dlaczego kobiety mają kochanka a mężczyźni kochankę

Może oboje powinniście pójść na terapię.
Jak długo trwa ten stan gdzie twój mąż nie pije?

Nie chodziło mi o to, że oboje w tym samym czasie i tym samym miejscu, przecież nawet macie inny rodzaj problemów. Oddzielnie. A małżeństwo twoje ma się dobrze, tak zresztą mówisz, więc terapia małżeńska jest niepotrzebna.

PS. Przeczytałam twój nowy post.
Czyli ta zmiana męża trwa długo? 4 lata mniej więcej? Jeżeli tak, to mógł się naprawdę zmienić, bo tego chciał, no i mógł być dopiero na granicy tego uzależnienia, dlatego jakoś sobie z tym poradził bez terapii.

Ale dla ciebie terapia to i tak dobry pomysł. Warto pozbyć się swoich lęków.

czasem się już chyba nie zapomni, i trzeba z tym żyć i tyle.

może faktycznie jakiś problem między nami jest.
Kiedyś mój mąż dużo pił, imprezował, nie przychodził z tego powodu na noc do domu, albo przychodził bardzo późno.
To się zmieniło, przestał pić.... ale
obecnie jesteśmy u jego rodziny na wakacjach, od trzech dni pije i przez to jestem na niego wkurzona. Jak już zacznie to ... może tego się najbardziej boję, sama nie wiem. Wiem że jak wrócimy z wakacji to znowu będzie normalnie, bez alkoholu. A tutaj... u jego rodziny, tu na podkarpaciu wszyscy piją. Sama nie wiem co o tym myśleć.

jakieś rady?

Apropo słyszenia.Parokrotnie usłyszałem od znajomych zwierzenie, że chciałyby spróbować z innym dla samego spróbowania.

słońce
Fakt, że pobraliście się w młodym wieku ,nie wpływa na lepszy czy gorszy popęd seksualny.Może natomiast mieć wpływ na Wasze relacje.
Widocznie nie poznaliście się dostatecznie dobrze i nie byliście jeszcze dojrzali do trwałego związku. Nawet ludzie dojrzali mają kryzysy małżeńskie ,a co dopiero tak młodzi. Życie niesie różne problemy i niekiedy trudno im sprostać, u Was to alkoholizm męża. Żeby w małżeństwie było dobrze ,nie wystarczą same zobowiązania. Potrzebne jest też zaufanie ,a tego chyba Wam brakuje. Nie można być samolubem, bo utrzymanie małżeństwa to ciężka praca.Jeśli nawet mąż będąc u rodziny pije ,ale po powrocie wszystko wraca do normy ,to chyba przeżyjesz to, ale jeśli będziesz rozmyślać o zdradzie ,to pamiętaj ,że za ewentualny rozpad małżeństwa będziesz ponosiła ogrom winy. Samo pielęgnowanie pragnienia zdrady ,jest jej formą. Może lepsze byłoby motywowanie męża do leczenia. Powróć do chwil ,gdy się poznaliście i co właściwie Was połączyło. Namiętność nie zawsze towarzyszy w związkach, trzeba ją podtrzymywać jak ogień.Chyba warto ratować małżeństwo ,niż żyć myślami przy innym, przy którym niekoniecznie w życiu codziennym byłoby Ci lepiej.
Nie bierzesz środków antykoncepcyjnych ,że boisz się ciąży?

Słońce nie stosujesz antykoncepcji ,bo to grzech? A cudzołóstwo ,to mniejszy grzech? Jeśli się zdecydujesz na spróbowanie seksu z tym kimś, to właśnie to będzie cudzołóstwem ,a Bóg nienawidzi cudzołóstwa i rozpusty. Tylko te powody dopuścił ,jako przyzwolenie dla strony niewinnej do rozwodu i ponownego zawarcia przez nią związku małżeńskiego. W innych przypadkach obowiązuje separacja. Jeśli rzeczywiście ,jesteś osobą wierzącą to patrz pod kątem Boga ,czym jest zdrada, nawet ta emocjonalna. Może to będzie pomocą do zwalczenia myśli o kochanku?

