Mąż chce odejść... - Netkobiety.pl

Kontakt z dziećmi ma dobry, chociaż jest dla nich atrakcją, bo to mama większość czasu spędza z dziećmi:( Taki już jest, woli się z nimi (z jednym dzieckiem, bo drugie jeszcze za malutkie) powygłupiać, niż zrobić kolację, wykąpać czy poczytać na dobranoc. Wiedziałam, że tak będzie więc nie narzekałam na to, chociaż nieraz mam tego wszystkiego dość.

Powody, dla których Twój mąż chce opuścić całą rodzinę są śmieszne. Obawiam się, że za tym może kryć się jakiś romans.
Obym się myliła.

Czuje dupe na boku

sama nie wiem czy posądzać go o zdradę, nie, chyba nie on, chociaż pewnie każda zdradzona tak myśli. Spytałam męża o to wprost, ale on przyrzeka mi, że drugiej kobiety nie ma. Z drugiej strony czy facet w ogóle by się przyznał?

A moze on ma racje?
Moze tak bardzo zafiksowalas się na domu i dzieciach, ze zapomnialas, ze maz meza?

Moze poczul, ze jego milosc się wypalila, bo nie zadalas sobie odrobiny trudu, by te milosc podtrzymac...

Ze czyste podlogi i nakarmione dzieci to nie wszystko? Moze czasem trzeba było dzieci opedzic kaszka a porozmawiac z mezem..

Naprawdę nie masz sobie nic do zarzucenia?...

pewnie tak iceni
pewnie tak jest

wiele kobiet zatraca sie w rolach matek i gospodyn domowych...
ale pól roku "cichych dni" świadczy dla mnie o ogromnym problemie i niedojrzałości w tym związku.

Trochę w tym racji co piszecie, jakoś w tym wszystkim zapomniałam o mężu: ważniejsze były te "czyste podłogi" i dzieci oczywiście, od dłuższego czasu nie wychodziliśmy razem - tylko we dwoje; ja marzyłam o drugim dziecku i nasz seks głównie był podporządkowany temu, a jak się w końcu udało to nagle mi się seksu odechciało, a ja już tylko żyłam ciążą, no i drugim dzieckiem.. a mąż poszedł na odstawkę... I się tak "odstawił"...

@Herushingu to są mity, większość kobiet które poznałem i które zdradzały chciała adrenaliny.
Prawda jest wręcz odwrotna to my faceci jesteśmy bardziej uczuciowi w kwestii seksu, np większość z nas nie wyobraża sobie pocałunku z samej sympatii a większość kobiet owszem.
Jeśli burdel to OK jeśli kochanka to najczęściej też jest emocjonalne zaangażowanie które potem zdradzacze wypierają. poza tym nie ważne co zdradę przeżywa się tak samo.
Rozwód to dobry pomysł potem można też budować związek budować od nowa ale to nie będzie NIGDY to samo

Zuza zastosuj się do rady End_aluzji, bo jest bardzo dobra do zastosowania na facetów, którym znudziło się bawienie w dom i chcą iść pobawić się do innej piaskownicy, gdzie go nie będą sypać piaskiem po oczkach.
Aż ciężko uwierzyć, że nie ma innej na na horyzoncie.

''sama nie wiem czy posądzać go o zdradę, nie, chyba nie on''
Są tu na forum kobiety, które kiedyś dałyby się pokroić i posolić za swojego ''najwierniejszego'' męża.

Niekoniecznie wchodzi w grę druga kobieta. Może przyszło znużenie, za dużo obowiązków, wzajemnych niedomówień, zmęczenie (bo praca nad dziećmi to ciężka praca ), brak podziału obowiązków. Jednak jakaś niedojrzałość wchodzi tutaj w grę.

I stało się! Wyprowadził się od nas, a najgorsze jest to, że ja się cały czas łudzę, że jeszcze zrozumie swój błąd i wróci. Nie potrafię do niego się nie odzywać, nie pisać, po prostu nie mogę (naczytałam się już na forum, że lepiej byłoby nie wykonywać pierwszego ruchu, ale to jest silniejsze ode mnie). Przychodzi do nas od czasu do czasu, choć twierdzi, że do dzieci nie do mnie. Wspólnie spędzamy czas, wówczas staram się być "normalna", śmieje się, bawimy się razem, gadamy jak wcześniej... ale niestety, potem wraca do siebie.A jak wychodzi, to ryczę, bo nie mogę sobie z tym poradzić. Wciąż go kocham i wytrzymać nie mogę bez niego.

