Zamieszkać z dominującym partnerem po 3 msc znajomości mając dziecko ? - Netkobiety.pl

Skoro to wiesz to po co ten caly topik? Zreszta nikt tego z gory nie zaklada. Wszyscy mowia, ze sa przeslanki ktore swiadcza o tym, ze zwiazek z nim bedzie trudny.
Wiecej ufa i leczy swoja zazdrosc? A w jaki sposob?
Sprawy przybraly inny tor? To teraz napisz jeszcze ze jestes w ciazy.
Ale szczerze to wszystkiego najlepszego. mam nadzieje, ze to Ty masz racje a my sie mylimy.

Przyszłam tu po wsparcie od kobiet, które mają równie "trudnych" partnerów i nie tylko ... Teraz to sama wiem, że pisanie tutaj o moim wybranku  nie miało najmniejszego sensu bo tu same wróżbitki siedzą mające idealnych partnerów życiowych --w co nie wierzę!!!

Kto napisał, że ma idealnego partnera? Przyszlas tu z pytaniem, a my odpowiedzieliśmy

izabells no to dostałaś wsparcie. Dlaczego tak zakładamy - bo tak będzie. Co z tą wiedzą zrobisz to już Twoja sprawa. Swoją drogę może jakbyś się odezwała do Beyondblackie bezpośrednio to by Ci pewne rzeczy wyjaśniła.

W sumie nie tak dawno dyskutowaliśmy czy są agentki co to same są winne swojemu położeniu - jak widać są.

Możesz odezwać się do Vian czy do mnie (choć mi brak cierpliwości) pewnie pokażemy Ci konkretne techniki manipulacyjne jaki na Tobie stosuje.

To jest to co na szybko mogę Ci wskazać. Pozostałe osoby też Ci dobrze życzą.

Natomiast co zrobisz to Twoja prywatna sprawa i pewnie jak wyjdzie na nasze to pewnie znajdziesz tu wsparcie, więc się nie obrażaj.

To brzmi tak źle, że może powinno się zastanowić nad swoim postępowaniem?

Izo,
Chcesz usłyszeć potwierdzenia i pochwały, chcesz usłyszeć coś, co będzie potwierdzeniem Twoich decyzji i Twoich myśli.
Potrzebujesz aprobaty swojego zachowania, zarówno jako obecna narzeczona, jak i zarówno jako matka małego chłopczyka.
A tej aprobaty nie było.
Dlatego się złościsz i jesteś zawiedziona, i kolejnymi wpisami pełnymi wyrzutów i goryczy pod adresem tych, którzy nie przytaknęli, nie pochwalili - próbujesz odbijać os siebie wszystko co ludzie do Ciebie napisali. Każde słowo odbija się od zgrabnej rakiety z włókna węglowego, z niemożliwie naciągniętą siatką i szybuje tak daleko, żeby zniknąć z Twojego pola widzenia.

Lata świetlne temu byłam w podobnej sytuacji.
W mojej ówczesnej ocenie, była ona jeszcze bardziej beznadziejna, bo na cóż może liczyć rozwódka z dwójką dzieci, z konieczności bardzo samodzielna, bo nie mam ani bogatych, ani niestety szczodrych rodziców. Nie śniło mi się że mógłby mi się przydarzy wartościowy związek, mężczyzna.
I kiedy tak się przydarzyło, to ów mężczyzna został gościem na wspólnym obiedzie w moim mieszkaniu - po około pół roku znajomości. Wspólna noc pod jednym dachem i moimi dziećmi po około roku związku. Wcześniej spotkania na neutralnym dla dzieci gruncie. Ot, wspólne spacery w parku. Kino, czasami sala zabaw, zoo. Z czasem wszystko rozwijało się w sposób naturalny. Dłuższe, całodniowe wycieczki, wyjazdy weekendowe z dziećmi.
Nie dlatego, że go nie kochałam.
Nie dlatego, że nie byłam pewna jego czy swoich uczuć, zaangażowania.
Nie dlatego, że stwierdziłam, że on tych moich dzieci nie lubi czy coś tam.

