Jak mam KOGOŚ poznać?

Oczywiście że mamy, w dużej mierze sprecyzowane. I nie. NIE chodzi mi o wymagania 'wyglądowe'.

Poza tym widzę że temat nabiera tempa, szkoda że jestem z terenów północno-centralnych bo i ode mnie poleciałaby może taka propozycja.

Koleandra, ucięłaś dalszą część. Nigdzie nie napisałam, że nie idę.
Jak z tym Twoim niedoszłym? Zastosowałaś może moją opcję nr 7?

Spokojnie, staropanieństwo to tylko stan umysłu. Można się z tego wyleczyć. Niektórym dopiero po 40. się to udało

Oczywiście, że mamy, ale podchodzimy do tego racjonalnie. Jeszcze nie słyszałem, żeby facetowi przeszkadzało, że dziewczyna mieszka z tatą, a w drugą stronę to już się robi wielki problem. Wyższego wykształcenia też nie wymagamy. Nawet jak gotować nie umie, a wszystko inne jest OK to akceptujemy i liczymy, że się wyrobi albo sami się nauczymy. W kwestii wyglądu też nie wydziwiamy za mocno.

P. S. Tak naprawdę jak ma duże cycki to nie więcej się nie liczy

Skąd Ty go wzięłaś? Sympatia czy coś innego? Pochwal się, żeby koleżanki wiedziały gdzie szukać

Sympatia.

Zobaczymy, zaufania już na starcie nie mam bo facet kursuje Wawa/Lublin , mieszka w Wawie, ale na piwko pójsć plus po angielsku pogadać mogę.

Temat znam z opowieści kobiet, które miały kontakt z Włochami i wszystkie mówiły mniej więcej to samo. Do stałego związku nie bardzo. Bardziej do zabawy Oni mają zupełnie inne podejście do seksu i kobiet niż Polacy. Wierność to raczej nie jest ich domena.

Podpisuję się pod tym w całości.

Moja koleżanka związała się z Włochem. Niedawno urodziła im się córeczka. Ale to, że ON ma już swoją rodzinę, nie zmienia faktu, że liczy się dla niego tylko to, co powie mama (najlepiej by z nią mieszkał do śmierci). Natomiast gotowy na zabawę jest chyba cały czas-imprezy do rana i takie tam. (Koleś ma około 40-tki.)

Anjess, nastaw się odpowiednio, a będziesz się dobrze bawić! Powodzenia!

Pomyślałem dokładnie o tym samym Pewnie nudzi mu się po pracy Have a good time anyway

Dałem tylko luźną propozycję w oczekiwaniu na reakcję. Myślisz, że 20 zł jest dla mnie aż tak dużym wydatkiem, że zaproponowałem spacer?

Nawet Cię nie znam, a już Cię lubię Dobrze wiedzieć, że gramy w jednej drużynie

Wymówka nie jest wcale najgorsza A teraz tak na poważnie coś Ci powiem. Znam chłopaka z mojego miasta, który ma dziewczynę z Meksyku. Mogę to potwierdzić zdjęciami ze wszystkim (chyba) dobrze znanego portalu społecznościowego. Odległość jaka ich dzieli to około 8500 km. Widują się tylko kilka razy w roku, a mimo tych kilometrów jakie ich dzielą, są już ze sobą dwa lata W XXI wieku, odległość już nie jest tak wielkim ograniczeniem jak kiedyś... Są samochody, pociągi i samoloty. Co do tych ostatnich jest o tyle fajnie, że za grosze można kupić bilet w tą i z powrotem Jeśli ktoś chodź trochę się tym interesuje, to za kilkadziesiąt złotych można być szefem wszystkich szefów, chyba, że pracuje się za najniższą krajową lub ma się dwójkę dzieci na utrzymaniu Rano jesteś w Polsce żeby kilka godzin później być już w Bukareszcie czy Paryżu. Polecam Jedyną wadą jest to, że wieczorem trzeba niestety wrócić... Czasami warto się trochę oderwać od szarej rzeczywistości Są też oczywiście "skajpaje" i inne takie cuda. Wiadomo, że wirtualna rozmowa nie zastąpi nam spotkania twarzą w twarz, dotyku bliskiej osoby..., ale nie można mieć wszystkiego Życie trzeba przeżyć, ale nie byle jak i z byle kim!

