Schudnę do wakacji!

Są dwie kwestie, zmieniłam lekarza, moim internistą jest teraz mój diabetolog, natomiast mój diabetolog nigdy nie widział RTG mojego kręgosłupa i nie wie jak jest źle, a w karcie chociaż dałam mu starą to mój poprzedni doktorek nie raczył tych badań i RTG tam powkładać ani nie powpisywał tego ile razy byłam w na ostrym dyżurze bo nie mogłam przez kręgosłup normalnie oddychać.

Dwa ja już nie mam siły się prosić i wymuszać, podejrzewam że lekarz sobie zdaje sprawę jakie u nas są terminy a raczej brak na rehabilitację, jak pisałam kiedyś dostałam skierowanie na laser na stopę to w lutym już nie było terminów do końca roku...

Mój kręgosłup chciano operować (jak byłam w szpitalu), natomiast odmówiłam bo kilkumiesięczne leżenie plackiem, a jakby zliczył każdy odcinek to wielomiesięczne bo na raz tego wszystkiego by nie zrobili, raczej na dobre by mi nie wyszło... a usłyszałam że na rehabilitację to nie bo mi to kręgosłupa nie wyprostuje, nie rozumiem tego bo skoro prywatnie mi to bardzo pomaga i czuje się lepiej to czemu nie wzmocnić mięśni, nie rozciągnąć? A sama eksperymentować nie będę z ćwiczeniami bo już raz sobie krzywdę zrobiłam...

Oszaleć można, a ból jest potworny i ja nie należę to mazgajów, zaakceptowałam wszystko co mi dolega i idę przed siebie, ale ból tych żeber czy innych atrakcji od kręgosłupowych jest na tyle silny że nie raz to mi się chce wyć, a czasem i na wycie nie mam już siły. Nauczyłam się żyć z cukrzycą i astmą, dobrze je kontroluję, biorę coraz mniej leków, ale jak mam nauczyć się żyć z totalnie zwichrowanym kręgosłupem i bólem nie raz tak silnym że aż wyje? A na prawdę ja nigdy nie płaczę bo coś boli, nie płakałam jak uciapałam sobie rękę tasakiem, nie płakałam jak miałam wielomiesięczne zapalenie płuc, nie płakałam jak złamałam kość ogonową, nie płakałam jak nie mogłam jeść bo miałam wrzody i wymiotowałam po wszystkim, ale te żebra, mój bark, noga... to jest dramat i fizyczny i psychiczny bo nie chcę być kaleką, chce żyć normalnie, a nie mieć problem z takimi bzdetami jak zmywanie czy umycie psa.

Przepraszam że się tak użalam, ale czasami mam już dość

Masz rację, terminy są nieludzkie, ale jeśli się zapiszesz, to kiedyś doczekasz, a jeśli nie, to nie skorzystasz z tego.

Profilaktyka to przede wszystkim ćwiczenia. Masz rację, sama na pewno nie dasz sobie z tym rady.
Ja na Twoim miejscu wzięłabym od rehabilitanta, do którego chodzisz listę zaleceń, co do ćwiczeń i przeciwwskazań.
Nie wiem, gdzie mieszkasz, ale prawie w każdym klubie fitness są instruktorzy, a niektórzy z nich po fizjoterapii. Ten, do którego ja chodzę, zatrudnia na ułamek etatu gościa, który jest również praktykiem fizjoterapii.
I taki człowiek jest w stanie opracować coś odpowiedniego dla Ciebie.
Nawet po małych miejscowościach, w salach gimnastycznych w szkołach, organizowane są zajęcia. Niekoniecznie dla Ciebie, ale chodzi mi o poszukanie kompetentnej osoby, która by coś sensownego doradziła.
To tyle w temacie.
Nie możesz powiedzieć, że nie masz siły prosić, walczyć. Masz obowiązek, bo to Twoje życie.
Jest takie powiedzenie, które na pewno znasz. "Umiesz liczyć, to licz na siebie"

Przy za dużym poziomie insuliny, a dobrym cukrze, bo cukier akurat mam dobry (no, ale wiem, muszę ogólnie o siebie zadbać), bo pewnie teraz taki mam przy nadwadze znowu za dużą insulinę, bo kiedyś miałam, może być osłabienie częstsze tak ogólnie i czasem po jedzeniu itp? Wcześniej co miałam za dużą insulinę i cukier dobry, to też w sumie miałam takie osłabienie czasem, więc pewnie tak. Z tego miałam opryszczkę na ustach, ale spada już strup, tak po tygodniu, czyli ok. Na to też najlepiej, czyli za dużą insulinę dietę LC? Nie wiem tylko czy dam radę bez pieczywa, ryżu, bardzo lubię. No, ale może stopniowo, bo jak tak czytam, to zachęcacie.

