Co przygotujecie dzisiaj na obiad ?

Tamiraa To wygląda na menu z jakiejś przedwojennej warszawskiej restauracji, do której przychodzili raczej oficjele niż zwykli obywatele

Sporo tych potraw jest dzisiaj zapomnianych, zaś obecne trendy mocno zniekształciły dawne zwyczaje. Z pewnością jadło się więcej mięsa(jeśli tylko było ludzi stać), potrawy nieraz były bardziej treściwe, zaś o wegetarianiźmie w obecnym rozumieniu mało kto słyszał

Osobiście kuropatwy raczej bym nie zjadł, ale raczej ze względów etycznych: akurat sytuacja tego gatunku w Polsce, jeśli chodzi o trend liczebności, nie jest zbyt różowa, więc odpuszczam. Za to bażanta jadłem - całkiem smaczny. Piekłem go w piekarniku z dodatkiem wędzonej słoniny, wyszło nie najgorzej, choć mogłoby być lepiej. Gatunek powszechny, nieraz wprowadzany sztucznie do łowisk a poza tym obcego pochodzenia, zatem nie widzę przeszkód. Podobną obiekcję miałem kiedyś przed zjedzeniem żubra - nie wspominając, że koszt takiego obiadu był imponujący.
Za to pozostałą dziczyznę polecam Sarna, dzik, jeleń czy daniel - można dostać w wielu miejscach, wbrew pozorom. Niedługo, z pewnej szczególnej okazji, zamierzam przyrządzić udziec z jelenia: pieczony w całości kawałek ok 1 kg, wcześniej marynowany 2 doby w czerwonym winie. Trochę roboty jest, ale warto!
Smak wyborny, a jakość takiego mięsa względem mięsa zwierząt rzeźnych nie da się nawet porównać.

To.jest mięsna zupa,że tyle mięsa się gotuje?

To jest zupa kapuściana z dodatkiem mięsa.
Według przepisu to powinno być kilka gatunków mięsa.
Część wkroję do zupy, a reszta do maszynki i na pierogi.
Z dodatkiem zeszklonej cebulki i przypraw.

Gloria, nie słyszałam nawet o takiej zupie, to chyba taki nasz kapuśniaka albo coś w rodzaju góralskiej kwaśnicy?

Bagiennik, właśnie z tą dziczyzną też nie jestem obeznana, o ile sarninę łatwiej dostać to chyba o mięso z jelenia gorzej? Mięsa z żubra też nie smakowałam
To nie należy do codziennego menu w restauracjach.

Julia, no, nie wiem jak tam z tym dawnym jedzeniem na wsiach, bo z lektur pamiętam, że królowały ziemniaki, barszcz i kapusta w różnych odsłonach, a, i jaglanka  na mleku dla dzieci. To, co piszesz o podrobach z dziczyzny jest wystarczająco odstręczające, no, ale musiano chyba wszystko wykorzystać tak jak z ryb.
Czasem studiuję menu regionalne i przyznam się, że nie wiem na co bym się zdecydowała.

Szczi to mieszana warzywno-mięsna zupa o rodowodzie rosyjskim czy generalnie wschodnim.

Dziczyzna.. ach, długi temat
Generalnie, najpowszechniej spotykany jest dzik, przy tym jest zwykle najtańszy. Jeleń i sarna rzadziej, ale jelenia raczej jest nieco więcej. To tzw. przez mnie osobiście "święta trójca", choć tak lokalnie można też znaleźć mięso z daniela(choć jego pozyskanie łowieckie nie jest tak częste - nie występuje tak licznie na całym obszarze kraju). Ta trójca to właśnie dzik, jeleń i sarna. I tak większość dziczyzny idzie na eksport, więc towaru jest mniej a ceny całkiem wysokie. Jak dobrze poszukasz, to znajdziesz. W dużych miastach są sklepy stacjonarne, oferujące takie produkty. Całkiem często można dostać pyszne wędliny z dziczyzny(kiełbasa, szynka, kabanosy, pasztet). Ja dorwałem całkiem niedawno porcję udźca z jelenia w Aldi, ale to wyjątek.
https://podlaskiewyroby.pl/dziczyzna/?s … 66yAtwgYUX

https://sklep.lesniczowka.net/?utm_sour … iKEALw_wcB

Kiedyś, dość popularnym daniem staropolskim była potrawka z zająca duszonego w śmietanie, ale szaraków jest trochę mniej, spadło jego pozyskanie, więc tak często się już ich nie spotyka w sprzedaży.

