Już 4 miesiąc nie jesteśmy para a ja nadal walcze czy warto??

No nie dziwię się. Ja mam do Kraka znacznie dalej i dlatego bywam tam od wielkiego święta. Skoro Wawel Cię relaksuje to powinnaś tam jak najczęściej bywać

I super ekstra...nie dość że zaliczenia, roboty masa, nauki jeszcze więcej to się pogoda załamała i biedna Ka,jeszcze z dzień, i będzie zwiedzała własne podwórko na pontonie -.-
zamiast siedziec w książkach biegam w kombinezonie i układam worki...a Ty jak tam Sandi? u Was nie zalewa??

Ja nie wiem co to się robi...może powinnam wyciągnąć swój superancki odkurzacz i wciągnąć te chmurska!Mam juz dość tej ponurej pogody.Nie dosc że walcze o dom to jeszcze mnie może dopadnie jesienna depresja tej wiosny =.= mamy globalne ocieplenie- śnieg w Zakopanem, powodzie....ehhh...to pewnie przez ten wulkan..Eyacostam.

M. milczy....ja nie poszukuje nikogo i nie wiem o ze sobą zrobić...ehhhh

EDIT:

iiiiiiii...uwaga wiadomość dnia Ka się zauroczyła, chyba o.O
poznałam faceta przez przypadek pomylił numery na gg.Tłumaczenia, kupa śmiechu...cisza...po kilku dniach krótka wymiana zdań..i tak przez jakiś czas codziennie po godzinkę czy dwie.Pytania skąd jesteś, ile lat bla bla bla..zdjęcia?Czemu nie..wymiana..ii...*__* o matko co za facet.Ka przyklejona przez długie minuty do monitora z językiem na klawiaturze.No cóż...obiecała więc wysłać musiała i swoje..enter i wlazła w stresie pod biurko.O zgrozo spotkała się z akceptacja z drugiej strony monitora.Kolejne dni pisania..bla, bla,bla..spotkanie..bla, bla, bla ok.
I o matko kolacja, wino, kino długi spacer....Ka w siódmym niebie.
Sandi uszczyp mnie!Pedro oddaje Ci mój odkurzacz wydaje mi się, że na razie nie będzie mi potrzebny xD

EDIT 2 :

Hallo...wiecie że dzisiaj mija równy rok od rozstania z M.
normalnie masakra teraz sobie uzmysłowiłam przy rozmowie z Kami90.
No to tego....hmm...podsumowanie może jakieś tego roku:
maj: depresja
czerwiec: obojętność
lipiec: obojętność, zabawa, faceci
sierpień:praca
wrzesień:praca
październik:załamka
listopad: dół do potęgi entej
grudzień: dół i problemy w domu z powodu M.,przygoda
styczeń: depresja
luty: obojętność, przygoda
marzec: Ka zaczyna żyć,nauka
kwiecień:nauka
maj:nauka i dziecko w końcu sie uśmiecha xD łiiiiiiii xD

No Ka, życzę Ci wszystkiego najlepszego.
Ja mam podobną przygodę na swoim koncie.
Zanim zainstalowałam gg rozmawiałam z kolezanką na czacie. I...odezwał sie ktos tak jakbysmy sie znali, byli dobrymi znajomymi.
Tzn on tak pisał, ja ciągle pisałam, że sie pomylił itd. Potem pisalismy maile, pozniej na gg, po jakims czasie on wysłal mi swoje zdjęcie, dopiero ja wyslalam swoje. Spotkalismy sie miesiąc pozniej. I tak sie spotykamy do dzisiaj, tzn. On jest moim mężem

A jak powódź, jakies straty???

Hm, nie źle sie zaczyna I oby tak dalej.
A ile ma lat ten chłopak i skąd jest?
Nie zastanawiaj się zadługo, żeby Ci Go ktos spod nosa nie zgarnął.
Rodzice nie mieli nic przeciwko, że przyjechał późno w nocy, a wyszedł nad ranem?

