Recepta na udany związek

Serio?
Ale to nie jest mój tok myślenia, tylko fakty. Młodzież zamiast trudnej naukki wybiera coraz częsciej bycie infuecerem na YT czy insta.

Irytacja nie wynika z doświadczeń. Nie mogę nadziwić się, że rozmawiam z dorosłą kobietą o świadomości dziecka na poziomie przedszkolnym. Jesteś tak zadufana, arogancka i pewna siebie, że głowa mała. Nawet jeśli doświadczylabym zdrady będąc pewną za kogoś powinnaś pokornie przyjąć że inni nie tak zarzekali się, że nie takie statki tonęły. Z wysokiego konia spada się ciężko. Ty jesteś tak zuchwala, zarozumiała i wyniosła w tej pewności, że to Cię zgubi. Amen.

Wierzę, że mężczyzna z którym jestem mnie nie zdradzi, ale nie zarzekam się i nie jestem tak arogancka w temacie jak Ty, bo miłość to może i te uczucie z filmów romantycznych tylko ludzie mniej idealni niż w nim to pokazane.

Jeśli plucie jadem i bycie wulgarną przynosi Ci jakas ulgę to śmiało. Mnie nie jesteś w stanie tym dotknąć a może Tobie pomoże upuścić pary z kotła.
Ps tak taka jestem święta i slodkopierdzaca buziaczki

Jad? Można być głupim, ale nie naiwnym i infantylnym i to jeszcze tyle lat po ślubie. To raczej nietolerancja na to. Do tego ta Twoja arogancja... Mi krzywdy nie robisz, za to Ciebie zaprowadzi tam, gdzie przekonasz się dość szybko

Nie strasz nie strasz bo się z....dziwisz

Tym ostatnim zdaniem pozamiatałas
Lepiej bym tego nie ujęła! Amen. Dzięki za piekne podsumowanie.

Ty jesteś tak oderwana od rzeczywistości, że nawet nie widzisz która z nas jest arogancka i wyniosła w temacie zdrad i błądzenia ludzi.

Nie. Wybaczyłaby mu ją za wspanialomyslnosc, myślę że nawet oczywiste sygnały mogłaby wyprzeć. Zrobiłaby bilans i stwierdziła, że nie po to tyle razem przeszli, żeby tylko z powodu jakiegoś tam roochania na boku rozchodzić się. Feniks ma tak idealistyczny świat, że gdyby zobaczyła misia jak zapina inną to pomyślaby, że miednicą robi chwyt Heimlicha, bo panienka tylko zadławiła się.
Nie uwierzysz, ale w tych staraniach i problemach mógł ją zdradzić tak samo jak w idylli. Rzeklabym nawet tym bardziej, bo pewnie różnie mogło być między nimi w tym czasie. Nie twierdzę, że to zrobił, absolutnie! Tylko niech Feniks tak nie idzie w zaparte, bo jutro będzie śniadanie robić protezami czego może za arogancję zyczylabym jej, ale nawet we wqrwieniu level master odszczekuje życzenie by los utarł jej nosa.

Za życzenie utarcia Ci nosa przed wszystkimi przepraszam. Przesadziłam. Miej go w tej arogancji nawet jak Pinokio.

Dajcie spokój, nie warto. Ona wie wszystko najlepiej, na pewno zna naszych partnerów/partnerki, o zdradach wie najwięcej, doświadczenia życiowego to ma więcej niż wszyscy na forum razem wzięci, tylko trochę brakuje jeszcze warsztatu pisarskiego, więc ja obstawiam tak na oko z 15 lat max. Znudzi się, szkoła przytłoczy sprawdzianami, to sobie pójdzie udawać swoje mądrości w innych miejscach.

Ot, kozak w necie, pizda w świecie. W realu by takimi tekstami prosto w twarz nie rzucała, to teraz sobie odbija, bo tu rozmówcy nie widzi. A spotkana twarzą w twarz pewnie by się kuliła i potakiwała, żeby tylko nikt głosu nie podnosił. Cała filozofia.

