on ma żonę.. kochanka?? i co dalej ?? - Netkobiety.pl

Aurora,to uczucie to akurat kropla w morzu nieszczec jakie bylo mi dane przezywac w ciagu ostatnich miesiecy...On tak na prawde pojawil sie w momencie kiedy moje zycie leglo w gruzach w prawie kazdym aspekcie...stracilam bliskich,moje dziecko zostalo bez ojca...ja kompletnie sama...nagle wszystko znalazlo sie na moich barkach i wierz mi ze to ogromny ciezar...place za niego kazdego dnia,bo choc pracuje i staram sie wszystko ogarnac to moj duch pograza sie w jakiejs czarnej dziurze...
Szwankuje nie tylko psycha,zdrowie rowniez,choc dbam o siebie jak moge...dla dziecka,bo ma tylko mnie...
I w tym calym horrorze chwycilam sie go jak ostatniej deski ratunku,zeby nie utonac...w koncu ktos pomyslal o mnie,a nie ja o calej reszcie...w koncu ktos mnie odciazyl,bral w ramionach w zlych momentach...byl po prostu...a teraz ta deska ciagnie mnie na dno...
Mam na prawde dosc wszystkiego...nie potrafie juz odnalezc w sobie jakiegos zapalnika do ruszenia z kopyta...powiedzenia sobie,"mala,jestes mloda,ladna,zadbana,bedziesz jeszcze szczesliwa".
Juz nie potrafie.Widze since pod oczami,lzy w kacikach,zmeczone cialo wyczerpujacym trybem zycia i brakiem snu...Nie umiem sie juz sama do siebie usmiechnac...
I to nie tak,ze to On to ze mna zrobil...byl po prostu ostatnim gwozdziem...dopoki byl w tym dobrym slowa znaczeniu,dopoty sie trzymalam,widzialam swiatelko w tunelu i dawalam rade...
Dzis kiedy jest jak jest nie mam ochoty do zycia.

majorka,no dla mnie to jest oczywiste...
ja nie szukalam...zycie walilo sie jak domek z kart i ostatnia mysla bylo znalezienie sobie kogos do pocieszenia...nawet mi to do glowy nie przyszlo.On sie po prostu pojawil.I na tamtent moment nie umialam znalezc sily woli zeby z nim walczyc,zeby mu sie nie poddac...
Analizowanie jego powodow przychodzi do mnie dopiero teraz...pol roku temu bylam glucha na wszystkie fakty,potrzebowalam tego co mi dawal jak tlenu...
Dzis zastanawiam sie dlaczego facet nawet nie pol roku po slubie angazuje sie i fizycznie i emocjonalnie w "zwiazek" z druga kobieta...zastanawiam sie co on musi czuc podsumowujac swoj pierwszy rok malzenstwa(ktory notabene nawet nie minal)...zastanawiam sie w koncu co sie zmienilo tam,ze nasze relacje odwrocily sie o 180 stopni...

Szczerze to też sie sama nad tym zastanawiam..... ale wydaje mi sie, ze poprostu jego decyzja była pomyłka... niewiem.... dziwnie jest to życie i od razu Ci powiem nie przejmuj sie opiniami powyzszych krytycznych dziewczyn... to normale tutaj...  nieobiektywne itd... nie bede sie wypowiadac....

co u mnie? W sumie średnio... nie ma go przez pare dni bo pojechał w interesach i tesknie troche.... brakuje mi go...  co 2 piosenka mi o nim przypomina i chciałabym żeby już wrócił, wszystko mi go przypomina, myslałam, że jestem odporna na uczucia a jednak mi go brakuje...... jego spojzenia, usmiechu, pocałunku, przytulenia ale jesze 2 dni...;) a u Ciebie jak?

dlaczego sie nie odzywa?? od kiedy??

dlaczego-nie wiem...tak ostatnio robi...nie odzywa sie dlugo,po czym jak gdyby nigdy nic dzwoni czy przyjezdza
od tygodnia...

Karina,alez masz klapki na oczach kobieto...znasz tylko jeden stereotyp i trzymasz sie go kurczowo jakby nie wiem co mialo od niego zalezec,jezu...
Ja sie jakos w tej charakterystyce nie odnajduje,choc moze jestem zbyt perfidna,zeby to zobaczyc
Pozdrawiam i wiecej obiektywizmu zycze.

