byłam kochanką.. odeszłam - Netkobiety.pl

Mądra dziewczyna, brawo!
A teraz sobie zaśpiewaj:

Szukam kogoś, kogoś na stałe,
kto tu, wśród ludzi jest tak samo sam,
szukam kogoś na życie całe,
na wspólny śmiech i żal.

gratuluję dojrzałej decyzji
napewno było ciężko i trudno, ale z pewnością nie będziesz tego żałować

a mi jest trochę żal........................ale napewno sobie to wszytko dobrze przemyślałaś- w to nie wątpię. Z resztą wysłuchałaś za i przeciw i napewno postapiłas zgodnie z własnym  sumieniem a to jest najważniejsze! Jeśli Ty czujesz że dobrze zadecydowałaś  to tak napewno jest. Ja te słowa z księżniczką też wziełam sobie do serca.

nie zastanawiasz się czasem czy dobrze zrobiłas że zrezygnowałaś? nie gdybasz sobie co by było.....nie żałujesz? nie boisz się że coś Cie omineło?tak ogólnie pytam.

Podoba mi się Twoje nastawienie do tej sprawy Majorko...i to,że to Ty zrobiłaś pierwszy krok:)

jest mi troche żal ale co zrobić..... wczoraj sie upiłam i płakałam... to niejest takie proste teraz przyszedł chyba kryzysowy moment, brakuje mi go ;( i to tak bardzo.........

majorka gratuluję zdrowego rozsądku,a on jak mu będzie zależeć na tobie,to odejdzie od żony.Jeśli natomiast tego nie zrobi,więc nie jest wart twoich uczuć.Życzę szczęścia

Mika, obie rozpaczacie i Ty próbujesz te przeżycia identyfikować. Nic bardziej niewłaściwego i mylnego.
Majorka zerwała z facetem, gdy okazało się, że nie będzie mogła z nim być. Dlatego jej ciężko.
Z Tobą natomiast zerwał facet - i to Cie tak bardzo boli.

TO omnie ta głupia zkochana blondynka,weszłam na to forum z rozpaczy serca.Podziwiam te które zachowały resztki własnej godnosci i odeszły same od swoich facetów.Ja tak nie potrafię,ranie siebie choć wiem ,że z tego już nic nie będzie.TRafiłam na słaby egzemplarz męzczyzny który też nie umie zerwac ze mną całkowicie.Pozwala mi na pisanie do niego sms i chce tego.Po moim loginie mozna się domyśleć kim jestem z zawodu.CZasami sobie wmawiam :Marzena jesteś głupia tylu ludzi traci to co najważniejsze-zdrowie a Ty rozpaczasz z powodu rozstania.Koleżanki mnie strofuja ,ze nie mam godności-wiem,że nie jesteś głupia-wiem,że on nie jest ciebie wart-wiem...WIEM wszystko i co?Odebrał mi mojego całego pałera do życia

Rozwód?On nawet nie umiał przeprowadzić się do mnie bo musiałby dojeżdżać do pracy moich kluczy od mieszkania mi nie oddał twierdzi ,że to jest coś co nas łączy.Ostatnio powiedziąl,że kocha nas obie i zaproponował mi przyjazń.Przjażń?o czym bedziemy rozmawiać?o tym jak mu układa się z żona po jego zdradzie?Powiedziałam mu ,że jego żona nie zgodzi się na przyjażń między nami nie jest taka głupia aja nie chce ochłapów.Najgorsze jest to ,że mieliśmy już takie rozstanie które trwało 7 miesiecy i kiedy ponownie go zobaczyłam w szpitalu ,kiedy mnie potrzebował wszystko wróciło.Dwa tygodnie temu widzielismy się,prawie się popłakał i przepraszał mnie za swoje zachowanie za to ,że nie potrafi inaczej .Jedna kocha a o drugiej nie umie zapomiec.Kogo kocha bardziej?Nie pytałam nie chcę się ranić.Uciekam w prace...Wiem,że podobam się meżczyzną ale po nim nie chce się wiązać z nikim,wole niezobowiązujace znajomosci...chce być sama i jednocześnie nie chcę...

