czy warto walczyć ?

margaretk.90 ten wątek to nie miejsce dla ciebie dziewczynko...

Inka
Twoje życie szarpane,moje pomieszane,! Miesza się dzień z nocą,jednego jestem pewna mam w sobie spokój ,którego dawno nie miałam. A ten mój m....,ktoś tu stwierdził,że nie ma iskry pożądania ,oj i tu pomyłka  tego nie miałam przez 20 lat.
Mój kogucik się rozbrykał i dobrze!!!
Zaskakuje mnie nawet w dzień tak jak to zrobił dzisiaj,to jest jego odpowiedź na pytania ,które chce mu zadać.
Słucha co mówię i rozumie,że mam prawo mieć wątpliwości.
Dziś powiedział,że nie robi planów ,bo kiedyś zrobił i nic z tego nie wyszło.
Czy to ,że został 2 razy odrzucony ma wpływ na to co się z nim dzieje,że woli zakładać ten swój kokon .
Mówi,że jest głupi,że nie zasługuje na szansę, że jest już stary itp.
Gdy dochodzi do takich naszych pogaduszek,widzę ,że nie jest mu obojętne gdy jasno mówię,co mnie zraniło i boli.
To chyba mu się podoba teraz,że Buzka moja się nie zamyka i mam odwagę mówić wszystko.
Potrafił powiedzieć..kobietom jak mi się wszystko wali w pracy i ty mi powiedz ,że brakuje ci nas ..to wysiadam.
Wszyscy chcą czegoś ode mnie i czacha dymu.  /ma częste bóle głowy/ to ma tak dość,że woli się położyć i zasnąć niż mi tego dnia coś tłumaczyć.
Mówi,że chciałby odpocząć,mieć spokój od wszystkich problemów przez kilka dni być z dala od ludzi.
To chyba zmęczenie materiału,goni za wszystkim i nic nie ma tylko traci to nie jest budujące ani dla mnie,ani dla niego.

Dlatego nie chce składać deklaracji,obiecywać snuć plany ,bo wszystko co planowane w jego życiu dostaje po łbie i nie wychodzi.
I co teraz myślicie o tym jak przedstawił mi to mój m...?????

Kłopoty ,stres
To nie omija m.,każdego dnia jakieś nieszczęście.
Odkąd pamiętam nic nam lekko nie przyszło z wyjątkiem dzieci/hi,hi/
Widzę również brak zainteresowania ze strony chłopaków,to też go męczy
Kto robił ,gdy mnie zabraknie?
Takie pytania zadaje! A ja widząc entuzjazm naszych dzieci do pracy  też czarno to widzę.
Ale słuchając starszych dzieci myślę,że boją się ,że skończą jak ojciec tylko praca,praca,praca,praca i żadnych korzyści przy tym.
Te ich wypomina nie,że nigdzie nie jeździmy,jest okres wypoczynkowy ,a tu zasuwać trzeba  .
Nawet oni życzą nam abyśmy wyjechali na dwa dni chociaż.
Ale w to nawet mi ciężko uwierzyć ,ale człowieku słabej wiary może stanie się
Cud !!!!!! Jak ktoś chce znajdzie sposób.

Lena
ja neguję tego czasu, ale po prostu wiem, ze jest bardzo odległy.

A z teściową - wydawało mi się, ze pisałaś ze teściowa Ci za coś tam dziękowała, skoro piszesz to znaczy, że jest to dla Ciebie ważne.

Chciałabym się ukryć w chatce nad jeziorem.
Żadna
Grecja ,
Karaiby,
A marząc dalej ja i m.sami bez dzieci i to byłby pierwszy wyjazd  nasz po 20 latach.
Jeziorko,pływanie kajakiem ,leniuchowanie we dwoje,aż tyle teraz mi się marzy.

