Nocne Marki - netkafejka

To prawda akurat

Zawsze mozna miec dublerke - aktorke porno.
Ja szczerze mowiac nie zagralabym ani w Nimfomance ani w Antychryscie.
Nigdy w zyciu, nawet gdyby mi za to mieli dac 60 milionow.

Lubie tulipany

Znow moge mowic tylko za siebie, ale calujemy sie naprawde. Nigdy nie udawalam , ze sie caluje mowiac szczerze.

Antychryst to moim zdaniem idiotyczna komedia.

Aha rozumiem
No ja też lubię tulipany A tata kupił ciasto na Dzień Kobiet, sernik z brzoskwinią, bardzo dobry Czasem i taki domowy też jadłam, wiadomo, ale sklepowy też był bardzo dobry
Teraz dopisałam na górze trochę w swoim poście.
A no widzisz, właśnie, dramat, a chwilami komedia, a dla mnie chwilami też zbyt dosadny "Antychryst" ;p A za to Larsa von Triera podobało mi się "Przełamując fale".
Dobranoc raz jeszcze

Ja Ci już dawno powiedziałam, że powinnaś. Tylko:
a) co na to mąż? pewnie lepiej by było, żeby nie wiedział i tu dalej - czy Ty na to byś poszła ;-)
b) co na to Duncan? tzn nie na sam seks, bo na to to wiem, że pewnie chętnie, tylko co na to, że się z nim prześpisz i powiesz "papa".

Ja bym w ogóle była mega gówniana jakbym miała zagrać coś, co nijak do mnie nie pasuje, dlatego się na aktorkę nie nadaję zupełnie. Np. jakbym miała jakąś matkę polkę zagrać - grałabym gorzej jak te z trudnych spraw czy innego gówna. ^^'

Ninka, za ile Twój mąż by się przespał z Duncanem?

Kobieto, to na co Ty czekasz w ogóle z tym D., to ja nie wiem. Ja to bym już dawno straciła cierpliwość, pojechała do niego, zerżnęła go i wróciła do siebie. Dopiero by miał znak zapytania. Acha, Ty nie wiesz, gdzie jest. No ale miał na ławce w parku spać, to byś wiedziala przecież, na której... Niech przyjeżdża gazem na tę ławkę! Przy okazji się na rolę może załapie.

E tam, nie wierzę, tylko trzeba byłoby mu pokazać odpowiednio dużo banknotów namacalnych. ;-) Jakby się zaparł, że NIC Z NIKIM NIGDY ZA NIC, to może bym jeszcze uwierzyła, ale jak całowanie za 10 kafli, to na pewno by poważnie przemyślał ten seks. Za odpowiednią kwotę sama bym przemyślała, a kiedyś odrzuciłam realną propozycję pewnego prawnika, który obiecał opłacić 5 lat moich studiów w dość kosztownej prywatnej szkole za 1 noc. ;-)

No to czemu mu tego nie powiesz?

Słuchaj, ja nawet wiem, jaką by mi rolę dali!
Bogusi, niegdyś atrakcyjnej, ale obecnie zapuszczonej przez to, że stale opiekuje się mężem, który jej nie szanuje, i 5 ufajdanych dzieci. ALE na horyzoncie pojawia się przystojny Waldemar. Co zrobi Bogusia? Och, ach... ^^' Ja nie wiem, czy już bym nie wolała tej sceny erotycznej z taśmą klejącą. Hahaha, jak  to brzmi w ogóle... ^^

Moja dawna przyjaciółka grała w jakichś takich tego typu programach, bodajże Ukryta prawda.

PS.

Wszystkie męskie dziwki jakie w życiu widziałam wyglądali jak lalusie, na których tupnąć, to się posiusiają. Nawet jak mieli po 1,90 wzrostu i klaty jak atleci. Przez to z normalną, kobiecą prostytutką bym się przespała, bo poznałam fajne babki, ale z męską jakoś się nie widzę zwyczajnie...

Bo Ty z buzi wyglądasz jak rosyjska milionerka (Monkiowa..? jakoś tak ). A ja jak kluska.

Co Ty, ta moja dawna przyjaciółka, o której wcześniej pisałam, z buzi wygląda na nastolatkę, ma 25 lat, a wzięli ją do roli... 30-latki. To mnie by na 40-stkę minimum wzięli.

