Już 4 miesiąc nie jesteśmy para a ja nadal walcze czy warto??

Po < cenzura> to czytasz?! Weź nie denerwuj ludzi, chyba lubisz się tak katować grzebaniem w przeszłości zamiast dać całusa przyszłości...

powypier .... wszystkie numery gg telefonu wyje.... go z naszej klasy nie patrz na opisy nie czytaj nie pisz nie odbieraj nie dzwoń. spal zdjęcia walentynki listy czy to ty tam masz od niego. spal to w piz....... 2 miesiące i będzie jak ręką odjął, bo to i tak już za długo trwa za długo !!!!!! męczysz się po co. młoda i śliczniutka jesteś. tyle przed tobą no jasna cholera no !!!!! jak tak możesz sama uwielbiać się pastwić nad sobą ?? wyrzuć to wszystko za siebie. i żyj dalej na litość boską daj sobie szanse a jemu napluj w twarz za ten egoizm cynizm i głupote !!!!!

Szirina-to co napisałaś chyba nawet ja wezmę sobie do serca, a Ty Kakyuu tym bardziej!!
Pedro to też mądry facet!!
Mają oboje rację, tylko kurde człowiek nie widzi lepszego jutra i dlatego wciąż grzebie w przeszłości......bez sensu właściwie.......

Taaak, trzeba autorce wątku dosłownie wybić z głowy wszelkie próby rozczulania się nad samą sobą. Ale przyznacie, że trudny z niej przeciwnik Wywaliła wszystkie numery a... pamięta Rany... ręce opadają ale... pierś do góry

Najgorsze że się z tych kopniaków najpierw się ucieszy a potem znowu będzie marudziła Kakyuu - lubisz być taką męczennicą? Uwierz, są w tym lepsi od Ciebie więc nie zabieraj im chleba. Choć z drugiej strony nie wieszam na Ciebie psiaków bo już dobre symptomy zdradzasz. Bierz tego adoratora w obroty i sprawy w swoje ręce

Ulalaaa, widziałes Pedro, że Kakyuu doceniła nas na swoim blogu?
Miło mi niezmiernie i myślę, że Pedrusiowi również Prawda?

Świecimy Pedruś, świecimy

Myslę, że tym razem Jej odpuścimy, ale kolejne rozczulanie się nad swoim życiem zostanie przypieczętowane solidnymi kopniakami. Takimi po przyjacielsku, ale oczywiscie nie będzie taryfy ulgowej. Będzie bolało tak czy siak.
Kakyuu, uważaj na to co piszesz bo inaczej ja i Pedro weźmiemy sprawy w swoje ręce.
A i nie będzie to wirtualny kopniaczek. Ja mieszkam blisko Ciebie, a Pedro chyba w Łodzi, ale połączenie bedzie miał. Znajdziemy Cię pewnie bardzo szybko:D

Hm, ja myślę, że chodzi o tego ostatniego adoratora, który sprawił, że zaczęłas sie uśmiechać i wracać na ziemię.

Nie rozumiem juz nic. To jestescie razem z tym baaardzo dalekim kuzynem czy juz nic do niego nie czujesz. Nic nie pisalas, że spotykasz się z jakimiś facetami. Kobito, spotykaj się ile się da. Ja się spotykałam z kilkoma, potem nadarzył się taki co po prawie 4 latach męzem moim zostal. Czasami wydaje mi się, że chodzilismy za krótko mimo, że to było aż tyle lat. Czasami jak tu na forum czytam o jakichś związkach (nie malżeństwie), że chodzą na randki, jeżdżą tu i tam, ona śpi u niego, on u niej, robią wspolnie obiadki, kolacje ze śniadaniem itp., itd.  to chcialabym cofnąć czas i poczuć się taką nastolatką, bez żadnych obowiązków. Nie żebym żałowała tego co mam, bo pewnie nie jedna mi zazdrości że mam przystojnego męża i bardzo przystojnego synka
Także Kakyuu, młoda jesteś, nie zamykaj się w 4 ścianach, bo potem będziesz tego załowała. Korzystaj z życia ile sie da. Na stały związek przyjdzie jeszcze czas

aj tam gadasz głupoty. Ładna z Ciebie dziewczyna tylko na zdjęciach widać smutek na twarzy. Musisz pokochac samą siebie i uwierzyć, że jesteś duuużo warta. Znajdzie się pewnie nie jeden którego powalisz swoimi tekstami, żartami, charakterem. I uwierz mi czasami jak ma się za dużo adoratorów jest też źle!!
Młoda jesteś kobieto 20 lat!!!!!, jak będziesz się zbliżac ku 30-tu i będziesz dalej sama to ok, to wtedy zaczniemy się martwić.
Albo wiesz co trzeba tu jakieś ogłosszenie matrymonialne założyć

