on ma żonę.. kochanka?? i co dalej ?? - Netkobiety.pl

czarnamamba...z tego co pisałaś w swoich postach widac że jestem singlem i nie chcesz stabilności...Twoja sprawa ale te Twoje wypowiedzi na temat głupich żonek są nie na miejscu...nie widzisz że obrażasz uczucia takich głupich żonek...weź się za wolnego faceta, takiego jak Ty który jest singlem...on będzie skakał z kwiatka na kwiatek, zobaczymy jak się poczujesz???

Niewiarygodne,że takie osoby istnieją na tym swiecie....Nie wiem jak można być tak głupim i tak żałosnym....Nie obrażam ludzi i jestem tolerancyjna ale w tym wypadku nie mogę się oprzeć....Kobieto czy ty nie widzisz kim Ty jesteś???? Zadawalasz się ochłapami...2 godzinki albo chwilka w zakładzie i uważasz sie za kogoś lepszego od tej naiwnej żony....
"proponował mi wziecie rozwodu ze swoją żoną i bycie ze mną" a może zamiast uwodzić cudzych mężów  poszłabyś do szkoły by poprawnie wysławiać się w ojczystym języku i Ty mówisz, że żony są głupie....Żenada! Mam nadzieję że dostaniesz takiego kopa w d...,że się obudzisz...

Dlaczego? Ponieważ jest niedojrzały emocjonalnie.....Nudzi go życie rodzinne.Ty jestes dla niego przygodą która pociąga.Żona komś kogo ma....A faceci lubią gonić króliczka.A jeśli chcesz się dowiedzieć czegoś więcej poczytaj posty "Czym,kim jest kochanka"Tam to wszystko było dokładnie przerobione.Widać że jestes inteligentną kobietą, więc ta wiedza powinna Ci się przydać.

Majorka mój mąż z którym się rozstaje ostatnio poszedł ze mną na dyskotekę dzwoni do niego jego kochanka a on w  zupełnie stoicki sposób mówi jej że jest w domu i źle się czuje  trochę się śmiałam a potem było mi jej żal ja zostałam zdradzona ale przynajmniej wiem że się rozstaniemy i tyle a ona nadal daje się wodzić za nos. Twój pan jest typowym terytoria listą i mimo że z tobą nie jest chce mieć nad tobą kontrole naprawde nie warto dla takich tracić czasu.

on nigdy nie miał i nie będzie miał nade mna kontroli, bo jestem mimo wszystko wolna kobietą a co do czasu poswiecanego dla niego nie uważam, że to strata danego czasu.... lubie sie z nim spotykac, rozwodu nie oczekuje, jest dobrze jak jest więc póki mi sie nie znudzi niech zostanie tak jak jest

Wciąż mnie zadziwiacie - egoizm, brak inteligencji uczuciowej, brak empatii...

Mój związek jest już historią ale bawi mnie fakt że inne dziewczyny dają się nabrać.

Aurora u mnie to czysta kalkulacja co jest lepsze siedzieć samotnie w domu czy wyjść do ludzi i się rozerwać mąż jest osobą fałszywą i wiem że czeka na mój błąd by go wykorzystać w sądzie dlatego zawarcie rozejmu i pozornie normalne stosunki są mniejszym złem.
Co do jego kochanek to są to dziewczyny młode 19 lub 21 letnie dające się ponieść jego urokowi a zarazem jakże naiwne myśląc że to właśnie one są wyjątkowe to one go zmienią to one są kochane a to tylko zwykła iluzja.
Czy logika nie podpowiada że facet który ma kilka panienek albo jedną po drugiej , zdradza żonę i nawet nie potrafi uszanować śmierci własnego teścia raczej się nie zmieni a jednak one w to wierzą patrze na to od roku i widzę jak każda po kolei zostaje porzucona gdy spełni swoją role jedna ma miesiąc druga dwa ale każda kończy tak samo z płaczem załamane błagające by nie odchodził dopiero wtedy pokazuje swoje prawdziwe oblicze . Bawi mnie to bo gdy najbardziej cierpiałam i miałam jeszcze nadzieje one się nie krępowały dzwonić do mnie bym sobie dała spokój bo właśnie się bzykają lub   że ona udowodni moim teściom kto się nadaje na żonę dla ich syna.  Większość kochanek prędzej czy później uzależnia się od swojego pana i zaczyna dostrzegać to że to nie żadne uczucie że to nie wielka miłość a jedynie chęć zabawy wytchnienia i braku zobowiązań.

