Nasze po_prawiny - dzień w którym pękło niebo - Netkobiety.pl

Nie bierz rozwodu za porozumieniem stro .wez z jego winy .idz do adwokata on ci poprowadzi to wszystko .wezmiesz za porozumieniem stron i nie daj Bog niech ta szelma nie ma srodkow do zycia bedzie ci siedzial na karku z utrzymaniem mimo rozwodu .wez adwokacine z urzedu .nie potrzebnie z szelma dyskutujesz czy tak rozwod czy tak idz do adwokata i napisze ci pozew i wtedy twoj malzonek bedzie mogl sobie podyskutowac ale na sali sadowej .nie idz na latwizne z rozwodem bez winy bo to moze miec przykre dla ciebie skutki w przyszlosci .

O matko! co to się dzieje !
ludzie to juz wariuja !
kto o zdrowych zmysłach zdradza małzonaka zaraz po slubie ! krztyny moralności, ludzkiej przyzwoitości !

Na litość Boską !

on ja dostał i jedyne co zrobil to  nakaał byc dobra zona, i milczec o tym co było, a kiedy w koncu nie wytrzymała i chciała pogadac, znow ja zawiodł, zwalił na nia, ona bedzie z nim gadac jeszcze wiele razy bo chce zrozumiec, chce zmiany w nim, konfrontacji, a jedyne co uzyska to ponizenie siebie i obwinienie, za chwile nie bedzie juz wiedziała co myslec i robic,
pewno ze jej sprawa czy chce byc czy nie, czy chce wybaczyc i zyc, tylko co dalej, bo jesli byłby cien szansy, na zrozumiienie, na zmiane jego to pierwsza bym powiedziała, zeby poczekała i wybaczyła, ze potrzeba na ten bol czasu, ale facet ewidentnie leci z nia w kulki, obwinia i sie wybiela, a jak ona sie poczucje winna zdrady to go sobie usprawiedliwi, i da mu przyzwolnie, forum wykorzystała do tego aby dostac wsparcie ktorego on jej nie udzielił, nie musiał, nie kazdy facet umie, nie kazdy facet przyzna sie do błedu, ale zaprzeczanie i obwinianie, nie, zdecydowanie to fałsz.
mogłby powiedziec, ze nie wie dlaczego, ze to chwila, ze sie wciagnał, nie wiem, cokolwiek, ale nie ze to jej wina, to swiadczy o nim, i to zeby nie gadac o ty, a jak gadaja to jej wina, skoro to usłyszła i sie nie zgaadza z tym, bo w srodku wie, ze to nie prawda to bedzie brneła w to, a im dłuzej go bedzie meczyc tym wiecej syfu usłyszy na siebie, powodzenia,
katowanie siebie za i tak juz zmasakrowana psyche ja wysiadam

To ty ja i inne by tak postapily ona sama musi pojsc po rozum do glowy .nikt nikogo nie zmusi do odejscia .jej zycie jej wybor.sprobowal raz beda i nastepne .

Jaja bym uciela i odeszla .proste jak drut

Rekawiczki  bym wziela.mi to sie wydaje ze panoczek to juz z siostra tego kolegi to juz dawno wywijal.ale to tylko moje zdanie .łajdus

Samiec podly .dla mnie czy w dniu slubu czy 10 lat po to nie powinno miec cos takiego miejsca.niech szelma sie rozejdzie i uzywa zycia

Witaj,

Bardzo mi przykro, że znalazłaś się w takiej sytuacji.

Jestem rozwódką z orzeczeniem winy męża (zdrada małżeńska) - po 15 latach małżeństwa. Rok po rozstaniu z nim złożyłam pozew rozwodowy. Rozwód trwał 1 rok i miesiąc i zakńczył się orzeczeniem rozwodu przez Sąd II instancji, który odrzucił apelację ex).
W sądzie przeciwko mnie było 10 świadków ex. Moja sprawa rozwodowa była jak kiepska telenowela, kłamstwa były powszechne ale najgorszy był szantaż emocjonalny, który stosowano wobec mnie, bo chciano odebrać mi nastoletnią córkę ( z powodów alimentów).
Ja powołałam 3 świadków, w tym kochankę ex ( koniecznie powołaj kochankę męża na świadka, nie wahaj się!!!).
Twój mąż zdradził Cię zaraz po ślubie, masz prawo żądać rozwodu z jego winy. I niedaj sobie wmówić, że emocje, że to, że tam to. Masz teraz prawo zadecydować co dalej. Ja nie dała bym drugiej szansy twojemu mężowi, bo po tym co napisałaś to perfidny typek, który jest winny a chce odwrócić kota ogonem... i jeszcze do tego wszystkiego ma czelność przypisywać Ci winę za swój uczynek - masakra. Twój mąż to manipulator i przyszłość z nim byłaby niepewna. Dobrze, że dowiedziałaś się teraz jakim osobnikiem jest twój mąż.
Za 6 miesięcy możesz złożyć pozew rozwodowy z orzeczeniem winy męża. W tym czasie muszą ustać między wami więzi: emocjonalna, fizyczna i ekonomiczna, bo bez tego ani rusz.
Moim zdaniem masz sprawę wygraną, tylko jeśli czujesz, że nie dasz rady emocjonalnie, to pełnomocnik (radca prawny, adwokat) będzie potrzebny.