Cóż...Matt nie był ze mną tylko dla wyglądu.To akurat wiem.Tylko kiedy mnie zostawił straciłam poczucie własnej wartości i nikt nie potrafi tego odbudować a ja jak na złość sobie zapuszczam się coraz bardziej zamiast dbać o siebie.Wiem że to nie czas na użalanie się nad tym że nie mam faceta...ale wtedy jakoś łatwiej mi się żyje kiedy wiem że mam sie do kogo przytulić na takich mrozach..a teraz..sama nad książkami i notatkami nawet soboty spędzam z piwem przed telewizorem bo nie mam z kim wyjść..wszyscy znajomi w parach i zazwyczaj planują coś w dwójką a mnie tak głupio iśc na trzeciego i czuć się jak piąte koło u wozu...

I tu jest pies pogrzebany. Na Twoją niekorzyść gra nie brak urody oraz "dziwny" charakter tylko Twoja niska samoocena. I żeby zmienić relację z chłopakami powinnaś raczej zacząć od zmiany nastawienia do samej siebie. Uwierz mi: jeśli nie zaakcpetujesz siebie to podświadomie będziesz spięta i skryta w kontaktach z innymi. A fececi to wyczuwają, zresztą kobiety też i o ile można być na stopie znajomy/znajoma to raczej na związek jest trudniej bo ludzie oceniają się pod kątem atrakcyjności bardziej wewnętrznej niż zewnętrznej (w dłuższej perspektywie czasu of kors )

Z tego co widzę w Twoich postach to masz duży potencjał by nad sobą popracować. Tak dużo wcale nie brakuje: masz pasje, zainteresowania, poczucie humoru, do tego góralka więc nie widzę problemu

I jak już podbudujesz swoją pewność siebie zobaczysz, że będzie git. Słuchaj starego dobrego Pedro - wie co mówi, choć może nie zawsze na to wygląda

Żadna psychologia wystudiowana. Po prostu jestem dobrym obserwatorem oraz słuchaczem a także trochę mam za sobą doświadczeń. Sprawy sercowe to element naszego życia więc nie jest to jakaś specjalna dziedzina. Poza tym żadnym "ekspertem" się nie czuję. Piszę o tym co mi pomogło. Wiem po sobie, że to co nas spotyka w dużej mierze rozgrywa się w naszych głowach. Zatem nie trzeba być filozofem ani psychologiem by pewne sprawy wcielić w życie. Potrzebna jest odwaga i chęci dokonywania zmian, choć czasem one bolą.

A taki mądry jestem bo kilka lat temu wczytałem się w rekolekcje pewnego zakonnika i zgłębiłem jego mądrości. Okazało się, że idąc jego tropem można zupełnie inaczej przedstawić sobie rzeczywistość.

A co do wieku, cóż, trzecia dekada już nadgryziona

Ale dośc o mnie bo tu Kakyuu trzeba pilnować

Ta..więc teraz psychologu wytłumacz mi to że moja matka przychodzi do domu, nagle przestaje się odzywać a jak o coś zapytam to słysze tylko "Odechciewa mi się żyć jak na Ciebie patrze..." jest kurna super az mnie rozpiera chęc do życia...super kurna...super..=.=

I jeszcze M. ma dzisiaj urodziny...=.=

Wiem...każdy na początku wspiera a później się tylko odsuwa...ma dość naszego pitolenia o byłym i o tym co minęło.Ja nawet jesli nie chce to i tak rozgrzebuje starocie bo nie chce zapominać minionych dni...nawet jeśli nie było kolorowe to wszystko co mi zostało.Trzymam to przy sobie kurczowo chociaż dobrze wiem że powinnam tym wszystkim pieprznąć daleko od siebie i zacząć żyć.Zmieniłam się...za bardzo się zmieniłam od rozstania by teraz się pozbierać i żyć normalnie...