Ooo! Czyżby Twoi rodzice przeszli wewnętrzną metamorfozę czy chcą się Ciebie pozbyc z domu
W Czechowicach mieszka powiadasz. To ma kawałek do Ciebie. Oby nie postawił Ci warunku tak jak mi kiedyś taki jeden koles. Powiedział, że dobrze by było gdybym z nim zamieszkała, bo on nie bedzie do mnie jeździł 5 km. Nie to nie, nara!
Życzę Ci powodzenia i trzymam kciuki.

Myślałam, że juz całkiem dalaś sobie z nim spokój.
Nie wracaj do tego związku. Żyj nowym życiem. Może ułoży Ci się z tym nowym chłopakiem.
Jeżeli jeździ do Ciebie taki kawał to na pewno mu na Tobie zależy.
Myślę, że wytrzymasz bez niego. Na pewno bedzie sie do Ciebie odzywał. Teraz wyjechał na wczasy?

Z wlasnego doświadczenia wiem, że czasami nie należy słuchac tego co podpowiada Ci serce czy rozum. Nie możesz sie poddawac znając tego chłopaka tak krótko. Myślisz, że bycie singlem to taki dobry pomysł? Ja sobie nie wyobrażam życ samotnie.
Nie możesz rezygnowac z byc może znajomosci na całe życie przez myśli o kimś, kto o Tobie juz dawno zapomniał.
Odpowiedz sobie na pytanie, czy jakby M. poprosił żebys do niego wrócila zrobiłabys to???

Nie pisz, nie mów i nie myśl o sobie źle. Każdy człowiek ma to coś w sobie, co przyciąga drugą osobę.
Nie odzywal sie dwa dni, czy wiesz dlaczego? Mieliscie okazje w końcu porozmawiac?
On wyjechał na jakies wczasy?

Kurcze, nie fajnie sie zachowal. Ty mogłas do niego cos napisac. Moze by chociaz odpisał...

Hm...dobrze, że przestałaś pisac. Ja na Twoim miejscu nie odezwałabym się więcej.
Poczekaj na rozwój wydarzeń. Może odezwie sie jak wróci. Jak nie, daj sobie z nim spokój. ZAPOMNIJ O NIM!!!
Czasami cieszę się, że mam za sobą te młode latka i problemy z facetami.
Trzymaj się tam

Malwinko widzisz ja też miałam myśli samobójcze, garści antydepresantów, leków uspokajających...parę sesji u psychiatry, psychologa.Teraz kiedy patrze na to z perspektywy prawie roku widzę jaka byłam idiotką, jak poniżałam się przed kimś dla kogo byłam nikim.Działałam mu na nerwy, byłam nadgorliwa...gdzie ja miałam swoją godność?!
Układają sobie życie z innymi...my też sobie ułóżmy bo na to zasługujemy....ja zaczęłam się z kimś spotykać..na początku to ukrywałam nawet przed przyjaciółką bo nie chciałam zapeszać...kiedy już zatrąbiłam że Ka się zakochuje w związku M. zrobił się zamęt..kłótnie.Zdziwiłam się widząc jego wisielcze opisy na gg o.O ale co mnie to interesuje...mnie bolało bardziej kiedy on obnosił się ze swoją J.I bezczelnie zadzwonił do mnie żeby się pochwalić że już się całowali i takie tam =.=
Malwinko...mnie też M. nadal gdzieś w serduchu siedzi ale mieć go nie mogę i powiem szczerze że już chyba nie chce.W dzień matki poszłam z prezentem do mojej matki chrzestnej.Siedziałyśmy przy lampce wina(cioci ostatnio nie układa się z wujem) gadałyśmy o facetach i nagle usłyszałam.
-Masz taką osobę którą wspominasz z sentymentem..?Swoją pierwszą miłość za którą tęsknisz?
Otworzyłam tylko usta by powiedzieć "Tak, to M.", jednak zanim zdążyłam nabrać powietrza do płuc ciocia ubiegła mnie słowami:
-Tylko nie mów mi że to ten ciapowaty M. -więc zamilkłam i zastanowiłam się chwilę.I doszłam do wniosku, że nie mam jeszcze takiej osoby o której mogłabym powiedzieć bez zawahania "tak kocham go nadal i chce wrócić".Liznęłam tylko miłości...całe życie przed nami więc nie martw się...ułoży się nam...bo jesteśmy warte całego szczęścia tego świata!