Nie jestem katoliczką ,więc nie wiem co kler uznaje za powód do rozwodu. Bóg w biblii dał ludziom nakazy i zasady według których mają prowadzić szczęśliwe życie. Jako ,że Bóg nie toleruje rozwodów ,to jednak przewidział ,że obłuda skłoni niektórych do niewierności. Rozumie, że strona pokrzywdzona może czuć się bardzo dotknięta tym i nie potrafić dalej żyć z niewiernym partnerem (choć może mu wybaczyć zdradę i dalej z nim być) ,dlatego dopuścił  powód cudzołóstwa i rozpusty do rozwodu i prawa do ponownego ożenku.
Jezus poszerzył rozumienie cudzołóstwa i wyjaśnił, że nie ogranicza się ono do pożycia intymnego mężczyzny i kobiety niebędącej jego żoną.
Domyślam się ,że jest Ci trudno zapomnieć ,zwłaszcza jeśli zauroczyłaś się tym człowiekiem. Pomyśl jednak ,jak bardzo cierpiałby Twój mąż ,gdyby przejrzał Twoje myśli. A Ty sama ,czy nie czułabyś się z tym zle?
Nikt nie jest doskonały ,więc każdy zmaga się z jakimiś problemami natury emocjonalnej ,duchowej lub jeszcze innymi. Piszesz ,że nie pielęgnujesz pragnienia zdrady? Może jednak nie zdajesz sobie sprawy ,że rozmyślanie o kimś i snucie marzeń ,może być takim właśnie pielęgnowaniem niemoralnych pragnień? Przeczytaj sobie w biblii Kolosan 3:5.
Zobacz, osoba o której napisałaś ,nie kontaktuje się z Tobą. Być może on też chce zapomnieć ,albo ma inny obiekt westchnień. Czy to nie jest powodem ,aby nawet nie wracać do niego myślami. Nie żałuj czegoś ,co mogłoby ograbić Cię z szacunku do siebie i sprowadzić hańbę na Twoje małżeństwo. Dziękuj Bogu ,że tak to się zakończyło. Módl się do Niego o pomoc do przezwyciężenia grzesznych myśli.

Antykoncepcja, nie wyczytałam w biblii ,aby była zakazana ,ale jeśli jest to dla Ciebie tak ważne ,to rozumiem.
A małżeństwo ,to bardzo poważny wybór ,potwierdzony przysięgą ,a przysięga zobowiązuje. Małżeństwo jest dla nas ochroną i przyjemnością ,ale także jarzmem , które na siebie dobrowolnie przyjmujemy.

Dwoje ludzi o różnych charakterach,poglądach itd., zobacz jak wiele trzeba niekiedy włożyć pracy ,aby tych dwoje umiało dogadać się przez całe życie .

Słońce
Cudownie, rozumiem.Pierwsze randki przeważnie zawsze są cudne. Wtedy prezentujemy się z naszej najlepszej strony . Nie wiesz Słońce ,jak by było po roku lub dłużej wspólnego pożycia, może podobnie jak teraz ,a może lepiej. Zmień nastawienie ,bo będziesz jeszcze długo tęskniła i cierpiała, a jesteś  mądrą dziewczyną .Staraj skupić się na mężu ,aby z nim też było cudnie . Pozdrawiam Cię cieplutko i trzymaj się

a co u mnie... może wszystkich rozczaruje... ale cóż... takie jest życie
siedzę i romansuję na portalu randkowym, bo najlepsze na romans jest kolejny romans
jest mi z tym dobrze
póki co szukam kochanka i chyba znalazłam, jestem znów pełna życia/...

a teraz wszyscy mnie zjedzą.........

a dlaczego woda jest mokra a sól słona?

