Mojemu mężowi zaczęło odwalać.

może jakaś terapia wspolna by pomogła? czy on w ogole by sie na cos takiego zgodził?

Przerabiałam to Skutek tego był taki, że ego wzrosło jeszcze bardziej. W odpowiedzi dostałam tylko tyle, że skoro go tak bardzo potrzebuje to mam się starać o niego jeszcze bardziej...

Pitagoras, ale to nie są wyskoki co tydzień do koleżanki, co wygląda w sądzie jak histeryczne zagrywki niezrównoważonej kobity, ale JEDNA konkretna wyprowadzka, do której doszło w skutek nierozwiązywalności sytuacji.

Swen, jak Kuleczka słusznie zauważyła, w ten sposób się tylko pogłębia patologię faceta.

Swen, naiwnością aż bije z Twojego postu.

Mówi, że chce być dumnym ojcem to musi być dumnym ojcem?- nie rozśmieszaj mnie. Każdy egocentryczny manipulator mówi co jego kobieta chce usłyszeć. Nie jest problemem rzucać puste obietnice. Na co należy zwracać uwagę, to zachowanie i jeżeli, jak w tym przypadku jest odmienne od deklaracji, to jest jasny przekaz: będę fikał dopóki mi ktoś paluchów nie przytrzaśnie.

Beyond odnoszę wrażenie że jakiś chłop musiał Cię strasznie źle potraktować.

Z moich postów nie bije żadna naiwność.Ja tylko potrafię wyciągać wnioski z tego co pisze autorka.
Ostatnio oznajmiła że jej facet nie jest typem człowieka co mówi jedno a robi co innego.
Dlaczego więc miałby kłamać mówiąc że będzie jej pomagał przy dzieciaku i nie będzie czasu na wyjścia z kumplami?Gdyby był manipulatorem i ściemniaczem to po tej rozmowie autorka byłaby spakowana w 3 sekundy.Nie usłyszała tego co chciała to dalej będzie fochy stroić.

Mąż Kamili jest nie tylko manipulującym, narcystycznym bucem, ale także bucem, który czuje się bezkarny. Do tego czasu wszystko mu uchodziło na sucho- żona pokwękała ale jej szybko przeszło w obliczu argumentów "pana władcy". Dlatego nie robi teatru, a jeno mruczy pod nosem, że "może przeholował". Poza tym zapominacie, że mamy do czynienia z facetem bardzo niedojrzałym, na poziomie 15 latka. To jest manipulant, ale nie jakiegoś niesamowitego intelektualnego kalibru- to jest szczyl.

Nie chcę twierdzić, że przed małżeństwem wszystko było cacy, bo wybiórcza ślepota w stanie zakochania jest znana. Niestety są też faceci, którzy bardzo dobrze się maskują- nie jest tak trudno udawać super gościa, kiedy widzi się narzeczoną dwa razy w tygodniu. Poza tym kobieta uległa, szukająca rycerza w lśniącej zbroi, jest bardziej łatwa jako zdobycz, BO CHCE WIERZYC, że taki facet jest prawdziwy.

Problem jaki mam z Tobą Teo, to kompletne zwalanie winy na Autorkę, bez zrozumienia, że w ten sposób jej nie wzmacniasz, a tylko podkopujesz jej pozycję. OK, miałaś podobną sytuację w życiu, zawaliłaś, i teraz chcesz się wyżyć na kimś innym- wszystko zrozumiałe- ale, naprawdę ona nie powinna być odbiorczynią Twoich problemów.

Sama Twierdzisz bezustannie, że facet to dzieciuch i umysłowy 15 latek. Po zachowaniu opisanym wnioskuję, że to taki dres-cwaniaczek. Naprawdę myślisz, że on był w stanie udawać 3 lata takiego superekstra?! No proszę Cię, sama podkreślasz na każdym kroku, że on jest krętacz, ale w sumie to prosty człowiek mówiąc tak kolokwialnie.

