Całe życie samotny - grupa wsparcia - Netkobiety.pl

Jak nie palisz to jedno z moich kryteriow juz spelniasz

A na powaznie. Wyglad ma jakies znaczenie ale uwazam, ze najwazniejsze jest to to jak sami czujemy sie w obecnosci drugiej osoby. Nie wyobrazam sobie abym mogl byc z kims przy kim musialbym maski ubierac. Jest to sztuczne i nieslychanie meczace.

A jesli juz mowiac o samym wygladzie - zupelnie rozne dziewczyny sie spotyka i zupelnie rozne sie podobaja Jedynie co mnie przeraza to chyba dziewczyny-szkielety.

Czesto sie smieje, ze jak trafie na taka dziewczyne jaka bedzie mi odpowiadala to bedzie ona rownie dziwna co ja Dziwna w dobrym znaczeniu tego slowa. Ale mysle, ze to fajnie

I ja również nie palę i w resztę kryteriów się nie wpasowuję.

Sama się jednak przekonałam, że wyobrażenia o drugiej połówce, o tym jakie powinna mieć cechy, zainteresowania itp, rozmijają się z rzeczywistością.

W takim razie jak wygląda dziewczyna-szkielet?
I od kiedy Bytom ma okolice?

Kiedyś określiłam sobie jasno i wyraźnie kryteria dotyczące mojego potencjalnego partnera. I znalazłam takiego, który te wszystkie kryteria spełniał. Niestety nie wyszło. Takie sztywne trzymanie się listy nie pomaga. Owszem, warto określić pewne ramy, ale generalnie powinno się być elastycznym. Myślę, że ważne są przede wszystkim wartości jakimi kieruje się ta druga osoba. Jeśli są zbieżne, daje to dobre podstawy do udanego związku, aczkolwiek oczywiście nie gwarantuje sukcesu. Reszta jest uzupełnieniem. Poza tym, kocha się daną osobę za to, że po prostu jest, a nie za jej jakieś poszczególne cechy itp.

Co zawiodło? Może to nie wina listy?

Zobacz jacy my ludzie jesteśmy różnorodni, taki kocił, jak się mieszamy, co z tego powstaje, uzupełniamy, braki kompensujemy czyimiś zaletami...

To właśnie jest wspaniałe

Gdybym spotkała siebie, w męskim wydaniu: nic by z tego nie było...

To prawda, zabawnie brzmi Jeszcze śmieszniej byłoby spotkać takiego kogoś
Myślę tak, gdyż znam siebie

Myszeczka23, w którymś już wątku pisałem, lubię niskie. Jeżeli w obcasach nie jest znacząco wyższa ode mnie to jest ok. Taki wzrost by mi bardzo pasował.

I tak to jest jak się nie czyta swoich cytatów. Ale się wygłupiłem. W każdym razie wiadomo jak jest.

Każdy wzrost poniżej mojego mi odpowiada, im większa różnica tym lepiej. Mój? A co to za niedyskretne pytania. Mam ... trochę więcej aczkolwiek to jest nadal niski/średni wzrost, tak się z tego wykręcę.

No rozumiem, będzie Ci to wybaczone. Powiedzmy że tak na oko jestem o głowę wyższy skoro masz te 151 cm.

No skoro tak uważasz to się nie będę kłócił.

Akurat stricte wzrost nie jest jakąś moją szczególną bolączką. Czasami zdarzało(ło) się, że ktoś się tego uczepił, wytykał albo używał jako "argumentu" przeciw mnie czy coś w tym guście ale czasy gdy takich ludzi się spotyka(ło) na swej drodze ( głównie szkoła, no nie oszukujmy się ) minęły w zatrważającej części. Teraz, jak już jest się dorosłym to ludzie zwracają uwagę na ważniejsze rzeczy.

Na ulicy często widzę, że w parze dziewczyna jest niska a chłopak wysoki i wcale mnie to nie razi. Jednak sam będąc w takiej sytuacji inaczej to odbieram. Mam taką niską koleżankę i idąc z nią wydaje mi się jednak, że śmiesznie to może wyglądać. Jakieś 40 cm różnicy jest

Dziś byłem na Cidrach A zresztą bardzo często przejeżdżam przez nie.