Aurora dzięki ale jak czytam wypowiedzi młodych kobiet które mimo że są wole pakują się w toksyczne związki i liczą na brak konsekwencji lub co gorsza na wielką miłość to raz czuje bezsilność bo dopiero jak dostaną kopa to uwierzą ale wtedy już będzie za późno a dwa rozbawienie że sama też myślałam że wiem lepiej niż inni ale jak wysoką cenę musiałam zapłacić za wolę nauki na własnych błędach.

może nie każdy ma mame i nie ma kto wpajać tych wartosci?

poniekąd, jak ktoś wychował się przykładowo w patologicznej rodzinie to pewne wartosci ma zachwiane...( ale to tylko przykład) z resztą odnoszę wrazenie że ten cały świat gdzieś się pogubił... teraz liczy się własne ja.....- szkoda..

wiesz co w dużym stopniu się z Toba zgadzam masz racje przedstawiłaś to wszystko w prawdziwym świetle,niestety świat oszalał i pędzie nie tak jak trzeba,pozdrawiam, miłego dnia życzę

"choćby nie wiem jak byli pilnowani" to nawet pogarsza sprawe takie pilnowanie, jak bedzie chciał zdradzic to zdradzi, jak bedzie chciał sie spotykać z kochanka to się będzie spotykał.. jestem ciekawa co oni mówią tym swoim żonom jak wychodza do tej drugiej...  pewnie niezłe kłamstwa lecą... masakra...

"Zadaję sobie pytanie-czy "robiąc" to dziecko ze mną myślał o tamtej, czy poczas kiedy ja leżałam w szpitalu on mizdrzył się z inną?" trudne pytania ale pewnie odpowiedzi się nie dowiemy... i może lepiej... moim zdaniem.. czy mąż moze mysleć o kochance podczas kochania sie ze swoją zona? może.. a czy kochajac sie z kochanka moze myslec o żonie? raczej nie... bo jak by tak było nie było by go przy kochance...

"W przekonaniu, że małżeństwo nie jest do niczego potrzebne utwierdzają mnie faceci, notabene żonaci, którzy bywają wieczorami w klubach a w czasie pracy w kawiarniach bynajmniej nie ze swoimi żonami" nie do konca zgodze sie z tym cytatem.. tylko z jego koncówką o facetach, klubach i kawiarniach.. to prawda... na imprezach widuje wielu znajomych i kolegów bawiących sie bynajmniej  nie w towarzystwie  swoich żon, a co do kawiarni podczas pracy to jestem  sama chodzącym przykładem...

Niezłe kłamstewka, niezłe...Takiej mniej więcej  wartości, jak kłamstewka mówione kochankom:))
Bo taki facet chce mieć obie te kobiety!! OBIE! Nie tylko kochankę. On ją ma od romansów i bezpłatnego sexu. Dla charakterystycznego dla chłopów pragnienia dreszczyku emocji. Macho taki, śmiechu warty...

Żonę ma z zupełnie innego powodu.

Chcąc mieć obie - kłamie obu, nie inaczej.

Stare śpiewki: żona mnie nie rozumie, nigdy mnie nie rozumiała, dopiero przy tobie jestem mężczyzną...Nie zgadzamy się charakterami, ona mnie tłamsi...nie śpię z nią...

A to wszystko nie stoi na przeszkodzie płodzenia z żoną kolejnego dziecka, przytulania sie do niej w małżeńskiej sypialni, mówienia jej "kocham cię" i chodzenia pod pachę do kościoła. ...

Hi hi hiiiii

Czasem czujecie się, jak królewskie kochanki, co? Bo mężczyzna mówi, jakie jesteście ważne w ich zyciu, gdyby tak nie obowiązek ojcowski i dzieci, to dawno by...ble ble ble...