Jeśli chodzi o żubra, to akurat miałem z tym do czynienia w konkretnym regionie kraju, gdzie spotyka się tam dania z jego mięsa. Pochodzi ono ze ściśle regulowanego, sanitarnego odstrzału, pozyskiwane legalnie. Cena raczej wyskokowa, choć ja miałem swoistą blokadę, wynikającą ze statusu ochronnego tego gatunku w Polsce. Trochę głupio mi było jeść gatunek symboliczny, w ostatniej chwili uratowany od wymarcia..
Ale to tylko moja opinia

Mój błąd, gdyż chyba nie sprecyzowałem zbyt mojej wypowiedzi: otóż miałem do czynienia z żubrzym mięsem jedynie w ten sposób, że spotkałem się  z obecnością takich dań w kuchni rejonu podlaskiego, zaś nie próbowałem ich osobiście Częściowo z rozterek moralnych, częściowo z zapory finansowej, jaką stanowiły. Biorąc pod uwagę, gdzie w taksonomii stoi ten gatunek, można domniemywać, że ma sporo wspólnego z wołowiną
Ale to już się trzeba samemu przekonać, jeśli ma się ochotę.

Dyniówkę jadłem kilka razy, całkiem niezła W sam raz na taki okres, jaki mamy teraz.

Ja sobie dzisiaj skromnie ugotuję makaron z pesto i oliwkami.

O żubrze można by długo opowiadać, ale to raczej nie ten wątek Można sobie poczytać np. tutaj:

https://www.zubry.com/co-kazdy-powinien … c-o-zubrze

Powiedziałbym, że to jednak bardzo duże uproszczenie.

Z pewnością większość gatunków nie zostało wytępionych do zera tak, że trzeba było potem całkowicie odbudowywać dzikie populacje, używając do tego osobników pochodzących wyłącznie z niewoli lub pół-hodowli - to raz.
Tak z pewnością zaś było z żubrem.
Po drugie, nie każdy gatunek był bezpośrednio prześladowany - to raz. Wiele z nich ustępowało stopniowo ze swojego pierwotnego areału wraz z postępującym zanikiem ich siedlisk.
Po trzecie, nie każdy, na które polowano i bezpośrednio tępiono, nie był zabijany dla zdobycia mięsa.
Polowania dewizowe, to zaś kompletnie oddzielna historia.

To zbyt złożone zagadnienie, aby go tutaj tak krótko opisywać w wątku kulinarnym.

Wracając do tematu:

Dzisiaj są dostępne placówki, gdzie można nabyć różnego rodzaju mięsa, pochodzącego czasami z egzotycznych gatunków. O ile należy uznać, że wywodzą się raczej z hodowli komercyjnych, to osobiście unikam takich przysmaków. Wynika to z moich osobistych przesłanek - nie jadam produktów pochodzących z egzotycznych gatunków. Jeśli jednak ktoś chce spróbować czegoś nowego, wystarczy dobrze poszukać