Też jestem tu względnie świeża i dlatego nie czuję się wystarczająco kompetentna aby stwierdzić, czy to dieta dla Ciebie, ale wydaje mi się, że tak.
Ja również jestem w trakcie przestawiania się na LC i chociaż nie jet łatwo, to da się. Można przyzwyczaić się do niejedzenia pieczywa, ziemniaków, czy ryżu. Z czasem apetyt na te "frykasy" maleje

Truskaweczko powiem Ci że przy Twoich predyspozycjach, powinnaś niestety zawalczyć i "bo lubię" odłożyć na bok, bo niestety, ale może dojść do takiej sytuacji że nabawisz się jednak tej cukrzycy i wtedy może się okazać że będziesz musiała zupełnie zrezygnować z ryżu, ziemniaków czy makaronu. Jakiekolwiek ograniczenie węglowodanów, zwłaszcza cukrów prostych jest w Twoim przypadku wskazane, a nawet konieczne. Zdaje sobie sprawę że ciężko jest bez ziemniaków, chleba, makaronu, ale lepiej jeśli zrobisz to teraz i czasami sobie zjesz ten makaron i ziemniaki niż doprowadzisz do sytuacji gdzie nie będziesz ich mogła jeść w ogóle, a Twój organizm już wysyła Ci sygnały że coś jest nie tak, jeśli zareagujesz to będzie to tylko rzadsze spożywanie pewnych produktów, a jeśli tego nie zrobisz to będziesz kiedyś musiała z nich zrezygnować w ogóle, a jak wiesz sama mam cukrzycę i u mnie makaron, ziemniaki (które uwielbiam), pieczywo nawet ciemne, podnoszą cukier na tyle mocno że praktycznie w ogóle ich nie jadam i nie chciałabym żeby i Ciebie to spotkało, bo lepiej zjeść ziemniaki raz  tygodniu niż nie móc ich zjeść w ogóle.

Także jak najbardziej to jest dobre dla Ciebie i tak jak pisze Tes, z czasem jest łatwiej i chociaż oczywiście co się lubi to się lubi, jednak organizm potrafi najeść się np mięsem z brokułami bez ziemniaków, albo samymi jajkami z szynką bez chleba, początki bywają trudne, a potem jest z górki, mi się zdarza mieć ochotę na ziemniaki, ale dlatego że po prostu je lubię, a nie dlatego że nie mogę się najeść obiadem bez ziemniaków czy makaronu, bo organizm dość szybko się przestawia, także głowa do góry

Tak jak piszecie, to brzmi to dobrze, pewnie, w końcu się uda. Tylko teraz stopniowo, a nie jak kiedyś, że tak jak pisałam zbyt szybko i tylko byłam sfrustrowana i znowu przytyłam. Dlatego na razie chyba najlepiej jak przerzucę się po prostu na jakiś chleb z ziarnami czy takie bułki (tzn nie jem białych bułek, takie żytnie, ale w sumie spróbuję chętnie innych z ziarnami) no i ciemny makaron, np w mniejszej ilości trochę, ale że jeszcze będę jadła, a potem będę zmniejszała ilość, żebym znowu nie była tak sfrustrowana, bo wiadomo stopniowo lepiej.