.

słonce az cie skreca żeby mieć kochanka:) jakas wscieklizna macicy czy co czy ten upał?:)

a tak szczerze to romans ci daje sily do zycia, naprawdę masz jakies deficyty miłości, watpie żeby psycholog pomógł,
co to ci daje, taki miód to jest?
pytam bo za nic nie mogę cie zrozumiec

I tak to jest związek otwarty, bo robisz co chcesz.
Za nudno Ci w zyciu, brak wartosci. Nie wiem po co męczysz sie w tym malzenstwie zamiast hulać z mezczyznami az hormony nie przestaną funkcjonowac.

po prostu rozwiedź się będziesz wolna skoro tak cie nosi, może wtedy znajdziesz szczęście za którym gonisz, ale obys nie zalowala
ile masz lat bo nie wiem?

Darkness, co Ty wypisujesz???Od kiedy to ultimatum jest wyborem?
A potem dziewczyna sobie pomysli: noi tak, dalam mu wybor.
Ultimatum to brak wyboru - stawianie kogos pod sciana. Czy to rozumiesz?

Wybór wiele ma twarzy. Wyborem jest odejście albo zaakceptowanie tegoż faktu to lepsze niż ciągłe oszukiwanie siebie oraz partnera . Sama przecież w sumie akceptujesz swoją sytuację. Można przecież żyć obok ale razem.

dzięki last za te słowa
a pro po poglądów religijnych ostatnio odsunęłam się od Boga i to bardzo, niestety.
ja faktycznie z tym wszystkim szczęśliwa nie jestem.. ale ja zawsze flirtowałam z mężczyznami, szczególnie o 10 lat starszymi... nie wiem.. może to dlatego że ojca nie miałam. Oczywiście w towarzystwie męża jestem osobą, która nie podrywa innych, ale jak jestem sama... to czuję się jakby spuszczona ze smyczy, taki pies na facetów ...

hahaha pośmiałam się - dlaczego cię zjedzą?

przecież to - twoje życie, zrobisz z nim, co chcesz
to ciebie będzie bolało ...
to będą twoje chwile euforii

rób co chcesz i ponoś tego konsekwencje - nic nam do tego
c'est la vie ...

skoro tak to po co to robisz jeśli zdajesz sobie sprawę że to wszystko ściema? lecisz na ich przyrodzenie? wątpię. robisz to bo chcesz wierzyć że to prawda. jeśli jest inaczej i myślisz zdroworozsądkowo wiesz że ściemniają więc nie możemy tu pisać o tym że otrzymujesz od nich coś realnego co wartościuje twoje życie więc co otrzymujesz? a może ciebie właśnie interesuje ten blef ta bezsensowna paplanina napalonych erotomanów gawędziarzy? tylko zastanawia mnie do czego jest Tobie to potrzebne skoro i tak wiesz "po co dlaczego?" noooo chyba że sama lubisz tą grę to już inna bajka. daleko Cię to nie zaprowadzi ale może dalece zwieść. wiem co piszę przerabiałam to.

no nie do końca się z tym zgodzę, nieraz w związku jest wszystko ok, a ludzie po prostu uzależnieni są od romansowania i flirtów.. dlatego szukają kochanka, i nie ma żadnej winy partnera, są uzależnieni od seksu itd.. chcą spróbować czegoś nowego, innego, spotykają kogoś wyjątkowego na swej drodze, powodów jest wiele. Nie koniecznie wina jakakolwiek ze strony partnera.

thepass
To co napisałeś ,to nie do końca prawda. W życiu jest wiele sytuacji ,które doprowadzają do zdrad i niekoniecznie wynikają z dobrobytu.  Często jest tak jak napisała  szczęście111.

na pewno to zdrada boli, mój mąż zawsze po pijaku jak tańczył obmacywał inne kobiety podczas tańca, ostatnio był w Czechach na piwie z kumplem i nawet zapłacił pani żeby mu zatańczyła nago, w takim klubie... boli i to mocno, dlatego nie mam żadnych skrupułów żeby go zdradzić gdy mam na to ochotę...

prościej się rozstać niż zyc w takim układzie, gdzie obydwoje się zdradzacie,

Paweł Ty wierzysz w to co napisałeś? Pijaństwo i jego skutki to mniejszy grzech od cudzołóstwa?