No, a poniżej oskarżasz mnie, że "zwalam winę na Autorkę", a kto przepraszam w tym układzie jest winien? Któż tą wybiórczą ślepotę posiadał i któż tak wierzył? No raczej nie mąż Autorki, bo to prosty organizm raczej. Już od pierwszych postów ona ciągle powtarzała, że "wierzy" i "ma nadzieje".

Nie można wzmocnić pozycji, której nie ma. Autorka nie widzi tego jak jest tylko wciąż i nadal jej się wydaje i ona ma nadzieje. Ta postawa też nie wzięła się miesiąc temu. Prawdopodobnie jest to jej zachowanie, które trwa od początku tego związku. Nic też nie podkopuję, a wyciągam to, co jest. Naważyła sobie piwa, to teraz niech je pije. Może być powoli, ale stanowczo i konsekwentnie. Ten prosty dzieciuch odbiera jej zachowanie jako foch z przytupem i wydziwem i wcale mu się nie dziwię, bo ja też to tak odbieram. Coś tam burknęła, coś fuchnęła, a potem ostentacyjnie wyprowadziła się do mamusi i to jeszcze tak, żeby on zauważył, że się wyprowadza. No skoro ja to tak odbieram, to na pewno jej facet też.
Nie twierdzę, że ona nie ma powodów. Nie twierdzę, że ten gość ostro przegina, ale na pewne zachowania są pewne reakcje, a Autorka na razie się jedynie dąsa. I nie, nie piszę tego, bo nie słucha moich rad. Wszystko mi jedno, czy słucha, czy nie. Komentuję na bieżąco sytuację i staram się pokazać ją w innym świetle.

Nie rozumiem, czemu uważasz, że ja wyżywam się na Autorce i wylewam na nią swoje frustracje, jak jedyną osobą, która tu jakieś frustracje wylewa jesteś Ty sama z tym że dostaje się mężowi Autorki, bo to Ciebie facet przeczołgał. Dlatego pewnie nie umiesz spojrzeć obiektywnie na sytuację i tak zaciekle bronisz Autorki, bo "biedna królewna" i ona bezsilna taka jest.

Swen, nigdy nie mialam partnera jak facet Kamili. Zadaje sie z doroslymi mezczyznami, nie z nastolatkami.

To jak to się  stało że taki dorosły mężczyzna aż tak dał Ci popalić?

przeciążona nie potrafisz czytać ze zrozumieniem.Doskonale widać po tym co pisała Kamila że ona chce wrócić do męża bo wierzy i ma nadzieję że się zmieni.Teraz przez chwilę będzie pokazywać pazurki ale za kilka tygodni na powrót już może być za późno bo facet się rozmyśli.Wtedy zacznie się płacz,zgrzytanie zębów i obwinianie siebie za podjętą decyzję o wyprowadzce.
Ja nie piszę że ma zamknąć buzię i pozwalać na wybryki męża.Ja piszę żeby spróbowała go podejść z innej strony.Jeśli zobaczy że kilka miesięcy po porodzie jej mąż nadal będzie balował co weekend to wtedy podjąć drastyczniejsze kroki.
Tak jak napisałem żądaniami teraz niczego nie zdziała bo on kawę na ławę wyłożył kilka dni temu i ani myśli ulegać.

Sama sobie jest winna.Co wy myślicie?Że jak jej chłop ustawił do pionu jednego urzędasa z drugim to nie da sobie rady z własną grzeczną żoną?Ona powinna wiedzieć że żądania i fochy tylko zaostrzą całą sytuację.
Powiedziałaby w zamian kilka słodkich tekstów i uwierzcie mi że facet zamiast siedzieć w piątek czy sobotę z kumplami na piwku to siedziałby przy żonie bo czułby się potrzebny.Jak żona zgadzała się na jego wyjścia nie komunikując mu tego że jest potrzebny to niech teraz ma do siebie pretensje.Facet szczególnie taki który ojcem zostanie po raz pierwszy nie musi wiedzieć że dzieciak go potrzebuje już w momencie gdy jest w brzuchu mamy.I to nie jest objaw głupoty czy niedojrzałości a nie doinformowania przez kobietę.

