wychodzona miłość?

moje ego potrzebuje, by znów zrobić to jakiejś dziewczyniee. ahh

Motylków być nie musi na początku (chyba ze dwa miechy upłynęły zanim mój facet zaczął mnie romantycznie interesować), no ale lubić człowieka trzeba choć trochę, bo inaczej to nie widzę sensu robienia komuś nadziei.

Byłam w takiej sytuacji kiedyś, że chłopaka było mi po prostu żal- przyzwoity gościu- ale współczucie ino na trochę wystarcza. Nie da się do kogoś zapałać uczuciem na zawołanie. Im więcej widziałam go, tym bardziej mnie odrzucało. Po jakimś czasie, pękłam i mu powiedziałam co myślę- facet był mega zaskoczony, no i mega poczuł się oszukany. Zresztą słusznie. Do dziś się wstydzę swojego zachowania

Nie kręcił mnie, nie było chemii, charakter nie taki, ale facet był przyzwoity, inteligentny, fajny, więc wbrew sobie, chciałam dać mu szansę, bo żal mi było, że ktoś taki jest sam. Niestety, nawet po tygodniach randek i chodzenia ze sobą, nic nie ruszyło. Zaczął mnie w końcu denerwować. Nie kłamałam, że go kocham. Jednak te randki mogły mu dać do myślenia, że go naprawdę lubię.

Teraz żałuję, że od razu nie byłam szczera, bo dawałam mu złudną nadzieję i marnowałam swój czas.

a może jednak się da? porozmawiałam z nim jeszcze raz, i tak nie chciał się poddać.. to chyba sprawiło, że zaczęłam w nim widzieć mężczyznę przystopował trochę i... to naprawdę fajny facet, a ja zaczynam go lubić coraz bardziej , zobaczymy co to z tego dalej wyjdzie.

martaaaaaa90 mi również bardzo rzadko zdarza się poczuć to "coś" dlatego tym razem postanowiłam pójść za radą mądrzejszych i poczekać i najpierw lepiej poznać.

Troszkę tu pewnie przerysowałam wszystko, ale jak ktoś wywiera na nas presję, osacza to irytacja też jest większa, a tu jeszcze przy okazji w firmie już plotki o nas poszły.. bo ktoś gdzieś nas zobaczył.. no wiecie jak to jest.

Bo to zagmatwane, brakowało mojej stanowczosci w tym co mówiłam, bo właśnie w tych chwilach, stawał się facetem, na pewno widział tez te moje zawahania i dlatego trzymał się swego. Irytacja wychodziła z ogólnej sytuacji bardziej, poczucia pułapki hehe nie że sama chce, ale że ktoś mnie zmusza ja to w ogóle pogmatwana jestem, jakaś panika może się wkradła.. I no niby robił tak samo ale chyba zaintrygowało mnie to, że 90% minimum Panów na jego miejscu powiedziałoby już "a ić żesz kobieto w cholere" a on nie znaczy zawzięty typ, jeśli coś sobie postanowi, to dobrze wróży, w takim przypadku jak mój .

to bardziej na zasadzie takiej:

On sobie szedł w tej znajomości szybszym tempem, a ja ostrożnie za nim stąpałam, pozostając w tyle, w którymś momencie on wszedł na kolejny etap, a ja stanęłam w miejscu i spanikowałam, że nigdy go nie dogonie ponieważ ta różnica wydawała mi się przepaścią nie do przeskoczenia, więc o tym wspomniałam, dodając że może wcale nie chce jej przeskakiwać (a jak nie chce to jestem mistrzynią w wynajdowaniu ku temu powodów , poza tym oczekiwania obu stron wtedy się zupełnie rozmijają i łatwo dojść do wniosków, że najzwyczajniej to nie ten typ) on jednakże powiedział, że zwolni czy zostanie na chwile tam gdzie jest a jak będę chciała to pomoże mi ją pokonać, i teraz się ona zmniejszyła i nie wydaje się już być tak straszną, mogę się poślimaczyć bez dudniącego w głowie głosu "pośpiesz się".

przy okazji takiego uporu, masa wypowiadanych niepotrzebnych słów wcześniej nabrała jakiegoś znaczenia.. jakoś zaczęło mieć sens to wszystko

no to się wpakowałam...
potrzeby komunikowałam dobrze, tylko ktoś uznał, że zna je lepiej niż ja sama, facet wyluzował, ale na krótko... chwile po moim ostatnim poście zaczęło się wszystko na nowo, wszystkie ochy i achy nade mną, i presja, presja, presja... powiedziałam dość. Długa rozmowa, stanowcze nie (tym razem naprawdę stanowcze ) i myślałam, że zrozumiał, prawie tydzień spokoju i nagle wychodzi z propozycją nie do odrzucenia, a mianowicie że powinniśmy razem zamieszkać..