Jak te Twoje kilkaset kilometrów wygląda przy jego tysiącach? Co jeśli Dynamitka, to Twoja druga połówka? Będziesz żył z tą niepewnością?

Każdy ma jakieś wymagania, wyobrażenia co do swojej przyszłej partnerki. Nie oszukujmy się, nawet jeśli chodzi o wygląd... Co z tego, że większość osób mówi, że nie ocenia ludzi po wyglądzie... W praktyce wygląda to tak, że jak przychodzi do spotkania, to kroją wzrokiem od stóp do głów. Jest dokładnie tak jak z opakowaniem. Jeśli ładnie wygląda, to mamy większą ochotę zajrzeć do środka... Charakter jest najważniejszy! Wygląd co najwyżej może być do niego miłym dla oka dodatkiem Takie jest moje zdanie. Jesli chodzi o mnie, to mam kilka cech, które musi posiadać przyszła partnerka. Co do wyglądu znajdą się raptem dwie rzeczy, na które zwracam uwagę. Są to na tyle błache rzeczy, że większość dziewczyn je spełnia..., gorzej jeśli chodzi o charakter

Bardzo cieszę się z tego powodu Nie martw się, ja z j. Polskiego też nie jestem jakimś orłem (z matury miałem tylko 73%, poczekaj,
poczekaj, kiedy to było )

Nie wiem czy wiesz, ale dziczyzna, jak już się tak do niej porównujesz, jest najlepszym i najzdrowszym mięsem Ma dużą zawartość białka, a niską zawartość tłuszczu i cholesterolu

Dziękuję, to bardzo miłe Wydaje mi się, że jest jeszcze kilku Panów na tym świecie, którzy o tym pamiętają Zasada jest bardzo prosta. Im szybciej i dalej zajączek ucieka, tym bardziej wilk ma go ochotę złapać. Najlepiej smakuje zdobycz, jak się trzeba o nią starać A tak poza tym, to mężczyzna potem bardziej szanuje swoją kobietę, bo wie ile się musiał za nią nabiegać (Szacunek do kobiet, bez względu na to co zrobiły czy powiedziały zawsze powinien być na pierwszym miejscu. W końcu to dzięki nim jesteśmy na Tym świecie ) Mówię to z własnego doświadczenia Dla nas to wygląda jak polowanie. Dlatego, Ty jako kobieta, która "szuka" idealnego partnera (nie jakiegoś Włocha - oczywiście bez żadnych aluzji) nie powinnaś się zbytnio podkładać pod nogi, bo nie o to w tym wszystkim chodzi Myślę, że to już wiesz

Zgodzicie się ze mną, że chyba nie ma osoby, która by o tym nie słyszała. Wydaje mi się, że ma to związek z tym, iż taka kobieta po prostu przestawała desperacko (na siłę) szukać swojego idealnego partnera. Kobieta, która zachowuje się w ten sposób dla nas staje się mało atrakcyjna (łatwa), chyba że i my szukamy KOGOŚ w akcie desperacji... To jest tak jak z dostawaniem czegoś za darmo. Niby cieszy, ale zazwyczaj nie ma to wielkiej wartości. Przepraszam za to jakże okrutne porównanie Pytasz "Może coś w tym jest?" Może tak, a może nie? Wydaje mi się, że zazwyczaj ów kobiety godzą się z tym, że nikogo/nikogo idealnego dla siebie nie znajdą (ah te wasze myślenie), ale co najważniejsze przestają się zachowywać ja desperatki. Wracając do Twojego pytania. Mam propozycję. Spróbuj się nie logować na tym forum przez dwa dni. Mogę się założyć, że przy następnej wizycie wrócisz do punktu wyjścia. Samotność chyba doskwiera Ci w takim stopniu, że znowu wrócą wszystkie myśli, które towarzyszyły Ci przy pisaniu tego tematu (pytania). Oczywiście mogę być w błędzie

Miłego popołudnia wam życzę

"przesz do przodu" Maleńka

Byłam na spotkaniu z tym Włochem. Miły facet i zainteresowany bo jutro chce się też spotkać ale z wyglądu nie w moim typie. Kurcze , szkoda..:(

A mój "ukochany" widzę w domu nieobecny, znowu u tamtej

Anjess, super, że poszłaś na to spotkanie. To pierwszy krok. Wychodzisz z domu, nie zamykasz się na świat. A że nie w Twoim typie? Cóż, gramy dalej.

