Zdradzeni, porzuceni łączmy się... - grupa wsparcia

Kochani życze Wam wesołych świąt i żebyscie chociaz w tym pieknym dniu zapomnieli o problemach ! buziaki :*

Misiek, widok masz wspaniały. Białe Święta też mogą być fajne. Ulepisz zajączka sobie
Cześć RUDA Imię jest nieważne, polepszy Ci się z nami

Ta zima.. może przespaliśmy zbiorowo ponad pół roku i już są święta Bożego Narodzenia?

wszystkiego dobrego na te święta....
musze przyznać że serce moje jest spokojne już:)))
taki prezent od zajączka..

Witajcie świątecznie...fajnie Mwa ,że serce spokojne czyli kardiologicznie ok..lekarze mogą świętować hehe  Onslaught widzę ,że nastrój wigilijny Cię nie zdołował ani ta stagnacja świąteczna..jejku straszne te świeta ..żarcie i lenistwo..wrrr , ale damy radę....hehehe  Oglądałam film Lot z D.Washington..polecam..

Witajcie.Z zaskoczenia wiadro wody dla każdego.Śmingus.Życzę pogodnego 2 Dnia Świątecznego.

<plusk> Witajcie Ekipo!

Witajcie...wiadra zamarzły hehe  ale jazda...jak mijają Świeta ?? ja juz chcę do pracy ! ehhe

Uciecha? Chyba katorga

Jeszcze pogoda sprzyja lenistwu..nie mozna wyjść za bardzo na dłuzszy spacer..i człowiek w niewoli stołu i tapczaniku ..oooo ratunku !!

Witajcie moi kochani,
u mnie śnieg po kolana,sypie od wczoraj i nawet przez kilka godzin nie było swiatła.Totalna zawierucha.Zrobilam sesje zdjeciową ,żeby dla potomnych uwiecznić śnieżną Wielkanoc.
Pozdrawiam Wszystkich serdecznie milego i wesołego lanego poniedziałku

hej kochani:)
no to lany poniedziałek na pewno się udał:))
mnie woda zaliczyła:D:D:D

piszę bo mam w Was oparcie i szczere słowa....
fakt, pogodziłam się ze swoim byłym, fakt wyznał mi uczucie i jakoś spróbowaliśmy się dogadać...
byłam szczęśliwa przez tą chwile gdy mówił: k..m cie..
naprawdę aż łzy mi poleciały....
a dziś siedzę i myślę, co ja robię?"
w głębi duszy chciałam powrotu i tego chcę by nam się udało, ale przyznam się że ogromny wpływ na moje podejście ma moja mama (głupia jestem), która od razu mi dowaliła...niby mówi : najważniejsze byś była szczęśliwa" a za chwile to i tamto....

nie wiem, sama się już gubię w tym wszystkim...ale gdy chociaż się wypiszę:P to lżej mi jest na sercu..

MWA25 nie rób tego. Robisz to dla siebie czy dla rodziców.

A tu takie co nie co dla dobrego humoru

Dopiero co rozważaliśmy czy napisać zyczenia do ex czy nie..Kurcze własnie dostałam wczoraj życzenia od ex..i co dziwne On nie uznaje świat tym bardziej nie rozumiem dlaczego mi je złożył..hmmm próba zagadania ??  ale jedno wyszło mu wspaniale..rozwalił mnie emocjonalnie ponownie,,zakłócił mi spokoj,,jasna cholera...

sory:( chyba wątki pomyliłam ehehe
ale jakoś łatwiej tu mi napisać...

a było tak pięknie, a oni lubią o sobie przypominać....niby u mnie tak pięknie a mimo tego potrzebuje wiadro..

Ja dopiero teraz, po kilku miesiącach dowiedziałem się prawdy o wszystkim... O tym, że moja historia jest równie banalna, co miliard innych. Ponad 3 lata związku, brak "motylków" po tym czasie, kilka imprez, szalone życie, no i... Oczywiście jakiś "ktoś", kto rozbudził fascynację, w wyniku której ona stwierdziła, że się wypaliła. Jakich ja bzdur nie usłyszałem, kiedy próbowała mi wytłumaczyć, dlaczego to się stało... Oczywiście nie miała odwagi tego skończyć sama. Plątała się w zeznaniach, ale nie miała odwagi przyznać, co jest na rzeczy... Normalnie jakbym nie znał człowieka. Powiedziałem: ok, skoro jesteś ze mną nieszczęśliwa, droga wolna. Powodzenia. Powiedziałem też, że nie ma mowy o żadnej przyjaźni, bo tylko będę się męczył, że nie chcę żadnego kontaktu. I co? I czemu ona nie daje mi spokoju? Czemu nie poświęci się swojemu szalonemu imprezowaniu, być może nowej znajomości (czy są razem - nie wiem, niedawno poinformowała mnie, że jest sama, chociaż nie pytałem i nie interesuje mnie to), tylko co jakiś czas szuka kontaktu?

