...Odszedł nieszczęśliwy jak skopany psiak. Ja w rozpaczy i cierpieniu. Nie wiem, jak zdałam maturę i jak dostałam sie na studia...Czarna rozpacz, masakra po prostu...

Potem gdzieś tam się widywaliśmy, odwiedzał niby mnie, niby nie wiadomo kogo w moim akademiku...Patrzył w oczy...miał cierpiętniczą minę, wyznawał miłość i odchodził...Komediant po prostu! )) Trochę mnie to śmieszyło, trochę cierpiałam - w końcu to była moja pierwsza miłość.
Miałam powodzenie u chłopaków, widział to...Zaczął więc podrywa moja przyjaciółkę z pokoju, chyba żeby wyzwolić moją zazdrość...Śmiałam sie w końcu z tego, wychodziłam, gdy on przychodził...Ten cierpiał dalej...

W końcu gdzieś przepadł na szczęście:)))

Tak chyba miał ochote sobie pocierpieć, nie wiem....szukał wrażeń...urozmaicał związek??? Teraz to dla mnie cyrkowiec...:)))) Przeszło mi w końcu. Tobie tez przejdzie, tylko nie daj sie wciągać w jakieś głupawe zagrania "młodego Wertera".

tez to słyszałem a po miesiacu usłyszałem tekst typu "wiesz w takich sytuacjach sa emocje...ale juz Cie nie kocham" dobra spiewka na zakonczenie hehehe
pozdr

zobaczysz za miesiac co powie

Droga Nitko rozumiem co czujesz ponieważ mialam troche podobna sytuacje. W tym roku poznalam fajnego chlopaka , na jenym z portali.Spotykalismy sie w weekendy raz on przyjezdzal raz ja do niego.Nas dzielila duza odleglosc poniewaz ja bylam z Warszawy a on z Kielc.Pawel chcial dla mnie pezeprowadzic sie do Warszawy ,mowil ze kocha, ja czulam sie przy nim szczesliwa, az tu czar prysl,ktoregos dnia powiedzial ze mnie kocha ale lepiej dla mnie i dla niego ze sie rozstaniemy, nie moglam pojac dlaczego.Okazalo sie ze on ma kontakty ze swiatem przestepczym.Wiedzialam ze mial kiedys ale z tego wyszedl, obiecal ze znajdzie prace i bedzie ,,normalnie,, zyc myslalam ze milosc go zmieni  staral sie ale to dla niego bylo silniejsze łatwe pieniadze go zaslepily wolal przekreslic nas dla kolegow ,dla ,,latwej kasy,,JA WALCZYLAM O NIEGO prosilam przekonywalam ze razem damy sobie rade ze ta droga jest zdradliwa, przekonywalam by nie przekreslal nas w koncu mnie kochal.Przekonalam sie jednak ze nie tak bardzo jak tego pragnelam.Dlugo nie moglam doisc do siebie wpadlam w depresje , mialam mysli samobojcze,probowalam podciac sobie zyly,wolalamumrzec nic zyc bez niego.Czas podobno goi rany moich do konca nie zagoil.Moze Tobie uda sie zawalczyc o tą milosc ,tego Tobie zycze mi sie nieudalo , tylko ze faceci nawet jak kochaja potrafia z nami zerwac i poprostu odeisc z naszego życia....pozdrawiam

Oj w każdym związku układa się inaczej... Między mną a moim dzis już mężem na początku naszego związku wiele razy dochodziło do zrywania...z błahych powodów, coś na zasadzie: ,,chyba jesteśmy zbyt różni, chyba nie pasujemy do siebie, to się prędzej czy pozniej i tak skończy...,, i takie bzdury. Nasze najdłuższe ,,rozstanie,, trwało 2 dni;) Dzisiaj śmiejemy się z tamtych odległych czasów, z naszych wątpliwości i świata poza sobą nie widzimy... Więc ja jestem zdania, że jesli On naprawdę cię kocha i naprawdę mu żalezy na Tobie to nie odejdzie, a nawet jeśli to szybko spostrzeże się, jak mu zle bez Ciebie i wróci tak prędko jak odszedł

dziekuję, Rosalee. Ja Go tak strasznie kocham, że nie wyobrażam sobie życia bez Niego. A na samą myśl związania się kimś innym, bycia przez innego dotykanym, przytulanym, całowanym itp. aż przechodzą mnie dreszcze ;/ On niestety uważa, że z innym będę szczęśliwsza. Mam nadzieję, że szybko za mną zatęskni. I za tym, co było i co mogłoby być i trwać... Pozdrawiam