Aha rozumiem Iceni No tak, to jest uzależnienie, bo staram się rzadko jeść takie rzeczy jak pizza, ale jak jem, to na razie nie jest to 1 czy 2 kawałki, tylko np połowa pizzy, a i całą kiedyś dałam radę zjeść. Też tak miałaś kiedyś? Pisałaś chyba, że też miałaś za dużą insulinę, też czasem miałaś osłabienie? Chociaż fakt, to może tak działać, a cukier mam w normie, niedawno sprawdzałam. Jeżeli z czasem uda mi się jeść mało węglowodanów, to jedno dobre, że np pomarańcze, które uwielbiam są bardzo zdrowe

Słodycze jem, czasem za dużo tak, ale słodzić nie słodzę herbaty, jedno to dobre, odzwyczaiłam się wtedy podczas odchudzania, jedno to dobre, tylko od słodyczy i innych się nie udało, ale jak piszę robiłam to za mało stopniowo. No i mimo że jeszcze zdrowo się nie odżywiam i jem za dużo, to piję wodę w większości Też z odchudzania przyzwyczajenie. Tylko jedna mi generalnie smakuje i taką piję - Nałęczowianka. Rzadko pewnie bywa, że ktoś ogólnie je niezdrowo, sporo słodyczy, a pije wodę, bo zwykle ktoś je słodycze i pije gazowane napoje, a u mnie jednak tak jest. No, ale zawsze to już jakiś dobry nawyk. A przed dietą, to ja piłam dużo herbaty, codziennie, takie wtedy miałam przyzwyczajenie i nie wiedziałam, że mogę wodę polubić, bo tak to prawie każda mi nie smakowała, wykrzywiała mi się twarz po niej ;p Nałęczowianka to wyjątek, choć i do niej potrzebowałam czasu, by się przyzwyczaić. Napoje gazowane to u mnie wyjątek też, bo mimo lubienia słodyczy, to akurat napoje mniej lubię, no chyba, że jakieś sklepowe napoje, ale niegazowane. No, ale teraz piję tę wodę i np czasem 1 lub 2 kubki herbaty czarnej.

Rumpelstiltskin, nie kocham bardziej od zdrowia (chociaż fakt jedząc tak olewałam zdrowie te parę lat i olałam tutaj przyznaję), po prostu jest ciężko, ale ok, stopniowo jakoś dam radę.

Dziękuję za rady

Truskaweczko na razie cukier masz dobry, ale to już jest sygnał ostrzegawczy, bo Twoja trzustka zaiwania na wysokich obrotach, w końcu komórki przestaną reagować na insulinę, trzustka dalej będzie zaiwaniać, a cukier będzie lecieć wtedy do góry.

Ja dziś zjadłam trochę węgli bo zrobiłam zupkę botwinkową z soczewicą, botwinka trochę ma no i marchewka też w tej zupie jest, ale taka al dente, są też liście botwinki i koperek, pycha i na mięsku nawet Ale znowu nie ma co świrować, buraki i botwinka mają dużo pozytywnych właściwości i szczerze mówiąc nie zauważyłam by po burakach jakoś mi mocno cukier wariował.

Ja miałam tak, że chleb nigdy mi jakoś szczególnie nie smakował (wyjątek stanowił taki jeszcze ciepły, prosto z piekarni ;P), który zawsze traktowałam jako zapychacz, żeby nie zjadać tego, co dobre za dużo chyba tak robi większość ludzi, dopóki się nie skapnie, że zamiast zapychać się chlebem można zjeść jedną kromkę grubo posmarowaną masłem (tak robiły kiedyś nasze babcie /przynajmniej moja tak robiła/ nie dawały nam 3 kromek z ledwo zaklejonymi masłem dziurkami, ale jedną pajdę z kilkumilimetrową warstwą masła).

Na tyle nie lubię chleba, że nawet moja córka j e d y n ą formę chleba, jaką uznaje to chleb + masło orzechowe o grubości pół centymetra wędliny, ser itd je bez chleba takie "pańskie dziecko". Jeżeli już to jadałam/jadam pełnoziarnisty chleb żytni.

Dlatego z tym miałam łatwiej, natomiast uwielbiam (uwielbiałam?) wszelkiego rodzaju kasze, fasolki, makarony (makarony to wprost paczkami :S ) ziemniary w każdej postaci, oraz cukier do kwadratu. Niestety do tej pory nie jestem w stanie wypić gorzkiej herbaty z przyjemnością.

Jeżeli chodzi ci o osłabienie typu podatność na infekcje, to nie, ale u mnie dawało się we znaki osłabienie fizyczne - ja byłam cały czas senna i taka rozmemłana często. Nagminnie rano zasypiałam, obudzenie się w ciągu 15 minut było niemal niewykonalne, przeczekiwanie 3 10-minutowych trybów drzemki to był u mnie typowy sposób budzenia się - potrzebowałam 30 minut (!) żeby rano być w stanie zwlec się z łóżka.

