Nocne Marki - netkafejka

Aha rozumiem U nas będzie sernik, ciasto wiewiórka z orzechami i jabłkiem, mazurka nie robi tata (on lubi piec) no i w sumie ok, tzn ja jadłam kiedyś, ale trochę dla mnie szybko robił się za słodki, a sernika mogę zjeść więcej i lubię go jeszcze bardziej. No, ale mazurek też ok.

No tak, widzę, że jesteś moderatorką, fajnie Faktycznie jest na kim ćwiczyć, widzę, że teraz często są na forum są osoby, które trzeba upomnieć.

Ninko, jak tu zajrzysz, mamy z mamą pytanie do Ciebie jako specjalistki od baśni.

Jak dobrze znasz "Kopciuszka"?
Czemu, jak wszystko się po północy zmieniało w dynie, myszy itd, zgubiony pantofelek został pantofelkiem?
Jest jakieś wyjaśnienie, które przegapiłyśmy, czy to baśniowe "bo tak"?

Tę wersję o drzewie (leszczynie) właśnie przeczytałam w tym zbiorze baśni Grimmów Pullmana, co Ci kiedyś pokazywałam. Tam jest logicznie. Ale my z mamą tego Disneyowskiego Kopciuszka oglądałyśmy i tam jest duży nacisk położony na wróżkę chrzestną i to zmienianie - najpierw warzyw i zwierzaków w karetę, sługi itd, a potem w drugą stronę. No i wszystko się pozmieniało, a pantofelki nie. Mama ma teorię, że jakby pantofelki się pozmieniały w jakieś stare, cuchnące kapcie, to by księciu ani myśl nie pozostała w głowie takie śmierdzące łapcie pannom na nogi wciskać, zresztą kapcie to by na wszystkie pasowały.

Ale ja dopuszczam myśl, że coś z mamą przegapiłyśmy zwyczajnie, bo film nas obie nudził i ogólnie się nie podobał. Czułam się jakbym oglądała bardzo długą reklamę gumy do żucia albo pasty do zębów, tak wszyscy się non stop kolor uśmiechali.

Ja Rumpelcośtam nie mogę odpowiadać na te teksty, bo się moderować zgodziłam. ^^' Grr... Ale już go dziewczyny upominały, więc liczę, że wsadzi łeb do zimnej wody i ochłonie.

Btw - udostępniłaś mail do pisania wiadomości czy to moja nowa funkcja mi go udostępnia..? Tak tylko się pytam, bo może coś tam przypadkiem kliknęłaś...

A jaki jest w Pięknej i bestii, bo tego chyba nie widziałyśmy? :>

Btw - moim zdaniem średni jest ten zbiór Pullmana, jestem cokolwiek rozczarowana...

Ach, o rysunkowej mówisz? Myślałam, że o którejś z tych nowych, bo ich w ostatnich latach chyba z 5 nakręcili, w tym ze 4 współcześnie, a bohaterami są zblazowane nastolatki. ^^' Ugh...

A jeszcze w temacie - dziękuję, że Cię wkurzył Rumpel, to było bardzo miłe. :*

To teraz do Ciebie można pisać pw? :>

Tak, ale widziałam go tak... jakoś nie cały, bo coś robiłam równocześnie, więc jak chcesz przeanalizować, co było na portrecie co wisiał na ścianie, to ja muszę jeszcze raz obejrzeć.

Natomiast tych współczesnych nie oglądam ideologicznie. W ogóle nie podoba mi się to.

Psychiczny dzień to Rumpel ma, chyba jakieś proszki chłopak przedawkował...

Ten lepszy jak ten Kapciuszek idiotyczny i przeładowany uśmiechami. Aczkolwiek wolałabym, żeby Bestia była bardziej... bestialska..?

Mnie się podobała ta... ta... Śnieżka, tylko wycięłabym z niej Hemoroida (niunię ze Zmierzchu) i plastikowego kolesia z ekranizacji komiksów, co grał Łowcę. Czyli w sumie parę głównych bohaterów. Ale film miał potencjał. Zła Królowa mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła.

Hej, to jak można Ci pisać pewu, to może wysłać Ci ebooka Pullmana z tymi Baśniami Grimmów? Czy jesteś fanatyczką papieru? Tu moim zdaniem nie warto za bardzo, ale sama byś sobie oceniła.