A co z unieważnieniem małżeństwa? Dowody masz, świadka-kochankę masz, to w czym problem złożyć pozew o nieuważnienie małżeństwa?

Pozdrawiam i ściskam Cię "wirtualnie"

Inka nie wierz w to co mówi.
Mógł nie brać ślubu skoro było źle ! Skoro wziął = nie było źle.
To się nie trzyma "kupy".
Jak pisała eine_gute - ja też sądzę, że przed ślubem były inne "historyjki", o których nie wiedziałaś.
Problem pojawił się bo odkryłaś jego ciemną stronę, więc Ty jesteś winna bo on sadził, ze po ślubie będzie tak jak przed. On nie dorósł do bycia mężem.
Nie wiem czy ktoś już CI wspomniał ale to co usłyszałaś to chyba klasyka. Zdradzacze próbują na zdradzanych przerzucić odpowiedzialność za zdradę. W ten sposób uzasadniają tę ohydną rzecz przed samym sobą, obciążają ofiarę, de facto ranią ją po raz drugi. Zdradzony bierze sobie to do serca, rozkminia dniami i nocami. Szuka, szuka, gdzie popełnił błąd. A jak widzę Twój zdradzacz się usprawiedliwił, nie ma takich wyrzutów, dzięki temu może patrzeć do lustra, do czasu.
Jak już ktoś napisał tu na forum, na zdradę NIE MA UZASADNIENIA. To najgorsze skurwysyństwo jakie można zrobić partnerowi. pół biedy gdyby nie było ślubu ale takie idiotyzmy w małżeństwie to już konsekwencje.

Ale ten świat zszedł na psy. Tylko strzelić sobie w łeb .
Inkaa wróciłaś bo liczyłaś na to, że będzie OK.
Twój jm wrócił do normalności, zero skruchy, zero żalu.
Ciebie natomiast niszczy to co on Ci zrobił. To jest jak rak i to rak najbardziej złośliwy.
Ty będziesz cały czas myśleć gdzie on jest, z kim, co robi. Te myśli wykończą Ciebie psychicznie.
Raz Ciebie oszukał i to naturalne, że Ty mu nie będziesz wierzyć.
Czy chcesz zgotować sobie taki los?
Swojego czasu na tym forum znalazłem wątek o rozwodzie i wszystkie tam dziewczyny pisały, że żałują iż zwlekały tak długo z tą decyzją. Też dawały szansę, ale wracały do toksycznego związku.
Ja jestem znacznie starszy od Ciebie i  mam już trochę doświadczenia życiowego i będąc na Twoim miejscu rozstał się z nim.
Wiem, że byłoby to bardzo bolesne, bo plany na przyszłość związane z tym zdrajcą prysnęły jak bańka mydlana. Ale życie z nim to będzie dla Ciebie udręka.
Jesteś jeszcze młodziutka i całe życie przed Tobą.
Mogę Ciebie teraz tylko i życzyć podjęcia mądrej decyzji.
Pamiętaj, ten kto ma miękkie serce musi mieć twardą

Diament74 dzięki wielkie i zawstydziłaś mnie .
Szkoda mi Inki nie zasłużyła sobie na takie coś
Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Trafiła na dobrze maskującego się śmiecia.
Takich to tylko pod mur i .
Nie na widzę zdradzaczy i zdradzacek
Pozdrawiam wszystkich dotkniętych przez los

racja, czytam na innym tamacie tego forum, babka w ciazy z drugim dzieckiem a maz sobie poszalał,
najpierw zaprzeczał, ale nie obwiniał jej nigdy, potem przyznał sie, ze sie pogubił, nie wie czemu, ze sie zakochał, tak myslał, ale ze go kantem pusciła z innym to ja zostawił, bo był zazdrosny i powiedział, ze zona nigdy by mu tego nie zrobiła, podobna nie zdradził bo nie zdazył, nie mieli gdzie bo to w pracy, ale nikt  nie wierzy, zwłaszcza ze maz jej sie w to właczył, odszedł, wrocił, do tego skakał, i w ogole było kolorow, nawet powiedział do niej, ze moze go zdradzic, ale nie z mezem tamtej, bo tego by nie zniosł, moze z jego bratem, bo ona mu sie zawsze podobała,
wiec ewidentnie zdradził, ale ma skruche, gada z nia, wział odpowiedzialnosc za siebie i za to co było, nie obwinia jej, i ich zycie seksualne jest obecnie super, ona nie widzi problemu, choc zaczyna sie łamac i szukac dziury w całym, rozpacza, ze nie pomogł jej przy porodzie i potem, bo był zaangazowany w tamta, ale gadaja o tym, i on nie obwinia, i on nie zdradzi, bo sie tstara, bo jej nagskakuje, i sie biczuje, choc do zdrady sie nie przyznał,

Diament74 jesteś bardzo mądrą kobietą.
Zastanawiam się dlaczego te dupki (faceci) tego nie potrafią pokumać.
Znalazłem się na tym forum bo miałem problem.
Moje małżeństwo było w rozsypce i to totalnej.
Nigdy bym się nie spodziewał,że od obcych osób mogę uzyskać takie wsparcie.
Uzyskałem je i dzisiaj jestem szczęśliwy.
Teraz chcę wyrównać rachunki i pomóc innym.
Diament74 to dla Ciebie, za Twoją mądrość, za Twoje przeżycia etc.