Takaja...będziemy..każdy kiedyś wychodzi na prosta.Nawet jeśli wydaje sie, że jest beznadziejne a nad naszym życiem zebrały się czarne chmury to przecież gdzieś nad nimi świeci słońce.Dla każdego kiedyś zaświeci..tylko trzeba iśc do przodu a nie odwracać się za siebie.Musimy maszerować dzielnie wg. muzyki która jest słyszalna tylko dla nas!Wiecie sekretem jest to by się nie poddawać w tej swojej drodze do szczęścia! Więc pierś do przodu i heja za ojczyznę! xD

Idiotka już dawno dałam mu wolność...od 5 miesięcy nie mam z nim kontaktu.Jest z nową dziewczyną a ja...cóz...coś do niego czuje..ale teraz już nie mogę powiedzieć że to miłość bo rozstaliśmy się rok temu a ja patrze na wszystko z perspektywy czasu...i dochodzę do wniosku że tak miało być, mieliśmy sie spotkać, nauczyć czegoś ale to nie on jest moim księciem...dlatego każde poszło dalej swoją droga...

A co my nie możemy zaliczać kolejnych facetów?Malwinka nikt Cie do niego nie przywiązał tak jak mnie nie przywiązał nikt do Matta.W końcu zaczęłam żyć!Przecież to, że on ma laskę nie wyklucza, że ty nie możesz mieć faceta, przyjaciela whatever!

Nie myśl...skoro on nie myśli o Tobie - Ty nie myśl o nim.Wiem że to ciężkie...ale z czasem naprawdę przejdzie.Kochana moge Ci to powiedzieć z autopsji.3 lata razem, nagle pffff i nic..ja szok milion mysli a on olewa.Więc czemu mamy sobie szarpać nerwy jak oni mają luzik i totalnie wyje***e na to?Płacz, brak chęci do stawania z łóżka a on imprezy i pełnia życia..nie daj się przytłamsić.

Sorry Winnetou ale jak to nie masz dla kogo?? A dla siebie?? Nie żyje się dla kogos! Nie składa się całego swojego życia na czyjeś barki bo to przytłacza ta osobę a nam utrudnia życie kiedy jej zabraknie.Żyjesz dla siebie, dla własnej przyjemności, satysfakcji i uśmiechu! Więc uszy do góry i żyj...na nim świat sie nie kończy...kochaj go...jeśli tak Ci łatwiej..ale nie uzalezniaj swojego szczęścia tylko od niego, bo to bywa toksyczne.

Malwinka...Ja także zarzekałam sie jeszcze kilka miesięcy temu że nie "Nie odkocham się, on na zawsze" a teraz co...Kochana to powszednieje jak nie ma się kontaktu, nie spotyka sie to to po prostu umiera śmiercią naturalna..pod koniec już nawet nie jęczy...umiera godnie i po cichu...więc nie zapieraj się rękami i nogami przy takich zdaniach...bo zawsze może znaleźć się ktoś lepszy...

Edit:
Niedawno wróciłam z lecznicy i pochowałam moją wieloletnia przyjaciółkę.Zawsze wysłuchała, miałam sie do kogo przytulić....ten rok się na mnie uparł zabierając mi wszystko co kocham

Witaj Kakyuu
Co slychac? Czy Twój nowy znajomy odezwał się po powrocie z wakacji? Chyba juz minęły dwa tygodnie.
Pozdrawiam

Hej
Przykro mi. Faceci w obecnych czasach są emocjonalnie nie rozwinięci. Tak jak napisałaś, nic na siłe. Miłość zapuka do twoich drzwi w najmniej oczekiwanym momencie.
Bądź cierpliwa. Masz jeszcze czas na wielką miłość.
A jak egzaminy, zdałaś juz wszystko? Jakie plany na wakacje?

