On chce rozwodu, a ja go Kocham. Jestem zagubiona. - Netkobiety.pl

Mnie też ciekawi czy pisał i co pisał
Ale strach jest większy przed tym, że raczej wyzywa mnie w tych smsach
dlaczego nie odpisuje do niego

Salvahe czytam to i płacze ponieważ bardzo żal mi waszego synka. Nie unoś się honorem , nie zrywaj kontaktu. Skup sie teraz na tym aby twój kochany synek miał jak najlepsze relacje z tym ,,panem,, -bo to już jest dla ciebie pan! nikt inny tylko pan. Dzwoń do niego w sprawach tylko i wyłącznie związanych z synem, kiedy potrzebujesz pomocy przy dziecku, kiedy chcesz coś załatwić , angażuj go tylko i wyłącznie w sprawy dziecka - tylko!!!! Ciebie nie ma dla niego  spotykając sie z nim zachowuj sie jak gdyby nigdy nic , rozmawiaj , zartuj,  usmiechaj sie - pokaż mu że spływa to po tobie jak woda po kaczce. Uwierz mi że efakt bedzie piorunujący , jeśli nie dotrze to do niego to przynajmniej zachowasz twarz , bedzie cie szanował. Pamiętaj przekieruj teraz zwoją uwage na kontakty dziecko-ojciec. Przestań walczyć !

Potwierdzam Na początku użalałam się nad sobą, gdy po ok. tygodniu się ze mną skontaktował wylewałam mu swoje żale, bo było mi strasznie źle. On na to odpisywał jakieś pierdoły, wstawiając mnóstwo uśmiechniętych emotikon. Był górą. Z jednej strony miał mnie - rozpaczającą, nieporadną - z drugiej ją: uśmiechniętą, triumfującą.
Powiedziałam sobie w końcu "Dość, do cholery, co chcesz tym osiągnąć? Nie wróci do ciebie, a jeszcze się będzie cieszył, że tak ci zależy i będą się oboje z ciebie śmiać cytując te twoje gorzkie żale".
Nie odzywałam się więc do niego pierwsza, kompletnie go olewając (wyjątek, jeśli potrzebowałam jakiejś informacji od niego na już, np. gdzie jest jakiś rachunek itp.). On odzywał się coraz częściej i częściej. Rozmawiałam z nim normalnie, ze śmiechem. Chyba go to w jakiś sposób ubodło, bo próbował mnie sprowokować do złości i płaczu, opowiadając coraz bardziej intymne sytuacje z ich życia, a ostatecznie potrafił dzwonić, by mi powiedzieć, że się wczoraj w nocy z nią przespał. Nie powiem, bolało jak diabli i miałam ochotę go rozszarpać przez ten telefon. Ale na każdą taką prowokację reagowałam - tak jak wcześniej napisałam - pogodą ducha i śmiechem, a czasami wręcz pogodnym zainteresowaniem. Mimo, że po takich rozmowach byłam początkowo roztrzęsiona.
Obecnie nauczyłam się szczerze nabijać z tych sytuacji, facet jest skołowany i sam przyznał, że dziwi się mojej pozytywnej energii. Tak jak wcześniej był pewny, że z nią chce być, tak teraz ma już wątpliwości (co nie znaczy, że chce do mnie wrócić, doskonale o tym wiem i nie to miałam na celu). Haha, żebyście widziały jego minę, gdy mu powiedziałam kilka dni temu podczas poważniejszej rozmowy, że owszem, kocham go, ale nie zamierzam o niego walczyć, bo mi zwyczajnie nie zależy i niech sobie idzie w swoją stronę Szok, niedowierzanie, wypytywanie, czy na pewno go kocham i w jaki sposób, hahaha.