Faceci sa dziwni mowia ze kochaja a potem wszystko przekreslaja i wmawiaja nam ze to dla naszego dobra ale nikt nas nie pyta o zdanie ..niewiem czy na tym polega milosc juz w nic nie wierze mam nadzieje ze u Ciebie sie ulozy wszystko jak juz nie wierze w nic...

"Ja Mu powiedziałam (i mówiłam już wcześniej), że jak On mnie zostawi, zawiedzie etc. to ja już NIKOMU nie zaufam. Bo nie będę w stanie pokochać kogoś tak, jak kocham Jego. Albo chociaż w połowie tak mocno. Myślałam, że to Ten Jedyny, z którym spędzę resztę życia. Dawał mi wszystko, co chciałam: troskę, bezpieczeństwo, zainteresowanie, czułość... Dlaczego teraz On tego nie widzi? Tylko uważa, że dla mnie lepiej będzie, jeśli się rozstaniemy i poznam innego... bez sensu..."

Może właśnie dlatego? Boi się, że jeżeli teraz powie ci prawdę - np. że Cię już nie kocha, że nie potrafi z Tobą być, że nie czuje się w pełni szczęśliwy, że czegoś mu brakuje to ty już więcej nikomu nie zaufasz? Nie chce z Tobą być ale jednocześnie nie chce żebyś miesiącami cierpiała i uważała cały męski gatunek za zły?
To jedna teoria.

A druga - najpierw opowiem ci smutną historię. Mówisz, że łatwiej byłoby ci, gdyby powiedział, że już nie kocha. Facet mojej przyjaciółki właśnie jej to powiedział przedwczoraj. Po półtora roku związku. Po pół roku mieszkania razem - kiedy poprosił ją o to by się wprowadziła. Fakt, nie był w stanie wciąż powiedzieć jej "kocham" ale litości - zorientowanie się po półtora roku, że "ups, jednak cię nie kocham. chciałem ale coś się nie udało" to dopiero okrutne.
Gadałam o tym z moim chłopakiem. Już kiedy między moją przyjaciółką a jej facetem się psuło głównie przez to, że on wciąż nie mógł wyznać miłości, wypowiedzieć tych turbo magicznych słów, zapytałam mojego faceta po prostu - co mam jej poradzić? O co może mu chodzić? - wychodząc z założenia, że może męski punkt widzenia coś tu pomoże.
Zaczęłam się produkować, że może on się boi, że jak powie "kocham" to ona od razu będzie chciała ślubu, dzieci. Że może boi się takiej ostateczności. Że bleble..
Mój chłopak spojrzał wtedy na mnie i powiedział tak: Wiesz co, zasmucę Cię. My w ogóle tak nie myślimy. Jak komuś nie mówimy, że go kochamy to znaczy, że go nie kochamy. A jeśli komuś mówimy, że nie chcemy z nim być to znaczy, że nie chcemy z nim być.

Wiesz nitka, wszystkie tu siedzimy na tym forum i próbujemy słowa i zachowanie każdego faceta przemielić, przeanalizować i zrozumieć czemu, dlaczego, po co... Robimy to pewno dlatego, że same kombinujemy nieraz "może poderwę jego kumpla, żeby on był zazdrosny o mnie?", "może powinnam udawać, że mi nie zależy?", "może powiem mu, że nie powinniśmy być razem po to żeby on pokazał mi, że chce ze mną być i błagał o to?".... Uwielbiamy takie intrygi, kombinowanie, zachodzenie tematu od tyłu. A oni? Oni robią to co czują najczęściej. I jak jest im gdzieś źle to po prostu stamtąd odchodzą...