Ukrainkę. ^^ Miałabym kabaretki, czerwone szpilki, skórzaną mini i żułabym gumę jak czarna krowa w kropki bordo (czyli kręcąc mordą).

Kiedyś, jeszcze jak byłam śliczna i młoda, wyszłyśmy z jakiejś domówki z koleżanką na spacer. Ja w jasnym kostiumie założonym na gołe ciało, ona właśnie w kabaretkach i mini. Stwierdziłyśmy, że wyglądamy jak dwie dziwki i zaczęłyśmy śpiewać piosenkę "Ku*wy wędrowniczki". Zawędrowałyśmy do lasku takiego no i mówię "Tędy dojdziemy do osiedla, tędy gdzieś tam", ona wybierała drogę. W końcu doszłyśmy do takiego miejsca, że mówię "tędy dojdziemy do drogi, a tędy uj wie gdzie", ona oczywiście tę drugą drogę wybrała. Weszłyśmy w takie krzale, że jak się z nich wydostałyśmy, wyglądałyśmy jakby nas zgwałcił pułk wojska. Kawalerii. I ich konie też. Zresztą znajomi długo nam nie chcieli uwierzyć, że nas krzaki tak załatwiły.

Ze dwóch czy trzech z takiego gejowskiego klubu, już nieistniejącego, ale kolesie babki też obsługiwali, a kolejnych dwóch czy trzech pokazała mi taka znajoma, starsza ode mnie ponad 2-krotnie, na jednej ze swoich domówek, na której jej dość dobrze sytuowane koleżanki bywały, garstka artystów i właśnie kilku żigolaków.

PS.
Czekaj! Jeszcze we Włoszech w klubie poznałam całe stado męskich dziwek i ich agresywnego alfonsa! Zresztą afera była, bo oni koniecznie do nas się przyczepili (bo turystami byliśmy). No i byli wściekli, bo ja sobie flirtowałam z włoskim nauczycielem śpiewu (piękny baryton), koleżanka wyrwała jakiegoś arabskiego chłopca, a ich jakoś nie chciałyśmy. Potem jak szliśmy do hotelu, to chcieli napaść tego arabskiego chłopca i pociąć go nożem. Tzn ten alfons chciał. Myślał chyba, że ten chłopak też dziwka i wszedł na ich teren, ale jakoś go spacyfikowałyśmy na szczęście.

No i oni wszyscy zadbani bardzo, wymuskani tacy wręcz, ale jednocześnie bardzo mało męscy. Coś w nich po prostu było takiego, że... no nie. Nie.

To nie ja wymyśliłam milionerkę, tylko... Twój mąż? Albo D. Ale to mąż raczej pomysłowy taki.

Jak dziś na próbie było? Lepiej?

Ach, najpierw nie mogłam zasnąć. Czasami miewam upierdliwe natłoki myśli, jak już powinnam sobie spokojnie zasypiać, to mój mózg stwierdza, że to bomba moment na analizowanie problemów i szukanie rozwiązań. Jak zasnęłam już dobrze rano (ja wiem? o 8?) to zaspałam oczywiście. Zdążyłam do roboty na czas, ale wszystko musiałam robić pędem, więc już na starcie byłam wkurzona. Potem po drodze, jak próbowałam wsiąść do tramwaju, wleciał na mnie wychodzący z niego pijak z całego rozpędu i jeszcze bardziej mnie wkurzył, bo jeszcze się nie wylizałam ze zderzenia z rowerzystą, a ten baran to uraził. Miałam ochotę go tam skopać. Jak wróciłam do domu to prawie od razu klapnęłam do wyrka i obudziłam się jakoś przed 3-cią. Zastanawiam się, czy jak się idzie spać o 23:00 i wstaje o 3:00 nad ranem, to się jeszcze jest nocnym markiem, czy już bardzo rannym ptaszkiem? ^^'

Ale w ciągu dnia za to zadzwoniła do mnie ładna dziewczyna i mówiła miłe rzeczy. ^^

A ić... ^^' To do mnie jak pięść do nosa pasuje... ^^'

Ale to nie taka dziewczyna, ona jest miła, ale... ma w sobie coś takiego, że bardziej mam ochotę ją przytulić, pogłaskać, w czółko cmoknąć niż romansować. Wiesz o co mi chodzi, prawda? Nie że to dziecko jakieś jest, dorosła kobieta, 25 lat bodajże, głupia ani naiwna też nie jest, ale mimo to...