Tak jak mówiłem i tak twierdzę, facet nigdy nie zrozumie, że kobieta jak kocha,to kocha całą sobą i ja to zrozumiałem po jakimś czsie i teraz to bardzo mocno deceniam.
Kiedyś seks 3 no może 4 razy w roku, teraz 8 razy w tygodniu (czasem nie daję rady )
Ale ona czyli moja żona stała się tą dziewczyną z przed ślubu.
Piękna, seksowna, gorąca, oddana etc.
Tylko ją kochać.
A tak na marginesie to powiem Wam, że jesteśmy 37 lat po ślubie, razem 44 lata a kochamy się jak małolaty

chciałabym moc krzyknać, :lol:hura, madra dziwczynka, ale musze być ostrożna, bo długa droga przed tobą,
troche bólu, roczarowania, smutku i żalu, ale i wewnetrzny spokój,
pozostanie z nim to jakby samgwalt po gwłcie zbiorowym,
nie da sie wytrzymac tak na dłuższą mete, nie ma wsparcia w człowieku, ktorego sie uwazało za biską osobe,
ktorą sie kochało, ale nie wiadomo czy było się kochanym,
z kazdym dniem bedziesz odkrywała nowe prawdy o nim, now niefajne rzeczy i niefajne uczucia,
moje pytanie brzmi: dlaczego nie było teścia w tym? może ma odmienne zdanie niż mama, ktora synka usprawiedliwia?
nie pozwól aby cirobiła krzywde, aby na ciebie wpływała co masz myśleć o jej synu, ona nie widzi w nim niedojrzałego gówniarza, który zrobił wielką krzywde, nie ponióśł zdanych konsekwensji, i przerzucał odpowiedzialnosc na ciebie,
powiem ci tak, gdyby on był choć odrobine mniej zapatrzony w siebie, odrobine taki jaki powinien byc, powiedzałby ze nie wie dlaczego tak zrobił, ze jest głupi, i żałuje, to pomaga kobiecie uporac sie z tym w bardz  szybki czasie, a chec naprawienia tego przez niego i nadskakiwanie tak bym to nazwała daje kobiecie poczucie, ze jest teraz najwazniejsza, i problem zdrady  mija, wracaja do zycia,
tutaj jego obwiniaie i egoizm spowodował, ze nie dosc, ze nie mogłas tego  zniesc, nie mogłas tego tez zrozumiec, a co najwazniejsze, nie mogłas tego przezyc,
kazda straa wymaga przepłakania/przekrzyczenia co jak kto to przezywa,
odejscie w inno miejsce da ci dystans do sprawy, pozwoli spoojnie spojrzec na to i ocenic sytuacje,
o ze on nie wie jak ci pomóc, to nie usrawiedliwia jeg ,
wiele facetów nie umie ani sie przyznac, ani przezywac z obieta, wielu...
ale nawet gdyby milczeli i wytrzymali to, to juz było by wiele,
tego tutaj nie było,
jak sie siedzi z soba to sie na siebie negatywnie działa, nie mysli sie racjonalnie tylko dreczy siebie i zdrajce, i ma sie do tego prawo,
gdyby miał jaja to by zabrał ciebie z powrotem, powiedziałby ze zniesiecie wszysko, choc on nie umie, ale sie wypiał,
lepiej nie słuchac, nie odpowidac za to,
o mysli, ze tobie przejdzie samo, ze sie wytrzasiesz u rodzicow,
i dobrze mysli, bo na forum załatwiłas to czego z nim ci sie nie udało,
dobrze, od tego sa ludzie, choc nie zawsze beda mili i zgodni z toba, to daja ci takie wsparcie jakiego on nie dał,
a sa i faceci tutaj,
pozol sobie przezyc i ból i strate, nie upraszczaj, nie usprawiedliwiaj, na razie nie musisz podejmowac zadnych decyzji,
ocenisz to na chłodno za jakis czas, jak ci minie emocjonalny zal,
a on nie stanał tyle razy na wysoosci zadania, ze i tym razem nie zrobi tego
w jego mniemaniu n sie stara, bo ci cos proponuje, wybiera takie rzeczy, aby jak najdalej było od problemu, ale nie wystarczy zakryc czy oddalic tego i znaczy ze tego nie ma, to jest tak jak robi mój pies u weterynarza, schowa sie pod pache moja i nie widzi, lekarza, a skoro nie widzi go to znaczy, ze go nie ma i jest zaskoczony, ze go ktos kuje w d..pe,
problem nie znika kiedy zamykamy oczy,
można zamiatac pod dywan, ale kiedys trzeba tam w koncu sprzatnac,
w jego odzuciu zoił co mógl, abys zpomniała o tym, i nie rozumie dlaczego nie diała, ale nie zrobił jednego...
nie  wysłuchał, nie wsparł, nie wytrzymał tego, nie pozwolił na zal i żałobe,
podobno strata trwa jak załoba rok,
czasem krocej, zalezy jak bardzo jest sie emocjonalnym i jak bardzo kochało, i tez od tego jak zdrajca sie zachował,
przezyj  t jakos, nabierz dystansu, nie daj sobie nic wmawiac,
to ty jestes ofiara, ty ponosisz koszty najwieksze,
mama nie uchroni tym razem synka, nie powol na to aby na ciebie wpływali,
ty sama nie wiesz co zrobisz, ale wiez, ze potrzebujesz wsparcia, miłosci i cierpliwosci,
twoi rodzice ci to dadza,
zycze powodzenia