Co to za facet, co go trzeba manipulować jak dziecko 3-letnie.

O co to to nie - mój mąż bez żadnych manipulacji wiedział, że kobietą w ciąży trzeba się zaopiekować. A u autorki - jakieś znikanie bez zapowiedzi, całonocne wyjścia...A co, gdyby ona poczuła się gorzej? Kto ma być przy niej, jak nie mąż?Nie wyobrażam sobie tolerowania takich zachowań jakie tu opisała autorka.

Albo Kamila teraz postawi się, albo później może usłyszeć: piję i bawię się za swoje. Stary i oklepany tekst, ale często powtarzany po ujarzmieniu żony. Można już spokojnie z niej kpić i traktować jak popychadło. Nie stawiała się, znaczy zrozumiała, że od początku była na straconej pozycji.

Ok, przeliczyła się w pewnych kwestiach, ale i zaczyna do niej docierać, że jak czegoś nie zrobi, wdepnie bardziej. Teraz jest kobiecie potrzebny spokój, ludzie na których może polegać, a nie oglądanie wybryków mężulka i słuchanie poleceń " zrób nam coś do jedzenia".
Oczywiście, że kobiety czasami wierzą w cuda. Wystarczy, że jedna napisze, iż jej mąż po narodzinach dziecka z dresiarza przemienił się w intelektualistę i czyta książki, a pozostałe 99 ma nadzieję. Prawda bywa bolesna, prędzej zobaczymy filmik na YT, jak tatuś szkoli malucha do udziału w kibolskich ustawkach.

Naprawdę aż taką dużą stratą będzie pożegnanie się z takim mężem? Mnie też tutaj zarzucano nienawiść do mężczyzn. Nie ma argumentów, więc walą chłopiska na oślep. Krytyczna jestem, bo mam porównanie - znam masę super facetów, rewelacyjnych mężów, ojców i takich należy "promować", resztę kopać w zad.

Swen, nikt tutaj nie proponuje rozwodu. Józefina miała najlepszy pomysł ( wg mnie ) - terapia małżeńska. Jak to zawiedzie, istnieje separacja, do rozwodu daleko, bardzo daleko. Wróć też do postów autorki, ona mówiła czego chce, co się jej nie podoba, ale mąż robił swoje, miał ją w odwłoku, więc te sugestie o ciepłych słowach są mocno spóźnione, tego próbowała.

Pitagoras

sorki, wiesz chyba, ze bedac w ciazy nie powinnas sie wypowiadac bo masz skrajne uczucia, odczucia. Moja przyjaciolka tak miala. Facet z nia nie mogl wytrzymac. Powinnismy sobie doradzac i uwazam ze powinnas ochlonac i zajac sie przyjemniejszymi sprawami niz roztrzasanie imprez meza uszy do gory i zimny kubel na glowe, powinno pomoc

Widzę,że sporo wpisów od mojej ostatniej wizyty:)

Wczoraj spotkałam się z mężem.Zadzwonił,że chce pilnie porozmawiać.Myślałam,że chodzi o mój powrót,ale gdzie tam.Powiedział,że wziął tygodniowy urlop w pracy,bo musi wyjechać dziś w nocy do Norwegii.Chciał niby zapytać czy będę miała coś przeciwko.Powiedział,że z tego wszystkiego jedyny plus jest taki,że jestem u rodziców bo na spokojnie może jechać,a tak by się mocno martwił jakbym w mieszkaniu została.