Spróbuj może tym sposobem. Nawet, jeśli na niego aż tak nie zadziała, to nauczysz się podchodzić do tego z dystansem, a z czasem będziesz się śmiać pełną piersią Tylko nie dawaj sobie nadziei, że wróci, bo rzeczywiście się zakatujesz psychicznie.

nie wiem kiedy wraca
i czy w ogóle wróci
jak wyjeżdżał a było jeszcze dobrze między nami, to miał wrócić za miesiąc lub dwa

a teraz to nie wiem

myślałam dużo tym telefonie, nie będę go włączać
gdyby mu zależało, na kontakcie  to by zadzwonił do mnie do pracy na służbowy

dziś jest 4dzień milczenia,
może jemu pasuje to że nie ma z nami kontaktu, ma wolną rękę
bo jakoś nie widzę żeby szczególnie mu zależało,

z tym króliczkiem to u mnie się raczej nie sprawdzi, bo on i tak nie wie co ja robię

bo milczenie nie ma ZNOWU SŁUZYĆ  temu samemu
temu, czegoście się dziewczyny uczepiły jak rzep psiego ogona
że koniecznie chcecie ich zmienić, chcecie, żeby wrócili, chcecie, żeby było jak dawniej
milczenie ma pomóc WAM - i uporządkowac swój stan emocjonalni, dojście do ładu sama ze soba, oddech od toksyka i odpowiedni dystans...

zakochana wiosno -kiedyś lata temu, gdy pojawiłąm się na tym forum, ktos z mądrzejszych ode mnie, bardziej doświadczonych zwrócił mi uwagę na jedno
dopóki w polu mojego zainteresowania, działania, strategii i celu będzie ON, jego uczucia, jego emocje, jego zachowania, jego reakcja, jego dupa, jego jego jego... to nie zrobię kroku do przodu

ty piszesz, że ini mają miec czas na refleksaje
oni mają zatęsknić
oni mają zawalczyć
oni mają się obudzić
oni mają się zmienić
oni mają działać
oni mają czuć..

NA ŻADNĄ Z TYCH rzeczy zakochana wiosno nie masz ani grama, ani ciut wpływu
a sytuacja, powinna juz cienie i sol i salvahe  nauczyć, że jego relacje, zachowania, uczucia, odczucia, emocje - sda kompletnie niezależne od waszego wpływu, uczuc potrzeb i oczekiwań

milczenie, ma słuzyć wam. dac wam czas, na odbudowanie relacje samej ze sobą, wsłuchanie się w swoje potrzeby
uwolnienie od strachu przed samotnością, a poczucie, czy ta samotnośc naprawde jest gorsza niż fałszywe bycie z kimś...

nie macie wpływu na nich i na to co zrobia
możecie mieć wpływ tylko na siebie

i jeszcze jedno - już nigdy, ani przez moment, nie poczucjecie się przez nich szczęsliwe...
jesli nawet oni wróca, jesli nawet odbudujecie te związki, to kiedy pojawi się refleksja, zrozumiwecie, że poczucie szczęscia zalezy tylko i wyłącznie od was, a nie od nich
od waszych potrzeb, waszej oceny sytuacji, waszych wartości i waszych oczekiwań
i tylko ty - zakochana wiosna - będziesz mogła powiedziej - JA JESTEM SZCZĘSLIWA _ SAMA ZE SOBĄ
to nie on, fakt, czy się toba interesuje, czy głąska po pleckach - nie ma wpływu na poczucie szczęsliwości...

'

no jasne, zakochana wiosno
to oczywiste, że tak się czujesz
i potrwa to dłużej albo krócej
az dojdziesz do tego, co napisałam
może- jak będziesz to więcej czytać.. to szybciej do tego dojdziesz?

czasami pomaga takie spojrzenie z boku
gdybys była "własną córką" - to czego byś chciałą dla siebie?
gdyby to spotkało twoją córkę/mamę/siostrę - to jakiego zycia chciałabys dla niej

zapytaj siebie salvahe? czemu chcesz, żeby wrócił?
JAKIE PRAWDZIWE POTRZEBY ZA TYM STOJĄ...

i czy naprawdę jego powrót zaspokoi te potrzeby?

To jest dobre pytanie

Chcę żeby wrócił, bo go kocham
bo lubię z nim przebywać,
lubię jak mnie przytula, kocha
bo mamy syna
bo lubię jak w trójkę chodzimy na spacery
bo jesteśmy rodziną

i nie mogę znieść myśli, że kochał mnie i mnie zdradził i że woli być z inną kobietą
dlaczego nie może być szczęśliwy ze mną

czy on zaspokaja wszystkie moje potrzeby - nie, 
ale to nie zmienia faktu, że ze względu na to wszystko co razem przeżyliśmy i co nas łączy powinniśmy spróbować odbudować nasz związek.
Tylko czy on też tego chce?
I tego nie rozumiem, dlaczego on nie chce spróbować
Bo gdy spróbujemy znów być razem i się nie uda to zrozumiem, że nie jest nam pisane być razem, a może on teraz po prostu się pogubił,
i warto jest dać szanse naszemu małżeństwu.

