GRUPA WSPARCIA - ciche dni w zwiazkach... - Netkobiety.pl

Marwie - nie jesteś sama ........jest nas zapewne więcej .
Porozmawiamy , zyczę spokojnej nocki .

Cześć Marvie -zmiana nicku-sprytne)))
czytam Twoje pierwsze wpisy  w tym temacie i ostatnie,dla mnie szok!
Co Ty dziewczyno wyprawiasz???
Juz sobie swietnie radziłaś...znowu krach Twój mąż sie juz nie zmieni taki typ po co na siłe go zmieniać.
Cieszysz sie jak tylko jest chwilka dobrze po czym znowu wyprawia to samo...
Jaki sens tkwić w związku ,który Ciebie niszczy,tym bardziej,że nie macie dzieci,zobowiązań?
Jak czytam to wydaje mi sie,ze upadlasz sie z każdym dniem ..ten alkohol ....
Podjęłaś juz chyba wszystkie mozliwe kroki aby ratowac to co było...nic sie nie zmieniło...może pora pomyslec o innym rozwiązaniu?
Bardziej radykalnym ,jak to mu oczu nie otworzy nie masz już na co liczyć.Zacznij od nowa ,gdzie indziej ,może z kimś innym.

Dziewczyny pomimo trudności świat może byc piekny...zwłaszcza jak są dzieciaczki)))
Zamykacie sie w swoim problemie,jak by było to jedyny kłopot jaki istnieje,jedyny facet..
Wiem ,że to nie jest łatwo wszystko przekreslić,ale usiądźcie z kartka w ręce i zróbcie rachunek ile było dobrych ,a ile złych chwil.
Jeżeli silniejsze emocje wzbudzaja te złe to jest sens czekać?
Teraz siedzicie tylko i pielęgnujecie to co was boli-chore,wykańczacie sie tym tylko.

Marvie ja się tu przez pewien czas nie odzywałem bo chciałem zobaczyć jak zaczniecie gadać. Dziękuję za miłe słowa skierowane w moją stronę, ale ja ani nikt nie pomożemy Wam jeśli Wy nie zechcecie sobie pomóc  i zacząć coś robić. Teraz widzę, że znowu zaczynasz gadać do rzeczy. Jak byłem mały to chciałem być dorosły. Teraz sporadycznie myślę, że tak jak dziecko fajnie by było nie musieć decydować, brać odpowiedzialności itd.

Ale jeszcze bardziej chcę zmagać się z tym światem i zyciem pełnym niespodzianek tak miłych jak i tych mniej Narzekać każdy potrafi, pokonywać trudności niewielu. Dlatego tak bardzo dążę by być tym jednym z niewielu. Ty też możesz do nich dołączyć

"Jak dają- to bierz.
Jak biją- uciekaj."

Marvie, wiem, że jesteś bardzo silną kobietą. W Twoim przypadku, ucieczka będzie najlepszym rozwiązaniem. W sumie nie można nazwać tego ucieczką bo starałaś się rozwiązać ten konflikt.

Jutro wtorek. Pisałaś, że do jutra czekasz z tym wszystkim. Pakuj rzeczy i wyjeżdżaj, nie męcz się z nim. W Polsce jest tyle ludzi, którzy przyjmą Cię z otwartymi ramionami. Ja trzymam kciuki za to, abyś słowa dotrzymała. To wszystko co przeszłaś, jest dla Ciebie ogromną szkołą życia. Teraz wiesz o co w życiu chodzi.

Jesteś dzielna, pamiętaj.

Ja wiem jakie to ciężkie dla Ciebie. Sama też przeżywałam koszmar z jednym facetem. Ale każda sytuacja jest indywidualna. Przemyśl wszystko na spokojnie. Pomyśl o sobie o tym co czeka Cie w przyszłości.

Kumo, sprawdź pocztę.

Próbując nic nie tracisz. Ja jestem dobrej myśli.

Odpisałam na maila, i myślę abyśmy na drogę mailową się przeniosły

Wiesz Marvie, zawsze możemy stworzyć konferencyjną na gadu tylko to jak w domku będę.

Witam, przeczytałam właśnie wasze historie Marvie i Kumo. Jestem ciekawa co z wami? Czy udało się wam wszystko poukładać ?