Co do Słońca, hmm.... Oko za oko ząb za ząb i takim kodeksem można się kierować

Po co człowiek pije jeśli potem robi głupstwa?

To co robi ta para to nie są przypadkowe zachowania, nie ma co tu usprawiedliwiać.

Witam i dziekuje za zaproszenie. Przeanalizowalem Twoje wypowiedzi i do calosci nie moge sie odniesc poniewaz, jak ktos napisal, wiele jest powodow, typow ludzi, choc jest tez kategoria "typowych" zachowan spolecznych, ktore sa powszechne ale czesto wypierane ze swiadomosci wielu ludzi (zyja w swoim swiecie) i tylko statystyka oraz rozne badania pokazuja prawde o spoleczenstwie ludzkim, ktore nazywam "malpiarnia". Odniose sie do szczegolow.

Temat zszedl tez na teologie i PS i poniewaz sie tym interesuje oraz starozytnoscia to tylko moge powiedziec ze ST jest tekstem wtornym i bog ST nie jest Bogiem NT a prawa i nakazy dane w ST, jakkolwiek sluszne maja troche inne zrodlo niz te podane w NT. Jesli chodzi o antykoncepcje to jak najbardziej jest zakazana ale chodzi o cos innego, o realizacje tzw. planu zycia pokazanego w opowiesci o Onanie. To temat jest na dluzsza dyskusje i chyba nie tutaj. Jednak uwazam ze rozne "stereotypy", wrecz symbole naszej kultury sa w oczywisty sposob przeklamane jesli sie odniesie do bardziej pierwotnych (w znaczeniu starszych) znanych nam opowiesci strozytnosci, czyli do tego jak bylo "naprawde".

Organizacyjnie, zeby bylo jasniej post ten bede edytowal a poszczegolne zagadnienia omowie w punktach.

1. Zeby zrozumiec podstawowy problem autorki i to co on wyzwolil nalezy siegnac do informacji kim jest czlowiek i jaki jest sens jego zycia. Jednym z takich rownoleglych do innych spojrzen sa "wspomnienia dusz" uzyskane w wyniku hipnozy opisane przez Newtona w kilku ksiazkach. System zycia jest tam przedstawiony jako zbior dusz, ktore doswiadczaja zycia ale emocjonalnie i uczuciowo sa zwiazane przede wszystkim z grupa kilkunastu bliskich sobie dusz. Czesto spotykaja je w swoim zyciu jako kolejnych partnerow lub najblizszych przyjaciol, pelnia wobec siebie okreslone role, a zycie bez takich dusz wydaje sie puste i ze czegos w nim brakuje. Jednak sam plan zycia, rozne znaki sa tak skontrulowane ze wszystko ma swoj cel, nie wykluczajac mozliwosci wyboru. Nasza tesknota moze wiec byc postrzegana jako dazenie do spotkania takiej duszy ale rowniez myslenie o kims moze byc taka tesknota. Mozliwe ze zycie z kims z grupy dalszej dusz powoduje pewien dysosnans i wrazenie obcosci ale nie jestesmy tego w stanie zweryfikowac. To ma jednak swoj cel uczenie sie. Co wiecej, nie tracimy osob, ktore poznalismy, bo spotkamy je po smierci i bedziemy razem ( o ile oczywiscie "bedzie nam wybaczone" i sami sobie wybaczymy). To sa powody i skutki. Dlatego swiadomosc umocowania w wiekszej, wielowymiarowej rzeczywistosci, swiadomosc braku samotnosci przez istnienie bliskich "przyjaciol" tutaj i tam oraz nabyte doswiadczenie polegajace na daniu wolnego wyboru osobm ktore sie kocha i przeswiadczenie o niekoniecznosci musu bycia z kims kogos sie kocha lub porzada - bardzo ulatwiaja zycie. To determinuje nasze przeznaczenie, los wybieramy sami. Nawet w tekstach starozytnych te dwa terminy sa taktowane rozdzielnie. Poza tym czlowiek jest zlozeniem ciala i duszy, jego obecny charakter jest wypadkowa i rozne sa dazenia stad bierze sie czesty dualizm. Zobaczmy, samo cialo ma jednoznaczne dazenia, nie bylo by dualizmu (zjesc, spac, przyjemnosc, cieplo). Do tego dodajmy pokusy pochodzace z tego i tamtego swiata, niemoznosci ich kontroli tylko wyboru i mamy wielosc wypadkowych, z naszego punktu widzenia tworzy to skomplikowany system, ktory w rzeczywistosci jest bardzo "prosty". Mozna przewidziec zachowania i wybory, mimo to trudno "przyjac" doswiadczenie innych ludzi, jesli jest nieosobiste. Pogon za innoscia ma wiec swoje rozne i rownolegle zrodla w postaci dazenia ciala, duszy, karmiczna, charakterologiczna, podsuwanej pokusy. To w jakim stopniu czlowiek temu ulega jest pozycja miedzy swiadomym zyciem a zyciem kierowanym przez popedy i emocje.