Buszowanie w wodzie dobrze mi zrobiło,tylko czemu po 2 godzinach się rozpadało.
Wiśnie zaprawione,cisza w domu ,tylko teściowa tęskni za mną i szuka mnie po pokojach/żałosne/
Stwierdziłam,że gdyby nie maluchy czułabym się jak babcia.
Robienie sobie przyjemności naprawdę poprawia nastrój. A i jeszcze jedno .
Zawsze miałam kompleksy na plaży/ brzuch z rozstępami.
Kochane po 20 latach kupiłam strój dwuczęściowy  i wypaliłam w nim na plaży.
Koleżanki ,które przychodzą z dziećmi nie kąpią się wcale ,bo...mają rozstępy i żyłki na nogach.
Gdy zobaczyły ,że moje nogi są w żylakach,a strój ukazywał kawałki rozstępów/ majtki były odpowiednio wysokie/,a ja powiedziałam,że są gorsze problemy i wskoczyłam do wody i miałam tyle radochy z ich min.
Teraz tylko ciałko dopalę i będzie super.
Sama nie wierzyłam,że to zrobię ,a gdy tak stałam nie miałam kompleksów.
Pomyślałam sobie,że jeśli ktoś będzie komentował to powiem,że ma szczęście ,że nie posiada takich ozdób.

Ale dziś broję z tym tabletek,internet traci zasięg i ja dusząca przyciski przez przypadek ,masssakra ,sorki

załóż swój watek
i czytaj uważnie
czy warto walczyć ? o małżeństwo...

Cudnie kobieto :-)) tak trzymaj i jeszcze to
  "Chciałabym się ukryć w chatce nad jeziorem.Jeziorko,pływanie kajakiem ,leniuchowanie we dwoje,aż tyle teraz mi się marzy."
A dlaczego nie teraz? Czas płynie....
Trzymam kciuki :-)

lena
przecież słyszysz to, widzisz, ale wypierasz i tłumaczysz i zastanawiasz i rozkładasz na czynniki pierwsze. Gdyby kochał to byś to czuła, wiedziała, słyszała.

Lena cholerka ja tak strasznie ci kibicowalam
Mam nadzieje ze znajdziesz szczescie i spokuj zycze ci tego z czlego serca
Pozdrawiam i sciskam

Dzięki za wsparcie ,myślę,że to właściwa decyzja,trzeba było tylko dojrzeć do tego.
Zawiodłam tych ,co mi kibicowali.
Ale zawsze warto próbować!!!!!
Nie powiem sobie kiedyś,że nie próbowałam.
Kocham go i to boli,że trzeba takiej osobie w ten sposób pokazać,że nie traktuje się tak osób ,które się kocha.
Po prostu  może sobie podziękować,a ja kochałam za bardzo.

Aniu ,ale to ja powiedziałam
K
O
N
I
E
C
Ja właśnie od pewnego czasu odpuszczałam,a teraz  zrobiłam to definitywnie nie czekając na 31 grudnia
Nie chce być jego mamuśką.
Czara się przelała.
Ktoś powie co takiego zrobił.
Nic ! Nic dla nas.
Może starał się i robił coś,ale dla mnie.
Nie powstało słowo my.
Więc nie ma co się oszukiwać.
Jest w domu ,ale  liczy się tylko praca.
Ja nie chcę żeby ktoś uciekał przede mną !!!!

Nie udzielałam się ale czytywałam i wierzyłam, że się uda ale cholera...jednak zazwyczaj nic z tego chyba za to za dużo...i nikogo nie zawiodłaś, najważniejsze, że to Twoja decyzja i jesteś jej pewna...będę trzymać kciuki tym razem za Twój plan

Opowiem dziś niesamowitą historię!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Siedzę sobie w aucie m. i czekam na syna.W pewnym momencie stwierdziłam ,że przydałoby się trochę porządku w schowku na drzwiach .Więc zabieram się ostro za ten bałagan !
a tu niespodzianka!!!!!!
tabletki na potencję sildenafil ratiopharm z 12 tabletek zużyte 8.
M . leczył się ,ale tabletki ,które miał zapisane były w moim posiadaniu i wiedziałam  jakie zapisał mu lekarz. Więc kolejne oszustwo wyszło na jaw.Zadzwoniłam do niego i mówię ,że jak wróci ma się spakować i jechać tam gdzie używał tych tabletek.Po powrocie do domu pan i władca powiedział ,że to jego dom i jak mi się nie podoba to ja mam się wyprowadzić.Potem powiedziałam ,że pokazał swoje prawdziwe oblicze ,a on ,że przynajmniej nie będę miała złudzeń.
Od tego dnia milczę i unikam go ,to obrzydliwe jak można żyć i nie wiedzieć kim tak na prawdę jest twój partner.