Po pierwsze nie twierdzę, że on na pewno ją zdradził tylko widzisz... Niech to co przeżyła nie sprawia, że po ubieganiu się o dziecko latami myśli, że ma przy boku świętego i po tym wszystkim wyrasta aureola. Szeptuch jasna cholera... Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi, a im bardziej czasem dostajemy w kość tym bardziej zachowujemy się nierozsądnie. Przeżyć nie zazdroszczę, współczuję, ale dziecko to dziecko, a okazje do zdrady, nasza słabość, tendencje do odreagowania w głupi sposób, za dużo alko- jest powodów milion pięćset sto dziewięćset by iść w długą przy okazji. Nie takie statki tonęły, nie takie wagoniki odczepialy się. Absolutnie nie każe podejrzewać jej męża, śledzić go i bawić się w detektywa, ale trochę rozsądku i pokory zalecam, bo kiedyś może nie mieć co zbierać i nawet spełnienie w rodzicielstwie jej nie pomoże. Dziecka gratuluję.

Feniks ma się dobrze jesli chodzi o realistyczne podejście do życia. Za dużo przeżyła w życiu zeby mieć wyobrazenie o cukierkowości świata. Feniks nie jest ani infantylna ani oderwana od rzeczywistości. Feniks zwyczajnie ufa. Jeśli zostanie zdradzona to wtedy będzie lizała rany. Dzisiaj ma dobry dom, dobrego męża który nosił ją dosłownie na rękach gdy nie mogła chodzić i z którym wylała morze lez. Jak to w życiu bywały kłótnie, ciche dni, trzaskania drzwiami. Ale nie mam podstaw by sądzić ze zostałam zdradzona. I nie będę chodzić po domu i rzucać tekstami " a uj wie czy którejś tam kiedyś nie wlozyles" tylko po to żeby wyjść na czujna i przygotowaną na zdradę. Nie będę śledzić ani histeryzować ze może jutro to się stanie. Bo jutro może nie być nic, mnie może nie być. Życie w chorobach i niepewności roznych diagnoz ( nie o wszystkich  tutaj pisze) nauczyło mnie właśnie pokory i tego ze co ma być to będzie. Nie będę strażnikiem mojego męża i mowiac kocham Cie zakladac jednoczesnie ze jest dziwkarzem. Kosztów żadnych tez liczyć nie zamierzam. Jeśli zostanę zdradzona to wtedy zastanowię się zwyczajnie czy to już koniec czy nie. Wcale się nie zarzekam ze wyrzucę z domu ani ze wybaczę na pewno. Nie wiem co bedzie i czy bedzie. Wiem jak było i jak jest. Jeśli kogoś kluje w oczy ze ufam i ze nie zamierzam zyc w strachu to jego problem. Ja juz mam dosc strachu. Nerwicy sie nabawilam przez ciagle rozdwajanie wlosa na czworo w pierdyliardzie kwestii. A zycie i tak przynioslo co przyniesc mialo.  Moje zaufanie i spokoj kluje ewidentnie Elektryczna  sądząc po wugaryzmach i napieciu emocjonalnym wyczuwalnym w postach. A te opisy niewybrednych fikolkow ktore Elektryczna umieszcza w kazdym prawie poscie i temacie mocno sugeruja ze chyba sama bardzo jest spragniona tego sportu. Mogę tylko współczuć ze jej życie nauczyło bycia właśnie taką jaką jest. Bo ja tu nie widzę szczęśliwej kobiety tylko frustratke która przyszła pokrzyczeć na forum jaka to ona jest mądra,  życiowo zahartowana i wogole szczęśliwa.

Dziękuję i obym tak rypnieta została.

Zarzucalam Ci infantylność i odrealnienie w sposób emocjonalnie nacechowany z przeplatanymi wulgarami, bo tak lubię. Ty w kulturalny jakże sposób próbowałaś zmieszać mnie z błotem, w ostatnim poście zarzucilas nawet qrestwo. Takich słodkich ### nie znoszę. Niestety nie mam co startować do Ciebie, bo masz tu stado adwokatów oplaconych litością i współczuciem.

Ja Ci zarzuciłam kurestwo? W którym poscie?  Serio Elektryczna chyba się zwoje przegrzały.
A adwokatów nie potrzebuję. Wyobraź sobie że moze poprostu jest to sytuacja w której nie tylko ja ale inni też widzą Ciebie w taki a nie inny sposób. Jak Ci jedna osoba mówi że jesteś koniem to można się pośmiać. Jak dwie czy trzy tez. Ale jak od piątej osoby to słyszysz to może warto przemyśleć zakup siodla. To taka metafora jakbyś nie wiedziała ( bo zaraz będzie że Cie od kobyl zwyzywałam). Może warto się zastanowić czy Twoje podejście do ludzi i sposób przekazywania wartości jako jedynie słusznych jest ok..
Z jednym się zgodzę. Trzymajmy się od siebie z daleka.

Sport jako seks. To jest kurestwo lubic seks? Serio No comment.