Tak trzy lata....które musiałąm wyrzucic w błoto.Bo on już nie umiał..ale czego nie dowiedziałam się do teraz o_O

No jacyś tam mają...ale wiesz jak jeden dostanie to niestety drugiemu zabraknie...[wybacz mi Pedros xD] Mój zerwał bo denerowało go to że nie umiem się zmienić o_O eee....pogubiłam się troche xD

pierdu pierdu nieistotne xD jestem dość upartą osoba i zazwyczaj stawiam na swoim..i przez ostatni miesiąc dochodziło do kłótni...może to o to mu chodziło?

Wiesz...nie wiem jakbym zareagowała gdyby chciał wrócic..ale po 9 miesiącach znalazł sobie dziewczynę wiec nie chce się wtrącać i się odsunęłam.Dzisiaj tylko wysłałam mu życzenia urodzinowe bo wypadało by...

Człowiek czasami mając zły dzień mówi za dużo, sprawiając drugiej osobie wiele przykrości. Myślę, że Twoja mama też jest zmęczona, może ma jakieś problemy i jeszcze martwi sie o Ciebie. Czasami dziwna mina jakiejs osoby sprawia, że patrząc na nią mając kiepski nastrój masz ochotę ją obrzucic najgorszymi słowami jakie znasz. Wtedy jest Ci troche lżej, ale zapewne na chwilę, bo potem zdajesz sobie sprawę jaką przykrość sprawilaś tej osobie.
Wiem, że jest Ci bardzo przykro, może powinnaś porozmawiac o tym z mamą? Z tego co pamiętam jestes jedynaczką. Powiedz mamie, że bardzo Cię zranila tym co powiedziala, zapytaj czy ma jakies problemy. Zdobądź się na odwagę, to w końcu Twoja mama.

Widzisz..nie rozglądam się za nikim na siłe...i tak..temat był załozony jakiś czas temu i aktualnie nie jesteśmy już ze sobą ponad 9 miechów.

no ja niby tez sie nei ogladam ale no chcialabym chyba trzeba zaczac wierzyc w lepsze jutro moze ten cholerny los cos przyniesie lepszego. podobno Bog zabiera nam jedno, bo szykuje nam cos lepszego !:)

o no to nieładnie jak nie podziekowal!! a odzywa sie jakos odkad ma ta dziewczyne ? sory ze tak pytam ale nie przeczytalam wczesniejszych watkow wszystkich a moze juz pisalas...

jej bidula z Ciebie no ja serio nei kumam tych chlopow, tez jakos duzo nie mam doswiadczenia, ale wydaje mi sie momentami ze to nieczule bestie ....a tylko my babeczki chcemy tak abrdzo tej milosci i czulosci
choc zdarzaja sie i paskudne dziewczyny ale to chyba jakis 0,0001 %

Wiesz Sandi, kontakt był dobry....a nawet powiem Ci że chyba jej przeszło....już się odzywała do mnie normalnie wczoraj.Może faktycznie miała zły dzień.Nie wiem...ja jakoś przebrnęłam przez paskudny dzień 27 stycznia nie myśląc za wiele o M. odezwał się przyjaciel który milczał przez 3 miesiące bo wojsko go piłowało jak nigdy (jest zawodowym żołnierzem).Wpadnie do mnie na jakiś weekend wiec nie ma źle..zerwał z dziewczyną a ja jako Telefon zaufania i Matka Polka musze pocieszyć "Brata" xD M. nadal milczy, baluje i okazuje uczucie swojej Justynce...a ja prawie rzygam tymi ich "Kochaniami" i "Misiami" ehhh....

Cóż...zobaczymy czy M.  kiedyś mi zbrzydnie xD nie marze o przystojnym facecie bo takiemu się nigdy nie spodobam...a wole się nie rozczarowywać.Zacznijmy tez od tego że ja jakos nie patrze na wygląd u facetów.Ważne czy jest czuły, z poczuciem humoru...chociaż nie...nie tak..czy potrafi wyczuć moje bo mam specyficzne...jesli nie to przykro mi ale się nie dogadamy i sayonara xD mam wiele kumpli z którymi naprawde cudownie się dogaduje, rozumiemy się bez słów i uwielbiamy swoje towarzystwo...za przeproszeniem ale to sa takie dupy że na ich widok ślini się pół miasta...jednak traktują mnie wszyscy jak kumpele..a mnie wkurza jak idziemy po mieście i wszystko płci żeńskiej się do nich wdzięczy a jak ja zaczne to się pytaja czy się dobrze czuje...chociaż mnie równiez się podobają...ale ja im nie wiec kop w tyłek jak chce przekroczyć jakąś linie poza przyjaźnią...