Senność po posiłku to już był dramat - to był główny bodziec, który mi zapalił w głowie czerwoną lampkę i kazał się zastanowić co jest nie tak - ja potrafiłam zjeść ok 11 rano drożdżówkę (z kawą!) i z trudem się powstrzymywać, żeby nie usnąć. A to były klasyczne objawy kłopotów z insuliną

Teraz mam budzik ustawiony na tę samą godzinę i budzę się sama przed alarmem a w pracy piję kawę z przyzwyczajenia nie z konieczności

I to jest wynik tylko zmiany diety.

Druga sprawa to ŁZS - fakt, ze zaczęłam używać też specjalnego szamponu w tamtym okresie, ale szampon mi się skończył prawie miesiąc temu, a skóra nadal jest bez żadnych zmian

Ostatni objaw, na który zwróciłam uwagę niedawno, to fakt, ze skończyły mi się bolesne owulacje - do tej pory miałam tak, że regularnie, co miesiąc przez kilkanaście godzin bolał mnie odpowiedni jajnik. Bolał na tyle, że czasem musiałam brać tabletkę przeciwbólową, bo z trudem mogłam zgiąć nogę po danej stronie (według gina jajniki są absolutnie zdrowe, a ta bolesność jest "typowa").  A teraz jedynie czuję lekki ucisk/tkliwość.

Edit: Aha, jeszcze to nie wszystko

Po pierwsze - ogromnie skurczył mi się żołądek - jestem w stanie najeść się 300-400 g/ml albo 500 ml zupy i to mi wystarcza jako pełen posiłek - nie muszę czuć pełnego żołądka żeby odczuć sytość - kiedyś miałam kolosalnie rozepchany żołądek przez michy surówek/sałatek itd... bo w ten sposób zabijałam potrzebę ciągłego jedzenia, ale micha cieniutkiej zupki albo główka sałaty z pomidorami choć ma niewiele kalorii super rozpycha żołądek Dopiero teraz to widzę jak się nauczyłam zaspokajać głód na przykład dwoma tłustymi schabowymi z kilkoma różyczkami brokuła i szklanką groszku

Po drugie po schudnięciu, kiedy sobie porównałam wymiary obecne z wymiarami z tej samej wagi, ale sprzed utycia - mam teraz o 6 cm mniej w talii i tyle samo mniej w pępku! Znacznie zmniejszyła mi się otyłość brzuszna - wymiary bioder są takie same, a w biuście mam więcej o jakieś 1,5 do 2 cm   - mam inną figurę tylko od diety nadal kiepską, ale przynajmniej już ludzką

Ja też nadal lubię słodycze po prostu teraz  potrafię się powstrzymać nie jadam ciastek licząc na paczki jak mam ochotę, to zjem sobie jedno, dwa...  Tu znowu porównam się do alkoholika - lubię piwo, wino, likiery - ale potrafię się p o w s t r z y m a ć, kiedy uznam, ze mam dość. I tak jak  muszę wypić całej butelki, tak nie idę specjalnie do sklepu po ciasteczka, bo mam właśnie smaka jak kobieta w ciąży, nie szperam po szafkach w poszukiwaniu czegoś, co będzie chociaż substytutem słodyczy. Nie. U mnie w domu n i g d y nie leżały słodycze. Jeżeli kupowałam, to o nich myślałam, krążyłam i podjadałam, póki nie skończyłam opakowania. To było dla mnie tak dręczące, ze dla świętego spokoju je zjadałam, żeby przestać o nich myśleć Teraz jak o tym myślę, to mi się to wydaje po prostu chore. To b y ł o chore, bo takie zachowanie nie jest normalne.