Ja wiem, że przyciąga to, co nieznane, ale Południowcy to zdecydowanie nie moje klimaty wyglądowe. Może Anjess ma tak samo? Każdy ma inny gust.

Kamil, to nie jest tak, że zakopałam się na tym forum i od dwóch tygodni nie wychodzę z domu, a świat o mnie zapomniał. Lubię tu być. I tyle. Zgadzam się z Tobą, jeżeli chodzi o samotność. Chciałabym, żeby już się skończyła. JUŻ, a nie za pięć lat. A czekanie, aż ktoś się odważy mnie "upolować", może być dla mnie zabójcze.

Ja już nie taka młoda

Już chciałam napisać, że ładnie z tego wybrnąłeś, ale doczytałam drugą część...

No, teraz mogę pochwalić Najbardziej podoba mi się opcja "bez zrozumienia".

Może być dla mnie jasny blondyn a nawet rudy!

Oby był wyższy i wysportowany. Szczupły ale zgrabny.

A tamten z wczoraj... no nie był taki.

dobra, z wygladu wiemy wszystko.
No a z charakteru? Czemu ani słowa o tym nie było?

to nie żaden "mój były".
nie było go oczywiscie, ale rozmawialam z nim przez telefon a wieczorem przez skype.
Robi mi jakies wstawki, ale ja go zlewam i jestem chłodna. Troche był zaskoczony, no ale cóż....wiedział o co mi chodzi, nei skorzystał, jego strata. Niech teraz obchodzi się smakiem

witam wszystkich i dołączam się do grona saomtnych. również zaczyna martwić mnie moja samotność. mam 25 lat i od dwoch lat jestem sama, nei mogę trafić na nikogo do kogo mogla bym cos zaczac czuc. poznalam duzo chlopakow ale nie potrafilam nic do nich poczuc i rezygnowalam z tego, a gdy poznalam jednego chlopaka na poczatku dalam mu kosza a po jakims czasie zaczelam cos do neigo czuc to on sobie znalazl inna noi dalej jestem sama, a chciala bym miec osobe na ktora mogla bym liczyc kochala by mnie. czy nam poprostu pisana jest samotnosc?

Facet jest postawiony pod ścianą, grozi mu że zerwiecie znajomość a zostawia to na kiedyś tam. Widocznie uspokoiło go że sobie popisaliście, nie ma problemu i spotkać się nie ma po co. Facet jest bardzo obojętny, dobrze że się chociaż trochę rozprawiłaś  z nim. Polecam też nie pisać i nie dawać mu się więcej Tobą dowartościowywać ale to będzie trudne dla Ciebie.

No muszę, pisał do mnie dziś ale odpisuje bez zachęty na spotkanie. Nie będzie nic z tego, drugie spotkanie nie ma sensu.

Ja też mam  zamiar iść, czekam na potwierdzenie od koleżanki.

tez tak sobie mowie ze nie ma co sie zadreczac ze moze jeszcze kogos spotkam, ale to uczucie glupie ze wkolo widzisz osoby szczesliwe zakladajace rodziny a ja sama i nikt nawet nie kreci sie wkolo mnie z kim bym mogla byc a brac chlopaka pierwszego lepszego i byc z kims na sile to bez sensu

Ah te sztandarowe "nie czarujmy się". Chyba nigdy nie zrozumiem kobiet, które mają nie wiadomo jakie wymagania wobec mężczyzny, a potem narzekają jakie to są samotne, a mężczyźni do niczego. Może warto zaakceptować to, że ktoś nie jest strasznie przystojny i skoncentrować się na charakterze, podejściu do życia, celach, dotychczasowych osiągnięciach, a nie od razu spisywać na straty, bo wygląd nie ten, bo mieszka z rodzicami (co w tym złego?).

Pewnie masz rację. Ja gdybym miał taką możliwość to pewnie mieszkałbym, biorąc pod uwagę to, iż za pokój w Warszawie trzeba zapłacić ok 900-1000zł miesięcznie. Niestety jestem "przyjezdny", więc pozostało spłacać raty. Zapewne mieszkanie z rodzicami ma negatywny wpływ na wykształcenie się niezależności i samodzielności, jednak warto pamiętać o aspekcie finansowym.