Karinko,skad wniosek ze mniemam,ze robie dobrze?Nie bardzo rozumiem...
Albo,ze ktos mnie krzywdzi...?Czuje sie skrzywdzona,owszem,ale mam swiadomosc ze to na wlasne zyczenie...Tylko co z tego.Sama swiadomosc niczego nie zmienia,bo wyrwac z serca uczucie wraz z korzeniami to nielatwa sprawa...
W sumie twoja analiza nawet mnie bawi,bo nie wiesz tak na prawde nic a wyjezdzasz z mocnymi wnioskami.No ale coz,niejako zgodzilam sie na to piszac na forum publicznym.
Mylisz sie piszac jakie to jestesmy samotne...ze bylysmy,bedziemy...
Bylam szczesliwa kobieta,matka,otaczalam sie kochajacymi,dobrymi ludzmi i nagle prawie z dnia na dzien wszystko to zostalo mi odebrane...Idac twoim tokiem myslenia jakoby kazda z nas za to zaplaci,ja mam wrazenie,ze u mnie los pomylil kolejnosc...chyba najpierw zaplacilam za to "zlo" ktore czynie.

To trudna sytuacja. Ja myślę, że jeżeli zależy Ci na nim to posłuchaj głosu serca. Nie pokładaj w nim wszystkich nadziei ale może Wam się udać i tego Ci życzę

jak dobrze, że są tu kobiety z którymi sie da porozmawiac pozdrawiam ciepło

koma,ale staram sie byc obiektywna na ile tylko moge...nie twierdze ze laczy nas wielkie uczucie,tylko ze ja takowym darze jego...nie snuje tu jakichs basni o wielkiej i niepowtarzalnej milosci z ksieciem na bialym rumaku,tylko pisze jak jest...ze relacje sie zmienily,ze  powialo chlodem,ze nie jest juz jak kiedys i wlasciwie laczy nas na dzisiaj tylko seks...ze to co kiedys ratowalo mnie przed utonieciem,dzis ciagnie mnie na dno...wydaje mi sie ze jestem cholernie obiektywna,choc chialabym inaczej...
pisze tylko jak mnie to cholernie boli.
A dlaczego nie odchodzi od zony...nie wiem...obiektywnie myslac trudno uwierzyc,ze ja kocha i robi takie rzeczy...moze mu tak wygodnie,a moze postanowil to naprawic,a moze boi sie zmienic...nie wiem,na prawde,bo jak juz wczesniej pisalam nie ma miedzy nami takich rozmow jak kiedys...
Nie ma juz tego co bylo...
Moj problem polega na tym,ze choc zbieram w sobie cala sile woli,to przychodzi moment w ktorym powinnam powiedziec DOSC i nie potrafie.I daje sie wykorzystywac jak taka dupa wołowa.

trudno byc szczesliwym bedac tą druga zawsze zona bedzie miala pierwszenstwo we wszystkim ,wspolne wyjazdy , świeta, rodzinne spotkania .Moze zastanow sie czy warto poswiecic ten czas na wiecznym czekaniu bo to prowadzi do nikąd.....pozdrawiam

obawiam się, że jeżeli teraz zdradza żonę, z Tobą mogłoby być podobnie...

Dla majorki: Na bezrybiu i rak ryba...;)

Trojkolorawa....jedno slowo...fuck!
wspolczuje podwojnie,bo raz wiem,co przechodzisz i wiem jak to boli;dwa,ze jednak wchodzilas w to "na czysto"...nie uwodzilas cudzego meza,bo nie wiedzialas,ze nim jest...ale sytuacja...porazka.
Nie wiem co Ci poradzic,decyzje podejmujesz chyba dobra...co za dziad...grrr...
A powiedz,co on na to w ogole?wie,ze wiesz?jak to wylazlo?

majorka,kurcze ja bym tak nie mogla...chyba...tak mysle,ze gdyby chcial sobie ze mna ulozyc zycie to sprobowalabym...bo mam juz tyle straconych szans za soba,ze kolejnej bym sobie chyba nie darowala...ehhh:/

tak oczywiście wie o tym, bo sam mi powiedział o swojej żonie. Rzekomo gdy zaczęliśmy naszą historię nie mieszkał z rodziną, bo przechodził tzw. trudny okres i na jakiś czas wyporowadzil się z domu, szukając jak widać pocieszenia u innych. Tyle, że więź która się wytworzyła między nami nie była na nasz wspólny pech czymś powierzchownym.... no i gryzł się i gryzł i mi powiedział, bo teraz znowu jest ze swoją Rodziną i próbują raz jeszcze.... trudno bym nie zauważyła tego, że wrócił do domu...  no i rozumiem że wrócił, bo ma przecież dziecko. A tego tak łatwo nie można wymazać i żyć innym życiem.....

