Nocne Marki - netkafejka

uwielbiam

ko kiedyś w reklamie ją usłyszałem, ostatnio mi się przypomniała i brat mi pomógł znaleźć (bo ja śpiewałem HIBRAIL a tam jest ibrahil xD) i ogólnie teraz queen słucham

no szczerze to kilka dni tak sporadycznie słucham ale tak na szybko to we are the champion, ROCK YOU ,somebody to love
jak coś jeszcze wynajde to napiszę

o też fajne jest faktycznie

u mnie w porządku ale rzadko tu wpadam bo zaczynam już przygotowania do matury (poważnie, zdaje mete i fizę rozszerzoną i mam sporo materiału do przerobienia)
a u Ciebie?

No u mnie właśnie głównie przez to i nowy romans małe życiowe zamieszanie, dlatego mnie nie ma za wiele. Ale ogólnie gettin' better. ^^

Nawet się pogodziłam z tą przyjaciółką, z którą się kłóciłam dobre kilka miesięcy, już na stałe chyba. No, na dłużej przynajmniej.

Rozwija, ale nie wiem czy się rozwinie w coś ponad romans. Ale na razie nie zawracam sobie głowy, jest miło. ^^

A jak z Twoim D., piękna..? Odezwał się, czy dalej się czai..? :>

Ja czekam aż puszczą wszystkie odcinki AHS i dopiero się za oglądanie biorę.

Och, ona chyba też się nad tym za wiele nie zastanawia. Za krótko, za płytko, za słabo się znamy.
Jaka ona jest? Inteligentna erudytka, ale manipulantka. Co rusz sprawdza, jak daleko się może posunąć zanim dostanie "po łapach". Nie lubi ludzi chyba, nie szanuje ich. Mam wrażenie, że większością ludzi gardzi, mniejszość szanuje i podziwia, ale to zdecydowana mniejszość. I nie wiem, czy jest ktoś po środku. Ja ją ciekawię ewidentnie, ale na chwilę obecną nie zaufałabym jej nawet w wyborze kolejnej książki do przeczytania. Poza tym pod prawie każdym względem się dogadujemy - zainteresowań, seksu, gustu, czarnego poczucia humoru...

Ech, niech już coś wyjdzie z tym Twoim kociakiem bezdomnym...
Choćby spotkanie głupie.

Tzn... miła... ^^ Wiesz, no ok, jak o niej myślę, to nie nasuwa mi się od razu na myśl określenie dobry człowiek, albo właśnie miła osoba. Ale ja poznałam w życiu setki i tysiące miłych osób, tylko co z tego jak nic albo niewiele poza tym..? Z tylko miłą osobą pogadam, pożartuję i wypiję piwko, nie wzbudza we mnie emocji ani pasji.

Dla Ciebie byłaby miła, ale Ty jesteś inteligentna, pewna siebie i umiesz jasno określać granice, a potem ich bronić. Jakbyś tego nie umiała to bardzo możliwe, że wyżęłaby Cię jak starą szmatę.

Ona mnie na samym początku wypaliła między oczy, że ją zafascynowałam swoim podejściem do pewnych rzeczy, ale że jej na mnie nie zależy. Teoretycznie mrożące, ale z drugiej strony... mnie się spodobało. Bo ona mnie nie znała właściwie, to co jej miało zależeć? Teraz nie zna mnie tak znów wiele lepiej, nie pokłóciłyśmy się o nic nawet tak solidnie. Zdecydowanie wolę to niż mydlenie oczu i obsypywanie kwiatkami. Chociaż ona wysłała mi babeczki jak się dowiedziała, że piekarnik mi nie działa i sama sobie nie zrobię. ^^ Ale wiesz o co chodzi, prawda? Wiele osób mi przez wiele lat mówiło, jak im na mnie zależy a niewiele z tego mówienia wynikało, dawno z tego wyrosłam, zdecydowanie wolę w drugą stronę podejście - niech nie mówi, a co zrobi, to sie w praniu okaże.