Teraz sobie kupuję tabliczkę czekolady i ona sobie leży - raz na kilka dni sobie przypomnę, najczęściej jak zajrzę do szafki i ją zobaczę, albo w niedzielę, jak siedzę w domu - i sobie zjem kilka kawałków. Kupuję czasem słodycze córce i czasem ukradnę jednego cukierka czy ciastko - ale jedną sztukę, a nie pół paczki

(A na dodatek  w ogóle, ponieważ nie mam już takiej szajby na punkcie słodyczy, to zdarza się, że ona wręcz mnie prosi o coś słodkiego, bo na przykład nie kupuję słodyczy przez 2 tygodnie, bo w sklepie o nich nie pamiętam - przechodzę przez stoisko ze słodyczami z takim samym zainteresowaniem jak koło półek z psią karmą )

Ale żeby nie było tak różowo, to ja też już wiem, że u mnie tak działa dieta ketogeniczna, że samo ograniczenie węgli nie wystarcza (przykład Wielkanocy, kiedy wciągnęłam w dwa dni prawie pół kilo czekoladek jak już sobie poluzowałam - dlatego ja się jeszcze boję wychodzić z ketozy - ale u mnie ten nałóg narastał latami, jak miałam dwadzieścia parę lat, to też myślałam, ze to nic wielkiego a teraz wiem, że nie da się określić kiedy przekracza się linię

Aha no tak, zwykle kupuje się słodycze, bo myśli się o nich, jest ochota i np się od niej wtedy człowiek nie powstrzymuje i kupuje. Ja wtedy jak są, to też zjadam dużo, bo po prostu kawałek się zje, a potem się chce następny, tak to jest, bo uzależnia, to prawda.

No to dobry cukier Małpo. Ja zwykle mam na czco 83 do 88, a po posiłku tak 100, 100 coś generalnie jak sprawdzałam. To też dobry. Ok daj przepis na tę zupę No to mało dzisiaj zjadłaś, ja dużo więcej, wiadomo ;p No, ale jak pisałam będę to ograniczać. Dobre jest to, że te zdrowe rzeczy często też są dobre, tylko czasem trzeba też je fajnie połączyć i będę tak też próbować. Racja, też lubię ziemniaki, teraz częściej ryż, więc w sumie dlatego ziemniaki rzadziej, a tak to lubię. No, ale i Ty czasem możesz je zjeść, tylko mniej pewnie. W sumie dla mnie dobre są wszystkie, ale z koperkiem lubię trochę mniej, bardzo dobre też uważam, że są w mundurkach itp. Zwykłe też jak najbardziej. No może nie przepadam za puree.

Aha ok, a kasza gryczana Małpo? Ona chyba lepsza od ryżu brązowego no albo bułki z ziarnami, takie prawdziwe, nie że podrobione.

No tak, cukier osłabia odporność. Ja mam niezłą i tak, dosyć rzadko choruję, ale pewnie jeszcze rzadziej będę zdrowiej się odżywiając. No i w środku organizm zawsze lepiej będzie funkcjonował np żołądek i inne narządy. Na cerze czasem mi coś wyskoczy, zwykle na czole, ale nie tak często, bardziej przed okresem. Niemniej wierzę, że cera może jeszcze ładniejsza być jak zdrowiej będę jeść.

Rozumiem Iceni, a co to ketoza? A z tą pizzą to kiedyś też miałaś tak, że mogłaś zjeść z połowę lub całą? No w końcu i u Ciebie z nadwaga czegoś się wzięła. No u mnie wiadomo, że za dużo jadłam, hormony też mają wpływ jakiś owszem, bo kiedyś jak miałam je dobre, to jadłam dużo i nie tyłam. No i dużo umiem zjeść i słodyczy, i pizzy czy czego tam.

Aha, w sensie wielkości dużego talerza? No to fajnie, bo to na pewno też zależy jaka pizza. Fakt, że do tej pory bardziej jadłam te z sieciówek np TelePizza, muszę kiedyś sama zrobić, bo jeszcze nie robiłam. A wiadomo, że będzie różnica chociażby w smaku. Jadłam kiedyś domową, ale u kogoś, faktycznie fajnie smakuje, tzn akurat na zwykłej mące, ale i tak różnica w smaku niż w sieciówce, wiadomo.

Dzięki za przepis Kiedyś wykorzystam.

Ok, dzięki za wyjaśnienie.

Tak, to prawda, tzn zwykle jadłam tą z sieciówek z grubym ciastem, ale parę razy tą włoską w lokalu z włoską pizzą i też jest różnica Smak często też dużo lepszy.

To fajnie, macie sprawdzony przepis Jeszcze nie jadłam pesto, muszę spróbować, pewnie ono bardzo pasuje do włoskiej pizzy też

A i właśnie co myślisz Małpo na razie o tych bułkach z ziarnem i kaszy gryczanej, bym np teraz jadła czasem, tak dla stopniowego ograniczania się, by było mi łatwiej i wiadomo tak też to zadziała, a nawet lepiej, bo nie będzie tej frustracji, a powoli będzie się to normować?