Liubisz z nim przebywać? naprawdę? fajny był osttani czas, gdy on odbierał esemesy i kontaktował się z tamtą i wiedziałaś, że nie chce być z tobą. a tylko czeka, co na to kochanka czy jest już gotowa go przyjąć?
lubisz jak cie przytula i kocha? dlaczego? po co ci ktoś kto cie przytula salvahe? jaką twoją potrzebę zawspokaja?
bezpieczeństwa? poczucie bycia potrzebną, poczucia zycia w związku?
macie syna - i to się nie zmieni -zawsze będziecie go mieć, a syn ma teraz rodzeństweo przyrodnie. siostrę czy braciszka? jak ma na imię noworodek?
lubicie w trójke chodzić na spacery? a w dwójkę z synem tez lubisz? a na spacery chodzić, tak wogóle tez luibisz?
bo jesteście rodziną -to fakt, ale już nie małą. teraz on ma dwoje dzieci, jedną zonę i jedną kochankę- a jak nawet nie kochankę to matkę jego dziecka

dzwigniesz to salvahe?

wyłączyłaś telefon.. od trzech dni.., a on? nie dzwoni nawet do pracy, tak?
dlaczego salvahe?
dlaczego on nie martwi się, co u ciebie i syna, nie szaleje z niepokoju - przeciez jeste ś w kryzysie, mogłaby,s równie dobrze zrobić krzwde sobie....
jesteście rodziną salvahe?

RODZINĄ?
czy on was teraz tak traktuje, jak rodzinę?

boisz sie włączyć telefon, bo spodziewasz się WYZWISK? tak napisałaś prawda?

salvahe - ty ratuj tę twoją rodzinę, ty wierz w ten związek

ALE TY CHOCIAŻ SPÓJRZ NA NIEGO REALNIE

ocen realnie swoje szanse i cud, który musi się popełnić, żeby on nagle się opamiętał (dobrze pamiętam, półtoraroczny romans?) zmienił zyciowe plany i zainteresowanie? po takim czasie oszukiwania cię, lekcewazenia twoich potrzeb nagle uznał, że robi źle i musi się zmienić?
salvahe - ty ufaj, że bedziecie razem

ale ty pamiętaj, że to nie jest twój mążp-0 nie ten człowiek, którego znałaś i kochałaś
to obcy facet, z kompletnie innymi potrzebami niz myslałas, systemem wartości, niż myslałaś, uczuciach, niż myslałaś
jesli chcesz z nim byc i chcesz być szczęsliwa -MUSISZ zaakceptować to, jaki jest teraz
a nie wierzyc, że będziecie razem chodzić na spacerki, on cię będzie przytulał i kochał.. i będzie jak dawniej

wszystko, co napisałaś, jako swoje potrzeby - to znowu jego zachowania wobec ciebie i was
wszystko co napisałaś - to gesty... przebywanie razem, przytulanie, kochanie, wspólne spacery...

chcesz od niego gestów?
to po co stawiałaś warunek albo ty albo kochanka?
przecież gestów ci dostarczał prawda??

więc JAKIE sa twoje potrzeby salvahe? czego oczekujesz?

Nie broń go. Nie broń żadnego zdradzacza.
Jaki moment,żeby się znowu zakochać? Jak się odkochał mógł powiedzieć i odejść a nie się zastanawiać i okłamywać. To jest to próbowanie ? Okłamywanie i granie na dwa fronty?
To się nie ma nad czym zastanawiać ,co próbować? Jak się ma żonę to jest się wiernym jak pies. Po to w końcu się ma żonę na dobre i na złe a nie jak jemu się źle zrobiło to test innej czy fajniejsza. I takie testowanie jest ok?
Ja nie zamierzam jego rozumieć i jeszcze mu współczuć jaki to on miał ciężki orzech do zgryzienie, biedaczyna.
Nie udało się bo nie chciał,żeby się udało. Jakby chciał to po jednym bzykaniu zapomniałby o tamtej i dalej był z żoną.