Trzymaj się i przemyśl to. Wierzę, że poradzisz sobie niezależnie od tego jaka będzie jego decyzja. Mam też nadzieję, że uda ci się nie wyczekiwać na nią jak na wyrok a po prostu zrozumiesz, że jeśli on nie chce z tobą być to nic na to nie poradzić i lepiej by stało się to teraz niż później.

a po nowym roku padnie Ci w ramiona?
szybciej bys zapomniala i ulozyla sobie zycie:)

czytajac te posty,dziwie sie,ze niektore kobiety sa takie naiwne i zarazem
potrafia kochac mimo wszystko.Facet ma wszystko gdzies,odrzucil Cie,
a Ty mimo wszystko chcesz z nim byc.
Nie warto sie tak blaźnić przed facetami....

nie twierdze ze masz z kims sobie ukladac zycie.sama swoje uloz.daj mu znac ze nie chcesz z nim byc ze nie jestes zainteresowana.wtedy moze sam przyjdzie i bedzie prosil.a jak nie bedzie to i za 2 miesiace nie przyjdzie.
ja przezywalem podobne sytuacje i nikt nigdy nie przyszedl:))

Nitka 24 - jak tak czytam Twoje wypowiedzi - to jakbym czytała o sobie sprzed 2lat...
Wszystkie te wydarzenia z tym związane zmieniły mnie całkowicie...stałam się twarda w swoim postanowieniu, teraz patrzę przede wszystkim na siebie, na swoje szczęście i zdrowie psychiczne...po troszkę stałam się tytułową "zołzą" - ze znanej już na tym forum książki " Dlaczego faceci kochają zołzy"...mój świat nie kręci się tylko wokół niego - rozwijam swoje pasje, spotykam się ze znajomymi, chadzam czasami "własnymi drogami"...
Moja rada - pomyśl bardziej o sobie, nie tylko o nim...nie da się kochać za 2 osoby

Co za bzdura? Dzisiaj Cię nie chcę ale za dwa miesiące może zachcę? Sama się zastanów czy jeśli się kogoś naprawdę kocha to z włąsnego wyboru chce się żyć tyle czasu z dala od niego? Ty kochasz i cierpisz przez to, że nie jesteście razem. Gdyby i on kochał i cierpiał to by zrobił wszystko żebyście już dawno się pogodzili.
Myślę, że on chce odwlec ostateczne rozstanie w czasie licząc na to, że być może wtedy będziesz mniej cierpiała. Dobra rada - napisz mu już teraz, że nie jesteś w stanie tyle czekać i męczyć się w niepewności. Daj mu tydzień, dwa może trzy i tyle. Ja rozumiem, że czasem potrzeba samotności żeby sobie pewne rzeczy poukładać ale po pierwsze - nie tyle czasu a po drugie co to za wyznaczanie ci terminów? Nie odzywaj się do mnie do 1 stycznia 2010 a potem od 1 lutego 2010 do 13 marca 2010. 5 kwietnia możesz mi napisać krótkiego sms ale nie dłuższego niż 150 znaków a 13 czerwca 2010 może się spotkamy...
Poszukaj w sobie dumy i godności. Nie bądź wiernym, czekającym pieskiem, który niezależnie od tego czy pan go bije i głodzi wciąż czeka i merda ogonem...

Może też chcieć, żebyś o niego zabiegała.
Chciałby usłyszeć:
"Kochanie, nie wyobrażam sobie byś odszedł"

Chyba, że tylko ja tak miałem:P

NieKobieta,
On wie, że ja będę czekać na Niego- nie wieczność, ale te 2 miesiące na pewno. Mam straszny mętlik w głowie. Z jednej strony dociera do mnie to, że On mnie nie chce (teraz). Ale z drugiej strony po co by mówił, że kocha... Z jednej strony powinien wiedzieć, że akceptuję Go w 100% mimo Jego choroby i tego, co przeszedł. Ale z drugiej może się obawiać, że nie starczy mi sił. Dlatego nie pozostaje mi nic innego poza czekaniem. Mam nadzieję, że te 2 miesiące miną szybko.
ps. ja jestem naiwna... dla 99% spoeczeństwa. Taką mnie natura stworzyła... Pozdrawiam :*

Nitka podjela decyzje ze zaczeka.Wiec nie ma co gdybac.