Nie no, jak znajdę kogoś, kto jest i miły, i fascynujący, i dopasowany do mnie to będę w 10 niebie, ale od wielu lat się nie trafiło.

Zresztą czemu uważasz, że ona jest taka niebezpieczna..? Bo manipulantka..?

Och, to będę mieć złamane serduszko przez głupotę własną. ;-) Ale to moje zakochanie to niemożliwe żeby było takie... normalne. Tzn może to przez to, że ja znam bardzo dużo osób z różnymi chorobami i problemami, to jednak zawsze biorę jakąś poprawkę na to. Analizuję, na co sobie mogę emocjonalnie pozwolić, a na co już nie. W jakiej kwestii mogę zaufać a w jakiej nie.

Zresztą ja sama nie jestem dobra i miła. Tzn dobra potrafię być, ale "miła" już mocno wybiórczo. Ja faktycznie pod dość chropawą powłoką mam w sobie dobre cechy które obiektywnie warto docenić, ale w ogóle zauważenie ich wymaga sporego wysiłku, bo jest schowane za cholerycznym, wybuchowym, apodyktycznym i drażliwym charakterem.

Ostatnio np. jednego faceta wykopsałam z jego własnego mieszkania i to dość mało delikatnie. ^^' Kazałam mu wyjść i nie wracać póki nie zawołam. Po czym się zabrałam za pacyfikowanie jego wściekłej kobiety i ratowanie mu skóry (skuteczne), ale jak on by się obraził poważnie na samym starcie, to pewnie by tego nawet nie zauważył.

Tzn wiesz, ja nie wiem, jakim ona jest człowiekiem, po prostu. Za krótko ją znam, za słabo. Wiem, że mogę w rozmowie z nią przeskoczyć od literatury rosyjskiej na historię wojskowości, a ona nie straci wątku, ale to mi niewiele powie o niej jako o człowieku. Dam sobie trochę czasu, bo niewiele takich osób poznaję po prostu, więc dla mnie warto poczekać. Małą dziewczynką nie jestem, żeby się zaraz zakochiwać czy głowę tracić.

A kiedy człowiek jest w ogóle dobry wg Twoich, Ninka, kryteriów..?

Hahaha, a Ty nawet nie znasz 1/20 ciekawych historii, bo większość nie bardzo się nadaje do opowiadania publicznie. Ale coś w tym jest, tylko ja jestem cholernie odporne bydlę. Wytrzymałość, psychiczna a poniekąd fizyczna (bo ona mocno od psychicznej zależy), to jedna z głównych pozytywnych cech we mnie.

Ty masz rację z tymi nic nie wartymi ludźmi.

Tylko... po prostu nie każdy pokazuje po sobie, jaki jest. Ty też się do ludzi uśmiechasz, a nie walisz im od razu z marszu "ja ciebie to w nosie mam", chociaż masz przecież, bo obcy są i to normalne. Ona wali między oczy, nie wiem jeszcze dlaczego. Czemu manipulować próbuje i czemu nie szanuje ludzi tak z automatu też nie wiem. Zresztą ten jej brak szacunku to też nie taki, że by ich skopała na ulicy bez powodu, tylko nie chce ich w pobliżu. Nie wiem w sumie czy wykorzystuje ludzi dla korzyści albo zabawy, możliwe. A może tylko tak testuje, bo jak ktoś się daje łapać na jakieś tanie sztuczki, to jest niemądry lub/i słaby. A jeśli to robi to dlaczego.

"Dlaczego" to dla mnie w ogóle najważniejsze pytanie świata jest. Chciałabym znać wszystkie "dlaczego".

Tak, ja też słyszałam, że do nieba winda jest, ale ja nie chcę do nieba...
Ten motyw z niebem to dla mnie w ogóle oszukaństwo straszne jest. Spójrz - jak nie kochasz bozi to nie pójdziesz do nieba a jak kochasz, to się będziesz radować z głoszenia jego chwały (a seks to już ci będzie niepotrzebny np.). Per analogiam - jak się nie będziesz zadowalać radością z głoszenia chwały to nie trafisz do nieba. Wniosek? Tam same przylizusy są, ja tam nie chcę i już.