Zawsze przez całe życie unikałam blizszych kontaktów z żonatym .....i poznałam przez internet,pracował tam gdzie ja.Na poczatku powiedział mi,ze jest z nią w separacji..heeheee od łóżka ale nie od wspólnego zycia.Boże jaka ja byłam głupia ,odejscie od męza mnie tak nie bolało jak rozstanie z nim

Wiem ,że trzeba czasu,czas goi rany nawet te bardzo rozkrwawione.Potrzebuje super nici do zszycia mojego zranionego serducha...Marzena

Majorka ..podniesiemy się,a oni głupcy będą żałować ,że nas stracili.Nie wiem jak u Ciebie ,ąle ja powiedziałam temu mojemu ,że nie wierze w naprawę jego związku,że jego żona cały czas bedzie mu wypominała zdrade ,bardzo chciała się ze mna spotkać i porozmawiać o czym?Wyzwała by mnie publicznie?To kobieta która niejednokrotnie mi groziła,sprawdza jego komórkie,kontroluje go.To ich problem nie mój a on gdyby mu zależało na zerwaniu zmieniłby numer telef a tego nie zrobił.Powodzenia w pracy Marzena

Apoteoza masz rację...ja nawet mu życzyłam aby cierpiał tak jak ja cierpie...Majorka mam to samo...wspomienia bolą...niech już nie boli ,ale wiem ,ze to bedzie trwało długo w moim przypadku.Wiesz kiedys Jarek mi powiedział ,że jeśli się rozstaniemy to pozostaną w nas wspomienia które nikt nam nie odbierze...ja nie jesten=m taka jak on nie lubię rozpamietywać tego co było,staram sie iśc do przodu,pozdrawiam,dobranoc

llorona dziękuje za wirtualne przytulenie może kiedy a raczej napewno poznam tego kogos i zapomne o tym ale pewnie nie szybko.. póki co próbuje sie pozbierac i iść do przodu, dzis mam ciężki dzien w pracy więc trzymajcie  kciuki!! a ten tekst... świetny

Jesteś warta żeby być księżniczką 24 godziny na dobę.

elefantka każda z Nas jest tego warta

majorka, brawo! Cieszę się, że tak postanowiłaś. Trzymaj się i nie wracaj do tego. Ja nie mogę przestać płakać..

bo tęsknię za nim bardzo.

prawie 4 lata. my razem mieszkaliśmy. wyprowadziłam się miesiąc temu

MałaMi, Majorka nie przestanie z nami pisać, bo na pewno będzie chciała się z nami podzielić swoim szcęściem, które kiedyś znajdzie.

"Pytasz czy wierze w miłość.. i jej przeznaczenie, czy słowa naprawde dziś mogą zadac ból? Kogo naprawde widze gdy patrze na Ciebie? Czy to co czuje dzis też jutro bede czuł? (...) Kto nam odpowie dziś.. czy to naprawde miłość? Czy tylko suchy liść, który nie może spaść?" :(:(:(:(

a to pioseneczka jeżeli lubisz wolne polskie kawałki
http://www.youtube.com/watch?v=tMif3noy95g

kochana wiem jak się pragnie chociaż przytulenia ja mam spotkanie w piątek niby takie przyjacielskie boję się jak cholera,ale będę twarda na tyle na ile się da chcemy zobaczyć czy potrafimy być przyjaciółmi,bo na prawdę oprócz uczuć jakie są lubimy rozmawiać,jeżeli się  nie uda zerwiemy kontakt,choć bardzo nie chce ale wiem że tak trzeba co do piosenki uwielbiam ją wez jak masz  chęć wpisz sobie jula i zostań lub bez Ciebie trace siebie są rewelacyjne odpowiednie do sytuacji buziaki kochana

i pewnie zyjesz tym piatkiem co....? znam to uczucie.... a po takim czymś cięzko byc przyjaciółmi, niewiem czy to wogóle mozliwe... ale spróbuj... a tak naprawde to niechcesz być ta przyjaciółka tylko chcesz go widywac, spotykac sie z nim.... mam racje?