A tymczasem królewskie kochanki miały od króla pałace, honory, klejnoty i wielkie wpływy publiczne.
A Wy? Kątami, aby nikt nie zobaczył...cichaczem, bo strach...krętactwem niskim... - i za darmo:)))

Sorry, ale taka prawda...Tylko że Wy, kochanki, tego nie widzicie

Ależ twoja historia jak najbardziej opiera się właśnie na kłamstwie, co można przeczytać w twoim pierwszym poście. Po za tym wszystko to czego dopuszczasz się teraz jest kwintesencją wyrachowania i cynizmu i prędzej czy później zapłacisz za to. Motylki się kiedyś skończą, narkotyczne miłosne zauroczenie może trwać w porywach około 3 lat, potem pozostaje proza życia i szukanie kolejnego obiektu takiego zauroczenia jeśli jest się od takiego stanu uzależnionym. Co ciebie , a także twojego kochanka spotka także, a wtedy będzie płacz i zgrzytanie zębami. Czego tobie i jemu życzę.

Słyszałam,a raczej przeczytałam ostatnio wypowiedź bardzo "mądrego,dojrzałego"faceta .....jeżeli żona sie znudziła to i lewa kochanka też sie znudzi.

Wracając do pewnych wypowiedzi..zastanawiam sie jak to jest ...na pozór idealne małżeństwo ,kochaja sie ,nie zdradzają ,sa szcześliwi do śmierci-ale czy tak jest?
Czy tylko są szczęsliwi bo zona miało to szczęście,że sie nie dowiedziała?
Wina zdrad taka sama kochanki jak i męża,trudno sie w tej kwestii licytować,nie ma definicyjnego usprawiedliwienia kurestwa i już.Kochanka tak samo jak i mąż myślą tylko o sobie ,o tej chwili...

W każdym takim "związku" sa jakieś kłamstwa, mi chodzi o to że on nie wciska mi jakis kitów typu żona mnie nie rozumie, jestem nieszczesliwy, rozwiode sie ale jeszcze nie teraz... a co do uzależnienia to Nie  jestem uzalezniona od tego aby sie spotykać z żonatym facetem.. tak poprostu wyszło... myśle, że nie miałąm na to wpływu a z drugiej strony jakbym nie chciała to bym sie z nim nie spotykała przyznaje... tak samo jak zdaje sobie sprawe z tego, że to może kiedyś do mnie wrócić i będe cierpiec.. i nie życz mi tego abym cierpiała bo sama bys nie chciała cierpiec.. jak bedzie mnie miała spotkac kara to spotka i tak..

aha majaorka...czyli lepiej miec zajętego z doskoku...nie rozumiem Twoich tłumaczeń, przecież pisałaś że nie możesz bez niego wytrzymac i bardzo Ci na nim zależy...dla mnie to co piszesz to masło maślane...w swoich wypowiedziach sama sobie zaprzeczasz...jesteś bardzo niezdecydowana i jak na mój gust dziecinna

Przeczytałam Twój pierwszy post, ten z którym tu zawitałaś i powiem ci uczciwie, współczuję Ci.Praktycznie zostałaś niejako wpakowana w tę całą sytuację, przez mężczyznę, który nie miał odwagi przyznać się,że jest żonaty.Zdążyłaś się zauroczyć i rozumiem,żę ciężko ci to przerwać, weszłaś w tę relację nie wiedząc,że jest żonaty, więc włąściwie padłaś ofiarą oszustwa.
Włąściwie w najlepszej sytuacji jest on, z jednej strony piękne spotkania z kochanką z drugiej kochająca i wierna żona. Rzadko się zdarza,że w momencie dowiedzenia się o zdradzie żona wyrzuca niewiernemu manatki za drzwi najczęściej walczy jak lwica, a jak nie walczy to on  odchodzi do Ciebie i tyle. Najczęściej jednak nie potrafi dokonać wyboru miota się między żoną i kochanką, oszukuje kochankę,że z żoną go nic nie łączy oszukuje żonę,żę nie spotyka się z kochanką. Z każdej strony on tu jest wygrany,zawsze spadnie na "cztery łapy"Dopóki taki układ Tobie odpowiada jest dobrze, jednak taka wygodna dla zdradzacza sytuacja może trwać lata, w tym czasie urodzą się jego dzieci, więć od żony nie odejdzie, potem dzieci muszą podrosnąć, skończyć szkołę, skończyć studia, ożenić się ...i nic tu się nie zmienia, bo Tobie to odpowiada, bo się nie zakochasz....czas płynie i najlepsze lata dla kobiety również...koniec tej drogi jest jeden rozczarowanie i samotność, bo będąc z nim tracisz szansę na ułożenie sobie życia, założenie własnej rodziny i obyś rzeczywiście nigdy się nie zakochała bo nie ma nic gorszego niż dramat porzuconej po latach kochanki.
Moim zdaniem nie powinnaś się zgadzać na wygodny układ dla tego pana, niby dlaczego masz być tylko kochanką?Dlaczego nie możesz być dla swojego mężczyzny tą jedyną, nie zasługujesz na to?
Powinnaś z nim porozmawiać, teraz dopóki jeszcze trzeżwo myślisz, dopóki nie kochasz nad życie, nie mów,żę się nie zakochasz, bo im dłużej to trwa tym głębiej w to wpadasz, potem będzie coraz trudniej. Jego żona nie ma wyboru bo nic nie wie, ale ty masz, niech się zdecyduje co chce robić dalej, dosyć podwójnego, wygodnego życia  tego pana , " dojadania na mieście" dosyć wykorzystywania dwóch kobiet, ...porozmawiaj z nim, nie marnuj sobie życia.Nie jestem zdradaną żoną a wręcz przeciwnie,nie tylko zdradzeni bywają na takim forum, nie życzę Ci żle bo moim zdaniem zostałaś wmanewrowana  w sytuację, w którą gdybyś wiedziała, że masz do czynienia z żonatym człowiekiem nigdy byś dobrowolnie  nie weszła...ale stało się....porozmawiaj z nim teraz, potem będzie Ci trudniej.