Gdzie jest ta grupa wsparcia?

Wczoraj się przełamałam pomimo tego że kazał mi się zamknąć, leżąc z nim w łóżku zapytałam czy mógłby się odwrócić a on nawet sie nie pofatygował żeby odkręcić się na drugi bok (nie spał)
Zachowuje się tak zawsze podczas cichych dni (bez względu na to kto zawinił) to ja musze prosic go o rozmowe, żebśmy wyjaśnili sobie wszystko, a on wtedy "rośnie" bo znów to ja "padam przed nim na kolana"

Ahh, tak latwo sie mowi... U mnie w tej chwili wyglada tak, ze po ostatnim miesiacu meki, cichych dni, klotni i wyczekiwania, kto pierwszy wyciagnie reke, wyprowadzilam sie do tesciow... Bylam u nich tydzien... Oboje cierpielismy jak cholera - lecz kazde z nas unosilo sie honorem i nie potrafilo pierwsze podac reki... I to tak latwo powiedziec - nie przychodz na kolana, nie pros sie o milosc... Mysle ze w tym wszystkim warto wziac pod uwage tez inne rzeczy: jaki charakter ma wasz facet i ile Wy potraficie wytrzymac... Moj K jest strasznie uparty i chocby nie wiem jak sam sie meczyl, nie przyjdzei pierwszy... i to wcale nie znaczy, ze przestal kochac, tylko ze niestety ma taki a nie inny charakter, ze potrzebuje na to wszystko wiecej czasu... Niestety teraz juz to wiem i choc to strasznie boli  musze to zaakceptowac... No wiec teraz, po tygodniu milczenia i niewidzenia sie jestem tu znow i teraz jest 100% swietnie :-)) Cale zatrute powietrze z ostatnich tygodni znow sie oczyscilo i jest wspaniale :-) I tego zycze Wam wszystkim!! Kochane, musicie sie zastanowic, co jest dla Was w zyciu najwazniejsze - i jeszcze jedno - obserwujcie dokladnie swoich facetow i uczcie sie siebie nawzajem...

Caterina* Moze Twoj facet potrzebuje tez troche wiecej niz jeden dzien, aby sobie wszystko poukladac... Odsun sie na chwile na bok i daj mu spokojnie pomyslec... Trzymaj sie i pozdrawiam!!