A u Ciebie znowu gorzej, że byś się zamieniła?

Jakbym mieszkała w Londynie, to bym wpadła na tę Twoją próbę i tego kolesia nadgorliwego biła kijem za każdym razem jakby nie puszczał Cię na czas. Założę się, że by się w końcu nauczył, to w końcu warunkowanie klasyczne.

:*
Ale ja nie mogę być Twoim szefem. Całe moje doświadczenie z reżyserią to wyreżyserowanie fragmentu Balladyny w VI klasie. A i wtedy przegrałyśmy z chłopakami, chociaż tylko dlatego, że Adam i Łukasz, grający Balladynę i Alinę, wypchali sobie staniki podkoszulkami, więc mieli bimbały wielkości poduszek powietrznych. 
Ale gdyby była praca polegająca na dyscyplinowaniu niegrzecznych aktorów - zaraz bym się przeprowadziła. ^^ Zresztą nie biłabym go tylko, jakby Cię grzecznie puścił na czas, to bym go pogłaskała i dała batonik.

Aż się boję zapytać - a przyjaciel normalnie odebrał, czy sobie jakieś żarty z niego porobił?

Ja chyba naprawdę robię się rannym ptaszkiem, dziś spałam od północy do 4-tej nad ranem. Zepsułam się..!

Ale za to co mi się śniło!
Najpierw we śnie poznałam na swojej uczelni jakąś dziewczynę (która w rzeczywistości nie istnieje) i z którą zostałyśmy kochankami, chociaż w ogóle nie była w moim typie, ale we śnie jakoś mi to nie przeszkadzało. Potem poszłyśmy do jakiegoś baru pełnego sportowców, takich napakowanych, jak półtusze wołowe, którzy byli poubierani w takie szlafroki jak bokserzy przed walką. Wszyscy łazili bez sensu po barze i szukali zaczepki, darli mordy i w ogóle. Ponieważ co jakiś czas ktoś mnie zaczepiał i chciał się bić (a każdy 3 razy cięższy ode mnie), to stwierdziłam, że to chromolę i wychodzę. No i jak wyszłam z ciemnego baru, to ogarnęłam, że mam pęknięte okulary i tak się wkurzyłam, że aż się obudziłam. ^^' Gwoli wyjaśnienia - ja za swoje okulary płacę... no powiedzmy tyle co za dwa porządne laptopy, a dla mnie to niemały wydatek. Do tego ostatnio musiałam czekać, aż przyślą szkła, bo w Polsce ani w ogóle w Europie takich nie robią, jak ja chciałam.

Ale poszłam spać dalej i tu już było ciekawiej - śniło mi się, że byłam we własnym domu a dokładniej na podwórku, tylko że moją ulicą płynęła wartka rzeka pełna... małych manatów. We śnie precyzyjnie wiedziałam, że to małe manaty, chociaż teraz bardziej przypominały mi morsy. Były mniejsze niż prawdziwe małe manaty, wielkości niemowlaka powiedzmy, za to były ich miliony dosłownie! Ulica-rzeka była aż gęsta od nich. Ja stwierdzilam, że popływam sobie  z tymi małymi manatami (a właściwie W małych manatach) i przez chwilę było fajowsko, troszkę jak w basenie z piłeczkami, ale prąd okazał się bardzo silny, ja się wystraszyłam i wygramoliłam się na brzeg (czyli na chodnik). I wtedy zobaczyłam, że z jednej strony ulicy - rzeki pędzi w moją stronę dość spora fala, taka z 1,5m. Z chodniczka by mnie zmyła jak nic. Z tymi manatami oczywiście, bo one były elementem fali. Wdrapałam się na ogrodzenie sąsiadów, a potem na dach altany w ogrodzie (której nie ma w rzeczywistości), ale woda i manaty i tak mnie chlupnęły, ja się uderzyłam o altanę, bo prawie spałam i się obudziłam.

A jak się obudziłam to patrzę - za oknem ciemno. PANIKA! ZASPAŁAM DO PRACY!! Bo mój mózg jest przyzwyczajony, że zasypiałam nawet o 9-10 rano, więc mi się zdawało, że przespałam cały dzień. Chwytam telefon spodziewając się tuzina smsów, gdzie się podziewam, już myślę, co tu nakłamać, bo przecież nie powiem, że zaspałam do roboty na 6-tą po południu, patrzę a tu 3:41... No i tu już skojarzyłam, że jak 4ta dochodzi, a ciemno zupełnie za oknem, to noc pewnie. ^^' Ale co dostałam adrenalinowego kopa, to moje...