Lena,
Smutne to wszystko, co piszesz, ale ma też dobre strony, bo cytując Twojego męża "przynajmniej nie masz złudzeń".
Co teraz zamierzasz? Masz plan?

"Jesteśmy tyle warci, ile potrafimy dać innym" to słowa JPII. Jakże prawdziwe.
Lena, dałaś z siebie bardzo wiele, może nawet zbyt wiele.
I dobrze piszesz, że w rodzinie i w związku potrzeba wspólnoty a próbując odbudować związek w pojedynkę byłaś skazana na porażkę
Warto było spróbować, ale jeśli on nie potrafił wykorzystać szansy to jego prawo, jego wybór i jego strata.
Teraz nadszedł czas abyś skupiła się na sobie.
Jednak stwierdzenie "że życie samo ułoży plan" to za mało. Nie sądzisz? Znowu brakuje mi u Ciebie stanowczości i konsekwencji, ale takie Twoje prawo.
Jeśli chcesz płynąc z nurtem to przynajmniej pomyśl, jak się ułożyć aby nie poobijać się o kamienne dno i nie zostać poranioną przez konary drzew rosnących przy brzegu rzeki.
Ściskam Cię i tulę

Lena, dasz radę. Zajmij się sobą, dziećmi i tak się zajmujesz.
Jakiś czas temu chciałam ci napisać, że nie zdziwiłabym się gdyby za tymi dziwnymi tel stał twój mąż. Tak dla zmyły.
Ktoś kto kłamie nie szanuje siebie, swoich słów. Jak ma szanować żonę kiedy nie ma szacunku do siebie?
Zauroczenie się, czy zakochanie w kimś innym nie upoważnia do lekceważenia współmałżonka.
Wiem, ze kocha się mimo tego jaki ktoś jest. I jest nam przekro kiedy ktoś nas traktuje w sposób, który nam nie odpowiada. Od takiej osoby najlepiej się odciąć, zobojętnieć na nią. W końcu jemu chyba o to chodzi. Wtedy Lena i z twoim zdrowiem bedzie lepiej.
Praktycznie przez całe małżeństwo chorowałam. Moje zdrowie znacznie się poprawiło, wygląd także.
Dasz radę:)

Dziś cieszy mnie upieczony serniczek,który wyszedł wyśmienicie i wieczorna wyprawa z dzieciakami.
Jutro też znajdzie się coś miłego i tak dzień za dniem i jakoś to będzie.
Serducho boli nie będę mówić,że nie ,ale to tak chyba już jest.
Mam dla kogo żyć,a dzieci pokarzą mi w przyszłości jak ważną osobą byłam w ich życiu i będziemy się śmiać z tego jak ktoś się zachował i co powiedział,jak uparte osiołku twierdziły ,że w czasie wakacji nic się nie powinno robić i dlatego było tyle kłótni.

Strategia dobrze powiedziane !!!
Życie nie jest takie proste ,że możemy w danej chwili wybrać opcję ,która nam odpowiada.
Mamy jednak możliwość wyboru.
AKCEPTACJA - NIE DAJĘ PRZYZWOLENIA ABY MOJE ŻYCIE BYŁO JEDNYM WIELKIM UPOKARZANIEM  NIE!!! więc kontrola musi być
PRZECHYTRZENIE - DO TEGO TEŻ TRZEBA PRZYWYKNĄĆ ,ABY NIE DAĆ SIĘ ZASTRASZYĆ!!!
PRZETRWANIE- NIE CHCĘ DREPTAĆ W MIEJSCU CHCĘ IŚĆ DO PRZODU!!
Wczoraj byłam na koncercie ,bawiłam się znakomicie.
Zdałam sobie sprawę ,że nie robiłam wielu rzeczy ,bo on nie chciał.
Od  wczoraj wiem ,że mogę robić co jjjjjaaaa chcę i świetnie się bawić.