Stwierdzenie, że ktoś lubi ten sport w kontekście seksu jest sugerowaniem komuś rozwiązłości. Ja poddałam pod ewentualną wątpliwość wierność Twojego męża, a raczej bardziej głupotę w byciu tak arogancką w jego pewności, a Ty zrobiłaś ze mnie łatwa kretynkę, która się zwalnia przed delegacja.

Ale Ty mozesz, bo robisz to kulturalnie, no a nade wszystko jesteś taka biednie doświadczona. Bardziej niż zdradzone osoby i te które nie pozwalają na przyjaźnie i są ostrożne w związkach. No ale nie każdy może być jedynakiem przeczolganym przez los, którego maz na rękach nosił. Inne przed zdrada nie były noszone na rekach, no coś Ty. Wszystkie przed zdradą dostawałysmy z liścia na śniadanie, a z krętka bladego kiły na kolacje.

Fenix ... kurcze, doskonale Cię rozumiem, przez co przeszliście RAZEM z mężem. Przerabialiśmy z żoną to samo przez 6 długich lat, i w końcu się udało! Potem CUD, drugi syn, zupełnie naturalne. Wydawało się, że złapaliśmy Pana Boga za nogi,  na nic nam nie brakowało, mieliśmy wszystko co chcieliśmy, materialnie i duchowo. Wspierałem żonę we wszystkim, wszystkie obowiązki przy dzieciach po równo, Kochaliśmy się bardzo, dosłownie wszyscy stawiali nas jako wzór super małżeństwa ... 20 letni Zwiazek po takims czymś to powinien być mur, beton! ... A potem ... Jak młodszy syn miał 1,5 roku żona wróciła do pracy po macierzyńskim i się zaczęło ... myślałem TAK SAMO jak Ty ... i po pół roku od jej powrotu do pracy świat mi się zawalił na głowę, jedyna osoba której ufałem bezgranicznie i Kochałem miłością bezwarunkową, okazała się .... najzwyczajniejszym zdrajcą.

W życiu nie można być NICZEGO pewnym.

Nikt tu o detektywowaniu nie mówi, tu chodzi o to, że każdy powinien się SAM pilnować i stawiać sobie zdrowe granice w tym na co sobie SAM pozwala. A czasy mamy jakie mamy, promuje się " róbta co chceta" ... a niestety prawdziwe życie to nie bajka.

Wiesz co usłyszałem od bardzo doświadczonej pani psycholog na terapii? Że KAŻDY jest zdolny do zdrady!

Och, jak się wtedy oburzyłem na to stwierdzenie ... a teraz po dwu latach przemyśleń, doskonale wiem o co jej chodziło.

Bo wiesz co, okazja czyni złodzieja i na reakcję chemiczne organizmu NIE MASZ ŻADNEGO WPŁYWU.

Wpływ masz tylko na ilość okazji w życiu, kiedy TO się może wydarzyć.

I to jest świadomy wybór każdego z nas.

Nic nie dzieję się od razu. Jak czegoś nie podlewasz to to prędzej czy później samo uschnie.

To jest proces. Nic nie dzieję się od razu. Na to trzeba sobie najpierw SAMEMU pozwolić. Tu mamy jeszcze czas na schłodzenie relacji i na wycofanie się.

Ale jeżeli zaczniesz to "podlewać" to już prosta droga do tego chemicznego "pyknięcia" w organiźmie i wtedy to już jest "pozamiatane".

A potem się słyszy " nie wiem jak to się stało", "ja tego nie chciałam" i " to był tylko kolega"