Ja właśnie wychodzę na nocny spacer z koleżanką, ale opowiedz, proszę, przeczytam jak wrócę. Jestem ciekawa tej komedii. ^^

A sny to będę na bieżąco wypisywać, bo tak to zwykle po jakimś czasie zapominam szczegóły.

Hahahahahahaaaa!
A może on się tak wystraszył, bo faktycznie ma jakąś babę i wyszło  na to, że telepatycznie to wykryłaś.

Ja kiedyś miałam podobnie - dzwoniłam z telefonu stacjonarnego przyjaciółki do swojej mamy, numer był dobry, tyle, że zamiast mamy odebrał jakiś facet stary, który na dokładkę próbował ze mną flirtować przez ten telefon. Z domu wyszłam chwilę wcześniej i żadnego faceta w nim nie było ani nie miało być. Jak zadzwoniłam jeszcze raz, to już się dodzwoniłam prawidłowo. Z mamy do tej pory się nabijam, że wtedy jakiegoś lovelasa chowała w szafie i czekała, aż wyjdę, a sporo lat minęło.

Btw - dziś w ogóle nie spałam, jestem markiem całodobowym. ^^

A to tak sobie:

No to czemu tak się zachował głupio...? O.o

Ninka, a Ty do pracy? Czemu dziś tak wcześnie na forum?

Nie wykończę się, dziś w domu sobie mogę pobyć, to jak się zmęczę, to się zdrzemnę

Współczuję pracy o tak nieludzkich godzinach.

Zwariowałabym z chłopem jakby normalnie się w sobie spinał i wyłączał telefon z powodu byle pierdoły.

Tak na szybko - tu ma być dłuższy post o tym, jak i dlaczego mnie wku*wiają ludzie, którzy boją się życia, ale ciągle mi w napisaniu go przeszkadza!

(I tym samym zadaję kłam twierdzeniu, że zawsze mam coś mądrego do powiedzenia. Ale lubię ten film, szczególnie scenę kamienowania. ^^)

Próbuję wyjść na prostą ze wszystkimi zaległościami, które mi się porobily nie wiem nawet, kiedy. A Ciebie, kociaku, coś gryzie, że ciągle jesteś na forum, czy po prostu nuda..?

PS.
Jak znam swoje szczęście, to zaraz pójdziesz spać. ^^

Ciągle D...?

Zaległości u mnie trochę z pracy, ale też takie prywatne zupełnie. Muszę odpisać znajomej, innej znajomej wyjaśnić, czemu nie wezmę jej psa-znajdy, muszę... nie, chcę opierdolić moją dawną przyjaciółkę, która właśnie sobie rozpieprza życie, bo tak strasznie się go boi. To zresztą chciałam Ci napisać kiedyś. Dziewczyna jest młoda, zdrowa (no, fizycznie przynajmniej, ale psychicznie też jakoś działa), za parę miesięcy kończy studia, magisterki palcem nie tknęła, porobiła sobie długi na karcie, a co robi? Siedzi całe dnie ze swoim ukochanym, gra, ogląda filmy, histerycznie próbuje zarobić na bieżące potrzeby i ogólnie zachowuje się jak dziecko głupie 3-letnie. A jej ważny ukochany, zamiast jej pomóc, wziąć ją za rękę, pomóc jej ogarnąć najważniejsze sprawy, to mędzi, kiedy ona z nim zamieszka (co wiąże się ze wspólnym wynajęciem mieszkania, na co ona pieniędzy nie ma), żeby więcej z nią grać w gry i więcej filmów oglądać, no i oczywiście, żeby pojechali razem na wakacje!

Powinnam mieć to w dupie ale jakoś nie mam, a obiecałam pewnej osobie nie dusić w sobie emocji, bo mi to szkodzi.