Ja się głównie czuję rozczarowana tym, że w tytule jest DLA DOROSŁYCH I MŁODZIEŻY, jakby tam było coś innego, okrutniejszego, bardziej perwersyjnego niż w tych dziecięcych wersjach. Potencjał baśnie mają. No i się nakręciłam jak głupi na ser i... zonk, bo poza komentarzami, dość krótkimi i nijakimi, nic tam szczególnie dla dorosłych nie ma...

Sama bym chyba lepszy zbiór dla dorosłych napisała. A ja nie umiem pisać.

Bardziej dla niegrzecznych dziewczynek.

Tak serio to ja straszną grafomanką jestem. ^^' Ja nawet pamiętnika sensownie nie umiem. Mówiłam Ci jak kiedyś książkę chciałam napisać? Tak się zakopałam w poszukiwaniach informacji, żeby mój świat był spójny i realistyczny (bo to miało być coś między science fiction, horrorem a fantasy), że w końcu zapomniałam o fabule.

Ale kiedyś strzelę sobie autobiografię. Albo - co bardziej prawdopodobne - znajdę kogoś, kto ją strzeli za mnie. A ja będę siedzieć z kieliszkiem wina i opowiadać.

O właśnie! Wino..! To ja zaraz wrócę... ^^

Czekaj, czekaj, jeszcze ze 2 kieliszki i też się będę śmiała bez przerwy. Zresztą ja to uważam za pozytyw jak się ludzie śmieją. Ze mną w sumie i tak jest zwykle większy wstyd, bo ja to się nie śmieję tak pod nosem "hihihi", tylko jak gruchnę czasem śmiechem to klękajcie narody.
Do mnie w ogóle cierpliwości dużo trzeba mieć.

A Ty się przejmujesz rzeczami zbędnymi. :*

Z tego to ja się zwykle śmieję, nie potrzebuję do tego dnia szczególnego.
A co powiedział? :>

Ok, aż przetrzeźwiałam.
Śmiałaś się z Duncana DO Duncana? Tzn on wie o tym?

Co do tej Biblii - na mnie z miesiąc temu na jednym forum się poobrażali, bo w temacie "Z jakim fikcyjnym bohaterem książkowym chciałabyś się spotkać?" napisałam "Z Jahwe".
W sumie to nie wiem o co im chodziło.

Ok, jak D. nie wie, że się śmiałaś z jego problemów, to mogę się upijać dalej. ^^
Jak coś to mów kreatywną prawdę np. "prawie się z moim przyjacielem popłakaliśmy jak rozmawialiśmy o Twoich problemach". Tylko NIE wybuchaj przy tym śmiechem.

Ale czemu miałby stracić? Nie mów, że tak naplotkowaliście na cały Londyn, że D. jest dziwką...
On jakoś wygląda bardzo... bezdomnie czy jak?

Teraz go sobie wyobraziłam w futrzanym płaszczu i cylindrze ze wstążką z czaszek... ^^'
A on nie może iść gdzieś i kupić sobie jakichś normalnych relatywnie ciuchów za funta czy za niewielkie pieniądze?
Żeby jego honor nie ucierpiał, że coś przyjmuje i jednocześnie wyglądał jak człowiek?

Buehehe też się roześmiałam jak to przeczytałam. I teraz się uśmiecham do monitora.

Ale tak serio, ja wymiękam (po 3 kieliszkach jestem, to tak szczerze napiszę).
Ty sobie biorąc Duncana na kochanka, będziesz miała minimum 2 dzieciaki nieznosne na głowie - samego D. i jego honor wydumany, który jest bardziej upierdliwy niż mój, a to już niezdrowe mocno.

Poza tym on to wydaje się stale... wymagać bycia uważnym, żeby go nie dotknąć, nie urazić, bo byle pierdoła, a ten się uniesie honorem i w sobie zamknie. MNIE by to męczyło, gdzie ja do takich ludzi mam sporo cierpliwości no i umiem zwyczajnie z nimi rozmawiać. Porównuję go do siebie i ja też jestem czasem dzieciak co uwagi potrzebuje, bo mam ochotę się wygadać czy tam wręczy wykrzyczeć ze złości na coś i chcę, żeby ktoś tego wysłuchał. No ale wysłucha, a ja się otrzepuję i robię co trzeba. A z nim to tak ani w tę, ani we wtę. On to chce, ale zaraz milion przeszkód wynajduje sam sobie i sam sobie kłody pod nogi rzuca.
Nie wiem, czy bym miała cierpliwość na dłuższą metę...