A tam przesadzasz Daria z tym niespelnianiem kryteriow. To tak nie dziala, ze musi byc tak a tak i basta. Napisałem wcześniej, że charakter jest najważniejszy. Wygląd to sprawa drugoplanowa ale mimo wszystko istotna. Chodzi mi o to, za jesli ida dwie dziewczyny: jedna bardzo szczupla a druga o normalnej lub nieco wiekszej sylwetce to jakos wzrok przyciaga mi do tej drugiej. Jeśli jednak bedzie "to cos" miedzy ta pierwsza a mna to jej figura nie bedzie miala zadnego znaczenia. Pokocham ją w całości

Nie no, nawet nie myślałem o takim czymś że wyższego o te x cm byś z góry skreśliła. Pytałem tylko z czystej ciekawości. I domyślałem się, że akurat z tego typu kwestiami może być w takim przypadku problem.

Nie, nie śmieję. Byłem zwyczajnie ciekaw jakie postawiłaś sobie "ramy" w tej kwestii, po prostu. A to, że ludzie mają różne mniej lub bardziej oryginalne wymagania lub mniemania to nic dziwnego o ile jest to w jakiś sposób zaargumentowane i sensownie wyjaśnione.

Na dziewczyny w sensie partnerki? Nie wiem. I chyba w sumie nie warto bo wiele osób powtarza, że im bardziej się chce i szuka ( partnera ) tym gorsze efekty. I chyba coś w tym jest.

malyksiaze2 a dużo miałeś / masz takich sytuacji? Czy zawsze jest jakieś "ale"? W stylu np: panna zajęta, nie w Twoim typie, nie ten typ urody, nie takie poglądy ( np: na związek czy tak zwaną "przyszłość" ) etc?

Chodziło mi bardziej o to, żeby nie żyć gdzieś na uboczu samemu sobie tylko dać znać światu, że się istnieje. A nóż coś z tego będzie.

Szkoda, że nikt się nie pojawił ale coś robisz i nie można Ci zarzucić bierności. Jak się siedzi bezczynnie to nie można oczekiwać, że ktoś zapuka do drzwi z chęcią oferowania swojego serca.

Gdzieś kiedyś przeczytałem fajne zdanie: "zamykając się na ludzi odbieramy jakiemuś człowiekowi szansę na poznanie swojej drugiej połowy".

Póki jeszcze uczymy się, obracamy się więcej między ludźmi okazji by kogoś poznać jest więcej. Tylko często wtedy człowiek nie zdaje sobie sprawy że właśnie teraz trzeba poznawać ludzi, że potem nasze życie chcąc nie chcąc się trochę zmieni.Przyjdzie praca, myślimy że mamy jeszcze czas na wszystko no i niby mamy tylko jest już inaczej, trudniej ale  trzeba próbować, bo nawet coś co z początku może wydawać się zwykłą znajomością może z czasem przerodzić się w coś więcej. Nie każdy od razu trafia na wielką miłość; powiedziałabym to szczęście ma niewielu...
Według mnie najważniejsze to nigdy w głębi serca się ze samotnością nie pogodzić.

Czas gdy człowiek się uczy to faktycznie najlepsza pora aby kogoś poznać. Ludzi dookoła jest bardo dużo, do tego życie jeszcze dość beztroskie. Ponadto perspektywa takiego stanu przez 5 lat w przypadku studiów. Żyć nie umierać, ktoś na pewno się pojawi w tym czasie. I tak sobie mija dzień po dniu. Po 5 latach kończymy studia i co? Nikt się nie pojawił.

Też tak się zastanawiałem ostatnio jakie są proporcje między tym, że ludzie się poznają i od razu wiedzą, że są sobie przeznaczeni a sytuacją gdy coś pojawia się między nimi dopiero po jakimś czasie znajomości.

A ja właśnie spotkałam takie swoje męskie wydanie... Aż byłam w szoku, że może istnieć ktoś tak bardzo podobny do mnie. A skończyło się jak się skończyło...

Daria, tak wracając jeszcze do tej chudości. Sporo wg mnie zależy też od tego czy dana osoba jest po prostu tak szczupła ( mimo że odżywia się normalnie itd, są takie przypadki ) czy też sama robi sobie krzywdę bo to dla wielu osób może wyglądać jak anoreksja chociażby. I jeśli jesteś po prostu taka szczupła sama z siebie to cóż, niczyja to wina przecież.

No anoreksja to przecież choroba która w konsekwencji i ostateczności może doprowadzić do zgonu, proste.

ok. A jeśli ktoś by miał wątpliwości to nie odchudzam się, nie pilnuje diety itd. Wieszakiem jestem można by powiedzieć, że od urodzenia

Aha
wystarczy znać trochę historii Bytomia i Radzionkowa nie będę  tego tu opisywać, żeby pozostałych osób nie za nudzać.
Czyżbyś podróżował studencką limuzyną?