Nie rozumiem, no nie potrafię zrozumieć... w dodatku okazało się, że to co mówiłam, to ja wcale tak nie myślałam i on nie może tylko zrozumieć dlaczego ja to powiedziałam.. to że powtarzam w kółko to samo to jakbym nic nie mówiła, bo on widział że ja cos czuje do niego, ale z niewiadomych przyczyn wciąż temu zaprzeczam.. dlatego dobrym pomysłem jest byśmy razem zamieszkali, nie wiem już jak mam się zachować, tydzień olewania nie zadziałał.

Jakie gierki?

no kurde chciałam kulturalnie, grzecznie powiedziałam więc, ze nic do niego nie czuje, że nie widzę sensu tej znajomości itp, ale że grzecznie nie rozumiał to powiedziałam ostrzej i bardziej przykre słowa, gdzie tu jest miejsce na "dajesz" nie rozmawiałam z nim tydzień czasu, nie odpisywałam na sms nie odbierałam tel. od niego, złapał mnie w pracy, twierdząc, że przecież możemy być znajomymi i bez sensu byśmy się unikali no więc chyba wydawało się wszystko w miare ok, a potem wyskoczył z czymś takim.

nooo chyba tak, ale tematy z związane z jedną i tą samą relacją mają być chyba razem..

Thepass ja mu to prawie tak właśnie powiedziałam, i taka była moja reakcja na propozycje mieszkania, bo wcześniej była jeszcze wyjazdu, a obie propozycje po kolejnym stwierdzeniu "zadręczasz mnie i obecnie nie czuje potrzeby widywać się z Tobą"
po takich słowach padły propozycje, a na koniec, że nie mam odpowiadać od razu tylko mam to sobie przemyśleć. Jak można samemu ustawiać sie w takiej roli? Gdyby trafił na kogoś z innym sumieniem lub bez to właściwie złożył by oferte w stylu "wykorzystaj mnie". Ja tu tak sobie raczej myślę, czy mogłabym mu jakoś pomóc? Jak wytłumaczyć mu, że popełnia straszliwe błędy?
Nie lubie być niemiła, mam wyrzuty sumienia gdy ludzie mnie do tego zmuszają choć no potrafię i i tak uważam że jak na jedną osobę to już wystarczająco niemiła byłam. Dowiedziałam się ostatnio, że wcześniej chodził za inną dziewczyna, która była zaręczona i wcale mu to nie przeszkadzało, ciągle ją próbował gdzieś zaprosić, wierząc że kiedyś zmieni zdanie.

no i ogólnie trudno się rozmawia i nawet trudno być niemiłym jeśli mówisz i nawet już krzyczysz by dotarło a ktoś stwierdza "faktycznie dziś masz zły dzień nie powinniśmy dziś rozmawiać, pogadamy jeszcze za kilka dni jak będziesz lepiej nastawiona do życia, bo widze, ze dziś wszystko na nie", mówisz "to Ty mnie w tej chwili denerwujesz" a słyszysz w odpowiedzi "mi kiedyś też czesto się wydawało, że różne rzeczy mnie denerwują, a przyczyna leżała zupełnie gdzie indziej, byłem przemęczony pracą, Ty też jesteś przemęczona" i ogólnie wmawia , że wszystko Ci się wydaje.. człowiek sam się zaczyna zastanawiać czy aby na pewno to on myśli racjonalnie, czy może sam zwariował? Obawiam się że napisanie kartki nie pomoże, bo zostanie uznane za "chwilową złość", nie chciałabym jednak póki co prosić kolegów o pomoc.