Powiedziałam mu,że szkoda,że znowu coś za moimi plecami ustalił.Zapytałam dlaczego nie traktuje mnie jak swojej żony,jak partnerki.Odpowiedział,że przecież nie robi tego dla siebie tylko dla mnie i małego.Jest okazja to trzeba jechać i decyzję podjął od razu,bo akurat kierownik był w pracy i od razu chciał załatwić urlop.
Dodał,że mnie bardzo kocha i mam na siebie i małego uważać.Jak wróci to sobie spokojnie wszystko wyjaśnimy i opowie mi po co jechał.Mam się o niego nie martwić.

Chciałam mu wykrzyczeć,że nie liczy się ze mną,ale po prostu nie dałam rady.Nie czuję się już wcale jak jego żona,jak jego życiowa partnerka.

Jakich schizach?

Pitagoras, nie masz racji. Facet nie konsultował wyjazdu ale oznajmił, że jedzie. Totalna różnica. To tak jakby Twoja żona Ci powiedziała "jadę do Lublina, wrócę w niedzielę", a nie normalnie zapytała, czy jechanie do Lublina jest OK.

Kamila, im więcej czytam tym mniej lubię Twojego faceta- to manipulant i tchórz, pozbawiony szacunku dla Ciebie. Radzę skonsultować się z adwokatem, a przynajmniej z serwisem terapii par (zakładając, że Twój mąż w ogóle widzi potrzebę terapii). Cholerka, w zasadzie żadna terapia, po prostu złóż pozew o separację, bo ja tu niczego pozytywnego nie widzę

Jeżeli mogę coś wtrącić, moim zdaniem Was obydwoje przerosła rola męża/żony i przyszłych rodziców. Tu na forum masz porady, ale ile ludzi tyle charakterów tyle pomysłów, każdy radzi coś innego. W rodzinie wparcie, pomoc ale nieobiektywna ocena, bo osoba bliska nigdy nie będzie obiektywna. Moim zdaniem powinnaś a nawet powinniście się zwrócić do dobrego psychologa, jakieś osobne sesje, potem wspólna psychoterapia. Moim zdaniem tylko psycholog, specjalista jest w stanie Wam pomoc. Bo my tu na forum znamy twoje zdanie, twoje uczucia, nie wiemy co myśli i jakie zdanie ma twój mąż. A psycholog wysłuchałby jednej strony, drugiej, wspólnie. Bo chyba, to wszystko za daleko zaszło, i naprawdę potrzeba Wam dobrego mediatora.

Jakoś pochwalić się wyjazdem potrafił. I zapytać się zupełnie bez sensu czy autorce to nie przeszkadza. Tak jakby jej zdanie mogło cokolwiek zmienić.
A wczasy jednak konsultowala.

Kobiety, czy wy wreszcie zrozumiecie mężczyzn?! On zarabia pieniądze, to wszystko wyjaśnia. To daje mu pozycję pana i władcy, który będzie dyktował warunki, a że później przebaluje ten hajs, to już inna inszość.

Słowo klucz: ZARADNY. Chyba wszystko jasne. Około 25% kobiet zarabia więcej niż ich mężowie. Powinny facetów wziąć za m...ę? Moim zdaniem to głupota, tak się też nie dzieje. Przykład Kamili jasno pokazuje, jak bardzo niektórym mężczyznom odpowiada zasiadanie na tronie.

Jakiś czas temu toczyłam z Pitagorasem dyskusję na temat manipulacji. Teraz już się za nią opowiada ( kobieta czasami powinna miłymi słówkami itd), ciekawy zwrot w akcji. Czego to się nie robi, żeby tylko bronić innego samca "króla puszczy", bo wyznajemy taką samą religię, tzn: mężczyzna władcą zawsze powinien być.

Ubaw po pachy. Co też jeszcze wymyślicie? A mąż Kamili szczęśliwy, nic nie musi, wszystko może i cieszy michę, bo mu obowiązki z garbu zdjęto. Będzie tak jak mówiłam, powróci niby skruszony, jak bajtla odchowają. Dziecko będzie już bezproblemowe, a żona zdolna do seksu.
Aaaaaa...zapomniałam dodać, że i siostrzyczki oraz reszta rodziny zostanie kiedyś tą przydatną, bo jaśnie wygodny będzie oczekiwał darmowego niańczenia potomka. Dla takiego mamona jest wszystkim. Natomiast on nie kiwnie palcem przy Kamili i dziecku. Po co ma więc wracać do mieszkania męża? Tam będzie sama, zero pomocy, bo mąż interesy załatwia i bawi na całego.