Zastanów się zakochanawiosno CZY nie ranisz czasem autorki wątku, porównując NIEPORÓWNYWALNE.
Zdrada skutkiem której jest narodzenie dziecka (które do końca życia "będzie między nimi stało"), to nie to samo co przedstawianie towarzystwa kolegów nad przebywaniem z jazgoczącą i wiecznie niezadowolona żoną. JEDNAK

Nie wiem po czym osadzasz ze jestem wiecznie nie zadowolona zona? Dla mnie to normalne ze gdy maz stawia kumpli ponad rodzine to mam prawo do tego by mu zwracać uwagę. Pojechał tam za chlebem a nie dla rozrywki.
W porównaniu chodziło o to ze obie kochamy ze obie walczymy ale nic z tego nie mamy poza tum ze tracimy własna godność

salvahe a ja już nic nie napiszę. Posiedzę sobie tutaj i po cichu będę patrzeć.
Powiedziałam ci wszystko co miałam do powiedzenia. Mam nadzieje, że ci się ułoży. Bardzo bym tego chciała. Dla ciebie i synka.

Gdyby to byli normalni koledzy to ja nie mialabym nic przeciwko, a to jednak osoby które mogą narobić mu problemów, on tego nie rozumie. Dziecko z kochanką oczywiście to dużo gorsza,że takbrzydko napiszę "rzecz" niż kumple z problemami, ale zarówno jak i romans z inna kobietą tak i koledzy przekreślili rodziny w  zyciu naszych jeszcze mężów.
Liczę tylko, ze z czasem pozbieramy się i znowu z uśmiechem na twarzy będziemy kroczyć przed siebie

a pomyślałaś kiedyś o sobie tak...
jak to będzie gdy będę miała 40, 50 lat...
czego będę żałować -  czy warto?
wiem, wiem wszystkie terapie są tu i teraz - a to tak szybko mija...mig i nie ma nas

a ty możesz wszystko - możesz popatrzeć w lustro i ...powiedzieć jak mam żyć,żeby nie żałować...
pomyśl o tym, nawet jak nie chcesz - pomyśl...

Wlasnie: przeczytaj to jeszcze raz i na glos i z tysiac razy: "zarówno jak i romans z inna kobietą tak i koledzy przekreślili rodziny w  zyciu naszych jeszcze mężów. "

Czy to sa mezczyzni zatem,  czy zwykle chlystki, ktorym byle co zastepuje rodzine i wymazuje wszelkie przysiegi i obietnice z pamieci? Ja wiem, co Anhedonia ma na mysli - kaliber przewinien jest inny - ale zarowno z jednym jak i z drugim tego typu "mezczyzna" nie chcialabym roku wspolnie przezyc. To tak pewne i spokojne zycie jak przechadzka po syberyjskim bagnie albo polu minowym w Afganistanie. Jak nie dzis to jutro ale na 100% pierdyknie w gore badz w dol. Bo ten typ (typ waszych jeszcze mezow, acz oby juz niedlugo) tak wlasnie ma - ciagnie sk..la wilka do lasu i natury mu nie zmienicie. Tak jak z wilka jamnika tez nikt nie wyhoduje.

Czas oczy kochaniutkie panie otworzyc - kogo sobie na partnera zyciowego wybralyscie. To, ze ma fajna klate, mily usmiech i czarujace spojrzenie, czule slowka czasem wplatal do konwersacji, dobry ogier w lozku byl itp. - to to jest fundament dla normalnego, dojrzalego, zdrowego, odpowiedzialnego, pelnego zaufania i wzajemnego szacunku zwiazku? Bardziej wystarczy na ognisty romans brazylijski albo scenariusz do "Trudnych spraw". Z tymi typami rodziny niegdy nie zbudujecie, a czy ich kolejnym kobietom sie uda - o to to juz sie nie martwcie, ich cyrk, ich malpy, one plakac kiedys beda.

Pusccie wolno tych niedoroslych gowniarzy i zacznijcie swoje zycie budowac poki co swoimi rekoma, z czasem (i jest to bardzo bardzo realne) inna para rak was wesprze. Meskich rak, nie lepkich lapek smarkaczy.