A teraz kwestia zaufania do partnera, a nieczystych intencji w otoczeniu ... Brzydzę się zdradą. Kiedy zajęci faceci zaczepiają mnie na portalu każe im w niewybredny sposób sprdalac, nawet jeśli podobają mi się i są ciekawi. Zerwałam przyjaźń z facetem, bo zaczęła mnie uwierać nasza zażyłość, kiedy on zaczął spotykać się z inną kobietą. Nie chciałabym budować związku na czyjejś krzywdzie, od razu myślę co ta kobieta przeżywałaby. Nie jestem wyrachowana, podła, manipulantka, podrywaczką chcącą podreperować sobie flirtami i romansami wątłe ego. A jednak z moim twardym moralnie kręgosłupem...pan z koncertu... gdyby przyszedł do mojej firmy zaprzyjaźniłabym się z nim i pod płaszczykiem przyjaźni wyciągałabym codziennie cierpliwie i z radością cegiełki z muru jego więzi z kobietą, bo jest w związku. Z premedytacją i sqrwysynstwem w najczystszej postaci Elektryczna, która szczyci się swoją moralną postawą próbowałaby odbić faceta. Zabiło mi mocniej na niego serce, chciałabym żeby tak biło dłużej... To facet, który mógłby mi włączyć opcję "po trupach do celu". Na zimno niewyobrażalnie podłe, a jednak patrząc jak facet mną ruszył wielce prawdopodobne. Samą przerażają mnie te myśli i spostrzeżenia i mimo to gorąco wierzę, że opamiętałabym się. Jako kochająca kobieta wierzę, że tak, ale jako wolna Elektryczna już nie jestem siebie tak pewna... Często w długich związkach zapominamy, że ten nasz poczciwy, delikatnie zapuszczony Misio, że ta nasza Wredna żonka z nadprogramowymi kilogramami mogą robić jeszcze na kimś TAKIE wrażenie, a sami nie doceniamy co mamy, bo spowszedniało...

Napisałam Ci ostatnio, że lubię czytać Twoje posty, ponieważ masz jasno sprecyzowane poglądy, w większości zgodne z moimi, rozumiem Twój przekaz, niemniej jednak po przeczytaniu Twojej "rozmowy" z Feniks w tym wątku poczułam wielki niesmak i chyba będę omijała Twoje wpisy.
Jest mi przykro, bo myślałam, że zaczęła  udzielać się  tutaj fajna dziewczyna, bystra, konkretna i zaangażowana.
Nie jestem adwokatem Feniks, gdyż ona sama potrafi się pięknie obronić. To inteligentna osoba.
Pisze jednak niejako w jej obronie, ponieważ jestem oburzona sposobem, w jaki na nią napadlas.
Feniks jest na tym forum od paru dobrych lat i pomogła wielu ludziom. Jej rady zawsze są życiowe, a nie z czapy zdjęte, jest zarówno konkretna, jak i bardzo empatyczna. Jeśli wchodzi w jakiś wątek, to nie opuszcza go, nie opuszcza autora/autorki, tylko wspiera kogoś do samego końca. Wiele jeszcze pozytywnych rzeczy mogłabym napisać na temat Feniks.

Jej poziom oraz styl pisania w porównaniu do tego, jak Ty wyrażasz swoje opinie, to niebo a ziemia.
Feniks jest kulturalna, nawet gdy pisze komuś gorzka prawdę, Ty natomiast jesteś agresywna, bywasz wulgarna i zwyczajnie obrażasz rozmówcę.
Feniks ma klasę, u Ciebie z tym gorzej.
Jeszcze raz podkreślam - pod względem merytorycznym Twoje wpisy mają sens, jednak forma ich przekazywania jest nie do przyjęcia.
To tyle.
Od Feniks nawet przykra prawdę dany autor czy autorka mogą bez problemu przyjąć.
Twoje rady, choćby były najlepsze mogą jedynie zniechęcić kogoś do zakładania tu wątku albo dalszego ich rozwijania. Jedziesz po ludziach jak oszalały furiat - nie na tym polega wylewanie komuś na głowę kubła zimnej wody.
Żałuję, że tak wyszło. Nie oczekuje odpowiedzi.

Widzisz .. wolę dosadnosc, prostactwo i mięso niż zaiwalowane szpile. Merytorycznie zarzucalam jej tylko arogancję i naiwność, ona problemy z głową, paranoje, qrestwo, nieumiejetnosc kochania, a jak nie jestem w związku 20letnim to w ogóle na niczym się nie znam I ta jej dzika satysfakcja, że mam pewnie poroże dorodnego jelenia... Tylko trzeba by przeczytać tak naprawdę co pisała, a nie przez pryzmat wieloletniej sympatii i współczucia. Wiesz na czym polega prawdziwa mądrość i bystrość? Żeby z wypowiedzi nie tylko wyłowić pozornie miły ton czy bluzgi, ale tak naprawdę coś znacznie więcej. Nie żebym zarzucała Ci jej brak...