W moim słowniku to Ty się obchodzisz ostroznie.
Nieostrożnie to jakbyś mu wygarnęła co i jak i powiedziała "albo przyjeżdżasz, albo nie zawracaj głowy" i pozamiatane. I to nadal byłoby w sumie dość ostrożnie, tak po zastanowieniu. Zresztą ze mną się zastanawiałaś, o co może chodzić D. i czy coś zrobić czy nie robić, i jak on to odbierze w ogóle. ;-)

Ale to ładnie o Tobie świadczy, Ninka.

Tak, Nina, to całkiem nieźle o Tobie świadczy, bo cała masa ludzi chcąc czegoś poszłaby po najmniejszej linii oporu, najwygodniejszej dla siebie a wcale nie najlepszej dla niego. Nagadałaby mu głupot, zmanipulowała (bo jak on Cię kocha to Ci ufa a jak Ci ufa, czy jak wolisz - wierzy w Ciebie, to jest podatny na manipulacje), wzięła co chce a potem powiedziała "wiesz co, zmieniłam zdanie, spadaj". Albo przestała się odzywać do niego, a jak jednak by Cię odnalazł, to jeszcze z pyskiem naskoczyła, że nie rozumie, kiedy ma iść won. Wycisnęliby chłopaka jak cytrynę, wiesz przecież. A jakby się okazało, że strasznie wygląda, nie tak jak we wspomnieniach to ojoj, już w ogóle!

No chyba, że tak robisz właśnie czy tam tak chcesz zrobić, to cofam, że ładnie świadczy.

Moja pierwsza myśl "Kur... ile problemów on jeszcze wymyśli..." ^^' "Ale ja bym mu kijem przyłożyła..." <-- to druga.
Myślę, że większość wstydliwych problemów z wyglądem da się rozwiązać przy pomocy miski wody i kostki mydła. Tych, których się tak rozwiązać nie da, nie są takie wstydliwe.

Wiesz, ja kiedyś przez leki poniekąd miałam problem ze skórą - nie goiły mi się rany prawidłowo, więc od byle otarcia porządniejszego robiła się rana. To serio nie wyglądało przyjemnie. No i co, miałam się z nikim nie widywać przez to? To by mnie dziewczyna zostawiła nie przez rany niegojące się co nieładnie wyglądają, tylko przez zachowanie głupawe.

Tak sobie to racjonalizuj. ;-)

Tak, to już dawno było, chociaż ogólnie nadal dość trudno mi się goją rany. Ale nie tak jak wtedy. Brakowało mi po prostu jakiegoś składnika odpowiadającego za krzepliwość krwi, ale to uleczalne było. No tylko mocno wizualnie nieładne. Zresztą nawet nie tylko wizualnie.

Szmaty brudne można wodą z mydłem (no - proszkiem) naprawić. Wtedy nadal są szmatami, ale czystymi, no i głowę sobie dam urwać, że nie chodzi we włosiennicy z worka i sznurka jak w średniowieczu, więc nie ma co histeryzować.

On tego używa trochę jako wymówki, bo chce do Londynu, ale ciuchów nie chce ogarnąć, więc biedak - no chce ale nie może. Ratunku. >.< Bym mu te ciuchy jakimś gryzącym proszkiem posypała to czym prędzej by z nich wyskoczył.

Babcia mówiła "W tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz..." ^^'

O rany, jeden bystrzejszy od drugiego... ^^'
Zostałabym lesbijką, żadni heterycy, żadni bi, żadni geje nawet, gdyby nie to, że lesbijki też pieprznięte często...

Niech zrobi jak ja z siostrzeńcem moim 3-letnim robilam - "NIE WOLNO ci założyć tych ciuchów, nie są dość dobre". Może z przekory założy. ^^'

Ale to i tak Twój kotek bezdomny czy tam zagubiony.

Ninka, wino się skończyło. Wykorzystam fakt, że działa i się zdrzemnę. Dobranoc.

Moja mama (...!) radzi Twojemu koledze, który się wstydzi przyjąć D., że mu popsuje opinię, żeby powiedział wszystkim, że to hipster.

I tak poza konkursem

Wstawiam głupi obrazek, bo jestem właśnie w połowie "... i Księcia Półkrwi" ;-) Pierwszy raz.
Co u Ciebie, Ninka? Zapracowana?

A ja jestem od 3 dni jakaś taka... nie mam lepszego słowa - rozpieprzona.
Normalnie potrafię się nieźle zorganizować, do tego stopnia, że jak muszę coś ugotować i postać 15 min nad garnkiem, to biorę ze sobą książkę, bo mi tych 15 minut szkoda. A od paru dni mi czas przecieka jakoś przez palce, niby nie mam dużo pracy, a codziennie z czymś nie zdążam i odkładam na jutro. Ale zakładam, że to okresowe, może przez to, że nagle się wiosna zrobiła i na modłę kota wygrzewam się codziennie w ogródku..?