Pewnie chciałabys pracowac w Żywcu.
Z tego co wiem w moim miescie jest praca, jako sekretarka medyczna. Jak na początek dla Ciebie było by super, tylko pewnie wolałabys na miejscu.
Nie chce tu pisac ale jakbys chciała wiecej info napisze na priva.Tylko mi go podaj

nigdy nikogo nie mozna zmuszac do rzeczy, których nie chce. ja zmusiłam mojego męza by mnie kochał, zabiegalam o niego... wkońcu sie zakochał praktycznie na śmierć", teraz ja nie moge się od niego uwolnić. nie popełniaj tego błędu, znajdx kogoś kto bedzie robił wszystko by z Toba być, a nie odwrotnie. Ja teraz to wiem, bo mialam też sytuacje odwrotna - ktoś chciał dla mnie przemalować szare niebo na błękit, zrobiłby wszystko, ale ja go nie chciałam. Rozumiem sama jak to jest i dlatego nigdy więcej nikogo nie zmusze do czegos czego nie chce. Ta teoria sie sprawdza. Jestes strasznie młodziutka i wierz mi to tragedia , ale tylko teraz. Nie warto po kilku latach przyznac sie do takiego błędu. Jeżeli coś ma z tego byc to będzie, tyle bym dała by miec Twoje lata i Twoje problemy- tylko rozum ten co mam. On potrzebuje czasu i Ty też. powinniście wprowadzic sobie 3 miesiące ciszy(zero telefonówi rozmów), a jeżeli dalej będzieci po tym czasie czuć do siebie to samo, to Wam wyjdzie, los zdecyduje. Może stac się tak, że be=edziesz patrzec na niego już innymi oczyma...

czy warto walczyć ?kakyuu?
Oczywiście, że warto tylko z głową...byłam w podobnej sytuacji co ty tylko, że ja nie słyszałam od niego, że mnie kocha ani ja mu tego nie mówiłam. pięć miesiecy nie byliśmy razem pierwszy miesiac zero kontaktu zero dopiero po miesiacu dostałam eska  nie wiem po co dzwoniłem- dzwonił a nie odebrałam bo na serio nie słyszałam telefonu może i dobrze...może po prostu chcialem usłyszeć twój głos przepraszam i od tego eska sie zaczeło co tydzień albo pisał albo dzwonił i tak na przemian. gdy przyjechał po swoją rzecz odbyła się między nami rozmowa chciałam wytłumaczyć mu dlaczego odeszlam od niego nie chciał rozmawiac na ten temat ja nie nalegałam. nawet nie wiem jak sie stało trafiliśmy do łózka gdy już było po wszystkim powiedział mi, że nie wróci do mnie i nie będzie tak jak dawniej oczywiście powiedziałam mu, że nawet tego nie chce a prawda była zupelnie inna. gdy siedział u mnie zadzwoniła do mnie koleżanka i umówiłyśmy się na dyskotekę co się później okazało, że ona tam przyszedł. podszedł do mnie i powedział mi, że nie jest sam oczywiscie zauwazyłam, że był z kumplami a on mi na to, że jest z koleżanką jak to usłyszałam myślałam ze go uduszę napięcie odwrocilam się i chcialam odejść on złapał mnie za reke a ja grzecznie powiedziałam odpier.... się kumpela znała cała moją historię i stwierdziała, że mam go olać i bawić sie nie patrzeć na niego i tak zrobilam. z czasem doszłam do wniosku, ze zawalcze o niego, ze odzyskam go co tydzień był u mnie nawet raz został na noc ale nadal nie chcial być ze mną gdy wróciłam z pracy rozplakalam się i postanowiłam raz a porządnie o nim zapomniec wyrzucić go z serca wiedziałam, że bedzie to trudne ale musiałam bo nie chcialam być tylko do łózka bo tak się czułam... nie odpisywałam na telefon nie oddzwaniałam mimo, że serce pękało a jak odezwałam się to po tygodniu piszac co chciałeś... pewnego dnia poznalam fajnego faceta zaczeliśmy sie spotykac i pomyślałam sobie, że ten facet pozwoli mi zapomnieć o moim byłym tak mi się tylko wydawało... układało nam się zajebiście aż do momentu aż były mnie nie odwiedził i nie zobaczył szczęśliwej po prostu olewałam go gdy podchodził kazałam mu odejść ode mnie po prostu totalna olewka no to usłyszałam, że go olewam że nie mam już czasu dla niego i zaznaczył, że nie chodzi mu o łóżko bo na tym mu nie zalezy co ja na to sory, ale mam faceta i jest mi z nim dobrze i w związku z tym nie możemy sie spotykać. z dnia na dzien moja tęsknota do niego wracała ale wiedziałam, że nigdy nie bedzie chciał być ze mną i że to koniec. po jakimś tygodniu tak zaczął jeździć dzwonić pisać że aż byłam w szoku a ja nadal twarda aż do momentu gdy siedziałam z moim wtedy facetem i nagle robiąc nie świadomy ruch wyciągłam telefon i napisałam esa do byłego.... może nie powinnam ci tego powiedzieć ale tęsknie za tobą tak jak dawniej , wiem ze to jest złe i wysłałąm po 15 sek dostałm esko.... cicho nie mów nikomu ale to nie jest złe ...bo ja też za toba tęsknie   od tego momentu po dwóch tygodniach byliśmy razem i nadal jesteśmy...... Dlatego pamiętaj, jeśli kochasz i jesteś pewna na bank, że to ten facet walcz o niego tylko z głową. ja twraz wiem, że gdy byłam jak ciepła klucha to on nie chciał byc a w momencie gdy poczuł, że na prawdę mnie traci to on zaczął myśleć i walczyć.. a bym zapomniała wytłumaczył mi, że mówiąc, że jest z koleżanką była to dziewczyna jego kumpla osobiście ją poznałam jak już zeszliśmy się a dlaczego tak powiedział bo chciał sprawdzić czy coś do niego czuje,  a do tego wsystkiego powiedział, że dobrze mimo, że go boli, że miałam kogoś ponieważ wtedy dopiero poczuł i zauwazył jak to jest kiedy mnie nie ma i jak jego życie by wyglądało. sądzę, że czasem warto być zimnym i wytrwałym. zyczę powodzenia i wierzę, że uda ci się tak jak mnie się udło.pozdrawiam