Cos Ci powiem, dorabiasz jakies piekne teorie do nieladnej prawdy i rzeczywistosci. Gdyby ten Twoj maz naprawde byl taki odpowiedzialny, to nie wierze, ze przy okazji wyjazdu w sekunde tak by sie zmienil, zlapal wiatr w zagle i wpadl w nieciekawe towarzystwo. Ludzie AZ tak szybko sie nie zmieniaja, nawet jak na drugi kontynent pojada. Dlugie rozstania sa zgubne, takie na jakis czas raczej wzmacniaja udane zwiazki. Ten ciag do wolnosci u Twojego meza pewnie od dawna w nim byl, tylko skutecznie to tlumilas awanturami. A on dla swietego spokoju udawal domatora.
Jak ja czytam, ze dla Ciebie tylko rodzina, domek i dziecko licza sie w zyciu, to poniekad zaczynam rozumiec Twojego meza. Napisze Ci wprost i obraz sie jak chcesz, ale nie bede owijac tego co mysle - znudzilas mu sie i juz. Moze dla niego kura domowa, wiecznie kwekajaca i trzymajaca go na sznurku to nie jest ten ideal kobiety, jaki sobie wymarzyl. Sama pisalas, ze chcial abys pracowala, rozwijala sie, zarabiala - a Ty co? Zupkami i wierszykami synka chcesz go zauroczyc? Moze to nie ten typ. Na poczatku moze wytrzymywal, liczyl, ze to sie zmieni, dzialo sie coraz gorzej (w jego mniemaniu) i jak wreszcie spod klucza uciekl to poczul wolnosc, swobode, luz.
Ja go troche rozumiem, bo sama tez lubie wiecej ludzi czynu niz takich siedzacych w domu. Jesli on taki jest, to zadne cieple obiadki i opowiesci o sukcesach synka nie zrobia na nim wrazenia.

Wiec teraz jeczac, jojczac i placzac robisz sobie najwieksza niedzwiedzia przysluge jaka mozesz - do takiej Ciebie to on na pewno nie wroci, bo od takiej wlasnie uciekl. Troche to sobie przemysl i stan wreszcie na nogi jak dorosla kobieta, swiadoma swojej wartosci a nie rozmazana dziewczynka oplatajaca sie wokol znudzonego meza jak bluszcz. Chcesz zeby wrocil, to pokaz, ze ma do kogo. Zaczelabym od poszukania tej pracy, bo zdaje mi sie, ze o to tez mieliscie powazne spory. Gosposia i matka nie dla kazdego mezczyzny czynia kobiete ciekawa i pociagajaca.
Znajdz prace, zajecia jakies dla siebie, hobby, spotkania ze znajomymi, dom, dziecko tez sie zmieszcza, choc moze niue tak idealnie dopieszczone (i co z tego?) - i koniec z beczeniem i narzekaniem - to moze dac jakas szanse, ze Twoj maz dostrzeze inna kobiete w Tobie. Szanse - nie gwarancje.
On i tak jak ma pojsc to pojdzie, ale tym co robisz teraz mozesz jedynie to przyspieszyc.

Jeszcze jedno - ja go nie bronie, nie twierdze, ze dobrze sie zachowal, nadal uwazam takie ucieczki za gowniarskie postepowanie ALE probuje zrozumiec, co go do tej ucieczki sklonilo. Albo ma to we krwi (zabawy, kolezkow, popijawy itp. ) i wyjazd to byl tylko pretekst do ucieczki albo uciekl z domu, w ktorym nie do konca byl szczesliwy z Toba.

Sytuacja salvahe jest totalnie inna - tam praktycznie nie ma juz szans na wspolne szczescie.

A po czym mam oceniac jak nie po postach? Co, znamy sie osobiscie? Co napiszesz, to to jest interpretowane, bo to jest tylko forum.