apoteoza 23 ja również serdecznie Ciebie witam, jednak tu się z tobą nie zgodzę, facet, który umawia się z kobietą, uwodzi ją słówkami, do tego dochodzi  dochodzi między nimi do pocałunków nie musi mówić,że ma żonę? Tak się zachowuje żonaty mężczyzna, który spotyka się ze znajomą? Jednak coś tu jest nie tak. Przecież te spotkania nie były spotkaniami koleżeńskimi, spotykał się z nią w określonym celu, dlatego uważam,żę wpakował ją w tą całą sytuację, bowiem powiedział jej prawdę w momencie, kiedy dziewczyna się zaangażowała.
Majorka już jest na swój sposób kochanką, bowiem on zdradza swoją żonę psychicznie, angażuje się uczuciowo w układ z inną kobietą,z każdym spotkaniem oddala się od żony, dochodzi też kontakt fizyczny ( pocałunki), to zdrada, może jeszcze nie najcięższego gatunku, jednak zdrada.
Kiedy byłam z kochankiem temat mojego męża nie był poruszany, omijaliśmy go " wielkim łukiem" , byliśmy tylko my, to było coś wyjątkowego, tylko naszego i trwało dopóki kochanek znał swoje miejsce, dopóki nie zaczął naciskać, dopuki się nie zaangażował i nie chciał sobie układać ze mną życia...kochanka jest pięknym snem i spełnieniem marzeń...ale jest tylko kochanką i będzie nią dopóki nie zagrozi jego małżeństwu. Dlatego mi żal majorki..bo uwież nie łatwo wyplątać się z takiego układu a jeżeli ktoś się zaangażował, tego nie da się po prostu " wyłączyć"na zawołanie.To ciągnie jak narkotyk, naprawdę romans cięzko zakończyć. majorka trwa w tym układzie i praktycznie żyje z dnia na dzień...jeszcze nie widzi, że tak naprawdę ten człowiek nie ma jej nic do zaoferowania, nic oprócz pięknego snu.
Skończ to majorka, albo porozmawiaj z nim co zamierza..nie daj się krzywdzić.

tak ale w momencie kiedy zauważył że coś się dzieje między nimi to powiedział jej ze jest żonaty no nie odrazu ale kto się przedstawia"jestem Jan Kowalski mam 30 lat, jestem żonaty...." a dopiero potem te spotkania nabrały określonego celu i wyznał wtedy że ma żonę. Można by polenizować na ten temat ale mniejsza o większosc jak było.  Co do kochanki czy nią jest czy nie to przyznaję Ci rację.
Widzisz ciężko jest powiedzieć bo nie znamy sytuacji ale przeciez nie które małżeństwa faktycznie są pomyłką i nie które zwiazki z kochankiem/kochanką mają szansę na powodzenie. Teraz większosc par pochopnie bierze ślub a potem dochodzi do takich ekscesów. Więc dlaczego mają tkwić w nieudanym małżeństwie i krzywdzić się nawzajem skoro mogą na nowo ułożyć sobie życie? Nie mniej czeka ich poważna rozmowa i poważne decyzje. Jesli oboje chcą być razem i są tego pewni to ja jestem za ale domagałabym się działań ze strony tego mężczyzny, przecież nie będzie czekać wiecznie na rozwód.
a wiem że łatwo wplątać się w taki układ i można bardzo cierpieć w momencie zderzeń oczekiwań stron.