masz rację, ze należy rozmawiac i wyjaśnić co się czuję, tylko czasem tak nie idzie. Faceci są dość skomplikowani i ciężko im się zdecydować. dopiero gdy tracą grunt pod nogami zaczynają myslec i działać

Może masz racje... mówią, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. nie wiem jak by się moje zycie potoczy moze poznałabym kogoś wyjątkowego a może do dziś byłabym sama. nie wiem co by było bo nie dałam mozliwości tzn nie chciałam się przekonać jak by moje zycie wyglądało gdybym zapomniala kompletnie o moim byłym, bylismy ze soba 1.3 miesiące więc na pewno można w moim przypadku mówić o uczuciach.

To co piszesz jest bardzo racjonalne.Pragniesz aby był szczęśliwy,ale dałabyś mu tak po prostu odejść,kiedy go kochasz?
Można tak mowić ale mózg i serce to dwie różne rzeczy i czasem ich opinie są sprzeczne..

Oj tak faceci jeśli poczują się niepewnie to wariują..przeczytajcie książke dlaczego faceci kochają zołzy,jak ktoś chce moge podesłać,mam na kompie tylko podać maila:)

wiesz co ci powiem, że masz mądrą koleżankę podziwiam ją i zazdroszczę takiego podejścia. Każdy człowiek zasługuje na szacunek . Nie można ponizać się prosząc o miłość o ciepło

Ale zazwyczaj tak jest w zyciu.Milosc jest slepa i uklad wyglada czesto tak:Dobry chlopak z naprawde zła kobietą i odwrotnie.