Swen, a ja pracuję wśród facetów, mam swoje lata i nie takie numery widuję. Mężczyźni wyprztykują specjalnie urlop, żeby później przy niemowlaku i żonie w połogu palcem nie kiwnąć. Zasłaniają się wszystkim. Zwykłe wygodnickie lenie. Jak żona potrzebuje pomocy, to u mamusi jest coś pilnego do wykonania, jak matka niedołężna, to żona zostaje parawanem dla cwaniaczka.

A co w równouprawnieniu jest złego? Wreszcie nikt na mnie nie patrzy krzywo, że wolę samochód myć, niż w garnkach mieszać. Swoim synom też walę kawę na ławę. Nie ma czegoś takiego, że chłopu trzeba palcem pokazywać co jest do zrobienia. Sam nie wie, że chałupa jest częścią wspólną, nie widzi co jest do zrobienia, IQ Downa ma (nie obrażając ludzi z tym schorzeniem, bo bywają bardziej kumaci)?

Swen, możesz kręcić ile wlezie. Dobry mąż i ojciec pracuje, pomaga, troszczy się o rodzinę i nie tworzy pozorów, przykrywek. Ja wiem, że boli niektórych utrata dotychczasowych przywilejów, jak bardzo, widać po dyskusji. Nie chcecie babrać się w pieluchach, kupkach. Lepiej zwiać pod pozorem interesów i wrócić jak najgorsze minie.

Poczytaj statystyki GUS o rozwodach, ich przyczynach, komu przydzielają opiekę nad dzieckiem. Jedynie 40% procent mężczyzn ma przyznaną opiekę naprzemienną. A dlaczego? Bo tylko tylu wytworzyło więź z dzieckiem. To wszystko pokrywa się z moimi obserwacjami. 30% nie chce dzieci ( po pojawianiu potomka nie uczestniczą w jego życiu ), następne 30% chce dziecka, ale robią wszystko żeby się wymigać od nielubianych obowiązków ( ci dumni ojcowie deklarujący co to nie zrobią jak mały podrośnie, a etap pieluch = amnezja pana) i tylko pozostałe 40% jest tymi dobrymi ojcami i mężami.

Mnie też krew zalewa, ale na lenistwo. Mąż uważa podobnie, a pracuje przez większość czasu w delegacji. Musi wręcz wymuszać dyżury przy zmywaniu garów, sprzątaniu, gotowaniu. Jest wkurzony, bo królowie balang chętnie zeżrą z cudzego garnka, a sami paluchem nie kiwną. Tam nie ma kobiet w ciąży, nie ma na kogo zrzucić winy, są sami mężczyźni.

Balowałeś kiedyś w Krakowie Swen? Lekką rączką tysiak leci w weekend i to nie są jakieś luksusy. Śmiechu warte dorabianie, ale chyba ideologii na potrzeby przebywania w gronie kolegów.

Ciii... Mariola, nie wywołuj wilka z lasu. Zaraz wpadnie tutaj Pitagoras i powie: tylko nie rozmowy, ileż można gadać.