Ja wróciłam z koncertu ,on z pracy i nie miałam wyrzutów .
Czekam chyba na jego wybuch,że on pracuje , a ja się świetnie bawię.
Ktoś napisał myśl o sobie ,a nie ciągle o nim.
Trzeba to było dawno zrobić!!!!!!!!!!
Polak mądry po szkodzie!!!!

Nie chcę żeby ktoś teraz pomyślał - o zerwała się z łańcucha!
To po prostu byłam ja ,uśmiechnięta ,bujająca się w takt muzyki i to w tym miejscu było normalne,a ja kiedyś myślałam ,że mi nie wypada ,bo on nie chce.

Co czuję teraz? ,że winiłam życie za to ,że mnie tak oszukuje ,a to ja pozwoliłam na to wszystko.
Gdybym.........................można gdybać .Szkoda ,że nie stało to się wcześniej.Człowiek był młodszy............

Czuję się oszukana przez m. ,bo nie wiem co było prawdą ,a co fikcją.
Nie chcę już nawet wiedzieć ,jestem zmęczona tą całą walką.Wiem jedno  ,wygrałam siebie  ,mogę chodzić z podniesioną głową i mieć szacunek do siebie samej.
Odciąć tą pępowinę nie będzie łatwo ,dlatego była data 31 grudzień.
Teraz to czas zawieszenia w firmie - wydatki ,a dochód właśnie do tego czasu.
Nadal jestem współwłaścicielem!!!!

Nie wypnę się ,nadal będę wystawiać fakturki,rozliczać pracownika to co do mnie należało i tak to podobno doceniał,bo o ile mu było lżej,że nie musiał jeszcze tym się zajmować.
Ale nie myślę już ,że nie można rozwalić dorobku całego życia,można !!!!!!!!!!
Będzie mnie czekało wiele nieprzyjemnych sytuacji,ale będzie warto ,żeby nie męczyć się już,on patrząc na mnie ,a ja na niego.
I nic nie zrobię dla dobra dzieci,bo to moje życie, a one kiedyś się usamodzielnią .
TO JEST MÓJ WYBÓR,ON SWOJEGO DOKONAŁ TYLKO NIE ZDAJE SOBIE SPRAWY ,ŻE TERAZ MA PRZECIWNIKA ,A NIE PARTNERA OBOK SIEBIE.
OJ POLECĄ WIÓRY,TO JEST PEWNE.

Już niejednokrotnie zwracał uwagę i mówił,że dam sobie radę .Wtedy odbierałam to jako  wsparcie z jego strony.Teraz myślę ,że to on zaczął doceniać ,że ze mnie nie jest taka głupia gęś.

Po serniczku zostało wspomnienie.
A życie ? jest ciężko.Po rozbrykanej sobocie i niedzieli szara rzeczywistość.
Konsekwencja przede wszystkim.
Nie ma komunikacji ,przechodzimy obok siebie jak obcy sobie ludzie.
Teraz naprawdę to widać,że to ja utrzymywałam atmosferę ,którą można było wytrzymać.
Jeśli m. coś chce zwraca się do córki.
Widać po nim ,że  ma kłopoty w pracy ,ale cóż....życie !
I tak wszystko co się stanie będzie to moja wina ,bo na kogoś trzeba to zwalić.
Jest ciężko !!!,ale wystarczy przypomnieć sobie kilka dni do tyłu i nie ma współczucia,jest cholerny żal !!!
Dlaczego ja!!!!
Jest nieprzyjemnie,ale tak musi być.
Poczekalnia zamknięta!!!

Lena nie musisz, jeśli masz ochotę to taka bądź ale jeśli taka nie jesteś to bądź sobą

To taki czas na przetrwanie jest trudno ale po co zmieniać się w kogoś kim nie jesteś? Grać jakieś role? Twój M. grał przed Tobą bo myślał że coś ugra a Ty też chcesz zamienić życie w grę?

Najtrudniejsza rzecz to przejść przez emocje bez tych huśtawek, mieć czysty i jasny umysł aby odnaleźć swoje ja w tym wszystkim i tylko tyle.

