Jestem już po rozmowie z mężem.
Nie spodziewałam się,że będzie mnie stać na powiedzenie wszystkiego co mnie gryzie.
Najpierw zaczął się rzucać co mam do jego wyjazdów.On nie jechał do Włoch czy Krakowa dla przyjemności tylko by zarobić.Odwrócił kota ogonem na co zwróciłam uwagę.Powiedziałam,że nie chodzi o sam wyjazd tylko o to,że nie konsultuje niczego ze mną,nie mówi po co jedzie.
Powiedział,że jeśli komuś coś obiecuje i ktoś mu daje możliwość zarobienia kasy to nie widzi powodów dla których miałby się konsultować ze swoją żoną i pytać o pozwolenie,bo jak tak dalej pójdzie to będzie musiał pytać o pozwolenie czy może pojechać do sklepu czy pójść pokopać w piłkę.
Wyskoczył,że przecież powiedział,że do Włoch jedzie po samochód.Mam mu zaufać,bo nie robi nic złego,a ja jak zwykle się czepiam i szukam dziury w całym.
Na to jak chamsko się do mnie odnosił odpowiedział,że jest człowiekiem i jak każdy człowiek może mieć gorszy dzień i mam nie przesadzać.Za to jednak mnie przeprosił,z wielką łaską,ale jakoś mu przeszło przez gardło zdanie sorry jeśli cię czymś uraziłem.
O jego wyskokach i balowaniu powiedział to co ostatnio,czyli jako facet ma prawo do wyjścia z kumplami.Jak najszybciej chciał zakończyć ten temat.
Powiedziałam,że jeśli zdecydowaliśmy się na dziecko i jestem w ciąży to potrzebuję tego,żeby był przy mnie,a nie szlajał się z kolegami.Zapytał czy teraz mi nie przeszkadza to,że nie ma go przy mnie.Przyznał,że czasem go może melanż poniósł i przesadził,ale ogólnie nie miał sobie nic do zarzucenia.Powiedział,że o mnie dba,że mam męża,który zapieprza na rodzinę i przy tym nie narzeka.Mówi niedługo dzieciak,to też chyba mam świadomość tego,że będzie mi pomagał przy nim i nie będzie już czasu na częste imprezowanie.
Na koniec rzucił leć się pakować,a ja przyjadę po Ciebie jak będziesz gotowa.Według niego sprawa została już wyjaśniona i nie mam co siedzieć rodzicom na głowie.
Powiedziałam,że nie tak szybko to odpowiedział,że jeśli myślę,że będzie mnie teraz błagał na kolanach o powrót to jestem w wielkim błędzie.
Mówił,że wyjaśnił wszystko,ale jak widać ciągle mi coś nie pasuje.Kto mnie nakręcił przeciwko niemu?Powiedział,że mam wywołać moje siostry i mają przyjść i zapyta co mają przeciwko niemu.Ciekawe czy będą takie mądre czy tylko za plecami szczuć potrafią.Że mają mu w twarz gówniary(22 i 24 lata mają) powiedzieć co myślą o nim.Aha,i lepiej niech zajmą się swoimi paziami,a nie wpier**** się w czyjeś życie(chodziło o ich chłopaków).
Powiedziałam,że ma się nie drzeć pod domem,bo sąsiedzi za chwile będą w oknach.Powiedział,że ch** go obchodzą sąsiedzi i ostatni raz pyta czy wracam.Jak nie to cześć.
Aha,zanim odszedł to wcisnął mi pieniądze do kieszeni.Rzucił,że jeszcze by tego brakowało,by rodzice musieli utrzymywać jego żonę.Ja mam swoje,ale mówił,że mam nie dyskutować tylko brać,bo się rozmyśli.
Za 2.5 miesiąca rodzę, od 3 tygodni jestem już na stałe u rodziców 
. Straszy mnie, że zabierze mi córkę. Całą wyprawkę kupiłam sama. Jest sknerą do potęgi i nawet na dziecko nie dał nic. Nie mam już złudzeń, że zmieni się.