milusio

zero wyrzutów

teraz tez nie jesz, tez nie spisz, a zaufania brak

brawo, medal panu za odwage

on chciał odejsc, rżnał tamto pudło i tobie dupsko, 

Wyprowadziłam się z hukiem. Zaprosiłam rodziców i teściów, powiedziałam prawdę, pokazując nie zbite dowody. Tego samego dnia się spakowałam i odeszłam.

jak wrociłas twoja intuicja ci mówiła, ze ty nie chcesz, choć umył wypierał, kłamał jej, ze ciebie zostawi, czy tobie, ze tamto nie ma znaczenia

nie wiadomo, kłamał stale, teraz tez kiedy przyszedł z mamusia, i ona ci jeszcze zada bobu, zamiast zrozumiec ciebie to go chroni,

mój syn nie zdraził nigdy, jak miał dziewczyne a podrywał inne dostał taka bure ze mu sie odechciało, on nawet nie wiedział, ze podrywa, samo jakos z niego wychodziło, ale szybko nie wróciło, kregosłup moralny kształtuje sie w człowieku od urodzenia, i kontynuuje poprzez okres nastoletni do ozenku,
moja mama na zdrady mojej siosty nic nie powiedziała jej, kryła ja przed chłopakiem w zwiazku wieloletnim, usprawiedliwiała ze młoda była bo 15 lat miała jak zaczeli chodzic, to sie musi wyszalec,
nie ma czegos takiego jak konsumcja obcych majtek po ślubie w imie zasady, ze jak wtedy nie mogłam/mogłem to teraz musze i mi wolno, nikt nie broni za młodu, jak ktos sie nie wychulał to jego problem, moze sobie na necie popatrzec a jesc w domu, ot i tyle
mógł ciebie oszukiwac do konca swiata, albo odejsc i tez twój swiat by runał jeszcze gorzej,

jestes młoda, ale juz masz inteligencji, masz tez wyczucie, twoja intuicja ci podpowiada, choc nie wiesz czy masz jej słuchac,

nawet najmądrzejsze kobiety dają się omotać przez spryciarzy, którzy wiedzą gdzie nacisnąc, aby uzyskać co chcą, dlatego długa droga do spokoju emocjonalnego, ale myśle sobie, ze sama separcja oecna da jej ukojenie, bo  nie można dług dręczyć siebie i zdrajcy dlaczego to zrobił, i słuchać ze sie jest winną,
samo zachowanie jego dowala osobie, która nie wie co sie dzieje, jest drażliwa, czepia sie o wszysko, ale jak ma być jak jej świat runał, musi na nowo poskładać klocki do kup, tylko, aby nie kleić pęknietego dzbana spoiwem, ktore nie trzyma,
najwazniejsze, ze nie musi udawac dobrej zony, ze nie musi milczec, nawet jak bedzie po kilka razy wyła i wyzywała rodzice nie powiedzą aby była cicho, nie obwinia,
nie mówiłabym jej, ze nie była kochana, bo w jakimś sensie była na jego chory sposób, zaprzeczanie da jej tylko do bani, że z nia cos nie halo, ze nie była warta miłości, a to nie prawda, była warta, ale ktoś to spieprzył, ktoś miał ochote na przechodzoną eklerke, bo wszystkim smakuje, a zostawił pyszny tort weselny,
diwie sie tamte kobiecie, ze ona takie cos zrobiła komus na czyims ślubie, zwykła szmata, w czyims domu, ale los zawsze oddaje z nawiązkom, i jej tez odda w swoim czasie, zwykła blac,
kochał ciebie, ale był niedojrzały i brał jak dziecko wszysko na co miał ochote, nie pomyślał ani na moment o konsekwencjach, a kiedy one przyszły nie chciał ich poniesc, nie wział tego na klate, tylko spychologia,
odetnij sie od  niech na razie, nie kontaktuj, nie mozesz w tym stanie rozmawiac z zadna osobą zwiazaną z nim, bo bedą na ciebie wpływa, czysty umysł i dojrzałe decyzjie podejmuje sie kiedy sie uwalnia od problemu, znika na chwile,
bedziesz miec hustawki nastroju, od płaczu po wybuchy smiechu, nazwij te uczucia, to pomaga, nie powstrzymuj, nie analizuj, nie dus w sobie,
i zyj, spokojnie na razie w bólu, zyj jakby kazdy dzien miał byc ostatnim, a kiedy zdrajca zapuka do twoich drzwi, i zapyta o powrót, powiedz mu, zeby był dobrym mezem i czekał, i zebyscie teraz o tym nie rozmawiali, uwierz mi, poczujesz sie lepiej

jeśli cos czujesz sie nie halo to posłuchaj siebie, zaufaj swojej intuicji co ci mówi,