Dziś odbyłam rozmowę z córką.
Powiedziała,że kompletnie nas nie rozumie.
Docenia moje starania i to ,że nadal wszyscy mieszkamy razem.
Ale jak to powiedziała...CZEGO TEN STARY CHCE, JEŚLI NIC NIE ZROBIŁ ZE SWOJEJ STRONY.JEŚLI CHCIAŁ COŚ ZMIENIĆ TO CZEMU TEGO NIE ROBIŁ,A TERAZ FOCHY POKAZUJE.ON SAM NIE WIE CZEGO CHCE !!!
Pytam się: jak ty byś się zachowała na moim miejscu w takiej sytuacji? i czy nie ma do mnie żalu ,że tak postępuje?
Odpowiedziała ,że podziwia mnie,ale nie może zrozumieć jak można żyć i nie odzywać się do siebie.
Wyjaśniłam,że to ja ciągle zaczynałam rozmowę i szukałam kontaktu ,i że już mam tego serdecznie dosyć!
ALE WY TAK JUŻ SIĘ DOGADYWALIŚCIE I CO SIĘ STAŁO?
Odpowiedziałam ,że jeśli się nie wie co jest dla kogoś ważne i na czym człowiekowi zależy to wysiada się na pierwszej lepszej stacji,bo i tak nie wie się gdzie chce dojechać.
A jeśli ojcu odpowiada taki klimat to powodzenia ja wybieram inny kierunek i pociąg.
Przemyślała to  i nagle wpadła na pomysł,że to ona się wyprowadzi,bo ja będę musiała wyprowadzić się z maluchami i to będzie prostsze ,a ja zamieszkam w jej pokoju.Fajnie ,że martwi się ,ale to ja powinnam opiekować się nią,a ona zaczyna matkować mi.
Nie mam pojęcia kiedy wybuchnie bomba i doprowadzi do tych konkretnych decyzji.
Czas jaki nadchodzi pokarze ile dla niego warte są również dzieci,a one ,aż mnie to przeraża nie mają potrzeby kontaktu z nim,ale nie dziwię się.

I zaczęła się jazda!!!,aż przesłałam mu  smsy,które pisała do mnie córka o tym jak postępuje i jak to dzieci widząz boku.
On nie widzi rodziny tylko czubek swego nosa i do wszystkich ma pretensje
Do dzieci,że nie takie zdolne i nie ttakie jakby chciał.
Do mnie,że miałabym mimo wszystko czekać jak ten pies.
Do życia,że ciągle mu nic nie wychodzi.
Wszystko widzi gdzieś i w kimś,a życie sam sobie spaprał i choć chciał jakiś zmian to nie zrobił kompletnie nic tylko był i zrobił z domu poczekalnie.
Nie chce z nami rozmawiać to my mu też nie włazimy  już w dupę.
Szanuje go za pracę,ale on nie szanuje ,ani mnie ,ani całej rodziny.
Jeśli to jest sposób na jego życie to jest mi go z jednej strony żal ,a z drugiej brzydzę się jak można stać się takim człowiekiem jakim jest teraz,tak jakby chciał nas karać za swe niepowodzenia.

Nie umiem być wredną suka,pozostaje sobą.
Moje zachowanie zaczęło wpływać na dzieci i atmosfera nie do wytrzymania się zrobiła.
Była z mojej strony kolejna szczera rozmowa.
Ja powiedziała co czuję,on też.
Wszystko zrobiło się jeszcze jaśniejsze.
M.stwierdził,że jego zachowanie jest takie ,bo nie może mi wybaczyć tych 20 lat i nie może uwierzyć,że coś się zmieni,to tkwi w nim i się nie zmieni.
Nie ma teraz nikogo,ale chciałby mieć inne życie i  żyć z kimś innym.

Moja reakcja
Ja też żyłam w tym związku,ale ja widziałam rodzinę i tak samo cierpiałam.
A teraz  po zdradzie żeby zacząć żyć musiałam myśleć o dobrych rzeczach ,aby móc walczyć o nas.
Rozmowa była konkretna.
Będziemy mieszkać razem,a jak jedno z nas pozna kogoś będziemy myśleć konkretniej.

