Koniec związku to jednak koniec świata!Proszę o pomoc, radę, opinię.

ja bym chciala by stal sie dla mnie obojetny. Chcialabym czuc i wiedziec ze juz go nie chce, ze nie chce z nim byc. Jak narazie to wiem ze gdyby on tylko chcial to bym do niego wrocila.

czesc agol napisz jak sie trzymasz, mam nadzieje ze lepiej.

Hallo Takaja! Dziękuję za miłe słowa! Moja rada dla Ciebie - nie łam postanowienia o zerowym kontakcie i nie sprawdzaj go na necie! Szkoda czasu i złudnych oczekiwań! Jeżeli ja dałam radę po tylu latach związku (a naprawdę po rozstaniu było bardzo ciężko), to Ty tym bardziej sobie poradzisz!!! Co do mojej siły, to myslę, że ja zawsze ją w sobie nosiłam, tylko przy nim gdzieś się zapodziała! Dopiero brak szacunku, ciągłe wbijanie w poczucie winy wyzwoliły we mnie instynkt samozachowawczy i wolę przetrwania. Mam nadzieję że zarówno u mnie jak i U ciebie z dnia nadzień będzie coraz lepiej!! Życzę wytrwałości i działań płynacych z mózgu a nie z serca!! Pozdrawiam!

Koniec związku to nie jest koniec świata, wszystko do przeżycia jest tylko trzeba czasu a zobaczysz, że jeszcze kiedyś będziesz się śmiała ze swych łez

Po co płakać że się skończyło, lepiej cieszyć się że w ogóle było Tak się zastanawiałam nad tymi słowami. Mają w sobie coś. Musisz odpocząć od uczuć, one naprawdę gubią i zawsze mamy uraz i dystans do tych, którzy nas ranią - właściwie to są tacy, za którymi można byłoby w ogień skoczyć

Dzisiaj wierze w to, że czas faktycznie czyni cuda, tak więc może i mnie kiedys w pełni uleczy! ;-)

ja bym wolala zeby tego nie bylo. Co prawda zwiazek z nim byl czyms wspanialym ale teraz cierpie przez to ogromnie. Nie potrafie pokochac nikogo, w glowie mam tylko jego, wszystkich do niego porownuje i nie wyobrazam sobie zyc w pelni bez niego. Poprostu kazdy dzien bez niego nie ma sensu, znaczenie i jest meka. Nie ciesze sie ze z nim bylam bo teraz ten zwiazek niszczy mi zycie.

chcialabym nie myslec ale to nie jest takie proste. Najbardziej przeraza mnie mysl ze ja juz zawsze bede tesknic i cierpiec. Moze ktos pomysli sobie ze uzalam sie nad soba ale naprawde nie umiem sobie z tym poradzic. Jak to napisala kjersti, glaskanie po glowie tylko wzmaga CIERPIENIE. Bardziej pomagaja mi ostre slowa, takie ktore mnie otrzezwia. Prawda jest to ze gdyby mnie kochal to inaczej by sie zachowywal. Codziennie powtarzam sobie ze on mnie juz nie kocha i nawet gdyby wrocil to i tak by to nie potrwalo dlugo. Chociaz znowu z drugiej strony myle ze moze znowu rozkochalbym go w sobie. Skoro ja tez bylam z innym a nie potrafie o nim zapomniec i nadal go kocham to moze w jego przypadku bedzie tak samo? Tak wlasnie jestem rozdarta. Nie wiem juz co myslec i robic.

on zmienil nr telefonu, zablokowal mnie na nk. Pokazuje mi jak bardzo ma mnie gdzies i nie chce miec ze mna nawet zadnego kontaktu. A ja nadal zrobilabym dla niego wszystko...

Cześc Patia! Ciesze się, że piszesz bo jakos mi smutno! Fakt zakupy zawsze przynoszą trochę radości, chociaż zdecydowanie wolałabym wygraną w totka! ;-)

gdyby mi zakupy potrafily poprawic humor

Nie ma jak siła perswazji! ;-) Właśnie się ubieram i lecę na sklepy. Myslę, że faktycznie dobrze mi to zrobi, bo jakiegoś doła łapie! Boże a juz myślałam, że wychodzę na prostą, a tu znów w głowie 100 pytań i wątpliwości!

zapomnij o nim i odrzucaj wszystkie glupie mysli i zyj dalej, ty naprawde musisz uwierzyc ze to co sie stalo to poczatek twojego nowego zycia, wybudzilas sie z bardzo dlugiego snu, powinnas byc szczesliwa ze te zwiazek sie zakonczyl bo nawet nie chce mysle jkby wygladalo twoje zycie za 10 lat z nim. A moze jak ci tak ciezko to moze sproboj metody dziewczyn ktore pisaly o pocieszaczach chociaz nie wiem czy dla ciebie to jeszcze nie zawczesnie. Daj znac jak samopoczucie po zakupach.