Dobranoc

Co sie da tez mam klopot z ich wykorzystaniem.
Ostatnio robie z nich cos w rodzaju lekko scietej jajecznicy (białkownicy? ) na oliwie i dodaje do surowki (cos jak salatka grecka tylko z takim bialkiem zamiast fety).

A się czasem mniej odzywam bo wiesz - po tylu miesiacach diety to juz taka troche rutyna sie zrobila, a na dodatek waga mi stoi i jakos tak nie moge sie zmobilizowac zeby wziac sie znow za diete porzadnie - tak sie zbieram, zbieram, a i tak ciagle sobie jakos luzuje i jem za duzo. Wedlug regul, ale po prostu za duzo no i dupa, bo waga od dwoch tygodni stoi.

Ale jest dobrze, bo od 3 dni jestem juz prawie na odpowiednich torach, nie liczac kawalka pizzy i polowy sloika masla orzechowego

Nie wiem gdzie to czytałam, ale czytałam, że
Po spadku wagi do jakiegoś tam poziomu organizm dąży do stabilizacji (wzrostu?). Musi upłynąć trochę czasu, aby waga się ustabilizowała i dopiero wtedy może ponownie zacząć spadać w dół.
Wiem, wiem...brzmi to trochę jak herezja, ale gdzieś się zetknęłam z takim tekstem.
Myślę, kierując się swoimi odczuciami, że lepiej przedobrzyć z białkiem, niż z tłuszczem. Białka na przykład nie potrafię jakoś zbyt dużo zjeść, a tłuszczu, oczywiście nie każdego mogę zjeść więcej.
Mam też tak od kilku dni u siebie, że waga mi stanęła. U mnie nastąpiło to po zrzuceniu 4 kg. Czuję ten ujemny bilans, bo ssanie i lekkie mroczki mi się zdarzają, a waga ani drgnie.
Tylko ja nie chcę zrzucić zbyt dużo, bo w moim wieku od razu musiałabym zostać klientką chirurga plastyka
Jest jeszcze inny aspekt tego problemu.
Odchudzałam się już w życiu kilka razy, a raz bardzo skutecznie. Jak by dobrze poszperać, to w szafie znalazłyby się ubrania od rozmiaru 38, do 44, a w tej chwili wchodzę w 42
Pomijając kwestię finansową, to przecież, aby zgromadzić jakiś konkretny zestaw ciuchów na wszelkie okazje, to ile się trzeba nachodzić, namierzyć... Czasem metodą prób i błędów. Nie mam już na to ani siły, ani ochoty.

Trzymam kciuki
Też dzisiaj jadę na rowerze do klubu na dwie godziny zajęć, takich mocno eksploatujących.
Miałam wczoraj taką zabawną historię. Mam koleżankę, która drugi rok pracuje w Anglii (gdzieś koło Mansfield). Dzwoniła wczoraj do mnie i powiedziała, że kupiła mi w prezencie spodnie Adidasa (pracuje w hurtowni sportowej). Pytam, w jakim rozmiarze mi te spodnie kupiła, a ona mówi, że 44 , no i musi odmienić.
A jeszcze jak miesiąc temu się widziałyśmy, to byłyby dobre

Chceuciekacstad dawno jesteś na diecie i czy dużo schudłaś?
Też się zastanawiam, czy nie zacząć z powrotem liczyć, bo ostatnio żywię się wg diety, ale intuicyjnie ilościowo.
Jeśli chodzi o ciasto, to już nie piekę. Nie wierzę sobie Też potrafiłabym zjeść z pół blachy
Za to dzięki mojej diecie mąż też zdrowiej sie odżywia, bo patrzy zazdrosnym okiem na moje apetyczne sałatki. Tylko on do tego bierze bułę
Piszesz, że grzeszysz i nie jesteś doskonała? Lubię niedoskonałych

A jaka to zupa z soczewicą? Nie było chyba w przepisach Iceni, ale zaraz sprawdzę....
Bo gulasz i lody - pierwszorzędne.