2. Autorka wyszla za maz dosc mlodo (czy zaczela zwiazek) majac jednoczesnie zle wzorce z domu. Oznacza to nie tylko pewne umocowanie lub brak zasad ale rowniez nieumiejetnosc wyboru parnera zyciowego poprzez kryteria i stalosc celow (tutaj reprezentowanych przez sposob zycia obojga). Mialem to sami w pierwszym malzentwie (zbyt mlodo, zwiazek z przyjaciolka ale nie miloscia). Nie majac przykladow brnie sie w cos co sie zna ale nie wie sie ze powinno byc inaczej. Cechy charakterologiczne parnera ulatwiaja lub utrudniaja zycie ale nie sa w ogolnosci czyms co jest podstawowym kryterium wyboru, czyli spokoj, dobroc nie sa podstawowym (zwykle) ale posiadanie dzieci, cele materialne, milosc takimi sa. Poza tym dojrzalosci spoleczna pojawia sie dosc pozno, zmieniaja sie dazeniam spojrzenie na zycie, ludzie sie rozmijaja. Nie do pominiecia jest tez typowy okres kryzysow w zwiazku po 7-10 latach i dol emocjonalno uczuciowy, co jest typowe ale nigdzie nie ucza jak sobie z tym radzic. Ta "pustka" wyniszcza i postepowanie aurki idzie w kierunku niezgody na wyniszczenie w siebie sil do dzialania, jest przeciw stagnacji. Ale to samo mozna robic w domu tylko trzeba zmienic przyzwyczajenia, narzucic sobie nowe sposoby postepowania, pozwolic na realizacje "dozwolonych fantazji" zarowno w czasie spedzanym razem w domu i poza domem, jak w i seksie. W seksie trzeba wydzielic wlasna sypialnie (co jest warunkiem koniecznym dla udanego porzycia intymnego). Nie ma innej drogi a dodatkowo, co sugeruje autorka polaczenie tego z wiara i odnowieniem wiary da dobry efekt tylko ze musi sie to dziac przy wspoludziale meza. Poza tym samej wiary nie mozna odnowic od tak sobie. Trzeba sie udac na pilegrzymke, zaczac zywa modlitwe (nie klepanie), rozmowy z Ojcem w pokorze, wtedy jest szansa na zmiane. Takze samo zachowanie i dazenia sa jaknajbardziej zrozumiale, kwestia jest w ich ukierunkowaniu. Jest tez kwestia prawidlowego doboru parnera, ale wobec obecnosci dziecka, wieloletniego zwiazku i istnienia "sprzyjajacych" cech u meza, nie chce sie wypowiadac. Kwestia ukierunkowania jest istotna. To jak z poruszanym piciem. Pic mozna w domu (samotnie), z kolezankami na niezobowiazujacej imprezie, na lawce w parku i na dyskotece nie kotrolujac sie z kim i jak. Chce jakby pozostaje ale sposob realizacji jest rozny. Oczywiscie, z mezem, zona trudno jest wykrzesac entuzjazm i dobrze to rozumieja mezczyzni gdzie w mozgu maja polaczone pewne rzeczy oraz stosujacy zasade "wspomagania sie" czym, czy kims innym. Ale takie rzeczy powoduje skutki moralne. Nie jest wiec latwo.