Poza tym to nie wiem czego sie na mnie tu wsciekasz - jak napisalam, ze Twoj maz i salvahe  to nieodpowiedzialni gowniarze, to go bronisz, ze taki nie byl, ze moglas na niego liczyc, rodzine zalozyc, przyszlosc planowac itp. a potem nagle zmienil sie po wyjezdzie. Teraz cala litania grzechow sprzed tego wyjazdu przytaczasz. To Ty w koncu wiesz za kogo wyszlas? Za odpowiedzialnego mezczyzne czy za egoiste i dzieciaka niedoroslego? Sama zdecyduj. Byl na miejscu i uganial sie z kolesiami - zle, nie ma go i nie ma kolesiow - tez zle. Ty chcesz zeby on byl taki jak Ty chcesz (odpowiedzialny, pracowity, rodzinny, kochajacy ojciec i maz, wiecej moze domator niz imprezowicz) ale on taki nie jest i nie bedzie. Ale chyba widzialy galy co braly? Sama napisalas, ze jak sie zaklada rodzine to trzeba byc odpowiedzialnym - to po co wlasnie Z NIM te rodzine zalozylas? Przeciez masz to co wiedzialas od poczatku - imprezy, koledzy, picie, olewanie rodziny - jak napisalas - to sie w jeden dzien nie stalo.

Fajnie, ze cos dla siebie robisz ale w takim razie nie pisz na kazdym kroku, ze bez niego zyc nie potrafisz, nie mozesz sobie wyobrazic przyszlosci bez niego, wszystko bys mu wybaczyla, bo milosc i take tam. Bo wlasnie sprawiasz wrazenie i to dosc jaskrawe takiej uzaleznionej od mezczyzny kobiety bluszcza. Jesli taka nie jestes to takiej nie graj.

A z ta praca to Ci napisze, ze jak ktos naprawde chce to znajdzie. Nie dzis to jutro, nie jutro to pojutrze ale znajdzie. Zreszta chyba w koncu bedziesz musiala. Nie u siebie to moze gdzie indziej.

W zasadzie to lepiej jak sie wywsciekasz niz mialabys tu ciagle plakac, lepsze emocje taka zlosc wywoluje:) Mnie to nie szkodzi.

Nie wsciekam sie za to ze ocenilas ich jako nieodpowiedzialnych gowniarzy, bo tacy są niestety. Masz racje mój maz nie zmienił sue z dnia na dzień, ale nie było tez tak ze nie mogłam na niego liczyć, bo przejawial w swoim zachowaniu cechy odpowiedzialnego ojca i meza. To odległość pokazała ze cechy faceta-wiecznego kawalera stały sie silniejsze. Jest ni zle z tym ze wybrał kolegów z takim a nie innym podejściem di życia, tylko z boku jak sie czyta czy obserwuje dana sytuacje to wyglada zupełnie inaczej. Koledzy jsk byli tak są do tej pory.
Moze w pewien sposób jestem od niego uzależniona bo byliśmy ze sobą tyle lat, dlatego zycie bez niego na dzień dzisiejszy jedt mi jakos ciezko sobie wyobrazić. Ale nie oznacza to ze jestem jak kobieta bluszcz bo dla mnie taki typ kobiety kojarzy sue rowniez z wiecznym sledzeniem tego co facet robi,ja go nie pilnuje, a to ze chciałam ratować za wszelka cenę mój związek i rodzine to normalne, przecież nikt nie chce stracić kogoś kogo kocha.
Co do emocji rowniez przyznam racje bo czasem lepiej sie powsciekac niż wylewać żale.
Jednak co do szans na jaki kolwiek powrót mysle ze salvahe i jej maz maja wieksze(oczywiście życzę by im sie ułożyło), w moim przypadku te szanse są bliskie zera, więc moze to powoduje u mnie taki żal.

a mnie bardzo pomogło, że oceniano to co pisze w postach a nie przez pryzmat tego, że zna się moje życie...
i wiesz - zmusiło to mnie do myślenia, innego myślenia...
wszystko co jest na forum tak właśnie potraktuj, a głaski też przecież dostajesz, bo każdy tutaj  po nie przychodzi

salvahe
odpowiedź jest bardzo prosta, on myśli o sobie, TY się nie liczysz.

Pamiętaj jak się kogoś kocha to się nie zdradza, nie okłamuje i nie oszukuje.