To Ty go unikasz?! Myślałam, że on się nie odzywa! On się nie odzywa, a Ty go unikasz jednocześnie..?
Ten Wasz staromodny romans jest czasami bardzo skomplikowany... ^^

Ninka, ja uciekam spać, u mnie widno prawie. ;-)
Dobranoc!

Ok, komplikacji ciąg dalszy, czemu nie chcesz z nim rozmawiać, przecież nie tak dawno było kombinowanie jak go znaleźć...

Zachęcając do spania...

Ninka, i jak i jak? :>

Hej

Trochę ostatnio nie miałam jak pisać, czasem też zmęczona.

Ninka, widzę, że fajnie z Duncanem coś się rozwija. Macie się spotkać, tak?

Dzisiaj byłam ze znajomą i potem wybierałam prezenty dla kumpeli, też z nią. Było całkiem fajnie No, ale zmęczona. Idę spać zaraz w końcu Dłużej już nie posiedzę, spać się chce.  Dobranoc

Rany, Ninka, nie bierz tego do siebie, ale jak mnie wpieniają takie sytuacje jak Ty masz z Duncanem. Ty chcesz, on chce, ale się nic nie posuwa do przodu, bo a to to, a to tamto... Ja to nie mam cierpliwości do tego! Już bym na Twoim miejscu miała ochotę mu nakopać albo przynajmniej wrzasnąć z takim "UUUGH!" wkurzonym.
I chociaż wiem, że pewnie złośliwie nie jest spłukany, to i tak by mnie to wkurzało.

Ja cierpię ostatnio na jakąś depresyjną niemoc, totalnie nic mi się nie chce, tak nic nic nic.

Poza tym gra wszystko, tylko się zmobilizować muszę.

Mnie chyba nawet jakby się nie śpieszyło to bym się złościła, bo ja nie lubię takiego zawieszenia. Dla mnie jest wóz albo przewóz. Widzimy się to raz raz, wtedy a wtedy i pozamiatane. Nie widzimy się to nie widzimy i płynę dalej. A tak to takie ni to, ni śmo...

Ja z przyjaciółką tak mam, tą co się kłócę stale. Ona też bardzo chce, ale a to to, a to tamto, a to sramto. Ale z nią łatwiej, bo o niej myślę jak o małej siostrzyczce, to mam wyższą tolerancję. Z facetem to bym szybko się wkurzyła.

A jak Twoja baśń? Jakieś zmiany w koncepcji? Pytam, bo coś mnie ostatnio wzięło na filmy animowane i tak mi się przypomniało...

Nina, ja też tak robię czasami - i nie lubię tego w sobie - że mówię odezwę się i się nie odzywam. Ale ja tak robię z osobami niezbyt bliskimi, właściwie to wcale nie bliskimi. Ot, poznałam kogoś, pogadaliśmy sobie, mówię "odezwę się w przyszłym tygodniu", ale w przyszłym tygodniu mam masę innych rzeczy do zrobienia i o tym nie pamiętam wcale.

Kreskówki Disneya. ;-)
Dziś był nieśmiertelny "Dzwonnik z Notre Dame" i "Kraina lodu".
W sumie to nie podoba mi się rysunkowy "Dzwonnik...", do bani przedstawili tę historię.
Był kiedyś taki film z Anthony Hopkinsem jako Quasimodo i bodajże Derekiem Jacobi jako Frollo, on był fajny.

Ja wiem..? Nie jest zły, ale piorunującego wrażenia na mnie też nie wywarł. To film z tej samej kategorii co Maleficent bym powiedziała. Czyli niby jest coś nowego (i fajnego przez to), ale z drugiej strony opiera się ciągle na tych samych schematach. Czarownica dostała prawo do zemsty, ale w sumie to po drodze je odrzuca dla wyższych celów i udaje jej się tylko przypadkiem. Kraina lodu jest niby o akceptowaniu swoich mroczniejszych stron, ale potem zalewa to wszystko fala miłości i ogólnie mroczne strony w niej toną po prostu.