A nie, aż tak, żeby do niej polecieć i walnąć kijem po głowie, to mi aż nie zależy. ;-) Mojej irytacji jej tchórzostwem i słabością wystarczy tylko na wściekły, "kopiący w dupę" mail. Bo widzisz, to jest od pewnego czasu BYŁA przyjaciółka. ;-)

Ja jestem dobrą przyjaciółką. Ja długo muszę kogoś poznawać, żeby się zaprzyjaźnić i nigdy nie miałam wielu przyjaciół, ale jak już, to jestem w tym dobra. Tak bez fałszywej skromności. Jestem lojalna, potrafię być obiektywna i szczera. I nawet cierpliwa potrafię być, ale moja cierpliwość ma jasno określone granice.

Ja teraz Ciebie lepiej rozumiem, jak D. może Cię wpieniać ze swoim uciekaniem przed światem, przed zranieniem, przed wszystkim. Ze swoim zamykaniem się w sobie i odcinaniem Cię przez byle pierdołę.

A powiem Ci, że D. jest nawet w tej chwili 1000 razy silniejszy od tej mojej eks-przyjaciółki, o której piszę, bo on ma jakieś zasady mimo wszystko.

Czekaj, z opóźnieniem zajarzyłam, częściowo D, o to nawet nie pytam, a częściowo..? Chcesz powiedzieć, co? Coś z pracą..?

Aż parsknęłam śmiechem, jak to przeczytałam.
A nie można tego jakoś odkręcić? Np. doładować mu zdalnie konto za tam ileś funtów i wyjaśnić, że to rekompensata za tego przyjaciela i tłumaczenia, żeby się w sobie nie spiął? A z biletem też byście się mogli umówić tak, że np. Ty mu zapłacisz kartą, a on Ci kasę odda do ręki. Przecież to uczciwe i fair.

Może dorabia sobie na czarno i dostaje jakąś kasę do ręki. Z Twojego opisu to wyglądał mi na zbyt dumnego, żeby sie wmieszać w jakieś gangi, dilerkę czy coś, bo tam zaraz by się z kimś pobił i by się kariera w gangu skończyła gwałtownie... No, wiemy, że dziwką nie jest. ;-)

A z pracą - Ninka, czemu właściwie Ty się tym martwisz a nie reżyser, producent, czy kto tam jest od martwienia się, żeby wszystko szło gładko? Jak ten typek nadgorliwy, Pan Tulaśny?

Od Ciebie to i ja jestem mniej udolna w mojej organizacji tak szczerze mówiąc... Myślę, że większość ludzi jest.

A z tym upuszczającym - jak w ogóle można kobietę na twarz upuścić. To mnie się nigdy nie zdarzyło, a też czasem pacyfikowałam wrzeszczące, wyrywające się i plujące babki. A ja jestem z 10 razy słabsza od niego. Może serio zawalcz o swoje i coś z tym zrób zanim on Ci coś zrobi, bo on nie tylko nadgorliwy jest ale jakiś niedorozwinięty chyba. Jak sobie nogę czy nos złamiesz, to będzie większy problem dla spektaklu niż jeden tłumok.

Ok, jestem może mniej udolna w organizacji od Ciebie, ale bardziej od tego reżysera...
Ech, współczuję Ci, taka atmosfera w pracy to mordęga musi być. Ja bym zdecydowanie mniej profesjonalna była i mu nawrzucała, co myślę o jego zachowaniu. No ale dlatego m.in. ja aktorką nie jestem, tylko mam zawód, który mi pozwala pouczać ludzi oficjalnie... ^^

Kotek, to zadzwoń do niego, bo przecież tak się mijać będziecie... Btw - przyjaciel zakochany dosłownie? Ale obrzydził, bo tak reklamował D., czy kolejny co gadał na niego świństwa?

Kochana, do Ciebie do pracy to ja bym przyniosła pomoc dydaktyczną na tego niedorozwiniętego. O, taką:

Nie może z nim, to chociaż nad nim...
Och, nie bądź dla niego taka surowa... ^^ Ostatni to był chyba w Tobie zakochany, co Ci gadał, że Duncan jest męską dziwką, a ten przynajmniej miły jest i chce dobrze dla D. Poza tym nad D. to się mało kto chyba lituje, bo sama mówiłaś, że nie wygląda na sierotkę milusią.

Nie. Chociaż kiedyś zupełnie serio chciałam kupić, ale potem moja wola ściągania tego z Irlandii oklapła.
Ale mam taką:

I uczę się nią posługiwać od 15 lat.

Może jakbyście powiedzieli, że się przewrócił i potłukł, to reżyser też by nie zareagował.

Powiedziałabym, że wręcz całą rękę...

