W jakim wieku straciliscie cnote??

fajnie jest jak facet wie co ma robić, ale jak nie wie to kobieta może sie w iście realistyczny sposób wcielić w role nauczycielki. Chyba że oboje nie maja doświaczeń to ok. Ja kiedys myślałam, ja i on bez doświadczenia najlepiej, razem poznawać piękno seksu, potem myślałam że dużo lepiej od razu miec doświadczonego, a teraz uważam że to nie ma znaczenia. To nie jest jakas niewiarygodnie ciężka sztuka... a nauka jest bardzo przyjemna, dlatego ja bym mogla mieć niedoświadczonego faceta. Tez inne podejście by do mnie miał, gdybym to ja jego wprowadzała w świat seksu.

kobiety są różne, są takie które owa informacja ucieszy i sprawi, że będą miały o Tobie dobre zdanie... musisz trafić na odpowiednią partnerkę... dobrać się, a będzie git.

24 i nie żałuję że dopiero wtedy a może już

No i prawidlowo , dobrze zrobilas

Ja jak pisalam juz wyzej pierwszy seks w wieku 15 lat, z chlopakiem z ktorym bylam, ktorego kochalam, lecz zaluje, bo okazal sie dvpkiem....
Ja z kolezankami nie rozmawialismy na tematy seksu, w ogole nie chcialabym miec tkaich kolezanek, ja chcialm uprawiac seks z kims kogo pokocham i tak zrobilam i naiwnie wierzylam, ze ten zwiazek bedzie trwal wiecznie. Jesli kolezanki, by naciskaly a ja bym nie chciala seksu z jakims, to nie zrobilabym tego, zawsze bylam indywidualistka i nie przejmuje sie opiniami innych az tak, zeby takie rzeczy robic i tak powinno byc , dorbze zrobilas
Pamietam tylko jak kolezanka, choc potem zerwalam z nia kontakt bo okazala sie nielojalna, gdy byam juz z tym bylym, ale jeszcze pierwszego razu nie bylo, to gdzies byl miesiac czy troche ponad mojego bycia z nim i ona mowi mi, zebym ja calowala sie z nim z jezyczkiem. Pewnie wypaplal sie, ze my nic. Wtedy trzymalam go na dystans , pewnie myslalam, ze dzieki temu okaze sie, czy mu zalezy, potem glupio myslalam, ze zalezy, ale sie mylilam.
Ja jej wtedy mowie, ze nie chce jeszcze sie z nim calowac z jezyczkiem , ale potem sobie przemyslalam i postanowilam sprobowac (ale jak mowie jeszcze po tych pocalunkach seksu nie bylo). No i pamietam jak sie calowalismy hehe, ale to raczej nie bylo takie rpzyjemne, nie nazwalabym tego tak, ale takie bardzo namietne i mocne calowanie, az mialam poranione usta potem i bolaly mnie

16 lat.

3 dni temu:( 20 lat po imprezie z kolega:( nie chciałam tego ale nic nie poradzę już na to:(

miałam 24 lata. Nie żałuję - kochałam tamtego faceta, wówczas świetnie nam się układało, dopiero dużo później się popsuło i cóż - nie jesteśmy już razem.

19 lat. Czekał na mnie prawie 2 lata i jak twierdzi, jeśli by było trzeba czekałby i kolejne 2. O ile by wytrzymał;p hehe (czasem się śmiejemy). Chciałam to zrobić jako osoba dorosła, świadoma tego, co robię ze wszystkimi ewentualnymi konsekwencjami, no i z odpowiednią osobą. Jesteśmy ze sobą do dziś. Nie żałuje żadnej z chwil, zarówno tych złych, jak i dobrych. Trochę przeszliśmy, bo były osoby, które bardzo chciały nas rozdzielić. W lutym zeszłego roku zaręczyliśmy się i w najbliższym czasie, mam nadzieje, zamieszkamy razem.
Wcześniej wymieniłam facetów, gdy tylko przyciskali mnie do tego, a ja nie chciałam. Widocznie nie byli dla mnie lub zależało im na jednym.
Czasem się mnie pytają koleżanki, czy nie chciałabym zobaczyć jak to jest z kimś innym? Tylko po co, skoro jest mi dobrze. Związek to nie tylko seks, ale i wspieranie, miłość i inne czynniki składające się na to, aczkolwiek powiem szczerze, że uwielbiam seks;) Gdy tylko mamy czas to spędzamy cały dzień w łóżku;) Dziś niestety takich chwil jest coraz mniej ze względu na jego rozwijające się życie zawodowe. A szkoda.... zawsze można powspominać.
Potrzebowałam kogoś, kogo nie tylko będę kochać, ale kto da mi stabilizację i poczucie bezpieczeństwa. Kogoś, kto będzie przy mnie nie tylko, kiedy jest dobrze... Myślę, że to znalazłam, aczkolwiek czasem były chwile niepewności. Na szczęście dziś jest ich coraz mniej. Warto na kogoś takiego czekać. Ale się rozpisałam... Pozdrawiam;)