Ninka, jeszcze trochę i nawet ja będę miała trochę niechęć do Twojego biednego Duncana.

No bo on czasami taki okropnie po chłopięcemu niemądry mi się wydaje. Co to za problem powiedzieć "ej, wiesz, ja się chcę spotkać, ale u mnie krucho z kasą, może w przyszłym miesiącu się zgadamy" albo "czy możesz ty wpaść do mnie". Albo cokolwiek konkretnego. Ja lubię dumę u ludzi, ale nie taką. Taka to powoduje, że mam ochotę ich kopnąć w kostkę.

Ninka, znasz jakieś warte obejrzenia filmy animowane nie Disneya (i nie Burtona - Gnijącą pannę młodą już znam )?

A, no dooobra, to może nie taki chłopiec. ^^'
Myślałam, że znowu dumą się uniósł.

Myśl, ile potrzebujesz.
W sumie baśnie takie filmowe też mogą być, tylko ja wiele z nich znam. "Merlina" z Samem Neillem i Mirandą Richardson np. bardzo lubię.

Ninka, jesteś cudowna, nie znam pierwszego i ostatniego, poszukam, obejrzę. :*

A Mary i Max to jeden z moich ulubionych filmów ever.

A Katedry z kolei nie czaję. Tzn jest zachwycająca wizualnie, ale fabularnie to ja jej nie zrozumiałam mówiąc szczerze, za głupia jestem.

Edit:
A na moje oko lepiej, że wygląda jak wygląda. Ogólnie ja uważam, że im mniej miejsca na wyobrażenia o kimś, fantazje, marzenia w relacji między dwiema osobami, tym dla niej lepiej. I dla tych ludzi.

Ha! Drugi raz w życiu mi się to zdarzyło!
Pierwszy raz na wernisażu, wiele lat temu, pierwszym jaki w życiu odwiedziłam. Tematyka to był pejzaż industrialny. Wchodzę, patrzę, a na obrazach takie kolorowe klocki. Kompletnie nie czaje o co kaman. Tzn widzę, że bloki to niby mają być, ale poza tym to nic. No a każdy podchodził pogadać chwilę z tym artystą, swoją drogą podobno znanym i uznanym. W końcu po drodze zakumplowałam się przy kieliszku z szefem tej galerii i zagaduję go, żeby mi powiedział o co chodzi w tych obrazach, bo ja za głupia jestem i nie rozumiem ich zupełnie. A on do mnie "to bardzo dobrze, bo tu nie ma co rozumieć, to gówno jest!".

"Katedra" nie jest gówno, ale dobrze, że nie czaję, skoro nie ma czego. ^^

Ninka, Ty nie grasz czasem w Downton Abbey? Powinnaś. Tzn nie widzę Cię niby więc nie wiem, ale byś pasowała do 20-lecia jak znalazł.

A propos, potrzebuję porady kogoś z gustem. Lak do listów - tradycyjny, czerwony, bardziej stonowany bordo czy jakiś oryginalniejszy kolor..? Listy piszę bardzo tradycyjne, czarny atrament, biały papier.

http://www.filmweb.pl/serial/Downton+Abbey-2010-595770

Obyczajówka o arystokratycznej rodzinie i ich służbie. Maggie Smith, która gra seniorkę rodu, wymiata! Choćby dla niej warto obejrzeć odcinek czy dwa, chociaż to rola drugoplanowa. Ogólnie jak nie przepadam za obyczajowymi i serialami, i filmami czy książkami, tak ten uwielbiam.

Ja coś od 12 lat lakuję, odkąd zauważyłam, że mam charakter pisma pasujący do czegoś takiego. No i piszę na zwykłych, białych kartkach, zawsze czarnym atramentem, ba - mam nawet piórka takie na wymienne stalówki. Nie uczyłam się kaligrafii nigdy i nawet nie kręci mnie to szczególnie, ale uważam, że takie pisanie ma swój urok i mnie relaksuje. Nawet jak jakieś głupoty piszę, to sam fakt czernienia papieru atramentem, rytuał maczania stalówki w kałamarzu, działa na mnie jakoś tak relaksująco.