Hallo Patia! Miałaś rację buszowanie po sklepach dało ukojenie i zapełniło głowę. Myślę, że jest mi tak ciężko bo wbiłam się w straszne poczucie winy. Może gdybym była mniej oziębła i bardziej mu dogadzała, to nasze życie potoczyło by się inaczej? Chociaż z drugiej strony sądzę że nawet opanowanie i przecwiczenie całej kamasutry nic by tu nie zmieniło! Bo jeżeli nie ma zrozumienia i szacunku, to jak może układac się w innych sferach życia. Smutne ale prawdziwe. Co do pocieszaczy to masz zdecydowanie rację, nie dośc, że za wcześnie to jeszcze do tego mężczyźni budzą we mnie niechęc. Aktualnie jestem pełna sprzecznosci z jednej strony nie chcę byc sama a z drugiej mam niechęc do kolejnego związku, itd.

powinniscie wspolnie porozmawiac co kazde z was powinno zrobic zeby w zwiazku bylo dobrze. Nie powinnas ani ty ani on rezygnowac ze swojego zycia, powinniscie je budowac wspolnie. Piszesz ze macie rozne poglady na przyszlosc a czy rozmawialiscie powaznie na ten temat? W zwiazku czasem trzeba z czegos zrezygnowac ale dostaje sie za to w zamian cos nowego. Jesli sie kochacie to mysle ze dojdziecie do porozumienia jesli kazde z was jasno przedstawi swoje potrzeby i oczekiwania.

Czesc no juz przestan z tymi wyrzutami sumenia,dlaczego zawsze ty milas ratowac ten zwazek, zrozum jak by mu zalezalo ze to teraz by siedzial pod twoim drzwiami i blagal o przebaczenie, to naprawde nie byla twoja wina , seksu jakby bylo dobrze miedzy wami to nie mialabys problemow  z byciem namietna w lozku, ja tez nie porafilabym sypiac z kims kto mnie rani i jest niewporzadku wobec mnie.NIC ZLEGO NIE ZROBILAS. Musilas to  znalec jakis sposob na pozbycie sie wyrzutow sumienia, a poweidz mi probowalas moze porozmawiac  o tym mama albo przyjaciolka moze one jakos na ciebie wplyna. Tak czy inaczej dzisiaj piatek, jek cos wczoraj kupilas wczoraj , to dzisiaj wieczorem wskakuj w to i wyjdz gdzies.

chcialabym miec te wszytskie Wasze madrosci w glowie:)

kurde,ale mi ciezko... kiedys dostalam od przyjaciolki ksiazke "kobiety,ktore kochaja za bardzo" Robina Norwood'a obiecala ze po jej przeczytaniu zupelnie ineczej spojrze na swiat,ale przyznam Wam sie ze nawet do niej nie zajrzalam,bo myslalam ze nie potrzebuje zadnych tam rad itd ze to nie dla mnie...ale teraz,biore ksiazke w lapki, wlaczam muzyczke i zatapiam sie w lekturce:) napisze jak ida postepy:)

a zakupy to jedna z moich ulubionych poprawiaczy humorkow...

Kobieta,ktora kocha za bardzo:(

ahhh te zycie:[ ja to czasami sie zastanawiam dlaczego ja w tak mlodym wieku mam taki bagaz doswiadczen,zwlaszcza tych zlych... teraz staczam walke sama z soba,a to najtrudniejsza lekcja do odrobienia.

Droga refleksjo- każdy ma duży bagaż doświadczeń (mimo że jedni mają mniejszy a inni większy- ale każdy jakiś ma i sądzi że ma duży...) A w życiu już tak jest, że aby być silniejszą osobą trzeba swoje przejść. Dzięki temu stajemy się silniejsi, twardziej stąpamy po ziemi... Ale pamiętaj, że po każdej burzy w końcu świeci słońce!!!

Hallo Patia! Jestem w stanie malutkiej hustawki emocjonalnej. Czasami jest już dobrze, a czasami myśli nie pozwalają na wytchnienie. Zauważyłam jednak, że żalu nie wywołuje myśl o moim eks, a sytuacja w jakiej się znalazłam. Gdy widzę młode małżeństwa w mojej rodzinie to jest mi okropnie smutno. Nie chcę żeby zabrzmiało to egoistycznie czy zawistnie jednak zastanawiam się, "czemu właśnie mnie to musiało spotkac"? Czym zasłużyłam na taki cios? Najgorsze jest to, że otoczenie uważa mnie za twardą i stanowczą kobietę, a ja w rzeczywistości jestem strasznie wewnetrznie stłamszona. Zbliża się wesele mojego kuzyna, zawsze chciałam w nim uczestniczyc. Pamiętam, że jak bylismy młodsi to powtarzaliśmy, że najpierw on zazna tego "wielkiego dnia", a w natępnej kolejnosci ja! Niestety na moją kolejkę się nie zapowiada. Jak pomyslę sobie o pytaniach rodziny kiedy będę następna to aż mi ciarki przebiegają po plecach!