Ale, ale... co by się stało gdyby Kamila jednak wróciła do mieszkania? Nie przekona się do końca jak jest wygodnicki, czy też wyrachowany jej mąż. Facet byłby chyba niemile zaskoczony, gdyby żona zaraz po porodzie pojawiła się w chałupie. Święty spokój trafiłby szlag. Matki Kamili nawet nie proponuję jako pomoc, bo tutaj mógłby zarzucić, że mu się ktoś w domu szarogęsi i rozwala małżeństwo.
Nadal też nie wiem czyją własnością jest mieszkanie.
Natomiast Kamila z mężem rozmawiała, chyba jak grochem o ścianę, sądząc z efektów. Z takimi trzeba krótko i dobitnie, a nie "z pewną taką nieśmiałością". Szkopuł w tym, że osoby pewne, umiejące wyrazić swoje ja, są przez takich mężczyzn omijane szerokim łukiem. Kamila została jego żoną, bo była uległa, teraz ciut się buntuje, a mąż robi wszystko, żeby nie doszło do zmian.

O przepraszam kontakt umiem naprawiać. Nie oczekuję, że ktoś będzie mi ustępował miejsca z racji tego że jestem kobietą. Problem jest raczej tki, że faceci w dzisiejszych czasach są zniewieściali,

Jeden facet też sam szafy gdańskiej nie wniesie...

Nie mów do mnie złotko, nie spoufalaj się.

Ok,przepraszam.Widzę,że nie doczekam się jakiegoś sensownego argumentu z Twojej strony.Feministki tak mają:)

Wracając do tematu ciekaw jestem co by było gdyby tak mąż Kamili nagle stracił pracę,nie mieliby do kogo się zwrócić o pomoc.Czy forumowe doradczynie w przypadku gdy mąż wyjeżdża za chlebem na kilka dni również podnosiły by raban,że nie pyta Kamili o zdanie tylko jedzie.Ciekawe czy wtedy byłoby ględzenie.

Ja rozumiem,że kobiecie przy dzieciaku trzeba pomóc i sam robiłbym wszystko,żeby swoją kobietę w miarę możliwości odciążyć.Normalna sprawa.Ja tylko chcę,żeby nie rzucano takimi tekstami,że facet Kamili po porodzie będzie pryskał z domu.Nie wiemy tego,wszystko się okaże za jakiś czas,Kamila zapewne poinformuje jak będzie wyglądać sytuacja.
Oczernić jest każdego bardzo łatwo.Co innego później przeprosić i przyznać komuś rację.

Chaber,pełen szacunek jeśli prawdą jest to co piszesz.Ty jak najbardziej możesz wymagać od męża by zmywał,prał czy sprzątał.
Jednak wiele wojujących feministek nie wiedziałoby jak złapać młotek do ręki.Krzyku 'narobio' ale jak przyjdzie co do czego to rozłożyć ręce i wzywać chłopa.

Przeczytawszy z podziwem i uznaniem. I przyznam, że w/w czynności często gęsto przerastają "męskie" jednostki...a właściwie ich realizacja wygląda co najmniej śmiesznie.

Kobieta nie nabędzie takich umiejętności szybko, ale dajcie swoim czas i możliwości, a sami zobaczycie. Mnie mój staruszek nie krytykował, a zachęcał, dlatego mi się chciało, plus genetyka, bo matka z tych o umiejętnościach techniczno-manualnych.
Nastąpiła naturalna wzajemna wymiana czynności. Mąż po powrocie z delegacji sprząta jak najęty, ja zdaję raport jak sobie radziłam i jest git.

Dlatego wkurzam się na męskich szowinistów. Bez nich niby kobiety sobie nie poradzą? Bzdura do potęgi entej.

Chaber, masz świadomość, że Twój związek nie jest ''normalny'' w świetle ogólnie przyjętych pojęć- vide nieustanna nieobecność męża.
Przemaglowanie ról jest tego naturalnym następstwem.
I wszystko ok, tylko że rzucasz tu własnymi przykładami jako wzorami jedynie słusznymi dla ludzi żyjących standardowo.
Przerabiałem związek na odległość 7 lat, było super, ale jakbym patenty sprawdzające się w nim próbował stosować w tradycyjnym modelu związku, to by był szybki koniec.Patentów i związków.

Nie mam najlepszego patentu na wszystko, a tobie się nie powiodło i to też nie jest podstawa, by wątpić w coś innego.