Sam wolę zdecydowanie rodzimą dziczyznę, chociaż trzeba przyznać, że droga, którą trafiają na nasze stoły jest nieco pokrętna. Poza tym 90 % dziczyzny, pozyskanej z rodzimych gatunków, idzie na eksport. W sklepach, jak się pojawiają takie towary, ma się wrażenie, że ludzie tego unikają, jakby się bali albo byli zakłopotani, nie wiedząc, jak je przyrządzić. Mimo wszystko, za sam smak i wartość mięsa, przy którym produkty ze zwierząt rzeźnych wydają się wręcz odpadem, warto włożyć nieco wysiłku i środków. Paradoksalnie, dziczyzna to najbardziej wartościowa i sprzyjająca postawom prośrodowiskowym wersja mięsa, nie wspominając już o kwestiach etycznych - jeśli tylko pozyskiwana jest sposób prawidłowy. Wiadomo, postrzałki się zdarzają, ale to i tak nic w porównaniu z tym, co się dzieje w rzeźniach za zamkniętymi drzwiami. Szczytem hipokryzji jest hejt na myśliwych czy sens prowadzenia gospodarki łowieckiej lub polowania na mięso, kiedy się na co dzień wcina się masowo mięso zwierząt rzeźnych. Jesteśmy w ścisłej czołówce spożycie mięsa w UE( kg/osobę), choć w skali światowej trochę daleko nam do USA, Australii czy takiej Argentyny...

Od ładnych kilkunastu lat, jak tylko mam okazję trafić, kupuję dzika, jelenia lub sarnę, czasami daniela. Wolę zjeść takie mięso raz na dwa tygodnie czy miesiąc niż faszerować się towarem z rzeźni.

Mogę polecić jeszcze jedno świetne źródło:
https://dzikitrop.pl/index.php?id_lang=1

Zapewne większość społeczeństwa, kupującego mięso w marketach, nie ma pojęcia o tym, jak smakuje chociażby taka podhalańska jagnięcina(wpisana do rejestru produktów regionalnych w Małopolsce) , o dziczyźnie nie wspominając.
Mieszkam na południu Małopolski, gdzie w karczmach dania z jagnięciny i baraniny zaczynają się od 80 zł, czasami sięgając tych 120 za porcje.

W myśliwych zaś wielu osobom przeszkadza sam fakt strzelania do zwierząt. Uważają to za wątpliwą formę rozrywki, pomijając oczywiście całe tło gospodarki łowieckiej czy określone zabiegi prowadzone w obwodach, mniej lub bardziej zgodne z obowiązującym prawem łowieckim. Nie należy się przy tym oszukiwać, jakoby myśliwy chodzi na polowanie z przymusu, nawet jak rzeczywiście chce sobie "tylko" załatwić dobrej jakości mięso. Wielokrotnie podkreślają przecież, że to lubią, zaspokajając pierwotny atawizm poszukiwania i pogoni za zwierzyną, dodatkowo motywując to tradycją. Nie mają tu znaczenia jakiekolwiek, potencjalne lub rzeczywiste, korzyści płynące z łowiectwa. Można się tutaj spierać.
Mimo wszystko pewne aspekty, jak choćby trofeistyka, wzbudzają niemałe kontrowersje, ale niech ci wszyscy krytycy spożywania dziczyzny najpierw się zastanowią co sami kupują w markecie oraz jakie jest tło przemysłowej hodowli mięsa.

Struś niewątpliwie jest egzotyką z uwagi na to, iż nie jest to naturalnie występujący i rodzimy gatunek(mimo istnienia specjalistycznych ferm na terenie kraju). Do końca nie mam pewności jednak, skąd i jak te zwierzaki trafiają na mój stół, dlatego na obecną chwilę rozsmakowałem się w rodzimej dziczyźnie. I tak nie jadam tego codziennie, bo bym popłynął finansowo a do tego nie jest to dostępne na każdym kroku. Całe szczęście mam odpowiednie dojścia i raz na miesiąc staram się pozyskać odpowiedni towar. Teraz akurat czeka na mnie udziec z jelenia w zamrażarce.

Raz mi się zdarzyło jeść rosół z koźliny. Muszę przyznać, że było to wyzwanie: zupa śmierdziała starym capem tak, że sam posiłek zajął mi jednak sporo czasu.

Jagnięcina jest jednak nieco inna, bardziej delikatna od baraniny. Chyba, że mówimy o smaku czy zapachu - no, nie każdemu może odpowiadać.