Powiedziałam że nie wyobrażam sobie żyć z sobą zupełnie obok.
To będzie dziwne,bo jeśli już mają być zmiany  to nie ma co  czekać.
Mam wrażenie,że całkiem się znienawidzimy,ale......
Trzeba  będzie jakoś poukładać.

Zrobię to z godnością !
Nie będę już zadowalać innych,będę zachowywać się jak,,człowiek cywilizowany,,

Podział obowiązków zostaje ten sam.
Ja wiem ,że oboje zasługujemy na coś lepszego w życiu,a jeśli nie patrzyliśmy oboje w jedną stronę to  jest mi teraz lżej.
Ja walczyłam o rodzinę,on nie.
Lepiej  było mu rozdrapywać życie  niż naprawiać to co się zepsuło.

Tak jest prościej,ale z drugiej strony jest szczery do bólu.

Na moje słowa,że trzeba coś od siebie dać,a nie tylko brać odpowiedział,że mu jeszcze podziękuję,bo w tym ja najbardziej cierpię.

Powiedziała,że  nie pozwolę się tak traktować ,że zachowywał się jak dziecko ,gdy chce pozbawić się zabawką.
On nie widział tego !!!widział tylko to,że z nim nie rozmawiam,i o oczym tu mówić.

Takiego faceta nie chcę mieć u swego boku !!!!
Jeśli nie widzi tego jaka jestem i ,że ja zmieniała to co mogłam zmienić i nie chce takiego życia,bo nie próbwał go zmienić to ...
Bo on chce to poczuć.....
Ja też..,ale zdaje sobie sprawę ,że z biegiem lat uczucie nie jest motylami w brzuchu,patrzymy na człowieka jaki jest dla nas ,wzajemny szacunek,troska itp.

Zapytałam,a co czułeś ,gdy było między nami tak dobrze??
Powiedziała,że dla mnie to było to czego brakowało mi przez całe życie i dlatego walczyłam ,bo wierzyłam ,że możemy być jeszcze razem szczęśliwi.
Odpowiedział,że niczego nie udawł.
To co to do cholery według niego było......

Mieszkanie z facetem, po takich przejściach, to chyba musi być bardzo trudne.
Powodzenia!

Już każdy z nas żyje swoim życiem od pewnego czasu.
Niby człowiek robi niektóre rzeczy tak samo jak przedtem,ale to już inny wymiar.
Ja mam dla kogo żyć!!!,chcę jak każdy kochać i być kochaną.

Wczoraj uzmysłowiłam m.,dlaczego dzieci nie lgną do niego i przyznał mi rację.
Nie wystarczy mieć dzieci ,trzeba też z nimi rozmawiać ,być,robić wspólne rzeczy.
Na to sobie trzeba za pracować.
Cofnęłam się myślami wstecz ile kłopotów miałam ze starszym synem,a teraz....
Wystarczyło być,aby miał na kogo liczyć i rozmawiać.
Teraz mimo poślizgu w szkole ,a sytuacja jaka była miała wpływ na to chętnie jeździ na korepetycje i widać ,że chce zaliczyć ten rok.
Powiedziała mu ostatnio ,że jestem z niego dumna!.
Spojrzenie i wyraz twarzy bezcenne!!!!!

Teraz życie będzie przebiegać dwoma torami,ale tak będzie najlepiej!
Tyle jeszcze przed nami!
Co nas czeka tego nikt nie wie.
Jak będzie?? Tak jak dotychczas ja i dzieci !!!! Tylko m. Będzie bardziej z boku  i niech się toczy ......
Czy ktoś miał taką sytuację-żyli ze sobą lecz całkiem obok????
Czy można to wytrzymać?
Czy to nie sprawia,że można znienawidzić partnera ?

Powiedziałam mu ,że nie chcę ,aby dzieci przechodziły to samo co robił, gdy mnie zdradzał.
Lepiej żebyśmy wtedy mieszkali osobno.