Tylko dlaczego ja w tym wszystkim się znalazłam? Nie wiem. Mój pech, wielki.

Trójkolorowa powiedz mi co on Ci dokładnie powiedział? Że ma zone, ok, że wtedy nie zył z nia itd....ok, ale co dalej? Co powiedział o tym co bedzie dalej? Że Cie przeprasza ale tak wyszło i wraca do żony czy jak? I co Ty zamierzasz z tym zrobic? Szczerze to nie ciekwie, że powiedział Ci tak późno... ja w sumie tez nie dowiedziałąm sie od razu ale też nie po 4 miesiącach... Napewno pojawiło sie juz uczucie z Twojej strony do niego wiec pewnie boli podwójnie

co gorsze znowu jestem sama  z tym.
Jeśli komus się zwierzę i powiem że jestem zakochana w żonatym, to wiadomo jaka będzie odpowiedź i złota rada.
Niestety te złote rady są nic nie wartościowe, jeśli ktoś czegoś takiego nie przeżył....

nie ma nic czarnego i białego tutaj..a mnie jest cholernie ciężko.

Wspierają cię,a ty dalej w najlepsze krzywdzisz inną kobietę spotykając się potajemnie z jej mężem ? Myślisz, że gdyby tym zajętym facetem był ich mąż także by cię wspierały ? O nie kochana, wówczas nie tylko by cie skarciły ale i włosy z głowy wyrwały. Ot hipokryzja.

Prawda w oczy kole ?

Czy może to ja zmyślam, że spotykasz się z żonatym facetem który zdradza żonę i w dodatku obnosisz się z tym wszem i wobec nie robiąc sobie nic z tego, jak gdyby to była normalna rzecz ?

Niestety nie jest. I nie zmieni tego liczba popleczników jaką w tej sprawie znajdziesz.

Ja jak widzisz nie odeszłam mimo tego że wiem, ze ma żone... ale to tylko kwestia czasu.. Ty postanowiłaś, że chcesz odejśc... więc najlepiej będzie zerwać kontakt całkowicie... tAk jak mówisz każde spotkanie będzie kończyło sie bólem, bedzie ciezko jak go bedziesz spotykac i myśleć, że nie możesz go juz przytulic jak kiedyś, pocałowac.... Skoro go kochasz to chyba tak by było najlepiej...

mAJORKO rozumiem ze Twoja sytuacja jest trudna poniewaz jak kobieta kocha czesto nie mysli racjonalnie ,ja sama tez bylam z żonatym mezczyzna tylko ze u mnie byla inna sytuacja poniewaz on nie mieszkal i nie utrzymywal kontaktu ze swoja zona od 3 lat.Dla mnie chcial sie rozwiesc , razem mieszkalismy i mielismy swoje plany, kochalam go bardzo ,ale  poswiadomie czulam ze robie zle .Jestem katoliczka , i podswiadomie ciezko mi bylo poniewaz on juz jednak przysiegal przed Bogiem i dla Boga nawet po rozwodzie , bedzie jego żona.Kochalam go i meczylam sie ,bo wiedzialam ze robie zle .Codziennie chodzilam do kosciola i blagalam Boga by dal mi sile odeisc, w koncu odeszlam ...ciezko ,plakalam nie chcialo mi sie zyc ale teraz wiem ze to byla sluszna decyzja , mimo ze on do zony nie wrocil , mieszka nadal sam ale ja wiedzialam ze bedac z nim mialabym do konca  życia wyrzuty sumienia. Mam nadzieje ze podejmiesz wkoncu decyzje i odejdziesz daj sobie szanse na szczescie a nie jej namiastke.na czyims nieszczesciu szczescia nie zbudujesz.Bo wychodzac od Ciebie idzie do zony  ją przytula tak jak ciebie , jej mowi ze ja kocha - jak ciebie ale zawsze w tym ukladzie bedziesz ta drugą a kazda kobieta chce byc ta pierwsza dla mezczyzny ...pozdrawiam