I jak tam Zuza u Ciebie?trzymasz sie?

Wynajął mieszkanie niedaleko swojej pracy. A tak poza tym to przychodzi do nas (jak twierdzi do dzieci), rozmawiamy normalnie, niestety świąt nie spędzimy razem. Jak to pięknie ujął: "Nie chcę Ci robić nadziei...". A ja cały czas tą nadzieję mam, wieczorami wysyłam mu smsy pisząc co czuję. Czasami odpisze, "poesemsujemy' troche i tyle... Mam wrażenie, że przychodzą mu myśli o powrocie, ale jak to kilka dni temu powiedział: "Zrozum odszedłem od Ciebie. Jak się powiedziało A, to musi się powiedzieć B". Mimo wszystko ja się ciągle łudzę...

tak naprawdę dopiero czytając forum zdałam sobie sprawę ile "nas" jest...

No i co takie porady dadzą? Wrócą miłość? Nie, zatrzymają w domu dostarczyciela pliku pieniędzy co najwyżej. Mnie w sytuacji tego gościa zabrakło jego determinacji i jestem 10 lat dalej. Ok, dzieci mają ojca na miejscu, ja mam swoje zainteresowania, pracę, a żona zgodnie ze swoim zachowaniem została dla mnie tylko jakąś kręcącą się po mieszkaniu osobą. Fakt, nie rozwiodę się, nie wyprowadzę się z mieszkania ale już dawno wyprowadziłem się w głowie.
Także najlepiej pohuczeć i postraszyć....

Już się w tym wszystkim pogubiłam, jakiś tydzień temu mąż mi napisał, że żałuje że tak daleko to zaszło... Nawet ostatni weekend spędził z nami... ale co z tego... ma pretensje, że był z nami, a ja nie wykorzystałam okazji, nie czuł że się cieszę, nie czuł że byłam szczęśliwa i nie powiedział tego dosłownie, ale między słowami powiedział, że nie zaciągnęłam go do łożka... Skonczyło się stwierdzeniem, że nie żałuje swojej decyzji. Sama nie wiem co robić, w duszy byłam przeszczęśliwa, że jest z nami dłużej, ale nie jestem z tych co pokazuje emocje a tego mu brakuje... Jak mi to powiedział to stwierdziłam, że ma rację... Z jednej strony utwierdza mnie w przekonaniu, że już odszedł, a z drugiej jakby się wahał... A ja to wszystko spie.... Ale co miałam go pocałować na dzień dobry i powiedzieć, że mam na niego ochotę... po tym wszystkim... Może i tak...

posłuchaj rady End_aluzji

Walczyć zawsze można.
Może postaw wszystko na jedną szalę i otwórz się i powiedz co czujesz, z czym Ci jest źle, czego chciałaś, gdzie popełniłaś błąd.
To widać, że go kochasz i może powiedz mu to.
Jeżeli Ciebie odrzuci to wtedy będziesz wiedziała, że chciałaś jak najlepiej.
Warto zawalczyć.

A ja myślałam, że w Polsce istnieje zakaz małżeństw z osobami niepełnoletnimi, a tu Zuza wyszła za chłopca jednak.
Zuza, że ty się nie domyśliłaś, że on chciał żebyś ty koło niego skakała i skamlała jak piesek w cyrku. No przecież to było jasne. Przecież jaśnie pan przybył i oczekiwał hołdów, a ty taka zamknięta w sobie.
Rada End-aluzji jak najbardziej tu pasuje. Trzeba mu zabrać zabawki (ciebie, dzieci i całą resztę) to dziecko zrozumie, że porzucać zabawę w dom to on mógł, ale w przedszkolu. Lalki i misie się nie pogniewają, ale z tego co przypuszczam ty Zuza i dzieci macie jakieś uczucia?