Mam wspaniałe dzieci.
Nie są ślepe i głupie.
Każde z nich z osobna okazuje wielką troskę na swój sposób.
I te słowa
Damy radę mamuśka!!!!!,a pewnie,że damy!!!!!

lena -dobrze zrozumiałam?
mieszkacie razem
ty prowadzisz dom, gotujesz sprzątasz, prasujesz
organizujecie razem imprezy 'rodzinne"
ale każdy z was szuka sobie kogoś, a jak znajdzie to się wyniesie?
znaczy on na pewno pierwszy...
albo nawet nie, ale wreszcie droga wolna i kochaneczki na boku legalnie?

Nie pisuję często, ale zaglądam

Lena oszukujesz samą siebie.

"Nie ma teraz nikogo,ale chciałby mieć inne życie i  żyć z kimś innym"... chcesz budzić się obok takiego faceta? Rozstańcie się i niech sobie szuka. Gdyby był facetem z klasą (mój się tak określa, aczkolwiek daleko mu do tego ), to odszedłby. Jak napisała stokrotka, dałaś mu przyzwolenie...

"Podział obowiązków zostaje ten sam"... a więc wszystko po staremu i lada moment (wybacz) znowu odkryjesz kochankę, no bo przecież pan mąż zanim definitywnie odejdzie będzie musiał poznać bliżej swoją kolejną potencjalną partnerkę; a co jeśli nie wypali? Będzie szukał dalej...

Będę starać się go nakłonić ,aby się wyprowadził,bo kiedyś miał taki plan i nie przeszkadzało mu to ,a teraz tak się przywiązał? Albo tekst dlaczego chcesz mnie się pozbyć z domu jak to było ostatnio/gdy zdradził/
Mówił to z takimi pretensjami,że aż śmiech bierze.
Wtedy chciał zmieniać swoje życie teraz też to nic dla mnie dziwnego ,niech zmienia go mniejszym kosztem narazie,a dom zawsze będzie jego.
A on po prostu mi teraz wymięka.
On nie chce przyjąć do wiadomości ,że jeśli po wiedzieliśmy KONIEC  to trzeba iść za ciosem,a nie zachowywać się jakby nic się nie stało.
Właśnie to jak się teraz zachowuje mnie zaskakuje.
Odzywa się i zagaduje przy pracownikach jakby nigdy nic.
Dla mnie to jest niesmaczne,odzywam się kiedy jest to naprawdę konieczne.
Można by  powiedzieć,dobrali się dużo gadają mało robią!
Ja nie  rozumiem jego postępowania !
Chce zmian ,a boi się to zrobić !
Lepsza byłaby atmosfera w domu ,gdyby go nie było.
A teściowa ,ani słowem nie powie o tej sytuacji ,choć nie rozmawiają ze sobą to jednak jej synek.

wtrące się jeżeli pozwolicie.....ja z moim już byłym mężem przez 3 lata żyłam razem ale osobno, mieszkaliśmy w jednym domu i mijaliśmy się jak dwoje obcych ludzi, to bardzo trudne i bolesne tak żyć i możecie wierzyć lub nie.....moja psychika siadała bardzo, miałam chwile, kiedy moje nogi odwracały się w drugą stronę jak miałam wracać do domu......wiem wiem ja miałam łatwiej, bo syn dorosły co nie zmienia faktu, że ja cierpiałam. Nie zazdroszczę takiej sytuacji i na dłuższą metę nie widzę tego zbyt dobrze.

ja złożyłam pozew o rozwód i czekając na sprawę rozwodową zaczęłam szukać mieszkania. Zaczęłam od tego, że poszłam do banku o sprawdzenie moich zdolności kredytowych a co za tym idzie na ile będę mogła zaciągnąć kredyt. U mnie to się odbyło jak z domino....pierwszy klocek się przewrócił i dalej poszło........i zanim doszło do sprawy ja już miałam nagrane mieszkanie. W obecnej chwili jesteśmy w trakcie dzielenia majątku (zostawiłam dom i dwie działki). Odeszłam ja, bo mój  eks nie chciał i nie miał zamiaru wyprowadzać się, więc niech ma i się buja. Czasami też jest mi ciężko, ale co tam.....trzeba sobie radzić i już. I jeszcze dodam.....przestałam gotować dla niego, prać a sprzątałam tylko te miejsca, w których ja przebywałam.