ymm, nie powinien ale nikt nie bierze pod uwagę tego ze jego małżeństwo faktycznie mogło okazac się pomyłą i spotkania z majorką mu to uświadomiły. Człowiek jest tylko człowiekiem i rzeczą ludzką jest popełniac błędy.
Bynajmniej fakt jest faktem że za długo się ciągnie ta nie pewność, nie wiadomo do czego ta znajomośc ma prowadzic jeśli w ogóle ma do czegoś prowadzić.
Biorąc pod uwagem stytystyki to pewnie masz racje Karina

popierwsze  nie maja dzieci, a po drugie czemu piszesz biedna żona? Nie znasz jej moze ona tez ma kochanka..

A jakie ma znaczenie jaka jest żona?
Jeśli nie chce z nią być i szuka innej kobiety, to odchodzi od żony.
Nie kochasz - kończysz związek, najprostsze chociaż bardzo trudne (wiem to z własnego doświadczenia, nie z opowiadań).

Czesc Dziewczyny...
Czytam Was od paru dni i zastanawiam sie czy sie odezwac...rozwazam za i przeciw,bo wiem,ze czesc z Was,ta bardziej krytyczna,bedzie mnie oceniac...ale czesc chyba zrozumie przez co przechodze...moze zrobi mi sie troche lzej jak sie wygadam...hmm...
Jestem ta "drugą"...
I tez nigdy bym nie przypuszczala,ze nia bede...
Poznalismy sie dawno temu...kilkanascie lat...
"dzialo sie" miedzy nami kilka razy...nasze drogi sie schodzily i rozchodzily...ale nigdy nie bylismy para...
Zeszly sie ponownie dwa lata temu...kiedy oboje bylismy juz w powaznych zwiazkach......spotykalismy sie calkiem niewinnie...kawki,herbatki...
Wiedziałam,że nic nie może się wydarzyć...oboje na drodze do ołtarza,wymieniający doświadczenia z zakresu organizacji weselnej,ja jeszcze karmiąca matka,kochana (jakby się mogło wydawać) narzeczona...a jednak to COŚ...
Trwalo to kilka miesiecy...przyszedl dzien w ktorym jednak "mleko sie rozlalo"...Padly pewne propozycje,na ktore wydawalo mi sie wtedy,ze chocbym nie wiem jak chciala nie moge zareagowac...chcialam walczyc o swoja rodzine...I zerwalam kontakt...
Zblizaly sie daty slubow..
Moj do skutku nie doszedl...odwolalam wszystko prawie w ostatniej chwili z wielu roznych wzgledow o ktorych nie chce opowiadac...
Nie mialam odwagi odezwac sie do Niego...uwazalam,ze juz za pozno...ozenil sie...
poltora miesiaca pozniej dostalam smsa...niby zwyczajnego,a mnie powalil z nog...w glowie kolatalo sie tylko jedno pytanie:DLACZEGO???PO CO???Dlaczego akurat teraz....gdzie poslubna euforia,zapatrzenie w zone...
Spotkalismy sie...jedna chwila i trzymal mnie w ramionach,calowal,glaskal...mialam....mileismy poczucie jakby dzialo sie cos naturalnego,cos co po prostu musialo sie wydarzyc...
On w szoku,byl pewien,ze wyszlam za maz...moj placz, pytania...
Potem cisza.
W sumie zrozumiała dla mnie lecz jakże bolesna...
Mój związek dogorywał...w ogóle mnie to nie interesowało...nie miałam ochoty na nic...tylko dziecko trzymało mnie przy w miarę normalnym funkcjonowaniu...musiałam wstawać,jeść,uśmiechać się...

Miałam wrażenie,że życie ucieka mi przez palce...czułam się więźniem własnego umysłu,bo moje cholerne myśli uciekały tylko w jedną stronę...
Potem zaczęły się dramaty i tragedie w moim najbliższym otoczeniu,choroba,śmierć bliskich...Splot wydarzeń kilku miesięcy spowodował,że udało mi się odsunąć Go na dalszy plan...