jestem zupełnie nowa na forum, trafilam na nie, bo...szukałam wsparcia,jak my wszystkie borykam sie z problemami, moj M. tez juz drugi dzien sie nie odzywa, choc to on powiedzial do mnie przykre słowo. Powiedzialam ze nie zasłuzylam sobie na to i pierwszy raz w naszym zwiazku miala miejsce tak powazna kłótnia, wczesniej to zawsze ja dązylam do zgody, bo on ma masakrycznie ciezki charakter no i to wybujałe męskie "EGO" które nie pozwala przeprosic i przyznac sie do błędu. Kłotnia wynikla z zupełnie blahej przyczyny, ale słowa które padly z jego ust -to przelało miarke. Bo jesli sie szanuje to nie odzywa sie do drugiego czlowieka w pewien sposob a chamskie slowka to do menela pod sklepem, nie do zony, kobiety ktora poswieca drugiemu wszystko , rodzi dziecko, poswieca cale swoje zycie, swoja figure, dotychczasowe zycie.. dlatego nie moge wybaczyc i co gorsza-on pierwszsy zaskoczony moja ostra reakcja na jego slowa powiedzial"nie mamy o czym rozmawiac". No wiec nie mamy, jest mi cholernie ciezko, ale pierwsz nie wyciagne reki, jesli nie uslysze przepraszam to nie wybacze. zabolało mnie to bo juz kiedys bylam w zwiazku i od blahych slow ktore rania czlowieka zaczynaja sie kolejne problemy, ludzie przekraczaja pewna bariere z ktorej juz nie ma powrotu, jak raz ci powie spier..., to przy nastepnej okazji powtórzy sie to na sto procent, potem juz jest jak lawina, coraz gorsze odzywki, coraz mniej szacunku do tej osoby ktora sobie na to pozwala, nawet rekoczyny. Standart, przechodzilam to 11 lat i nie mam zamiaru powtarzac bledów. Wczoraj naszykowalam mimo wszystko obiad , jednak nie podalam mu go jak zawsze tylko wszystko stało w kuchni na wierzchu. On wrócil z pracy i zrobil sobie jajecznice...no comment, jedzenie stalo do poznej nocy na wierzchu nawet go nie dotknal, pojechal sobie na trening, wrocil bardzo pozno i jakby nigdy nic uwalił sie na kanapie i wlaczyl tv (tez siedzialam z dzidzia w salonie), zebralam sie i wyszlam do sypialni, ululalam malą i sama sie polozylam. po jakiejs godzinie wzial prysznic i tez przyszedl ale wzial sobier koc zeby sie nie przykryc ze mna jedna kołdra...dzis nastepny dzien, mam ochote napisac do nego sms albo mail ale nie, strasznie mnie zranił, czekam co bedzie bo w weekend mielismy razem wyjechac.
trzymajcie sie kobitki, musimy miec i znac swoja wartosc i godnosc, tylko to zostaje gdy wszystko inne ktos odbiera, Kumo-czytalam twoja historie, napisz prosze co sie z Toba dzieje. Mam nadzieje ze sie pozbierasz, masz przeciez coreczke, ja nie wyobrazam sobie zeby moja zostawic  sama na swiecie, w koncu nikt tylko my matki najlepiej zadbamy o dobro i bezpieczenstwo naszych dzieciatek, a milosc,facet...tak owszem to sens zycia, jednak nie wiekszy niz milosc macierzynska, faceci sa, odchodza, wracaja, a dziecko mamy i bedziemy miec zawsze, to ono jest najwaznie4jsze w zyciu kazdej kobiety. Pisze to choc bardzo kocham mojego meza, jest on dla mnie wszystkim, gdyby dzialo sie z nim cos zlego oddalabym mu nerke, nie wiem cokolwiek, ale to dziecko nadaje ten wlasciwy sens zycia.

OJ ci faceci. Z kąd oni biorą tyle siły żeby być takimi twardymi typami? Zazdroszczę im.

TRZYMAM KCIUKI-bądź twarda!!!

Kobietki jestem z wami!
Czarnaperełko trzymaj się dzielnie - kilka dni temu przeżywałam to samo? Weszłam wtedy I raz na to forum i mimo, iż niewiele swojej historii opisałam, to od razu "grupa wsparcia" podtrzymała mnie na duchu.
Dziękuje wam niki, zui, marvie, bo nasze ciche dni już minęły - posłuchałam was - dałam mu na wstrzymanie AŻ W KOŃCU SAM ZACZĄŁ NALEGAĆ NA ROZMOWĘ I PRZEPROSIŁ !!!
Warto było czekać ...

niki, mysle, ze duzo jest prawdy w tym, co piszesz: jesli raz sie udalo, jesli jeden raz tak szybko wybaczyla, cokolwiek innego zrobie, wybaczy i tym razem...
Rafik, fajnie, ze jestes takim facetem i ze nie potrafisz sie dlugo gniewac... ja wiem, ze jakbym ja do K pierwsza nie przyszla, on tego tez predko by nie zrobil - paskudna meska duma... on nie zawsze potrafi podejsc pierwszy, bo zawsze "potrzebuje czasu"... i nie mysli wcale o tym, ze ja wtedy po prostu umieram...
ja ostatnio przechodze jakas jesienna depresje... ciagle mysle o tym, co sie wydarzylo miedzy mna a K, o tym, czym mnie skrzywdzil, choc wlasciwie nie mam narazie do tego powodow, bo miedzy nami jest wszytsko ok... ale jakos tak bez powodu ryczec mi sie chce i ciagle sie zastanawiam czy moge mu ufac i wierzyc, czy czegos przede mna nie ukrywa, czy znow niedlugo wywinie mi jakis numer itd... ahhh, dziewczyny nie poddawajcie sie, walczcie o swoje szczescie!!!

jestem 14 lat po slubie nigdy wczesniej nie bylo cichych dni. teraz sie zdazylo i trwa juz 3 dzien.uslyszalam na swoj temat kilka niecenzuralnych slow. do tej pory ja zawsze wyciagalam reke ale w takiej sytuacji nie wiem co zrobic

Marvie witaj czemu jesteś smutna chętnie porozmawiam...