Otwórz się, porozmawiaj, powiedz co czujesz! Żebyś kiedyś nie myślała, że czegoś nie zrobiłaś by być razem. Trzymam kciuki

Witam, dokładnie przeżywam to samo. mój mąż Piotruś Pan "pogubił się" w sierpniu, w październiku wyprowadził, a w lutym wysłał mi pozew, oczywiście rozwód bez orzekania o winie. Zuzka twój mąż na 100% kogoś ma, tak jak mój, chociaż twierdzi do dziś że nikogo nie ma. Niestety jest jak złodziej przyłapany na gorącym uczynku, który mówi że to nie jego ręka. Jego panienkę odnalazłam dosyć szybko. 8 lat młodsza ode mnie. A ja? Wylizuję rany. robię bilans zysków i strat i dochodzę do wniosku, że prędzej czy później wykończyłabym się nerwowo z moim pierwszym dzieckiem czyli mężem. mnie też zostawił z dwójką maleńkich dzieci (4 lata i 4 miesiące). Twierdzi że zostawił mnie, a nie dzieci, i że będzie wychowywał je (na odległość, metodą KORESPONDENCYJNĄ, ha, ha, bo w pozwie napisał że dzieci mają być przy mnie). Olej go, zbieraj dowody na jego winę i czekaj, jeśli rozwód to tylko z orzeczeniem o winie. Proponuję też zrobić mu zimny prysznic- wydrukuj w necie tabelę: koszty utrzymania dziecka i połóż tak niedbale żeby to przypadkiem znalazł. A teraz pomyśl o SOBIE I O DZIECIACH- WY JESTEŚCIE TERAZ NAJWAŻNIEJSI. Zobaczysz że to kiedyś minie, będziesz się z tego śmiała, a kochance możesz kupić butelkę wina albo bukiet róż- za to że uwolniła Cię od takiego drania. Chociaż z drugiej strony szkoda pieniędzy. Na pewno nie wie co bierze. nie wszystko złoto co się świeci. I oboje kiedyś dostaną nauczkę.

zuza zacisnąć zęby i iść dalej...
pewno,że boli - zawsze porzucenie boli jak cholera ale życie trwa dalej
skupiaj się na tym, co dla ciebie ważne i nie obwiniaj siebie za wybory innych, za błędy innych...

niechęć do podejmowania działań, wygodnictwo, lenistwo, szukanie nowych podniet...to bardzo często domena ... mężczyzn
można się tak licytować, tylko po co...

Ulisses czy ty za wyrocznie robisz, czy na tym forum wywalasz swoje frustracjie.
Musisz mieć ogromny bagaż życiowego doświadczenia.
Zanim cos napiszesz to pomyśl troche, zastanów się a nie zachowuj się jak dziecko .