Mam nadzieję nitko, że nowy rok zaczniesz szczęśliwie z ukochanym u boku. Życzę Ci tego z całego serca bo widać jak bardzo go kochasz:)

Życie uczy...i to bardzo. Też kiedyś byłam naiwna i wierzyłam we wszystko co facet powie.
Niestety z każdym związkiem nabywamy nowych doświadczeń. Ja też je nabyłam i nie wierze już w słowa faceta
?zasługujesz na kogoś lepszego?, "nie, z nikim się nie spotykam, po prostu mam problemy ze sobą - musze trochę pobyć sam?, ?musimy się rozstać, bo chcę abyś była szczęśliwa i muszę pozwolić Ci odejść?.
       To są tylko ich wymówki. Sama to ostatnio przeszłam, sama słyszałam te słowa. Niestety wszystkie te słowa były po to bo miał już kogoś innego na boku i tak na prawdę usprawiedliwiał swoje sumienie jaki to on nie jest dobry bo pozwala mi odejść. 

     Nie doszukuj się Kochana niczego w tym chłopaku nawet jeśli ma problemy Bo jeżeli się kogoś kocha to chcę się dzielić swoimi troskami z bliska osobą.
    Nie twierdzę, że on kogoś ma. Uważam, że po prostu nie chce tego związku. Zrobisz oczywiście jak Ci serce podpowie. Musisz się nauczyć wyczulać na takie słowa ale musisz się nauczyć na swoich błędach nie na cudzych bo się nie przekonasz.

Nie wiem kto ale ktoś mądrze napisał: ?Jeśli coś kochasz, puść to wolno. Jeśli wróci-jest Twoje. Jeśli nie-nigdy Twoim nie było...?

Życzę Ci powodzenia.

Maju,
dziękuję :* Twoja historia dodała mi otuchy i umocniła wiarę w to, że staranie się ma sens, że jest nadzieja na powrót. Niestety, ja nie mam jak nie dawać Mu o sobie zapomnieć. Przez ten czas nie będziemy się kontaktować, spotykać się (nawet przypadkiem- Jego nie będzie w moim mieście), poza tym On nie jest zalogowany na żadnym portalu typu "nasza klasa". Ale mam nadzieję, że sam zatęskni. Albo jak się spotkamy w 2010 roku, to sam zobaczy, jak bardzo Mu mnie brakowało. Pozdrawiam i dziękuję raz jeszcze :*:*:*

droga Niteczko i Rosalee nie wolno tracic nadziei ja sama niewiem jak to bedzie nie raz nachodza mnie mysli ze moze znow odeisc.....dlatego staram sie cieszyc kazda chwila niczego nie mozna byc pewnym szzcegolnie drugiego czlowieka ale trzeba dac sobie szanse ...na lepsze jutro....

jak przestaniesz rozmyslac to szybko.nastawiasz sie na powrot i tego z calego serca Ci zycze:)
ale pamietaj "oczekiwania rodza rozczarowania".

Nitko i tak nie pojmiemy facetów co dla nas jest biale dla nich carne.Jak mnie zostawil wczesniejszy facet to chcialam popelnic samobojstwo ,chcialam sie pociąc wpadalam w szaly , spazmy bylam przekonana ze nie pokocham juz innego . Na prosbe mojego przyjaciela ktory wrecz mnie blagal zebym poszla do psychologa ,poszlam on mnie skierowal do psychiatry bo chcialam sie zabic.Jak moj byly przyjechal do mnie by ostatecznie sie  rozstac i zobaczyl moje rece ktore byly prawie pociete do krwi ,zadrwil z tego powiedzial ze ma wrazenie ze ma kontakt z jakas patologia.To ja chcialam sie zabic , bo tak strasznie kochalam  a on poprostu zadrwil z mojej bezsilnosci.Teraz kocham Tomka ale nie az tak silnie bo niestety nie wolno z siebie dac za duzo bo zaden facet tego nie doceni!!!!!!!!!!!!!! przekonalam sie o tym bolesnie .POzdrawiam