Biedactwo strasznie mi na prawdę przykro , masz gadu to tak byłoby mi łatwiej pogadać napisz mi na skrzynkę ok to częściej pogadamy rozumiem co przechodzisz. Mężczyżni to dziwne istoty czasem żeby się dowartościować gnębią niczemu winne kobiety . nie patrzą na lata serca które każda z nas wkłada. Mój mąż inaczej spojrzał na moje obowiązki jak leżałam w szpitalu i on musiał sam wszystko robić chodzić do pracy i w ogóle. Teraz szanuje to ile pracy wkładam nie pracując na etacie.
Twój chyba ma jakiś żel albo do wszystkich kobiet albo do ciebie, nie musisz być niczemu winna to często wymyślona wina i każe cię za to. Poczekaj w ciszy wytrzymaj a potem po cichu spakój się i zadekuj u jakiejś kumpeli niech pomartwi się.

witam
mój facet nie odzywa się 3 dzień. wygarnęłam mu trochę i powiedziałam parę słów za dużo. kazał misie spakować i wyjechać. a to miała być taka piękna majówka u niego. wczoraj mi tylko wysłał sms, w którym jakby ze mną zrywał. dzwonię, odkłada słuchawkę. ta cisza mnie przeraża. nie wierzę w to zerwanie, gdyby chciał to zrobic, to by to zrobił po prostu. nie umiem egzystować, jak jest taka cisza.
wiem, że go zraniłam, wiem, że teraz cierpi. zabolało go, tyle wyczytałam z tego sms.
to jest taki typ człowieka, który jest bardzo wrażliwy na jakąkolwiek krytykę na swój temat.  spina się zaraz i obraża. i milczy. najdłużej milczał 3 tygodnie, wtedy też jakby zerwał.
eh, głupia jestem i tyle.

no właśnie, to taki książę pan jest.
tylko, że dziś już 4 dzień milczy obrażony, a ja głupia dzwoniłam do niego dwa razy. i wysłałam sms .....
tęsknię za nim bardzo. moje neuroprzekaźniki są maksymalnie nastawione na niego, wszysko misie z nim kojarzy, obrazy, słowa, wspomnienia, miejsca, plany. to jakiś obłęd, psia kość

To nie obłęd Kochana, tylko najzwyczajniej go kochasz... Czujesz się winna a to pogłębia Twój stan uzależnienia od niego.... Jeśli nie chcesz zagrać takim sms-em jak Ci radziłam (moim zdaniem zadziałałoby to jak zimny prysznic, zdziwiłby się że już go nie męczysz...) to przynajmniej nie dzwon już do niego i nie pisz! Jak widzisz i tak to nic nie daje a tak, to przynajmniej zauważy że coś się zmieniło, bo już się nie odzywasz a tego właśnie codziennie się spodziewa!
Żyj swoim życiem i staraj się wyłączyć myślenie o nim. Staraj się zająć sobie cały dzień jakimiś zajęciami, żebyś nie miała czasu na myślenie o nim.

wiesz, jak to jest, jak on Ci się śni całą noc, a rano budzisz się sama? tak przerażająco sama? wokół cisza i pustka, nie słychać znajomego chrapania. tęsknię nawet za jego znajomym oddechem na poduszce. jakie to strasznie głupie

Zagraj tak, jak Ci proponowałam! Wyślij mu sms-sa sugerującego że już Ci na nim nie zależy. Że tak jest Ci dobrze... Znasz go lepiej więc wiesz jakich argumentów użyć. Zobaczysz, że to zadziała. Zastanów się chwilę i powiedz co masz w tej chwili do stracenia?! Chyba już w tej chwili nic, więc działaj, działaj!

To kobiety nie zapominają tego co usłyszały od drugiej osoby a nie faceci! U nich jednym uchem wpada a drugim wypada! Chyba, że jest im tak wygodnie. A widocznie jemu jest. No, chyba że lubi jak go błagasz o wybaczenie! Wtedy czuje się PANEM!