Elektryczna, Feniks niczego takiego Ci nie zarzuciła, bo nawet nie byłoby coś takiego w jej stylu. To nie ten poziom.
Ona zawsze pisze jasno, logicznie i chociaż potrafi mieć cierpki język, to nie wyczuwa się u niej ani żadnego jadu, ukrytej złośliwości itd.
Nie chodzi o to, że ja akurat lubię czytać wpisy Feniks i cenie je wysoko, bo mam jakiś sentyment.
Mnie tylko razi sposób, w jaki Ty wyrażasz swoje poglądy i jakąś dziwną lekkość przypisywania innym złych intencji.
Trafiłam wczoraj na jeszcze inny wątek, w którym się udzielas ( nie pamiętam nicku autorki) i też byłam zbulwersowana stylem i forma Twoich postów.
Ty nie wykewalas tej dziewczynie wiadra zimnej wody, tylko zwyczajnie obrazalas ją, robiłaś jej przykrość. Nawet sama autorka napisała Ci, że nie rozumie Twojej agresji i zapytała, czemu ma to służyć.
Przekraczasz granice ludzkiej godności.
Ja też potrafię napisać coś wulgarnie, ordynarnie, czasem ponoszą człowieka emocje, bo chciałby się już natychmiast mocno kimś wstrząsnąć, jednak Ty piszesz w taki sposób praktycznie cały czas. Częstotliwość i poziom Twojej agresji jest nie do przyjęcia.

Na czyimś bólu pokazywać własną wspaniałomyślność? Każdy potrafi, ale to ja odbieram godność, zabawne. Uderza mnie cierpienie autorki i wrednie jej daje do zrozumienia, że nie może tak za wszelką cenę, za cenę własnego zdrowia psychicznego, ale nie będę pisac ( jak to ktoś kulturalny i mily przyznał się) robiąc dwójkę o szumnej wyrozumialej miłości sw. Pawla tylko po to by być miłym, wyrozumiałym i pomocnym. Bo pisząc tu nie robię tego DLA SIEBIE, ale dla autora postu. O ironio .. czynienie dobra, żeby być lepszym nie liczy się moi drodzy. Nie chodzę do kosciola, a to wiem czyni się dobro, a przez to radzi się w trosce o drugiego człowieka. Gdzie troska w klepaniu kobiety po plecach, która ledwo trzyma się na nogach mówiąc "idź, walcz, jeszcze qwa stoisz..."?

No ale przecież miałyscie sobie dac z tym spokoj, odpusc juz, nie szkoda Ci nerwow, zeby nadal pisac o Feniks? Badz konsekwentna

Tym miłym akcentem żegnam się. Nigdy tak, nigdy z takimi. Pomoc od Feniks? Gdyby trzymała taka ostatnią kromkę na ziemi wolałabym zdechnąć.

A ja powtórzę pytanie gdzie ten mąż dla którego Elektryczna84 tak się poświęcała? Dla którego tak się pilnowała aby być świętszą od papierza? Nie docenił? Oh well…

Nie, złodzieja czyni decyzja. Każdy potencjalnie może być złodziejem, a jednak nie każdy nim zostaje. Nie każdy się sięgnie po zgubiony portfel, by wyjąć z niego pieniądze.

Na chemię nie ma się wpływu, ale masz 100% wpływu na to co dalej z tym zrobisz.

Osoby, które narzucają sobie i innym chore ograniczenia (zero spotkań z płcią przeciwną, zero wyjść, wyjazdów) po prostu nie potrafią się kontrolować. Czują, że ukradłyby portfel, gdyby tylko miały go na widoku.

Tym tokiem rozumowania należałoby nie wychodzić z domu lub założyć burkę.

W pracy też można się zakochać, nie potrzeba do tego wyjść czy imprez integracyjnych. Sama zakochałam się w bliskim współpracowniku (byłam wtedy wolna). Ale też sama byłam w stanie wyrzucić go z serca i z głowy i dalej normalnie pracować bez szopek w stylu rzucania pracy.

Innym razem, będąc już w związku, zauroczyłam się mocno w kimś z kim robiłam wspólny projekt. Na przestrzeni może 2 tygodni. Ale odrzuciłam chętnego adoratora, bo stwierdziłam że nie będę zdradzać nawet jeżeli mój związek chylił się wtedy ku upadkowi. I to była decyzja. Gdybym w to poszła to też byłaby to decyzja.

“Nie wiem jak to się stało” - tak tłumaczą się słabi i tchórze.

Następna dobroć kulturalna... Mój maz? Rozwiedlismy się. Czy żałuję, że kochałam go i w drodze kompromisu nie wychodziłam na wieczory panieńskie, bo miał nie wiem czemu z nimi największy problem? Nie. Śmiejecie się, że nie chodziłam na wieczory panieńskie, bo szanowałam granicę męża, a jednocześnie głosicie wybaczanie dla zdrad.
Czyli jak? Szacunek ba, zdrada ok?