18 i wcale nie bolało
Niestety nasza wielka miłość nie okazała się wieczna.
I tak czytam wasze posty to mi średnia wychodzi gdzieś koło 18-20 lat. Z kim faceci uprawiają sex że chwalą się że nie są prawiczkami już od 14 lat?

Hehe
Czyżby ze starszymi kobietami?;) Tak mi przyszło na myśl;)

17 lat, ja bylam jego pierwsza kobieta (on jest rok starszy) a on moim mezczyzna, było cudownie, nie żałuje niczego psychika odgrywa tu ogromna role jestem z nim do dzis a mam 22 lata

16,5. Po roku w zwiazku... byłam tak przestraszona jak to bedzie wygladac i samym faktem że się dzieje ze nawet zignorowałam to ze boli....! choć długo myslalam czy to zrobić, to chyba głownym powodem była ciekawość i cheć by miec to już za sobą... nie było fantastycznie, był to "prezent" na jego 18stke i mogłam sobie odpuscić i kupić mu sheshe ;P
Ale co było sie nie odkreci, nie che rozpaczać.

Ja straciłam cnotę w swoje 17 urodziny i w zasadzie nie żałuje tego. To nie było tak jak bym chciała ale za to z tym odpowiednim

jakies 16 :-) tralalala pamietam to do dzisiaj, mam nawet w swoim pamietniku kluczyk do pokoju w ktorym to zrobilam. Bylo to baaardzo dawno. Dzisiaj inny facet

26 lat, czekałam na tego jedynego wymarzonego, który by to docenił. I warto było czekać, bo z czasem okazywało się, że poprzednie znajomosci to pomyłki

16 ... TOTALNA POMYŁKA. Nie zrobilam tego bo chcialam tylko po to, zeby Go zatrzymac przy sobie! BYLAM MLODA I GLUPIA!
JA TAK BAARDZO KOCHALAM A PO KILKU MIESIACACH PO PIERWSZYM RAZIE DOWIEDZIALAM SIE ZE CZESTO JAKIES PANIENKI ROBIA MU (wiadomo co) W SAMOCHODZIE...  i sie skonczylo...

16 lat
licealna miłość
on miał 19 lat i jakieś już doświadczenie więc wspominam miło
choć co to jest orgazm to wtedy nie wiedziałam
chodziliśmy jeszcze rok ze sobą
ehhhhh kiedy to było

Czytając ten wątek nasunęła mi się pewna myśl. Mianowicie nie rozumiem jednej sprawy: takiego tłumaczenia "nie chciałam, ale on miał potrzebę". No jak to on? A gdzie przepraszam bardzo w tym momencie jest poczucie kobiecej godności?Ba, godności, gdzie jest wolna wola i przywilej decydowania o sobie?
Żyjemy w XXI wieku, a nie w średniowieczu. Nie jesteśmy niewolnicami facetów. Same decydujemy o sobie, a tym bardziej o swoim ciele. Nie mogę tego zrozumieć.
Co innego jeśli facet zmusza siłą do seksu. Ale tutaj już wkraczamy w wątek gwałtów i zupełnie inaczej to wygląda.