Hej Hej Net kobietki i mężczyźni...
w sumie mój watek został założony w październiku tamtego roku.Strona po stronie możecie prześledzić co się działo.Już dawno wymazałam M. ze swojego życia.On zaręczył się ze swoją nową dziewczyną.Planują wspólna przyszłość,a ja zaczynam życie od nowa już od czerwca.Parę zmian, selekcja przyjaźni i znajomych.
Powiem wam, że pierwsze miesiące były naprawdę ciężkie i jak ktoś z was napisał wcześniej "dałam mu odejść", ale nie wrócił..a jeśli nie wrócił nigdy do mnie nie należał.Sam w styczniu zerwał kontakty na zero..ja walczyłam, walczyłam, ale w końcu usunęłam się w cień i zaczęłam żyć własnym życiem.Pielęgnowałam tylko piękne wspomnienia i chwile których nie żałuję.Aktualnie jestem w trakcie przeprowadzki.Wyprowadzam się do Krakowa.Poznałam tam kogoś, znalazłam ciekawą i satysfakcjonująca pracę.Mieszkam z przyjacielem który przez ostatnie miesiące był dla mnie ogromnym wsparciem.
Co do poznanej osoby mam nadzieje że się nam ułoży chociaż zaczęło się dość burzliwie.Jest naprawde cudowną osobą, został niedawno zraniony, zostawiła go dziewczyna po efektownej zdradzie.Ja stałam się powiernikiem tajemnic i smutków.Zakochałam się..stety lub niestety...poczekam i zobaczę jak potoczy się nadal moja historia.
A Wam życzę powodzenia i nie łamcie się..bo mimo wszystko, nie pokazujmy że jesteśmy słabi.
A czas który podobno goi rany pokazuje nam tez że w życiu mozna pokochać więcej niz jedna osobe.

Ufff... w końcu dobrnęłam do końca :-) Sporo tego, kilka godz zajęło mi czytanie. Sporo przeżyłaś w swoim życiu, ale jak widać wszystko zmierza ku lepszemu. Co u Ciebie? Jak nowa znajomość? Ja po części też mam podobny problem, tyle tylko że nigdy nie byliśmy razem, ja kocham i się staram a on każe dać mu czas i tak czekam, ale boję się że będę przez to przechodzić co ty kakyuu, boję się bólu. Wiem co czułaś, kiedyś też cierpiałam mocno, nie chce tego przeżywać znowu. Pozdrawiam

Cały czas walczę ale czasem mnie to przerasta i chce olać, poczekam co on zrobi. Widzę że ciągle masz pod górkę, ehh Ci faceci....

Wszystko co tego dotyczy mam opisane w wątku STRACH PRZED MIŁOŚCIĄ< jeśli masz ochotę poczytać to zapraszam.