Bernardetko88- dam Ci życiową radę- nigdy nie oceniaj ludzi nie znając ich ani nie wiedząc w jakiej sytuacji się znajdują. Być może te 88 to rok urodzenia, więc życia jeszcze nie znasz. Ja mam kilkanaście lat więcej. Nie uważam się za hienę cmentarną. Był nią, jak się teraz okazało mój mąż, przez kilka lat małżeństwa i kilka lat związku przed ślubem. Masz jednak rację- o miłość trzeba dbać, pielęgnować itp. Ale muszą to robić dwie strony, a nie tylko jedna. W moim małżeństwie to ja byłam dawcą, mój mąż tylko brał. Brał, brał i dużo... mówił. Jak on pięknie mówił! Ale nic nie robił! Poważnie traktował tylko swoją pracę i swoje przyjemności. Tak, o nie dbał jak najlepiej potrafił. Jestem atrakcyjną kobietą, dobrze zarabiałam, nigdy więc nie byłam na utrzymaniu męża.  Zawsze dbałam o dom, to na mojej głowie były zakupy, sprzątanie, prasowanie, gotowanie, zajmowanie się dziećmi, ale mimo zmęczenia znajdowałam zawsze czas, energię i siłę by wspierać mojego męża, dbałam o niego, o jego potrzeby i te fizyczne i duchowe. Seks? nigdy nie był monotonny. Nigdy nie było też narzekania, marudzenia itp. Były natomiast prośby, próby rozmów, delikatne sugerowanie czegoś. Ciężko jest jednak rozmawiać z kimś kto siedząc w internecie, bądź czytając książkę mówi do ciebie "mów, mów, mam podzielną uwagę". Bernardetko, czy masz dzieci, chyba nie. Wiesz ile kosztuje przedszkole, niania, ubranka, buty, żywność, szczepienia itp. które kupuje się dzieciom? Pieniądze to nie wszystko. Najważniejsza jest rodzina, pełna, kochająca się i szanująca rodzina. I pomyśl sobie co może czuć kobieta, która zostaje sama z dwójką maleńkich dzieci. Co czuje kobieta, której mąż sporo zarabiający, jeżdżący luksusowym samochodem, chodzący w markowych ciuchach mówi ci że młodsze dziecko może chodzić w ubraniach po starszym bracie, mało tego butach!, nie potrzebuje zabawek, lekarstw, bo przecież teraz jest zdrowe. I wylicza alimenty na żenującym poziomie? Czy wiesz co czuje matka gdy dziecko pyta dlaczego tata nie mieszka z nami i histerycznie płacze gdy ten wychodzi? Wiele bym dała by dzieciństwo moich dzieci wyglądało inaczej. i nie jest tak że wolę dostać kasę, a facet niech sobie idzie w siną dal. Po prostu- w moim małżeństwie ktoś nie dorósł do roli męża, a przede wszystkim ojca.

Mąz odszedł tak po prostu?nikogo nie poznał...?
przyznam szczerze, ze chyba niewielu jest facetów,ktorzy tak po prostu zostawiają wszystko, idą i mieszkają sami..

Zuza nie daj sobie wmówić, że to wszystko, co się dzieje to twoja wina, że nastawiasz dziecko przeciwko ojcu itp. To standardowe postępowanie by zmniejszyć swoją winę i wyczyścić nieczyste sumienie. Mój mąż dzieciak miał do mnie pretensje, że nie powiedziałam mu że dziecko bardzo przeżywa wyprowadzkę ojca. A wcześniej mówił że nic się nie stało. że dotyka to przecież tysiąca ludzi i oni nie zachowują się tak histerycznie jak ja. Rozwód przecież to taka normalna rzecz, przecież nie kocham cię i mogę bez przeszkód odejść. To jest myślenie męża i ojca dwójki dzieci. Hasło przewodnie tuż przed wyprowadzką: "lepiej żałować że się coś zrobiło, niż żałować że czegoś się nie zrobiło", albo "wiesz, rozwiedziemy się, a później się ponownie zejdziemy". Szkoda że o tym nie pomyślał ponad 5 lat temu, jak brał ślub. Zuza weź się w garść, nie daj się złamać, musisz być silna, nie okazuj mu słabości, bo będzie to twój największy błąd, ja to zrobiłam i bardzo tego żałuję. Staram się być coraz silniejsza. Im bardziej mój mąż mnie dobija, tym ja staję się coraz silniejsza. Jeśli nie dajesz sobie rady idź do psychiatry, dostaniesz leki, pomogą ci wytrzymać najtrudniejszy okres. Nie będzie lekko, ale zaręczam ci, z każdym dniem, tygodniem będzie coraz lepiej. Bądź spokojna, opanowana, nie daj się prowokować, nie wdawaj się w niepotrzebne dyskusje. Twój mąż po prostu jest w amoku. Z tego się podobno wychodzi. niektórym potrzeba roku, innym dwóch lat, a jeszcze innym pięciu. Ja jestem na etapie czekania, a może już nie czekania, tylko totalnej obojętności. Mogę też z czystym sumieniem sobie i dzieciom powiedzieć że zrobiłam wszystko co w mojej mocy by ratować to małżeństwo i rodzinę. I jeszcze raz ci radzę: zbieraj materiały, mi też tak doradzano, mówiłam że po co mi to, ale jednak posłuchałam życzliwych mi ludzi. nie żałuję. przygotowałam się. Przydało się. jeśli wszystko zakończy się pomyślnie po prostu to wyrzucisz do kosza. Jeśli kochasz jeszcze męża, wiesz, że będziesz miała siłę by mu to wybaczyć to absolutnie nie zgadzaj się na rozwód, macie dwoje dzieci. Ja swemu mężowi powiedziałam, że będę walczyć o niego z nim samym. Będę walczyć o rodzinę. Nic już nie mogę zrobić, zostało mi tylko czekanie, na lepsze jutro, może mój mąż wybudzi się z amoku, a ja będę na tyle jeszcze wyrozumiała i jeszcze silna, by mu to wybaczyć, ale nie zapomnieć. Bo tego się nie zapomina. ślubowałam, a ja tak łatwo nie rzucam słów na wiatr. Ten czas poświęć jednak nie na czekanie na powrót twego męża, zajmij się przede wszystkim sobą i dziećmi, bo one ciebie teraz najbardziej potrzebują, nawet ten niemowlaczek. I pisz co u ciebie.