Bo po okresie cielecym jaki teraz maja forumowiczki tu przychodzi - tym madrzejszym otrzezwienie i to w sama pore - nie czekaja juz na ksiecia, ruszaja z domu i poznaja prawdziwe zycie, przekonuja sie ze odrzucajac jednego po drugim w necie odrzucaly dobrych kandydatow. Potem niestety sa do wziecia tylko ci ktorych nie chcialy i to coraz gorszy typ, wniosek glupio jest czekac a desperacje sama sobie moze zarzucic bo nikt nie siedzi w cudzej glowie by odkryl powody wybrania wlasnie tego goscia.
Poki sa mlode mysla ze zlapia na urode super faceta a z czasem pojawiaja sie juz tylko zonaci czy rozrywkowi poludniowcy a to co sie lepiej kalkuluje to przecietniejszy "misiek" z otwartym portfelem i przywiazaniem, wygrzane lozko co jest wiele warte niz wasze nastoletnie naiwne marzenia z plakatow i mtv..
Wszystkie szukaja swojej wersji ideala a ten jesli gdzies jest obskakuje inna i co najwyzej zaszczyci niepoprawna "marzycielke" paroma nocami po ktorych i tak nie porzuci swojej obecnej partnerki bo jesli to zrobi po jakims czasie to on zostanie zdradzony jak czesto bywa, jedyny przypadek dzialania sprawiedliwosci losu.

Nie zgodzę się z tym. Z księcia z bajki wyleczyłam się już dawno. Po prostu szukam inteligentnego mężczyzny, który mnie zaakceptuje i będzie kochać. Ale to nie takie łatwe niestety, jakby sie mogło wydawać. Przykro mi, że nie macie zbyt dobrych doświadczeń.

Kogoś, z kimś mogłaby o wszystkim porozmawiać?

Uderzyło mnie to, co napisalaś: że jest obojętny.
Czasem opinia drugiej osoby pozwala dopiero zobaczyć coś, czego nie widziało, bądź nie chciało sie widzieć wcześniej.

Ten od driftow - przestaliśmy praktycznie pisać.

Może niektórzy mają zapisaną samotność?
Fatalnie to wszystko wygląda.

A wczoraj bawiłam się beznadziejnie.
Patrzyłam na tych wszystkich ludzi, na wymalowane tlenione laski z biustami na wierzchu, na facetów w odprasowanych koszulkach w kratkę i obcisłych spodniach - to nie mój świat i nie moje życie. Czułam sie samotna jak cholera, bo wydawało mi się, że nie pasuje tam.

W kolko o tej desperacji sie pisze a czy poznawac sie chocby z tego forum, spotkac raz to jakas ostatecznosc, powod do wstydu? Bo nie rozumiem zupelnie nastawienia, niejeden zaloze sie zaczepi czy wyjdzie razem jak mu sie uda i nadal narzekacie?
Im wiecej prob w realu tym wiecej szans ze uda, walkowanie tematu nic nie da bo teoretycznie dumajac nad tym i optymistycznie okaze sie ze jednak kazdy moze poznac kogos od razu i ze szczesliwym zakonczeniem tyle ze w praktyce jest trudniej ale tylko tam mozna sprawdzic teorie co powtarzacie bez konca...

Ja kiedyś poznałam z forum koleżankę, spotkałyśmy się na kawę i pogadać i dotąd jest moją przyjaciółką.

Faceta z neta też jednego już długo znam i jest moim najlepszym kolegą. Nie jesteśmy parą bo nie jest bardzo w moim typie ale lubię go.

Z forum prędzej bym poznała niż z tych randkowych stron

To jestes anjess jakims wyjatkiem ja tu poznałem ledwo pare osob a tylko z dwoma mialem dobry kontakt inni odpisza byle co i masz wrazenie ze to nastolatek nie osoba dojrzala ktora po 20ce juz planuje slub i dzieci.
Samotna1 widze lubi sie pozamartwiac a jakby miała z kim to i tak by nie wyszla jesli to tylko bylby spacer z kolega, co kto woli, ja mysle ze samotnosc kobiet to ich decyzja nie fatum.
Te ktore lubia tylko tu ponarzekac i czekac na litosc nie potrzebuja jej ani wrecz nie zasluguja na nia nic nie robiac

Gorzej jak wymagania przysłaniają rzeczywistość i przestaje się widzieć ludzi i ich wnętrze, emocje, uczucia...

Nie, zdecydowanie nie. Nawet gdybym spełniał wszystkie wydumane wymagania Ten typ człowieka do mnie nie pasuje, więc szkoda zabierać sobie wzajemnie czas.