Cześc Pennylane! No to teraz naprawdę się uśmiechnęłam i pokazałam wszystkie ząbki! :-)

czesc Agol kazdy sobie zadaje takie pytania, czemu wlasnie mnie to spotkalo, ale wiesz to mija, a to ze inni uwazaja cie za twarda kobitke to nie beda sie nad toba uzalac a to chyba dobrze, a co do wesela to moze popros jakies kolege z pracy zeby ci towarzyszyl, a na wscipskie pytania odpowiadaj ze wymienilas na lepszy model i tyle. I nie daj sie wciagac w rozmowy o tym bo to ci tylko humpor zepsuje.Zreszta kazde pytanie mozesz obrocic w zart, a jak zabierzesz kolege na wesele i pokrotce mu powiesz o co chodzi to cie bedzie wspieral. Napisz co o tym myslisz.

Bycie samą nie oznacza bycie gorszą! Popieram pomysł pójścia w pojedynkę. Pokaż wszystkim, że sama znasz swoją wartość i nie potrzebujesz mężczyzny aby ją potwierdzał.

Ja też czuję, ze w mojej obecnej sytuacji wesele będzie nielada wyczynem! Pocieszam się, że to dopiero we wrześniu, a więc jeszcze trochę czasu zostało! Jeżeli mój stan psychiczny nie ulegnie poprawie, to po prostu zrezygnuję.

pennylane :Nie zgadzam się patia. Czasem warto wskoczyć na taką głęboką wodę, żeby poczuć, że naprawdę potrafi się świetnie pływać

Patia: pytanie tylko ze czy bedzie sie dobrze bawic.

Patia :Ale wiesz co Agol, do wrzesnajest jeszcze kupa czasu, teraz niezle juz sie czujesz , wiec mysle ze do wrzesnia pozbierasz sie zupelnie i bedziesz sie swietnie bawic.

Mam do wyboru dwie sukienki. Jedną - długą na ramiaczkach z posrebrzanego materiału z szalem, drugą typowo "balową" (gorsetowa, z rozkloszowanym dołem). Którą wybiorę to jeszcze nie wiem, zalezy od mojego nastroju przed "wielkim dniem".Sądzę, że będzie to kiecka nr 2 bo wesele bedzie duze i z tzw. koneksjami.

Faktycznie jeżeli chodzi o sukienki to w sklepach szału nie ma. Może jakaś kolezanka będzie miała pozyczyc kreację?

Hallo Patia! Jak tam kreacja na wesele? U mnie niestety spadek formy i nastroju! Mam wrażenie,ze zrobiłam ostre koło i wróciłam do punktu wyjścia ;-(

Dzięki Patia za wsparcie! Twoje pomysły jak zawsze są strzałem w 10! Dzisiaj idę na siłownie, tak więc wprowadzam dzień "kulturysty" ;-) Powodzenia na zakupach, obyś wszystkich weselników powaliła ekstra kiecką!! ;-)

jak tam po silowni, lepiej czy lepiej nie mowic

nic nie kupilam, albo nie ten rozmiar albo cos z nowu

Patia, sukienka z opisu super! Biała jak najbardziej pasuje!! Szczególnie, że upały zapowiadają ;-)

Nastrój bez zmian, raz dobrze raz źle. Przepraszam, że znów będę się żalic, ale nie wiem co mam robic, aby pozbyc się tych złych dni. Pracuję, trenuję, chodzę do fryzjera, tłumaczę sobie, że to nie był mężczyzna dla mnie i niestety daje to tylko kilku godzinne ukojenie. Sądziłam, ze sobie z tym wszystkim poradzę, jednak dochodzę do wniosku, że oszukuję sama siebie i najblizsze otoczenie. Mam uśmiech na ustach, ale moje oczy, dusza i serce są martwe. Jak sobie pomysle o "naszym" dotychczasowym 11- letnim życiu, to opuszczają mnie siły, pojawiają się ogromne wyrzuty sumienia i łzy same spływają po policzkach. ;-(  Gdziekolwiek się pojawiam, zaraz odzywają wspomnienia o nim, o nas. Nie potrafię odciąc się od tamtego swiata i zbudowac nowych relacji. Nie potrafię wyzbyc się tego ogromnego poczucia winy, czuję się za wszystko odpowiedzialna. Za to, ze nie potrafiłam stworzyc ciepłego , normalnego domu, że nie porzuciłam ambitnych planów zawodowego rozwoju, ze nie dałam rady utrzymac łączącego nas uczucia. Że nie potrafiłam byc dobrą partnerką, przyjaciólka i kochanką. Jestem coraz bardziej zmeczona. Czasami myslę, że zbyt łatwo się poddałam, może powinnam była walczyc? Ostatnio z przerażeniem zauważyłam, że wszystko cieszy mnie krótką chwilę! Częściej myślę o końcu życia niż jego trwaniu! Boję się dalej życ! Nawet praca, która kiedyś była powodem mojej dumy stała się teraz bezbarwna i straciła wszelki sens. Może mój eks miał rację, że jestem zwykłą karierowiczką? Może ja faktycznie nie nadaję się do związków? Może to ja zabiłam łączące nas uczucie?