Panie TEO50-wina zawsze lezy gdzieś po środku przy rozpadzie zwiazku ale nie sądzisz, ze zanim mąz zawinał manatki powinien powiedziec wprost, ze jak zona sie nie zmieni to on odejdzie?powinien podjac probe rozmowy i ratowania tego co jest-jak one nie dają rezultatu dluzszy czas to mozna odejsc! na tym polega malzenstwo a Zuza zostala nagle z niczym z tego co pisze..nie no przepraszam-wczesniej kilka miesiecy cichych dni,tu oboje sa winni-czyt. jak wyzej.I fakt-to jest bład gdy maz idzie w odstawke przy dzieciach ale bledem tez jest spasowanie meza.No chyba, ze drazył temat wczesniej dlugo i nic.tego nie wiemy...nie wiemy jak było...
a Ty zamiast tkwic w tym czym tkwisz i wylewać zale na forum bys sie sam zastanowil nad odejsciem.Co Ci po mieszkaniu razem z obcą jak to nazwałes kobieta?wiesz sztuka nie jest psioczyc na obce baby tylko wziac zycie w swoje rece..
probowales zmienic?mniemam, ze probowales..nic to nie dalo?to idziesz własną drogą!proste jak budowa cepa.

ja to rozumiem - taki jest sposób na facetów, to prawda...

pytanie jest takie; czy chcę resztę życia spędzić z Piotrusiem Panem? jeżeli odpowiedź twierdząca ...wiesz co robić

ja po dwudziestu paru latach życia z takim "wiecznym chłopcem" powiem kup wino i ...wypij je sama

Pani Inka
Co pani uwazasz z tym Piotrusiem Panem? Ze co ze facet potrzebuje zaineteresowania soba ze strony zony? Ze mu nie pasuje to ze zostal odsuniety?
Macie tak rozwiniety instynkt macierzynski ze ten wymarzony wysniony men to po jakims czasie tylko nasieniodawca i jego czas sie konczy! Paranoja.chcecie dzieci to nie potrzebne do tego malzenstwo, nie zyjemy przeciez w sredniowieczu. ALe czyz nie chcecie wlasnie tego samca alfa zeby nie tylko dobre geny przekazal ale zeby tez rodzien utrzymac potrafil? I na tym sie jego rola konczy tak.
Acha stary jestem ale zrozumialem wreszcie ze chcecie sie poswiecic dla wychowywania potomkow plci meskiej by im niczego nie zabraklo. I kij z tym ze za 2 dziesiatki lat jakas kobieta powie.. ale mi sie Piotrus Pan trafil.

No to jaki musi byc ten partner?? bo juz zglupialem.
Nasuwa sie uniwersalna odpowiedz: INNY

Partner ma być porostu O D P O W I E D Z I A L N Y tylko tyle...

Zuza a teraz sobie pomyślałam tak; mąż twierdzi, że odszedł od ciebie, nie od dzieci to...
zamiast butelki wina weź dzieci idź do męża zostaw dzieci jemu i powiedz to, co on tobie a potem kup tą butelkę wina i ...wypij ją sama - dzieci będziesz odwiedzać

bo dlaczego ma być tak, że znudziło się Piotrusiowi szare życie, to zostawia dzieci z mamusią a sam się ... oddali żyjąc wygodnie