Zgadzam się z Tobą Lexpar. Uważam, że Inkaa miała dużo szczęścia, że dowiedziała się o drugiej naturze swojego męża.
Ja odkryłam zdradę męża, kiedy on był w delegacji. Kiedy wrócił do domu, kartoniki z jego rzeczami czekały na niego. Kochałam swojego męża nad życie, byłam wobec niego lojalna, uczciwa, szanowałam go bardzo a on... Decyzja o rozstaniu z nim nie była dla mnie łatwa. W ciągu miesiąca schudłam 17 kg, nie mogłam jeść, spać... na szczęście mam pracę, której mogłam się w tamtym czasie oddać do reszty, po za tym los tak chciał aby na mojej drodze stanęła kobieta, koleżanka z pracy, która pomogła mi przejść ten najgorszy okres. Znałyśmy się tylko 3 m-cy ale rozumiałyśmy się od początku, jak dwie bratnie dusze. Dziś jestem szczęśliwą mimo iż bez partnera u swojego boku, bo wolę być sama niż "wdepnąć", w kolejny chory związek z pasożytem, tudzież padalcem.
Kiedyś bardzooo bałam się samotności ale dziś nie wiem w ogóle co to znaczy być samotnym? Samotnym można być na bezludnej wyspie... Czasami barkuje mi kogoś do przytulenia, to normalne, bo jestem normalną kobietą ale to nie oznacza, że jestem samotna i nieszczęśliwa. Człowiek może być "samotny" i szczęśliwy, tylko musi bardzo chcieć dostrzec to szczęście, bo czym ono dla nas jest to szczęście? Właśnie udzielam się na wątku związanym ze szczęściem i samotnością, w dziale samotność, więc stąd ta przydługa na ten temat wstawka, po za tym myślę, że tego może bać się teraz Inkaa.

Lexpar dziękuję po raz kolejny To naprawdę bardzo miłe

No cóż, ja jestem starej daty człowiek i tak wychowali mnie rodzce.
Kobieta to nie tylko towar do łóżka
To istota, którą trzeba szanować i to bardzo.
U mnie swojego czasu w związku było bardzo źle.
Ale ogarnąłem się ( dzięki temu forum) i teraz wiem, że mam najpiękniejszą żonę na świecie.
Ona mi krzywdy nie zrobiła ( nie zdradziła ja jej też). To prędzej ja byłem tym złym.
Teraz od dłuższego czasu staram się i walczę o nas ( tak walczę o nas) bo rutyna zabije każdy związek, a tego nie chcę.
Na chwilę obecną jest i oby tak dalej.
Pozdrawiam cieplutko

Absolutnie nie jest to " kącik wzajemnej adoracji" tylko wykazanie wielkiego szacunku mądrej i to bardzo mądrej kobiecie.
A ty czytaj te posty z rozsądkiem

Żyję w poczuciu winy. Nie wiem skąd mi się to bierze.. Może stąd, że jak mu powiedziałam że chce się wynieść on do mnie wrzeszczał, że oszukałam jego i jego rodzinę, bo wróciłam do domu a teraz odchodzę.

A on znów mnie kocha, dzwoni, pisze.

Boje się złożyć pozew o rozwód, bo boje się że będę obrzucona winą przez niego i jego rodziców. I nie mogę się uporać z tą paranoją. Mam poczucie, że fer byłoby pójście do niego, jego rodziców i uprzedzenie o tym. A zarazem ciągle myślę o tym, że on mnie nie uprzedzał że skacze w bok.

Nie widzę naszej przyszłości, czuje się jak pionek w jego rękach bo kiedy chce mnie kochać to "kocha" a kiedy nie to odstawia na półkę. Wiem, co mam zrobić tylko cholernie się boję.

Do najgłupszych się nie zaliczam, ale czegoś tu nie rozumiem. Facet dzień po ślubie idzie do innej laski, a Ty niby oszukujesz jego rodzinę i jego? Wartości moralne się komuś poprzestawiały raczej. To aż jestem ciekaw jakby zareagowali jakby sytuacja była odwrotna? Bo wnioskuję z tego, że byliby bardzo zadowoleni.