Czytam ten wątek od dawna, kilka razy się delikatnie odezwałem bo mi niezręcznie jako mężczyźnie, ale ciężko nie napisać jak to wygląda.
Salvahe- Ty sobie kreujesz rzeczywistość alternatywną nie mającą pokrycia w realiach.Wmawiasz sobie nieudolnie różne iluzje.
-iluzja nr 1:kontrola sytuacji.Każesz mu wybierać, stawiasz ultimatum.I jarasz się ,że postawiłaś go pod ścianą, że teraz on coś ''musi''.A szanowny mężulo ma w dupie Twoje ultimata.Ignoruje Cię pogardliwie jak żula proszącego o fajkę, ostatecznie zbywa potrzebą czasu itp. bzdurami.
-iluzja nr 2:''odeszłabym'': sranie w banie- Ty jesteś tak uzależniona od bycia z nim, że nawet jakby sprowadził kochankę do domu i lał Cię trzy razy na dzień kijem bejsboowym, to byś nie odeszła, tylko siedziała i ''miała nadzieję''.Taka prawda.
-iluzja nr 3:''dam mu szansę'': znów odwrócenie ról; wmawianie sobie, że on gdzieś w głębi czuje żal i będzie prosił o wybaczenie.A on nie czuje skruchy i nigdy nie poczuje.Dla niego obecna sytuacja jest jedynie problemem logistycznym i nie jest ''zagubiony'' ani nic z tych głupawych określeń z babskiego słownika.

Staram się OTWIERAĆ oczy, nie ranić...
Głaskanie po główce powoduje lanie ślozów - "otwieranie oczu" SPOJRZENIE z innej perspektywy... przynajmniej taką mam nadzieję. TEŻ byłam "ślepa" z miłości... ale jeśli można TEN etap skrócić to czemu ktoś ma z tego nie skorzystać.

CO do rozwodu - PAMIĘTAJ, że TU dużo od Ciebie zależy.
MOŻESZ nie wyrazić zgody, bo męża wciąż kochasz - "zablokować" proces PROSZĄC O CZAS, czyli zawieszenie sprawy np. na rok.
PRZEZ ten czas podejmiesz wiążące decyzje BO ZOBACZYSZ czy sprawa dała coś mężowi do myślenia. Czy ZROZUMIAŁ CO MOŻE STRACIĆ. Czy ON się stara... i jak Ty znosisz samotność oraz co dla Ciebie cenniejsze: iluzja związku z w/w czy może spokój i możliwość innego rozdysponowania reszta twego życia
Przeważnie opowiadam się PRZECIW rozwodom z byle powodu (w sytuacji gdy są dzieci) - ale nie za wszelką cenę, nie: "niechby pił, niechby bił - byle był"...
Teraz TY trzymasz karty - TY zadecydujesz co się stanie w sądzie... wreszcie decyzja NIE BĘDZIE JEGO, a Ty jak bezwolna ofiara prowadzona na rzeź.
Życzę owocnych przemyśleń powodzenia

Czy dla Ciebie rozwod to kolejna manipulacja, jakis straszak na meza? I jesli on pod wplywem tego ultimatum czy postraszenie "zmadrzeje", to uwazasz, ze stanie sie lepszym mezem? Nie, nie stanie sie. Zmarnujesz tylko pare lat zanim naprawde sie obudzisz. Bez meza.

Jak chcesz rozwodu, to go wez - dla siebie, dla swojego dobra i po przemysleniu a nie w afekcie.

Jak zaczniesz grac tym rozwodem jak przyslowiowym kijkiem, to sie nie zdziw, ze on sam kiedys sie z Toba rozwiedzie - bez zawieszania, odwolywania i liczenia na Twoj powrot.

To, co pitagoras napisal do salvahe to ostre ale bardzo prawdziwe slowa. Niechby bil byle byl. I tym sie roznimy w pojmowaniu milosci. Jedno madre przykazanie mowi nam "kochaj blizniego swego jak siebie samego". Ale nie wiecej!

Anhedonia juz jasno napisala to co wszyscy dookola widza, nawet wirtualnie - wasi mezowie kreca wami jak chca, trzymaja was pod kapciem, nawet palcem w tym kapciu nie ruszajac. Szanowalabys i cenila taka osobe? To dlaczego oni maja to robic? Bo Wy ich kochacie? To duzo za malo zeby zdobyc szacunek, powazanie, godnosc, wartosc w oczach drugiej osoby.

U mnie sytuacja wygląda następująco
W  piątek będzie 2tygodnie jak wyjechał m.
Mam dużo czasu na rozmyślanie ale nic mądrego nie wymyśliłam

Rozmawiamy z m dużo, nie ma już rozmów o rozwodzie
Stanęło na tym , że zostaje z nami
Mam nadzieje , że nam się uda