Trudny przypadek. Po prostu przestan w ogole sie odzywać, bo każdą dyskusje obraca na swoją stronę. To takie gadanie, że "zakochasz się we mnie, tylko potrzebujesz czasu, rozumiem". Troche jak psychopata, albo zaślepiony człowiek. Za kazdym razem niestety albo bedziesz mu odpowiadac jakos, albo musisz byc niemiła. I nie że "obecnie" nie masz ochoty, tylko juz nigdy i za każdym razem tylko Cie denerwuje, więc ma sie nie zbliżać. Wiem, ze to trudne mając taki charakter, ale trzeba sobie radzic...

znasz przyszłość? ja nie. a JA TAK i Ciebie w niej nie będzie chłopie!

coś w ten deseń powiedziałam
tylko chyba że będę sama w tej przyszłości..

owszem szukam innej pracy od dawna ale to nie takie proste, nie mam jeszcze doświadczenia zawodowego, a bez niego lipa, no i trzeba jeszcze studia pouzupełniać jakimiś szkoleniami czy tp.

ale sam pomysł z nagraniem może nie jest gupi, jakby tak sam siebie później posłuchał to może by to lepiej do niego trafiło?

A gdyby był niedobry i by mało od siebie dawał, a i tak by go nie chciała? Jest wytłumaczenie, ale wniosków znowu żadnych.

owszem jest, i te cechy powodowały, że chciałam dać mu szanse, jednakże z czasem wyszło, że oprócz tych ma inne poprzez które ja staje się w tej relacji całkiem ubezwłasnowolnioną osobą nie mającą prawa do własnego zdania jeśli nie bedzie ono zgodne z jego zdaniem. Oczywiście zawsze twierdzi, ze dana propozycja jest tylko propozycją, ale czy propozycja powtórzona 10 razy w ciągu godzinnego spotkania (bo została odrzucona od razu) nadal nią jest? Dla mnie to juz presja i nacisk, podobnie ktoś twierdzi, że po prostu wyraża swoje zdanie przykłady podałam wyżej czyli ja mówię, że "czuję się źle" a ktoś mi powie "czujesz się dobrze, tylko .. " cos tam.. Czy w takiej sytuacji to ze ktoś jest dobry, miły i niby zawsze będzie pewny i chętny do pomocy może zatrzeć wszystkie negatywy w których człowiek się dusi? Przy okazji, facet zna przyczyne, bo powiedziałam mu ją niejednokrotnie prosto w twarz i nawet nie jedną, jednakże on uważa, że to co ja mówię nie jest prawdą, to co ja czuje nie jest prawda, więc wybaczcie panowie ale w tym momencie nie interesuje mnie jak długo będzie się głowił nad tym co zrobił źle.

nie wiem dlaczego to ma być dziwna sytuacja, wyobraźcie sobie że ktoś proponuje Wam czekoladę, mówicie, tak, lubię i mam ochote zjesć, ale nie daje wam tabliczki, a zalewa od razu kilkoma wiadrami tak że nie możecie zniej się wydostać i złapać oddechu, czy nadal będziecie twierdzić że ją lubicie i macie na nią ochote?

no to bardziej w odpowiedzi do Remi było

Przeczytałam cały wątek i coraz bardziej upewniam się w przekonaniu, że powinnaś być stanowcza i uciekać. Na początku wydawało mi się, że ok, facet walczy o Ciebie, rozumiem, ale teraz uważam, że albo jakiś kompletny desperat, tym bardziej, że tak naciska, proponuje mieszkanie razem, a tak krótko się znacie albo psychopata np dobry materiał na stalkera, wydaje się przesadzać z tym wszystkim i przez to osaczać A to moim zdaniem nie jest normalne już. Ja bym się wręcz kogoś takiego bała, kto nie potrafi tak naprawdę uszanować mnie, kto chce wszystko na już, naciska, osacza mnie. Ja bym uciekała. Nie chcę od razu nic straszyć, ale właśnie taki psychopata czy nawet nie psychopata ale mega desperat może narzucać właśnie takie wielkie tempo, nie rozumieć odmowy, myśli, że tak ma być, że będziesz jego i tyle. Brrr, naprawdę bym się jego bała. No i patrz jak Ci cały czas mówi, że na pewno do siebie pasujecie, że Cię musi do tego przekonać, że na pewno przekonana. Naprawdę, niepokojący typ.