Ona swojemu mężowi wybaczyła zdradę. I są razem, dlatego myślę że to samo oczekują ode mnie.
A mi nawet o wybaczenie nie chodzi, tylko ja po prostu nie umiem z tym człowiekiem już żyć. Zawiódł mnie na każdej płaszczyźnie naszego życia.

tez tak mysłałam, ze ona była zdradzona -tesciowa, ale nie chciałam sie wymadrzac, stad jej stanowisko, ze mozna wybaczyc, a skoro zrobiła to wbrew sobie to stad brak jej oceny realnej sytuacji teraz wobec syna, broni nie jego tylko swojej podjetej decyzji, bo jej maz moze sie zmienił i w jej odczuciu warto, tylko, ze jej syn dostał złe wzorce, moze zdradzac i jest w tym bezkarny, bo tata zdradził i było mu wybaczone, dlatego on nie jest w stanie podjac odpowiedzialnosci, oczekuje tego co zostało mu wpojone,
wiec jego matki nie przekonasz, bo cokolwiek powiesz to ona powie, ze wie jak jest i ze to mija, i ze warto, tylko, ze  jej historia jest inna, było to w innych okolicznosciach i samoistnie, a synek nauczył sie tak i nie widzi w tym nic złego, wiec ty masz gorzej,
ona była sama w tym, ty masz ją przeciwko bo jej stanowisko jest pasywne, ona wybaczyła, ty tez musisz,
nic mylnego
nie jestescie takie same, sytuacje były inne, i zero zrozumienia,
ona tego nie przyjmie, dlatego nalezy zrobic to z twoimi rodzicami, bo nie tylko bedzie wsparcie w praniu mózgu prze juz 2 osoby, wpływanie na ciebie itp.
nie ma znaczenia co mąz ci mówi, ze oszukałas jego rodzine, ze odeszłas, powinnas oddac to, powiedziec ze oszuakałes moja rodzine, zdradziłes mnie a oiecałes kochas, szanowac i byc wiernym, musisz wybic go z wpedzania w poczucie winy, ja wiem, moze to nie jest eleganckie, ale pomocne,
jesli on nie ma wsydu aby ciebie obwiniac i wykorzystywac swoich rodzicow w tym to ty jestes całkowicie zwolniona z lojalnosci wobec nich,
to jest wojna wydana tobie, psychologiczna, ma za zadanie złamanie ciebie, jesli bedziesz chciała do niego wrocici to nikt ci tego nie zabroni, ale jesli zrobisz to teraz to on nie poniesie zadnych konsekwencji, bedzie miał poczucie bezkarnosci i bezczelnosci a pozatym w ten sposob bedzie  a ciebie oddzałowywał całe zycie, czego na dłuzsza mete nie zniesiesz, zdominuje ciebie i wmówi ci potem co bedzie chciał, a sytuacja obroci sie przeciwko tobie,
uwazam, ze to nie jest dobry czas na rozmowy i na powroty,
owszem mozesz dla spokoju i działajac jak on nasciemnac zeby dał ci czas, i wrocicsz jak sie uspokoisz za kilka m-cy,
da ci spokoj, a ty zrobisz po swojemu, tylko potem bedzie ciebie rozliczał z krecnie, a nie wiem czy jestes w stanie obronic ie przed jego zła enerrgia,
musisz wybrac czy chcesz okłamac go aby dał ci spokoj i potem miec dym w sadzie , czy teraz miec naloty i problemy w sadzie,
on i tak dupe ci wymaluje w kazdej sytuacji, to wiesz, tesciowa ni udzieli ci wsparcia, w ostatecznym momencie mozez ja obwinic za ta sytuacjie bo sie do niej przyczyniła, ale odpowiedzialnosc spoczywa na zdradzajacym, to jak postapili jego rodzice jest dla niego drogowskazem, ale jako wolny człowiek dokonuje wyborów, nie moze zwalic winy na wychowanie, i mame, bo to nie była jego sprawa czy sie pogodza i jak to sie rozegrało,
mozliwe ze wychowała dwoch egoistow, meza i syna, dla syna połaczyła zwiazek na nowo, a dla ciebie jest to argumentem do rozstania-tz. " mamo, my nie mamy dzieci, my nie mamy co ratowac, to było w dniu naszego ślubu, w tym dniu poswiecił wszysko, a ja mu wybaczyłam zdrade, nie chodzi tutaj o nią, a o zachowanie po zdradzie, i w jaki sposob do tego podszedł, jakby nic sie nie stało, a stało sie, nie jestem toba, nie musze ratowac czegos co nie istnieje, pozatym on mnie nie kocha, zobocz co pisał, planował odejsc za jakis czas, gdyby nie wy, nigdy by nie zakonczył zwiazku, powiedział to"
co ztego ze to nieprawda, on tez kłamie, kłamca nigdy nie odda ci honoru i nie odczuje jak to jest byc oczukiwanym jesli ty nie zrobisz tego choc raz jemu.
nie ma znaczenia co powiesz, wazne, zeby go wybic z rytmu, mechanizmu sciemniaia, aby uzyskac zdziwienie, i nie komentowac tego, ani potem nie tłumaczyc kłamstwa, wiem, ze to trudne, ale skuteczne, albo sobie odpusci, albo zrozumie do czego kłamstwo prowadzi,
ale na wsparcie ich nie licz, teraz rozumiem czemu na urodziny przyszli bez tatusia, wolał zdrady jego nie przerabiac, czyli taus tez zamiótł pod dywan i ucieka, super model,
wzorzec  wysmienity,

narazie to trudno jej w to uwierzyc, przed nia dopiero walka i ci najgorsze, a najlepsze bedzie kiedy to minie,

trzeba na swoich urodzinach uswiadomic jego mamusie co synus odwalil.
Nie powinnas miec zadnych wyrzutow sumienia .zreszta zrobisz jak chcesz .to bedzie wiecznie do ciebie wracalo ile kroc razy polozy na tobie łape ile kroc razy poczujesz jego oddech .cofniesz sie on ma gore nad toba .szkoda ze w noc poslubnal zapomnial co obiecywal a od ciebie po jego zdradzie wymaga dotrzymania slowa ? Typ z pod ciemniej gwiady .oby takich bylo jak najmniej