3. Posiadanie tzw. Casus Beli (obojetnie jak uzasadnionego ale istotne ze istniejacego w swiadomosci), czyli tzw. usprawiedliwionego powodu do zdrad nie zmusza nas do dzialania ale stawia nas w pozycji wolnego wyboru, nie powinno nas zmuszac do czegos ale dawac nam pozycje swiadomego wyboru. Skoro moge to tym bardziej powinien to byc swiadomy a nie przymuszony wybor co zrobimy. Tylko zlo zmusza nas do zla, dla nas istotne powinno byc to ze to co robimy jest wyborem nas jako calosci. Np. wiele razy zalowalem nie skorzystania z roznych "okazji". Z drugiej strony wiele razy przypominalem sobie moja druga nature z mlodosci gdzie przejmowalem sie bardziej uczuciami i relacjami a nei seksem a seks bez milosci uwazalem za cos zlego. Ta walka (juz ze wspomnianiami) byla obecna silnie w mojej glowie i dojrzewanie polegalo na wyborze, wytlumaczeniu sobie (po fakcie) intencji mojego wlasnego postepowania. To zbliza a nie oddala do wlasnego ja, natomiast uleganie popedom pozwala jedynie zrozumiec miejsce umocowania na linii swiadome zycie, zycie pod wplywem popedow a nie siebie bo popedy dla wiekszosci ludzi sa dokladnie te same. W ten sposob rowniez zatraca sie indywidualizm a nie poszukuje siebie. Jedynie mozna doswiadczac i niektorzy tak to tlumacza. Wrocmy jednak to skutku w postaci kosztu moralnego, a przeciez relatywizacja postepowania jest splaszczeniem i ogolnie kazdy widzi ze to droga zla.

4. Pytanie co robic dalej i jak jest jak najbardziej na miejscu. Co wiecej, jest to pytanie podstawowe. Przesuniecie dzialania u autorki z kierunku swiadomego wyboru (odmawiala sobie realizacji pokus) do dzialania w kierunku ich realizacji jest moim zdaniem kwestia poszukiwania odpowiedzi na wiele pytan i niejasnosci, kosztem oczywiscie moralnosci, ktora w jej zyciu byla bardzo wazna (wziela sie z przykladu pelnego poswiecenia zycia matki). Pytanie zasadnicze, ktore ja sobie zadaje, czy mozna cos zrozumiec bez wczejszego "upadku" czy "doświadczenia" pozostaje dla mnie bez odpowiedzi i dla autorki pewnie rowniez takim pozostaje. Nie jest to usprawiedliwieniem nieczego a tylko proba zrozumienia ulomnosci czlowieka, jednakze i ta ulomnosc nie jest usprawiedliwieniem. Sa rozne drogi, ktorych rezultatem jest zrozumienie (zawsze pamietajmy o koszcie bo koszt wynika z tego co robimy) przez ewolucyjne zastanawianie sie czyli przyjmowanie doswiadczen innych albo przez autodoswiadczanie (czesto desktrukcyjne).

Kwestia jest wiec zrozumienia "siebie", znalezienia zrodel impulsow naszego dzialania, ukierunkowania tego dzialania najlepiej w celu swiadomego zrealizowania okreslonych oczekiwanych skutkow, rezultatow.