Wracając do tematu:
myślę, że to kwestia indywidualna. Jak pokazuje ten wątek nie ma "idealnego" wieku, granic itd.
Ważne żeby czuć się na taki krok gotowym, a nie spełniać czyjeś zachcianki.
Ja miałam 17 lat. Nie zapomnę tego nigdy chociaż wcale nie było jak w bajce
Kierowała mną czysta ciekawość. Nie żałuję, że wtedy i że nie później. Że nie czekałam na tego jedynego, że nie zachowałam czystości do ślubu. Swój pierwszy raz przeżyłam z facetem 10lat starszym. Wcale jednak nie wykazywał zbyt dużego doświadczenia (twierdzę tak od samego początku aż po dzień dzisiejszy). Nie było euforii, kolacji ze świecami itd. Czysty seks w samochodzie w lesie w ciepły wrześniowy dzień (dokładnie 13.09.2004). Bolało, krwawiłam, a orgazmie mogłam tylko sobie dalej poczytać Był czuły, delikatny, spotykaliśmy się jeszcze jakieś 2-3 miesiące. Tylko na seks. Potem była przerwa na jakieś 3lata, bo weszłam w stały związek. Po rozstaniu znowu zaczęliśmy się spotykać. Też tylko na seks. Relacja była już całkiem inna. Trochę się już nauczyłam, poznałam swoje ciało i seks z nim nie sprawiał mi radości. Potem było jeszcze kilku innych facetów...
Obecnie jestem w związku i ostatnio dowiedziałam się  bardzo ciekawych rzeczy na temat życia seksualnego mojego partnera. A właściwie jego braku... Ale to już historia na inny wątek
Podsumowując:
słuchamy siebie, a nie innych w tej kwestii i same decydujmy o tym, kiedy chcemy zrobić ten krok.
Pozdrawiam!

3 miesiace po 17 urodzinach Nie wytrwalismy razem jako para ale wyswiadczyl mi duza przysluge. Sprawil ze ten pierwszy raz byl dla mnie naprawde fajny i bezstresowy. I za to nalezy sie mu medal.

18 lat..zaluje jak cholera. byl delikatny itp, ale nie byl odpowiednia osoba. pozniej juz nie popelnilam tego bledu, dopiero poszlam do lozka z facetem ktorego naprawde kochalam, i do dzis jestesmy razem tamtego pierwszego razu nie chce pamietac.

17. Troche zaluje, nie bylam na to gotowa. Totalna pomylka.

A ja mialam ponad 20 tzn.20 i kilka miesiacy;-))))))Nie przejmowalam sie wogole tym ze inne kolezanki sa bardziej i szybciej ,,doswiadczone,,bo poprostu czekalam na odpowiedniego faceta.Co prawda dzis nie jestem juz z tym facetem(bylismy razem 3 lata)ale nie żałuje! A poza tym to od momentu rozpoczecia zwiazku minelo jakies pol roku zanim poszlismy do łóżka;-)))MYŚLE ŻE WARTO CZEKAC NA OPOWIEDNIEGO FACETA-I CHYBA MNIEJ LICZY SIE WIEK JAK TA ,,ODPOWIEDNIA,,OSOBA!!!
pozdrawiam!!!

17 lat i 3 miesiące. Przed rozpoczęciem współżycia byłam z moim Facetem 1,5 roku. Nadal jesteśmy razem. Czy żałuję? Absolutnie nie. Z perspektywy czasu myślę oczywiście, że byłam bardzo młodziutka, ale byłam całkowicie świadoma i gotowa na ten krok. Ponadto zrobiłam to z Facetem, którego kocham i dużo wody w Wiśle upłynęło zanim zdecydowaliśmy się na ten krok. Nie mniej jednak było dużo stresu, obaw, pytań. Na szczęście potrafimy z Partnerem rozmawiać o wszystkim, także na tematy intymne, dlatego też fakt, że dużo rozmawialiśmy na ten temat zniwelował nieco ten stres związany z pierwszym stosunkiem.

Ja mam 27 lat i nadal jestem prawiczkiem. Chcę zrobić to po ślubie z ukochaną żoną. Nie jestem byle kim, żeby kochać się z kim popadnie.

A później może być rozstanie, następny stały partner i następny... Moim zdaniem lepiej po ślubie, bo to gwarancja, że ta osoba traktuje Cię poważnie, a nie chce tylko się zabawić, lub jest z Tobą w związku, bo akurat nie ma nic lepszego do roboty.

tylko nie zapomnij poprosic o te gwarancje na pismie:)) bo wiele reklamacji pojawia sie na tym forum;)

To wynika głównie z tego, że ludzie po ślubie (zwłaszcza po kościelnym, wierzący) trwają przy sobie pomimo tego, że woleliby się rozstać, bo tak wypada, bo przysięgali, bo co ludzie powiedzą. I tak samo jak ci bez ślubu kłócą się, przestają kochać, zdradzają, gotują piekło w domu swoim dzieciom, ale mają większe opory przed rozstaniem. Przyczyny problemów i same problemy w małżeństwach i związkach niezalegalizowanych są takie same, tylko reakcje na nie są inne. Tylko należy zastanowić się, czy lepiej jest trwać w związku tylko ze względu na tę przysięgę, czy też lepiej się rozstać i być szczęśliwym samemu lub z kimś innym.