Adwokat już mi napisał wniosek i czeka aż przyniosę resztę dokumentów. A ja z tym zwlekam.. Powiedziałam adwokatowi, że potrzebuję jeszcze chwile czasu dla siebie.

Od męża dostałam kwiaty, jego mama natomiast kontaktuje się ze mną i powtarza, że mój mąż mnie bardzo kocha, stara się, i nie daruje naszego małżeństwa. Nie wiem, czy ona mówi to sama z siebie czy faktycznie on jej coś takiego mówi, bo jego zachowania nie mają pokrycia w jej słowach. Czuję, że robią mi wodę z mózgu. A ja po kontaktach z nimi nie śpię, boli mnie brzuch i muszę brać tabletki uspokajające.

Stanęłam w miejscu, w strachu co dalej.. Czy mu powiedzieć, że chce rozwód czy po prostu złożyć dokumenty.. Nie wiem już nic.. Wszystkiego się boję.. Najchętniej zamknęłabym się w jakimś schronie żeby nikt już mnie nie znalazł i nie skrzywdził.

Bardzo to wszystko przeżywam. Żeby przeżyć każdy dzień żyję wg kalendarza - czyli dni z góry zaplanowanych. Nie mogę mieć wolnego czasu, bo to nie sprzyja mojemu nastrojowi. 

Staram się sobie pomóc jak tylko mogę.

Witaj Inko

Dawno u Ciebie nie byłam w temacie,no i widzę że jak na razie stoisz w miejscu.
Na daną chwilę to wszystko jest trudne,ale nie daj się omamić jego Matce i jemu samemu.
On raczej próbuje Cię urobić,załagodzić sytuację,udawać że nic się nie stało. Tak mają ci co zdradzają. Ja ze swej strony życzę dużo siły abyś jednak wzięła się za sprawę rozwodową i miała to za sobą,a czas koi rany. Potem zaczniesz żyć swoim życiem i zobaczysz że bedzie znacznie lepiej kiedy już otrzymasz rozwód. Nie zwlekaj bo szkoda czasu.

Pozdrawiam serdecznie

Podobnie chciałam napisać - więc tylko zacytuję

Mieszkacie w jakieś mniejszej miejscowości? CZy to własnie nie ten problem- strach rodziny, o to co powiedzą inni?

A co na to Twoja rodzina?

A w temacie rozwodu - jeśli ja miałabym tyle wątpliwości- a raczje też bym miała- nie powiedziałabym, tylko złożyła pozew- jak powiesz, to dopiero się zacznie pranie mózgu ze strony rodziny i znając życie nie złożyć tego pozwu a już na pewno będziesz przekłądać jego złożenie- a przezcież chcesz to zrobić:)

Jeszcze dzisiaj donieś stosowne dokumenty i uwolnij się od tego - Ty nie masz nic do stracenia - sama to wiesz, bo pisałaś - początek pseudomałżeństwa, bezdzietni- jeśli z nim zostaniesz prędzej czy później wylądujecie w łóżku po to by robić potomków- na pewno tego chcesz? liczysz na to, że jak staniesz się marudna, brzuch Ci urośnie, odechce Ci się tym bardziej kontaktów z nim, potem absorbujące dziecko - to on będzie Ci wierny?

Facet, który zdradzał dzień po ślubie w dodatku z zupełnie obcą osobą to chyba taki typ, który mysli o sobie, że narodził się po to, by uszczęśliwiać inne kobiety i będzie to robił, bo to jego misja.

MAsz pewność , że teraz już Cię nie zdradza?

Nawet jesli- to nie łudź się - zdradzi Cię jeszcze nie raz

na pewno tego chcesz?

UCIEKAJ INKAA,UCIEKAJ!