A co do podrywania na ulicy - zdarzyło się wam podrywać a może byliście obiektem podrywanym?

Mi też zdarza się nią jeździć ale jednak wolę tramwaje
Haha to jakiś pomysł W skrócie: w roku w którym budowano stadion Stroszek należał do Radzionkowa, potem Cidry zostały włączone do Bytomia. W 1998 roku odzyskały niepodległość ;D ale Stroszka nam nie oddali (a tak naprawdę to chyba było referendum gdzie chcą należeć i zdecydowali o Bytomiu)

No ja właśnie nie lubię jak ktoś mnie nieznajomy zaczepia. I to prawda: kiedyś było inaczej, bo nie było komputerów, telefonów. Ludzie po prostu częściej wychodzili na dwór w grupie i ktoś nowy zawsze kogoś mógł poznać. Ludzie dołącząli do paczki, poznawali się i tak się to kręciło. Dziś tylko dzieci na podwórku się bawią, lub żule pod sklepami stoją. Jeszcze studenci wieczorami gdzieś wychodzą. A tacy ludzie co mają pracę już praktycznie nigdzie nie wychodzą prócz na kawę do znajomych.
Dlatego ja gdy kogoś nowego poznaję lub gdy jestem w nowej grupie osób uśmiecham się dużo i pokazuje, że jestem otwarta. Pierwsza rękę wyciągam, odpowiadam pełnymi zdaniami i jakoś to idzie.;)

I tutaj Myszeczko23 trafiłaś w sedno. Dziś są takie czas, ze właściwie wszystko można załatwić za pośrednictwem Internetu albo telefonu. Jeśli pracujesz to poza dojazdem do niej np. własnym samochodem wcale nie musisz z domu wychodzić a i tak przeżyjesz. Ale w taki sposób nie poznasz innych ludzi. Wiadomo, czas jest cenny ale np. przesiadając się z auta na transport publiczny może akurat ktoś by stanął na Twojej drodze na ulicy, przystanku albo w autobusie / tramwaju. Albo np. taka sprawa w urzędzie, która możesz załatwić przez telefon. Może by tak warto udać się tam osobiście? Może akurat tam za biurkiem czeka Twoja druga polowa Planujesz cos kupić to nie wykorzystuj tylko Internetu. Wiadomo, tak jest łatwiej i szybciej ale być może straciłeś okazje poznać kogoś " w realu".

No i tak to jest z tym zaczepianiem na ulicy Czytam Twoje posty i z każdego płynie wiele mądrych oraz ciepłych słów. Myślę, że każdy by chciał poznać kogoś takiego jak Ty. Ale właśnie takie zaczepianie na ulicy może być różnie odbierane. Osoba, którą się mija może być fantastycznym człowiekiem ale to jednak dla wielu miejsce nie sprzyjające na rozpoczynanie znajomości.

Jeśli Ci się czasem zdarza jeździć akurat tym autobusem o którym tu jest mowa to możliwe, że kiedyś nawet minęliśmy się w nim Ale w tramwaju to już na pewno nie. Jak się wozić to tylko studencką limuzyną. Dzięki za tą lekcję historii

Nie wiem co słyszałaś o tej ?limuzynie? ale pewnie same negatywne rzeczy Na przystanku wszyscy stoją grzecznie, kulturalnie a jak tylko podjeżdża i drzwi się otwierają to z ludzi diabły wychodzą. Dantejskie sceny w czystej postaci No i jak nie wsiadasz na początku trasy to sobie przez godzinkę w ścisku stoisz. Limuzyna jak nic

Przez to trzeba jakieś sytuacja prowokować Trudno, żeby coś było jeśli żadna z osób słowem się nie odezwie. I tak jest w każdym miejscu.

A byś zagadał Myszeczkę23 np w bibliotece albo innym miejscu (ale nie na ulicy ) to myślę, że od razu by bardziej przyjacielsko zareagowała. Na ulicy masz więcej możliwości do zaczepienie kogoś ale równocześnie częściej można spotkać się ze zwykłym zignorowaniem tego. Ale próbować chyba trzeba

To tak jak zapytasz policjantów w Polsce i Anglii o to jak leci. U nas pomyślą, że jesteś jakiś pijany chyba. W Anglii to całkiem inny klimat.