co do mnie to on pisze smsy, wczoraj nawet napisał wieczorem.... cholernie to boli..... ide sie dzis upic z przyjaciółkami..

apoteoza23.. hehe... ostatnio o tym myslałam, ze szkoda, że niektórych z Was nie znam na zywo ale chociaz tyle, ze przez neta mozemy na siebie liczyc

ja nie wiem czy potrafiłabym sie z nim przyjaźnić... może za jakis czas dopiero... poniewaz musialabym troche ochlonać, musiałyby opaść emocje.. ale tak szczerze to niewiem czy mogłaby istniec "przyajźń" miedzy dwoma kochankami..

81mika81..  dokładnie.... nie widziałam go juz 3 dni i jest mi łatwiej, nie mówie że łatwo ale łatwiej.... teraz napewno bym sie nie mogła z nim spotykac jako przyjaciółka.... ale jak przejdzie mi wszystko, za jakis dłuzyszy okres czasu.... nie jednak nie. ja bym nie dała rady. mysle, ze nawet jakbym o nim zapomniała jako o facecie to nie mogłabym sie z nim tak normalnie spotykac... wiadomo od czasu do czasu 2 słowa gdzies na przypadkowym spotkaniu czemu nie... ale przyjaźń? za duże słowo.... jesli ludzi łączy znajomość "bliska znajomość" i tak naprawde nie sa tak do końca razem bo on jest w związku z żona to chyba połaczyło tych kochanków jakies uczucie i napewno nie przyjacielskie tylko zauroczenie, pociąg fizyczny albo porządanie różnie bywa w róznych przypadkach to jak to wszystko sie kończy jak moze zostac przyjaźń.... yyyy chyba nie.. bo przeciez te spotkania nie polegały tylko na przyjacielskich pogawędkach...

Dokładnie majorka,takie spotkania nie prowadziłyby ku dobremu.Napewno by chcial czegoś wiecej,a ty zreszta też.Niech uporządkuje swoje sprawy z żoną a póżniej myśli nad waszym związkiem takie jest moje małe zdanie.Bo jesli mu zależy to myślę,że bedzie działał coś w tym kierunku.

a wiecie co? chyba zaczynam schodzic na ziemie.... a mianowicie.... skoro tak sie ze mna spotykał, to ile było jeszcze takich naiwnych jak ja.... niekoniecznie były ale tez nie wykluczone.... mam nadzieje, że nie spotkam sie juz z nim (tzn nie zgodze sie na spotkanie sam na sam) bo wiem jakby mogło sie skonczyc... a póki co rosne w siłe i zaczynam sobie wszystko układac... nabieram wiary w siebie i w to że gdzieś (nie z nim) pisane jest mi szczęście

bardzo sie cieszę, napewno znajdziesz sobie szczęście!

właśnie ja mam miękkie serce, wiec dlatego musze mieć twarda dupe... ale powoli mi sie to udaje dziekuje za przekazanie sił llorona i powiem Wam, że gdyby nie forum to nie wiem czy byłabym na tym etapie co jestem..... dziękuje Wam wszystkim które mnie wspierają!!!!!!!!!!! pamiętajcie, że na mnie tez możecie liczyc! :*