Dlatego, że kiedyś przyswoiłam sobie i wbiłam do głowy jak matrycę jedną zasadę bezpiecznego latania samolotem.

Wiesz co się robi, kiedy dochodzi do problemów na pokładzie, a matka leci z dzieckiem ?

Matka, zakłada maskę tlenową w pierwszej kolejności SOBIE.
Dopiero później dziecku.
Jeśli tego nie zrobi, to zginą oboje.
Tylko jeśli sama jest bezpieczna, może zadbać o bezpieczeństwo dziecka.

I tym kierowałam się również w tym związku.
Uproszczając - bo nie chcę Cię zanudzać swoimi wywodami - ja miałam mieć zapewnione przetrwanie.
Kiedy czułam, że związek da mi bezpieczeństwo, kiedy zaufałam bez wątpliwości - wtedy dopiero ten mężczyzna dostąpił zaszczytu poznania moich dzieci.
Mimo, że chciał wcześniej i dopytywał i prosił i czasem nalegał.
Daremne żale, próżny trud.
Dopiero kiedy poczułam, że mogę zaprosić tego człowieka do życia moich dzieci - dopiero wtedy to zrobiłam.

Wracając do pytania zawartego w tytule Twojego wątku Izo ...
Oczywiście, że możesz zamieszkać z dominującym partnerem po 3 miesiącach znajomości jeśli tylko uznasz taką decyzję za słuszną i dobrą.
Ale u siebie.
Na swoich warunkach.
Na swoim gruncie.
Na swoich zasadach.
Niech on dostosuje swoje płomienne uczucie do Ciebie i do Twojego Syna, do Waszego życia.
To będzie piękny gest w stronę dalszej, stabilnej przyszłości dla Was trojga.
Wszak on będzie miał od Ciebie taką samą drogę dojazdu do swojego domu/biura/pracowni - jaką Ty będziesz musiała pokonywać codziennie jeżdżąc z jego domu do swojej pracy do miasta w którym obecnie mieszkasz. Skoro dla Ciebie ten dystans w założeniach jest do przyjęcia, to dla niego tym bardziej nie będzie stanowił problemu ?

W mojej opinii takie rozwiązanie to dla Ciebie prowizoryczna maska tlenowa w samolocie.

I nie pisz proszę, że nie możesz bez niego żyć ...
Trzy miesiące temu mogłaś, żyłaś i wszystko było ok.
Myślę, że jedyną wartością bez jakiej nie może żyć matka, jest jej dziecko.
Tak mi podpowiada moje serce i instynkt macierzyński.
Moje dzieci to ja, jestem źródłem z którego wypływają rzeki ich życia. Jeśli ja uschnę, to co się stanie z nimi ?
Jeśli mi zagrozi niebezpieczeństwo ze strony niestabilnego despotycznego partnera, to co będzie z moimi dziećmi ?

Tak - wiem jaki ekscytujący jest ten specyficzny rodzaj namiętności w bliskości z takim człowiekiem. Małe wyładowania elektryczne, które sprawiają, że wszystkie najdelikatniejsze włoski na twojej skórze unoszą się i czujesz każdy z nich z osobna. Iskry które przeskakują między Wami i tańczą w powietrzu które Was otacza niczym rój radosnych świetlików. Despotyczny mężczyzna jest niezwykle podniecający i namiętny, w taki cudowny sposób potrafi zawładnąć kobietą.

Ale wiesz co ?
Przekonałam się kiedyś, że taka roziskrzona namiętność kiedyś musi się skończyć.
I wtedy lecisz w dół.
Bez maski tlenowej.
I z paniką patrzysz jak obok Ciebie przelatuje Twoje dziecko.
Też bez maski.

izabells - zauważyłaś to co chcesz zauważyć.