Hej Net Kobietki,Hej Sanders :*
Cóz, ciąg dalszy moich Krakowskich perypetii.
Przeprowadziłam się tutaj na stałe z powodu lepszych możliwości zawodowych.Co do Studiów, Sandi, to studiuje w Suchej Beskidzkiej zaocznie.Wracam na weekendy co dwa tygodnie do domu, bo od siebie mam bliżej na uczelnie.
Sprawa Mateusza...moja przeprowadzka była po części spowodowana tym, że miałam dość wpadania na niego i odwiedzania miejsc z którymi wiązała się masa wspomnień.Tutaj, w Krakowie, mam wielu życzliwych ludzi którzy są przy mnie zawsze.Poznałam ich na początku roku i bardzo się zżyliśmy.Z dwójka takich właśnie osobników dziele mieszkanie.Z jednym z nich pokój, łózko i życie.
Na palcu lśni "błyskotka z GPSem" ( ), na razie przed-zaręczynowa, ponieważ trzyma nas kasa i nie możemy sobie pozwolić na szaleństwa, ale plany powoli się klują.Czy jestem szczęśliwa?Hmmmm...teraz już tak.Od kiedy wymazałam M. ze swojego życia już na dobre wszystko zaczęło się zmieniać.Gdy przestałam się doszukiwać w facetach jakiejś części przeszłości, znalazłam kogoś kto całkowicie odbiega od mojego wymarzonego "ideału".Adam po pierwsze nie jest blondynem o niebieskich oczach, nie jest "ciapowaty" (do czego miałam skłonności w facetach bo jakoś lubiłam sie opiekować takimi mamlasami), jest starszy o 5 lat a ja zazwyczaj szukałam facetów w swoim wieku.Jednak jest osobą z która rozmawiam tyle co z nikim wcześniej, mieszkamy razem juz od dłuższego czasu, chociaż wyznanie uczuć nastąpiło dwa miesiące temu.Znamy sie o wiele dłużej, a co najdziwniejsze na początku naszej znajomości nie przepadaliśmy za sobą i gdybyśmy mogli zadźgalibyśmy się tępymi narzędziami.Z czasem zaczęliśmy się często kontaktować w sprawach radia i konwentów którymi się oboje zajmujemy.Zaczęłam u niego pomieszkiwać jak bywałam w Krakowie bo zawsze to tańsze niż wynajmowanie pokoju w hotelu.On miał dziewczynę ja ciężko zarzekałam się że nie chce się wiązać z nikim a juz na pewno nie z nim, a gdzież nie mój typ, zajęty, po swoich małych przygodach nie podchodziłam do facetów poważnie,jednak towarzystwo zaczęło patrzeć na nas jak na parę.Wspólne wypady, wspólne hobby, prowadzenie wspólnych "interesów", wspólna organizacja konwentów, z czasem stałam się jego sekretarka i przenośna pamięcią.Jego dziewczyna zaczęła wbijać się między Nas i nasza przyjaźń, zabraniała sie mi z nim kontaktować, zbaraniała przyjeżdżać do Krakowa ( o.O że co).W Lipcu kiedy to poznałam Kube (chłopak który okazał się dupkiem) już coś czułam do Adama ale skutecznie to w sobie zabijałam bo wiedziałam, że to może zniszczyć przyjaźń.Sierpniowy weekend.Miałam ogarnąć dwa wydarzenia w ciągu tych dwóch dni.Konwent i wesele przyjaciół.Na ślub Adam poszedł ze mną bo w sumie to dzięki niemu poznałam Ize i Szymona.Ale szła z nami jeszcze jego dziewczyna która nadgorliwie "wprosiła" się na uroczystość.Wsiadamy pod blokiem do taksówki.Ja wystrojona w kremowa sukienkę za kolano,pełen make up,dwugodzinna wizyta u fryzjera, Adam w garniturze, Jego dziewczyna w jeansach i różowej bluzeczce.Kierowca wyszczerzył się do nas.
-Słoneczko gdzie był ten Urząd Stanu Cywilnego? - Adam odwrócił się do mnie totalnie ignorując fakt że jego dziewczyna zabija mnie wzrokiem.
- Os. Zgody 2, Nowa Huta.... -taksówkarz uścisnął Adamowi rękę, gratulując ożenku i pięknej przyszłej żony.Nim zdążyłam zaprzeczyć, on podziękował i jak gdyby nigdy nic zapiął pas.Gdyby wzrok naprawde zabijał leżałabym na tylnym siedzeniu zaszlachtowana spojrzeniami Karoliny.Na ślubie siedzieliśmy obok siebie.Ścisnął moja dłoń kiedy Iza i Szymon powstrzymując się od wybuchnięcia śmiechem mówili sobie to zobowiązujące "tak".Pojechaliśmy na sale gdzie odbywało sie wesele, jednak Adam musiał jechać na konwent po 3 godzinach bo współtworzył parę atrakcji. Ok. północy dostałam sms "I już po wszystkim.Jestem wolny.".Okazało sie na następny dzien kiedy to z Iza i Szymonem również zawitaliśmy na konwencie chociaż trochę skacowani i zmęczeni, że Karolina zrobiła mu wojnę i postawiła ultimatum.On powiedział, że nie będzie wybierał między przyjaźnią ze mną a związkiem z nią bo wybór jest oczywisty.Później widziałam zmiany jakie w nim zachodziły, kiedy spędza się ze sobą 24/7 i pracuje się razem to widzi się nawet te najdrobniejsze.Impreza urodzinowa jednego z naszych radiowych prezenterów- dwa miesiące temu.Kiedy to wracając w środku nocy na mieszkanie spletliśmy nasze palce a on wykrzyczał na Krakowskim rynku że kocha mnie nad życie.

Nie ma chmary motylków, nie ma różowych okularów i wiecznej wiosny.Jest miłość o która niektórzy się zabijają.Miłość oparta na przyjaźni i partnerstwie.Miłość której nie znałam.Miłość pełna czułości i drobnych gestów które chwytają mnie za serce i doprowadzają do łez płynących ze skroplonego szczęścia.
W Krakowie znalazłam swoje miejsce na Ziemi.

Pozdrawiam.
Ka.