Jak najbardziej - ale to tyczy się także związków nieformalnych. Jeśli ktoś ma określone zasady, to będzie się ich trzymał także bez ślubu.

Widzisz, logika ci nieco kuleje.
Sugerujesz w tym miejscu (jak zwykle mijając właściwy temat rozmowy i wchodząc na te idiotyzmy o seksie po ślubie), że stałość i wspólne życie do śmierci to podstawa szczęścia. Hihi. Zabawna to sugestia, ale nieco nietrafiona.

1. Gdyby to, co każe ludziom trzymać się razem, było największym cudem świata, wielbilibyśmy kajdany. Na co komu obrączka, gdy można się porządnie łańcuchem powiązać, wtedy można być razem do śmierci.

2. Na szczęście dla wielu ludzi można się rozwieść, można skończyć wspólne życie. Popatrz wokoło! Ile osób się cieszy z końca związku!

3. Bowiem można popełnić błąd. Niektóre osoby się orientują, że popełniły błąd. Część wtedy stara się zrobić coś dobrze, a niektóre osoby w błędzie trwają. Tu zalecasz właśnie trwanie w błędzie. Jeśli osobom nic nie daje wspólne życie, niech się rozejdą. Trwałość, która nie cieszy, trwałość dla trwałości, to kpina ze związku, kpina z religii (bo tu religią uzasadniasz), kpina z uczuć, kpina z wolności.

4. Przypomnij sobie te wszystkie religijne myśli o szacunku, miłości. To myśli całkowicie sprzeczne ze zniewalaniem drugiej osoby. Oczywiście sprzeczne także z wyrażeniem braku szacunku do 80% ludzkości (ja ten brak szacunku rozumiem, bo ja nie szanuję religijnych hipokrytów, głosicieli różnej maści, narzucających chorą moralność, tego się uzbiera 80%, ale moje poglądy nie są wewnętrznie sprzeczne). Kobiety religijne nierzadko cierpią. Nie wynika to bynajmniej z kształtu religii (religie dużo mówią o miłości i szacunku), a raczej z chorej moralności, którą się ludziom wpaja. Kobiety, które dadzą się przekonać, że trwanie przy jakimś chamie, który ich nie szanuje, który je dyskryminuje, jest ich religijnym bądź ludzkim obowiązkiem, często cierpią przez całe życie. Są bite, poniżane, ale trwają, męczą się i jeszcze myślą, że by źle zrobiły odchodząc.

5. Różne reguły powstają w związku z jakimś uzasadnieniem. Na przykład prawo ma chronić ofiary przestępstw. Jeśli jednak różne przewidziane prawem czynności są jeszcze bardziej szkodliwe dla ofiary, prawo takie mija się z celem i powinno zostać zmienione.
Jeśli coś było dobrym uzasadnieniem przed dwudziestoma czy trzydziestoma wiekami, niekoniecznie funkcjonuje dziś. W efekcie stałość, której ludzie mogą nie chcieć, staje się narzucaną (przez ciebie na przykład) regułą, która nie ma nic na celu. Brakuje jej uzasadnienia. Wciąż wychowując dziecko można je przekonać, że stałość jest najważniejsza, tylko że... nie jest. Może nie prowadzić do niczego. Ani do szczęścia, ani do rozwoju osobowości, może nikomu nic nie dać i tylko więzić ludzi. Moralność rozumiana jako reguły, które w niczym nie mają uzasadnienia (poza martwą literą Pisma sprzed wielu wieków), to wrzód.
Zdecyduj w wolnej chwili, czy katolicyzm masz za religię miłości czy może dręczenia innych ludzi i kościelnego cieszenia się z nieszczęścia kobiet.

Jeny taka długa rozprawa,tylko dlatego że napisałam że mój pierwszy raz był z prawiczkiem i było niebardzo,a tu facet się wkurzył,bo czeka do ślubu.A czekaj chłopie,tylko nie narzucaj swoich poglądów innym.

Poza tym dziewica i prawiczek  na pierwszy raz to naprawdę moim zdanim kiepska kombinacja

Naprawdę? Wg mnie lepiej, gdy ktoś z pary ma już jakieś doświadczenie i drugą stronę może poprowadzić. Ale jeśli się początkującym wszystko ładnie uda, to tylko się cieszyć można.