Chyba mam jednak jakies resztki sumienia.... tak myślałam, że nadejdzie ten dzień... i nadszedł.... tylko prosze nie krytykujcie mnie... doszło dziś do mnie, że upadłam nisko.... upadłam i stałam sie kochanką żonatego mężczyzny... na co mi to było ??? po co sie w to wmieszałam?? w nie swoje życie..... jak powiedział, że ma żone to miałam sie wtedy odwrócić na pięcie.... jak w tej piosence: "ile dałbym komuś, Kto by czas zawrócił, kto by zatrzymał wskazowki, tylko na ten jeden moment, W chwili, w której cię poznałem, poszedłbym już w drugą stronę." i tak powinnam wtedy zrobić... i szczerze to już nie chodzi o nią (jego żonę) bo jej nie znam nie wiem czy jest świeta czy po takich samych pieniądzach jak on... tu chodzi o mnie.... o moją godność, o jakies wartości których mi ostatnio zabrakło... wstyd mi.... wstyd mi przed sobą, przed Bogiem i przed moimi rodzicami którzy na szczęście o tym nie wiedzą... zastanawiam się jak mogę patrzyć sobie w twarz codziennie rano.... jest mi cholernie źle, chce mi się płakać ;( chce zapomniec o nim, o tym wszystkim co Nas łączy i co przeżylismy to i tak nic nie znaczy... żałuje tych miesięcy ale też dużo mnie nauczyły ale czy nie lepiej uczyc się na cudzych błedach.... więc uczcie się dziewczyny nie róbcie takich głupstw jak ja

Majorko nie rozbijaj małżeństwa, nie odpisuj sms, telefonów od niego. Ja obecnie jestem zdradzana przez męża .Uwierz mi to niesamowicie boli, wiem co czuje jego żona jezeli o was wie. I domyslam się jaki podły musi być on. Niestety nigdy nie mialam szacunku dla kobiet które rozbijały małzeństwa, zawsze twierdziłam że sa perfidne. Teraz tylko moja sytuacja to potwierdziła .Nie ma tłumaczenia że mu sie w związku nie uklada. Co on  może Ci  powiedziec innego? Co innego jest zwiazać się z facetem który jest już po rozwodzie, on moze powiedziec ze mu się nie ukladalo w zwiazku.
Pamietaj nie zbudujesz szczęścia na cudzym nieszczęściu.
Przepraszam jezeli Cię obrazilam.
A napewno pokochasz kogoś innego, kto Cię nie oklamie
Pozdrawiam

majorka,jestem ryba na podobnym etapie co Ty...przeszlam juz chyba wszystkie fazy,od zalu do losu poczawszy,przez mega wku...wienie i totalna rozpacz,a konczac na otepieniu i zrezygnowaniu....wyrzuty sumienia ominely mnie na szczescie wiec zla kobieta jestem;) (to tak z przymruzeniem oka)
teraz powoli zbieram w sobie sily,zeby sie odciac raz a porzadnie.I zrobie to...wiesz dlaczego glownie?stracil dla mnie cala ta swoja magie,ta doskonalosc...to co pokochalam...pozerstwo i tyle...a ja mam juz dosc tego drugiego planu:/

nie jestes zła kobieta... ja dopiero po 5 miesiącach doznałam lekkich wyrzutów sumienia....
Widzisz Tobie jest łatwiej bo w Twoich oczach stracił ta cała magie to w czym sie zakochałaś a u mnie nie własnie na odwrót... z dnia na dzien jest dla mnie coraz lepszy.... i jak tu sie nie zakochac, a jestem temu bliska.... tylko sie zastanawiam po co on to robi? po co sie ze mna spotyka, opiekuje sie mna itd... napewno nie dla łózka (bo go praktycznie nie ma i on wcale do tego nie dązy...

Dokłądnie Cie rozumiem.... martwił sie, odwiedzał Cie, opiekował sie Toba... miłe ale później.... wracał do domu..... do żony... i taka sytuacja uswiadamia.. uswiadamia, ze tak do konca nie są nasi... ja ostatnio oberwałam przypadkiem książka bo siostra rzucała a ja nie zauwazyłam i dostałam to tez w każdym smsie i telefonie do mnie pisał jak sie czuje, czy boli itd... no ale zapewne jakbym miała wypadek to było by podobnie jak w Twoim przypadku.. a chyba chcemy miec kogos kto w takich chwilach bedzie cały czas przy nas... bedzie sie nami opiekował i do nikogo nie bedzie musiał wracac... napewno to bedzie przyjemne uczucie....:) 

a Ty jak sie czujesz po tym wypadku? Co Ci sie stało? Biedactwo.....:(

a co do zapomnienia to mam tylko jedno pragnienie,zeby ktos mi zrobil w glowie delete wszystkiego co z nim zwiazane...
a tu guzik,bedzie to samo co przez te wszystkie dlugie lata,tylko pewnie teraz jeszcze gorzej bo tym razem zabrnelo to za daleko...ehhh

jak tam Majorka u Ciebie?
Jednak teoria przyjaźń po związku, nie ma prawa bytu.  Ile razy czlowiek musi się o tym przekonywać, by w końcu to uwierzyć?
I w naszym przypadku skończenie związku i utrzymywanie kontaktu źle wpływało na nas; na mnie; za dużo nieporozumień i przykrości nadal....nie ma sensu jednak
Dzisiaj to skończyłam. powiedzielam Mu koniec.
Dzisiaj ostatecznie usunęłam Jego namiary na komunikatorach. Usunęłam zdjęcia z dysku,. jeszcze tylko telefon.