Zwykle właśnie lakowałam albo na czerwono, bo kontrast ładny, albo na bordo, bo taki lak miałam w domu jeszcze chyba z czasów prababci albo praprababci, na strychu go wygrzebałam (działał ), ale teraz mi wsiąkł gdzieś i muszę zamówić nowy.

Załóż sobie jakieś poste restante, to do Ciebie napiszę. ;-) Ale nie mam herbu. Tzn mam jakiś podobno, nawet mi go kolega heraldyk znalazł, ale pieczętuję się jakimiś sygnetami z pchlich targów z grawerem bez sensu. Po prostu podoba mi się akcent.

Ja mam herb na zasadzie, że mi kolega powiedział, jaki to jest mój (w ogóle zdziwiłam się, bo myślałam, że moja rodzina to chłopy ze wsi, a tu proszę, niespodzianka, szlachciury jesteśmy od Jagiełły), ale nie mam go na sygnecie ani na pieczęci żadnej, bo w gruncie rzeczy to mi zwisa i powiewa ten mój herb i kasę, którą musiałabym na to wydać, wolę wydać na wino. ;-)

A wiesz, gdzie był? Hipoteza ze szpitalem była słuszna, czy sam z siebie się gdzieś zaszył?
Ale nie męczy Cię już?

Hahaha, jesteś rozbrajająca.
Ja w ogóle tego nie umiem. Tzn jakoś nigdy się szczególnie nie starałam, ale nawet jak mandat mam dostać, to moja przyjaciółka zrobi z siebie sierotkę i się wykręci, a mnie to by chętnie każdy nawet 2 wlepił. Czasami zazdroszczę ludziom tej umiejętności, ale jakoś chyba po prostu do mnie nie pasuje.

Jak dalej pisze, że ZOSTAŁ WPĘDZONY, to wątpię, żeby w szpitalu był, prędzej sam się gdzieś zbunkrował i czekał, jak ludzie sobie poradzą z faktem, że może nie żyć, czy zatęsknią, czy go przywitają ze łzami w oczach i otwartymi ramionami etc. ;-)

No, a ja wyglądam jak troll, więc ludzie naturalnie sięgają po widły.
Nie no, tak serio ja chyba mam coś w osobowości, w postawie, w zachowaniu. Przez większość czasu udaje mi się zachować swoją jowialną, dobroduszną powłokę, ale gdzieś tam w środku jest agresywna, dumna autokratka, która każdą przeszkodę chciałaby siłą usuwać i o nic nigdy nie prosi. I chyba to przebija. Jak jest taka sytuacja, że ktoś mi może iść na rękę albo nie iść, to prawie zawsze woli 2 opcję.

Krakowskim targiem - śliczny okaz trolla ze mnie.

Ok, piękna, czas na moją drzemkę dla urody przed pracą. ^^
Kolorowych snów..!

Właśnie, dawno nie pisałaś o snach swoich, a zawsze masz ciekawe bardzo. Gdybyś malowała, to byś była świetna, bo je dobrze pamiętasz. Dziś np. coś mi się śniło szalenie ciekawego, bo wyłączyłam budzik i położyłam się jeszcze na trochę żeby dośnić dalszy ciąg, a jak się obudziłam, to już nic nie pamiętałam. Sniff...

Frustrujące to jak się próbujesz dodzwonić do dziewczyny z którą się spotykasz i nie możesz od wczesnego popołudnia. Zaczynam się martwić powoli...

Nie odbiera.
Nie pokłóciłyśmy się, a teoretycznie jutro jesteśmy umówione, tylko jeszcze nieprecyzyjnie. No i zawsze jakoś w miarę normalnie oddzwaniała, a tu do teraz nic. No dobra, "zawsze" nie jest jakieś szaleńczo długie, ale i tak się powoli zaczynam martwić.