Powiem Tobie tak ja w swoim życiu mialam ,,troche,, tych partnerow,, i powiem szczeze ze kazda milosc jest inna , pierwsza bywa najsilniejsza przynajmniej z mojego doswiadczenia,nieraz bylo tak ze ktos mnie zranil i mowilam ze juz nikomu nie zaufam ,lecz przy nastepnym partnerze zawsze daje sie taki kredyt zaufania ale czy facet jest godny naszego zaufania...to wychodzi w praktyce......

smutno mi i tęskno strasznie. dzisiaj moja współlokatorka chyba Go widziała koło uczelni... Ale może to był ktoś podobny, bo mój były miał być na uczelni dopiero w grudniu (( Boże, jak ja za Nim tęsknię... Czasem się zastanawiam, czy On też o mnie myśli. Nie kontaktujemy się, bo taka była umowa. Niech już będzie ten 2010 rok.... Tak ciężko jest czekać...

Heh to smutne ale brzmisz trochę jak moja przyjaciółka. Jej też nie wiem jak pomóc...
Już wspominałam o jej historii tutaj wcześniej. Chłopak powiedział jej, że nie kocha.
Tydzień się nie odzywał po czym do niej przyjechał. Nie zmienił tego, co mówił - nadal nie kocha, uważa, że między nimi nie uda się - tak na całe życie. Ale... chce nadal z nią być! nie wiadomo po co, nie wiadomo dlaczego... Chce bo chce.
A ona? Oczywiście się zgodziła.
I powtarza w kółko to samo, co ty:
"Zaufałam sercu. Będę czekać. On musi się zastanowić. On musi zrozumieć co dla niego ważne. On musi rozwiązać swoje problemy a ja chcę być obok. Ja będę czekać tyle ile trzeba".

A wiesz w czym jest główny i podstawowy problem większości kobiet? W dumie. Nie mamy za grosz dumy. I godzimy się na takie czekanie, wyznaczenie terminów i trwamy przy tych kolesiach tracąc coraz więcej szacunku do samych siebie.

pennylane,
widzę podstawową różnicę między historią moją a Twojej przyjaciółki: Jej chłopak jej nie kocha, a mimo to chce być z Twoją przyjaciółką. Mój były mnie kocha, ale mimo tego nie chce ze mną być (bo tak będzie lepiej). Czekając na Niego, nie tracę do siebie szacunku. Nie wypisuję do Niego, nie zadręczam Go telefonami, nie powtarzam, jak bardzo Go kocham. On to wszystko wie. A teraz nie wiedząc, co się ze mną dzieje (nawet opisów na gg nie mam), ma szansę, żeby (sam) za mną zatęsknił. I za tym co było i co może wrócić. Ale On sam musi tego chcieć. Mogłabym mówić o braku dumy, gdyby On nie chciał się spotkać za 1,5 miesiąca, gdyby chciał urwać kontakt całkowicie, a ja nie chciałabym do tego dopuścić. Jednak musi Mu na mnie zależeć, skoro nie chce tego przekreślić tak od razu. Ja nie nazwałabym mojego postępowania  poniżaniem się, brakiem szacunku itp., lecz DRUGĄ szansą. Czy to tak wiele?
aga333,
dziękuję za miłe słowa, nie mam zamiaru się poddawać, póki widzę szansę na powrót. Liczę na to z całego serca, że przyszły rok okaże się szczęśliwy dla mnie i dla Niego. Dla Nas
pozdrawiam i dziękuję za wsparcie. Co ja bym bez Was zrobiła...

jestem pewna, bo dobrze wie, że mógłby mi powiedzieć, że przestał mnie kochać i że bym to zrozumiała i zaakceptowała. Poza tym widzę, jak reaguje na mnie, na moją obecność. Po co miałby mi to mówić, gdyby tego nie czuł? Czy nie wygodniej i łatwiej byłoby powiedzieć, że mnie już nie kocha i że to koniec? A jednak powiedział, że mnie kocha. No i nie zakończył tego definitywnie, tylko za 1,5 miesiąca się spotkamy. Spytałam Go: "A co wtedy?". odpowiedział: Zobaczymy. Nie wiem, Ty też tego nie wiesz.". Czyli nie wyklucza możliwości zejścia się.
wytłumaczyłam?
pozdrawiam