Nie chcę Cię na siłę do czegokolwiek zmuszać. Postąpisz tak jak będziesz uważała za słuszne. Nie chciałabym pogorszyć Twojej sytuacji. Ale jeśli Ci na nim aż tak bardzo zależy to przynajmniej nie nękaj go już, nie zagaduj. Daj mu odetchnąć, przemyśleć... Może coś zrozumie, zatęskni...

eh,
ze mną też za bardzo nie chciał rozmawiać ... nie odpowiedział na sms
strasznie za nim tęsknię

dlaczego te ciche dni są takie trudne?
jak czekanie na wyrok: przejdzie mu albo nie przejdzie

i jeszcze ta depresyjna pogoda

2, 3 dni... Kiedy to ja zawsze pierwsza wyciagalam dlon na zgode... Gdy zacisnelam zeby i okazalam sie byc twarda (naprawde potrafie!!) - tydzien... Po tygodniu to on okazywal skruche... Widocznie potrzebowal wiecej czasu, niz ja...

Był Don Pedro i Rafik - to do wątku dołączy jeszcze jeden facet..

Drogie Panie - napiszcie zatem, ile dać jeszcze Żonie czasu ? ... Już 4 cichy dzień i chyba mnie coś trafi...
Próbowałem rozmów, przeprosin i... nic.. Cisza

Jest sens pisać o co poszło?

4 dzień... również kolejny raz... Ostatnie dwa razy... Przepraszałem ja, przedostatni raz z.. ogromnym bukietem kwiatów..

Nie pamiętam ile trwają takie ciche dni... Zawsze ..staram się je jak najszybciej kończyć... Wydaje mi się, że były to zwykle 2-3 dni...

O co poszło? Jak zwykle o "pierdołę".. Emocje we mnie siedzą, więc może być chaotycznie

W piątek wracaliśmy do domu autem - ponad 300 km. Był upał (termometr w aucie wskazywał od 36-40 st. C) - a ja... nie chciałem wyłączyć/podkręcić na maksimum ciepła klimy...  Już w autku przestała się do mnie odzywać...
W domu po wszystkim dowiedziałem się, że.. myślę tylko o sobie i nie dbam o nią.
Zamurowało mnie - zapytałem, jak bezpiecznie miałem nas dowieźć do domu w ten upał?
Usłyszałem w odpowiedzi - "mogłam prowadzić"
Zamurowało mnie kolejny raz. Odkąd kupiliśmy nowe auto (6 miesięcy) codziennie (czasem kilka razy dziennie) przypomina mi, jakie "ono jest ciężkie, duże i źle się nim jeździ" i.. "po co mam nim jeździć, jak Ty mnie wszędzie zawieźć".
Nie chcąc się kłócić - przypomniałem tylko żonie, że miałem wyjechać sam we wtorek i wrócić szybko z rana we środę.
Kolejna odpowiedź wprawiła mnie w stan osłupienia: "Sam mnie o to prosiłeś".
Fakt wyglądał następująco:
Było mi głupio zostawiać ją samą w domu (... jest .. już w 3 miesiącu ciąży) - więc zapytałem żonę przed wyjazdem, czy nie chciałaby ze mną pojechać - zastanawiała się długo i w ostatniej chwili zdecydowała się. Wyjazd trzeba było przedłużyć bo "chciała się jeszcze spotkać ze znajomymi, zanim lekarz zabroni jej podróży" (oboje mamy już swoje lata).

Reasumując: poszło o klimę (tudzież o "samolubstwo i dbanie tylko o siebie").
Staram się, aby nasze ciche dni trwały jak najkrócej (jak napisałem - wydaje mi się, że góra 3 dni).
Może te obecne ciche dni to też kwestia zmian zachodzących u kobiet podczas ciąży?

Jest pewien pozytywny element tego wszystkiego... Ostatnie 4 dni ... żona jeździ auteczkiem aż miło! Chociaż tylko do mamusi - ale i to dobre.
Chyba, że gonię w piętkę pocieszając się...

To co - po raz kolejny zapychać po bukiet kwiatów? Czy w nocy dobrać się do auta i "załatwić" klimę? (emotki wisielczego humoru brak)

PS
Jeszcze kilka zdań i wyjdzie Harlequin