Trzeba jednak do końca czyścić bolące rany; nie tylko stosować maści przeciwbólowe, albo łagodzące.....do końca

A dziekuje, u mnie w porządku. Tak jak powiedziałam nie spotykam sie z nim juz tydzien.. tak juz tydzien.
Były dni zawachania, tesknoty? Niewiem... ale odeszły... na szczęście.
Skupiam sie tylko na sobie, dokładniej wykonuje swoja prace, nie musze swojego czasu podporzadkowywac jemu.... a to naprawde wiele, człowiek sie czuje zupełnie inaczej, nie ograniczony, niezalezny, i ja właśnie tak sie czuje i z tego sie ciesze
Przyjaźń.... no sama widzisz, że cięzko... musiałabyś nic do niego nie czuc... a cos zawsze zostaje, nie mówie, ze nie ale nie często taka przyjaźń sie zdarza...
A jak powiedziałaś mu, że koniec to co on na to ??

Witam, jak widzę dużo dziewczyn ma problemy z żonatymi facetami. Niestety mnie też to spotkało. Nie wiem co mam robić dlatego szukam takich stron jak ta i wsparcia w osobach które mogą wiedzieć co czuję. W skrócie to spotykamy się około 1,5 roku, pracowaliśmy razem i tak to się zaczęło. Na początku było cudownie, ciagłe spotkania, smsy, telefony. Z czasem wszystko zaczęło się studzić, niby dalej się kochaliśmy ale już bez takich emocji. Mało się widywaliśmy, tylko czasami pisaliśmy. Ostatnio już nie pracujemy razem, miałam gorszy dzień i w smsach napisałam mu parę przykrych słów, potem tego żałowałam, ale on przestał się odzywać. Pisałam o co chodzi, przepraszałam a on milczał, potem napisał mi że po ostatnich smsach doszedł do wniosku że jestem niebezpieczna.... Brdzo mnie to zabolało, zadzwoniłam do niego żeby mi to wyjaśnił, płakałam do telefonu, a on nie mógł rozmawiać i powiedział, że zadzwoni później. Nie zadzwonił tylko napisał smsa że przeprasza że moze to źle odebrał, że jego zabolały smsy które ja mu napisałam i żebym mu wybaczyła. Teraz nie wiem co robić, czy pisać do niego pierwsza, zaproponować spotkanie, czy czekać na jego krok? Może napisał mi że przeprasza tylko dlatego żebym dała mu spokój?  Zagmatwałam trochę ale mam nadzieję że wiadomo mniej więcej o co chodzi. Musiałam to z siebie wyrzucić.

to same mam pytania co Majorka, mam nadzieje ze pomożemy Ci albo chociaż wesprzemy

oczywiście , zapomniałam dodać ze bardzo się ciesze że sobie jakoś radzisz, bardzo dumna jestem z Ciebie!

Wiem pisałam chaotycznie ponieważ w skrócie chciałam na szybko wszystko opisać.
No więc on nie ma dzieci, z tego co wiem to żona narazie nie chce. Na początku jak pisałam było cudownie, to on mnie zdobywał był bardzo za mną, była mowa o rozwodzie ale bardzo rzadko, ja zresztą nie chciałam, żeby się rozwodził, to miałabyć taka przygoda, byłam sama, wiedziałam, że skoro on ma kogoś to nie będzie chciał nic więcej ode mnie. Niestety nie brałam pod uwagę, że kiedyś się zakocham w nim...  Z czasem chyba mnie zaczęło bardziej zależeć, denerwowałam się gdy nie pisał lub nie mieliśmy kontaktu jakiś czas. Zaczęłam mu robić jakieś wywody, że za mało czsu mi poświęca itp. Teraz widzę że mogłam się zachowywać jak desperatka. Jednak ostatnio chyba przecholowałam, napisałam mu że spotykał sie ze mną tylko dla seksu, a tak naprawdę to ja często pisałam mu że tego chcę i dlatego mogło go to urazić. Pierwszy raz napisał mi takie coś, że nie chce się spotkać i że jestem niebezpieczna. Boję się że teraz nie będzie chciał już się ze mną spotykać przez to co napisałam, a ja narazie nie poradzę sobie bez niego.