Dietę niby zaczęłam 20 maja ... dopiero 1,5 kg straciłam ... ale miałam dużo błędów na początku, bo jadłam ile chciałam tyle że jak zaczęłam liczyć kalorie to było ponad 2tys...a ja mam siedzącą pracę..więc to za dużo.
więc walczę dalej:)

przy 174 cm ważę 81 kg .

więc jakieś 10-15 kg chciałam zrzucić ... w sumie to nie wiem ile to nadwaga u mnie 

Liczyłaś w ogóle kalorie z tłuszczów własnych, które spalałaś?
1 gram tłuszczu to 9 kcal. Ten ze spalonych tłuszczów własnych także. Tracąc 100 gram tłuszczu własnego dziennie spalasz 900 kcal. Jeśli dodasz do tego 1600-1800 z pożywienia to.... .... To istotnie dupa

He he Jeśli żaden lekarz przez tak długi czas nie znalazł przyczyny to dlaczego ja miałbym ją znaleźć?

Objawy pasują tylko do pierwotnej marskości żółciowej wątroby, ale masz to od dziecka, więc to nie to.

Nerki nie nadążają oczyszczać organizmu z toksycznych pozostałości przemiany materii. Toksyny gromadzą się w organizmie, wpływając na pracę narządów wewnętrznych. Czasem daje to identyczne objawy po wysiłku, jak pierwotna marskość żółciowa wątroby.

No na 1600 to nawet ładnie spadało, na 1800 też jeszcze cuś leciało, ale teraz to podejrzewam, że powoli znów zaczęłam dobijać gdzieś w okolice 2000

No ale już się biorę w karby

Akurat ja jadam zupełnie inaczej niż moja rodzina, jak już kiedyś pisałam ja zamiast naleśników na słodko wolałam z serem albo pieczarkami, na obiad zwykle jadłam warzywa i mięso, typu brokuły, marchew, nigdy nie byłam wielkim koneserem niezdrowego jedzenia, w sumie jedyną osobą u mnie w rodzinie która faktycznie po prostu lubi zjeść i to ciacha, naleśniki, czekolady to mój tata, mama też je bardzo mało i zawsze była szczupła, dziadek to samo i całe życie aktywny. Ogólnie to jak patrzę na to co ludzie jedzą a są zdrowi to nie raz się tak zastanawiam "za co? dlaczego ja?". Jedynym moim grzechem który od dawna popełniałam to nieregularne jedzenie, tylko tyle, mam żal bo widzę co ludzie robią ze sobą, wielu starszych ode mnie i nie są chorzy, no chyba że się nie przyznają. No i u mnie w domu jadło się normalnie, owszem jak mama robiła obiad to były ziemniaki czy makaron, ale przecież tylu ludzi tak je, na pewno można było jeść lepiej, ale to nie był ten typ odżywiania przy których wszyscy by się pochorowali

A znam ludzi grubych, jedzących byle co starszych ode mnie i nic im nie jest, mają dzieci (gdzie ja poroniłam), cukrzycy nie mają, no i o co chodzi? Do kitu z tym wszystkim.

Ostatnio mam ładne cukry, nawet jak zjem coś czego niby nie powinnam to nic się nie dzieje, także ładnie mi się to udało uregulować, w ciągu dnia to mi się trzyma między 70 a 110 od dawna nie miałam powyżej normy.

A skóra na dłoniach swędzi i piecze tylko kiedy mi te ręce napuchną, bo skóra się naciąga. A no i raczej to nie sam wysiłek tylko coś z temperaturą bo w zimę na dworze, nie ma problemu, co najwyżej właśnie w sklepie i tak jak pisałam pomaga polanie rąk zimną wodą, wtedy stopniowo przechodzi.

A offtopujcie Ostry dyżur to był mój ulubiony serial

Aha, z drugiej strony jednak zjeść tyle co w garści to nie wydaje się dużo No, ale gratuluję Każdy może znaleźć dobre żywienie dla siebie.

RTG zrobiłam tego piersiowego w poniedziałek będzie opis z 5 zdjęć w sumie zrobili.

Zaraz idę tą krew zrobić tam są próby wątrobowe to Ci powiem jak wyszły, ale nie wiem czy dzisiaj będą wyniki w poprzedniej były tego samego dnia a tu nie wiem czy będą od razu.

No miałam badania nerek, wątroby niedawno w sumie też i nic się tam nie dzieje.