Właśnie też tak myślałem. Że coś zrozumiała, że przemyślała. Ale tak nie jest. Ten kontakt jest... dziwny. Najpierw, ona odzywa się potulnie, pisze w taki sposób, jakby faktycznie żałowała i chciała wrócić. Ale kiedy tylko odpowiem, podejmę dialog, to ona się wycofuje... i zachowuje się jak żmija. Jakby tylko chciała zranić, ukąsić... Jakby bawiła się moimi uczuciami. Nie wie, czego chce.

Może po prostu sprawdza, czy wciąż ma otwartą furteczkę i czy dalej może sobie pogrywać, bawić się. Ja popełniałem błąd, że odpowiadałem na ten kontakt (bo jednak liczyłem, że dojrzała, zmądrzała, tym bardziej, że czasu minęło już sporo). Po tym, jak ostatnio się zachowała, już nie zamierzam. Odciąłem się kompletnie, bo zajeżdża mi to psem ogrodnika i toksykologią.

Boje się, że za jakiś czas ona znowu się odezwie, a mnie braknie siły, żeby odpowiedzieć milczeniem. Że znowu obudzi we mnie jakąś nadzieję i się złamię... Bo nie potrafię zachować do niej negatywnych emocji, mimo tego, że ostatnio naprawdę źle mnie potraktowała. Za jakiś czas rozmyje mi się obraz sytuacji, a ona znowu spróbuje się odezwać z jakimiś słodkimi słówkami...

Ale pamiętając na świeżo to, jak mnie zraniła, napisałem wiadomość do siebie z przyszłości jeśli spróbuje napisać, przeczytam sobie to, przypomnę, i wtedy mam nadzieję wytrwam w milczeniu. Bo inaczej mnie zamęczy. Chcę jej wreszcie zatrzasnąć tę furteczkę z hukiem.

Naj­bar­dziej wy­rafi­nowa­na for­ma roz­stań ? cisza.  ...

Najlepsze jest to, że po każdym takim kontakcie z jej strony dochodziło do rozmowy, w wyniku której ja zdawałem sobie sprawę, że nadal mam do czynienia z niedojrzałą emocjonalnie egoistką, więc powtarzałem jej, że nie chcę mieć z nią kontaktu i żeby dała mi spokój. Ona zawsze na to: oczywiście, dobrze, nie będę pisała, uszanuję to. Mijały ok. 3 tygodnie... I się odzywa. Że za mną tęskni. Że o mnie myśli. Zaczyna tłumaczyć się z jakichś swoich błędów. Informuje mnie o rzeczach, które mnie kompletnie nie interesują.

Aha, i zawsze podczas tych rozmów ona wraca do naszego rozstania i wygarnia mi, co zrobiłem źle i co jest moją winą powtarza po raz kolejny te wszystkie swoje pierdoły, chociaż ja odnoszę się do tego obojętnie i nie poruszam tematu rozstania. Zawsze jej mówię, że skoro jej było ze mną źle, to szanuję jej decyzję i niech będzie szczęśliwa z kimś innym. Nie wchodzę w dyskusję, bo to nie ma sensu. Ona żyje w jakimś dziwnym świecie w swojej głowie. W świecie, w którym ona jest księżniczką, a wszystko jej się należy i ma prawo tylko i wyłącznie oczekiwać i brać.

Trzymam się, mam swoje zajęcia, pasje, kilku dobrych znajomych, którzy o mnie dbają i nie pozwalają łapać zbytnio doła Przestałem już analizować, co tamtej siedzi w głowie, bo nie zachowuje się dojrzale. Chciałem mimo wszystko dać jej szansę, czekałem z nadzieją, że może się ogarnie, dorośnie dziewczyna do związku - ale nie zapowiada się. Więc muszę się kategorycznie odciąć od niej, bo mi będzie tak cyklicznie rany rozdrapywać.

Hehe. Nie, mam zamiar odpowiedzieć kompletnym milczeniem. Jeśli zacznie się jakoś uporczywiej dobijać, to wtedy odpisze. Tym razem dosadnie. To przykre że osoba, którą darzyłem uczuciem, swoim zachowaniem sama sprawiła, że straciłem do niej cały szacunek...