Mój były prawie 4 lata po rozstaniu też do mnie się odzywał i wmawiał mi, że na pewno coś do niego czuję, a nie do mojego obecnego chłopaka, że na pewno mnie zdobędzie, że on wie czego ja chcę! A cały czas byłam stanowcza, a i tak tak. No, ale w końcu mówił, że pójdę na policję (niby często się nie odzywał, ale dlatego, że go blokowałam na portalu, a pod dom zdarzyło mu się przyjść do mnie raz na parę miesięcy, to jeszcze trochę ignorowałam to, myśląc znudzi mu się), ale w końcu powiedział, że jak sobie nie uświadomi nic, to pójdę na policję. Może nie do końca miałam podstawy, bo jednak jak nachodził to raz na parę miesięcy, nie groził mi niby, ale chyba udało się i z rok go nie widziałam i dobrze. Tylko raz parę miesięcy na facebooku próbował kolejny raz zaprosić, widać założył nowe konto i wiem, że to on, charakterystyczne konto dla niego, że tak powiem, ale wiadomo, z tym na policję bym nie mogła iść. No, ale jakby jeszcze raz przyszedł pod mój dom mówiąc, że chce ze mną być, nie rozumiejąc, że mam faceta, to na policję pójdę

Minęło od naszego rozstania już 6 lat, więc powinien się ogarnąć. Jak mówię tak do 4 lat przyszedł czasem i wmawiał, że chcę z nim być. Od 2 lat prawie cisza, oprócz facebooka i dobrze. Coś może dotarło No, ale długo o rozstaniu pamiętał, że te 4 lata sobie przypominał haha. Raz też z moim chłopakiem spotkaliśmy się z nim, żeby pokazać mu dobitnie, że jesteśmy razem i nic nie wskóra, ale to dawno Z takimi trzeba krótko i nie dać się. Mam nadzieję oczywiście, że u Ciebie on szybciej da spokój A widzisz, mój były sam mnie zostawił dla innej, widocznie zrozumiał co stracił, ale za późno Ja takiego nie chciałam, tym bardziej., że zrozumiałam jak wiele w związku nas dzieliło, np on mamisynek i inne. No i jestem zadowolona z obecnego związku Jestem z nim już prawie 5 i pół roku Były w końcu musiał sobie uświadomić, że to coś poważnego, my tak długo razem A z byłym byłam 2 lata i dobrze, że ani dnia dłużej.

Znajdziesz fajnego faceta i nie gadaj bzdur, że powinnaś brać go itp, bo masz 27 lat. To żaden stary wiek, a przecież już widac, że nie jest Wam po drodze. Widocznie miałaś ku niemu dobrą intuicję, że to nieciekawy typ. Moim zdaniem teraz to okazał. Nie warto moim zdaniem.

No nie, jak pisałam to nie jest normalne i to jest dla mnie po prostu niepokojące. To o wiele większy problem niż brak motylków i bardzo dobrze, że do niego nic nie poczułaś. Widocznie wewnętrznie czułaś, że coś z nim nie tak i miałaś rację. Sama widzisz. Dlatego w takiej sytuacji lepiej uciekać, nie wchodzić już z nim w żadne relacje. Wiem, pracujecie razem, to jest ciężka sprawa, ale lepiej byś go unikała jak tylko możesz. Uważaj na siebie, bo dziwny jest naprawdę...W takiej sytuacji przezorności nigdy za wiele moim zdaniem.

Pozdrawiam

Nie Madzia. 'Nic z tego nie będzie' oznacza, że kobieta nas testuje czy jesteśmy wytrwali
I wtedy musimy zabiegać więcej, zadręczać, zmuszać, tłumaczyć ,prosić. Tak to już jest. Dlatego lepiej powiedzieć "Tak, chce mieć z tobą dwójke dzieci, ale muszą się urodzić w przeciągu tego miesiąca. Dłużej nie poczekam".

Jeśli on na moje "Nic z tego" zaczyna zabiegać jeszcze bardziej, to w moich oczach traci jeszcze więcej. Jeśli prosty komunikat nie dotarł, to znaczy, że naprawdę tępy osobnik...
Żadne testy, Panie ThePass, nie wiem skąd Ty tą teorię wziąłeś, ale uwierz mi, są kobiety, które konkretnie mówią, co mają na myśli. Z resztą sama ostatnio miałam ten problem, kolega mnie na kawę zaprosił. Zgodziłam się, ale na wstępie zaznaczyłam, że spotkanie to będzie czysto koleżeńskie i nic więcej. Potem się zaczęły smsy, wydzwanianie, wypytywanie kiedy znowu. Jak mu powiedziałam, że nic z tego, to usłyszałam "ja będę walczył". Ręce opadły, brak słów. Z czym chcesz walczyć? Z tym, że mnie nie kręcisz? Błagam, litości...
Współczuję Ci droga Magdo, czeka Cię ciężka walka o spokój.