Przeczytałam od dechy do dechy.
Te uczucia, które Tobie w tym okresie towarzyszą są normalnym następstwem Twoich przeżyć. Musisz to wiedzieć. Twój żal, złość, niedowierzanie, nadzieja, pytania :"dlaczego ja?dlaczego nam? dlaczego my?" są jak najbardziej uzasadnione.
Twój "mąż" stosuje wobec Ciebie triki psychologiczne, zmierzające ku temu żeby Ciebie od siebie uzależnić, żeby zrzucić winę na Ciebie. Musisz być tego świadoma. To jest jego paskudny odruch obronny i wynikający z podłego charakteru (staram się unikać oceniania ludzi tutaj na forum, ale w tym przypadku no nie mogę... to co opisujesz (daję temu całkowitą wiarę) jest tak obrzydliwe, że inaczej nie mogę napisać).
Ja Ci powiem dlaczego jego mama chce żebyś do niego wróciła: JEST JEJ WSTYD. Wstyd, że rodzina, znajomi, przyjaciele dowiedzą się o rozwodzie, dowiedzą się o jego zdradzie, o jego winie. Będą "na językach" wszystkich dookoła. Nawet sąsiadów. To jest jej porażka jako matki w pewnym sensie a ona nie chce dać Tobie odejść ze względu na "prestiż" jej syna. Tak jest. Tego też musisz być świadoma. To są jej zagrania, tylko po to żeby te informacje się nie rozniosły.
Ty, jesteś stłamszona emocjonalnie. Zdradził Cię w dniu Waszego ślubu! No sorry... Jeśli chodzi o kwestie rozwodu, to Twój adwokat na pewno Ci powie co masz mówić, jak się zachować, co robić. Zaufaj mu w tej kwestii.To na co musisz się przygotować to jest cała otoczka, jak on i jego rodzina dowiedzą się o złożeniu pozwu. Nie odbieraj telefonów, nie wpuszczaj go. Niech na ten czas - jeśli już ktokolwiek musi odbierać - robi to Twoja mama, tata, ktoś z rodziny. NIE KONTAKTUJ SIĘ Z NIM. Jeśli będzie Cię nachodził, dzwonił, mów o tym swojemu mecenasowi - on musi znać ogląd całej sprawy. Nie zatajaj niczego. Wiem, że wstyd się odkryć przed kimś obcym i do tego przedstawić całą sytuację, ale jest to konieczne.
Będą wzywani świadkowie, oni będą zeznawali, Ty - jeśli zechcesz - będziesz cały czas przy tym obecna. Ale możesz zrobić jeden myk, z racji tego, że rozprawa będzie toczyła się przy drzwiach zamkniętych, art. 154 kpc - osoba godna zaufania. Wtedy możesz poprosić kogoś z rodziny, przyjaciela, który będzie obecny na całej rozprawie. Taka osoba nie może być jednak słuchana jakoś świadek. Kwestia sporna jest czy osoba już słuchana będzie mogła być taką osobą zaufania, ja uważam, że tak, ale sądy do tego różnie podchodzą. Zapytaj się swojego adwokata o taką instytucję, bo jeśli czujesz, że się tego boisz, nie dasz rady to taka osoba może Ci pomóc swoją obecnością:) Jeśli chodzi o unieważnienie małżeństwa w kościele. Masz jak najbardziej podstawy. Po tym jak dostaniesz rozwód, zwróć się do adwokata, który zajmuje się stricte takimi kwestiami.

Nie znam Cię, ale naprawdę jest mi bardzo przykro, że taka sytuacja Cię w życiu spotkała. Nie będę Ci tutaj pustych frazesów przytaczała, bo cierpisz i nie jesteś w stanie sobie wyobrazić co będzie kiedyś, ale pamiętaj, że traumatyczne sytuacje uczą nas wiele w życiu... stajemy się innymi osobami, z bagażem doświadczeń. Ty go będziesz miała i to całkiem spory plecak, ale gdzieś na tej swojej drodze życia na pewno uda Ci się powyrzucać część kamieni z niego

Miałam "przyjemność" rozmawiać z mężem. Podsumowując:

1. Jak złoże rozwód z orzekaniem o winie będzie mi utrudniał i przedłużał sprawę. Zrobi wszystko by sąd nie orzekł o jego winie. Ponadto nie da zgody na unieważnienie kościelnego ślubu. Jak złoże za porozumieniem stron pomoże mi unieważnić kościelny.

2. Kredyt i mieszkanie weźmie na siebie, ale pieniędzy które w to włożyłam mi nie odda -> ironicznie usłyszałam "wymontuj sobie meble".

3. Bardzo mnie kocha i chce być ze mną. Żebyśmy to naprawili.

Wszystko wskazuje na to, że najlepiej jakbym wróciła do niego albo oddała mu mieszkanie w które również wkładałam swoje pieniądze i wzięła rozwód za porozumieniem stron.

Czuję się jakby ktoś mnie uderzył w twarz, a potem jeszcze "nasrał".

Mam dość. Szczerze dość.

Ten jegomość to co najwyżej może sobie palcem w nosie podłubać...oczywiście własnym nosie.

Inkaa, nie daj się zastraszyć...z bezsilność to On teraz będzie cuda na kiju wyczyniał.
Nic nie idzie po jego myśli stąd zaczyna 'atakować'', ale Ty kochana zlewaj to co On gada...nie jedno jeszcze usłyszysz, z tym że postaraj się nie brac tego zbytnio do siebie.

Przesyłam troszkę pozytywnych myśli

Inka Zgadzam się z innymi, Twój jeszcze mąż pokazał swoją prawdziwą twarz bezczelnego bydlaka. Jak on chce udowodnić niby swoją miłość szantażując Ciebie. Prawo stoi po Twojej stronie i on akurat ma najmniej tutaj do gadania. Trzymam za Ciebie kciuki abyś była dalej dzielna i aby jak najszybciej ten horror dla Ciebie skończył się. Dasz radę!