A potem pustka totalna...zostałam tylko ja i moje dziecko...
W ciagu kilku raptem miesiecy odeszli wszyscy w ktorych otoczeniu zylysmy...
I w tych najgorszych dla mnie chwilach,kiedy zdawalo mi sie,ze moje zycie sie skonczylo,ze wegetuje...znowu sie pojawil...
Tym razem nie myslalam juz o niczym innym,jak o tym jak bardzo Go pragne,jak bardzo potrzebuje,jak Go kocham...
Alez bola te slowa,nawet teraz kiedy je pisze.
Mialam dosc myslenia o wszystkich innych,o wszystkim innym...chcialam pomyslec choc raz o sobie...
Mysle,ze gdyby pojawil sie w tamtym momencie ktokolwiek inny nigdy nie wpakowalabym sie w cos takiego...ale to byl On...
Dal mi z siebie bardzo duzo w tamtym czasie...czulam jego wsparcie,zainteresowanie,pomoc...widywalismy sie prawie codziennie,setki smsow,rozmow telefonicznych...po prostu ze mna byl...choc wcale nie musial...
O zonie nie rozmawialismy...ja wlasciwie wyparlam jej osobe zupelnie z mojej swiadomosci...
Padly pewne slowa,byly powazne rozmowy...modlilam sie w duchu,zeby podjal dobra decyzje...
Niestety jak to zwykle w takich historiach bywa los przyniosl rozczarowanie...
"nie zrobie TEGO...byc moze popelniam najwiekszy w zyciu blad,ale po prostu nie potrafie tego zrobic"
Miesiac ciszy.
Zaczelam pic...najpierw kulturalnie,w towarzystwie,ktorego szukalam jak powietrza...bo tak na prawde potrzebowalam pretekstu do picia...
Ale przyszlo takie zalamanie i taka depresja,ze juz sie nie potrafilam pohamowac...ktoregos wieczoru pijac sama ze soba,skonczylam sie tak ze wyladowalam z glowa w toalecie...Otwarly mi sie oczy...Boze,pyalam siebie...co ja do cholery robie???za sciana spi moje dziecko...
Przestalam...zaczelam sie zbierac do kupy...robiac to troche jak automat,bo w przeciagu calego roku musialam to robic pare razy...
Ale jakos sie doprowadzilam do porzadku...nie powiem,bo w chwilach najczarniejszej rozpaczy wyslalam do niego kilka smsow nie blagajac o nic...raczej z desperackimi pytaniami...
Nie musialam sie bac,ze zona cos odkryje,bo dla mnie ma inny numer...
Znow sie odezwal...umowilismy sie...wiedzialam co chce powiedziec,wiedzialam co powinnam powiedziec...ale ktoras z Was powiedziala juz w jakims poscie dokladnie to co dzialo sie ze mna...do czasu jak nie spojrzal mi w oczy wiedzialam jak mam sie zachowac...ale wystarczylo,ze wzial mnie w ramiona i o niczym innym juz myslec nie umialam....tylko o tym jak cholernie za nim tesknie,jak cholernie mi Go brakuje...
Nasze relacje zmienily sie mocno...boli mnie to bardzo,ale godze sie na ta namiastke,sama nie wiem dlaczego....wiem jakie to uwlaczajace mojej godnosci a jednak nie potrafie powiedziec NIE.
To on gra pierwsze skrzypce...widzimy sie kiedy on moze,rozmawiamy kiedy on moze....raporty od esek dostaje czasem po kilku dniach...
Mimo to robie dobra mine do zlej gry...nie ma juz rozmow z gatunku tych powaznych...nie czuje juz jego bliskosci,czulosc tylko czasem...
Wiele razy pytam sama siebie dlaczego sie na to godze?nie znam do konca odpowiedzi....mysle,ze glowny powod jest taki,ze to po prostu ON...
Ze tyle lat mam go w glowie,ze nie potrafie zapomniec(...nigdy nie potrafilam...)...
Ale pewnie rowniez dlatego,ze boje sie samotnosci...choc nie wiem ktora samotnosc jest gorsza...ta kiedy na prawde jest sie samym,czy ta kiedy tkwi sie w czyms takim...
Mam pustke w glowie...
Czasem lezac w cieplym lozku dopadaja mnie mysli,ze tak chcialabym zasnac i juz sie nie obudzic...
Ale odwracam sie na drugi bok i patrze na moje szczescie...i wiem,ze mam dla kogo zyc..jednak jakie to jest zycie...