A i te stopy i dłonie to tak jak Ci mówiłam mnie to swędzi dopiero jak mi napuchną, grzybicy skóry nie mam, a świąd skóry miewam po całości ale to efekt wysuszenia skóry byle balsam z mocznikiem i po problemie.

Aktywna w porze nocnej to też od zawsze byłam, z przymusu nie aż tak jak teraz, a że teraz karty na zakładzie o 7 rano w fabryce azbestu nie podbijam to siedzę po nocy

Ja jadam truskawki, takie bez niczego, albo zmiksowane z kefirem np i mi tam po nich dobrze, cukier dobrzy i jelitka ładnie pracują.

Jak coś pominęłam to przepraszam, śpieszę się na te badania skoro już wstałam

Przepisał diuretyki bo obrzęki, ale owszem z mordy z nóg mi zeszło, a palce jak puchły tak puchły, kiedyś czytałam coś o wadliwej budowie naczyń krwionośnych i ktoś miał właśnie takie objawy, ale to przez 20 lat nikt by nie zauważył że to mam, a kardiologowi też o tym mówiłam (serce mam zdrowe, kontrolnie byłam), chociaż on to w ogóle wyszedł z założenia że jestem młoda to i zdrowa i chyba nie słuchał co do niego mówię

Teraz ten mi przepisał jakiś przeciwzapalny na ten kręgosłup ale jeszcze nie kupiłam bo jak w badaniach nie będzie stanu zapalnego to po co mam znowu żołądek rozwalać, przynajmniej tak mi się wydaje.

Gołąbki! Bez kaszy/ryzu w farszu. Samo mielone mieso + ewentualnie pieczarki.

Mloda kapusta na kawalku dobrego miesa.

Zurek z jajkiem na kielbasie albo boczku.

Schabowy panierowany w sezamie z puree kalafiorowym

Golonka  z musztarda

Zupa szczawiowa/botwinka zabielana smietana z jajkami

Ryba duszona w rekawie z warzywami.

Papryka faszerowana mielonym

Watrobka z cebulka.

Gulasz z nerek albo serca

Zupa-krem z brokulow i szynki z grzanka z serem

bigos z dodatkowym kawalkiem boczku/kielbasy

To nie ja, ja soczewicy nie jadam ;D To chyba Malpy przepis byl.

Dziękuję, też dodam do wydruku Zapewne spróbuję.

Ja nie traktuję soczewicy jako zapychacz, jem mało mięsa i dla mnie to dobre źródło białka, ostatnio staram się mięso jeść, ale i tak nie jem go codziennie.

Ja muszę jeść więcej węgli i tak, bo jak schudłam i załóżmy dużo mam aktywności w danym dniu to mi cukier zjeżdża błyskawicznie poniżej normy i u mnie to nie jest tak że się zatrzyma, tylko leci sobie dalej w dół, to lepiej zjeść tą soczewice, czy przy dużym spadku banana niż czekoladę, więc włączyłam więcej węgli bo jednak zdrowszy ten banan czy chleb niż czekolada ;P

Ja nie pamiętam a pamięć mam w miarę dobrą. To znak że trzeba tu utworzyć kącik pamięci LePauliBB

Nadzieja jest matką tych... mądrych inaczej, ale nie trać nadziei kobieto

Masz alergię, powiadasz. Zwalniamy blokadę maszyny losującej i co wypadło?
Byłaś blisko, tyle że to nie za dużo białka a wiele rodzajów białek w jednym dniu lub nawet w każdym posiłku.
Nie możesz bać się tłuszczu, bo będzie tylko gorzej. Jeśli już to trzeba obawiać się tłuszczów roślinnych. oprócz oliwy z oliwek, oleju kokosowego, lnianego. Rzepakowy, kukurydziany, sojowy i inne wynalazki nie nadają się nawet do oliwienia zawiasów. Po nich alergia będzie się nasilać.

Oddziel białka. Przez dwa dni zrób dzień jajeczny, potem serowy, mięsny itd.
Nie łącz jajek z mlecznymi itd.

Nie miałby czasu odpowiadać każdemu indywidualnie na maile. Poproś ładnie koleżanki o możliwość offtopowania i pisz tutaj. Najwyżej Iceni urwie mi jaja a dupsko wystrzeli w kosmos hehe