Poza tym odnowiłam kontakt z koleżanką, z którą nie rozmawiałam dobre kilka lat. Zadzwoniła na chwilę a gadałyśmy ze 3 czy 4 godziny do 5 nad ranem.

Mówiłam Ci już, że się znowu muszę przed dziwną, napaloną babą bronić..?

Asertywnie jej mówię, żeby spadała (no, w telegraficznym skrócie), a ona mówi, że rozumie po czym za 2 godziny znowu dostaję gdzieś zaproszenie. ^^'

Tzn ładna, ale nie w moim typie mocno, poza tym ciężko mi ocenić, bo u mnie zachowanie czyjeś bardzo rzutuje na ocenę i jak mnie ktoś zrazi do siebie, to mi się automatycznie brzydszy wydaje. A nie lubię ludzi, co to ich wywalają drzwiami, to oni oknem się pchają. Zresztą zirytowała mnie na starcie już tym, że nic o mnie nie wiedziała, tylko zdjęcie być może (bo mnie sobie można wygooglować znając imię i nazwisko) i przeczytała o moich upodobaniach seksualnych i ona już szybko prędko do łóżka mi się pcha, gazem. Ty wiesz, że ja nie jestem jakaś cnotliwa szczególnie, że ze mną chodzić trzeba 2 lata, ale fajnie byłoby się jednak chociaż trochę poznać zanim się skoczy do łóżka. A tu to jak w porno niemalże - praktycznie bez "dzień dobry" nawet, od razu do akcji.

Ona o tym wszystkim wie zresztą, tylko jakoś tak się od niej odbija jak od ściany. Myślę, że po prostu wcześniej jej ta strategia jakieś efekty dawała, że ktoś z nudów albo braku asertywności się zgadzał.

Hahahaha, jak Ty z nią wytrzymałaś!
To się chyba nazywają uczucia ambiwalentne - taka urocza i jednocześnie taka... niemądra... ^^'

Dobranoc, Ninka, kolorowych. Ja sobie pewnie wrócę do Pottera.

Podoba, ogólnie mnie, heretycko chyba, bardziej podobają się późniejsze tomy, z pogłębioną psychologią postaci, bardziej chyba już do nastolatków kierowane niż dla dzieci stricte.

Nie wiem dlaczego przez sekundę mi się zdawało, że Ty przez sen jakoś chcesz ten doktorat robić i się zdziwiłam. W wolnej chwili napisz, czy się interesowałaś kiedyś tymi niegdyś modnymi świadomymi snami, które właśnie ponoć pozwalają się uczyć we śnie. Mnie się tylko przyśniło, że wielki pająk dziabnął mnie w stopę i się przestraszyłam bardzo, a tylko jakoś dziwnie się wygięłam przez sen i złapał mnie skurcz. ^^'

PS.
Wygrzebane z internetu:
"Ludzkość wybrała Einsteina, podczas, gdy to NIkola Tesla była prawdziwym geniuszem."

Czy opowiadałam o swoim pierwszym zapamiętanym poniekąd świadomym śnie..?

No więc tak - śniło mi się, że jestem w kraterze wulkanu. Na takiej skalnej półeczce. Obok była lawa, robiła bul-bul, jak w kreskówce po prostu. O dziwo nie było mi gorąco szczególnie, tzn nie czułam bólu ani nic takiego, a czasem we śnie czuję. No i lezę sobie po tej półeczce, żeby się wydostać z tego wulkanu i sie poślizgnęłam, i upadłam... pupą w taki malutki tyci-tyci wulkanik, wielkości stołka. I oczywiście pupa mi się zaklinowała w kraterze. No i panika - ojejku jejku, teraz mi się puuupa spaaali!

No ale to było tak głupie i absurdalne, że do mnie dotarło, że coś tu nie gra - nie ma takich tycich wulkaników, a w ogóle nawet jakby były, to już dawno by mi się pupa spaliła. Acha! To mi się śni! Ale tak się ucieszyłam z tego, że aż się obudziłam.

Dobra znikam, mam nadzieję,że mój sen będzie o jakimś przystojnym, wysokim brunecie a nie o małym kraterze z moim tyłkiem:)

Dobrej nocki:)

Hahaha, nie mowilas! Co za wspanialy sen! Mi sie ciagle sni woda, od zawsze