Ona nawet nie ma jak wzbudzać mojej zazdrości, bo mieszkamy kawałek od siebie, nie mamy jak się przypadkowo spotkać, a wszelkie internetowe sznureczki poucinałem. Nie, ona jest jak skrzyżowanie modliszki z rasowym psem ogrodnika: nie chce mnie, i mimo że nie szukam kontaktu, to ona regularnie się odzywa, żeby mnie trochę pokąsać, narobić zamieszana, po czym znika. Skoro takie szaleństwo w jej życiu i wreszcie ma wolność i to, czego chciała, to czego szuka u mnie?

Najbardziej bawi mnie, jak przy każdej rozmowie po kilka razy powtarza, że życzy mi szczęścia, dziewczyny, itd... paranoja...

Hej kochani. Ja tam po Świętach??? U mnie hmm... bywało lepiej, miała piękniejsze Święta kiedyś

Cisza po rozstaniu.. Chyba czasem bym tego chciała. Nas łączy dziecko, cudowny Synuś i już zawsze będziemy się kontaktować ze sobą. Dziś były żalił mi się troszkę na tą S... do której mnie zostawił. Śmiałam się z tego przy nim, bo ona jest jak dziecko. Zaczynamy bardzo się od siebie oddalać. Jeszcze tydzień temu kiedy tu przyjeżdżał było inaczej, a teraz nie mamy pomału o czym rozmawiać... A kiedy odchodził...widziałam jak broni się przed przytuleniem. Nie wiem dlaczego, ale mam wrażenie, że on tak nie do końca wierzy, że uda mu się z nią stworzyć szczęśliwy związek. A może tylko chciałabym żeby tak było...może widzę to, co chciałabym widzieć...

Witaj Aniołeczku..fajnie ,że ŚWIETA minęły spokojnie i On był u Małego..Cóż pewnie jak to w życiu bywa rózowe okulary spadaja powoli  z oczu i zaczyna widziec wady..no ale mówiac brutalnie , widziały gały ...ehh a Ty juz jestes ponad to i jest Ci lżej ze spotkania na spotkanie..i tak trzymaj..

Wy­daje nam się, że zna­my bar­dzo dob­rze osobę, z którą jes­teśmy... Ja­ka jest nap­rawdę, do­wiadu­jemy się do­piero kiedy się z nią rozstaniemy...

Nie wiem czy jest lepiej, ale za każdym razem czuję się jakoś dziwnie... Robi się dla mnie taki obcy. Z jednej strony się cieszę, a z drugiej podle się  ztym czuję, że ktoś tak mi kiedyś bliski staje się... no właśnie... sama nie wiem kim.

Dla tych co chcą, to życzę świerzych jajek w nowym worku A pozostałym miłości, szczęścia, radości i nieustajacego apetytu na życie. Bo wszyscy na to zasługują. (To nic że święta już się kończą, moje życzenia są na życie a nie na dwa dni).

To nie tak, że odpuściłem. Walczyłem, ale wtedy, kiedy jeszcze ten związek trwał. Kiedy zauważyłem, że coś się dzieje. Chciałem rozmawiać, co się dzieje, o co chodzi, czemu mnie tak dziwnie zaczęła traktować? Wtedy nie przypuszczałem, że to zwykła szajba pod wpływem kilku imprezek i jakiegoś fagasa...

To fakt, nie rzucałem się jak Rejtan. Nie upodliłem się dla niej, bo stwierdziłem, że nie będę żebrał o miłość. Chociaż jak sobie pomyślę o tych jej ostatnich próbach kontaktu to i tak uważam, że odpowiadanie jej było brakiem szacunku do siebie biorąc pod uwagę, jak się każda z nich kończyła.

Kiedyś o niej myślałem, że jest warta zachodu. Ale niestety po rozstaniu jestem zmuszony zrewidować swoje poglądy, choć to boli.

Powiem tak: witaj w klubie! Niestety, znam ten mechanizm. Niedługo będzie pół roku po rozstaniu, a moja ex dopiero niedawno
trochę się uspokoiła jeśli chodzi o próby kontaktu ze mną, pomimo tego, że ignorowałem ją dokumentnie. Teraz zajęła się karierą
więc zainteresowanie moją osobą nieco opadło. (prób kontaktu ze mną szuka choć jest obecnie z gościem z którym mnie wcześniej
zdradziła . Jak jeszcze usiłowałem z nią rozmawiać, podobnie jak Ty słyszałem, że to rozstanie to moja wina.
Na poparcie tego miała oczywiście tysiąc swoich "kosmicznych" argumentów (koronny: że w trakcie naszego związku na pewno
kogoś miałem). Choć to bolało urwałem kontakt. Nie chcę być kołem zapasowym, czekając na ochłapy po kimś.. I tobie radzę
to samo, choć sam wiem jak boli..