witam! przeczytałam ten wątek i ......... Opowiem Wam moją historię....
Jestem w związku od 17 lat, mam 2 dzieci .... przez długie lata moja miłość wystawiana była na próbę, czułam się nie kochana, nie szanowana ....zamieszkaliśmy ze soba dopiero jak okazało się, że jestem w ciąży. To był ten moment kiedy powiedziałam sobie :DOSYĆ. Ale nie odeszłam.....potem urodziło się 2 dziecko...W zeszłym roku poznałam kogoś, zakochałam się......odeszłam od mojego partnera (nie jest moim mężem, oświadczył mi się po 16 latach jak powiedziałam, ze odchodzę ale nie przyjęłam oświadczyn)w styczniu w zeszłym roku.... . Cżłowiek, kórego poznałam nie miaszkał w Polsce więc widywaliśmy się rzadko....NIe będe opowiadać tej historii w detalach ale ....... po pół roku wróciłam do mojego starego partnera....DZIECI !!! Być może głupia wymówka....kiedyś sama tak myslałam....ale chyba musiałam sama zostac matką żeby zrozumiec dlaczego są one aż tak dla Nas wazne. Wróciłam do mojego partnera....jest fantastycznym ojcem, moim przyjacielem....ale....nie kocham go i już nigdy nie pokocham.
Dlaczego piszę o tym......
Rozumiem sytuację w której faceci bądź kobiety poprostu chcą mieć kogoś trzeciego......i ta osoba trzecia wyraża zgodę na granie właśnie takiej roli w tym całym teatrze.
Współczuję i Kobietom i mężczyzną, którzy grają taką rolę ale sami nawet o tym nie wiedzą....poprostu kochają.
Ja kocham tego trzeciego....ale to ja niestety usłyszałam, ze to był błąd, że mógł nie wchodzić w ten związek wiedząc, ze sobie z tym nie poradzi. W koncu mam dzieci, one mają swojego ojca, którego kochają....on nie moze rozbijać rodziny.... . No niestety.....gdybanie po fakcie.....stało się i sie nie odstanie.
i tak czytam o tych co nie odchodzą od swoich żon bądź mężów....a kochankowie czują się upokorzeni, oszukani....
A ja siedzę i się zastanawiam.....jak ja mam się czuć?! Zdradziłam.....nie jest to powód do dumy....ale nie wurzucam tego sobie każdego dnia.
Mój "stary 'partner wypomina mi , że nie czuje się kochany, szczęśliwy.......kochanek pisze smsy,że musi zasypiac sam......
A ja chciałam być z jednym......nie zawalczył o to uczucie ( to jest tak....analogicznie...jakby ktoś zadawał Ci ciosy przez 10 lat i nagle przyniósł kwiatka a Ty go nie przyjmujesz....jak to?? przeciez JA się zmieniłem....musisz mnie kochać ) , drugi......tak strasznie się bał być ze mną.....
I jeszcze napiszę o czymś ważnym.....przyjaciele....nasi kochani przyjaciele......
Przeczytałam kiedyś coś....co wysłał jego przyjaciel do mojego kochanka: Człowieku.....to jest słabość...zwykła słabość...Spotykając się z nią zamykasz sobie drogę do szczęścia, do normalnego zwiazku......Ona nigdy nie odejdzie od Swojego "męża" !!!
Zapewne słyszycie to niejednokrotnie....... Odejście od ojca naszych dzieci czy matek naszych dzieci  nigdy nie jest łatwe.....i potrzeba wielkiej odwagi żeby zrobić ten krok....bez względu czy jesteśmy bite, czy kobiety.... czy Ci mężowie Nas kochają.....za każdym razem jest to trudne..... 
I przeżywając to na własnej skórze....wiem, że nie wolno Nam nigdy nikogo oceniać.....nawet jeżeli sami to przezyjemy.....to nic nigdy nie jest takie samo....
Troszkę napisałam chaotycznie......ale kłębią mi się miliony mysli w głowie.....
Zastanawiam się tylko.....ile razy w zyciu musimy umierać z miłości? i czym ta miłość tak naprawdę jest?
Dla mnie tym co jest we mnie ........
I to prawda ... jeżeli ta nasza miłość zaczyna być pasmem łez ... to zrezygnujmy z niej....tylko jak?
możemy się nie spotykać, nie pisac, nie widywać....to nie ma znaczenia.....dopóki jest ona w Nas samych.

A przyjaźń ?? Jest mozliwa.....to tez już znam z autopsji ..... wymaga konsekwencji, siły i pracy dwóch stron.
Tylko jest jedna rzecz....jeżeli wierzymy , wierzylismy w uczucie tej drugiej osoby.....w moim przypadku wierzyłam....moja miłość okazała się słaba, tchórzliwa....ale w nią wierzyłam....i wolę mieć siłę i konsewencję ale mieć obok siebie ta moją dobrą duszę o którą mogę dbac, która dba o mnie.....jest mi dobrze.....bo poprostu jest.