Odnośnie produktów regionalnych, można sobie sprawdzić listy produktów dla danego województwa. Małopolskie szczyci się trzecim miejscem

https://www.gov.pl/web/rolnictwo/lista- … mp;size=10

Fakt, baranina ma specyficzny zapach, który może odstraszać niektórych smakoszy. Za to jagnięcina to jedno z najzdrowszych gatunków mięsa.

Analogicznie jest z prosiętami mlecznymi.

Mnóstwo tych produktów było po prostu od dawna wytwarzanych, jako lokalne specjalności. Ludzie się żywili wieloma rzeczami, ale dzisiaj dopiero można docenić ich jakość, w dobie masowej produkcji żywności, często taniej i niekoniecznie wartościowej. Po wstąpieniu Polski do UE stały się też swego rodzaju wizytówką, nie wspominając, iż są też dla wielu naszych obywateli. Czasami z jednego surowca uzyskuje się więcej produktów, jak w przypadku mleka owczego, z którego powstaje: oscypek, bundz, bryndza, żętyca i redykołka.
Teraz, na rozgrzanie(ale w domu! ) mógłby się nadawać kieliszek łąckiej śliwowicy

Sycąca potrawa bezmięsna? Celowałbym np. w zapiekankę ziemniaczaną albo szakszukę.

Chyba zapiekankę jednak.
Śliwowica to tak może po obiedzie

Hmm. Hiszpański omlet? Brzmi zachęcająco. Czy chodzi o tortillę?

Zapiekanki są dobrym kierunkiem, bo unikam smażonych potraw. Nawet faworki zamierzam upiec w piekarniku Robiłam już próbę i jak się ich nie spali, wychodzą świetne.
Wiem, wiem, można tak usmażyć, żeby potrawa nie chłonęła tyle tłuszczu, mnie się to nie udaje.

No, ja słodkiego też nie za dużo jem, ale to dla domowników lub gości - tradycja . I te faworki nie są zbyt słodkie. Z pączkami inna historia, bo raz próbowałam je upiec i wyszły zbyt suche. Lepiej nabyć, bo jest duży wybór w cukierniach i pączkarniach.
Kiedyś zrobiłam casting jagodzianek i myślę, że jeśli będą goście, to z pączkami zrobię podobnie. Sama nie zjem, bo nie przepadam za nimi
Nie pamiętam na czym smażyłam faworki chyba na oleju rzepakowym. Jak się da za dużo mąki, to się przypala w rondlu, trzeba wyczyścić lub mieć inny w zapasie, nie mówiąc o tym, że olej zmieniałam dwa albo trzy razy, bo lubię smażyć na świeżym. No, i trzeba pilnować ognia. Najszybciej się wykonuje pączki serowe z serków waniliowych.

GloriaSoul, jestem pod wrażeniem.

W sumie nie wiem z jakim nadzieniem bym zjadła pączka, może z ferrero?

Rosołek

To podobno ostatni bardzo mroźny dzień. Od jutra zmiany, więc dziś trzeba wykorzystać. A jaki barszcz? Czerwony z buraczków?

Tak, czerwony barszcz z buraków, gotowany z dodatkiem wywaru z suszonych grzybów. Dokładnie taki sam, jak na Wigilię.
Powinien być kwaśny, bo te sklepowe są trochę za słodkie, jak dla mnie.

Pewna cukiernia/ciastkarnia w Zgierzu w porozumieniu ze sklepem rybnym robi pączki z nadzieniem ... tatara z łososia i śledzia.
Sprzedawane są zarówno w tej cukierni jak i w sklepie rybnym i mają wielkie wzięcie.

U mnie też dziś czerwone buraczki.
Ugotowałam więcej, będzie barszcz ukraiński na żeberkach, ćwikła z chrzanem do słoików, zasmażane na jutro do mielonych.
Na drugie danie dziś placki ziemniaczane, tradycyjne na oleju, ze śmietaną, ale bez cukru.
Tak mi się zachciało właśnie tych placków, chociaż dla jednej osoby to się nie opłaca takiego bałaganu robić.

Widzę, że troisz się i dwoisz, żeby gościowi dogodzić

Nie wiem czy byłabym w stanie takie zjeść, zwłaszcza te ze śledziem.