Cóż....musze się pożegnac na jakiś czas.Wyprowadzam się z domu.Nie będe z nimi mieszkała..nie potrafie z nimi żyć....odezwe się jak dam rade od kogoś.Pa

Naskrobałam?? Nie umyłam 4 kubków i od tego się zaczęło...a później wywlekanie starych spraw aż w końcu wojna z rzucaniem talerzy...mam dość!!

kakyuu a nie uważasz że czas juz najwyższy wziąć się w garść?
ale tak pożadnie stanąć przed lustrem i powiedzieć sobie że oto od dzis zaczynasz nowy etap w swoim życiu, nowy bez M.
że juz mie bedziesz o nim myślała, że już zniknął z Twojego życia. czy nie lepiej zapomnieć???

A ja dodam, że z tym szacunkiem dla rodziców to różnie bywa i nie zawsze on się im niestety należy. Bardzo często rodzice wyobrażają sobie za dużo a już najbardziej nie chcą pozwolić aby dziecko nawet gdy osiąga dorosłość żyło według własnego uznania. Uwążają, że mają prawo wtrącać się w każdą sprawę swojej pociechy i w ten sposób wychowują dziecko społecznie "ułomne" niezdolne do samodzielnych decyzji - to tak na marginesie. Nie znamy w pełni sytuacji Kakyuu więc nie wiadomo jakie relacje w jej domu panują.

Natomiast co do brania się w garść to mówimy Kakyuu o tym na każdym kroku (czytaj: w każdym poście) i chyba wreszcie czas by coś z tym zrobiła choć przyznajcie, że stara się Ale to za mało jeszcze aby mogła choćby bez emocji wytrzymać presję rodziców. Tak więc nadal Kakyuu pracuj głównie nad sobą, nie daj się sprowokować i nie pozwól nerwom decydować za Ciebie. Długa droga przed Tobą ale zobaczysz, że warto

Dziękuje za wasze słowa.Kochani to nie jest tak że zamykałam się w pokoju i olewałam cały świat bo kiedy byłam w swoich czterech ścianach samotnośc atakowała mnie jak wściekły pies gryząc w nogę bez opamiętania.Nie mogłam usiedzieć na miejscu musiałam coś robić.Wtedy kiedy zaczęła się kłótnia nie było mamy w domu.Ja miałam długo zajęcia w zimnych salach rano prawie godzinę odśnieżałam samochód z tego białego gówna a on i tak nie odpalił =.= zabrałam się z kumplem utknęliśmy samochodem w połowie górki, spaliliśmy gume, pchałam go byśmy mogli dotrzeć na zajęcia.Później w ramach zajęć fizycznych odśnieżaliśmy park przy budynku przez dwie godziny.Wróciłam do domu zobaczyłam nową kupę białego gówna na moim podjeździe i samochodzie wzięłam łopatę ale po 20 minutach dosłownie nią pieprzłam do śniegu i poszłam do domu.Weszłam a tam co?? Syf jakby tajfun przeszedł....odkurzyłam posprzątałam ale kubki darowałam sobie na chwile bo chciałam coś zjeśc i nieszczęśliwie wtedy tatuś zjawił się w domu i zaczeła się wojna.Usłyszałam jaką jestem złą córką, że nic w tym domu nie robię i nic nie jest tutaj moje bo to on na to wszystko pracuje..że może mi wszystko zabrać a ja się wtedy przekonam co to jest życie...nie wytrzymałam nerwowo.

Co do M. tak nadal go kocham mimo tego jak mnie traktował i jak mnie teraz olewa.Jest mi przykro po tym co nas łączyło ale nie chce by wspomnienia zatarły się z powodu gniwu.Nie czuje do niego żalu..jestem zła na siebie.Zła o to że nie potrafie żyć bez niego normalnie.