Ninka, moja specjalistko od Tudorów, znasz ten serial?
http://www.filmweb.pl/serial/Bia%C5%82a+kr%C3%B3lowa-2013-665898#
To wprawdzie bardziej o Yorkach i Lancasterach, ale Tudorowie też już się powoli przewijają.
Kojarzysz może książki tej autorki, Philippy Gregory? Ja je jakoś odrzuciłam z marszu, bo mi wyglądały na romanse historyczne (serdecznie nie trawię romansów), ale ten serial wydaje się być bardzo wierny historycznie...

Ja jestem przy 7 odcinku i wydaje mi się całkiem fajny. Podoba mi się jak przedstawili Ryszarda III. Jedyny zgrzyt, to że z tej biednej Elżbiety, żony Edwarda IV zrobili... czarownicę. Normalnie z mamusią uroki rzuca. No ale w sumie to nie jest jakiś super hiper ważny wątek nadający sens fabule.

Może zaryzykuję książki, aczkolwiek już raz się tak sparzyłam. Ktoś tam mi polecił książkę jako HISTORYCZNĄ z elementami fantastyki - że babkę z połowy XXw krąg druidów przenosi do Szkocji okresu powstań jakobitów. Myślę sobie - no dobra, lubię Szkocję, lubię ten okres, czytamy. ROMANS. I to taki beznadziejny, że aż mi się mózg wyprasował. On piękny, gentleman i rycerz, a ona dumna i wiecznie pakująca się w tarapaty na własne życzenie, z których ktoś ją musiał jak niedorozwiniętą wyciągać. Zapomniałam i tytułu i autorki (przypomniałabym sobie, jakbym zobaczyła), ale jak kiedyś trafisz na taką treść - NIE CZYTAJ.

Wiesz, że ja ciągle męczę to "Wodnikowe wzgórze" po angielsku..? Po drodze zdążyłam już przeczytać ze 40 innych książek, a tej ciągle nie skończyłam. Strasznie opornie mi idzie, bo jest za dużo nazw roślin, kwiatów, jakichś takich specyficznych, których nie znam, a do tego neologizmy autora, który wymyślał króliczy język. I ja czasami nie wiem, czy np. "lendri" to coś po angielsku, tylko ja nie znam tego słowa, czy po króliczemu.
Ugh... ^^' Nabrałam pokory do swojej znajomości angielskiego, skoro książki dla dzieci przeczytać swobodnie nie mogę...

O, a ja się właśnie za "Sztywniaka" zabieram. "Trupią farmę" czytałaś? Moja mama powiedziała, że jestem psychiczna, bo się śmiałam w głos, jak czytałam, jak koleś próbował wygotować rozkładającą się głowę we własnej kuchni i mu zupa z trupa wykipiała zalewając kuchenkę.

A w "Wodnikowym..." o rany, tam jest taka mewa..! Keehar czy jakoś tak. Jak ja tej mewy nie lubię, bo ona "mówi" jakoś po angielskawemu, a nie normalnie, jakimś dialektem dracznym. Grr...

A pisaniem swoim się nie przejmuj, ja też piszę, jakbym stale na bani była. Tzn ja tak mam zawsze, a nie tylko ostatnio, więc jakby dla mnie gorzej. Zresztą normalnie przecież piszesz.

Och, jeszcze nie,  kończyłam to "Wodnikowe..." i taką książkę z akcją osadzoną w Barcelonie w XIw., ma dobre 800 stron i mały druk, to mi trochę zajęło. ^^'

A mnie jakiś wariat w tramwaju dziś chciał bić. Krzyczał, że jest hrabią Jakimśtamskim i że miał romans z księżną Monako, ale dał jej kosza, a ja nie wytrzymałam i w głos się śmiać zaczęłam, no a za mną pół tramwaju. Samozwańczy hrabia się zirytował i zaczął pięściami wymachiwać, ale jakiś dres go usadził.

Dużo roboty mam przed świętami, bo jakoś wszyscy ze wszystkim gonią, ale teraz mam minimum jeden dzień wolny, to się będę byczyć i o. :]

I mam nową stalkerkę. Jakaś kobita się do mnie przykleiła i mi wypisuje na komunikatorze, że miała sny erotyczne ze mną i och ach w ogóle. Ja jej mówię, żeby sobie poszła, bo mnie nie interesuje, a od niej jak od ściany się to odbija.

Cześć