Zajrzałam, przepis jest świetny, w sumie kuchnia wschodnia jest mi obca. Można te bliny bez śledzi, od czasu do czasu, zjeść, choć sporo z nimi roboty.

No, więc ja dalej z tymi zapiekankami   Aha, był niedawno dzień naleśnika. Tu dopiero można tworzyć

Jak ktoś nie przepada za śledziami, to można sobie zapodać wersję z łososiem.
Sam jestem nałogowym śledziożercą, więc każdy sposób na pochłonięcie tej ryby jest mi bliski Poza tym, staram się jadać wytrawne wersje, zamiast słodkich - słodycze u mnie to raczej od święta, jak na lekarstwo - za szybko się nimi zapycham.

Moim zdaniem, zdecydowanie brakuje takich lokali, serwujących nieszablonowe potrawy czy smaki kuchni regionalnych. Bokiem już mi wychodzą te pizze czy makarony - ileż można pochłaniać tej "Włoszczyzny"?

Najwyraźniej popyt jest spory, lecz jednak można mieć dość, jak zewsząd bombardują wszędzie knajpy z włoskim jedzeniem. Gdzie się człowiek nie obróci, to kuchnia włoska. Nawet o francuską ciężko(!). Osobiście brakuje mi choćby potraw hiszpańskich, greckich czy gruzińskich. Kiedy zaś się gości gdzieś w Polsce, na głębokiej prowincji, słynącej z regionalnych przysmaków, to ta pizza i tak będzie spoglądać zza rogu..

Z pozytywnych wieści, to otwarli u mnie w mieście nowy sklep rybny, gdzie oferują spory asortyment ryb świeżych, ale też śledzi, podawanych w przeróżnych odsłonach - sałatki, filety, rolmopsy: cała osobna lodówka Będzie z czego korzystać!
Udało się też zakupić solidną porcję tatara z tuńczyka - muszę przyznać, że lepszy niż wołowy

Na obiad zaś pieczony filet z halibuta.

Noo, to, dziczyzna zamarynowana.
Poleży sobie dwie doby w lodówce, nasiąknie aromatem i będzie można piec. Do tego kluski śląskie i czerwone buraczki. W sam raz na szczególną okazję

Danie według tego przepisu:
https://kuchnialidla.pl/pieczony-udziec … sztardowej

Z lekkimi modyfikacjami w składzie marynaty: doszedł do tego jałowiec i suszone grzyby.
Pół kilo mięsa bez grama tłuszczu; skruszeje od czerwonego wina odpowiednio, więc potem się go lekko obsmaży, tak, aby zachowało w środku soki. Pieczenie wyjdzie nieco krócej, aby mięso zbyt nie wyschło, czyli jakieś niecałe 2 godziny.
Dobrą alternatywą jest gulasz, jeśli ktoś lubi potrawy jednogarnkowe. Pół kilo to raczej minimum, najlepiej kupić moim zdaniem więcej, koło 1,5 - 2 kg, jeśli się robi dla większej liczby osób.

Okazja? Tak, urodziny
Swoje własne a do tego sentymentalne, bo to ostatnia "trójka" z przodu

No cóż, z dziczyzną trzeba się trochę więcej pomęczyć niż ze zwykłym schabowym czy mielonym..
Ale zdecydowanie warto!

Brzmi to nieco humorystycznie, to fakt.
Dawniej zające były o wiele liczniejsze niż obecnie, teraz ich populacja wyraźnie maleje, są miejsca gdzie jest ich mało lub nie ma w ogóle. Szczególnie w przypadku rozległych monokultur, tj wielkopowierzchniowych upraw, zawierających jedynie określony gatunek rośliny. To zupełnie nieodpowiednie dla nich siedlisko.
Dlatego imponująco wyglądają opisy w danych zapiskach łowieckich czy nawet książkach kucharskich, jak w piwnicach lub szopach wieszało się upolowane zające za tylne łapy, aby "skruszały" do czasu aż będą się nadawać do "obróbki".