A myślisz wówczas co czuje jego żona ?  Myślisz o bliskości , czułości i cieple które jej zabierasz ? Obchodzi cie to w ogóle ?
Rozumiem , że współczujesz jej tak jak tym innym zdradzanym żoną na których tematach się wpisujesz i którym udzielasz swoich "cennych" rad. Szkoda tylko, że
poza fałszywym współczuciem i pustymi słowami, nie potrafisz wykrzesać z siebie niczego więcej, choćby cząstki uczciwości.
Baw się dalej czyimiś uczuciami, kiedyś życie odpłaci ci pięknym za nadobne.

Dokładnie Apoteoza ale jak widzisz nie wszyscy rozumieja ten trudny świat... i nie ma co sie wysilac żeby tłumaczyć...

Przyjdzie czas, że zmienisz swoje nastawienie o 180 stopni. Stanie się to wówczas gdy okaże się,że taka wyzuta z uczciwości,kobiecej godności,cyniczna egoistyczna hedonistka jak majorka stoi miedzy tobą , a twoim chłopakiem ,mężem. Wtedy zapewne,będziesz płakać i zakładać na forum topiki jak bardzo zostałaś skrzywdzona i jak to możliwe, że kobieta może zgotowac drugiej kobiecie taki los, zwłaszcza wtedy gdy już sie dowiedziała, że jej kochanek ma żonę.
I tego ci z całego serca życzę.Może wówczas zaczniesz odróżniać dobro od zła i przestaniesz usprawiedliwiać cyniczne osoby niszczące życia innych.

Obłuda - wada etyczna związana z fałszywym, nieszczerym, dwulicowym postępowaniem

Cynizm - postawa życiowa charakteryzująca się nieuznawaniem obowiązujących w danym środowisku praw i obyczajów, lekceważeniem przyjętych i uznanych wartości i zasad.

Hedonizm - doktryna etyczna, wg której rozkosz jest najwyższym dobrem, celem życia i naczelnym motorem ludzkiego postępowania.

Egoizm - postawa życiowa polegająca na kierowaniu się w postępowaniu tylko własnym dobrem i interesem.

Dalej nic nie rozumiesz, apoteoza...

No to dam Ci jeszcze jeden przykład, może trochę przerysowany, ale identycznie obrazujący sposób Twojego myślenia:

umiera bliska Ci osoba...matka...ma nowotwór i nie ma rokowań pozytywnych...
Idziesz do ordynatora i prosisz, aby zaprzestali leczenia, bo nikt jeszcze na raka nie wynalazł lekarstwa...i tak, i tak na nic...

Tak zrobisz??

Boli?? Nie podchodzę do tego osobiście, po prostu dyskutuję i szukam argumentów na poparcie mojego punktu widzenia.
Nie będę przecież "bleblać" - mam zdanie, to je wyrażam.

candyflos, oczywiście, że są różne "miłości zakazane", ale przecież zawsze JAKOŚ sie zaczyna!

Nie lezie się tam, gdzie nie jesteśmy potrzebni. Można było już na początku powiedzieć sobie: on jest żonaty, nie wiążę się z takim człowiekiem, bo może być źle.
Jeżeli kobieta chce spojrzeć sobie w oczy w lustrze, to cudzy mężowie powinni być dla niej przeźroczyści jak szyba. Ich nie ma!

Tak to u nas - i nie tylko u nas - jest, że mężczyźnie ludzie darują zdradę, "bo on tylko sex uprawiał, a kobieta wiąże sie uczuciowo". Takie jest powszechne mniemanie. Zdradzający mężczyzna "miał farta, poderwał laskę". Zdradzająca kobieta ma znacznie gorzej - epitet wiadomo jaki. Dlatego zawsze będzie na pozycji przegranej.
Na pozycji przegranej także zawsze będzie kochanka - i to niezależnie od tego, jaką kobietą jest żona i co dzieje sie w czterech ścianach małżeństwa.

Czyli godzisz się na to, aby być tą drugą...porzuciłaś nadzieję bycia "księżniczką" dla tego jednego faceta - jak to tutaj kiedyś powiedziałyśmy...Szkoda Cię...